Wat is er? -Alfredo wordt vandaag vrijgelaten.
Opium. -Dat gaat 12.000 peseta's kosten.
Ik wil het genot van opium met u delen. -Ik voel me vredig.
Je kind. Belén ligt te bevallen.
Hier is je zoon, lieverd.
Dat is onmogelijk.
Ze moeten denken dat hij dood is.
Ik volgde Belén. Ze had de brief. -Heb je 'm?
Diego was me voor.
Andrés zal nooit kunnen bewijzen dat don Carlos z'n vader was.
Hij moet toch een naam krijgen?
Hoe zou jij hem willen noemen? -Juan, zoals m'n vader.
Zoals je vader, Juan. Natuurlijk.
Dat vind ik mooi. -Juanito.
Ga je nog opendoen?
Andrés?
Kleed je netjes aan. Doña Teresa wil dat je naar Sofía's kamer gaat.
Waarom, moeder? -Om haar bevelen op te volgen.
Kleed je aan. -Ze is erg zwak, ziet u dat niet?
Ze is niet zo zwak als je denkt. Nietwaar, Belén?
Mevrouw vraagt toch naar me?
Waarom doet u zo? -Je had al moeten uitvliegen...
...maar zit nog in je donsveren.
Wat bedoelt u? -Dat je wakker moet worden, zoon.
Ik weet hoe erg het is om een kind te verliezen.
Uw zoon leeft. -Net als de jouwe.
Ik ken je geheim. Er is geen woord voor 'n vrouw die haar kind verkoopt.
Waar hebt u het over?
Aangezien u zelf een kind hebt, zou u met me moeten meeleven.
Dus je geeft het toe?
Waarom gaat u het niet vertellen? Als u zich vergist, dan zult u afgaan.
Als u gelijk hebt, ben ik benieuwd hoe doña Teresa erop zal reageren.
Ik denk niet aan doña Teresa, maar aan m'n zoon.
En ik ga zorgen dat hij inziet wat voor vrouw je bent.
Andrés zal de waarheid ontdekken.
De enige waarheid is dat Andrés van me houdt en voor mij zal kiezen.
Vertelt u het hem maar, dan kijken we wat hij zegt.
Mevrouw.
Je nieuwe voedster. Hopelijk heb je meer geluk met haar.
Ik moet haar even alleen spreken.
Je weet waarom je hier bent.
Als je wilt blijven leven, zul je uiterst discreet zijn. Begrepen?
Alejandro heeft z'n voedster gekozen.
Waar ga je heen? -Naar m'n kamer, ik ben moe.
Haal een biertje voor de voedster.
Bier? -Kijk me niet zo verrast aan.
Bier dient voor meer dan waar jij het voor gebruikt. Ik ga naar Diego.
Heb je de brief gevonden?
Vertel je niet wat erin staat?
Liever niet.
Julio, vertel op.
Je vader heeft een kind verwekt buiten z'n huwelijk.
Dat kan niet. -En dat kind is Andrés.
Dat is absurd, Julio. Dan zou Andrés m'n halfbroer zijn.
En de eerstgeborene, de erfgenaam van dit hotel.
Weet je wat dat betekent? -Ja.
Nee, dat weet je niet.
Je hebt m'n vader niet gekend. Hij was een goede man.
Hij zou m'n moeder nooit bedriegen of z'n kind verstoten. Zo was hij niet.
Het spijt me, maar het verklaart alles. Daarom wilden ze Andrés vermoorden.
Wie? M'n moeder en m'n man?
Heb je de brief? Geef 'm aan me. -Ze hebben 'm verbrand.
Heb je 'm gelezen? -Nee, ik hoorde ze erover praten.
Ik had me in je kamer verstopt.
Besef je het wel, Julio?
Ik heb Diego nooit met de brief gezien en nu moet ik geloven wat jij hoorde?
Alicia, ik zou nooit tegen je liegen en je al helemaal nooit kwaad doen.
Toen Andrés z'n ongeluk kreeg, had Belén de brief.
Je moet met haar praten, niet met mij.
Had je dit ooit verwacht, Belén? Dat een Alarcón je bier zou brengen?
Het doet pijn, hè?
Op schilderijen ziet de Maagd Maria er zo zalig uit als ze Christus voedt.
Maar de voedsters van m'n kinderen zeiden dat het niet fijn is in het begin.
Wil je deze ellende wel doormaken?
Ik begrijp u niet, mevrouw.
Ik heb reden te geloven dat Sofía niet zwanger was.
Het is wel erg toevallig dat jij je kind op de dag van haar bevalling verloor.
Ik weet niet waar u op doelt.
