Ik ben blij voor je, dochter. Je was gedoemd vrijgezel te blijven.
Help te bewijzen dat Laura gek is. -Nee.
Je hebt pastoor Grau gezoend.
Verwachtte je mij niet? Wie is hij?
En Alicia? -Ze wilde een paar dagen weggaan.
Hoe ken je Diego? En wie is zij?
Ze heet Marta Santos en ze was de vrouw van m'n leven.
Ik weet niet wat ik heb gedaan. -U hebt Belén Martín vermoord.
Telkens als hij iets nodig heeft, vindt hij een bewijs. Dat betekent...
dat hij veel scherper is dan wij of dat dit geen zuivere zaak is.
Het ging goed. Morgen is Andrés Alarcón dood.
Ik hield veel van je, Andrés. -Daar moet ik om huilen.
Je leeft.
Het is Belén.
Je leeft nog. -En jij ook.
Toen ik in de cel zat te wachten, moest ik constant aan ons denken.
Maar niet aan de slechte dingen, hè? Alleen aan de goede.
Ik heb van niemand meer gehouden dan van jou.
Wat is er? U kijkt als een heilige martelares.
Begrafenissen ontroeren me altijd.
Maar we hebben niemand begraven. De kist was gevuld met stenen.
Ja, maar ik dacht aan m'n tante Angustias, God hebbe haar ziel.
Gelooft u in de wederopstanding van de doden? Ik zag er net een...
de keuken van het hotel binnenkomen.
Belén? -U had gelijk. Als zij geld ruikt...
komt ze nog uit de hel gekropen. -Zo ver weg was ze volgens mij niet.
Mevrouw, m'n deelneming. Ik hoop dat u snapt dat ik m'n werk deed.
Nee, dat snap ik niet. En ik hoef uw condoleances niet.
Andrés Alarcón leeft nog. Ik zette z'n dood in scène...
om te ontdekken wie er werkelijk achter dit plan zat.
Wat zegt u? -Mevrouw Salinas meldt zojuist...
dat Belén uit de dood is opgestaan.
Ik sluit u hiervoor op, Ayala.
Ik vertel u dat Belén leeft. Andrés is nergens schuldig aan.
Maar als m'n meerdere kunt u baat vinden bij m'n trucje.
Inspecteurs, Hernando...
Het verheugt me dat we op tijd zijn om onze fout te herstellen.
Kom binnen.
Hoe voelt u zich, mevrouw?
Geen hoest of migraine, zelfs geen lichte indigestie?
We waren erg bezorgd om uw welzijn. Het kostte uw man bijna z'n leven.
Ja, wat erg dat ik Andrés in gevaar heb gebracht. Goddank was ik op tijd.
Nee, u kwam niets te vroeg, maar pas na z'n terechtstelling.
Ik wil u helpen om uit te zoeken wat er gebeurd is.
Hou maar op, Ayala.
U mag uw verhaal doen, mevrouw. Kom morgen uw verklaring afleggen.
Mevrouw Alarcón... Meneer...
Inspecteur, waarom doet u zo?
Dat kan ik nu niet uitleggen.
Maar ik zal u spoedig de details van dit ongelukkige toeval geven...
dat u bijna uw leven had gekost.
Ik zal proberen te bewijzen wat haar aandeel in de zaak was.
En ik ook, mevrouw. -Ik ben u beiden zeer dankbaar.
Zeg nog maar niets tegen Andrés.
Uw zoon is zo naïef dat hij ons niet zal geloven zonder bewijzen.
U hebt het leven van Andrés gered. Daar ben ik u eeuwig dankbaar voor.
U zult de rest van m'n leven op mij kunnen rekenen, inspecteur. En u ook.
Angela, door jou gelooft iedereen nu in spoken. En je hebt me voorgelogen.
Had verteld dat je zoon nog leefde. -U zou alles doen om hem te redden...
maar u stak geen vinger uit. Ik heb alles zelf moeten doen.
