Er kwamen mensen naar je vragen.
Ze denken dat je ene Andrés hebt proberen te vermoorden.
Ik hoorde dat ze een film hadden.
Llanes is in het hotel. Hier zal hij je niet zoeken, Andrés.
Alfredo? -Beatriz, wacht.
Kom nou, Sofía. Ik vraag een nietigverklaring aan.
Wat beraam je met m'n vrouw?
Ik beroof de kluis tijdens het bal en geef de inhoud aan Garrido.
Ga weg, maak dat je wegkomt.
De inhoud van de kluis van uw man.
TER NAGEDACHTENIS VAN JUAN LUIS GALIARDO
U mag hier niet komen. -Ligt m'n portefeuille hier?
Er ligt hier niets. -Ik ben meegelopen naar haar cel.
Ik zal even voor u gaan kijken.
Señor Murquía, wat brengt u hier? -Agent, hoe gaat het?
Ik weet al wat u komt doen. -Wat dan?
Om uw vrouw te zien. Ik heb goed nieuws voor u.
Ayala ontdekte dat ze onschuldig was. Ik heb haar vrijgelaten.
Ze is alweer in het Gran Hotel.
Ik heb geen portefeuille gevonden. -Ik heb 'm al.
Don Diego...
Ja? -De spullen die Garrido had gestolen.
De zaak is gesloten. Neemt u ze maar mee.
Dank u zeer, agent. -Graag gedaan.
U doet uw werk geweldig goed.
Wat was dat voor dwaasheid? -Je klinkt al net als m'n moeder.
En Andrés? -Hij is geschrokken, maar verder goed.
Hij wil meteen naar Monteverde. -Er is eerst iets belangrijkers.
Bedoel je Isabel? -Is er iets met haar gebeurd?
Ze is vertrokken.
Ze was verliefd op je geworden. Dat levert altijd problemen op.
Die problemen zijn nu voorbij. -Garrido had 'n briefje met je naam.
We moeten het vernietigen.
Waar is het? -Het lag in de bediendeneetzaal.
Maar toen ik keek, was het weg. Hernando heeft het vast opgeraapt.
Het was een klein papiertje met Garrido's bloed erop.
Wat is er? -Ik zag het in 'n aktetas op het bureau.
Ik had het kunnen pakken. -Geeft niets, ik vind het wel.
Ik ga mee. -Nee, Diego houdt me in de gaten.
Ga jij met Andrés naar Monteverde. Ik zoek dat briefje.
Wat is er?
Er is een man dood door ons. -Garrido riep het over zichzelf af.
Was het beter geweest als hij het Diego verteld had?
Ga je akkoord? -Ik zei dat ik je een kans zou geven.
Bedankt, dat is meer dan m'n moeder ooit heeft gedaan.
Ze maakte je een keer directeur. -Nu ga ik me inzetten.
Dat is te hopen. Ik wil jou niet laten boeten voor de zonden van je familie.
Javier? Het gaat over Alicia.
Nou? -Ze hebben haar vrijgelaten.
Mateo, zeg tegen doña Teresa dat ik heb wat ze nodig had.
Ik ben op m'n kamer.
Alicia? -Je hebt ons zo laten schrikken.
Wat fijn. -Ik ben ook blij jullie te zien.
Maar ik wil even gaan uitrusten.
Zal ik meegaan? -Dat hoeft niet. Excuseer me.
Ik heb je zo gemist. -Alicia, m'n liefste, ik was zo bezorgd.
Diego, heb je ze? -Ja, hier zijn ze.
Laat ons even alleen.
Zit alles erin? -Ja, mevrouw.
Ik moet naar Monteverde. -Met doña Alicia?
Nee, ik ga alleen. -Dat is gevaarlijk.
Ik wil dat Llanes gestraft wordt voor wat hij je wilde aandoen.
Wat is er? -Ik ga met je mee.
Je doet het voor mij, ik laat je niet alleen gaan.
Ja?
Isabel is vanochtend vertrokken zonder iets te zeggen.
Wat dacht je? Waarom vond je het nodig haar te beschermen?
Loyaliteit. Isabel is altijd heel goed voor me geweest.
Ayala zou m'n onschuld ontdekken. Ik gaf haar tijd om te vluchten.
Voor agent Ayala? Of uit het hotel?
Voor de politie. De wet is niet mild voor bedienden, maar voor mij wel.
Misschien had Isabel een geheim en schoot ze Garrido daarom neer.
