Ik ben zo blij voor je. Met jouw pro- bleem had niemand je willen hebben.
Ga niet weg. Ik beloof u dat ik afstand zal bewaren.
Vergeef me wat ik nu ga doen.
Doña Teresa.
Ik weet alleen dat ik Belén meenam, onder dwang.
Ik heb m'n vrouw vermoord.
Hij is scherpzinniger dan wij...
of hij verbergt dubieuze zaken.
Sinds wanneer hoor je niets meer? -Een paar weken.
Ik wil Gran Hotel kopen.
Het gaat om de vrouw die ik kus. -Tot uw dienst.
Scheelt er wat, mevrouw? -Nee. Niets aan de hand.
Ik heb u gezien. En als de rechter dat te weten zou komen?
Ik vroeg u alleen om mijn kind te helpen.
En ik weiger dat te doen.
Wat wilt u, mevrouw? -Ik zie dat jij ook niet kunt slapen.
We liggen vast niet van hetzelfde wakker.
Ik ben heus niet zo harteloos. Ik bekommer me ook om je zoon.
Dat is niet waar. Alicia vroeg of u een goed woordje voor hem kon doen.
En u weigerde. U denkt alleen aan uw eigen belangen.
Jij bent daarentegen altruïstisch en nobel.
Dat heb ik nooit gedacht. -Nee?
Ook niet toen je zo nobel was om met mijn man de koffer in te duiken?
Of om jou te laten bezwangeren? Tot twee keer toe?
Komt u mij zeggen dat ik slechter ben dan u?
Je bent niet beter dan ik. -Ik heb geen bloed aan mijn handen.
Nu wel. Het bloed van je eigen zoon. -Hou uw mond.
Doet de waarheid pijn? Je wilde mij pijn doen, maar dacht niet aan hem.
Hou uw mond, zei ik. Ik kan nu niets doen om mijn kind te redden.
Maar ik wel. In ruil voor iets, natuurlijk.
Denk goed na over wat je de rechter gaat vertellen.
Dan beloof ik je er alles aan te doen om zijn leven te redden.
Uw belofte is niets waard, mevrouw. -Je zult me moeten geloven.
Nee.
Ik wil dat u een bekentenis tekent.
Wat zeg je? -U schrijft op...
dat u achter de dood van juffrouw Velledur zit.
Als Andrés sterft, maak ik die bekentenis bekend.
Als u hem redt, zal niemand er ooit van afweten.
Nu toon je je ware aard. Denk je echt dat ik zoiets ga tekenen?
Uw lot en het zijne zijn verbonden. U kiest.
Vrijheid of jullie hangen allebei.
Geef me pen en papier.
Dit is onwettig. -Niet zo gillen.
U heeft het dossier van hoofd- inspecteur Bazán laten overkomen.
U doet onderzoek naar hem. Dat is onwettig.
Maar het is niet illegitiem. -Breng me niet in de war.
Er is niets aan de hand als de hoofdinspecteur zelf het opvraagt.
Waarom zou hij zijn eigen dossier opvragen?
Mijn god, hij heeft niets opge- vraagd. Dat deed ik, in zijn naam.
Dat is nog onwettiger. -Een onschuldige veroordelen ook.
Dan is, behalve het dossier, ook ons geweten besmeurd.
Als u mij excuseert, ik heb werk te doen.
Klaar.
Alleen de handtekening nog.
Hier.
Ik hoop dat je je aan onze afspraak houdt.
Ik ben niet zoals u. Daarom moet u weten...
dat als mij iets overkomt of als ik ontdek dat u iets van plan bent...
dit meteen aan het licht zal komen. Duidelijk?
Je bent altijd even schaamteloos geweest.
Dat heet waardigheid. Maar die bent u lang geleden al verloren.
Goedenacht.
Jesús?
Rosa.
Weer je bewonderaar.
Dat is die rare vogel.
Wat doet u?
Vandaag moet je deze aantrekken.
Waarom geef je me er niet een cadeau?
Ga zitten.
Je lijkt zoveel op haar.
Waarom raak je me dan nooit aan?
