M'n moeder geeft ons geen bruids- schat, maar een maandelijkse toelage.
Als Javier mij zou verlaten, stopt de betaling van de toelage.
Je moet volwassen worden, zoals ik.
Gaat u toestaan dat ze ons van elkaar scheiden? Dan krijgt u geen cent.
Ik wil Gran Hotel kopen. Zes miljoen.
Ik moet dat document terugkrijgen.
Ik herinner me niets. Alleen dat ik Belén onder dwang heb meegenomen.
Ik heb m'n vrouw vermoord.
Adrián Vera Celande werd gezocht voor de moord op Marta Santos.
Zijn vrouw. -Dat is ze.
Wie? -De vrouw die ik op die foto zag.
Toen ik ontvoerd was. -Maar dan...
Diego is Adrián Vera Celande.
Ik heb iemand nodig. -Waarvoor?
Om mij te beschermen als dat nodig is.
Zoon, twaalf jaar niets van je gehoord.
Ik laat alles na aan Diego Murquía.
Moeder.
Alicia.
Ze zeggen dat hij haar meenam.
En dat ze dood is.
Waar haalt hij het lef vandaan om weer hierheen te komen?
Niet zo hard.
De politie is onderweg.
Wat ga je nu doen?
Zeg dan wat, Diego.
Andrés heeft bekend dat hij haar gedood heeft.
Dit wordt ons einde.
Wie heeft hij gedood? -Belén.
Wat is er? Wist je dat niet?
Andrés of Belén kunnen je duidelijk niets schelen. Diego.
Mevrouw Salinas, een vraag. Hoe gaat 't met uw zoon? Waar is hij?
Kunt u iets meer vertellen?
Daar komt hij. -Meneer Alarcón, alstublieft...
Blijft u bij uw bekentenis?
U mag later vragen stellen. -Bent u aangehouden?
Één vraag maar. -De vragen komen later.
Maak ruimte.
Kunt u vertellen wat er gebeurd is?
Wist uw familie ervan? -Waar heeft u het lijk verborgen?
Moeder.
Doña Ángela, breng hem naar zijn kamer. Hij moet hier weg.
Een verklaring, inspecteur Ayala. -Hoe heeft hij 't gedaan?
Zijn er al meer details bekend? -Geeft u antwoord.
Alstublieft, heren. -Meneer Alarcón.
Hoe voelt u zich? -Meneer Alarcón.
Meneer Alarcón, geef antwoord.
U heeft me nog niet verteld of mijn zoon is aangehouden.
Zoiets. De rechter heeft hem huisarrest opgelegd.
Het hotel doet dienst als cel. Hij mag hier verblijven, maar niet weg.
Ik begrijp niet waarom. -Hij heeft schuld bekend.
Er is geen lichaam, geen aangifte, alleen zijn woord...
dat niet heel nauwkeurig was. -Omdat hij onschuldig is.
Zeg 't ze. -Laat zitten, moeder.
De Wet beschermt uw zoon tegen zichzelf.
Een bekentenis is niet genoeg voor een veroordeling.
Mijn zoon is niet in staat tot zoiets en dat weet u.
Hij moet in het hotel blijven.
Een agent komt twee keer per dag kijken of hij het huisarrest nakomt.
Maakt u zich geen zorgen. Ik ga nergens heen.
Ik wil u spreken, inspecteur.
Vertel me de waarheid, inspecteur. -U heeft 't gehoord.
Andrés is aangehouden maar mag hier blijven.
Ik begrijp 't niet. Als hij schuldig is, wat doet hij dan nog hier?
Dat is 't 'm juist. Sommigen denken dat uw zoon schuldig is.
Anderen geven 'm het voordeel van de twijfel. Hier is hij beter af.
Neem me niet kwalijk. Dank u wel.
Hoe gaat 't? -Goed. Ik maak me zorgen om moeder.
Ik weet niet of ze dit aankan. -Ik let wel op haar, wees gerust.
Gerust? Hoe moet het nou als haar zoon wordt veroordeeld...
Nu maak je je druk om je moeder... -Natuurlijk.
