Ik weet niet wat ik gedaan heb. Alleen dat ik Belén meenam.
Onder dwang. Ik heb m'n vrouw vermoord.
Adrián Vera Celande werd gezocht voor de moord op Marta Santos.
Zijn vrouw. -Diego is Adrián Vera Celande.
Ik heb iemand nodig. -Waarvoor?
Om mij te beschermen als dat nodig is.
Kind, twaalf jaar niets van je gehoord.
Ik laat alles na aan Diego Murquía.
Moeder.
Een heerlijkheid is een lagere titel. -Een heerlijkheid is wel geschikt.
Nu zijn we hertogen. De adel is een gesloten kring.
Nu u opnieuw tot de adel behoort...
Wilt u dat ik de markies overhaal om u zijn grond te verkopen?
Ga niet weg. Ik beloof u dat ik afstand zal bewaren.
Wie zegt dat ik daartoe in staat ben?
Lieve vriend, ik hoop dat ik u zo mag noemen.
Ik kan uw vertrek niet accepteren nu ik weet dat u alleen gaat...
om mij te vermijden.
U vreest dat die kus het begin is van een verboden liefde...
die voor geen van beiden goed is.
U heeft niets te vrezen. U kunt blijven.
Ik smeek u te blijven. Ik ben bereid mijn gevoelens te bedwingen...
tot de dag dat ik er niet langer door gekweld word.
Ik geef u mijn woord. Maar vertrek niet, alstublieft.
Offer uw leven niet op uit vrees voor iets wat niet meer zal gebeuren.
Altijd de uwe.
Sofia.
Had u mij geroepen, mevrouw? -Ja.
Blijf bij 't kind. Ik moet even weg. -Ja, mevrouw.
Vader. Maak het tabernakel open. Ik weet dat u daar geld heeft.
Nee. Dat gaat niet. Dat geld is voor de weeskinderen.
Hoort u me niet? Opschieten.
Niet bewegen, anders schiet ik. -Als u geld wilt, moet u schieten.
Gaat u schieten op een dienaar van God?
Nee. U heeft gelijk. -Hoe durf je? Op een heilige plaats.
Vader, wacht.
Ik ben het.
Alfredo?
Ik weet 't. Lager dan dit kan ik niet zinken.
Het is het geld van het weeshuis.
Ik zag je als een goed christen, een vriend. Waarom?
Ik wilde de kinderen niet benadelen. Ik wilde het compenseren.
Ik dacht... Ik compenseer het wel op een andere manier. Later.
Maar ik raakte in paniek. Ik wilde alleen wat extra tijd.
Extra tijd waarvoor?
Luister, ik ben geen hertog. Ik heb geen hertogdom.
Ik heb geen invloed op wie dan ook.
Ik kan niet bemiddelen in de verkoop van die grond voor het weeshuis.
Zelfs mijn vrouw weet het niet. Deze hele kwestie...
Ze zou er vast achterkomen. Als u geen geld had, was 't opgelost.
En ik zou hertog kunnen blijven, al was alles maar een klucht.
Ik begrijp 't.
Wat gaat u doen, vader? -De vraag is wat jij gaat doen.
Eerlijk gezegd weet ik 't niet. -Dan zeg ik 't je wel.
Ga naar huis. Praat met je vrouw en vertel haar de waarheid.
Dank u wel, vader.
Ik beloof dat ik dat zal doen. -Ga met God.
Alfredo.
-Ja?
Daar ben je. Ik heb het kamer- meisje gezegd dat ze kon gaan.
Gaat 't wel? -Ik heb hoofdpijn.
Waarom ga je niet even liggen?
Ik zou wel willen, maar ik denk niet dat ik kan slapen.
Arme jij. Ik ben niet eerlijk tegen je geweest.
Ik heb je te veel onder druk gezet.
En jij geeft altijd meer dan ik vraag.
Sofía... -Zeg 't maar, Alfredo.
Lief, wat je ook zegt, mijn gevoel voor jou zal niet veranderen.
Natuurlijk, je bent m'n vrouw.
Ja, wat er ook gebeurt. Vertel.
Soms maak ik me te veel zorgen, alsof de wereld vergaat.
Maar de wereld vergaat niet.
Ik ben bereid te luisteren, te begrijpen en je alles te vergeven.
Vertel op.
Het is waar. Je bent er altijd voor me.
Ik ga even een luchtje scheppen. Dat zal me goed doen.
Had je geen hoofdpijn? -Juist daarom.