Wat is er erger dan je kind verliezen en een ander te moeten voeden?
Je eigen kind te voeden nadat een ander het heeft afgepakt.
We hebben altijd bedienden nodig. Het loon is beter en het werk lichter.
Je hoeft alleen je loyaliteit te bewijzen en deze schijnvertoning te beëindigen.
Ik weet niet wat u bedoelt.
Er is telefoon voor je. Het is dringend. -Bedankt.
Directeur, hebt u even voor deze oma? -Komt u binnen, markiezin.
Weet u heel zeker dat Sofía's zwangerschap vals was?
Ik heb u verteld wat ik wist. Meer kan ik helaas niet doen.
Echt niet? Uw schoonmoeder heeft de touwtjes strak in handen.
Ik heb me aan m'n woord gehouden.
Ik wil net als u dat Alfredo naar het markizaat terugkeert.
Binnen. -Neem me niet kwalijk, doña Elisa.
Er is telefoon voor u. Ze zeggen dat het dringend is.
Ik moet uitrusten, Julio.
Wat doe je? -Ik weet dat je die brief had.
Je wilde 'm aan Ayala geven. Diego pakte 'm af en nu heb ik 'm.
Heb jij 'm? -Weet je toch waar ik over spreek?
Ze hebben 'm vernietigd, maar ik weet nu dat jij weet wat erin stond.
Wat ga je nu doen? -Ik ga het Andrés vertellen.
Dat zou ik doen als ik 'm had. Maar wat heeft het nu voor zin?
Hij moet de waarheid weten. -Dat z'n moeder heeft gelogen?
Dat z'n echte familie hem altijd als een bediende heeft behandeld?
Is dat wat hij verdient, Julio?
Zonder de brief kwets je hem alleen maar. Hij is nu gelukkig.
Hij zou er kapot van zijn. Wil je dat je vriend aandoen?
Hij is bijna vermoord. Hij moet weten door wie.
Verdenk je mij soms?
Ik ben z'n vrouw. Als Andrés sterft, ben ik alles kwijt.
Vertel hem niets, alsjeblieft.
Omdat je uit eigenbelang met hem bent getrouwd?
Je zou hem kapotmaken.
Hou je van Andrés? -Hij is alles wat ik nog heb.
Ik ben melk gaan halen. -Heb je 'm alleen gelaten?
Er was hier niemand. Iedereen is in het restaurant bezig.
Laat hem nooit alleen.
Heb je hem melk gegeven? -Ja, maar hij spuugde alles uit.
Wat is er? -Hij kan niet drinken wat er niet is.
De baby van doña Sofía heeft alles opgedronken.
Wat? We kunnen om de beurt op hem letten, ik werk nog niet...
...maar wat moet hij drinken?
Andrés, goed nieuws. Je mag weer aan het werk.
Dank u, don Ernesto.
Het spijt me, señora Murquía. Ik hoor soms niet goed met dit oor.
Waarom kijkt u me zo aan?
Komt het door m'n uniform? Ik werk weer sinds vandaag.
Ik wens je veel succes, Andrés.
Ik vind het heel erg dat Belén en jij een kind hebben verloren.
Bedankt, mevrouw.
Ik zocht je, Alicia.
Is er iets? Je hebt net een neefje gekregen. Je zou blij moeten zijn.
Dat ben ik ook. Maar ik moest aan vader denken.
Aan z'n spullen. Dit was van hem. -Ja, dat heb ik aan hem gegeven.
Was hij een goede man?
Jij kende hem het beste, Alicia.
Ik bedoel vroeger, toen hij jong was, toen hij met u trouwde.
Hij was jonger, maar dezelfde goede en lieve man die jij kende.
Hij is al bijna een jaar dood.
Op 9 februari. Ik zal die datum nooit vergeten.
Maar nu heb ik een kleinzoon. Waarom ga je niet naar je zus?
Ik dacht dat Javier bij haar was. -We kunnen niet op hem rekenen.
Señor Bakthiari, werkt u mee.
Julio?
Je zou me leren lezen en schrijven. Wanneer beginnen we daarmee?
Geen idee, als we allebei vrij zijn. -Ik heb nu tijd.
Julio, je moet me helpen. -Kun je vanavond ook?
Je moet nu meekomen.
Heb je de consul vermoord? -Nee. Er is iets slecht gevallen.
Heel slecht. Helaas was hij hier. Kom, help me hem op te tillen.
Hij moet naar z'n kamer. Niemand mag weten dat hij hier was.
Anders geef ik jou de schuld.
Het is druk in de gangen. -Z'n kamer is op deze verdieping.
Kom op.