Natuurlijk. -Nee. Je bent een idioot,
Je bekent iets wat je je niet meer herinnert.
Ik heb naar eer en geweten gehandeld. -Je had je niet moeten aangeven.
Ik blijf denken dat je 't niet gedaan hebt. Je hebt jezelf veroordeeld.
Verwacht geen begrip van mij of je moeder.
Ik heb gedaan wat ik moest doen. Kan me niets schelen wat jij denkt.
Is die van u? -Nee, die is niet van mij.
Nee.
Meneer Olmedo...
Als u kunt dansen, zult u de antwoorden vinden.
Bent u iets kwijt, Espinosa? -Nee.
Wat doet u dan daar? -U heeft gelijk.
Mateo, waarschuw me als iemand om een schriftje vraagt.
Doe ik. -Dank je.
Hetzelfde handschrift als het andere. Hij was heel dichtbij.
Julio, waar denk je aan? -Aan Andrés.
De rest kan me niet zoveel schelen. Ik ben al die spelletjes zat...
Dat spelletje kan Alicia en jou wel van Diego verlossen.
Het was er erg druk. Het kan van iedereen zijn.
Kijk, het lijkt wel een vlieger.
'Het beest verbergt zich niet in de hemel.'
Nog zo'n ongebruikelijke zin.
Op de eerste bladzijde staat dat als we kijken, antwoorden zullen vinden.
Wat moeten we dan bekijken? -Misschien gaat 't om hoe je kijkt.
Geef mij 's.
Hij heeft 't over de hemel. Misschien moeten we daar kijken.
Zouden 't sterren zijn? -Zou kunnen.
Het zou een constellatie kunnen zijn. Ik weet niets van astronomie.
Ik ook niet. -En ik ook niet.
Mijn vader was er dol op.
Maar wij keken nooit langer dan tien seconden naar de hemel.
Een geheime kamer.
Ik wist niet eens dat die er was. -Niemand. Daarom is hij geheim.
Maar jullie kenden 'm wel. -We ontdekten 'm per toeval.
Ik hoef niet alles te weten, maar bespaar me 't mysterie.
Waarom zoeken we hier en niet op de werkkamer?
Dit was mijn vaders schuilplekje.
Hier lagen zijn persoonlijke spullen.
Hier ligt 't.
We moeten constellaties zoeken in de vorm van beesten.
Een dier.
Leeuw of Ram.
Steenbok, de Grote Beer... -Schorpioen...
Die telt niet mee. -Waarom niet?
Een schorpioen is geen dier, maar een insect.
Het is een dier. Een steenbok is een ram, ook geen echt beest.
Het is de Draak. -Wat?
Het is de Draak, kijk maar.
Dus? 'De draak verbergt zich niet in de hemel.' Wat betekent dat?
Kunnen we hier een draak zien? -Geen idee.
Een schilderij, een beeldje, een wapenschild...
Ik moet gaan. Don Jesús is me vast aan het zoeken.
Dus Julio en jij komen hier om...
De ene tragedie na de andere.
Door Andrés is de reputatie van het hotel aan gort.
U erkende hem als een Alarcón.
Ik had geen keuze, zoon.
De pers zegt afschuwelijke dingen. Zijn eigen vrouw.
Erger dan dit kon het niet worden.
Onze toekomst staat op het spel en we moeten bij elkaar blijven.
Gelukkig maak jij nu ook deel uit van de familie.
Dat jullie uitgerekend nu weg moeten. -Teresa...
Het spijt me. -Nee.
Maakt u zich geen zorgen. We gaan nergens heen.
Ik bel mijn moeder en we stellen onze reis uit, zolang als nodig.
Dat waardeer ik heel erg. Ik kan maar beter even gaan uitrusten.
Moeder.
Kijk, dit is toch wat je wilde?
Arme vrouw. -Ja.
Het was al erg genoeg zonder dat er een Alarcón uit de hemel kwam vallen.
Goddank zijn niet wij de reden van het schandaal.
Want er was aanleiding genoeg.
We moeten laten zien dat een hertog daarboven staat.
Om ons en de toekomst van ons kind.
