We hebben een schuld van 300.000 peseta's.
Die lafaard moet dokken. -Ik heb geld nodig voor het hotel.
Ayala kan niets bewijzen met een lijk.
Ik heb een rib van don Carlos Alarcón.
Met wat geluk brengt hij de waarheid aan het licht.
Ik kan m'n gevoelens niet ontkennen, maar dit moet afgelopen zijn.
Vergeet u me, alstublieft.
Dus je hebt twee baby's gebaard. Niemand hoeft er meer van te weten.
Maar als jullie hier blijven met het kind, zullen ze het ontdekken.
Overmorgen om half zeven 's avonds.
Dan moet de bagage op het station zijn. De trein wacht niet.
Ik hoop dat u niet vanwege het hotel eerder vertrekt.
M'n vrouw kan erg wispelturig zijn. Ze mist haar familie.
U gaat ons toch niet verlaten?
Het was een prettig verblijf, alleen wat korter dan voorzien.
Hopelijk is dat geen probleem. -Uiteraard niet.
Ik ga met m'n vrouw naar de kerk.
Wees gegroet, Maria.
Vol van genade.
Wat wil je opbiechten, dochter?
Ik heb gezondigd tegen het zesde gebod. -Het zesde?
Ik heb onkuise gedachten en verlangens gehad.
Enkel gedachten en verlangens?
En ik heb een man gekust die niet m'n echtgenoot is.
En heb je ervan genoten? -Ja, heel erg.
Veel te erg.
Goed. -Goed?
Nee, wat je hebt gedaan, is verkeerd. Maar als je niet te kwader trouw was...
Ik weet het niet.
Eerwaarde? -Ja, dochter?
Moet ik geen penitentie doen?
Bid 14 Onzevaders...
...17 Weesgegroeten...
...11 Credo's en 8 Salve Regina's.
Dat kan ik niet allemaal onthouden.
Hier staat het opgeschreven.
'M'n allerliefste Adriana, ik ken je pas twee dagen...
...maar kan me geen leven zonder jou meer voorstellen.
Je zei dat je me niet meer wilt zien. Maar als je dit leest, is dat niet waar.
Ik weet dat je van me houdt. Je kunt er net als ik niet omheen.
Laten we samen weggaan. Ik zal zorgen dat ik je waardig ben.
Ik wacht morgen op je bij de bediendenuitgang.'
Hou vast.
Morgen betaal je je rekening, je haalt je kluis leeg...
...en we gaan voor ze iets merken. -Waarom gaan we niet nu?
Ze weten meteen dat jij het was als je weggaat zonder te betalen.
Hou op. -Ze heeft ons gezien.
Dat we elkaar kusten? -Ze zag ons van de kluis komen.
Denk je dat ze ons bespioneerde om de diefstal te voorkomen?
Ze geeft niets om die diefstal.
Straks ga ik haar nog zielig vinden.
Ga eens champagne halen. We hebben veel te vieren...
...en zonder champagne...
Of zonder muziek. -Ga je muziek voor me opzetten?
Zet nog eens wat muziek op.
Ik wacht nog op een excuus. -De dingen zijn zoals ze zijn, Julio.
Hecht er niet zoveel waarde aan.
Je hebt die vrouw vermoord en mij de schuld gegeven.
Ik kon de doodstraf krijgen. -Ze zag me en sprong bovenop me.
Ik moest haar wel vermoorden. Buiten op straat zag een agent me.
Ik zei dat ik de dader had gezien.
En zo werd ik een getuige.
Waarom verstopte je het pistool bij mij thuis?
Je was verdwenen en op die manier kon ik je vinden.
En als de enige getuige zou ik je later kunnen redden.
En me dwingen om je te helpen. -Ja.
U gaat nergens heen.
Dit is de kluis van de jongedame.
Verrast?
Wat gebeurt er, Julio?
Ze zag me en sprong bovenop me. Ik moest haar wel vermoorden.
Buiten op straat zag een agent me. Ik zei dat ik de dader had gezien.
Je bent een smeerlap.
Hoor wie het zegt.
