Wat wil je opbiechten? -Ik heb twee moorden begaan.
Kom gerust naar me toe als u mijn raad wilt.
Mijn zoon trapt er niet meer in. -Hij trapt erin als ik dat wil.
Je weet dat ze beneden is, toch? -Wie?
Belén. Ze is naar de kerk gegaan met Andrés, in die ene jurk.
Fijne dag nog. -Camila, ik zweer je...
Waarom heb je dat gedaan? -Ik wil wat mij toebehoort.
Wat ga je doen? Mij slaan?
Blijf bij haar vandaan of ik maak je af.
Zo te zien houdt onze man van spelletjes.
U moet niet in de Bijbel zoeken, maar in de kamers.
Er is orde in de wanorde.
Heb je iets gevonden? -Niets.
Ik moet naar de receptie om te kijken welke kamers vrij zijn.
Sorry.
Laat maar, 't zijn niet de kamers. -Maar dat stond in het telegram.
Kom.
Kijk. De sleutels liggen niet op hun plek.
Ik snap er niets van. Ik ruim ze wel op.
Geen zorgen, Mateo. Wacht maar even.
Er is orde in de wanorde. Dat stond in het telegram.
Vier, zeventien, acht, vijf, negen, twee...
Bedankt, Mateo.
Als er orde is in deze wanorde, dan zie ik 'm niet.
Laten we stap voor stap gaan.
We hebben zeventien cijfers. -Die zich niet herhalen.
De eerste zeventien cijfers. -Maar ongeordend.
Ogenschijnlijk. Volgens het telegram.
Dit bericht is al net zo onlogisch als het eerste.
In Kaïn was de waarheid. -Vijf nietszeggende woorden.
Is er een verband tussen beide berichten?
Ze zijn allebei even ongerijmd.
In Kaïn was de waarheid en zeventien ongeordende cijfers.
We hebben vijf woorden en zeventien cijfers.
Vijf woorden en zeventien letters. -Ze zei zeventien cijfers.
Ik bedoel vijf woorden met zeventien letters.
Net zoveel letters als cijfers in het andere bericht.
Wie weet toeval, of niet. Noem die cijfers eens.
Ja. Vier, zeventien, acht, vijf...
negen, twee, twaalf, één...
veertien, zestien, drie, zeven...
tien, elf, zes, vijftien, dertien..
Adrián Vera Celande. -Dit moeten we Ayala vertellen.
En Julio? -Die kleedt zich om...
en vertrekt via de achterdeur. -Doña Alicia.
Vader Grau.
Misschien een beetje brutaal...
maar ik wil u om een gunst vragen. -Zeg 't maar.
Ik weet dat uw man hier de beslissingen neemt.
De parochie heeft geen geld, maar het weeshuis is er slecht aan toe.
Het is er koud en vochtig en de kinderen worden telkens ziek.
Ik denk dat mijn man geen belangstelling heeft.
Ik zou liegen als ik iets anders zei. -Ik hoef geen geld.
Ik wil een benefietgala organiseren voor het inzamelen van geld.
Voor de weeskinderen. -Ja, ze hebben een koor.
Ze kunnen komen zingen. Je moet wel van steen zijn...
om niets te geven als je ze gehoord hebt.
Goed. Ik zal met mijn man praten. Maar ik beloof u niets.
Ik zal mijn best doen. -U bent een engel, mevrouw.
Je bent niet de enige vrijgevige vrouw van de familie.
Niemand heeft mij verteld dat u hier was.
Ik kwam ook niet voor jou. Vergeef me dat ik even vreemdga.
Vergeef me mijn gebrek aan beleefd- heid, maar ik moet naar m'n kind.
Vanzelfsprekend.
Ja, ik weet 't.
Wat weet je?
Jouw verwijten zijn stilzwijgend, maar duidelijk.
Vergeet niet dat ik je man ben. Ik ken je heel goed.