Vader Grau.
Ik kwam meteen toen ik het hoorde. Verschrikkelijk.
Is 't hele dorp al op de hoogte? -Ja, wellicht zelfs de hoofdstad.
Ik ben hier niet om te oordelen, maar om u te steunen.
Als de familie dat wenst. -Bedankt.
Ik kom ook afscheid nemen. -We gaan u missen.
Kon ik u maar overhalen om uw vertrek te heroverwegen.
Ik heb 't al geprobeerd, lieverd. Maar vader Grau is standvastig.
Dat moet een priester wel zijn, niet? -U heeft gelijk.
Mijn besluit staat vast, maar ik wilde nog wat dingen afhandelen.
Ik bedoel de koop van de grond voor het weeshuis.
Zonder uw inmenging zal de eigenaar niet willen verkopen.
Bij een hertog gaat hij vast overstag.
Ja, uiteraard. Dat is wel 't minste wat ik kan doen.
Ik kom vanmiddag langs. Als u mij het geld geeft, regel ik zelf...
die koop. -Ik zal er zijn.
We gaan wandelen. Gaat u mee? -Nee, dank u. Alfredo...
Mevrouw... Ik zal nooit vergeten wat u allemaal gedaan heeft.
De Heer is u dankbaar, maar niet meer dan ik.
Eerlijk gezegd ben ik een beetje verbaasd.
Toen ik Sebastián sprak, zei hij niet dat u zo tenger was.
Dat is nooit een probleem geweest. Het komt zelden tot een gevecht.
U moet bij me blijven zonder op te vallen, tot ik zeg wat u moet doen.
Begrepen? -Het is niet moeilijk te begrijpen.
Binnen.
Ik heb wat zalm voor je. -Je weet dat ik daar niet van hou.
Ik moest toch wat brengen.
Wat wil je? -Ik zei dat je een idioot was.
Ja, letterlijk. Ga me nu niet vertellen dat je dat niet meer vindt.
Nee, dat vind ik nog steeds.
Ik wil dat je weet... Kijk me 's aan.
Dat je op mij kan rekenen.
Ik weet 't. En ik ben bereid je te vergeven.
Daar kwam ik niet voor. -Jawel.
Ik ben idioot, maar niet achterlijk.
Ik moet weer verder. -Neem die zalm mee.
Kipfricassee.
Dit ziet er beter uit, niet?
Smakelijk eten.
Bedankt.
Is dit nu uw kantoor of het mijne? Wat nu, inspecteur?
We hebben het lichaam van juffrouw Velledur gevonden.
Ze is dood. -Aangespoeld. Met schotwonden.
Ze werd in haar auto samen met de chauffeur in zee gegooid.
Vanzelfsprekend vonden we geen enkele verkoopakte terug.
U nam het geld mee van die verkoop.
U wist van niets en ik heb u geïnformeerd. Dat is de waarheid...
Dat lijkt me overdreven. -Het is de waarheid.
Wie leed onder die verkoop? Wie heeft voordeel bij haar dood?
Wie? Doña Teresa?
Dat zijn de vragen. Mijn schoon- moeder kan niet tegen haar verlies.
U bent niet bang voor doña Teresa. -U kent haar niet.
Ik zou me op haar richten.
U vraagt zich af van wie deze werkkamer is...
maar ik weet wie hier de inspecteur is en ga niet uw orders opvolgen.
Neemt u me niet kwalijk.
Die slappeling maakt ons te schande. Dat ontbrak er nog aan.
Andrés heeft niets gedaan. -Hoe weet je dat? Was je erbij?
Hij zet de zaak en onze toekomst op het spel.
Het maakt mij niet uit of het een crimineel is of een idioot.
Hij wilde alleen het juiste doen. -Het juiste?
Het juiste is aan anderen te denken. -Aan anderen te denken.
Gaat u mij nu iets leren over altruïsme? Dat is pas nieuws.
Waar ga je heen? -Ik heb geen honger meer.
Zorg goed voor haar.
Ze kan toch nergens heen. Trouwens...
U ook niet.
En u neemt te veel risico.