Inspecteur Ayala. -Mevrouw Murquía, juffrouw Ribelles.
We hebben iets gevonden. -Heus?
Nu gaat iedereen m'n werk doen. -Wilt u het horen of niet?
Het moet daar ergens zijn.
Goed opletten of u iets vreemds ziet.
U bent goed voorbereid, meneer Olmedo.
Wedden dat we moeten graven? -Doe ik nooit. Wedden, bedoel ik.
Inspecteur. Hier is de aarde omgewoeld.
Voorzichtig, hier ligt iets.
Hier ligt iets.
Het is een dode. -Een vrouw, durf ik te stellen.
Het is Sagrario.
De moeder van Diego.
En dit alles om een lijk te vinden? -Misschien nog voor iets anders.
Wat heeft ze in haar hand?
De erfenis van Adrián Vera komt alleen Adrián Vera toe.
Diego moet dus Adrián Vera Celanda worden als hij wil erven.
Diego Murquía heeft een document waaruit zijn echte identiteit blijkt.
Zonder dat document kan hij niet erven.
Waarom werd zijn moeder vermoord? -Ik kan maar één reden bedenken.
Dat meneer Murquía haar had over- gehaald om het testament te wijzigen.
Zijn vijand stak er een stokje voor. -Dat hij z'n eigen moeder vermoordt.
Nee, Hernando. Ze is niet door haar zoon vermoord...
maar door de persoon die zich op hem wil wreken.
Dezelfde persoon die achter de aanslag en de ontvoering zit.
Dat document van Diego bewijst dat hij in feite Adrián Vera is?
Het is vast een identiteitsbewijs met zijn naam erop of zoiets.
Dat document zou bewijzen dat Diego een bedrieger is...
en dan moet hij terechtstaan voor de moord op z'n eerste vrouw.
Dan zou je hem kunnen verlaten.
Geloof me, ook ik hou van een gelukkig einde.
Maar daarvoor moeten we nog een stuk verhaal oplossen.
We moeten dat document vinden. Als het al bestaat.
Moeten we dan wachten tot Diego Murquía de eerste stap zet?
Dat gaat hij niet doen. -U heeft gelijk.
Hij kan geen aanspraak doen op het vermogen van een dode...
als niemand nog weet dat ze dood is.
En als we het bekendmaken? -Dat laten we aan de pers over.
Dan kijken we hoe Diego reageert. -Nee, u doet niets meer.
U heeft genoeg gedaan en het korps is u erkentelijk.
Het gaat hier niet meer om raadsels. Er vallen doden.
En we hebben te maken met een psychopaat.
Klopt. Je kunt het beter aan een beroeps overlaten.
U moet iets weten.
De pers gaat bekendmaken dat er een lichaam is gevonden.
Een lichaam?
Eindelijk hebben ze Belén gevonden. De vrouw van Andrés.
Toch niet. Het is een vrouw. Ze is nog niet geïdentificeerd...
maar de pers noemt haar de vrouw van de muziekdoos.
Wat zei je?
Ze denken dat het de vrouw is die de muziekdoos kocht.
De politie gaat er wel achteraan. Laat maar zitten.
Je moet iets voor me doen. -Natuurlijk, u zegt 't maar.
Ik wil dat je naar de bank in Cantaloa gaat.
Ik wil het document dat in deze safe ligt.
Geef de directeur deze brief en deze sleutel.
Hij heeft de andere en zal de safe openmaken.
Breng het document hier en bescherm het met je leven.
Tot uw dienst.
Hernando, dat is onze man.
Een bank. Volgens mij ligt hier de schat van meneer Murquía.
Of beter gezegd, van Adrián Vera. Hij bewaart het document in een safe.
Hernando, alstublieft zeg... -Wat wilt u nou weer?
Hier gebeurt iets geks. Hij is veel te lang binnen.
Straks. Die vrouw is haar tas vergeten. Zo terug. Juffrouw.
Juffrouw.
Alleen mannenkleding.
Wacht eens even. Die man...
Die man was geen man.
De man die we volgden, was 'n vrouw. De vrouw die u zo knap vond.
Zeg dat niet, inspecteur. -Het is de waarheid.
Ik vond dus een man leuk. -Wat zegt u?
Een man met een snor. -Nee. Geef hier.
Alleen toen hij het niet meer was.
Ik mis mijn dorp. Daar was het leven eenvoudig.
Natuurlijk, Hernando. Kom, laten we die vrouw zoeken.
Hernando.