Mag ik er ook een?
Ik weet niet wat er is met Alicia.
Ze is haar kamer niet uit geweest en wilde niet met me praten.
Met mij ook niet. Ik wilde vanmiddag met haar praten, maar ze zei niets.
Toen kwam Diego...
Wat maakt 't ook uit. Als een vrouw zich afsluit...
Jullie mannen denken dat we allemaal hetzelfde reageren.
Dat zei ik niet. -Maar je denkt 't.
Jullie schieten altijd in de verdedi- ging. Ik heb geen antwoorden.
En als je me komt helpen, doe je dat beroerd.
Ik kwam hier om te roken, maar er is vast wel een betere plek.
Maite, sorry. -Zal ik je wat zeggen?
Je bent een egoïst.
Alicia sluit zich niet af omdat ze een vrouw is.
Maar omdat ze lijdt, zoals we allemaal lijden.
Als je ooit minder bezig bent met wat jij voelt...
en wat meer met wat anderen voelen...
ga je veel dingen ontdekken.
Je moet me helpen bewijzen dat Laura gek is.
Hoezo dat nou? -Ik wil een nietigverklaring.
Wat? Je bent net getrouwd. -Ja, maar ze is gek.
Je moet je schamen. Wat is er? Is je bevlieging voorbij?
Nee, nee. Je moet me geloven. Laura...
Kijk, ze praat met een pop. Ze vertellen elkaar alles, roddelen...
Ze neemt haar mee uit en doet haar in bad, als een kind.
Alsjeblieft, kraam geen onzin uit. -Ze heet Simoneta.
Ik word er soms bang van. -Van Simoneta?
Nee, die niet. Of een beetje. Maar van mijn vrouw.
Je kunt geen serieus gesprek met haar voeren. Ik ben kapot.
Je weet nooit waar je aan toe bent. -Heb je 't over mij?
Ik? -Ja.
Hij vertelde dat hij bezorgd is dat je je misschien eenzaam voelt hier.
Nooit gedacht dat ik buiten Santander kon wonen.
Het valt niet mee om je gewoontes, familie en vrienden los te laten.
Maar nu snap ik het probleem van de familie en het hotel.
Nu weet ik dat ik hier hoor, naast Javier.
Zo kan je toch niet ontbijten? Je ziet eruit als een viespeuk.
Excuses, Sofia. Ik ben 't niet gewend.
Ga naar onze kamer om je op te knappen.
Kom, muisje.
De enige gek hier ben jij. Je vrouw heeft gelijk.
Dit is geen goed moment voor de familie, dus stel je niet aan.
Gouverneur, ik waardeer uw bezoek. -Het is mij een genoegen.
U weet vast wel waarom ik u heb uitgenodigd.
Mijn familie maakt een moeilijke tijd door. U kende mijn man.
De naam Alarcón heeft altijd veel betekend voor deze regio.
Uw man was een zeer praktisch iemand.
Hij stond altijd klaar voor zijn vrienden...
en was altijd bereid tot een wederdienst.
Daarom moet u een goed woordje doen voor Andrés Alarcón.
U bent gouverneur van de provincie en kunt vast het vonnis beïnvloeden.
En het leven van die jongen redden. Tenslotte is hij ook een Alarcón.
Het hotel is belangrijk, maar de achternaam...
ik vrees dat de achternaam dat niet meer is.
Hoe bedoelt u? -De tijden veranderen.
We ontvangen nu een betere steun.
Het hotel is niet langer van u...
en ik ontvang al een tijdje een bijdrage van de nieuwe eigenaar.
U bedoelt meneer Murquía?
U weet als geen ander dat het een zaak van overleven is.
Don Diego was zeer overtuigend. U lijkt niet goed te liggen bij hem.
Gouverneur... -Ik kan niet op uw verzoek ingaan.
Op geen enkel verzoek. Daar was don Diego heel duidelijk in.
Als u mij wilt excuseren.
Je bent een ellendeling. -Zelfs de beschaving bent u kwijt.
Je bent vastbesloten om mij kapot te maken.
Geen idee waar u het over heeft, maar het antwoord is ja.
