Vergara is geruïneerd.
Wil je het contract lezen? -Ik vertrouw u op uw woord.
Het hotel heeft een belastingschuld van 300.000 peseta's.
Sorry dat ik je stoor, maar je moet me helpen.
Isabel, ben je tevreden hier? -Ja. Er is een bijzondere jongen.
Weet hij dat je hem mag? -Hij is verliefd op een ander.
Een moord laat sporen achter. We moeten uw vader opgraven.
Wat verberg je? Vertel me de waarheid.
Zal ik voor de baby zorgen terwijl u de koffers inpakt?
Ángela stond altijd voor jullie klaar. Ze kwam als je huilde.
Zij deed jullie altijd in bad en ze was er als jullie ziek waren.
Ieder heeft z'n plek in de wereld. Ángela wist wat ze moest doen.
Ze kwam haar verplichtingen na.
Ze heeft ons altijd perfect gediend.
Je hoeft toch niet voor iets dringends naar Vergara?
Nee, voor papierwerk over wat land. Dag, doña Teresa.
Een goede reis.
Denkt u dat ze iets weten? -Ze zien er heel rustig uit.
Is dat een goed teken? -Bij Alfredo goed, hij is doorzichtig.
Ik weet niet wat m'n dochter zal doen als ze het ontdekt.
Ze heeft het karakter van haar moeder. -Niet helemaal.
Als u de verdachte identificeert, kan de zaak gesloten worden.
Begrijpt u hoe groot uw verantwoordelijkheid is?
Goed dan, juffrouw.
Zoekt u tussen de vijf mannen degene die u destijds zag vluchten.
Ik wil liever niet dat ze mij zien. Begrijpt u m'n voorzichtigheid, agent?
Natuurlijk.
Hij zit er niet bij. -Kijkt u nog een keer.
Ik wil dat u het zeker weet.
De man, die ik zag, is hier niet.
Goed, in dat geval zijn we klaar.
Zodra uw verklaring is opgemaakt, mag u 'm ondertekenen.
Zoals u wenst.
Ik moet met u praten.
Uw verlangen om mij te zien neemt schandalige vormen aan.
Het gaat om Julio. -U bent te laat, hij is al weg.
Hoezo niet? -Is de getuige al hier geweest?
Maar u weet wie ze is. Een dief die Julio al eerder heeft verraden.
Als u Mr Olmedo waardeert, raad ik u aan om nu te zwijgen.
Ze boezemt mij ook geen vertrouwen in, maar ze is de getuige.
Is het daarmee klaar?
De getuige heeft de dader niet uit de rij mannen gehaald...
...waar Mr Olmedo tussen stond.
Heeft ze hem niet herkend? -Nee.
En Julio? -Julio Olmedo is in vrijheid gesteld.
Al houden we hem in de gaten.
Dank u wel. Als er nog iets is, zegt u het maar.
Goedendag.
Uw parels. -Dank je wel.
Vindt u ons hotel mooi, mevrouw? -Mejuffrouw.
Nog mooier dan ik verwachtte.
Wat kan ik voor u doen? -Ik heb een kamer gereserveerd.
Ik heet Cecilia Mieres.
Wat doe je? Ga weg. -Ik moet met je praten.
M'n man komt eraan. Je weet niet waar hij toe in staat is.
Waar en wanneer kan ik je zien? -Javier...
Nee, dat kan niet. -Ik hoef je maar even te spreken.
Waar ga je heen? -Omdat je niet kwam...
Zo lang duurde het niet.
Heb je Julio gezien, Ernesto? -Ik vrees dat hij ziek is, Javier.
Kan ik u soms helpen?
Het gaat om iets gevoeligs. -Zoals u wilt.
Een vriend van me heeft z'n hart verloren aan een getrouwde vrouw.
En kuste de getrouwde vrouw in een zwak moment uw vriend?
Ja, hoe weet u dat? -Het hotelterras is geen veilige plek.
Iedereen had u kunnen zien.
Dat was ik nu. -Dreigt u het te vertellen, Ernesto?
Als u me kende, wist u dat die mogelijkheid niet bestond.
Maar u moet voorzichtig zijn.
Niet iedereen is zoals ik. -Sorry als ik u beledigd heb.
