Je vader heeft een bastaard verwekt. Dat kind is Andrés.
Is Andrés m'n halfbroer? -En de eerstgeborene.
Kijk dan, Belén, dit is onze zoon. -Dat kan niet.
Ze moeten denken dat hij dood is, anders pakken ze hem af.
Je nieuwe voedster. -Ik ken je geheim.
Je vader moet z'n kleinzoon zien voor hij sterft.
Ik kan Alfredo dit niet weigeren. -Jij niet, maar de natuur wel.
Sorry, maar ik kan niet meegaan.
Opium. -Ik voel me zo vredig.
Julio, je moet me helpen.
Er zijn tekenen van vergiftiging.
Javier Alarcón. Kom mee.
Kom hier, mooie meid. Wat wil je van me drinken?
Laat me met rust. -We gaan plezier maken.
Laat haar los.
Wat doet een vrouw als u hier? -Ik ben de zus van Javier Alarcón.
Weet ik. Ze zullen hier als honden om u vechten. Maak dat u wegkomt.
Was m'n broer gisteravond hier? -Uw broer is hier bijna elke avond.
Weet u hoe laat hij er was? -Geen idee, ik heb het erg druk.
Er ontgaat u vast niets. -Wilt u nu alstublieft weggaan?
Ik ga pas als u antwoord geeft.
Anders ontketen ik een gevecht.
Al goed. Hij heeft met die man daar gepraat.
Maar ik zou hem niet aanspreken.
U kunt niet zo op hem af stappen.
Laat me los. -Sebastián.
U hebt geluk, maar ik weet niet of u daar blij mee moet zijn.
Wat heeft een dame als u van een man als mij nodig?
Ze zeggen dat m'n broer hier gisteren was. Klopt dat?
Señorita Alarcón, neem ik aan? -Ja.
Ik heb zaken met hem gedaan.
Weet u hoe laat hij hier was? Alstublieft, het is erg belangrijk.
Hoe kan ik zo'n mooie vrouw iets weigeren?
Ik weet het niet precies, maar het was rond elf uur.
Dank u wel.
Je gaat niet weg zonder een dansje. -Laat me los.
Wegwezen.
Ga je daar vechten?
Ik doe het niet voor de lol.
Ben je iets te weten gekomen? -Ja.
Javier zat in dat drankhol toen ze Andrés probeerden te vermoorden.
Maar de dader loopt nog vrij rond.
Maar mijn familie heeft er niets mee te maken, Julio.
Ik heb niets verzonnen. De morfine lag daar, net als de brief.
De morfine. Je ziet waar die ons gebracht heeft.
Het was allemaal een vergissing. Wat je over die brief hoorde vast ook.
Kijk waar het me gebracht heeft.
Ik zou je nooit in gevaar laten komen.
Waar ben je geweest? Ik heb je uren gezocht.
Ik ben naar Cantaloa gewandeld. -Op dit tijdstip, zonder iets te zeggen?
Moet ik het zeggen als ik ga wandelen? Werkt het huwelijk zo?
Het draait om respect en vertrouwen en ik weet dat je iets verbergt.
Alicia, wat is er aan de hand?
Alles ging goed totdat we terugkwamen. Wat is er toch?
Je weet dat je het me kan vertellen.
Niets. Er is niets aan de hand.
Hallo, inspecteur Hernando. -Ik ben geen inspecteur, mevrouw.
Klopt, er is geen inspecteur meer in Cantaloa. Zeg het eens, agenten.
We moeten uw zoon spreken. -Hebt u een bevelschrift bij zich?
Een bevelschrift?
Je bent laat. Heeft iemand je gezien? -Wat wil je?
M'n vriend heeft wat opium over. Wat geef je me?
Ik koop niet, ik verkoop alleen. -Dan verkoop je toch wat meer?
Het is een informeel praatje.
De tragische dood van Bakthiari kan op een schandaal uitlopen...
...als we er verkeerd mee omgaan.
Komt u toch verder. Als u m'n zoon vindt, vraag hem dan maar wat u wilt.