Wat kan ik voor u inschenken? -Wat spuitwater met citroen.
Wenst u niets sterkers? -Nee. De dag was al heftig genoeg.
Vind je niet? -Ja. En hij is nog niet ten einde.
Hebben jullie ruzie gehad?
Toen ik jullie alleen liet. -Heeft Alicia het verteld?
Nee, ik merkte het.
Is er iets gebeurd? -Wat zou er moeten gebeuren?
Elke dag dat ze met Diego is, wordt het moeilijker.
Je houdt niet voor niets zo lang vol.
Dan hou je zielsveel van haar. -Is dat te merken?
Vertel jij het haar? Want mij gelooft ze niet.
Ze zegt dat ik alleen maar over jou praat. Ze is jaloers.
Serieus? -Ze zegt dat ik steeds naar je kijk.
Je bent natuurlijk niet doorzichtig.
Inspecteur.
Hield u Diego niet in de gaten? -Dat was ook zo.
We volgden de man die hij naar de bank stuurde voor het document.
Maar hij wist ons af te leiden. -Wat u zegt. Het was een vrouw.
Een vrouw? -Verkleed als man.
U had onze gezichten moeten zien. -Zo klinkt 't nog gênanter. Bedankt.
Wie weet was zij het wel, die van de vrouw van Adrián Vera.
Een vrouw verkleed als man die met een vrouw gaat.
Tot nu toe hadden we met een psychopaat te maken.
Nu is onze psychopaat misschien een vrouw.
De klanten annuleren hun reservering. De gasten vertrekken voortijdig.
Ik dacht, laat ik eens vragen wat u aan dit alles denkt te gaan doen?
Ik was toch niemand en ik kon toch niets?
Niet alleen het hotel staat op het spel. Ook uw familie.
En die van jouw vrouw.
Ik kan niets doen tot de politie de dader te pakken heeft.
Het is niet de politie die de kranten schrijft.
Grappig. Wat niet lukte met een bom krijgt die bastaard wel voor elkaar.
Hou maar op met dat toneelspel. Ik weet dat u dit ondraaglijk vindt.
Ik verdraag al te veel.
Ik weet 't. Ik vertrouw erop dat u weet wat u met die jongen moet doen.
U heeft deze familie altijd weten te beschermen.
Zelfs met een paar borrels op wil ik dat best erkennen.
Dit is veel te ver gegaan. -Het spijt me.
Ik wil dat je een verklaring aflegt. -Ik heb alles verteld.
Dat je je onschuldig verklaart. Tegenover de pers.
We moeten de naam van de familie en het hotel zuiveren.
Dat kan ik niet doen. -Jij doet wat ik zeg.
Kijk niet zo zielig of je bent je achternaam kwijt.
Wat dan nog? Ik ben geen moment gelukkig geweest als Alarcón.
Je lijkt wel een kind dat naar huis rent omdat ie onder de modder zit.
Modder? Bloed. -Je weet niet eens wat er gebeurd is.
Je komt pruilend thuis en je sleept ons allemaal mee in jouw val.
Met name je zus, die altijd in jou heeft geloofd.
Ik wilde jullie niet hierbij betrekken. Zeker niet Alicia.
Maar je hebt 't wel gedaan. En de enige oplossing is die verklaring.
Ik weet niet eens hoe ik moet beginnen.
Pak pen en papier. Ik zal dicteren wat je moet zeggen.
Je geeft een beschrijving van Belén. Dat is niet zo moeilijk.
Het was mijn vrouw. -En een hoer.
Je zegt dat we haar uit het hotel hebben gezet.
Omdat ze niet akkoord ging met de nietigverklaring.
Dat jullie ruzie kregen en dat ze vertrok.
Was het maar waar. Maar hoe zit 't met het bloed?
En ze geeft geen teken van leven. -Snap je 't niet, idioot?
Ze geeft geen teken van leven om jou in deze situatie te brengen.
Dat is precies wat jij gaat zeggen.
Wil je je zus en je moeder op straat terecht zien komen?
Dat is wat er anders gaat gebeuren.
Ik heb nooit geloofd wat ze over u zeiden.
Schrijf op. Ik, Andrés Alarcón...
ben volledig handelingsbekwaam...
en doe de volgende verklaring. Schrijf over.
Ik kan dit niet verklaren. -Doorgaan.
Wat is dat? -Een verklaring voor de pers.
Ik weet zeker dat je onschuldig bent. -Iedereen zegt hetzelfde.