Maar ik weet me geen raad.
Wat is er tussen u en haar gebeurd?
Er gebeurt al iets zodra ik haar zie. Ik heb me nog nooit zo gevoeld.
Ik deed me anders voor dan ik was om indruk te maken. Dat merkte ze.
Een slecht begin. -Maar het werd beter. Ik kuste haar...
...en toen gaf ze me een klap.
Is dat beter? -U zag hoe ze mij kuste. Dat was beter.
Maar vandaag ontwijkt ze me.
Vertelt u me eens, don Javier, hebt u die dame uw liefde betuigd?
Ik heb nog niet de kans gekregen. -Dat moet u doen.
Als u haar niet kunt spreken, moet u haar een brief schrijven.
Ik ben niet zo'n schrijver, Ernesto.
Misschien kan ik u helpen.
Adriana?
Luister naar me. -Praat niet tegen me. Ga weg.
Adriana, ik wil je alleen iets geven. -Dat kan niet.
Sorry, maar dat hebt u verkeerd begrepen.
M'n man en ik gaan niet naar het dorp. U zult 'm zelf moeten posten.
Señor Alarcón, onze gewoontes lopen gelijk op. We blijven elkaar tegenkomen.
Sorry dat ik u stoorde tijdens het lezen. Don Eusebio.
Ik hoop dat hij je niet lastigviel.
Hij vroeg alleen of we een brief voor hem wilden posten.
Heeft dit hotel geen postdienst?
Het verbaast me altijd hoe snel jonge mensen herstellen.
Ik snap niet waar u op doelt. -Ze vertelden me dat u ziek was.
Dat was ik ook. -Wat voor grillige kwaal had u dan?
Zoiets wat komt en gaat. Voordat je het beseft, is het al over.
Natuurlijk. Maar ik heb wel een idee wat u is overkomen.
En u hebt geluk dat ik ook ooit jong ben geweest en me die tijd herinner.
Vertelt u me eens, is ze mooi?
Heel erg mooi, mijnheer.
Kom, gaat u zich scheren en omkleden en naar het restaurant.
En als doña Ángela iets vraagt, vertel dan niets over uw romance.
Keelontsteking lijkt me beter. -Dank u.
Kon je hierheen komen? M'n moeder was op de gang.
Ik zag haar weggaan. -Zoon?
Andrés? -Ik kom al.
Wat is er, moeder? -Je beddengoed.
Laat dit de laatste keer zijn dat het beneden blijft liggen.
Het spijt me, mevrouw.
Wat is dat?
Babykleertjes. -Die moeten van Alejandro zijn.
Ze zijn in onze was beland. -Of je moeder weet alles.
Zou ze dan niet iets gezegd hebben? -Ik weet het niet.
Ik ben klaar. -Ga thee en gebak serveren.
Julio, heb je even?
Kom eens.
Suiker. -Wat zeg je?
Suiker. -Isabel, ik moet aan het werk.
Dat staat hier. Suiker. -Heel goed.
Maar je kunt weten dat er suiker in de suikerpot zit.
Wat staat hier?
Koe...
Koek...
Koekjes. -Heel goed.
Dat is nog niet alles. Kijk, dit heb ik geschreven.
Je bent een ijverige student. -Espinosa, het gebak.
'Tafel 14: Doña Cecilia Mieres.'
Ik wens u een prettig verblijf.
En kort. -Wat ben jij ondankbaar.
Als u verder niets wenst... -Ik heb zojuist je hachje gered.
Wees dankbaar. -Waarvoor? Dat je niet meer liegt?
Op moord staat de wurgpaal. Die zit wat strakker dan dat strikje.
Jij stuurde de politie op me af. Ik weet dat jij achter die moord zat.
Kun je dat bewijzen?
Nee, maar ik heb m'n woord.
Ik ben de getuige, weet je nog? Ik kan je zo weer laten opsluiten.
Waarom heb je me gered? -Dood heb ik minder aan je dan levend.
Wist je dat ik altijd in een luxehotel heb willen wonen?
Dat kun je niet betalen. -Denk je dat?
Met al die rijke mensen hier en een ober als compagnon?
Reken niet op mij. -Jawel, en je zult doen wat ik zeg.