Ik weet niet welke verwijten je bedoelt.
Ik heb je beloofd dat ik onze situatie zou oplossen.
Ik zou jou en Alejandro een betere toekomst bieden.
Maar je ziet...
Zeg je nu dat je opgeeft? Dat je alles hebt gedaan wat je kon doen?
Zeg jij 't maar. Daar ben ik dan. Zonder mijn titel.
Als bedrijfsleider van een hotel dat ik niet leid.
Ik ben puur decoratief.
Je bent niet decoratief. -Bedankt.
Maar ik hoop dat je je niet tevreden stelt met de situatie.
Want ik ben het niet van plan.
Ik weet dat je 't voor mij doet. Je bent zo goed voor me.
Nee, Alfredo.
Ik ben niet zo goed als je denkt.
Camila... -Ze wil je niet zien. Dat weet je.
Laat me er langs. -Je kunt haar niet dwingen.
Camila. -Ze wil je niet zien.
Wat ga je doen? Mij slaan net als Belén?
Nee, natuurlijk niet.
Andrés.
Ik weet dat je van mij houdt.
Dat van je cadeau... Het was niet zoals je dacht.
Belén heeft ons allebei voor de gek gehouden.
Zie je 't niet? Je houdt jezelf voor de gek.
Nee. -Weet je Oudejaarsavond nog?
Hoe kan ik die vergeten, Ik raakte je toen bijna kwijt.
Ik zag je toen je mij die bloem gaf.
Maar toen ik jullie bij elkaar zag...
leek ik te zijn verdwenen. Alles was voor jou verdwenen.
Behalve zij. -Echt, ik hou niet meer van haar.
Mogelijk. Maar je houdt niet van mij zoals je van haar gehouden hebt.
Je hebt mij nooit aangekeken zoals je haar die avond aankeek.
Camila.
Het lijkt mij een goed doel. -Mij ook.
Een prijzenswaardig initiatief van de nieuwe pastoor.
Zal ik tegen hem zeggen dat hij op jou kan rekenen?
Beslist niet. Wat moet het hotel met een hongerig en armlastig koor?
Hun situatie is hemeltergend. -Hemeltergend.
Dus gaat die pastoor liever een hotelbaas tergen.
Maar de hotelbaas past ervoor.
Duidelijk.
Zeg maar dat hij 't niet verkeerd moet opvatten. Ik ben liever eerlijk.
Voorheen zou hij met achterbakse mensen te maken hebben gehad...
en had hij ook niks gekregen.
Ik denk dat mijn moeder anders zou hebben gehandeld.
Misschien ken je haar niet goed genoeg.
Je hebt gelijk. Zelfs de mensen naast je ken je nooit goed genoeg.
Zegt de naam Adrián Vera Celande je iets?
Helemaal niets. Zou dat moeten?
Nee. -Hoe kom je aan die naam, schat?
Iemand noemde 'm. -Om een bepaalde reden?
Weet ik niet meer. -Weet je nog wie die naam noemde?
Nee, ook niet.
Maar je vraagt me of ik hem ken.
Je herinnert je niet wie z'n naam noemde, ook niet waarom...
maar je vraagt me of ik hem ken.
Je hebt gelijk. Laat maar.
Wat zoekt u tussen die papieren? -Ik heb die naam eerder gezien.
Adrián Vera Celande... Dat kan maar twee dingen betekenen.
Of hij staat in ons archief van overledenen of...
Of van voortvluchtigen. Hier heb ik 'm.
Is er nog nieuws?
Adrián Vera Celande bestaat. -Dat is goed nieuws.
Maar er is al twaalf jaar niets meer van hem bekend.
Er ging een opsporingsbevel tegen hem uit als verdachte...
van de moord op Marta Santos de Vera. Zijn vrouw.
Als hij ook nog achter de aanslag op Gran Hotel zat...
de ontvoering van Alicia en de moord op Ezequiel...
dan klopt hier iets niet. -Inderdaad.