Wat voor geheim kon dat zijn?
Ik zag Garrido stelen en hij wilde op me schieten. Isabel redde m'n leven.
Weet je zeker dat dat alles is, schat? -Waarom zeg je dat?
Garrido was je vertrouwensman. Hij had haar bijna vermoord.
Als er iemand boos mag zijn, is zij het. Dus pas op je woorden.
Ja, mevrouw.
Ga maar uitrusten, Alicia. We zien je bij het middageten.
Ik laat de kamer klaarmaken.
Zie je iets? -Nee.
Misschien verstopt hij zich.
Wat doe je hier als je bang bent? -Ik ben niet bang, ik ben respectvol.
Gaan we naar binnen? -Hoe? Heb je een loper meegenomen?
Dat is een subtiele werkwijze.
Maar hij werkt wel.
Kijk.
Dit is de film. Wat ervan over is. -Verbrand. We zijn het bewijs kwijt.
We gaan, hij kan terugkomen. -Waarom zou hij? Hij is vertrokken.
Wacht eens.
Wat doe je?
Met Fernando Llanes. Verbind me door met m'n laatst gekozen nummer.
Ja, met hem, dank u wel.
Wie heeft hij gebeld? -Nuñez, de fotograaf.
Wie is dat? -Nuñez zei dat hij Llanes niet kende.
Hij heeft hem verteld dat er bewijs was van je ongeluk.
Wat dus geen ongeluk was.
Hij kent me. Jou heeft hij nooit gezien. -Nee, ik doe het niet.
Wil je niet weten wie je wilde doden? Doe je als klant voor...
Moet ik naar Llanes vragen? Dan weet hij het meteen.
En als hij z'n vriend is, weet hij vast wie ik ben. Dit was al gevaarlijk genoeg.
Wat wil je dan doen? -We gaan terug, voor ze ons missen.
Agent Ayala, bent u er weer? -Ja, ik zou graag met u willen praten.
Gaat u mee naar m'n kamer.
Hebt u een ogenblikje?
Mateo, zeg tegen Espinosa dat hij thee naar m'n kamer brengt.
Kom, hopelijk heeft m'n moeder niets gemerkt.
'Espinosa: Ga naar doña Alicia's kamer.'
Ik vermoed dat u naar mij onderweg was en dat dit de reden daarvoor was.
'Uw vrouw bedriegt u met een ober, Julio Espinosa.'
Is dat het briefje?
Wat gaat u ermee doen? -Het heeft genoeg leed veroorzaakt.
Dank u wel, agent.
Ik hoef geen dankbaarheid van u.
Er is al een man dood. Denk na over wat u doet. Dit kan niet goed aflopen.
En er is nog iets. M'n agent is in Monteverde bij het kadaster geweest.
En hij heeft er iets ontdekt.
Het huis van Llanes was van uw vader, don Carlos Alarcón.
Waarom gaf hij het hem? -Vraagt u dat aan uw moeder.
Ze zou tegen me liegen en zeggen dat het me niet aangaat.
Misschien weet ze het niet eens. Maar wie het zeker weet, is Llanes.
Dus u moet hem vinden.
Ik ben in z'n huis geweest. Hij heeft fotograaf Nuñez gebeld.
Hij kent ons, maar u niet. -Ik krijg geen aanhoudingsbevel.
Heeft dat u ooit tegengehouden?
Toevallig heb ik vanmiddag vrij. Ik ga wat wandelen in Monteverde.
Ik ben blij dat je zus weer vrij is.
Ongelooflijk dat ze zich liet opsluiten om een kamermeisje te beschermen.
Een nobel gebaar, zoals je wel weet.
Ik weet wat je voor me hebt gedaan. -En voor de zoon die we gingen krijgen.
Zelfs toen vertelde je het niet. -Ik wilde je niet nog meer kwetsen.
Niets doet meer pijn dan leugens.
Is het geen leugen dat je niet vertelt over de nietigverklaring?
Hoe weet je dat? -Jij bent goed. Dit is niets voor jou.
Wel voor je moeder en Beatriz. -Ze zijn er om me te steunen.
De nietigverklaring is iets tussen ons. -Moeten we er dan niet over praten?
Alfredo, je hebt je een keer voor me opgeofferd.
Ik deed het om je niet te verliezen. Dat verdwijnt niet ineens.
Je hebt alles kapotgemaakt, Sofía. Als je me nu wilt excuseren.