Er is nu niemand.
Ja, leuk u te zien, señor Montejo, maar u hebt te veel wijn gedronken.
Julio, maak een koud bad klaar.
Ik moest iets doen. -Ja, zwijgen. We gaan naar z'n kamer.
Ik heb de consul vandaag nog niet gezien, agent Ayala.
De politie. We moeten terug naar je kamer.
Nee, niet naar mijn kamer. -Wil je dat ze je hier zien met 'n lijk?
Hier is het.
Señor Bakthiari, doet u alstublieft open. We zijn van de politie.
Hij kan niet meer naar zijn kamer.
Ayala heeft gezien dat hij leeg is.
Zodra het rustig is, gaan we via de bediendenuitgang. Ze gaan zo weg.
Hou hem vast.
Ayala, ga de andere kamers af om te zien of de consul daar is.
Ik ondervraag de bedienden. -Lijkt u dat wel een goed plan?
Zelfs nog beter, het is een bevel.
Naar de stoel.
Ze doorzoeken de kamers en praten met de bedienden. Wat doen we nu?
Don Javier?
Schiet op.
Señor Alarcón, dit is de politie. Doet u open.
Ogenblikje.
Don Javier, wat gebeurt er?
Hoe kan ik u helpen, agent? -Hebt u señor Bakthiari gezien?
Nee.
Is er nog iets?
Nee, dank u zeer.
Klaar. Ik hoop dat je weet wat je doet.
Nee, je gaat mee om me te helpen.
Stap in. -Ik heb al genoeg gedaan.
Als je nu gaat, kun je inpakken.
Vergeet niet wie ik ben, Julio. Als dit misgaat, sleep ik jou mee.
Wacht, mijnheer. Deze kant op.
Hier zit hij goed. -Hij zit niet goed, hij is dood.
Als hij maar niet op m'n kamer zit. Kom mee.
Wat is er, moeder?
Je vader is heel erg ziek.
Alfredo, je moet naar huis komen. -Dat zou ik niet erg vinden, schat.
Jij en de baby moeten meekomen.
Je vader moet z'n kleinzoon zien. -Maar ik ben pas net bevallen.
Ik kan nu niet zo lang reizen.
M'n zoon kwam ook meteen hierheen na de bruiloft. Hij zou directeur worden.
Ik heb nog tijd nodig om te herstellen.
Ik heb veel voor jullie opgeofferd. M'n vader moet z'n kleinzoon zien.
Alfredo... -Nee, we zijn erover uitgepraat.
Laat onze bagage pakken. De voedster gaat met ons mee.
Belén, hoe moet het met Juan? Hij heeft je nodig.
Ik weet het niet, Andrés. Ze mogen hem niet ontdekken.
Het scheelde weinig. Ze vragen me steeds wie er huilt.
Hij huilt al minder. -Hij is een brave knul. Hè, Juanito?
Hij is moe van het huilen. Of ziek.
Ik heb hem de melk gegeven die ik nog had, maar het was niet genoeg.
Hij moet ergens anders heen.
Waarheen? Ze zullen hem overal horen huilen.
De meterkamer.
Die ligt ver weg en er komt niemand.
We kunnen hem niet alleen laten.
We gaan er om beurten heen en 's nachts houden we hem hier.
Wat moeten we anders?
Doña Sofía's baby huilt al de hele dag. We horen het op onze kamers.
Misschien heeft Belén hem mee naar boven genomen. Arme meid.
Zo'n bevalling in je eentje. Zo zie je wie rijk en wie arm is.
En nu moet ze haar melk afstaan. -Ze behandelen ons als koeien.
Koeien dragen koebellen. Dat zou beter klinken dan jullie stemgeluid.
Werken gaat het beste in stilte.
Is er iets mis, zoon? -Nee, moeder, waarom vraagt u dat?
Wat is dat voor geluid? -Het is vast een van de wieltjes.
Wat heb je daaronder verstopt? -Doña Ángela?
Vanwaar al die haast? Zijn de tafelkleden voor het diner klaar?
Nee, nog niet. -Je zegt het zonder berouw of excuus.
Don Ernesto heeft de linnenkamer heringericht.
Wat zeg je? -Handdoeken, tafellakens, alles.
We zijn er nog niet aan gewend.
Leg alles terug en doe je werk. -Dat gaat veel tijd kosten.
Schiet dan maar op. -Ja, mevrouw.
Dit is maar tijdelijk.
Als we een huisje in het dorp hebben, mag je lekker huilen.
Maar dat zul je niet doen, want mama zal je al haar melk geven.
Kom eens hier.
Je zult goed groeien en kalfsgebraad eten... Ja, toch?