Ik sprak zojuist de gouverneur...
Dat was 't dus. Dat was 't.
U snapt nu eindelijk dat de goede tijden voorbij zijn.
Denk niet dat je hiermee wegkomt.
Ik zal niet toestaan dat... -Ik sta niet toe dat je me bedreigt.
Dat is nog wel het minste. Ik ga alles van je afpakken.
En ik ga door tot je niets meer hebt. -Ik ben het zat. Ga weg.
Ik had naar mijn man moeten luisteren en je niet met Alicia laten trouwen.
Ik heb er spijt van dat m'n dochter haar leven deelt met zo'n bastaard.
Ik vraag 't je nu nog netjes.
Weet je waar ik nog troost uit put? Dat ze nooit van je zal houden.
Ik zeg dat je moet gaan, verdomme. Verdwijn.
En anders wat? Ga je me slaan? Zoals je met haar doet?
Als je dat denkt, waarom heb je nooit iets gedaan om het te voorkomen?
Geniet van je kortstondige glorie, want die loopt snel ten einde.
Ik zweer 't je.
Ga je nu ook nog afluisteren?
Ik wil weten wat er met m'n zoon gaat gebeuren.
Ik ga nu naar de rechter...
maar ik wilde weten of u al heeft gesproken met wie u moest spreken.
Hij heeft me z'n woord gegeven. Je zoon blijft leven.
Dat hoop ik. Voor hem en voor u.
Wat cynisch. Ik dacht dat je blijer zou zijn.
Dat zal ik zijn als hij levend die gevangenis verlaat.
Hoe gaat 't?
Hoe gaat 't in het hotel? Hoe gaat 't met Alicia?
Wist ik 't maar. De laatste tijd vertelt ze me niets.
Dat komt wel goed. Zoals altijd. -Ik hoop 't.
Volgens mij maken vrouwen alles altijd ingewikkelder.
Dat hoef ik jou niet te vertellen.
Laatst droomde ik heel raar over haar vriendin Maite.
Een bijzondere vrouw. -Knappe vrouw, niet?
Dat bedoelde ik niet. -Alsof dat slecht zou zijn.
Ik ben haar dankbaar voor alles wat ze voor me doet.
Ik denk niet dat het wat uitmaakt, maar toch.
Niet zeggen. Zelfs niet als grapje.
De tijd is om. -Nog heel even.
Dat wil ik niet horen.
Andrés, ik krijg je hier uit.
U moet gaan. Opschieten.
Ik ga al.
We hebben je overal gezocht. Waar was je?
Ik ben bij Andrés geweest. -Hoe gaat 't?
Slecht. Telkens als ik hem daar zie, breekt m'n hart.
Ik ga niet toestaan dat ze hem veroordelen.
Dat gaan wij niet toestaan. We weten dat Bazán niet deugt.
We moeten met Ayala praten.
Nee. We moeten zijn kamer doorzoeken in het pension.
Als hij iets verbergt, ligt het vast op die kamer.
Prima. We spreken over een paar uur bij het pension af.
Goed. -Ik weet niet of ik er dan kan zijn.
Diego houdt me scherp in de gaten...
en ik weet niet of ik hem van me kan afschudden.
Sinds wanneer doet hij zo? Is er iets gebeurd?
Nee. Maar ik moet een geloofwaardige smoes hebben als ik ergens heen wil.
Die krijg je ook. Ik heb de binnen- stad van Cantaloa nog niet gezien...
en ik heb iemand nodig die mij rondleidt.
Diego zal geen probleem zijn. We zien elkaar daar.
Goedemorgen, Sofía. Ontbijt mijn zoon niet met jou?
Nee. -Dat zou wel moeten.
Anders gaan mensen denken dat er iets aan de hand is.
Haal hem maar over om te komen. -Doet u dat maar.
Ik moet mijn moeder spreken.
Ik moet echt van haar af. Het is alsof ze me bespioneert.
Waarom is ze gekomen? -Geen idee.
Vast om mijn huwelijk aan de kaak te stellen, zoals altijd.
Luistert u wel, moeder?