Ik heb je proberen te helpen. -U hebt me al te vaak bedrogen.
Denk eens goed na. Nu Andrés leeft, wacht er geen erfenis op je.
Het wordt tijd dat onze wegen zich gaan scheiden.
Volgens mij zullen uw misdaden ons voor altijd verbonden houden.
Neem dat weer mee. De rest mag je daar neerzetten.
Wat hebben we misdaan dat de Heer ons met jou straft?
Ontroerde m'n dood je niet? -Je hebt jezelf overtroffen, Belén.
Al leek dat onmogelijk. Je was uit op het geld van m'n zoon.
Wat zegt u nu? Ik hou van uw zoon.
Je wilt z'n erfenis. Het enige wat je drijft, is geld, geen liefde.
En het ergste is dat niemand erin trapt, behalve hij.
Mijn zoon is 't onschuldigste wat God op aarde heeft gezet.
U doet wel erg dramatisch.
Ik heb goede bedoelingen. Ik ben veranderd, maar u niet.
U moet meer uw best doen.
Moeder? U maakt toch geen ruzie?
Het komt goed, vertrouwt u me.
De notaris komt voor m'n testament. Herrijzen brengt veel papierwerk mee.
Natuurlijk praat iedereen over de twee doden die zijn herrezen.
Het gaat erom dat Andrés leeft. -Dit moet geen spookhotel worden.
Zulke aandacht willen we niet. -Weten jullie het al van Andrés?
We hadden het erover. -Alicia moet het gauw horen.
Ze zal opgelucht zijn. Ze ging weg omdat ze het niet kon verwerken...
dus als ze hoort dat hij leeft... -Ik zal 't zeggen als ik haar spreek.
Of zou ik haar mogen bellen? -Dat hoeft niet. Ik zal 't wel doen.
Ze zou het leuk vinden... -Heb je me niet gehoord, Maite?
Alicia is mijn vrouw, ik bel haar.
Je doet erg mysterieus, Diego. Mogen we niet weten waar ze is?
Diego doet gewoon wat z'n vrouw graag wil, nietwaar?
Je wilde hem z'n kop inslaan.
Nee, al praat hij eerder als je 'm martelt dan als je het netjes vraagt.
Je moet zorgen dat je niet opvalt.
Als je 'm benadert, verraad je jezelf en daar helpen we Alicia niet mee.
Als we z'n kamer doorzoeken, vinden we misschien 'n aanwijzing.
Maar als we niets vinden, doen we het op mijn manier.
Iemand zou een roman kunnen schrijven over je halfbroer Andrés.
Denk je dat ik dat zou kunnen?
Geen idee, Alfredo.
Al ben jij degene met een voorliefde voor de letteren.
Hoe kom je daarbij?
Ik heb je brief gelezen.
Dat weet ik.
Ik wil je er niet mee kwellen.
Ik geloof dat ik het begrijp. Je hebt het niet makkelijk gehad.
Het is niet wat je denkt.
Ik heb geen levendige fantasie.
Ik heb nooit meer dan twee alinea's geschreven, laat staan 'n hele roman.
Het stelde niets voor.
Ik heb nooit van hem gehouden.
Ik voelde me verloren, in de war. -En dat was allemaal mijn schuld.
Maar ik wil graag weten...
of je nog bij me wilt blijven.
Want ik heb altijd gedacht...
dat we heel ons leven samen bleven.
Laura? Waar was je? Ik kon je niet vinden.
Ik was in de tuin... -Met Simoneta.
Nee, Javier. -M'n vriend wilde je graag zien.
Ik wilde niet storen. Je zei dat hij een oude vriend was...
die je lang niet had gezien. Waarom is het zo erg?
Omdat het belangrijk was, Laura. We moeten praten.
O jee... -Het is niet makkelijk voor me...
Mama?
Dochterlief. -Het is maar goed dat je er bent.