Of kippenstoofpot, wat ook heel lekker is.
Papa zal slaapliedjes zingen, zoals mijn vader voor mij deed.
Maar je moet wat geduld hebben.
Slaap lekker, m'n...
Slaap lekker... Hoe ging het ook alweer?
slaap lekker, m'n kindje, slaap zacht
slaap zacht, m'n schat
slaap, slaap lekker, m'n ochtendster
Loopt u even mee.
Het spijt me, doña Ángela. Ik moet de gasten bedienen.
Het was geen voorstel.
Is er iets aan de hand? -De meisjes liggen achter met hun werk.
Ze vinden niets in de linnenkamer. -Dan hebben ze een probleem.
Ja, dat bent u.
Ja, ik heb m'n obers de linnenkamer laten herschikken.
De tafelkleden en servetten bij de deur om ze tijd te besparen.
Dat is heel handig voor ze. -Voor de kamermeisjes ook.
Ze kunnen strijken zonder gestoord te worden. Was het geen goed idee?
Dat u achter m'n rug om besluiten neemt, is een vreselijk slecht idee.
Het spijt me als ik u beledigd heb.
Maar u zult toch ook vinden dat deze indeling praktischer is?
Ángela, wat is er aan de hand? -Het spijt me dat ik m'n stem verhief.
Don Ernesto heeft de linnenkamer herschikt zonder me iets te vragen.
Hij heeft het mij gevraagd. En ik vond het een goed idee.
Ze zullen er snel aan wennen. -U zult weten wat het beste is.
Zal ik u helpen, doña Ángela?
Doña Ángela?
Isabel, breng die kussens eens naar de kamer van señora Alicia.
Komt in orde, mevrouw.
Als u wilt, kan ik u helpen. Ik weet waar alles moet liggen.
Dat is niet nodig.
Doña Ángela, laat me u helpen. Het moet klaar zijn voor het diner.
Ik sta erop.
Wilt u me echt helpen?
Hou dan uw mond en donder op.
Geef je Alfredo's moeder haar zin?
Alfredo liet zich voor mij opsluiten. Ik kan hem dit niet weigeren.
Jij niet, maar de natuur wel.
Het zal je niet doden, je wordt er alleen heel ziek van.
De bevalling is je al bespaard gebleven. Vecht zo voor je zoon.
We moeten opschieten.
Gooi dit ook weg. Er mag geen spoor van de consul achterblijven.
Is er iets mis? -Nee.
Schiet op dan.
Julio, ik ben een getrouwde vrouw. Je kunt niet zomaar binnenvallen.
Mocht dat daarvoor wel dan?
Wat kom je doen?
Wat is dat?
Morfine. Hij lag bij de spullen van je broer.
Het is dezelfde als Andrés had.
Eerst was het m'n moeder, toen m'n man en nu m'n broer.
Wie wordt de volgende, Julio? M'n pasgeboren neefje?
Als ik zekerder van m'n zaak was, was ik ermee naar Andrés gegaan.
Ga je broer vragen hoe het zit.
Ik wil de waarheid weten en zorgen dat Andrés veilig is.
Binnen.
Uw moeder vraagt naar u.
Waarom? -Uw zus is ziek geworden.
Lieveling, gaat het met je? -Nee.
Weet je zeker dat het ernstig is? -Ze heeft hoge koorts.
Volgens de dokter is het onschuldig, maar ze moet rusten.
Sorry, schat, ik kan niet met je mee. -Wat spijtig dat je niet mee kan gaan.
We zullen goed voor haar zorgen.
En m'n zoon? -Die gaat natuurlijk met ons mee.
Nee, Alfredo. Ik snap dat je je vader wilt zien, maar neem ons kind niet mee.
Ik wil hem bij me houden.
We kunnen ze beter alleen laten. Lieverd?
Rustig maar, je voelt je vast snel beter.
Ga je mee?
Sofía wordt wel beter. Ze is de sterkste van ons drieën.
Als kind was ze nooit ziek.
Waarom heb je dit op je kamer?
Wat is het? -Morfine.
Waarom heb je die?
Fijn dat je zo met me begaan bent, maar wees gerust, hij is niet van mij.
Iemand heeft Andrés belaagd tijdens het feest voor de consul.
En die morfine?
Die heeft de dader gebruikt en een deel meegenomen.
En wie heeft jou dat verteld?
Andrés. -Hij was ziek. Misschien ijlde hij wel.
Wie zou hem willen doden? -Ik weet alleen dat jij z'n morfine hebt.
Hij is van señor Bakthiari...
...die wat problemen heeft met opium en derivaten ervan.