Alles naar wens, mevrouw? -Nee, eerlijk gezegd niet.
Dat spijt me, mevrouw. Vertelt u, wat is er loos?
Dat gaat je niets aan. Of toch wel.
Ik zocht je gisteravond voor iets belangrijks en kon je niet vinden.
Ik moest de diensten aanpassen. -Zonder mijn toestemming?
En waar was je dan wel? -Moeder.
Het geeft niet, mevrouw. Ik was in mijn slaapkamer.
Ik heb verzuimd u te raadplegen...
of u dat een geschikte plaats vond voor die taak.
Niet zo brutaal. -Excuses, dat was niet de bedoeling.
Je mag gaan.
Het lijkt me niet... -Ga je mij vertellen...
hoe ik het personeel moet behandelen?
Ik ga. Ik heb belangrijkere dingen te doen.
Verzuip niet in een glas water.
Ik acht je slim genoeg om die vrouw het hoofd te bieden.
En je man, als dat nodig is.
Het zou niet de eerste keer zijn dat hij haar eruit zet.
Ik hoop dat u wat wijzer bent geworden dan ik. Ik geef 't op.
Dat zijn staat van dienst nog beter is dan die van u.
Dat helpt niet. We zoeken juist het tegenovergestelde.
Iets wat hem in verband brengt met Belén Martín...
Bewijs, wat dan ook...
Dan moeten we naar zijn huis, want hier gaan we niets vinden.
U blijft mij verbazen, en maar zelden in positieve zin.
Hoe bedoelt u?
Hij logeert in het pension, toch? -Ja, hoezo?
Dat is waar we heen gaan na ons bezoek aan de rechter.
Want we moeten de verklaring van doña Ángela bijwonen.
Maar u verklaarde toen dat juffrouw Velledur om half elf vertrok...
en niet om acht uur, zoals u nu beweert.
U hoorde ook een gesprek tussen doña Teresa en een man...
over juffrouw Velledur. -Dat was niet die dag, maar later.
Toen bekend werd dat doña Celia dood was.
Die man moest ervoor zorgen dat haar dood het hotel niet zou schaden.
Dus u hoorde doña Teresa niet opdracht geven tot de moord...
op de dag dat ze vermoord werd. -Mijn god, nee.
De inspecteur heeft mijn woorden verkeerd geïnterpreteerd...
of ik was zelf niet duidelijk genoeg. -Hernando.
En deze tas? Vond u die soms niet op de kamer van doña Teresa?
Natuurlijk vond ik die daar. Hij is van haar.
Edelachtbare, de getuige heeft haar getuigenis veranderd...
en volgens mij weet ik waarom. -Heeft u een beëdigde verklaring?
Andere verklaringen zijn ongeldig. -Dat weet ik, edelachtbare.
Die heb ik niet. Ik stel geen vragen meer.
Ik wel.
Als advocaat van de familie Velledur wil ik dat ze wat dingen uitlegt.
Inspecteur Ayala zegt dat u uw verhaal heeft veranderd.
Wat ik nu heb gezegd is de waarheid. Misschien was ik toen wat in de war.
Niet voor het eerst. Op uw werk heeft u daar ook last van.
Geheugenverlies, vergeetachtigheid en ernstige fouten. Nietwaar?
Edelachtbare... -Alstublieft.
Ze heeft een belastende getuigenis veranderd.
Ze is mentaal labiel en ik verzoek haar te laten schrappen als getuige.
Je getuigenis heeft niet veel geholpen.
Die had de zaak moeten sluiten. -Ik heb gezegd wat ik beloofd had.
Je hebt jezelf belachelijk gemaakt. Dat was niet de belofte.
Ik ben nog steeds beklaagde. Ik wil die bekentenis terug.
Onze regeling vervalt. -Zodra mijn zoon veilig is.
U heeft toegezegd dat de gouverneur gaat helpen en alles goed komt.
Dan is er niets aan de hand, toch?
Goddank.
Elk huwelijk kent wel eens een dal. -Moeder.
Een goede echtgenote moet niet te zwaar tillen aan dingen...
al helemaal niet als er geen sprake was van kwade opzet.
