Er is een betaling gedaan vlak voor m'n vader stierf. Arsenicum.
Het huis van Llanes was van uw vader. -Waarom gaf hij het hem?
Vraagt u het aan uw moeder.
Misschien weet zij het niet, maar Fernando Llanes zeker wel.
Help me, alsjeblieft.
Alfredo zal met mij gaan trouwen.
Ik mag bij het Protocollair Kabinet dat de bruiloft van de koning voorbereidt.
Je zult het geweldig doen. -Ik moet erover nadenken.
U hebt me verraden, moeder. U gaat tegen me getuigen.
Je kon Alfredo niet bij je houden.
Als Beatriz hem meeneemt, krijgen wij het hotel terug.
Ik geef Alfredo niet op. -We denken dat Javier is ontvoerd.
Hebt u zichzelf ontvoerd? -Ik moet m'n plan aanpassen.
Is dat voor Diego? -Ja, het gaat beter met hem.
Rustig, ik ben het maar. -Doe dat nooit meer, Camila.
Ik schrok. Sinds de aanval op don Diego ben ik nogal gevoelig.
Er is jou toch niets overkomen?
Wat is er, Camila? -Niets, ik weet al wat er met hem is.
Ik schrok gewoon. -Nee, ik had het over het dorpsfeest.
Wat is ermee? -Hij wil niet, omdat hij niet kan dansen.
Wel waar, maar ik heb geen zin. -Je hoeft niet overal goed in te zijn.
Maar als je wilt, kan ik het je leren. -Ik kan goed dansen.
Laat dat dan zien. -Op het feest morgen.
Jullie willen me ompraten. -Het is een bal, ik ga je niet opeten.
Camila, heb je de lakens gelucht? -De lakens. Komt in orde, mevrouw.
Ze is een regelrechte ramp.
Hoe kunnen we u van dienst zijn? -Diego is opgeknapt en wil iets eten.
Ik ben blij dat te horen, mevrouw. -Julio, je moet me helpen. Kom mee.
Snel, ik moet zo terug naar Diego.
Wat doe je? -Ik ben blij dat Diego hersteld is.
Je mocht hem toch niet?
Dat klopt, ik wil hem uit ons leven, maar niet zo.
Ik hoopte dat hij zou opknappen. -Jij?
Ja, in de eerste plaats voor jou, omdat je je schuldig zou voelen.
Hij is me gevolgd uit achterdocht.
Dat is de tweede reden. Z'n dood zou een schaduw over ons werpen.
Julio, heb je me gisteren niet gehoord? -Ik ben een beetje slechthorend.
Er is niets tussen ons. Niet meer.
Ik heb in dit hotel geleerd dat de toekomst onvoorspelbaar is.
Dus laten we er niet over praten.
Ik denk dat je dit zocht. Het arsenicum dat Diego besteld heeft.
De aankoopdatum is januari 1905.
Deze drie zijn nog dicht, dus Diego heeft ze niet gebruikt.
Deze is open.
Het is een andere datum. Mateo zei dat het veel gebruikt werd.
Iedereen kan het gepakt hebben.
Maar Diego had een delirium. -Misschien ijlde hij alleen maar.
Wil je gelijk of wil je de waarheid ontdekken?
Dat weet je al.
Iedereen kon dit gif pakken, maar je vader moest het opdrinken.
Wat deed hij die ochtend?
M'n vader had vaste gewoontes.
Uw vader was erg nauwgezet. We zetten altijd koffie in dezelfde pot.
Met het koffiemerk dat alleen hij dronk, altijd in dezelfde kop.
Stipt om zeven uur dronk hij 'm op, terwijl hij rookte en de krant las.
Ook op de dag dat hij stierf?
Al bleek toen wel dat uw vader het kloppend hart van dit hotel was.
Het hotel liet weten dat don Carlos geen koffie nodig had.
Hoe bedoel je? -Die ochtend liep alles in het honderd.
Toen doña Ángela koffie wilde zetten, was de pot kapot.
Toen ze een andere pot vond, bleek z'n koffieblik leeg te zijn.
En de suiker was ook op.
Toen ze eindelijk alles had klaargezet om koffie te zetten...
...was don Carlos dood aangetroffen.