Waar was je na het feest? -Denk je dat ik Andrés wilde doden?
Nee, dus je kunt het gerust vertellen.
Ik was in de taveerne in Cantaloa om iets voor señor Bakthiari te halen.
Morfine? -Opium, Alicia. Zeg het tegen niemand.
Het is m'n enige geheim. Ik wilde niemand vermoorden.
Julio, zit je dienst er al op? -Ik ben over een paar uur vrij.
Gaat het vanavond door, dat je me leert schrijven?
Vanzelfsprekend. -Fijn.
Heb je Andrés gezien? -Ik zag hem in de hal bij de keuken.
Juanito, ik moet nu echt gaan.
Ik heb je overal gezocht. -Ik controleer de stoppen.
Er is geen stroomuitval geweest. -Juist.
Waarom zocht je me?
Ik weet niet goed waar ik moet beginnen.
Dan zal ik eerst iets zeggen.
Van Belén mag ik niets zeggen, maar we hebben hulp nodig.
En als er in dit hotel iemand is die ik kan vertrouwen, ben jij het.
Wat is er, Andrés?
Kom hier.
Wie is dat kleine schepseltje? -Het kind van Belén. Onze zoon.
Hij en Belén zijn alles voor me. -Waarom verstoppen jullie hem?
Belén zou hem laten adopteren. Als ze 'm zien, nemen ze 'm mee.
Wat wilde jij me vertellen?
Niets. Vergeleken hiermee is het niets.
Juan, dit is m'n vriend Julio. -Juanillo.
Nee, niet Juanillo. Juan.
Hoe kun je je vader dit aandoen? -We gaan zodra Sofía opgeknapt is.
Wat toevallig dat ze nu ziek wordt. -Ik laat m'n vrouw en kind niet alleen.
Maar je vader wel?
Goede reis, Elisa. Ik hoop dat je echtgenoot snel beter wordt.
Bedankt, lieverd, maar dat ligt nu in Gods handen.
We kunnen niets aan het verloop van een ziekte of herstel doen, hè?
Natuurlijk niet.
Ik zal u vergezellen. Met uw welnemen.
Ik heb goed nieuws.
Don Alfredo en doña Sofía blijven hier. Je hoeft niet weg.
Heb je de baby alleen gelaten? Hoezo niet?
Julio is m'n beste vriend. -Weet hij het?
Hij zal niets zeggen.
Heeft hij je iets over mij verteld? Of over jou?
Nee, wat had hij moeten vertellen? -Geen idee.
Je kunt niemand vertrouwen.
Julio is anders, hij kan ons helpen. Al heeft de baby nu iets van jou nodig.
Toch niet weer?
Hij heeft honger en wil geen speen en geen water met suiker of koemelk.
Ik kan niet meer.
Over een paar weken heb ik een huis in het dorp.
Ik hou het geen dag meer uit...
...en ik ben bang dat de baby iets zal overkomen.
Moeten we hem aan iemand geven die voor hem kan zorgen?
Nee, Belén, dat heb je al eerder willen doen. Daar had je spijt van.
Sorry, ik was in slaap gevallen. -Ja, dat heb ik ook vaak. Kom op.
Juanito, heb je helemaal niet geslapen? -Arm kind.
Zo heb ik hem gevonden. Ik heb hem niet aangeraakt.
Goed gedaan, Eerwaarde. -Ik laat het verder aan u over.
Heeft de pastoor iets gezien? -Nee.
Hij heeft het lijk zo gevonden. Niemand zag hem de kerk ingaan.
Z'n identiteit is onbekend. -Mag ik een suggestie doen, Hernando?
Het lijkt me de Perzische consul, die uit het Gran Hotel is verdwenen.
Het kan een natuurlijke dood zijn.
Is het niet vreemd dat hij hier zit?
Nee, hij kwam bidden en kreeg een hartaanval.
Hernando, gaat een moslim in een katholieke kerk bidden?
Ik herhaal, vindt u dat niet vreemd? -Ja, ik denk het wel.
Waar kijkt u naar?
De pupillen, de nagels...
...de tong.
Er zijn tekenen van vergiftiging.
Waar zou hij mee zijn vergiftigd? -In z'n kist zat genoeg opium...
...om een regiment cavaleristen te vergiftigen, inclusief paarden.
Waarmee denkt u dat hij vergiftigd is?
Nou, misschien met opium?
Hij heeft geen portemonnee bij zich.
Geen portemonnee, maar dit wel.
Javier Alarcón. Kom mee.
Heb je Julio gezien? -Nee, maar z'n dienst is bijna afgelopen.
Dank je wel.