Dank u zeer.
Don Javier Alarcón? -De politie.
Heb je me in de val gelokt? -Nee, echt niet. Pak de opium.
Ben je gek? Ze mogen 'm niet bij mij vinden.
Javier Alarcón? We zijn van de politie.
Don Javier. -Hier ben ik. Wat kan ik voor u doen?
We hebben het lijk van Bakthiari in de kerk van Cantaloa gevonden.
Allemachtig. -Hij had uw kaartje in z'n jaszak.
Nou en? Dat geef ik aan alle gasten. Wat insinueert u?
We denken dat de consul is overleden aan opium...
...die u voor hem heeft verkregen.
Ik? Dat slaat nergens op. -Mogen we uw kamer doorzoeken?
Ga uw gang.
Gaat u met ons mee?
Wat verberg je voor me? -Waar hebt u het over, moeder?
Dan gaan we naar je kamer. -Nee, dat mag u niet.
Je mag dan wel m'n zoon zijn, maar als je me er niet in laat...
...vraag ik mevrouw om 'm te openen. Aan jou de keuze.
Sta op. -Wablief?
Sta op. -Moeder, m'n been doet nog pijn.
Een leugenaar is makkelijker te vangen dan een kreupele.
Schiet op.
Vroeg of laat kom ik erachter.
Wat is er, schat?
M'n vader is overleden.
10 februari 1905.
Vader is bijna een jaar dood.
Op 9 februari. Die datum zal ik nooit vergeten.
Wacht, je mag die soep niet serveren.
Heb je me niet gehoord? Gooi 'm weg. Ik beveel het je.
Of moet ik m'n moeder roepen? Gooi alles weg.
Komt in orde, mijnheer.
Verdomme. Hoeveel is er al opgediend?
Ik zou de soep maar laten staan. -Wat is er?
Ze mogen de soep niet opeten. -Wat is er mis mee, don Javier?
Ik heb 'm geproefd en hij smaakt niet. -Laat de borden weghalen.
Zorg dat zoiets niet meer gebeurt. -Uiteraard, mevrouw.
U krijgt zo een ander voorgerecht. En dit diner krijgt u van het hotel.
Als je weer de fijnproever wilt uithangen, dan niet waar de gasten bij zijn.
Al gelooft u het niet, moeder, ik ben begaan met dit hotel.
Ik snap het niet. Ik heb 'm net zo bereid als altijd.
Wat er ook is gebeurd, wees blij dat don Javier het ontdekt heeft.
Het is uw taak om het eten te proeven voor het opdienen.
Maar wees gerust, ik zeg niets.
Doña Ángela, ik neem mijn deel van de verantwoordelijkheid op me.
Kom, gooi die rommel weg. -In dit hotel verspillen we niets.
Al is deze soep niet goed genoeg voor onze gasten...
...hij kan wel de magen van de bedienden vullen.
Agent Ayala kwam voor señor Bakthiari. Er zat opium tussen zijn spullen.
Belén, wat heb je met ons kind gedaan? -Sorry, ik was ten einde raad.
Maar ik kon het niet. -Ik wist dat je het niet zou doen.
Het weeshuis is geen oplossing, maar het probleem blijft bestaan.
Door de baby van doña Sofía heb ik bijna geen melk voor Juan.
Hij blijft huilen. -We vinden er wel iets op.
Straks ontdekken ze hem. -Kom naar onze kamer, het is koud.
We kunnen niet naar binnen. Iedereen zit te eten.
Wil je door de hoofdingang gaan? Kijk, nu is hij rustig. Kom mee.
Kom, lieverd.
Kom maar.
Waar zijn jullie geweest? Belén? -Hou op, ze moet naar doña Sofía.
Daar geeft ze niets om als ze naar het dorp is gegaan.
Moet jij niet in de eetzaal zijn?
Uw zoon had vanavond vrij. Ik heb hem toestemming gegeven.
De laatste tijd gedraag je je niet zoals 'n zoon betaamt.
En dat is de schuld van Belén.