Bedankt dat je wilde komen.
Hallo, Javier. Fijn jullie te zien.
Doña Mercedes, ik wist niet dat we u verwachtten.
Nee, ik kwam kijken hoe het ging na alles wat er hier voorgevallen is.
Ik had eigenlijk moeten reserveren. -Wees gerust, dat zal ik wel regelen.
Een, twee, drie...
Nee, niet hier, dochter. Niet hier.
Wat doe je daar? Is Alicia terug?
Nee, ik weet niet waar ze is. Diego zei dat hij haar zou bellen.
Als ze ver weg is, kan 't even duren.
Ja, u hebt gelijk.
Snel, Diego kan zo komen. -Ik weet niet goed wat ik zoek.
Iets wat verlegd is of ontbreekt. -In haar kast ligt alles op z'n plek.
Vind je dat niet raar? Gaat Alicia op reis zonder spullen?
Zelfs niet voor 'n paar dagen.
Diego heeft gelogen. Had me m'n gang laten gaan...
Dan zat je nu in de cel en hadden we haar nooit gevonden.
We moeten Ayala om hulp vragen.
Jesús? Weet u iets van mevrouw Murquía?
Uw dochter? Ze is toch op reis?
Jesús, ik maak me zorgen om haar, vooral na wat je me verteld hebt.
Ik wist dat Diego niet zuiver was, maar dit had ik niet van 'm verwacht.
Ik ben zo bang dat m'n dochter...
Die man is een monster. Alicia kan in gevaar verkeren.
Vooral nu Diego ons niet nodig heeft.
Ik heb een rekening te vereffenen met Diego. We gaan 't samen doen.
Rustig maar. Je dochter maakt het vast goed.
Als u verder niets wenst... -Dank je.
Ik wil met Ayala praten. -Hij bereidt het verhoor voor.
Het is dringend. -Hij heeft 't druk. Kom morgen terug.
Dan heeft hij Belén ondervraagd... -Al goed, het is niet belangrijk.
Ik kom morgen terug.
Ja, dat zeg ik net. Kom morgen maar terug.
En dan zeggen ze dat ik geen respect afdwing...
Binnen.
Ik kom uw eten brengen en de sigaretten waar u om vroeg.
U mag gaan.
Ik wist niet dat u rookte. -Sinds kort.
Meestal beginnen rokers op zeer jonge leeftijd.
Slechte gewoontes, ook indiscretie, kun je altijd aanleren.
Sorry, ik wilde u niet ontrieven. -Dat deed u wel. Ga nu maar.
Alsjeblieft, kan iemand me helpen?
Niemand kan je horen.
Je wordt er alleen maar schor van.
Dit zijn geen prettige omstandigheden om in te dineren.
Je kunt er zelf iets aan doen.
Geef me z'n naam. Dan ben je vrij.
Denk je dat ik je geloof, Adrián?
Wie is hij?
Dat ga ik je nooit vertellen.
Nooit...
Nooit, dat is heel erg lang.
Je koppigheid zal wel afnemen.
Weet je waar Diego vannacht was? Is hij mevrouw Murquía gaan halen?
Ik wil vertellen dat Andrés leeft. -Hij heeft me niets gezegd, juffrouw.
Ik wil z'n chauffeur spreken. -Hij heeft niet om 'n auto gevraagd.
Ik heb de sleutels hier.
Hij is vast gaan wandelen. We hebben allemaal onrustig geslapen.
Juffrouw... -Dank je, Mateo.
Ja, binnen.
De keuken staat vol rook, de ketel moet worden uitgezet.
Er is verwarming en warm water nodig. Waar is Cisneros?
Ik kan hem nergens vinden, daarom kom ik bij u.
Zet deuren en ramen open. De rook moet weg.
Roep iemand en help me.
Kan ik u helpen, juffrouw? -Weet u waar Espinosa is?