Waarom geeft hij aanwijzingen om z'n naam te ontdekken?
Als hij dit alles heeft gedaan om zich te wreken...
wat heeft Diego hem aangedaan dat zoiets buitensporigs verklaart?
Daar weet alleen Diego het antwoord op.
Alicia, je moet met hem... -Heb ik al gedaan.
Hoe reageerde hij?
Zoals verwacht. Hij zei dat hij die naam nooit heeft gehoord.
Als hij hem kent, zal hij dat nooit toegeven.
En als hij 't wel moet toegeven? -Dat gaat je niet lukken.
Tenzij Adrián Vera Celande besluit in het hotel te logeren.
U bent me weer te snel af. Wilt u niet bij ons komen werken?
Volgens mij heb ik 't u al eerder voorgesteld.
Alsof dat zo makkelijk gaat. Wat een rare ideeën.
Maak dat u wegkomt, lomperik. Stelletje nietsnutten...
U heeft geluk. Ze heeft die arme Camila bijna verwond.
Virginia heeft ze net een klap verkocht.
En bij mij heeft ze de theepot omgegooid.
Dat kan toch niet zo doorgaan?
Don Alfredo.
Zegt u 't maar.
We hebben een ernstig probleem met de gast in kamer 34.
Een ernstig probleem?
Ja. Ze heeft twee dienstmeiden, don Jesús en mij aangevallen.
Om nog maar te zwijgen over de schade aan het meubilair en servies.
Ze gedraagt zich alsof het haar hotel is.
Bedoelt u dat we die mevrouw er subtiel op moeten wijzen...
dat haar gedrag ongepast is?
Met alle respect, maar ik denk dat dat niet voldoende is.
Wat moet er dan gebeuren? We kunnen haar niet wegsturen.
Denkt u echt dat dat moet? -Ja, don Alfredo.
Die vrouw veroorzaakt nog een tragedie. Ik zal met haar praten.
Kamer 34. Hoe heet ze?
Doña Rose Marie. Doña Rose Marie Fronkest.
Doña Rose Marie Fronkest? -Dat is wat ik zei.
Succes, meneer Alfredo.
Juist. Bedankt.
Ze is dus een minnares van de Koning.
Nee, ze is zijn minnares. Sinds hij haar ontmoette...
wil hij verder met niemand gemeenschap.
Dus mag ze zomaar personeel en meubels toetakelen?
Het is jouw beslissing. Maar als zij hier logeert...
kan de Koning hier elk moment verschijnen.
Dus? -We kunnen een feest organiseren.
Waarvoor dan ook.
Als hij voor haar komt, wil hij misschien niet al te veel opvallen.
U heeft een punt. -Hoewel 't geen slecht idee is.
Ik weet zelfs een mooie gelegenheid waar hij geen nee op kan zeggen.
Excuseer. -Een benefietgala...
voor het weeshuis in Cantaloa. -Wilt u ook, don Alfredo?
Bedankt. Mogelijk komt de komende uren een hooggeplaatste gast.
Begrijpt u? -Ja, meneer.
Maar we verwachten dat hij zich onder een andere naam inschrijft.
Hij gebruikt wellicht een van deze pseudoniemen.
Die gebruikt hij het meest. -Begrepen, meneer.
Wat niet wegneemt dat hij nog een andere naam kan gebruiken.
En als hij er al is? Zouden we dat niet moeten uitsluiten?
Alleen de meest recente.
Jonás Larra... Francisco de Mendoza y Villarroel...
Rómulo Asiain... Nee, dat zijn ze niet.
Ik heb er een overgeslagen... Adrián Vera Celande.
Ken je die? -Ik was even in gedachten.
We moeten geduld hebben. Hij zal zo wel komen.
Hou me op de hoogte.