Met deze bekentenis zal de rechter u schuldig verklaren. Mr Olmedo...
...u bent vrij om te gaan.
Smeerlap, dit zal ik je betaald zetten.
Oplichtster.
Je wilde dat ik de politie zou bellen.
Iemand moest het doen. -Waarom had je me niets verteld?
Cecilia laat zich niet snel misleiden. Ik moest haar vertrouwen winnen.
Stal je daarom de broche? -Ik wist dat ik alles zou teruggeven.
Ik zei dat ik geen dief was. Vertrouw je me echt zo slecht?
Ik zag je iets stelen en daarna sloegen jullie me neer.
Alicia, ik zou je nooit pijn doen en had die klap willen voorkomen.
Als ik je nu terugsloeg, zouden we quitte staan, nietwaar?
Ik denk het wel.
Ga je gang.
Kom op, dit doet meer pijn dan de klap.
Je hebt vandaag al genoeg doorstaan met Cecilia.
Weet u zeker dat het zo moet? -Natuurlijk weet ik dat.
Als dit porseleinen bordje zwart wordt...
...zit er arsenicum in.
U ziet het. Don Carlos Alarcón is vergiftigd met arsenicum.
Wees gerust, ik duelleer niet graag. Ik ben niet moedig en kan niet richten.
Het spijt me niet dat ik uw vrouw liefheb. -Wie is de dader?
Degene die alles in het werk stelde om ons onderzoek te hinderen.
Doña Teresa de Alarcón.
Sorry, hier mogen geen gasten komen. -Wat?
Hebt u zich besmeurd?
Laat me met rust.
Heb je iets bijzonders gezien? -De steur voor vanavond.
Nee, iets raars. Een geluid.
Ik hoorde een knal, van een auto die startte of zoiets.
Kwam het van buiten? -Ja.
Ga met me mee.
Ik zie hier niets raars. Kom mee. -Wacht.
Help me hem op te tillen. Voorzichtig.
Waar is al dat papierwerk voor? We zijn agenten, geen schrijvers.
Weet u welke dag het is? -Hoezo? U staat voor de kalender.
Ik probeer u iets te vertellen, Hernando. -Zegt u het dan gewoon.
Vandaag is het 8 februari. Doet dat een belletje rinkelen?
Dat het bijna carnaval is. -Ja, en morgen is het 9 februari.
Dan wordt de dood van don Carlos Alarcón herdacht.
Dan zullen er veel mensen komen. Vorig jaar zelfs uit Argentinië.
En z'n moordenaar kan erbij zitten.
U weet wat ze zeggen. De dader komt altijd terug op de plaats delict.
Wat wilt u gaan doen?
Bent u niet benieuwd hoe het is om in het Gran Hotel te logeren?
Goedendag, we willen graag een kamer. -Ogenblikje, alstublieft.
Komt u naar het hotel terwijl u in Cantaloa logies hebt? Dat is duur.
Zelfs dienaars van de wet veroorloven zich af en toe wat luxe.
Als het niet te veel kost.
U bent zo druk dat u zelfs de doden niet met rust laat, dus dit verrast me.
Na al onze naspeuringen komen we hier graag een keer voor ons plezier.
Dat hoop ik maar.
Twee kamers op de eerste etage. De piccolo brengt uw bagage.
Twee? Nee, een. Ons budget laat helaas niet meer toe. Eentje.
Vreemd idee van luxe, een kamer delen. -Ik ben uw meerdere.
Bewaart u de hiërarchie buiten dienst? -Natuurlijk niet. Ga je mee, Hernando?
Laat het personeel op ze letten. Als ze rondneuzen, zet je ze eruit.
Uw zoon Javier is ernstig gewond.
Niet bewegen, señor Alarcón. -Ik doe het niet expres, dokter.
Hou dit vast. Druk erop.
Had ik maar morfine. -Zal ik naar het dorp gaan?
Ik heb 'm nu meteen nodig. -Heb je nog morfine?
In een van die lades.
Andrés, haast je.
Hier is morfine. Redt hij het?
Ik heb de bloeding gestelpt, dat is al heel wat.