Hij zal hier wel ergens zijn. -Er is veel rook in de keuken.
Ik hoef niemand te roepen.
Maite, wat doe jij hier?
En waar was u, Cisneros? Doof het fornuis voordat er iets ontploft.
Je had bijna een stommiteit begaan. -Espinosa?
Ja, meneer?
We moeten de ramen openen.
Hoe kwam je aan dat pistool? Je bent compleet gek geworden.
Ik wilde er alleen mee dreigen. -Was het geladen?
Stel dat het was afgegaan of dat je toch had geschoten?
Hoe weten we dan waar hij Alicia verborgen houdt?
Dan is ze ten dode opgeschreven.
Diego was vannacht niet in het hotel. Hij heeft haar ergens opgesloten.
Julio? -Ik wil nu graag even alleen zijn.
Ik kan je niet kussen...
maar als ik je een sigaret aanbied, is het alsof ik je kus.
Als jij 'm aanneemt, kus je me terug.
Dan kussen we elkaar...
we omhelzen elkaar...
zonder dat iemand het weet.
Alleen jij en ik.
Goed... -Waar is m'n pistool?
Alle kaarten liggen nu open. -Ik ben het sinds gisteren kwijt.
Hoort u me, Hernando? -Wat?
Gaat u het toch thuis zoeken. Maar bel eerst de rechter op.
Het lijk, dat niet van Belén was, moet opnieuw onderzocht worden.
Ja, meneer.
Fijn dat u er weer bent.
Wat heb je met Alicia gedaan? Ze gaf heel veel om Andrés.
Al heb ik nooit begrepen waarom. -Waar is m'n dochter?
Bij vrienden, geloof ik.
Ze was erg van streek en had tijd nodig om 't te verwerken.
O ja, ze liet dit voor u achter. -Waarom geef je me dit nu pas?
Ik vind het verstandig dat ze rust zoekt. Dat zou u ook moeten doen.
U kunt wel wat rust gebruiken.
Wie weet. En ik wil Alicia vertellen dat Andrés niet dood is. Waar is ze?
Als ik dat wist... -Maak je je geen zorgen?
Ik heb vertrouwen in m'n vrouw.
Vrouwen als Alicia zijn heel gevoelig en wispelturig.
Ze komt vast snel weer terug.
En dan zal ze nog blijer zijn dat haar broer nog leeft. Denkt u niet?
Moeder, ik heb besloten om een paar dagen weg te gaan.
De dood van Andrés grijpt me erg aan. Sorry dat ik zo plots weg ben.
Met alle liefs, uw dochter, Alicia.
Eerwaarde... -Fijn dat u me wilt ontvangen.
U mag het zeggen.
De mensen roddelen, dus u weet van m'n situatie met dat meisje...
Ja, ik weet al meer dan genoeg. -U moet me helpen. Ze is zwanger.
Het hele dorp verstoot haar. Ik kan haar helaas niet helpen.
Misschien kunt u... -Hoe durft u me zoiets te vragen?
U kwam mij ook om hulp vragen. -En nu moet ik u ook maar helpen?
U bent een dienaar van God...
al zou je dat niet altijd zeggen.
Ik vraag u van man tot man om hulp. U kwam met een wapen naar me toe.
Ik oordeelde niet en hielp met uw vrouw. Ik zag u zelfs als een vriend.
Ik vraag u om niet te oordelen.
En ik vraag het niet voor mezelf, maar voor die vrouw en haar kind...
Al goed.
God heeft u de gave des woords gegeven. Helaas gebruikt u 'm zo.
Stuur die vrouw maar naar me toe.
Dank u, don Alfredo. -Bedank me niet. Ga hier liever weg.
Cantaloa verdient beter dan u.
Mag ik een glaasje water?
Bent u zenuwachtig? -Ik heb dorst.
Hernando...
Goed, we beginnen bij de avond voordat u verdween.