Maar vroeg of laat kom ik erachter wat je verbergt.
Er valt niets te ontdekken, moeder.
Nee, dank je.
Sorry, ik wilde je niet laten schrikken. -Is er iets?
Ja, er is een telegram gekomen. Ik heb slecht nieuws.
Alfredo's vader, de markies van Vergara, is zojuist overleden.
Ik wist niet dat hij ziek was. -Je weet hoe die dingen gaan.
Alfredo wil graag even alleen zijn.
Ik zorg voor z'n koffer en de auto. M'n zus is hem vast aan het troosten...
...en iemand moet dat regelen.
Vertel je moeder dat ik niet bij het avondeten kan zijn?
Julio?
Isabel?
Hallo, Inés. -Sorry, maar je moet me helpen.
Geen probleem.
Ik leer haar lezen. -Ik heb niet om uitleg gevraagd.
Kan Isabel niet lezen? -Zeg je het tegen niemand?
Ze kan haar baan kwijtraken. -Je weet dat ik niet zo ben.
Waarom was je naar me op zoek? -Dat was ik niet.
Maar ik wil je iets laten zien.
In de asbak op m'n kamer vond ik dit verbrande stukje papier.
En resten van een rode envelop.
Zie je wel dat je moeder en Diego je vaders brief hebben verbrand?
Je loog niet, maar je had het mis.
De datum is leesbaar, 10 februari. En m'n vader is op de 9e gestorven.
Een dode kan geen brieven schrijven.
Ik had gelijk. De brief was vals. -Is dit niet je vaders handschrift?
Zit het je dwars dat m'n moeder en man geen moordenaars zijn?
Is het zijn handschrift? -Geen idee, het zijn weinig letters.
Maar lijkt het erop?
Ja, het lijkt erop.
Er zijn vast veel documenten in z'n handschrift in het hotel.
Laten we ze vergelijken en dan zal ik erover ophouden.
Er ligt vast iets in z'n kantoor.
Mijnheer, er is telefoon voor u. Ze zeggen dat het dringend is.
Hallo? -Met Beer. Lever de opium om 12 uur.
Als je niet komt opdagen, hang je de dag erna bij het slachtvee.
Komt je echtgenoot echt niet? -Dan zeg je dat je me leert lezen.
Hier, De fabels van Aesopus. Dat heeft m'n vader me gegeven.
De opdracht is weg. De eerste bladzijde is eruit gescheurd.
Vader schreef altijd z'n naam en datum van aankoop achterin.
Die bladzijde ontbreekt ook al.
Hier is hij ook weg.
Hier ook.
Z'n brieven en kaarten zijn ook weg. -Contracten misschien?
Er zit niets meer in.
Iemand heeft alles vernietigd.
Mateo, ze zijn in m'n kantoor.
Alicia. -Hallo, schat.
Wat doe je hier? -Ik kwam dit boek halen.
Een kinderboek? -Het eerste boek dat m'n vader me gaf.
En nu de markies is overleden... -Dat roept herinneringen bij je op.
Ik zocht iets van hem en vond alleen dit.
Weet jij waar z'n documenten bewaard worden?
Wat voor documenten? -Z'n papieren, z'n spullen.
Hij maakte altijd aantekeningen in een oude agenda.
Geen idee, maar je kent je moeder, ze kijkt altijd vooruit.
Ze heeft vast alles weggedaan. Dat is het beste.
Natuurlijk. Laten we gaan eten. -Ik ben al klaar en moet werken.
Je hebt gelijk. Ik voel me niet goed en wil over m'n vader praten.
Je kende hem goed. Ga je mee een stukje wandelen?
Nu?
Het is een heerlijke avond.
Goed, kom maar.
Ik lijk net een boerin.
Ik kan niet geloven dat m'n vader er niet meer is.
Ik heb geen afscheid kunnen nemen.
Hij heeft z'n kleinzoon niet gezien.
Het was heel erg onverwachts.
Kom binnen.
Mevrouw, ik kom voor de baby. -Goed.