Maar niemand luistert naar me.
Er is ook niets te... -Ik verklaar me onschuldig.
Je moeder heeft een afspraak geregeld met een journalist.
Maar dat is positief, toch? Wat is er dan?
Als jullie mij kenden, zouden jullie weten wat ik nu doormaak.
Hoe dan ook, je moeder was heel duidelijk.
Ik zal jullie niet meer tot last zijn.
Ik doe het, al is het een leugen en word ik van binnen verteerd.
Hoewel het toch niets uitmaakt. -Ik denk dat je...
Ik wil alleen zijn. Alsjeblieft.
Ik neem aan dat je de krant hebt gelezen.
Hoe bedoelt u, mevrouw? -Dat weet je dondersgoed.
Ik maak me zorgen om hoe Ángela dit opneemt.
De laatste tijd is ze erg uit haar doen. En dan dit er nog achteraan.
Let een beetje op haar. -Doe ik. Laat maar aan mij over.
U heeft 't al zwaar genoeg.
Met mij is niets aan de hand. -U hoeft zich niet groot te houden.
Het hotel is uw leven en dit alles laat u niet koud.
Hoe durf je?
Waar haal je het lef vandaan om zo tegen me te praten?
Excuses, mevrouw.
Ik kom er wel uit. Ik kom er altijd wel uit.
Uiteraard, mevrouw.
Wat heb je in godsnaam tegen Andrés gezegd?
Sla nooit meer zo'n toon tegen me aan waar personeel bij is.
O ja. Laten we de schijn ophouden. -Respect, Alicia.
Ik weet wat u gedaan hebt. -Het oplossen. Dat moest toch?
Andrés is onschuldig. Maar u stelt hem bloot aan de pers.
U dreigt hem z'n achternaam af te pakken en misbruikt mij.
Je snapt 't niet. Dankzij jouw man stellen we niets meer voor...
en onze enige relatie tot het hotel is de achternaam...
en dat jij zijn vrouw bent.
De achternaam, juist. -Je kent je man niet.
Als de naam Alarcón wordt beschaamd, is het voorbij.
Hij heeft het hotel al getracht te verkopen.
Als jouw broer blijft zeuren... -Blijf uit zijn buurt.
Geloof me, ik koester geen moedergevoelens.
Ik hoop alleen dat hij doet wat hij moet doen.
Dat weet ik zeker.
Mevrouw Laura.
Excuseer, ik ben Adolfo Gutiérrez. Ik werk in uw familiebedrijf.
Aangenaam. Wat aardig dat u hierheen kwam om mijn man te spreken.
Uw man is iemand met principes en zeer opofferingsgezind.
We vertrekken vandaag nog. Ik wilde net afscheid nemen...
omdat Javier meteen wil beginnen. -Ik ga ook naar Santander.
Eindelijk kan ik weer van mijn gezin genieten en thuis zijn.
Hoezo eindelijk? Is het werk dan niet in Santander?
Hoe eerder we gaan, hoe eerder we er zijn.
Even afscheid nemen van mijn moeder en klaar.
Ik popel om ons nieuwe huis te zien.
Zo kan ik toch geen afscheid nemen van je moeder?
Sorry, ik heb me egoïstisch opgesteld.
Nee, zeg dat niet, Laura.
Ik heb erover nagedacht...
Jouw offer heeft mij de ogen geopend.
We kunnen haar niet zo achterlaten. Je moeder heeft ons nu nodig.
Ze snapt 't heus wel.
Jullie mogen gaan. Laat maar staan.
Bedankt.
Ik zou me heel schuldig voelen als we gaan. Ik zou 't me niet vergeven.
Ik heb mijn vader gesproken en hij gaat iemand anders zoeken.
Je hoeft je dus geen zorgen te maken.
We gaan dus niet weg? -Nee.
We blijven. Maar maak je geen zorgen, want het komt allemaal goed.
Toch, liefje?
Andrés.
Jij ook al?
Weet dat je op me kan rekenen.
Ik weet dat je met die journalist gaat praten.
Ik zal jullie bedienen. Als je hulp nodig hebt, geef je een seintje, ja?
Julio... -Zeg maar niets.
De kamer van meneer Andrés Alarcón?
Ik roep hem even. Wie kan ik zeggen?
Dat hoeft niet. Ik ben hoofdinspecteur Bazán.
Ik heb een huiszoekingsbevel van de rechter.
Meneer Mejía, dit is Andrés Alarcón.