Meneer Alarcón zei dat u ruzie had.
Ja, dat klopt. In het hotel. M'n man had te veel gedronken.
Ik heb begrepen dat u en uw man geen echtelijke band meer hadden.
Dat klopt, daar ging de ruzie over. Andrés wilde dat ik 't hotel verliet.
Dank u wel.
En wat deed u toen? -Wat kon ik anders doen?
Ik smeekte hem om te denken aan onze fijne momenten samen.
Maar Andrés was niet voor rede vatbaar. Hij luisterde niet naar me.
Ik deed het enige wat ik kon doen.
Ik verliet het hotel.
Ontroerend. U bent duidelijk het slachtoffer.
U mag me gerust uitlachen, maar dat is wat er gebeurd is.
Verliet u het hotel nog die avond?
Ja, maar er was de volgende dag pas een trein en ik had geld nodig.
Dus ik daalde af naar Cantaloa, naar een vriendin uit de taveerne.
Ze had m'n ring altijd mooi gevonden en kocht 'm van me.
Met dat geld kocht ik een kaartje en kon ik 'n nieuw leven beginnen.
's Ochtends nam ik de trein naar Santander. Ik wilde nooit terugkeren.
Dus u bent in Santander geweest? -Ja.
Maar ik wilde naar Frankrijk, naar Bordeaux, en daar iets opbouwen.
Hoe verder, hoe beter. En het kaartje hebt u niet bewaard?
Dat leek me niet nodig.
Wat een tegenvaller. -Waarom besloot u terug te komen?
Op 't station liep een krantenjongen.
Toen ik een krant wilde kopen, zag ik Andrés op het voorblad staan.
Ze gingen Andrés terechtstellen.
Ik kocht geen rit naar Bordeaux, maar een terugreis naar Cantaloa.
Ging u niet naar de politie om de fout te herstellen? Of om te bellen?
Ik heb een hele dag gereisd. Ik dacht dat ik op tijd terug was.
Dan had u niet goed gerekend. -Hou op, Ayala.
Ik geloof u, mevrouw.
Gelooft u haar? -U niet? Luister, Ayala...
Als u bewijs hebt waardoor ik haar moet ophouden...
moet u dat nu op tafel leggen.
U kunt gaan, mevrouw. -Dank u.
Binnen.
U hebt gebeld. Is er iets?
Het lijkt goed te gaan met Alicia. Deze brief is door haar geschreven.
Je lijkt niet blij met het bericht. -Nee, ik verheug me erom.
Ik zei toch dat ze in orde was?
Ik wil dat die ellendeling verdwijnt. We moeten iets doen.
Spoedig, Teresa, heel spoedig.
Ik moet nu gaan, mevrouw.
Adrián heeft niet gedaan wat we verwachtten. Z'n vrouw leeft nog.
Hij kan haar vermoorden zonder dat hij 't weet en ervoor opdraaien.
Luister, je moet me iets opsturen.
Maak open. Toe maar.
Het is van iemand geweest waar ik veel van heb gehouden.
Het was van haar, hè? Van Marta.
Ik dwong haar niet van me te houden. Ze schonk me haar hart.
Maar later bedroog ze me en sliep met een ander.
Ik ben net zoals zij. Bedoel je dat? -Nee.
Jij bent de vrouw van m'n leven. Weet je hoe ik dat weet?
Jou zou ik niet kunnen vermoorden.
Ik heb je niet kunnen vermoorden.
Je moet niet zoveel roken. -Het is het laatste wat ik heb.
Niemand zal geloven dat ik ben weggegaan. Ze zullen me zoeken.
Nee, je brief heeft ze gerustgesteld. Op een dag, Alicia...
zul je van me houden zoals van hem.
Dan zal dit een herinnering zijn.
Ik zal je vergeven en jij zult van me gaan houden...
zoals je nooit hebt liefgehad.
Deze liefde voel ik alleen voor hem.