Zal ik hem vannacht bij me houden? -Ja.
De auto staat te wachten.
Ik zal met je meegaan. Ik voel me al veel beter.
Nee, lieverd. Eén ongeluk in de familie is meer dan genoeg.
Blijf hier. Ik zal m'n moeder je condoleances doorgeven.
Wat doe je?
Dit is doña Sofía's baby. -Alsof eentje niet genoeg is.
Wees niet zo dwaas. Het is alleen voor vannacht.
Als ze me vaker met de baby zien, denken ze niet na over het gehuil.
Zien alle baby's er hetzelfde uit? -Nee, hoor, ze zijn heel verschillend.
Kijk alleen al naar hun kleding.
Dit wordt een markies. -En Juanito een maître.
Antonio, je wordt ontslagen als ze je zo zien. Kom mee.
Waar kijk je naar?
Er is niets te zien. Ga naar je kamer. -Ik wil niet.
Daar kun je naar vier muren kijken. Als Ernesto je ziet, sta je op straat.
Waar ga jij naartoe?
Koning Alfonso XIII is er. Ik ga hem feliciteren met z'n verloving.
Hij is niet in het hotel. -Jawel, het stond in de krant.
Goed, hij ligt uit te rusten. Ik zal het doorgeven. Ga slapen.
Wat doe je? -Vanaf hier kun je de zee zien.
Misschien ook de vuurtoren. -Idioot, je moet het opendoen.
Antonio, ga naar bed.
Je ziet niets, omdat het donker is. Kom, ga liggen.
Jij ook, kom.
Wat is hier aan de hand? -Niets. Er is iets slecht gevallen.
Zo gaat dat met te veel wijn. -Nee, ze hebben niet gedronken.
Het moet iets anders zijn geweest. -De soep?
Ik wil meer soep. -Ja, blijkbaar was het de soep.
Ik laat de dokter komen. Wat als ze morgen niet beter zijn?
Wees gerust. Als het moet, verviervoudig ik mezelf.
Kom, ga slapen. Allebei.
Wat is dit? Waar is iedereen? -Ze voelen zich ziek, mijnheer.
Jij komt niets tekort. Waarom huil je zoveel?
Goed zo, wees stil.
Ik ben blij dat ik je aangekleed aantref. Kom mee.
Wat is er? -Je moet helpen in het restaurant.
De helft van de bedienden is ziek. Gelukkig is de andere helft in orde.
We moeten gewoon wat harder werken.
Twee of drie stukken, mevrouw? -Twee, graag.
Ik heb niets gevonden op m'n kamer.
Zelfs foto's, die hij me had gegeven, zijn verdwenen.
Je kunt iemand niet compleet uitwissen. Er blijft altijd iets achter.
Wie kan er iets hebben wat hij heeft geschreven?
Mevrouw.
We hadden hetzelfde idee.
Wie is dat? -Mijn vader.
Hij was hier amper twintig jaar. Lang voordat hij trouwde.
'Voor m'n lieve Ángela. Villafranca del Bierzo, 15 april 1869.'
De E en de O, de cijfers, de B met een R... Allemaal hetzelfde.
En hij schrijft de F vreemd, heel... -Scheef.
Hij zei altijd dat hij 'm goed schreef, maar dat de wind 'm omduwde.
De brief is niet vals. Op 10 februari leefde je vader nog.
Waarom zeggen ze dan van niet?
Ik was er niet en kwam vlak na de begrafenis aan.
Ik heb hem in de kist zien liggen.
Ik weet niet wat er is gebeurd, maar we gaan het uitzoeken.
Wie was er die dag in het hotel? -M'n moeder, Diego, Javier, Sofía.
Ik zal met ze gaan praten, Julio. -Ik zal de bedienden vragen.
Wat kan ik voor u doen? -Verviervoudig je maar.
Wat had don Carlos in dit geval gedaan? Iedereen is vol lof over hem.
Hij had extra mensen laten komen. Hij was als een vader voor ons.
Hoe is hij gestorven? -Aan een hartstilstand 's nachts.