Ik weet niet wat je bedoelt. -Ik heb de inspecteur gesproken.
Ze hebben het lichaam van juffrouw Velledur en haar chauffeur gevonden.
Ze zijn in koelen bloede vermoord. Ik heb al een idee wie de dader is.
Je zou aangifte moeten doen.
Ik denk niet dat ze de ondertekende overeenkomst zullen terugvinden.
Daar heeft u wel voor gezorgd.
Jammer, maar die boot is al weg, en dat geld ook.
Heb je niet al genoeg aan het hotel? -Ja, ik heb andere problemen.
Ik kan 't niet bewijzen, maar de inspecteur vindt vast alle bewijzen.
U weet hoe vasthoudend hij is.
Sterker nog. Ik laat 'm lekker z'n gang gaan in het hotel.
Hij heeft veel vragen en er is vast wel iemand die antwoord geeft.
U heeft 't vast niet in uw eentje geklaard.
U heeft vast iets over 't hoofd gezien. Ayala ontdekt het wel.
Je bent verwerpelijk. Ik weet niet waarom ik dit toesta.
Jij hoeft mij niets toe te staan.
Ober.
Iedereen acht je schuldig. -Wind u niet op, moeder.
Wat moet ik dan? Dit accepteren als iets onvermijdelijks?
Wil je dan je leven verliezen door iets dat je niet gedaan hebt?
U weet niet of ik 't gedaan heb. -Jij ook niet. Je bent een idioot.
Je hebt iets bekend dat je je niet eens herinnert.
Ik moet 't wel geweest zijn. En ik moet 't dragen als een man.
En ik dan?
Wat moet ik?
U had me gedekt zelfs als u het had zien gebeuren.
Ja. Maar dan boet je tenminste voor iets dat je gedaan hebt.
Nu heb ik zelfs die troost niet, omdat je onschuldig bent.
Moeder.
U hoefde niet te komen. -Het gaat goed.
We redden 't wel zonder u. -Dat betwijfel ik zeer.
Ik wil werken, don Jesús. Anders gaat 't aan me vreten.
Zoals u wilt. -Excuseer, ik wil met u praten.
Ik regel alles, maakt u zich geen zorgen. Inspecteur...
Laat ons alleen.
Heeft u nieuws? Ik verzaak mijn verplichtingen.
Niet over de vrouw van uw zoon.
Maar ik moet u spreken over juffrouw Celia Velledur.
Ik heb alles verteld wat ik weet.
U moet het bevestigen, nu we het lichaam gevonden hebben.
De receptionist volhardt dat ze om acht uur vertrok...
en het gastenboek tekende. -Mateo zal me worst wezen.
Mijn geheugen laat me nooit in de steek. Ik werd om half elf gebeld.
Ze wilde vertrekken en een jasje terug dat ze had laten strijken.
Weet u 't zeker? -Wordt u niet moe van die vragen?
Ik heb al twee keer geantwoord. -En ik zal het weer vragen.
Met name als u voor de rechter moet getuigen.
Ik weet 't zeker, en zal 't verklaren voor wie en zo vaak als nodig.
Ze vroeg om dat jasje. Doña Teresa had afscheid van haar genomen.
Het was half elf. -Dat had u niet gezegd.
Dat doña Teresa afscheid van haar nam.
Ze is de eigenaresse van het hotel. Of was het.
Ze ontvangt en neemt afscheid van de gasten.
Natuurlijk.
Ik vind het heel erg van die vrouw, geloof me.
Maar ik maak me zorgen om m'n zoon, die vastzit...
God weet waarom en voor hoelang.
Doña Ángela, we zijn... -Ik weet 't. U onderzoekt 't.
Heeft u verder nog vragen? -Nee, ik zal u niet langer ophouden.
Dat had allang gestreken moeten zijn. -Het spijt me, doña Ángela.
Ze zou 't bevestigen voor de rechter. -De rechter?
Dat wilde de inspecteur weten. -Wat zei ze nog meer?
Dat haar geheugen haar nooit in de steek heeft gelaten.
Ze blijft erbij dat het half elf was. -Haar trots, zul je bedoelen.