Ik denk dat Sofia alles groter maakt om je schuldig te laten voelen...
maar de enige schuldige hier... -Wat weet u daarvan?
Wie bent u om over mij te gaan oordelen?
Of ik wel of niet een goede echtgenote ben.
U heeft zich er vanaf het begin mee bemoeid, over mij geoordeeld...
en ik moest 't maar goed vinden, maar het is genoeg.
Ik moet je even spreken.
Ik wilde Sofia spreken. Ik kan het maar beter tegen haar zeggen, niet?
Excuseer.
Waarom bemoeit u zich overal mee?
Waar gaat ze zo haastig heen? -Naar de kerk. In vredesnaam.
Ze helpt mee in de parochie.
Vandaag gaan ze kleren uitdelen aan de weeskinderen.
Dat is wat ze jou vertelt. -Wilt u erover ophouden?
Ik zorg wel voor mijn huwelijk.
Ik wist dat je zou komen. Ik wachtte op je.
Heb je erover nagedacht?
Ik heb gebeden.
Ik kan aan geld komen. Ik neem m'n kind mee en we vertrekken.
Dat is overhaast. Vanwaar die haast?
Maar liefje... -Je moet de dingen goed doen.
Ik kan niet meer.
Is er iets gebeurd? -Mijn schoonmoeder is op bezoek.
En Alfredo is vastbesloten om alles weer te herstellen.
Wat verandert dat aan de situatie?
Niets. We moeten gewoon zo snel mogelijk weg.
Zo ver mogelijk.
Hij heeft nummer drie.
Wacht. Breng dit naar meneer Bazán. Kamer nummer vier.
Had hij niet kamer nummer drie?
Kom.
Hij huurt twee kamers. Nummer drie en nummer vier.
De sleutel van nummer vier is weg.
Wat doet u hier?
Meneer Olmedo, wat doet u hier?
Wat zoekt u hier, advocate?
Ik hoor niets.
Heeft u me niets te vertellen?
Wat doet u? -Maite.
Ayala, goede timing. Ik zou bijna gaan denken dat u mij volgt.
Onze advocate staat ineens aan de andere kant van de wet.
Op heterdaad betrapt op huisvredebreuk.
Gelukkig was u net te laat. -Wat heeft u haar aangedaan?
Nee, wat deed zij hier?
En u? -We hoorden gegil.
Natuurlijk. U liep net voorbij het pension.
Ayala?
Waarom heeft u gegild? -Ik was bang dat hij iets ging doen.
Nu zou ik iets moeten doen: u aanhouden.
Wilt u dat echt? Dat er een onderzoek wordt ingesteld naar dit incident?
Wegwezen.
Iedereen. -Ja, kom. Wegwezen.
U moest niets doen. Dat is onwettig.
Maar misschien wel legitiem. -Hernando heeft gelijk.
Het erge is dat we niets hebben.
We hebben dit.
Dit vond ik in een lade. Het viel nogal op tussen de mannenspullen.
Dat heb ik eerder gezien. -Is het van Belén?
Nee, van het meisje van de taveerne.
Weet u 't zeker? -Absoluut.
Dat meisje verdween nadat ze met u gepraat had.
Wat zegt u? -Ze is daarna niet meer teruggezien.
Hoewel, ik denk dat we haar op de autopsietafel hebben teruggezien.
Wat?
Bedoelt u dat het lichaam van Belén eigenlijk van dit meisje is?
Ik begin te denken dat dat zeer waarschijnlijk is.
U bewees in het rapport dat het niet Belén Martín kon zijn.
Hoewel Bazán ervoor zorgde dat die conclusie de rechter niet bereikte.
Die ketting brengt Bazán in verband met dat meisje.
Hij is gevaarlijker dan we dachten.
Hij is in staat tot moord om Andrés vast te zetten.
Maar waarom? -Ik heb wel een idee, maar...
We moeten nu de link leggen tussen het vermiste meisje...
en het onjuist geïdentificeerde lichaam.
Wie weet kunnen we dan Andrés helpen. -Wie weet.