Het leek wel alsof het hotel niet wilde dat we die koffie zetten.
En wie was zijn ober? -Antonio. Nee, wacht even...
...tijdens z'n laatste dagen was het een ander. Andrés.
Andrés, we moeten je iets vragen.
Ga uw gang. -Je bracht m'n vader elke ochtend koffie.
Ja, hij was heel aardig tegen me.
Bracht je 'm ook op z'n sterfdag?
Of niet? -Ja, ik heb hem z'n koffie gebracht...
...maar hij was al overleden. Hij had een hartaanval gehad.
Alicia was niet hier en ze denkt dat er dingen verzwegen worden.
Heeft Ayala hem daarom opgegraven? -M'n vader is vergiftigd met arsenicum.
Op de 10e 's ochtends, niet 's nachts. -Vergiftigd? Is hij belaagd?
Agent Ayala onderzoekt de zaak nog, maar alles wijst op moord.
Heb je het lijk van m'n vader gezien? Ben je in de kamer geweest?
Ben je binnen geweest, Andrés? -Nee, ik hoorde het voor de deur.
Het spijt me, ik moet terug naar het restaurant.
Misschien pakte ik hem te hard aan.
Het gaat om de dood van je vader. -En van hem. Andrés is m'n halfbroer.
We gebruiken hem om de waarheid te ontdekken, maar vertellen hem niets.
Dat is niet eerlijk.
We moeten praten.
Weet je het al? Er is me een betrekking aan het hof aangeboden.
Wist je het niet? -Nee. Wat ben je van plan te doen?
Toen je niets meer had, heb ik gezorgd dat je directeur werd. Weet je dat nog?
Als ik ga, breek ik met het verleden.
Als je m'n zoon meeneemt, breek je dan op een goede manier met het verleden?
Dan kan ik een nieuw leven beginnen. -Maar je verwoest er andere levens mee.
Van m'n zoon, van m'n broer. -Ik zou Javier nooit iets aandoen.
Hij verdween toen hij jou hielp en je hield z'n ontvoering geheim.
Om jullie niet ongerust te maken.
Ik denk dat Castera, de advocaat van je moeder, hier meer over weet.
Ik zal doen wat ik kan om je broer veilig terug te krijgen. Dat zweer ik.
Mijnheer? -Wat is er?
Er is iets voor u en doña Teresa aangekomen. Het is dringend.
Neem me niet kwalijk.
Doña Teresa.
Diego, hoe gaat het met je? -Al veel beter. Ik wil graag helpen.
Wat is er aangekomen? -Je naam staat erop, Alfredo.
En het stinkt vreselijk.
Wat afschuwelijk. Haal dat weg.
Er zit een briefje bij. -Geef het me niet, lees het voor.
De vinger is van Javier.
We moeten het geld bij zonsopgang aan het eind van het bospad leggen.
Als we het niet doen of de politie waarschuwen, zal uw zoon sterven.
Wat een gespuis.
Ik zal het geld klaarleggen. -Goed.
Zullen we Ayala inschakelen?
Eerst halen we Javier terug...
...en daarna richten we ons op die misdadigers en het geld.
Ik zal u ermee helpen. Doña Teresa, excuseert u me.
Dit is geen goed moment, maar ik moet u iets vertellen.
Vertel het maar.
Ik kan aan het hof gaan werken. Ze dringen aan op een snel antwoord.
Maar...
...zo'n functie gaat niet samen met je baan als directeur.
Het is een grote kans voor me en voor de hele familie Vergara.
We kunnen zonder jou verder...
...maar dan zou je je eigendom en directeurschap moeten opgeven.
Het papierwerk is morgen klaar.
Ik kan je er niet veel voor betalen.
Dat hoeft ook niet. Het is deels mijn schuld dat Javier ontvoerd is.
Dank je, Alfredo. Dat is een heel nobel gebaar.
Sofía, wat doe je hier? -Ik zag je naar buiten gaan.
Ik wilde wandelen. De tuinen zijn prachtig.
Maar ik zal ze niet missen.
Ik wil dat je morgen het hotel verlaat. -Met alle plezier.
Zodra Alfredo en z'n zoon klaar zijn. -Je vertrekt alleen.