Ze zei ook dat u afscheid van haar nam in de hal.
M'n geduld begint op te raken.
Je gaat nog iets voor mij doen.
Doña Ángela, heeft u hulp nodig? -Stuurt don Jesús je?
Nee... Ik dacht alleen dat...
De laatste tijd denken jullie allemaal te veel.
Maar onderhand verzaak je je taken. Ga aan het werk.
Zoals u wilt. -Geef me die lijst.
Ze vragen om het schriftje dat je vanochtend had gevonden.
Van wie was het? -De gast van nummer dertien.
Maar hoe heet hij? -Don Rodrigo López Segura.
Hij liet een briefje achter. -Bedankt. Regel jij dit?
Julio. Luister... Ik kan niet...
De gast van kamer dertien heeft om het schriftje gevraagd.
Weet Alicia het? -Ze was bij Diego.
Hij heet Rodrigo López Segura. -Rodrigo López Segura.
Komt hij je bekend voor? -Dat is een schaker uit de 16e eeuw.
Je bent dus ook al een schaakexpert. -Gewoon een liefhebber.
Vast. -Die naam is niet zonder reden.
We komen er zo wel achter. Ik ga naar die kamer.
Zo lijkt het spel verder te gaan, niet?
Misschien is het een valstrik.
Daarom ga ik alleen. -Geen sprake van.
Je zegt 't zelf. Geen sprake van. Jij blijft hier.
Ik weet dat ik koppig ben, dat hoef je niet te zeggen.
Koppig? Nog erger dan een dove ezel.
Bedankt. Je weet echt hoe je met vrouwen moet omgaan.
Gaan we naar binnen?
Zo te zien is er niemand. -Ze willen dat we naar binnen gaan.
Hoe komen we dan binnen? -Met een loper.
Die hebben we niet. -Maar Alicia wel.
Diego. -Maite, wat kom je doen?
Ik kom je vrouw even lenen. Ik wil mijn moeder wat lekkers opsturen...
en omdat zij haar kent en nog wat wilde schrijven, kwam ik even langs.
Ja, ik loop even mee. Het duurt niet lang.
Wat is er? -Iemand vroeg om het schriftje.
Iemand heeft zich ingeschreven als een schaakkampioen uit de 16e eeuw.
We denken niet dat dat toeval is. -We?
Toen we aanklopten, deed niemand open. We denken dat hij leeg is.
We moeten naar binnen. -Jullie willen de loper, niet mij.
Allebei, Alicia.
Julio ging je halen, maar je was bij Diego.
Welke kamer is het? -Dertien.
Dit beeldje ken ik. Dat lag op de plaats waar ik ontvoerd was.
Dit is het enige paard dat ons interesseert.
Een paard in een kamer van een vermoedelijke schaker.
Dat is vast geen toeval.
'Zet mij op het bord.'
Geen probleem als er een bord is.
Maar dat is er niet.
Of wel?
Hier ligt het bord.
Bij schaken heb je een zet die de draakvariant heet.
Misschien is dat 'het beest verbergt zich niet in de hemel'.
Maar in de grond. -Dat klinkt logisch.
Het lijkt wel een windroos. Zou dat een teken zijn?
Hoe heet die zet met de draak? -De draakvariant.
Variant of zet, wat maakt 't uit? -Je hebt duidelijk nooit gespeeld.
Ga je die variant nog uitleggen? -Zo uit mijn hoofd weet ik niet...
Toch niet zo'n expert. -Dat heb ik ook nooit beweerd.
Maar ik ken wel een uitmuntende speler die misschien...
Het is al goed. Ik ga wel.
Hoe komt ze aan al die kennis?
De draakvariant. Ik wist niet eens dat ze speelde.
Ze spreekt Italiaans, rijdt motor en doet aan kleiduifschieten.
Echt waar?
Waar komt dit nou vandaan? -Je ging naar haar, niet naar mij.
Je was bij Diego. Ik wilde je niet in verlegenheid brengen.
Sinds wanneer is dat een probleem?