Zelfs als we Bazán moord ten laste moeten leggen.
Sinds wanneer ligt dit hier? -Die bracht vader Grau vanochtend.
Hier staat dat de bijeenkomst voor de weeskinderen morgen is.
Ja, mevrouw. -Ik dacht vandaag.
Nee, mevrouw. Kijk maar naar de datum.
Hij vroeg me bovendien een aantal vrouwen er nog aan te herinneren.
Juist.
Geef me de sleutel van de kamer van m'n zoon.
M'n waaier ligt daar nog. -Uiteraard, mevrouw.
Sofia. Wacht, ik moet je spreken. -Ik heb geen tijd.
Je moet me helpen met Laura. -Weer hetzelfde liedje. Nee.
Ik ga je niet helpen. -Ik zag je vader Grau kussen.
Ik zag je, Sofia.
In de kerk.
Vind je dit normaal? -Ik zie een pop in een wagen.
Maar ze praat en speelt met haar. -Dat deed ik ook als kind.
Precies, als kind. Daar is ze nu te groot voor.
Het is vreemd, maar misschien is dit haar afleiding hier.
Ik zie er geen kwaad in. -Jij ziet er dus geen kwaad in.
Jij hoeft niet tot je dood bij haar te blijven.
Ik weet niet waarom ik jou opzoek.
Na wat ik in de kerk heb gezien, weet ik niet wie gekker is.
We hebben afgesproken dat dat mijn zaak is.
Ik wil er niets meer over horen. -Is goed. Maar je moet me helpen.
Beloof me dat je 't niemand vertelt. -Wat brengt jou hier, Sofia?
Ik wilde je uitnodigen voor de lunch. Ik zag je pop. Is hij van porselein?
Simoneta.
Wat?
Het is geen pop. Het is Simoneta. Ik zal haar aan je voorstellen.
Kijk, dit is Sofia. Hallo, Sofia.
Wat is ze knap, niet? -Hallo, Simoneta.
Lieve vriend, ik hoop dat ik u zo mag noemen.
Ik kan uw vertrek niet accepteren als u gaat om mij te vermijden.
U vreest dat die kus het begin is van een verboden liefde...
die voor geen van beiden goed is.
U heeft niets te vrezen. Ik smeek u te blijven.
Ik ben bereid mijn gevoelens te bedwingen...
tot de dag dat ik er niet langer door gekweld word.
Ik geef u mijn woord. Maar blijf, alstublieft.
Offer uw leven niet op voor iets wat niet meer zal gebeuren.
Altijd de uwe. Sofia.
Bemoeit u zich er niet mee. Ik ben perfect in staat om...
Je wordt perfect bedrogen. -Wat?
Je vrouw heeft een ander.
Gezien haar vurigheid is het niet zomaar een avontuurtje.
Hoe komt u hieraan? -Doet er niet toe. Wie is die man?
Ik heb geen idee. Ze heeft een ander gekust.
Dat is het minste. Het gaat erom wie die minnaar is.
Ze heeft het over een kus. En ze geeft hem op.
Waarom bent u zo achterbaks? -Waarom ben jij zo onnozel?
Ik help je uitzoeken wie het is.
Bedenk aan wie ze het heeft kunnen vertellen.
Laat me met rust, moeder.
Je zei dat ze veel tijd doorbracht met die priester. Dan weet hij 't.
Ze heeft 't hem vast verteld tijdens de biecht.
Zeker. Denkt u echt dat vader Grau zich niet aan het biechtgeheim houdt?
Hij vertelt jou niets. Maar ik bedenk wel wat.
Kom binnen.
Don Diego, een vrouw is vertrokken zonder te betalen.
Weten we haar naam? -Marta Santos.
Hier heeft u het register.
Heeft Mateo haar ingeschreven? -Ja. Ik bracht haar naar haar kamer.
U heeft haar dus gezien? -Klopt.
Kunt u haar beschrijven? -Uiteraard.
Gemiddelde lengte, bruin opgestoken haar...
en een moedervlek tussen de neus en de mond.
Zullen we de politie waarschuwen? -Ik regel 't wel.