Een tijd geleden...
...was er een andere vrouw...
...die net als jij onze familie en ons hotel wilde verwoesten.
Het liep fout af en ik ben er nog. -Sofía, je maakt me echt niet bang.
Je hebt verloren. Ik heb alles van je afgepakt en je kunt er niets aan doen.
Moeder... -Als het over Camila gaat, ja.
Ga maar met haar naar het bal. -Ik dacht dat u Camila niet mocht.
Dat klopt, er valt niet mee te werken en ze is brutaal. Ik berisp haar niet...
...omdat ik haar excuses niet wil horen.
Maar ze maakt jou aan het lachen, voor 't eerst sinds Belén is vertrokken.
Dank u, moeder, maar ik kwam niet over Camila praten.
Waar dan wel over? -Over de dag dat don Carlos overleed.
Rustig maar, er is niemand.
Waarom moeten we zwijgen over wat er gebeurd is? Het is 'n leugen.
Dat gaat ons niets aan. Wij gehoorzamen en vragen niets.
Wat goed is voor het hotel is, is ook goed voor ons.
Dat weet ik. -Doña Teresa was heel duidelijk.
Vergeet wat er die dag is gebeurd.
Wat is er?
Je kijkt niet naar me omdat je wil zien hoe ik me uitkleed.
Het spijt me.
Jij hielp me met m'n zus. Ik zal je niet in de steek laten.
Julio, zwijg. -Wat is er?
Zwijg, alsjeblieft.
Ik heb gelogen over don Carlos.
Je moet meer uitrusten. -De dokter zei dat lopen goed was.
Maar fijn dat je zo bezorgd bent.
Het is een mooie avond. Zullen we de tuin ingaan?
Het is al laat. Straks word je nog verkouden.
Je mag me als een kind behandelen, totdat ik beter ben.
Help je me?
We gaan toch naar het feest? -Sorry, er is iets tussengekomen.
Ga jij vast, dan kom ik later.
Wat zeg je? -Sorry, ik kan nu echt niet weg.
Goed, ik begrijp het.
Ben je klaar?
Is dit echt nodig? -Alicia zal blij zijn als jij het vertelt.
Sorry dat ik niet eerlijk ben geweest, maar daar had ik redenen voor.
Waarom wil je het nu wel vertellen?
Ik ben veranderd. Eerst was er een afstand tussen mij en m'n bazen.
U bent de vrouw des huizes, maar ook m'n vriendin. Dat verandert alles.
Alicia zal het snappen, net als ik.
Het gaat om uw vader.
Ik bracht hem die ochtend z'n koffie. Hij leefde nog.
Natuurlijk leefde hij nog.
Sorry, Andrés, vertel verder. -Hij dronk 'm niet op, zoals anders.
Hij liet don Diego halen.
Waarom deed hij dat? -Hij wilde met hem praten.
Hij bood hem koffie aan.
Wilde u me zien, don Carlos? -Drink wat.
Dank u, maar ik hoef nu niets.
Het is m'n eigen oogst. De beste koffie van heel Spanje.
Zo'n aanbod kan ik niet weigeren.
Hoe staan uw zaken in Santander?
Alles gaat goed.
Maar ik ben net terug en moet alles nog op orde brengen.
Zal ik u vanmiddag bijpraten?
Heerlijke koffie, don Carlos. -Fijn dat je 'm lekker vindt.
Waarom wilde hij dat Diego 'm dronk? -Ik weet het niet.
Dronken ze dezelfde koffie? -Ik heb 'm zelf ingeschonken.
Het gif zat niet in de koffie. Dronk don Carlos nog iets anders?
Nee.
Of toch wel.
Is er iets mis, don Carlos?
Ik heb gisteren ruzie gehad met m'n zoon, dat zit me dwars.
Misschien valt de koffie daarom niet goed.
Ik heb vandaag iets sterkers nodig dan koffie.
Ze zeiden dat hij zich daarna snel slechter voelde en was overleden.
Hoe zag die heupfles eruit? -Dat herinner ik me niet goed.
Hij was oud en met leer bekleed. -Zwart leer?
Ja, zwart leer.
Ken je 'm? -Ja, die gebruikte m'n vader altijd.