Ik heb het restaurant gesloten, zodat u rustig kunt praten.
Andrés...
Mevrouw vertelde dat je je onschuldig gaat verklaren.
Ja, moeder. Dat wilde u toch? Ik hoop dat u blij bent.
Dat ben ik. Jammer dat je het niet deed toen ik het je vroeg.
En wel toen zij het vroeg.
Wees niet boos op me. -Dat ben ik niet.
Als je ooit kinderen krijgt...
begrijp je hoeveel pijn ze hun ouders kunnen doen.
Ik weet wat 't is om een kind te hebben en te verliezen.
Laten we beginnen.
Wat is er?
Excuseer, vader. -Waarom? Wat heb je gedaan?
Excuseer voor wat ik ga doen.
Wanneer u wilt.
Ik, Andrés Alarcón, ben volledig handelingsbekwaam...
en trek mijn verklaring in over wat Belén Martín mogelijk is overkomen.
Mijn vrouw. Ik verklaar mij onschuldig.
Mocht zij dood zijn, dan heb ik niets met haar dood te maken.
Andrés Alarcón.
U wordt aangehouden voor de moord op Belén Martín.
Het moordwapen lag in de kamer van de verdachte.
Het gaat wel.
Hier heeft u uw man.
Waar heb je 't over? -U had toch iemand nodig?
Dat kan niet.
Waar wordt mijn zoon heen gebracht?
Voorlopig naar het hoofdbureau...
maar met deze bewijzen zal de rechter hem meteen laten opsluiten.
Ik wil niet dat u mij komt opzoeken. -Waarom zou ik? Je bent onschuldig.
Uiteindelijk zal er recht worden gesproken.
Kom.
Julio, wat ga je doen? -Ik laat Andrés niet alleen.
Ik ga met mijn moeder praten. -Wat heeft dat voor nut?
Ze zou nog wat kunnen doen. -Kunnen, precies.
Wat kan ik voor u doen? -Ik ben Julio Espinosa.
Een vriend van Andrés Alarcón. Ik zou hem willen opzoeken.
Dat is niet mogelijk. Ik moet nog een verklaring afnemen.
Hoewel we al een bekentenis hebben.
Die wilde hij intrekken, inspecteur. -Hoofdinspecteur.
Daarom had hij die afspraak met die journalist.
U moet me geloven. Hij heeft 't niet gedaan.
Ik vind dit net zo vervelend als u...
maar het lot van uw vriend is al bezegeld.
De rechter moet hem nog horen. -Zal dat het tij ten goede keren?
Weet u wie de rechter is en wat hij van de familie Alarcón vindt?
Uw vriend krijgt 't sowieso knap lastig, maar met deze...
is hij bij voorbaat veroordeeld.
Goedendag.
Doña Ángela, we hebben een klacht gekregen.
De gast van nummer acht. De kamer is niet schoongemaakt.
Natalia, Irene. Hoe is het mogelijk dat kamer acht niet is gedaan?
We hebben volgens rooster gewerkt. -Er stond niets in over kamer acht.
Die kamer had er moeten staan. Hoe kan ik nou zo'n fout maken?
Ik ben nog nooit zoiets vergeten. -Jullie kunnen gaan.
Zoals ik al zei, met al die toestanden, moet u uw rust nemen.
U draagt nu een zware last en kunt er beter niets bij hebben.
Ik ben perfect in orde en niemand heeft iets over mijn last te zeggen.
Ik heb altijd mijn last gedragen en altijd aan mijn plicht voldaan.
Doña Ángela... -Het spijt me. Ik waardeer uw zorg...
en verzeker u dat dit niet meer zal gebeuren.
Luister... -Ik wil graag verder met m'n werk.
Dat begrijpt u vast wel.
U moet Andrés helpen. -En dat vraag je me nu?
Eerst moest ik hem met rust laten. En nu moet ik helpen.
Hij heeft een advocaat nodig, de beste, en u kunt dat regelen.
Je stiefbroer heeft geen advocaat nodig, maar een wonder, en wij ook.
Ik ga niets doen. Hoe minder contact we hebben, hoe beter.
Dit was al erg genoeg.
Hoe kunt u zo egoïstisch zijn? U veracht hem, maar hij is familie.
Egoïstisch? Ik gaf hem die achternaam.
Door die fout hebben we straks niets meer.
Ik vraag u alleen... -Hij is gepakt...
met het wapen en een bekentenis.
Andrés heeft geen uitweg. En jij moet aan de onze denken.