U kunt dat wapen beter wegdoen. -Wat doet u hier?
In de kamer van Adrián Vera, bedoelt u?
Of beweert u dat u hem niet kent? -Dat gaat u niets aan.
Wel als u zonder kloppen binnenkomt met een pistool in uw hand.
Doe dan wat u moet doen.
We weten allebei dat die Vera 't op u gemunt heeft.
Ik weet niet wat u die man heeft aangedaan om u zo te haten.
Als u niet praat kan ik u niet beschermen...
en volgens mij heeft u bescherming nodig.
Zoals dat stuk ellende?
Die Ezequiel?
Beschermen is niet bepaald uw sterke kant.
Vroeg of laat gaat hij zich wreken. -Die wraak zal niet plaatsvinden.
Ik weet zeker dat hij mij geen kwaad zal doen.
U neemt anders wel veel voorzorgsmaatregelen.
Je weet nooit.
En nu, tenzij u mij gaat aanhouden... -Nee, vooralsnog niet.
In dat geval goedendag.
Het is lang geleden dat je zo blij keek.
Alles staat op het punt te veranderen voor ons.
Wat is er gebeurd? -Nog niets. Maar 't gaat gebeuren.
Ga je nog iets vertellen? -Het gaat over de Koning.
Hij komt naar Gran Hotel. Weet je wat dat betekent?
Dan heb ik eindelijk de kans om mijn titel terug te vragen.
Maar waarom zou hij dat doen? Misschien spreek je hem niet eens.
Je hebt wel vertrouwen in je man. -Dat is 't niet...
Ik ga bewijzen dat ik meer waard ben. -Alfredo.
Wat is er met Alfredo? -De Koning komt.
Naar het hotel? Niemand heeft mij ingelicht.
En hij denkt dat met zijn komst al onze problemen zijn opgelost.
Laat hem toch die illusie hebben.
U lijkt niet heel opgetogen met zijn komst.
Voor mij telt alleen de komst van je broer.
Je weet hoe belangrijk die bruidsschat is.
Wilt u hem vasthouden?
Goedemiddag, welkom. Wat kan ik voor u doen?
Ik wil twee suites reserveren op naam van burggraaf van Antaída.
Heeft u me wel gehoord, jongeman? -Ja, meneer.
De sleutels? -Ja, meneer.
Don Alfredo.
Hij is er. De burggraaf van Antaída.
Don Alfredo, is die meneer niet... -Nee, dat is hem niet.
Tot uw dienst, Majesteit.
En dat noem jij incognito reizen?
Geachte burggraaf van Antaída...
de voormalige markies van Vergara heet u welkom.
Blijf je zo sip kijken tot ik vraag wat er aan de hand is?
U vergist zich. Wat u ziet is uw zoon.
Praat geen onzin. Je mist alleen nog de enkelboei.
Zo voel ik me. Als een galeislaaf.
Kom op zeg, Javier. Je zit in de tijd van de passie en de heftige liefde.
Wat scheelt eraan? -Ik krijg 't benauwd van Laura.
Te veel passie, te heftig. Ze laat me geen moment met rust.
Omdat ze van je houdt, sufferd. -Ik ook van haar.
Ik verdraag haar niet. Ze wil me veranderen.
Ik schaam me om het te zeggen, maar zelfs m'n borsthaar valt uit.
Die vrouw wordt mijn ondergang. -Hou dan voet bij stuk.
Je hoeft niet alles goed te vinden. -Ze accepteert geen nee.
Nee, dat zie ik zo. Zelfs je snor is gefixeerd, als een dandy.
Zeg dat niet, alstublieft. Ik weet niet wat ik moet doen.
Ik waarschuw je, je vrouw verlaten is er niet bij.
Ik wacht op de bruidsschat, die van groot belang is.
Maar moeder... -Ik laat je niet alles verpesten.
Ja, moeder. -Heeft Laura er nog iets over gezegd?