Javier, wat is er gebeurd? -Uw broer is neergeschoten.
Door wie? -Dat doet er niet toe.
Dokter, doet u wat u kan om m'n zoon te redden.
Wat is er aan de hand? -Het is dezelfde.
De morfine die ik had toen ze me wilden vermoorden.
Deze was van consul Bakthiari. -Hoe kom je erbij?
Ik zag de flesjes op Javiers nachtkastje na de dood van de consul.
Ik zei niets, omdat je 'm zou verdenken. -En met reden.
De dokter gaf op m'n flesjes aan hoeveel ze me moesten geven.
Zo'n streepje staat hier ook op. -Dat kan niet.
Toen ze je wilden vermoorden, was Javier bij de Beer.
Een smokkelaar. -Ja, en dat zijn heel eerlijke mensen.
Maar don Javier is Alicia's broer, dus dan weet je het wel.
Zal ik terug naar de taveerne gaan? -Ik zal meegaan.
Nee, je moet me dekken. -Dat kan Alicia doen.
Ik wil het zeker weten voor ik haar iets vertel.
De dokter houdt ons op de hoogte.
Wie heeft m'n zoon gevonden? -Ik, mevrouw.
De dokter heeft meer handdoeken nodig.
Heb je gezien wie de schutter was? -Nee, maar ik heb wel iets gezien.
Ga je ergens heen? -Nee, ik keek m'n koffer even na.
Weet je wat er buiten is gebeurd? Ik hoorde dat ze een dokter zochten.
Nee, ik weet het niet, lieverd.
Dag, mevrouw. Ik wil uw echtgenoot graag spreken.
Komt u verder.
Doña Teresa.
Kan ik u onder vier ogen spreken?
Laat ons even alleen, alsjeblieft.
Wacht buiten.
Hoe kon u dat doen? -Ik weet niet wat u bedoelt.
Liegt u niet. U hebt op Javier geschoten. -Niet waar.
Nee, alstublieft.
Als ik u had willen doden, was ik niet met u komen praten.
Ik weet dat u jaloers was en m'n zoon u had beledigd.
Maar dit zal ik niet dulden.
U bent te ver gegaan. -U hebt geen bewijs. De politie...
Ik heb geen bewijs nodig. Ik ga niet naar de politie.
Maar uw leven hangt nu af van dat van m'n zoon. Als hij sterft...
...zal hij niet de enige zijn.
U mag hier niet komen. -Laat u haar alstublieft binnen.
Kom, Adriana. -U hebt maar een minuutje, mevrouw.
Je echtgenoot. -Mijn god.
Ik hoopte jou te zien en toen dit.
Als je was gestorven, had ik het mezelf nooit vergeven.
Adriana, ga terug naar onze kamer. -Laat haar met rust.
Mijn vrouw gaat met mij mee. -Laat me los.
Alstublieft. M'n patiënt en ik hebben rust nodig.
Hou op. Kom mee. -Laat me los. Javier...
Ik laat Javier niet zo achter. -Kom nou, onkruid vergaat niet.
Wat doe je? De mensen kijken naar ons.
Eusebio, ik ga niet weg.
Luister goed, je gaat nu mee of... -Of schiet je mij anders ook neer?
Dan zou ik voorgoed van je af zijn. -Alsjeblieft, Adriana, wees verstandig.
Ik ben het beu. Ik doe al twintig jaar wat jij verstandig vindt.
Het wordt tijd dat ik zelf ga nadenken en m'n geluk zoek.
Ik blijf hier.
Het spijt me van je broer.
Wat is er met Javier gebeurd?
Je moeder wil dat ik zeg dat hij z'n pistool schoonmaakte.
En wat is de waarheid? -Een gast heeft hem neergeschoten.
Ik denk dat je moeder op wraak zint. -Dat is waanzin. Ik ga met haar praten.
Ik ben de enige die het weet. Als je met haar praat, verraad je me.
Ik zeg dat een ober het vertelde. -Ze zullen zich afvragen waarom.
Je hebt gelijk. -Je moeder zal 't hem betaald zetten.
Vind je dat rechtvaardig?