Hij had mooiere flesjes, maar droeg altijd die oude bij zich.
Ik weet waar die heupfles is.
Waar dan? -Alicia, kom mee.
Ángela heeft hem vast hier gelegd na je vaders dood.
Weet je het zeker? -Ik heb 'm onlangs nog gezien.
Misschien zie je hier nog iets raars.
Wat is er? Waar kijk je naar? -Nergens naar.
Ligt hij daar?
Nee, en niet boos worden als ik je dit vertel...
...maar ik weet wie 'm heeft.
Hoe kon je niet vertellen dat Javier in het hotel was?
Ik had geen keus. Hij liep geen gevaar, maar jij wel.
En je broer is onvoorspelbaar.
Je sloot m'n zuipende broer op in 'n kamer met een vergiftigde fles.
Dat wist ik niet, Alicia.
Weet je zeker dat hij hier is? -Aan het einde van het bospad.
Die kant op? -Ja, kom mee.
Javier, niet drinken.
Wat doen jullie hier?
Is alles op? -Ik drink er al de hele dag van.
En is er niets gebeurd? -Nou, ze hebben me ontvoerd.
Mij maak je niets wijs.
Ik heb je gewaarschuwd. -Vertel niemand wat ik laatst zei.
Er is niets meer tussen Julio en mij. Je zou mij veel kwaad doen.
In ruil zal ik je hieruit redden. Maar je geeft me het geld terug.
Dat geld gaat nergens heen.
Pak de tas. -Javier, wie zijn deze mensen?
Hoe weten ze dat je hier bent? -Je zou een kwart krijgen.
Dat dekt je schulden, maar niet m'n hulp.
Was het hun idee? -Anders hadden zij me ontvoerd.
Je bent gek. -Pak het geld. Alles.
Wie die meid wil, mag haar hebben. -Zij blijft hier.
Jij daar.
Pas op.
Het ziet er niet uit alsof het over is.
Wees gerust, ik zeg niets. -Had jij geen afgehakte vinger?
Ik ben op het kerkhof geweest. Garrido had 'm niet meer nodig.
We gaan terug naar het hotel.
Don Javier. -Ik ben ontsnapt met het losgeld.
Zoon. -Moeder.
Moeder, nee...
Bedankt voor alles.
Alicia, wacht.
Hier. Wil jij dit bewaren?
Niet hierin en niet in de koffie. Waar kan het gif in hebben gezeten?
We zijn weer terug bij af.
Het was Diego niet. Hij dronk hetzelfde als m'n vader.
Het gif zat ergens anders in, maar Diego kan het hebben gedaan.
Ik moet gaan. Diego wacht op me.
Sorry, ik kon niet komen. -Geef niet, ik ben niet gegaan.
We hoeven niet meer samen uit te gaan. Ik zal je niet meer vragen.
Je moeder mag me toch niet. En dat met je vrouw is heel recent.
En je vindt mij vast irritant...
Nu dit opgelost is, zitten we met een nieuw probleem.
Ik ben een man van m'n woord. -Wil je ons excuseren, Diego?
Niets houdt je meer hier, lieverd. Is dat niet wat we allemaal wilden?
Doña Beatriz is in de tuin gevonden. -Hoezo 'gevonden'?
Ze is dood, Alfredo. Neergestoken.
Don Alfredo, raakt u niets aan.
Ik hoop dat m'n spoed deze keer niet erg is. Ik ben direct gekomen.
Het is een messteek. -Zoekt u uit wie dit gedaan heeft.
En zorg dat ze ervoor boeten.
Als ik de leiding had, zou ik het moordwapen zoeken...
...terwijl m'n ondergeschikte de mensen ondervroeg.
Gaat u ze ondervragen, dan ga ik het wapen zoeken.
Komt u alstublieft mee.
Maar goed dat ik niet kon slapen en ben gaan wandelen...
...en Ayala voor was en hem kon afleiden met een gouden mes.
Kijk eens.
Je vingerafdrukken staan er nog op.
En bloed van Beatriz.
Wat wil je van me?
Geld? -Ik wil iets wat moeilijker te vinden is.
Iemand die trouw aan me is.