Ze praatte over van alles en nog wat, maar niet dat.
Ik weet niet of ik 't al had gezegd. Je ziet er prachtig uit.
Dank u. Het huwelijk bevalt me goed.
Heeft u uw zoon gezien? Het is een andere man.
Ja, dat vond ik ook al. Heb je even? -Ik heb alle tijd van de wereld.
Het is een lastige kwestie, hoe eerder we 't bespreken hoe beter.
Ga uw gang.
Heeft je moeder nog iets gezegd over de bruidsschat?
Ja, nu u het zegt. -Geweldig. Wat heeft ze gezegd?
Ze is er geen voorstander van. -Hoezo geen voorstander?
Ze wil een bruidsschat geven, maar niet op de traditionele wijze.
Wat is er mis met de traditie, lieverd?
Moeder zat in over de reputatie van Javier, ook al stelde ik haar gerust.
Javier is veranderd. -Maar...
Daarom gaat ze ons een maandelijkse toelage geven.
Een ruime toelage, maar wel onder voorwaarden.
Kun je wat duidelijker zijn?
De toelage zou worden stopgezet in het geval...
dat zich niet zal voordoen, dat Javier mij verlaat.
Wat vertel je me nou? -Typisch iets voor moeder.
Wat heb ik daar voor schuld aan? Wat is dat voor vreemde regeling?
Een bruidsschat is een bruidsschat. -Dat zei ik ook tegen haar.
Als je me wilt excuseren.
Alfredo, ga nou in bed liggen. -Ik ben nerveus.
Ik word nerveus van jou.
Weet je wat het betekent om de Koning te kunnen spreken?
Hij wil niemand spreken.
Niemand ziet hem. -Hij is vast druk met Staatszaken.
Je hebt te hoge verwachtingen van dat gesprek met de Koning.
De Koningin. -De Koning.
Nee, de Koningin. Ik zie net de Koningin naar binnen gaan.
Wat zeg je nou, Alfredo? Waar ga je heen? Je bent in pyjama.
Alfredo, alsjeblieft...
Juffrouw...
Majesteit...
Jullie blijven hier. Markiezinnen, loop met me mee.
Majesteit.
Majesteit, u moet zich verbergen. Snel.
Hoe durf je? -Uw Majesteit is in het hotel.
Ik weet precies waar ik ben. -De andere Majesteit. De Koningin.
Wat?
Waar gaat mijn Koning naartoe? -Ga maar slapen, liefje.
Majesteit.
Schat, wat een leuke verrassing. -Ik ben er net. Ik voelde me eenzaam.
Hoe wist je dat ik hier was?
Omdat je incognito reisde, bedoel je?
Interessant antwoord. Breng Hare Majesteit naar mijn kamers.
Laat een privédiner komen voor mij en de Koningin.
Nog bepaalde wensen? -Oesters. Hoe meer, hoe beter.
Oesters.
Lieverd. -Ja, schat?
Ik vroeg mij af wat je in zo'n afgelegen plek te zoeken hebt.
Zijne Majesteit eert ons met zijn aanwezigheid bij een diner.
Wat voor diner? -Voor het weeshuis van Cantaloa.
En wie ben jij dat je hier in een kamerjas rondloopt?
Excuses voor de onbetamelijkheid. Ik ben uw onderdaan Alfredo de Vergara.
In het verleden markies van Vergara.
Camila.
Ik ben 't, Andrés.
Doe open, ik weet dat je er bent.
Ik wil alleen dat je luistert.
Het is niet zoals je denkt.
Camila.
Camila, alsjeblieft.
Andrés. -Kunnen we even praten?
Nu?
Natuurlijk.
Ik zou dit niet doen als ik een andere uitweg zag.
Ik vind het heel gênant om dit te vragen.
Wat wil je?
Geld.
Wacht op me in jouw kamer.
Pak aan. Verkoop dit. -Ik wil niets van jou verkopen.