De moordenaar van m'n zus loopt vrij rond. Er is geen rechtvaardigheid.
Dat billijkt geen wraak. Ik ben alleen bezorgd om m'n broer.
Ga je weg? -Ik moet iets doen in het dorp.
Waar ga je heen?
Naar het dorp. Zeg je het tegen niemand?
Ik zou je nooit verraden. Zal ik met je meegaan?
Nee, ik kan beter alleen gaan. Maar dank je wel.
Wat is er met don Javier gebeurd? -Hij schijnt te zijn neergeschoten.
Verrast me niet. Hij heeft vaak ruzie.
Het is lovenswaardig dat jullie zo begaan zijn met de Alarcóns...
...maar breng ze deze handdoeken, snel en in stilte.
Ze kan het wel alleen aan.
Ik wil met je praten.
Als ik Andrés vertel wat ik weet, denk je dat hij je dan zou vergeven?
Waarom kijken jullie zo zuur?
Het is een wonder dat niemand je kind heeft ontdekt.
Elke dag wordt die kans groter.
Dat weet ik, maar ik heb nog geen werk gevonden in het dorp.
Ik heb vrienden in Cantaloa... -Hebt u vrienden? Dat verrast me.
Ze willen voor het kind zorgen tot jullie werk vinden en weg kunnen.
Ik blijf bij m'n kind. -Vindt u het goed als we weggaan?
Ik vind het ook erg als je niet bij je zoon kunt zijn, Belén.
Maar het is het beste voor hem. -Andrés, zeg jij iets tegen haar.
Ik zou ook wat kunnen zeggen, hè?
Ze heeft gelijk. Het is het beste. We zullen snel weer samen zijn.
Wil je hem niet zien? -We kunnen hem elke dag opzoeken.
Ik snap niet dat we 'm zo lang hebben kunnen verstoppen. Hij moet hier weg.
Kies je de kant van je moeder? -Ik wil wat het beste voor hem is.
Ik geef Juan en Alejandro niet op. -Alejandro is niet je zoon.
Hij heeft me ook nodig.
Ik ga nergens naartoe.
We zijn bovenal geïnteresseerd in doña Teresa...
...en daarnaast in de kennissen van haar man.
Probeert u zich stil te houden.
Bedoelt u dat ik zeer alert moet zijn? -Ja, dat ook, als u wilt.
Er zijn veel mensen gekomen voor de herdenking van don Carlos.
Hij had vast veel vrienden. Maar men houdt ook de schijn op.
Die man daar bijvoorbeeld verachtte don Carlos en zit zich nu vol te vreten.
Hij is vast niet de enige.
Ik werkte hier nog niet. Als u iets wilt weten, moet u bij die dame zijn.
Ze is de dochter van m'n vrienden uit Torquay.
Ze is een paar dagen bij ons voor ze naar Parijs gaat.
Agatha Mary Clarissa Miller.
Agatha, leuk u te ontmoeten. Ik ben Alicia Alarcón.
Insgelijks. Uw Engels is uitstekend. -Niet zo goed als uw Spaans.
M'n vader was erg veeleisend.
M'n Spaans is het resultaat van zijn inspanningen.
Wie zijn deze heren? -Agenten Ayala en Hernando.
Waarom bezoekt u ons? Hebt u nieuws over de dood van m'n vader?
We zitten op een dood spoor. We zijn hier om te ontspannen.
Een politieagent die in een luxehotel verblijft. Goed begin van een roman.
Agatha schrijft graag detectives.
Ik ga even naar de dokter.
Uw broer lijkt me buiten gevaar. -Wat zegt u?
Hoe weet u dat?
De dokter staat rustig te roken en heeft zelfs oog voor vrouwen.
Of hij is een cynicus of het gaat beter met uw broer.
Ik hoop dat u gelijk hebt.
Dokter? -Mevrouw, uw broer maakt het goed.
U bent een interessante man, agent. -Dat weet ik.
Don Carlos overleed heel plots. -Was doña Teresa erg aangedaan?
Al kan ik me dat moeilijk voorstellen, ze is altijd zo beheerst.