Javier? Kom mee naar m'n kantoor.
Ik weet hoe het voelt als deze familie je buitensluit, dus dat wil ik niet doen.
Je bent m'n assistent, maar één fout... -Dat gebeurt niet.
Het gaat niet om jou, maar het hotel.
Dit werk is heel delicaat. Eén fout kan ons allemaal ruïneren.
Ze hebben gebeld. Het geld ligt klaar. -Mooi zo.
Javier, ga het geld voor de lonen ophalen bij de bank.
Het geld? -Is dat een probleem voor je?
Nee, zoals je wenst.
Castera, bel de bank en zeg dat Javier Alarcón het geld komt halen.
Moet er iemand mee voor de veiligheid? -Nee, dat zal niet nodig zijn.
Wegwezen.
Je vervalt snel in oude gewoontes. -Ik zweer je dat ik ben beroofd.
Jullie geloven me toch? -Integendeel. Waarom zouden we...
...met uw verleden? Zou uw eigen moeder u soms geloven?
Ik zal u een voorstel doen, don Javier.
We zullen negeren dat u ons zo schaamteloos hebt willen oplichten.
In ruil haalt u het geld van de plek waar het verstopt is en geeft het terug.
Wat zegt u ervan? -Ik ben beroofd, Alfredo.
U hebt twee uur de tijd. -Je moet me echt geloven.
Twee uur.
Hier is het geld. Laat ik het terug naar de bank brengen?
Hij moest toch getuigen?
Alles op z'n tijd. Over twee uur is hij zo wanhopig dat hij alles zal doen.
Ben je Alfredo's assistent geworden?
Zo kan ik Sofía en het hotel helpen. -Goed, maar verpest het dit keer niet.
We vergeven je geen blunders meer.
Ik heb snel geld nodig, Sebastián.
Ik dacht dat je je leven gebeterd had. -Zo simpel is het niet.
Hoeveel? -25.000 peseta's.
Neem een glas rum. -Ik heb dat geld nodig.
Ik heb er alles voor over.
Wat heb je bij je? -Vijftig stuivers.
Wacht daar, ik ben zo terug.
Is dat hem?
Dit is Juan Santos. -We spelen voor 10 stuivers per ronde.
Heb je geld? -Hij niet, maar z'n familie wel.
Als ze je schulden maar betalen.
Ik ben hier niet om te verliezen. -Speel.
Vergeeft u me dat, alstublieft. -Dubbel of niets.
Pas op met de hoedendoos. Die kleine moet rechtop blijven.
U gaat toch niet weg? -Een deel van m'n bagage blijft hier.
U weet dat dit nu m'n thuis is. -Hoe zou ik dat kunnen vergeten?
Ik kom beslist terug. Nu ga ik m'n zoon gedag zeggen.
Gaat u al, moeder? -Wat moet ik anders, zoon?
Beatriz. -Ik zei al dat we haar zullen missen.
Dat geloof ik. Hoever is Castera met de zaak?
Hebben er al bedienden getuigd? -Ik werk eraan.
Ik laat je in goede handen achter.
Zal ik meelopen? -Ga maar werken. Beatriz gaat mee.
Vergeet de koffers in de salon niet.
Wees tactvol en overhaast niets. M'n zoon is erg nobel en puriteins.
Maar hij waardeert je erg.
Als het huwelijk nietig is verklaard, is hij van jou. Je weet wat de prijs is.
Zodra we kinderen hebben, zorg ik dat Alejandro z'n titel niet erft.
Hoe komt hij erbij om onze familienaam aan 'n bastaard te geven?
Wees geduldig en heel discreet.
Mateo, ik weet dat m'n man de directeur van het hotel is...
...maar ik moet iets weten.
Waar ligt je loyaliteit? Bij hem of bij de familie Alarcón?
Bij de familie Alarcón. -Je moet iets voor me doen.
Maar niemand mag ooit horen dat ik er iets mee te maken had.
Don Antonio, ik heb een boodschap van doña Elisa van Vergara.
Doña Elisa heeft me dit document laten opstellen. Wilt u het tekenen?
Vertrouwt ze me niet op m'n woord? -Ik kan niet voor doña Elisa spreken...
...maar wie zich aan z'n woord zal houden, kan het best opschrijven.
Er is een mooie plek om te wandelen, langs het meer. Het is niet ver weg.
Alsjeblieft. -Dank u wel, don Antonio.
Ik zal het doña Elisa toesturen.