Van Diego gekregen. Ik ben er niet aan gehecht.
Het is zeker tweeduizend waard. -Nee, dat zou niet goed voelen.
Luister. Wat ik je kan geven is niets vergeleken...
bij wat mijn familie jou jarenlang heeft ontzegd. En van jou was.
Pak dus maar aan.
Ik schaam me. -Dat hoeft niet.
Maar... -Geen gemaar.
Wat is dat?
Thee met valeriaan en zoethout. Om te kunnen slapen.
Ik heb met Laura over de bruidsschat gesproken.
Wat zei ze? -We krijgen elke maand een beetje.
En we moeten ervan afzien zodra jij je vrouw verlaat.
Dus... -Moet je op de blaren zitten.
We kunnen niet zonder dat geld.
Mevrouw? U kunt wel een opkikkertje gebruiken. Het is een koude avond.
U bent heel opmerkzaam. Ik kan inderdaad een opkikkertje gebruiken.
Schenk me een brandy in, alsjeblieft. -Met alle genoegen.
Het is de eerste keer dat ik u een likeur inschenk.
Ik drink nooit meer. Vroeger nam ik altijd een borrel voor het diner.
Ze zeggen dat likeur bloed aanmaakt.
Wie zal 't zeggen?
Het waren andere tijden. En ik had andere gewoonten.
Misschien wilt u een aantal weer oppakken.
Misschien.
Goedenavond. -Goedenavond.
Zoals sommigen van u al weten, hebben we de Koning te gast...
en zal hij het benefietdiner bijwonen.
Goed luisteren, anders weet je niet wat je moet doen.
Dank u, doña Ángela. Het enige wat u moet weten over het protocol...
is dat de Koning te allen tijde de ereplek krijgt.
U mag hem niet in de ogen aankijken of aanspreken...
tenzij hij u een vraag stelt. -Hoe moeten we hem aanspreken?
Als hij iets tegen u zegt, zegt u Zijne Majesteit of Majesteit.
Wat zijn jullie daar aan het smoezen, Natalia?
Klopt het dat hij blauw bloed heeft? -Nee, dat klopt niet.
Weet u waarom dat gezegd wordt?
Dat is niet nodig. -Laat 't hem vertellen, doña Ángela.
Volgens de traditie vermijdt de adel zich bloot te stellen aan de zon.
Op een witte huid schijnen de aderen door.
Als een slachtdier in stukken wordt gesneden...
zie je dat de aderen blauw zijn.
Ze hebben dus rood bloed? -Zo rood als dat van u.
Wilt u iets zeggen, doña Ángela? -Ja, één ding.
Als ik iemand betrap op het kijken naar hun aderen...
is ze haar vrije middag kwijt tot de zon in het Westen opkomt.
Aan het werk.
U hoeft mij niet uit te leggen waarom de zon niet in het Westen opkomt...
want we moeten aan de slag.
En wat u zei over het blauwe bloed is een verzinsel.
Afschuwelijk. -Ik liet de wijn per ongeluk vallen.
Ik heb 't over de dood van Marta Santos.
Haar man Adrián Vera sloeg haar hoofd in met een bijl.
Zoals Ezequiel. -Toen sneed hij haar ringvinger af.
Zoals Ezequiel.
Laat me raden, daarvoor wurgde hij haar.
U heeft er niets van begrepen.
Dit keer.
Adrián Vera sloeg haar schedel in met een bijl.
Daarna sneed hij haar vinger af.
Bij Ezequiel wilde hij de details van de dood van Marta herhalen.
Als een soort waarschuwing. -Precies.
Daarom sneed hij de vinger waarmee je wijst af.
De vinger waarmee je wijst is de wijsvinger. Daarom heet hij zo.
Misschien moet het dossier in handen komen van don Diego Murquía.
Misschien vertelt hij ons dan over die moordenaar.