Ze leed er vreselijk onder.
Zij en don Carlos waren werkelijk een perfect stel.
Wat fijn u na al die tijd te zien. -En ik ben zeer verrast, Gonzalo.
Dat snap ik. Maar dat ik hier nu ben, betekent dat ik me wil verzoenen.
Dan ben ik blij je te zien, neefje.
Weet u wie die heer is, Lady?
Dat is don Gonzalo Alarcón. Zijn vader was de broer van don Carlos.
Ze lagen elkaar slecht en het liep nog slechter af.
Hoe bedoelt u? -Daar moet ik niet over praten.
Dan doet u het niet.
Don Ricardo was het zwarte schaap van de familie.
Don Javier lijkt vast op z'n oom.
Javier is een heilige vergeleken met don Carlos' broer.
Hij had de familie bijna geruïneerd toen hij in het gevang belandde...
...vanwege een zwendel met mijnen. -Lady, vertelt u hen niet te veel?
Als we alleen vertelden wat mocht, zou het leven erg saai zijn.
Zo denk ik er ook over.
En is don Ricardo al vrijgelaten? -In een kist.
Heel treurig. -Wanneer is dat gebeurd?
Dit lijkt een verhoor. -Iets meer dan een jaar geleden.
Don Carlos deed niets om z'n broer vrij te krijgen.
En net toen hij wilde ingrijpen, was hij te laat. Het was suïcide.
En don Carlos stierf kort daarna.
De Heer nam hem tot zich. Hopelijk verzoenen ze zich in het hiernamaals.
Misschien had don Gonzalo zich al met don Carlos verzoend. Hij is hier.
Ja, hij kwam een paar dagen voor de dood van don Carlos langs.
Hij wilde zich verzoenen, maar volgens mij lukte het niet.
Ik heb ze 'n paar keer horen ruziën.
Pas op, zusje, het doet pijn.
Je hebt ons flink laten schrikken. Wie heeft dit gedaan?
Het was een ongeluk.
Een dom en gevaarlijk ongeluk. Gelukkig valt de schade mee.
Zoiets. -Het gaat erom dat het goed gaat.
Laten jullie ons alleen? Javier moet rusten en ik wil nog met hem praten.
Waarom zei u dat? Don Eusebio heeft me neergeschoten.
Dat weet ik. -Wilt u hem ermee weg laten komen?
Als jij was overleden, had hij het zelf met de dood moeten bekopen.
Maar nu kunnen ze beter weggaan. -Hij moet de cel in.
Zodat jij z'n vrouw kan inpikken en het hotel een schandaal bezorgt?
Nee. De vrouw is het eigendom van haar echtgenoot.
Het is oneerlijk, maar zo is het.
Ik hou van Adriana. -Vergeet haar. Dat is een bevel.
Meestal negeer ik uw bevelen uit laksheid...
...maar nu negeer ik het heel bewust. Ik geef haar niet op.
Er is iemand voor u, mevrouw.
Ik zal bij uw zoon blijven.
Don Javier is buiten gevaar, als u dat wilt weten. Hij moet uitrusten.
Ik zal hier wachten.
Ik kan niet terug naar m'n man. -U weet dat uw plek bij hem is.
U wilt geen schandaal veroorzaken voor zijn familie en voor het hotel.
Ik heb Javier beloofd bij hem te blijven en dat doe ik.
Geef de dame een kamer.
Ik laat u weten wanneer u naar Javier kunt gaan.
Dank u wel. -Volgt u me maar.
Ik betreur m'n impulsiviteit zeer.
Maar nu uw zoon het goed maakt, hoop ik dat u me laat vertrekken.
Ik kan zelfs niet wachten tot u en uw vrouw uit m'n hotel verdwijnen.
Het probleem...
...is dat m'n vrouw niet wil meegaan. Zonder haar kan ik niet vertrekken.
Wees gerust, dat handel ik af.
Dank u, doña Teresa. Dank u zeer.
Doña Adriana wilde Javier zien en was niet voor rede vatbaar.
Ik heb haar een kamer gegeven.
Ik zal met haar gaan praten.