Je had gelijk. Ik had niets moeten doen en ik ga nooit meer iets doen.
Mijn moeder gaat niets doen. -Ik mocht hem niet eens zien.
Hij heeft een advocaat nodig.
Ik zoek wel een manier om die te betalen.
Misschien is dat niet nodig.
Als jullie het goed vinden en hij ook, heeft hij al een advocaat.
Ik kan het doen. Ik heb niet veel ervaring...
maar niemand zal zo zijn best doen als ik.
Daar ben ik zeker van. -Bedankt.
Wacht maar even. Het wordt niet makkelijk.
Wat doen we nu dan, advocate?
Ik wil mijn cliënt zien.
Uw cliënt? -De persoon die ik verdedig.
Als u iets goeds wilt doen, kunt u beter collecteren voor het weeshuis.
Ga naar huis, voordat uw man er achterkomt dat u hier bent geweest.
Ik heb geen man, maar wel een graad.
Altijd al gedacht dat die meer zou opleveren.
Een graad om als advocate op te treden, niet om te collecteren.
Belachelijk, vrouwelijke advocaten bestaan niet.
Afgestudeerd in Rechten en Filosofie aan de Centrale Universiteit...
en ingeschreven bij het college van Valencia.
Wat wordt 't volgende? -Mijn cliënt bezoeken.
Herkent u dit? -Je hoeft niet te antwoorden.
Blijft u erbij dat u uw vrouw heeft gedood?
Je hoeft niet te antwoorden. -Laat hem praten. Ik vraag 't hem.
Hou dan op met gillen. -Dat doe ik niet.
U bekende de moord en we vonden dit mes op uw kamer.
Herkent u het? -Ik ga niet antwoorden.
Zoals u wilt. Ik heb uw verklaring niet nodig.
Als u niet meewerkt, kan ook zij niets doen.
Hij bekende, maar zei ook dat hij niets meer wist.
U verloor de controle in een vlaag van waanzin...
daarom weet u niets meer, maar u doodde haar wel.
Dat is giswerk. Je zou ook kunnen stellen...
dat de bekentenis een moment van waanzin was, vindt u niet?
Nee.
U heeft niet eens een lichaam. -Niet nodig, ik heb het moordwapen.
Hoe weet u dat dat het moordwapen is?
Omdat het onder het bloed zit. -Hoe weet u of dat van Belén is?
Van wie anders, van de verdachte? Van het scheren?
U brengt dit als een mogelijkheid. -Ik zeg niets.
Zonder lichaam kunt u niet bewijzen dat dat het wapen is.
Eerst moet u vaststellen of het lichaam een steekwond heeft.
Van dat mes.
Stel dat haar lichaam wordt gevonden en ze is verdronken.
Dan heeft u het lichaam, maar geen moordwapen.
En beslist geen verdachte.
Zonder lichaam heeft u niets.
Ga het lichaam van Belén Martín zoeken.
Ik dacht dat wij die zaak niet meer deden.
Klopt. Jullie moeten alleen zoeken. -We hebben al gezocht.
Dan hebben jullie niet goed genoeg gezocht.
Gezien onze onbekwaamheid, hoe denkt u dat we haar kunnen vinden?
Ik stuur meer mannen, met honden, indien nodig.
Begin in het hotel en van daaruit verder.
Beperk het contact met die vrouw. Ze is duivels.
Ongehuwd en advocate. Dat zegt genoeg.
Geen idee hoe u dat voor elkaar heeft gekregen, maar chapeau.
Ik moet van Andrés alles horen wat hij over Belén weet.
Als ze het lichaam vinden, maken we nog een kans.
'Om acht uur in de zaal.'
Ik heb wat kruidenthee voor u.
Heel aardig van u, maar ik wil alleen zijn en niet gestoord worden.
Ik heb het personeel al gezegd dat ze niet mogen binnenkomen.
En ik heb geregeld dat u niet gebeld wordt of bezoek krijgt.
Goed gedaan. Mijn moeder zei altijd dat eenzaamheid...
de enige vriendin is die je nooit tegenspreekt.
Roep me als u iets nodig heeft. -Dat zal niet nodig zijn.
Ik begrijp dat u alleen wilt zijn, maar...
Laat het niet zijn omdat u niemand heeft om tegen te praten.
Bied je je aan om te luisteren?
Met de bescheidenheid van een bediende en alleen indien u 't wilt.
Uiteraard kunt u op mijn discretie rekenen.
Je kunt gaan.
Mevrouw.