Anders vertel ik de inspecteur dat ik de dader opnieuw wil aanwijzen.
En er is nog een reden. Je genoot van onze samenwerking.
Waar of niet?
Ik ben veranderd. -We waren het perfecte stel, Julio.
Zo wil jij het je herinneren. -En jij herinnert het je ook, schat.
En als je iets vergeten bent, zal ik je geheugen wel opfrissen.
Kom om zeven uur naar m'n kamer.
Je bent een kreng.
Dat klinkt als een ja.
Om zeven uur. Breng champagne mee.
Je weet hoe dol ik daarop ben.
Julio, ik kom net van het politiebureau. Fijn dat je er weer bent.
Je kon me toch vertrouwen? Die getuige kon me niet aanwijzen.
Ja, dat zei je al. En de getuige?
Weet je wie dat is? -Een vrouw die ik niet ken.
Ik moet verder werken. Ik spreek je straks rustig.
Goed zo, ober.
Ik wil niet riskeren dat je me bedriegt. Je moet me je loyaliteit bewijzen.
Hoe? -Door je handen vuil te maken.
Je gaat voor me stelen.
Ik zet m'n baan niet op het spel. -Jawel, en je zult ervan profiteren.
Je begint met iets simpels.
Een broche.
Waar is hij? -Vastgespeld op de kleding van je bazin.
Wie bedoel je?
Alicia, wat mankeert je? -Niets, moeder.
U kunt vrij spreken, moeder. Sofía weet van de nalatenschap.
Wat zal ik zeggen? Sommige mannen blijven je verrassen, zelfs na hun dood.
Nooit gedacht dat ik zo zou eindigen.
U ziet er niet geruïneerd uit. -Hou jezelf niet voor de gek, lieverd.
Ik kan hier geen mensen van stand meer uitnodigen, zo staat het ervoor.
Daar wil ik met u over praten.
Het hotel heeft tegenslag gehad en ik heb snel een som geld nodig.
300.000 peseta's.
Helaas kan ik je niet helpen, zoon. Ik kan maar net m'n onkosten dekken.
Binnenkort zul je je moeder sokken zien stoppen. Neem me niet kwalijk.
Je hoorde het. Ik denk niet dat ik haar kan overtuigen.
Je hoeft haar niet te overtuigen. Vertel haar dat je alles gaat verkopen.
Niet zonder haar toestemming.
Wat ga je dan doen? Achteroverleunen en niets doen?
Sofía, ze is m'n moeder. Ik kan haar zoiets niet aandoen.
Ze zal mooi wonen, maar niet hier.
En ze zal 't met twee bedienden moeten doen in plaats van twintig.
Sofía, dwing me niet te kiezen.
Er is geen andere oplossing. Je kiest voor je moeder of voor mij en je zoon.
Haar man wijkt niet van haar zijde. -Dat maakt het ingewikkelder.
Hij is blijkbaar een slimme man.
Wilt u mij helpen of hem? Ze komt niet uit haar kamer.
Volgens mij ontwijkt ze me.
Dat is ook geen slecht teken. Als ze u ontwijkt, betekent dat...
Wat? Dat ze bang voor me is? -Nee, dat ze bang is voor zichzelf.
Wat doet het ertoe? Hoe moet ik haar m'n brief geven?
Dat is precies waarvoor we hier zijn. Geef 'm maar.
Jesús, heeft señor Eusebio dit besteld? -Ja, mijnheer.
Ik zal het brengen.
Het spijt me, ik heb niets besteld. -Uw echtgenoot heeft het besteld.
Neemt u het alstublieft weer mee. Ik heb geen trek.
Wilt u het niet zien? Wellicht verandert u van gedachten.
Hoort u eens. -Wat is er, mevrouw?
Ik vroeg u om het mee te nemen. Alles, alstublieft.
Waarom hebt u 'm niet gegeven? -Dat deed ik, maar ze gaf 'm terug.
Misschien zag ze 'm niet. -Jawel, maar ze gaf 'm terug.
Don Javier, moet u het niet opgeven? -Dat kan ik niet.
Ik krijg haar niet uit m'n hoofd. Dat is nog nooit gebeurd.