Je hebt me honderden keren thee gebracht, dag en nacht...
liet briefjes achter, zocht me op in de tuin, de eetzaal...
zelfs in mijn badkamer. En nu wil je me niet in verlegenheid brengen?
Ongelooflijk dat je jaloers bent. -Ik zag hoe je naar haar keek.
Je zag niets, er valt niets te zien. -Natuurlijk wel.
Als iemand hier jaloers mag zijn, ben ik dat wel.
Jij gaat elke avond met een ander naar bed.
Het is mijn man. Wat moet ik dan? -Denk je dat ik dat niet weet?
Dat ik dat kan vergeten? -Misschien is dat het probleem.
Je verdient iemand die geen man heeft.
Alicia, Alicia...
Opgelost.
We gebruiken alleen de zwarte schaakstukken.
Die zet heet zo vanwege de plaatsing van de stukken.
Het lijkt wel de vorm van de staart van een draak.
Vergeet niet dat er nog een paard is.
De toren.
Hij beweegt.
Balen. Ik dacht dat we iets zouden vinden.
Dit is wat we hebben. Een losse vloertegel.
Wacht. Kijk.
Het lijkt wel een kaart.
Het is duidelijk een kaart. Maar er wordt niets aangegeven.
Het hotel wel. Heb je de tekening? -Ja.
Geef maar even.
Hier moet het zijn. -Ergens in het bos.
Daar moeten we zoeken.
Hernando. -Ja?
Wat moet dit betekenen? -Hoofdinspecteur Bazán is er.
Hoe heeft u dit kunnen toestaan? -Dat heb ik niet.
En al mijn spullen zijn verplaatst. -Het is een profiteur.
Die profiteur is wel uw meerdere.
Hoofdinspecteur Bazán... -Inspecteur, fijn u weer te zien.
Neem me deze aanpassingen niet kwalijk. Het is maar tijdelijk.
Dat doe ik niet. Waar hebben we dit bezoek aan te danken?
Dit is geen bezoek. Omdat de zaken zich hier begonnen op te stapelen...
ben ik hier gestationeerd. -Dat moet een fout zijn.
Ik heb niet om hulp verzocht. -Nee, ik neem de zaak Alarcón over.
De zaak Alarcón? Welke? -De moord van de bastaardzoon.
Die in alle kranten staat, van Cádiz tot aan San Sebastián.
Noch onze bazen, noch de politici zitten op al die aandacht te wachten.
Ik heb te veel tijd gestoken in het onderzoeken en ontdekken...
van de eigenaardigheden en geheimen van de familie Alarcón...
om alles nu overboord te gooien. Als u mijn mening wilt weten...
Eerlijk gezegd niet. Het besluit staat vast, ongeacht uw mening.
Verspil geen energie door u te verzetten.
Hernando, geef me het dossier maar. -Ja.
Bedankt. We gaan aan het werk, heren.
Vooruit.
Het spijt me dat we onze plannen moeten verzetten.
Ik ben je dankbaar voor wat je voor de familie doet.
Het is maar een kleine vertraging. -Ik hoop 't.
Je weet nooit hoe lang zoiets kan duren.
Tegen die tijd staat die prachtige betrekking niet meer open.
Die baan is voor jou. Mijn moeder heeft 't net bevestigd.
Echt waar? -Ja. En ik heb nog meer nieuws.
Niet zo kijken, want het is goed nieuws.
Hoe goed? -Het kan niet beter.
De man die jij gaat vervangen, is onderweg.
Onderweg waarheen? -Hierheen natuurlijk.
Hij is zo aardig om over je nieuwe functie te komen vertellen.
Wat een detail. Dit bewijst maar weer eens de goedheid van de mens.
Eerlijk gezegd denk ik dat hij staat te popelen om vervangen te worden.
En als hij gedwongen is om zijn werk aan mij af te staan?
Maak je geen zorgen.
U staat te popelen om mij te vervangen.
Nou, popelen is een groot woord.
Het is lastig iemand te vinden die bereid is z'n familie op te offeren.
De familie? -Ik zal u niet voorliegen.
Hoewel ze dat bij mij wel hebben gedaan.