DE GOUDEN-MES-MOORDENAAR SLAAT WEER TOE
Dames en heren, hier is de wereldberoemde Houdini.
Van wie mogen jullie hier zijn?
Houdini krijgt nu handboeien om.
Om elke verdenking uit te sluiten, zal een politiebeambte dit doen.
Agenten Hernando en Ayala zijn hier voor de gelegenheid.
Geeft u ze een applaus.
Don Benjamín. -Doña Ángela, wat fijn u weer te zien.
Ik heb ook de assistentie van wat toeschouwers nodig.
Even kijken. U en u...
...en u. Wilt u allemaal opstaan?
Ik wil u vragen om, als Houdini in het waterreservoir gaat...
...zo lang mogelijk uw adem in te houden, net zoals hij moet doen.
Begint u nu uw adem in te houden.
Kijk, u zou al zijn verdronken.
Een minuut en 20 seconden.
Twee minuten.
Tweeënhalve minuut. Deze mensen zouden allemaal al zijn verdronken.
De klok vertelt ons dat Houdini al drieënhalve minuut onder water is.
Gelooft u dat hij nog in leven is?
Misschien moeten we de illusionist uit het water halen. Maar wacht even.
Dames en heren...
...hij is weer in ons midden:
De verbazingwekkende en ongelooflijke Harry Houdini.
Wat leuk dat u zich zo vermaakt.
Señora Murquía, men vraagt naar u in de bruidssuite.
Wilt u me excuseren?
We hebben geen bruidssuite. -Wat moest ik anders zeggen?
En voor mij voelt hij zo.
De geheime kamer? Waarom wil je daarheen gaan?
Zoals u wilt, mevrouw. Kolonel.
Zelfs de obers gedragen zich hier als heren, en weten toch wat hun plek is.
We willen geen klassenvermenging. -Helemaal waar.
Nog altijd zo mooi als toen u me afwees op het bal van de Academia.
Iedereen maakt fouten. Hoe maakt u 't? -Ik verveel me dood.
Ik doceer ballistiek en bewapening aan 'n bataljon sufferds.
U bedoelt jonge mannen.
Ik bedoel dat er geen wapen is dat een lafaard moedig maakt.
In m'n jeugd trok ik vaak ongewapend ten strijde.
Ik wist dat na de charge de bajonetten wachtten, maar ik trok me nooit terug.
Toen had je vast ook al lafaards. -Ja, maar nu zijn het er wel heel veel.
Onze soldaten in Afrika redden liever hun hachje dan hun eer.
Daarom duren die oorlogen zo lang.
We kunnen niet met een leger oudjes vechten, maar we zouden wel winnen.
Hoe is het met uw zoon Javier?
Javier? -Ja, heette uw zoon niet Javier?
Ja, het spijt me, ik heb veel aan m'n hoofd. Hij is in het buitenland.
Waar is hij naartoe? -Naar New York.
Ik moet wat andere gasten spreken. -Uiteraard.
We moeten op de hoogte blijven van andere luxehotels in de wereld.
Er is geen betere leerschool voor een knul die ooit de leiding...
Ik neem deze.
Zeg tegen de kok dat die hapjes niet te eten zijn.
Ik breng ze weg, mijnheer.
Antonio, ga nog niet met likeur rond. Houd het bij champagne.
Camila, leg schone servetten neer. -Komt in orde.
Mag ik iets vragen? Wie was de man die u begroette?
Don Benjamín, de oude maître.
Niemand wil de pasteitjes.
Ze zijn niet gegratineerd. Wie is dat vergeten?
Dat kunt u wel raden, moeder.
Don Javier? Neemt u me niet kwalijk.
De pasteitjes zijn niet gegratineerd. -Ik had 't druk. Het geeft niet, Ángela.
Cocktailfeestjes draaien om drank.
Kunt u dan helpen met de cocktails? We komen handen tekort.
Ik kan ze drinken, niet maken. -Wat is er aan de hand, Ángela?
Ik heb ze al laten weghalen, mevrouw. -Ik geef niets om de pasteitjes.
Ik wil dat m'n zoon een lesje leert, niet dat hij hier loopt te lummelen.
Het is niet hun schuld. Ze kunnen een Alarcón geen bevelen geven.