Excuseert u me, ik ga wandelen.
Geef me de markiezin van Vergara.
Ik ga het document opsturen waar uw moeder om heeft gevraagd.
Wilt u soms iets posten, don Alfredo? -Nee.
Kunt u de envelop verzegelen? Uw moeder wil niet dat iemand het leest.
Geef het maar hier.
Don Alfredo, leest u dat document niet. Het is een valstrik.
Uw moeder heeft er niet om gevraagd. -Een valstrik?
Doña Beatriz heeft het ondertekend.
Waar het ook vandaan komt, ik weet dat je het getekend hebt.
Als we trouwen, sluit je Alejandro uit van je erfenis...
...en zul je trachten je eerstgeborene m'n titel te laten erven?
Mijn god, Beatriz.
M'n echtgenote en haar moeder hebben me als marionet gebruikt...
...en nu misleid jij mij en m'n zoon?
M'n zoon? -Ja, ik ben zijn vader.
Je bent de markies van Vergara.
Je moet de titel aan je nageslacht geven. Je weet niet van wie dat kind is.
Hij is gedoopt als een Vergara. In Gods ogen is hij m'n zoon.
Je bent bedrogen. -Ik hou van hem.
Je blijft hem zien. Het zal hem nergens aan ontbreken.
Ik wil niet dat hij zich afgewezen voelt door z'n vader. Zeker niet voor een titel.
Het is meer dan dat. Als we trouwen, zal hij mijn familiefortuin erven.
Ik wil een erfgenaam met jouw bloed, een kind van ons samen.
Wie heeft het over een huwelijk gehad? Alleen jij en m'n moeder.
Je hebt mij en m'n zoon als koopwaar behandeld.
Ik ben hier omdat ik van je hou. We kunnen gelukkig worden.
Nee, Beatriz, ik wil dat je vertrekt.
Jij was het, hè? Jij hebt Beatriz dat document bezorgd.
Nog een van je leugens. -Ik heb beloofd nooit meer te liegen.
Dit was niet eerlijk. -Ik hoorde je moeder en Beatriz praten.
Ze wilden de toekomst van ons kind saboteren.
Waarom heb je het niet verteld?
Ik wist dat als ik deze valstrik opzette, je boos op me zou worden.
Ik deed het niet om je terug te winnen, maar voor ons kind.
Al pak je hem van me af, ik hou van hem en wil het beste voor hem.
Ik verwacht niet dat je me vergeeft. Ik wil dat je goed voor Alejandro zorgt.
Ik kan me ook opofferen voor wat me dierbaar is.
Dank je wel. De volgende keer zul je niet zoiets hoeven te doen.
Ik zal je op je woord geloven.
Kun je de handdoeken verversen? -Maar natuurlijk, daar zijn we voor.
Camila, je mag geen gasten aanraken. -Sorry, maar ik snap u niet.
Je mag geen fysiek contact maken. Dat duidt op gebrek aan respect.
We zijn hun bedienden, geen vrienden. -Sorry, het zal niet meer gebeuren.
Als je maar leert van je fouten.
En probeer dezelfde fout geen twee keer te maken.
Ja, mevrouw, ik zal het onthouden.
Ze gaf me geen uitbrander. Waarom vinden jullie haar zo streng?
Wacht maar af. Ze doet wel raar sinds Ernesto weg is.
Mag ik het zout?
Allemachtig.
Het spijt me. Ik knoeide zout en wilde het ongeluk afzweren.
Nu zit ik eronder. Lach niet, het prikt.
Kom, spoel het af met wat water.
Doe je ogen open.
Zo beter? -Zijn we op m'n kamer? Wat een troep.
Je moet niet zo bijgelovig zijn. -Het lot bestaat, neem het serieus.
Nou, dat heb ik gemerkt.
Zal ik je hand lezen? -Nee, ik geloof niet in die dingen.
Dat zeggen mensen die bang zijn dat hen iets ergs zal overkomen.
Ik wil m'n toekomst niet weten, ik heb al genoeg pech gehad.
Alsjeblieft?
Goed dan. Maar als je iets slechts ziet, zeg je het niet.
Dit is je levenslijn.
Zie je deze boog? Dat duidt op een heel gelukkige jeugd.
Dit is je liefdeslijn. Die is ook heel lang.
Maar hij breekt hier af.
Andrés, er moet je onlangs iets heel ergs zijn overkomen.
Ga weg. -Ik ben nog niet klaar...