Omdat het bedrijf in Santander ligt, dacht ik dat ik daar zou werken.
Maar dat was niet zo. -In vijf jaar tijd...
ben ik maar drie weken thuis geweest.
Wat vertelt u me nou? -Het was niet echt hard werken.
Je hebt meer een sociale, representatieve functie.
Feesten? -Feesten, recepties, etentjes...
Ver van Santander. Maar uiteindelijk gaat alles vervelen.
De kaviaar, de champagne, de oesters, de variétémeisjes...
Niets voor mij. En ook niet voor u, als u een huiselijk iemand bent.
Bent u een huiselijk iemand? -Zo zou ik 't niet willen stellen.
Als u 't maar een beetje bent... -En die verantwoordelijkheid?
Iemand moet het doen. -Ik beslist niet.
Kijk, ik ben nog niet begonnen maar ik voel me nu al verantwoordelijk.
En daardoor denk ik dat ik zo snel mogelijk moet beginnen.
Ik wilde Parijs al afzeggen... -Parijs? Nee, niet doen.
Iemand moet de zaak daar vertegenwoordigen.
Ik ben dan wel huiselijk, maar ik voel de roep van mijn plicht.
Op uw nieuwe leven. Dat u er maar van mag genieten.
Moeder, ik heb erover nagedacht en ik ga die functie aannemen.
Heb je weleens overwogen om te stoppen met jezelf zijn?
Wat zegt u? -Zodat anderen even kunnen uitrusten.
Moeder... -We hebben de bruidsschat nodig en...
Ik weet 't. Maar ik heb nagedacht. Ik weet nu wat mijn plicht is.
U krijgt natuurlijk de toelage.
Je gaat dus echt werken?
Ik heb mijn voorganger gesproken en ik heb toegezegd meteen te starten.
Dat zal niet meevallen, dat weet ik.
Maar als ik m'n vrouw in de ogen wil kijken, dan moet het gewoon.
Goed. Als je mij ook in de ogen kunt kijken, dan vind ik dat goed.
Natuurlijk. moeder.
U kunt op mij rekenen.
Sorry. Ik zocht Javier en ik dacht dat hij bij u was.
Hij is die kant op gegaan. -Bedankt.
Het is dus waar? Je bent mijn zoon aan het veranderen.
Waarom zegt u dat?
Hij heeft voor 't eerst zin om te werken. Meer dan dat.
We zien wel als het moment daar is. -Het moment is daar.
Jullie gaan naar Santander.
Javier. -Hallo.
Ik zocht je. Ik heb die man gesproken en gezegd dat ik meteen begin.
En je moeder dan? -Die heb ik ook al gesproken.
Ik zei dat ze sterk moet zijn. Dat wij ons eigen leven beginnen.
Het zal zwaar zijn, maar ze snapt 't wel.
Zeker weten? Ik dacht dat je wilde wachten.
Wachten? Nee. Ik wil bij jou zijn, Laura. Samen.
Het gaat nu om ons en ik ga je niet teleurstellen.
We gaan naar Santander.
Als dat is wat je wilt.
Wat is dit? -De bestelling van doña Ángela.
Er is te veel van het ene en te weinig van het andere.
Heeft u ze niet gezegd dat het een fout was? Wat moeten we nu?
Ze hebben zich niet vergist. Dit is de bestelling van doña Ángela.
Hoe hebben ze dit kunnen leveren? Ik weet niet hoe dit kon gebeuren.
Ik heb zelf de lijst ingevuld. Iemand heeft ermee geknoeid.
Dit kan de beste overkomen. -Mij niet.
Doña Ángela.
Ja, dat is mijn handschrift. Maar niet bij deze hoeveelheden.
Zelfs u kunt van slag zijn door wat uw zoon nu allemaal doormaakt.
Hoe heb ik me kunnen vergissen? Het is onvergeeflijk.
Niet zo streng voor uzelf. Ik stuur 't terug. Ga naar uw zoon.
Misschien is het mijn fout. Ik weet niet hoe 't kon gebeuren.
Maar ik zal niet toestaan dat een ander mijn werk doet.
Geef me die lijst.