Over een tijdje, als dit vergeten is, kunnen dieven don Eusebio beroven...
...en afranselen als hij zich verzet. -Denk je dat die lafaard verzet biedt?
Er zijn dringendere zaken. M'n neef don Gonzalo is in het hotel.
Moet ik hem wegsturen?
Hij heeft iedereen verteld dat hij vrede wil sluiten. Hij lijkt oprecht.
We weten dat schijn bedriegt. Ik zal hem in de gaten houden.
Wacht even.
Ik weet dat je de markiezin op de hoogte hebt gehouden.
Mevrouw... -Weet je waarom ik het heb toegelaten?
Omdat het goed is voor het hotel?
Ik wil dat je me bij je plannen betrekt, begrepen?
En anders? Ik ben geen directeur meer.
U verdrijft uw schoonzoon niet.
Je voelt je veilig als de man van m'n dochter, hè?
Hoe zou Alicia reageren als ze hoort wie de echte vader van Alejandro is?
Je hebt te veel te verbergen, Diego. Dat maakt je kwetsbaar.
Kom hier, kleintje.
Kom hier.
Wat doe je met m'n zoon?
Je zoon is ook mijn kleinzoon. En een gevaar.
Stel dat er iemand binnenkomt. -Ik kan goed voor ze zorgen.
Ik heb het toch ook ontdekt?
Ik laat m'n zoon niet bij vreemden opgroeien.
Hoe kun je zo dom en egoïstisch zijn? Straks worden we allemaal ontslagen.
Ik ga alleen naar een betere plek.
Wat ga je doen? Naai je hem aan je schort vast?
Morgen is dit kind in Cantaloa.
Wees maar niet bang.
Mama zal alles doen om ons bij elkaar te houden.
En ik weet wie ons zal helpen.
Gaat het, Isabel? Je ziet er sip uit.
Het spijt me, ik wil u niet lastigvallen met m'n problemen.
Kan ik iets voor je doen?
Het gaat om die jongen, Julio, de ober. Weet u wie ik bedoel?
Ja, hij werkt hier al een tijd.
Hij is m'n beste vriend hier en hij heeft me veel geholpen.
Door z'n blikken en wat hij soms zegt, weet ik dat hij me mag.
En ik vind hem ook leuk. -Dan is het toch goed?
Nee, want hij neemt geen initiatief.
Geef hem wat tijd.
Dat is het niet. Hij voelt nog iets voor die ander.
Weet je al wie ze is? -Nee.
Volgens mij heeft ze iemand. Misschien is ze zelfs getrouwd.
Dus ze heeft haar keuze gemaakt en moet Julio laten gaan, nietwaar?
Natuurlijk. -Ze houdt hem in het ongewisse.
Ik vind het erg. Niet voor mij, maar voor Julio. Zo wordt hij nooit gelukkig.
Ben je klaar? -Ja, ik wachtte op je.
Wat is er, ober? Wacht je op iemand?
Of kom je weer ruzie maken?
Was Javier bij je tijdens het feest voor de consul?
Zeg je dat ik lieg? -Ik wil gewoon de waarheid weten.
Geef me iets in ruil.
Daar gaan we.
Het hangt van jou af of ik praat. Stel me niet teleur, ik heb veel ingezet.
Zijn jullie er klaar voor?
Laat het feest beginnen.
Sta op, verdomme.
Kijk eens aan. Mooie som, hè?
Je hebt wat je wilde. Vertel op.
Ik heb verder niets te vertellen. Javier was de hele avond bij me.
Dank je wel.
Javier ging die avond vroeg weg.
Waarom loog je tegen hem? -Ik ga hier nog meer aan verdienen.
U hebt toch dat ongeluk gehad?
Injecteerde u de morfine zelf? -Uiteindelijk wel.
Kunt u de patiënt elke zes uur een injectie morfine geven?
Een halve spuit, meer kan dodelijk zijn. -Dat weet ik.
Andrés, is er iets?
De dokter vroeg of ik uw broer z'n morfine wil toedienen.
Dat is een grote verantwoordelijkheid. -Dat kun je wel.