Ik wil niets weten over het verleden of de toekomst. Het gaat zoals het gaat.
Hebt u in hotel Villa Nápoles gewerkt? -Ja, mevrouw.
Bent u ontslagen? -Het is gesloten toen de eigenaar stierf.
Had u vrije dagen? -Ja, een dag per week, mevrouw.
Hier krijgt de maître twee dagen per maand rust.
Daar kan ik me aan aanpassen. -Denkt u.
Het aantal vrije dagen is niet belangrijk voor me.
We laten het u weten als we een besluit hebben genomen.
Wat was er mis met deze man? -Hij is een prettig leventje gewend.
Hij leek zich te willen aanpassen. -Dat zei hij, maar dat zal niet zo zijn.
Je zoekt al veel te lang naar een maître. Wees minder veeleisend.
Ik wou dat ik u kon helpen, agent, maar ik ken geen Fernando Llanes.
Nee? Weet u dat zeker? Ik ben bij de telefooncentrale geweest...
...en señor Llanes heeft u gebeld voordat hij uit Monteverde vluchtte.
Wacht, natuurlijk, señor Llanes.
Ja, dat klopt. Hij belde alleen om te zeggen dat hij wegging.
Ik kan maar tegen één leugen per dag en dit is de tweede.
Dit is uw laatste kans.
Ik weet niet waar hij naartoe is.
Hij gaf me een nummer voor belangrijke boodschappen.
Dus u kunt hem bereiken? -Alleen in geval van nood.
Dit is een noodgeval.
Dit is niet eerlijk. Ik heb alles gedaan wat u wilde.
En ik wil niet dat u het ongedaan maakt. Morgen wordt u vrijgelaten.
Weet u waar Llanes is? -Niet nu, maar morgen wel.
Hij treft Nuñez om twaalf uur in het oude magazijn in Monteverde.
Gaat u met ons mee? -Ik neem er een dag vrij voor.
We zullen er zijn.
Krijgt u geen problemen met Núñez? -Wat kan me gebeuren?
Ik werk onder Hernando. Lager kan een man niet zinken.
Je bent nerveus. -Wat we gaan doen, is gevaarlijk.
Ayala en ik zijn er. Blijf jij hier.
Ik wil gaan. Het gevaar is niet erg, maar wat zou Llanes gaan zeggen?
Hoezo? -Hij had iets met m'n vader te maken.
Hij verbergt iets over m'n familie. -Je familie zit ingewikkeld in elkaar.
Zo zijn we gewoon.
Het is goed om de waarheid te weten. -Denk je?
Zou Diego de waarheid moeten weten? Ik weet het niet.
Wat doet u hier? -Ik wilde graag met u praten.
Het komt niet gelegen. Tenzij u afscheid komt nemen.
U boekt niet veel vooruitgang met Alfredo.
Lacht u me nu uit? -Natuurlijk niet, lieverd.
Is er iets met Alfredo? -U geeft niets om hem.
Hij is de man van m'n dochter. -Doña Elisa heeft me veel verteld.
Ik weet hoe erg u het vindt dat hij directeur is van het hotel.
Het geluk van m'n dochter is ook belangrijk voor me.
Dan moet u een besluit nemen.
Waarover? -Als Alfredo 'n nietigverklaring krijgt...
...zal hij met mij trouwen en neem ik hem mee naar Villalba.
Hij zal er gelukkig zijn en ver weg van het hotel.
Ik zal hem overtuigen om zijn aandeel te verkopen.
Doet u me nu een voorstel? -Ja. Zorg voor die nietigverklaring...
...dan krijgt u het hotel terug.
Kiest u voor het geluk van uw dochter of voor de leiding over het hotel?
U hoeft niet te veinzen voor mij.
Laat maar. U werkt veel te hard sinds don Ernesto is vertrokken.
Dat is mijn verantwoordelijkheid. -En ik weet dat u hard kunt werken.
Dat doe ik al veertig jaar. -Ja, maar u bent ook veertig jaar ouder.
Waarom kiest u geen nieuwe maître?
Niet iedereen is er geschikt voor. -Bij don Ernesto had u ook twijfels.
U wilde hem niet aannemen, maar hij was een geweldige maître.
Omdat jij niet kon kiezen, heb ik voor jou gekozen.
Miguel Vera. -Hij heeft per brief gesolliciteerd.
Hij is de butler van de baron van Ans en wordt onze nieuwe maître.