Je gaat niet zeggen wie hij is.
Wat ga je doen, Diego? -Ik?
Ik niets.
Maar Maite wel. Ze weet natuurlijk wie je minnaar is.
Als ze ontdekt waar je bent, zal ze het tegen hem zeggen...
en zal hij je komen bevrijden.
Dan kun je zien hoe ik 'm vermoord. -Nee, Diego, niet doen.
Ik smeek je, doe het niet. Doe het alsjeblieft niet, Diego.
Klopt het dat je me wilde spreken? -Ga zitten.
Ik maak me ook zorgen om Alicia.
Hou maar op, Diego. Waar is ze?
Stel dat ik zeg dat ik het niet weet? -Je weet het wel.
Je hebt haar ergens opgesloten.
Wat zeg je nu toch?
Al zit er wel iets in. Alicia is een gevangene van zichzelf.
Wat bedoel je daarmee?
Dat ze de sleutel heeft om terug te keren, maar 't niet wil.
Waar is ze? Ik kan haar overhalen.
Ik weet 't niet. Maar wees gerust, ze maakt 't goed. In haar brieven...
staat dat ze mooi over zee uitkijkt. -Welke brieven?
Die ze me dagelijks stuurt. Zonder afzender of postzegel.
Heel mysterieus.
Wat voor spelletje speel je?
Spelletje?
Als Alicia me zou vertellen welk geheimpje haar zo kwelt...
zou ze kunnen terugkomen. Jij zou haar kunnen helpen.
Je zou mij kunnen helpen.
Misschien ken jij het.
Er is geen geheim, Diego.
Je bent ziek en zult hiervoor boeten.
Ik zal Alicia vinden en hoop voor jou dat ze niet onder de grond zit.
Misschien klopt het allebei. Dat ze onder de grond zit...
en met zicht op zee.
Alicia kan niet ver weg zijn.
Maite, eindelijk heb ik je gevonden. -Is er iets gebeurd?
Je maakt je zorgen om Alicia, maar ik heb een brief gekregen.
Het gaat goed met haar, maar ze kan nog niet terugkomen.
Een brief? -Het is haar handschrift.
Dit bewijst niets. U hebt 'm zeker van Diego gekregen?
Bovendien weet ik dat Alicia de band met u wilde verbreken.
Maite, ik geloof niet dat jij... -Het gaat me niet aan, maar toch.
Vindt u het niet raar dat Alicia zo afscheid van u neemt?
'Met alle liefs, uw dochter, Alicia.'
Volgens mij is het een noodkreet. Dat moet wel.
Je hebt gelijk. Ik vertrouw meer op Alicia's koppigheid...
dan op Diego's woorden.
Misschien klopt de brief niet en moest ze dit schrijven van Diego.
Hij houdt haar ergens vast en volgens mij niet ver weg.
Hoezo niet ver weg?
Diego slaapt niet in het hotel. Vanmorgen wilde hij me spreken.
Hij wilde me uitdagen.
Hij wist dat 't goed gaat met Alicia, dat ze over de zee uitkijkt...
maar onder de grond zit. Het bevalt me niets, doña Teresa, dat raadsel.
Ik weet waar ze is. Waar hij Alicia vasthoudt.
Het hotel staat op een grot waar vroeger smokkelaars zaten.
Alicia ontdekte als kind een ingang en verstopte zich er vaak.
Hoe komen we daar?
Het is achter de rotsen, op het klif. Kom mee.
Als we nu gaan, ontdekt Diego ons. Ik wil Alicia niet in gevaar brengen.
Ja, hoe kwam ik erbij? Ik vond jou onverstandig en nu doe ik dit...
Ik heb dus naar je geluisterd.
We weten dat Diego er 's avonds heen gaat en 's morgens weggaat.
We houden vannacht de wacht. Als Diego weg is, ga ik haar halen.
Ben je nieuw? Ik ken je niet. -Ik ben Amalia.