Zoiets loopt bijna altijd slecht af. -Die 'bijna' geeft me hoop, Ernesto.
Veel succes, mijnheer.
Ik ben klaar, liefste.
'Dit briefje is riskant, maar de situatie vraagt erom.
Ik kan m'n gevoelens niet ontkennen, zoals al bleek uit m'n daden.
Maar dit moet echt afgelopen zijn. Vergeet u me, alstublieft. Adriana.'
Wat doe jij hier?
Ik ben aan het werk. En jij?
Ik voorkom dat je iets doms doet.
Zwijg maar. Ik weet wie die vrouw is.
Wie? -Cecilia, je vriendin van vroeger.
Ze heeft je van moord beschuldigd.
Ik ben vrij dankzij haar. -Moest je dit in ruil doen?
Ik wilde het niet doen. Ze dreigde haar verklaring in te trekken.
Jij kan me niet helpen. -Je moet haar aangeven.
Als ze een dief blijkt te zijn, is haar getuigenis waardeloos.
Zal ik het doen? -Je weet niet hoe gevaarlijk ze is.
Ik moet in haar buurt blijven en doen wat ze van me vraagt.
Is dat alles? Geef je je over?
Ik laat je niet stelen in ons hotel.
U houdt die ober goed in het oog.
Dit hotel is van mijn familie. We letten op alle details, juffrouw.
Is dat het werkelijk? -Twijfelt u soms aan wat ik zeg?
Soms is een blik onmiskenbaar.
Ik weet wie u bent en wat u komt doen. -Ik zal niet liegen.
Ik ben vrijgezel en Julio ook. We zijn eerder samen geweest.
U komt niet voor liefde. Wie wilt u voor de gek houden? U laat die ober stelen.
U gaat vandaag nog weg of ik bel de politie en laat u opsluiten.
Dan gaat uw ober naar het schavot.
Dat hangt van u af. Als u weggaat, voorkomt u het allebei.
Ober, houdt u die tafels vrij. Ik wil een privégesprek voeren.
Zoals u wenst, directeur. -En brengt u wat koffie en likeur.
Goedendag. Komt u mee. -Zeg dat de receptionist komt.
Kreeg u het voorschot makkelijk? -Ja.
Hebt u het geteld? -Ja, mevrouw, 300.000 peseta's.
Maak onze kluis klaar. -Komt in orde.
Waar is de broche? Je aanbidster dreigde met de politie.
Alicia zag me, maar ze belt ze niet, als ik het vraag.
Vraag het dan. Ik wil geen risico's. -Dit is het risico waard.
Ik hoorde de directeur over 300.000 peseta's praten.
Waar? -De kluis van de markies van Vergara.
De receptionist en de gast hebben de sleutels. Die laatste kan ik pakken.
En ik die van de receptionist.
Neem zelf een kluis. Dan hebben we ook een bergplaats.
Je lijkt weer op de Julio waar ik op m'n 16e verliefd op werd.
Dit is uw sleutel. Om uw kluis te openen loop ik met u mee.
U hebt de twee sleutels nodig. -Dank je wel, Mateo.
Mag ik je een advies geven? -Natuurlijk.
Je hebt een natuurlijke elegantie.
Wat jammer van die slordige knoop. -Dank u, juffrouw.
Wat onhandig van me.
Hier is uw sleutel. -Dank je wel, je bent een schatje.
Waarom zou u een kluis nemen als u weggaat?
Ik heb besloten nog een nacht te blijven. -Als u niet gaat, bel ik de politie.
Hou op. Julio heeft me alles verteld. Hoe u gekust hebt.
Hoe u met hem wilde weglopen, maar hij niet kwam opdagen. Alles.
Hij heeft tegen u gelogen.
Zullen we het met uw man bespreken?
Raak niets aan, Hernando.
Er is een telegram gekomen van dr. Schneider. Slecht nieuws, agent.
Hij is naar een congres in Argentinië.
Ik zie dat u op de hoogte bent. Daar hebben we pech mee, hè?
Z'n plotse vertrek heeft niets met pech te maken.
Nu moeten wij doen wat Schneider zou hebben gedaan.
Wij? -Wij in het enkelvoud, m'n vriend.