Dat krijg ik na veertig jaar dienst. -Maakt u het hem niet te moeilijk.
Hebt u iets van Javier gehoord? -Hij komt wel terug. Ik zie u straks.
Mejuffrouw. -Wat kom je doen? Ben je nog niet weg?
Ik wilde je eerst dit laten zien.
Weer iets van m'n moeder? -Ze heeft hier niets mee te maken.
Ze zal hier zelfs niet blij mee zijn. Lees het, alsjeblieft.
Ik heb het al ondertekend.
Ik weet dat het vroeg is om over zoiets te praten.
Maar het is geen geheim dat ik altijd van je heb gehouden.
Als we trouwen, zal ik Alejandro erkennen als m'n eigen kind.
Waarom heb je dit gedaan? -Ik zat fout.
Door je moeder dacht ik dat ik je alleen zo terug zou kunnen krijgen.
Maar ik geef alleen om jou, niet om haar of om het markizaat.
Alleen om jou.
Het spijt me, maar ik ben nog getrouwd.
Dat geeft niets, ik begrijp het.
Ik wil de advocaat van de Vergara's zien. -Ik zal hem halen.
Javier is sinds gisteravond weg.
Er staan overal mensen op de uitkijk. Hij kan niet ontkomen.
En als hij niet is gevlucht? -Dan moet hij doen wat u vraagt.
Tenzij hem iets is overkomen.
Ja, hij heeft zich bezopen in Cantaloa en is in slaap gevallen.
Ik stuur iemand om hem te zoeken.
Don Antonio, doña Teresa wil u zien.
Wat is er aan de hand, Mateo? -Dit lag op de balie. Het is voor u.
Doña Teresa, wilde u me zien?
U zoekt iemand die vertelt wat er met de twee baby's is gebeurd.
Wilt u dat verhinderen?
Ik zal u een verklaring geven.
Beseft u dat Sofía dan haar man en de voogdij over het kind verliest?
Ik zal onder ede staan...
...en ten overstaan van God zal ik de waarheid vertellen, al is die pijnlijk.
Doet u de deur dicht.
Geniet u van uw vrije dag, agent. -Ja, het bureau is in goede handen.
Agent Ayala, u moet me helpen. -Ik heb vrij, maar m'n chef is hier.
Wat is er? -Nee, ik wil dat u dit afhandelt.
Met de grootste discretie.
Leest u dit.
AAN ALFREDO VAN VERGARA
'Als u Javier Alarcón levend wil terugzien, betaalt u een som...
...van 40.000 peseta's?' -Snapt u nu dat ik aandring?
Ayala, hier heb ik u voor nodig. U en al onze mensen, bedoel ik.
We moeten weg. -Ja, maar de gasten blijven bestellen.
Ik zie je over een kwartier buiten.
Guillermo, ken je het oude magazijn in Monteverde?
Ga je ergens heen?
Ik zat erover te denken.
Je zit de laatste tijd meer in die auto dan het hotel. Ik zal met je meegaan.
Ik moet de auto van het hotel inderdaad niet zo vaak gebruiken.
Gaan we door de tuin wandelen?
Waar wilde ze heen? Dan gaan we naar Monteverde.
Of is er iets wat ik moet weten? -Nee, hoor.
Dan gaan we, kom op.
Wilde je hierheen? Wat een vreemde plek.
Wat wil je hier gaan doen? -Niets. Gaan we naar het hotel?
Als je hier iemand wil zien, ga dan. Wees gerust, ik zal hier wachten.
Agent Ayala?
U hoeft niemand te zoeken.
U en ik zijn hier alleen.
Dus Nuñez heeft me verraden.
Waarom wilde je Andrés doden? En waar kende je m'n vader van?
Welk antwoord wil je eerst, Alicia?
Ik mag je toch tutoyeren, Alicia?
Ik kom me niet laten uitlachen.
Waarom gaf m'n vader je dat huis?
Dus dat weet je ook al.
Ik dacht dat je familie beter geheimen kon bewaren, Alicia.
Vertel me de waarheid.
Dat is niet aan mij. -Bij wie moet ik dan zijn?
Vergeet deze hele zaak. Ga weg, dan zal je niets overkomen.
En Andrés en die jongen waar je mee omgaat ook niet.
Ik ga pas als je alles vertelt. -Ik zal zorgen dat je me met rust laat.
Kom niet dichterbij.
-Voor een vrouw ben je best dapper.
Help me.
Help.
Help me, alsjeblieft.