Arme man. Helemaal alleen en in die toestand.
Andrés, zet die bezem weg en pak een dienblad.
Het mag de gasten nergens aan ontbreken. Poetsen kan later ook.
Help daarna de kamermeisjes.
Ze komen handen tekort in de kamers en het restaurant.
Was don Carlos er slecht aan toe?
Julio, de gasten willen warm eten.
Het mag wel wat enthousiaster.
Waarom bent u zo laat? -Het spijt me, doña Ángela.
M'n botten werken niet zo mee.
Waar is uw zoon? -Hij werkt nu in een ijzerfabriek.
Dat biedt meer zekerheid dan vissen, zegt hij. Alsof de zee ooit leeg raakt.
Je kinderen worden altijd anders dan je denkt.
Moeders kun je ook niet kiezen.
Weet je wat het probleem is?
Terwijl je in stilte zou moeten werken, praat of klaag je.
Of je kwekt over dat vrouwtje van je, dat doña Sofía's baby voedt...
...om niet te hoeven werken. Maar dat zal niet blijven duren.
Goed, een prettige dag verder. -Mijnheer?
Als u nog een drager zoekt, ik ben zo sterk als een paard.
Zit je liever in het dorp dan hier in het hotel?
Zo slecht lijkt het dorp me niet. De mensen zijn vriendelijk.
Mevrouw, wat doet u hier?
Ik hoorde van alle zieken en kwam kijken hoe het met jou ging.
Ik ben niet ziek. -Zal ik dr. Bernárdez laten komen?
Dat heeft uw moeder al gedaan.
Je hebt m'n vader toch heel goed gekend?
Hij was een goed man, maar dat wist u vast al.
En ook dat hij u zeer hoog achtte. -Ik hem ook.
Ik was er niet toen hij stierf.
Niemand zag het aankomen. Het gebeurde plotseling, 's nachts.
De dokter zei dat hij niet had geleden.
Hij ging naar bed en doofde uit als een kaars, die op is.
Ik...
We hielden allemaal van hem. Om de volgende dag gewoon te werken...
..was het moeilijkste wat we ooit hebben moeten doen.
Maar ik weet zeker dat uw vader dat had gewild. Ik kende hem goed.
Hij zou willen dat we met een glimlach aan hem dachten.
Dank je wel, Ángela.
Graag gedaan, mevrouw.
Het hotel verlaten? Je had geen slechter moment kunnen kiezen.
Straks krijgt een ander de baan.
Als je nu vertrekt, zullen ze je niet snel terugnemen.
Zelfs al is je moeder het hoofd.
Ik heb er goed over nagedacht. -Goed, als het echt niet anders kan...
...dan pak je spullen en vertrek.
Wat is hier aan de hand? Waarom stuurt u m'n zoon weg?
Hij heeft het me zelf gevraagd.
Hij wil blijkbaar in het dorp gaan wonen met z'n vrouw.
Wat is dit? Wat doet Alejandro in die vodden?
Hij heeft gebraakt. Z'n kleren worden gewassen. Wat is er?
Wat voor dom plan heb je m'n zoon ingefluisterd?
Pardon? -Je wilt hem bij me weghalen, hè?
Ik kan u niet volgen. -Hij denkt vast dat je hem zult volgen.
Maar denk maar niet dat ik dit zomaar laat gebeuren.
Wat wilt u gaan doen? -Dat ga ik jou zeker niet vertellen.
Geloof maar dat ik het verschil zie tussen een moeder en een voedster.
Je houdt mij niet voor de gek.
Je hebt je kind aan de Alarcóns verkocht.
Hoe wilt u dat bewijzen? Wilt u tegen doña Teresa ingaan?
Nu je bevallen bent, Belén...
...zul je leren waartoe een moeder in staat is.
Kom.
Goed zo.
Wist u dat Belén, uw voedster, van plan is het hotel te verlaten?
Daar heeft ze niets over gezegd.
Zal ik haar het kind laten brengen zodat u haar kunt spreken?
Ángela, de baby is al hier.