Hij wil vast niet eindigen zoals die vrouw.
Of zoals Ezequiel.
Hoe zie ik eruit?
Je hebt te veel parfum op.
Vind je? En het pak?
Ik heb je lang niet zo zien optutten.
We ontvangen niet elke dag de Koning.
Je geeft dus niet op. Noem één reden waarom hij je zou willen ontvangen.
Ja? -Don Alfredo?
Pierre de Montesquieu, de hertog van Ermua.
De hoofdbutler van de Koning.
Ja. Meneer de hertog... -Mevrouw...
Don Alfredo, Zijne Majesteit verwacht u op zijn kamers.
Volgt u me.
Majesteit... -Kom binnen.
Kom verder. Ga zitten.
Ik wil Zijne Majesteit danken dat u uw benefietdiner bijwoont.
Excuseer, ik bedoelde andersom. -Dus je bent me niet dankbaar?
Nee, Majesteit, ik bedoel... -Stil, ik weet wat je bedoelt.
Ik weet dat het je niet om dat diner te doen is.
Ik heb besloten je de adellijke status terug te geven.
Mijn dankbaarheid is groot. -Ga zitten.
Ik wil je een speciale titel geven: die van hertog van Cantaloa.
Majesteit... -Ga zitten.
Maar later leek me dat een beetje overdreven.
Als ik met hertogdommen ga strooien, komt de echte adel in de knel.
Ik begrijp 't, Majesteit. -Dan is er nog de titel van markies.
Maar die had je al en verkocht je. Dat geeft maar een rare indruk.
Dan geef je toe dat ze verhandeld worden, hetgeen inacceptabel is.
Als ik zo vrij mag zijn, een graafschap zou voldoende zijn...
om terug te keren naar de adel, die ik nooit had mogen verlaten.
Wat je zegt.
Maar ik geef alleen graafschappen weg in schrikkeljaren.
Het is onzin, ik weet 't. Maar ik ben bijgelovig. Altijd al geweest.
Dan kunt u me altijd nog tot baron benoemen.
Dat heb ik overwogen. Maar het klinkt niet goed.
Baron van Cantaloa. Nee, ik vind het vreselijk klinken.
Of baron van een andere plaats. -Wat zeg je me nou?
Moeten we iemands titel afpakken? -Maar wat dan, Majesteit?
Een heerlijkheid is wel geschikt. Heer van Cantaloa klinkt goed, niet?
Maar dat is een lagere titel. -Worden we nu veeleisend?
Nee, natuurlijk niet, Majesteit. -Dan is het heer van Cantaloa. Punt.
En nu wegwezen.
Wegwezen. -Ja.
Majesteit.
Ik laat me niet meer slaan.
Kunnen we even praten?
Zeg maar wat je te zeggen hebt. -Onder vier ogen.
Ik blijf hier.
Wat wil je?
Alles is met geld op te lossen. -Wat wil je daarmee kopen?
Als je hier weggaat, ben je verzekerd van werk in Santalla.
Huishoudster bij de Valdivia.
Honderd peseta meer per maand en hier heb je tweeduizend.
In ruil voor mijn vertrek?
Het is voor jou als je voorgoed vertrekt.
Denk je dat je zo van mij afkomt?
Er is nog een andere reden om te vertrekken. Weet je nog?
Ik zei dat als je bij haar in de buurt komt, ik je vermoord.
Hier is het adres.
Je weet dat ze vertrokken is? -Dat heeft ze dan snel gedaan.
Je hoeft je niet groot te houden tegenover je moeder.
Ik weet hoeveel je van haar houdt. -Nee, ooit was ik verliefd op haar.
Maar ik hou nu van Camila. Als ik één ding zeker weet, is 't dat wel.
Ik bedoelde juist Camila. Camila is vertrokken.
Het lijkt erop dat ze werk heeft gevonden in Santalla bij de Valdivia.