Ik ben u en uw man eeuwig dankbaar voor deze baan.
Heb je het nieuwe kamermeisje ontmoet?
Waarom is zij ons zo dankbaar? -Wacht even.
Als christenen zijn we verplicht de behoeftigen te helpen.
Het is de vrouw die pastoor Grau zwanger heeft gemaakt.
Het is toch niet waar?
Ik had met je moeten overleggen, maar al verbrak hij z'n gelofte...
hij heeft veel voor Cantaloa gedaan en we mogen hem dankbaar zijn.
Ik heb hem natuurlijk wel gevraagd weg te gaan...
om een schandaal te vermijden.
Doña Mercedes?
Lithiumzout.
Dokter, met Javier Alarcón.
Nee, ik weet dat u niet met m'n vrouw wilt praten.
Ik bel, omdat ze haar lithiumzout hebben aangeraden...
Weet u waar dat voor dient?
Geestesstoornissen? Goed, goed, heel goed.
Nee, ik ben er niet blij om, dokter. Natuurlijk niet.
Zeker. Dank u wel, dokter.
Als ik bewijs dat zij het inneemt... -Ik heb nu geen tijd.
We hebben 'n afspraak. De pastoor... -Praat zachter.
Niemand let op ons.
Alfredo heeft dat meisje aangenomen om pastoor Grau te helpen.
Het hele dorp praat over haar en de pastoor.
Wat zeg je?
Heeft zij ook al...
Javier, kijk niet zo naar haar. Hij heeft haar zwanger gemaakt.
Die pastoor is me er eentje.
Hier niets, daar niets...
hier een naïef meisje en hier een ontgoochelde vrouw...
Goed dan. Wil je bewijzen dat Laura gek is?
Zorg dat ze het medicijn niet slikt. Als het zout werkt, ben je nergens.
Maar hoe doe ik dat, zusje? -Geen idee.
Ik heb al een idee.
Ik heb nog nooit een testament gelezen met de overledene erbij.
Ik kan niet zeggen dat 't me spijt.
U moet beiden tekenen om de notariële opheffing te annuleren.
Nee, ik wil het laten zoals het is.
Wat zegt u? -M'n moeder erft al m'n bezittingen.
Maar zoon, wat zeg je nu?
Goed, dat is niet gebruikelijk, maar u mag een schenking doen.
Dan zal ik een nieuwe notariële akte opmaken.
Dat sta ik niet toe. -U verdient het meer dan ik, moeder.
Ik heb erover nagedacht. U hebt er recht op, het was uw liefde.
Ik zal nooit een dame zijn. -Dat bent u wel, ondanks uw uniform.
Moeder, doet u dit voor mij. -Maar zoon...
Nee, moeder. Ik wil u niet meer in de keuken zien.
Ik wil dat u rust krijgt op 'n mooie kamer. Het is afgelopen.
U gaat niet meer poetsen, ontbijt maken, strijken, anderen bedienen.
Het is tijd dat u bediend wordt.
Zoon...
Z'n moeder werkt niet meer. Straks is er geen bed meer vrij in 't hotel.
Ik wil u spreken, doña Teresa.
Je bent te laat. Ik weet al wat je komt zeggen.
Ik weet alles wat hier gebeurt.
Ik wilde het u als eerste vertellen. Maar m'n besluit staat vast.
Luister... -Sorry, maar dat geld is van mij.
Ik wil er m'n moeder mee helpen.
Je vergist je. Je hebt dat geld aan mij te danken.
Ik gaf je onze achternaam. Je gedraagt als 'n ondankbaar kind.
Nee, ik voel veel dankbaarheid, maar dan wel jegens m'n moeder.
Hoorde ze eigenlijk niet op uw plek? -Hoe durf je?
Ze heeft haar leven aan dit hotel gegeven. Nu mag ze gaan genieten.
En ik eis m'n plek in de familie op.