Dit is waanzin. Je moeder geeft mij de schuld en overlaadt me met werk.
Niet lang meer. Je blijft hier nog een paar dagen.
Tot ik de plek heb opgeknapt die Martín me verhuurt.
Daar kun je uitrusten en mag de baby huilen.
Het is vlakbij de vishal en niet groot, maar het wordt ons thuis.
Andrés, je hebt een goede baan in het hotel. Dat is beter dan vissen.
Ik denk alleen aan jou en het kind. En hier kunnen we niet blijven.
Kom je m'n vrouw weer lastigvallen? -Is doña Sofía's baby nog hier?
Ik heb 'm net naar beneden gebracht. Ze gaat met hem wandelen.
Goed, doña Sofía wil je spreken. -Ik kom eraan, mevrouw.
Dat scheelde weinig. -Daarom moeten we weg, Belén.
Ga je weg? -Ik doe het voor Belén en het kind.
Wil je ze helpen? Ik kom ze zo snel mogelijk halen.
Wees gerust, dat komt wel goed. Maar wat moet ik doen zonder jou?
Je werkt je vast in de nesten.
Je zei dat don Carlos er slecht aan toe was toen hij stierf. Hoe weet je dat?
Dat was maar een vermoeden. Ik was die laatste weken z'n ober.
Hij was heel erg aardig voor me.
Hij vroeg van alles en door hem voelde ik me echt thuis in het hotel.
Hoe verliep de dag dat hij stierf?
Die avond bracht ik hem bouillon.
Daar hield hij van voor hij ging slapen.
Dat mag u niet doen, ik ben uw zoon.
Heb je je ooit zo gedragen? Als ik niets doe, zul je de familie ruïneren.
Ik kwam ongelegen, dus ik ging weer.
Ik ben niet teruggegaan.
In de ochtend vernamen we dat hij overleden was.
Was hij ziek? -Nee, iedereen was erdoor verrast.
Weet je zeker dat hij met don Javier praatte?
Ik vond 't erg dat hij was gestorven zonder dat ze het bijgelegd hadden.
Het is normaal. Hij is de toekomstige markies.
Maar Alfredo wil vast wachten met het lezen van het testament.
En dat siert hem, lieverd. -Heb je met Alfredo gepraat?
Hij voelt zich vast vreselijk dat hij er op dit moment niet kan zijn.
Het doet me nog verdriet dat ik er niet was toen vader stierf.
Zo'n ongeluk is niet te voorzien. En het zou niets hebben veranderd.
Alleen God had kunnen ingrijpen. Hij beslist wanneer het onze tijd is.
Hoe is vader gestorven? We hebben er nooit over gepraat.
Hoe denk je, Alicia? Het was triest.
Zullen we er straks rustig over praten?
Waarom niet nu? We zijn er allemaal.
Hoe waren z'n laatste momenten? Wat heeft hij nog gedaan of gezegd?
Ik kan je niet veel vertellen, Alicia.
Ik lag ziek op m'n kamer. Alfredo was de hele tijd bij me.
Ik schrok enorm, toen ik opknapte en ze me alles vertelden.
Ik kan je ook weinig vertellen. Het was een heel normale dag.
Totdat je moeder hem levenloos op z'n kamer aantrof.
En u, moeder? -Je vragen bedroeven haar, lieverd.
Het is goed, Diego. Ik begrijp het wel. Ik heb hem gevonden.
Je vader was vroeg naar z'n kamer gegaan en ik had tot laat gewerkt.
Ik trof hem roerloos aan en heb dr. Bernárdez gebeld.
Hij kon niets meer doen. Hij was overleden aan een hartstilstand.
Maar hij was kerngezond. -Niet zo gezond als we dachten.
Vond u hem midden in de nacht? Was het eigenlijk al 10 februari?
Nee, de dokter zei dat hij al een aantal uur dood was.
En jij, Javier? -Ik?
Heb jij hem gezien? -Nee, ik was vroeg gaan slapen.
Sorry, ik moet iets gaan doen.