Mag ik u m'n vriend noemen? -Oké. U moet het telegram lezen.
Ik weet al wat erin staat. -Dat weet u niet. Of toch niet alles.
'Ben verhinderd vanwege congres in Argentinië, stop. Raad Marsh-test aan.
Gebruik zinkkorrels en zwavelzuur, stop. Voeg er...'
Wat een vakman is die Schneider. Waar wacht u op, Hernando?
Gaat u alles kopen wat hier staat. Dit is onze kans.
Nee, we maken geen kans. De rechter heeft net gebeld.
Ze komen het lijk zo ophalen.
Agent?
Wat kan ik voor u doen, mevrouw?
Ik kom aangifte doen van diefstal. -En wie is de vermoedelijke dief?
Een vrouw. Cecilia Mieres. Ze logeert in het Gran Hotel.
En wat heeft ze gestolen? -Dit.
Maar u hebt 'm. -Ik heb 'm gevonden.
Hoe precies? -Ik ben op haar kamer geweest.
Al mag dat niet...
Is deze broche van u? -Nee, hij is van m'n moeder.
Dan moet zij aangifte doen. -Ik heb haar verteld dat ik 'm heb.
Waarom? U beschermt een dief en wilt haar nu aangeven?
Ik denk dat ze weer iets gaat stelen. Vanavond.
Goed. Dank u voor de informatie.
Bedankt u me? Gaat u niets doen?
Ik adviseer u om rustig te worden en geen hoteldetective meer te spelen.
Uw fantasie is op hol geslagen.
Ik fantaseer niet. Ze gaat stelen... -Luistert u eens.
Laat u het onderzoek naar misdaden aan de politie over.
Vindt u haar nu nog zo lieftallig?
Welgestelden hebben te veel vrije tijd, zei m'n moeder altijd.
En ze was zelf welgesteld.
Werkelijk verbazingwekkend.
Ober, ik hoorde dat er wat spullen zijn gestolen. Weet u daar iets van?
Nee, mijnheer. -Zijn er geen verdachte bedienden?
De bedienden doen zoiets niet. -Herinnert u zich Cristina Olmedo?
Ja, mijnheer.
Dat kamermeisje kreeg 'n ongeluk toen ze iets wilde stelen in het hotel.
Het was misschien geen ongeluk.
Wat wordt erover gezegd?
Dat ze vermoord is en de moordenaar nog vrij rondloopt.
Uw koffie, mijnheer.
Dat is absurd. -Zoals u wilt, mijnheer.
Als u geld nodig had om het hotel uit de schulden te halen...
...dan had u dat moeten zeggen in plaats van hem te misleiden.
Ik was bang dat Alfredo niet zou willen helpen. Het spijt me.
M'n echtgenoot is een man van eer. Dat weet u best.
Is hij bereid om die som bij te dragen? Voor ons allemaal?
Het geld ligt al in een hotelkluis.
Maar het is niet eerlijk dat Alfredo voor de fouten van anderen opdraait.
Niet als er niets tegenover staat.
Wat wil je? -Een rechtvaardige compensatie.
Als Alfredo uw schulden betaalt, blijft hij minstens tien jaar directeur.
Moet ik met je gaan onderhandelen?
En hij krijgt 'n derde van het Gran Hotel.
Hoe durf je? -Bent u mij te goeder trouw geweest?
Daag me niet uit. Moet ik hem jouw geheim vertellen?
Alfredo houdt van me, al verdien ik dat niet.
Houdt hij nog van je als hij weet dat je schijnzwanger was?
Wilt u de prijs betalen om daar achter te komen?
Ik schaam me voor je. -Wat ik doe, is wat u me geleerd hebt.
U zou trots op me moeten zijn.
Zul je niet terugdeinzen? -Nee, moeder.
U hebt bezoek, mevrouw.
Ze wacht op u.
Alfredo en Sofía mogen niet weten dat ik hier ben.
Wat is er, markiezin? Dit lijkt me geen beleefdheidsbezoek.
Ik hoorde dat u m'n zoon tot directeur wilt benoemen.
Dat hebt u goed gehoord. Verheugt dat nieuws u niet?
Ik verheug me net zozeer als u.
Ik weet niet hoe uw dochter dit heeft bereikt...
...maar als u meer van m'n zoon verwacht dan z'n titel, hebt u het mis.
Hoe bedoelt u?
Alfredo heeft geen bezittingen. Hij heeft alleen schulden geërfd.
M'n man, God vergeve me, was een hopeloze boemelaar.
Uw zoon heeft wel degelijk geld.
Ja, omdat hij alles wat er restte van onze bezittingen heeft verkocht.
Heeft hij uw paleisje verkocht?
We zijn nooit vriendinnen geweest, maar nu moeten we elkaar steunen.
Beseft u het niet, doña Teresa? Onze kinderen willen ons ruïneren.
Laat u niet door hen misleiden.
Gebeurd. -Inderdaad. Ik hoop dat jullie blij zijn.
Ja, moeder, heel blij.
Laten we een fles champagne ontkurken.
Goed. Ga maar vast met je echtgenoot. Ik kom zo.
Met uw welnemen.
Ik wacht op je verwijten.
Ik neem genoegen met een verklaring, als u die hebt.
Waarom hebt u die slappeling een derde van het hotel gegeven?
Wat telt, is de toekomst van het hotel.
We hebben het geld gekregen. -Maar in ruil waarvoor, mevrouw?
De markiezin is haar huis kwijt en heeft een minimale toelage.
En dat is te danken aan haar zoon. -Heel amusant.
Maar wij zitten jaren opgescheept met Alfredo, zonder dat hij geld heeft.
Daarom heb ik getekend. Als hij rijk was, zou hij een geduchte tegenstander zijn.
Maar zonder geld of bezittingen, en met z'n bangelijke karakter...
...is hij makkelijk uit te schakelen.
Doña Teresa, u insinueert toch niet... -Jawel, als de tijd rijp is.
U bent een zeer bijzondere vrouw. U blijft me verbazen.
Maar beseft u dat Alfredo met een Alarcón getrouwd is?
Als het erop aankomt, kiest Sofía voor haar familie en haar zoon.
Ik ken geheimen die haar wel zullen doen inbinden.
Dat geloof ik meteen.
Ik heb alles gekocht wat u vroeg.
Maar ik vrees dat het te laat is.
Hernando, wat zou u zeggen als ik zei dat ik een rib voor u heb?
Met minder dan tien kun je niets.
Als je het over lamsvlees hebt, want we zijn allebei grote eters.
Een rib van don Carlós Alarcón.
Er blijft weinig van ons over.
We kunnen ermee doen wat Schneider zou hebben gedaan.
Wat helpt dat? -In juridische zin niets.
We zijn geen lijkschouwers en de rib mag hier niet zijn.
Maar met wat geluk brengt hij de waarheid aan het licht.
Sinds wanneer weet u het? -Wat doet dat ertoe?
Waarom hebt u niets gezegd?
En vraag jij mij dat, zoon? Jullie hielden dit kind voor mij verborgen.
Als doña Teresa het weet, zal ze hem van ons afpakken.
En u... -Ik ben je moeder.
En het hoofd huishouding. -Ja.
Het is mijn plicht om het doña Teresa te vertellen.
Al is hij uw kleinzoon?
Dus je hebt twee baby's gebaard.
Je gaf er een weg en hield de andere.
Zo klinkt het alsof het gepland was.
Ik had 't niet verwacht. Wat moest ik?
Niet wat je deed. Je had mevrouw en m'n zoon niet mogen bedriegen.
Ik had geen keus. -Had mij in vertrouwen genomen.
U? Maar u haat me. En u doet altijd precies wat de regels voorschrijven.
Waarom heb ik doña Teresa je geheim dan nog niet verteld?
Regels zijn regels... We vouwen het verkeerd op.
Maar soms zijn er belangrijkere dingen dan de regels.
Gaat u niet naar doña Teresa?
Zij en Andrés hoeven niet meer te weten dan ze weten.
Maar als jullie hier blijven met het kind, zullen ze het ontdekken.
We kunnen nergens naartoe.
Jullie zoeken ander werk en een huis. Ik zal jullie helpen.
Dank u wel.
Ik doe het niet voor jou. Ik doe het voor m'n zoon en voor m'n kleinzoon.
Zelfs al is hij dat niet.