Chcę kupić Grand Hotel.
Tę kobietę pocałuję.
Proszę się nie martwić.
Jest pan w coraz gorszej sytuacji.
Ma pan nieistniejącą umowę,
dużą sumę i kobietę, która zniknęła.
Hernando, bierz walizkę.
Otworzymy podwoje dla ludzi.
Trzeba zatrudnić nowego maître.
Witam. Nowy maître?
Tak. Jesús Manzano Cisneros.
- Mój syn nie wpadnie w twe sidła. - Wpadnie, kiedy zechcę.
Jesteśmy zrujnowani. Musimy sprzedać klejnoty.
Jesteś jedyną nadzieją. Musisz poślubić Laurę.
Poślubisz mnie?
Tak.
- Ile chcecie? - Nie chcemy pieniędzy.
Masz coś innego.
- Co pamiętasz? - Imię. Ezequiel.
To księga zmarłych rodziny Murquía.
To Remedios, pierwsza żona twojego męża.
To nie ją poślubił Diego.
Biorąc pod uwagę, co nas czeka, jest pan spokojny, don Jesús.
Jeśli nie ustawi pan kelnerów,
nie pójdzie zbyt dobrze.
Mam swoje metody, doñio Ángelo.
Jestem cierpliwy, proszę nie mylić tego z głupotą.
Jesteśmy gotowi, don Jesús.
Nie oczekujcie upominania ani karania.
Jestem szczęściarzem, że mogę wami kierować.
Jesteście dumą hotelu.
Dzisiaj możecie dowieść jego doskonałości po raz kolejny.
Tylko tyle od was chciałem. Dziękuję.
I z tym mają pracować?
Nie ma nic lepszego, niż reputacja do utrzymania.
Zobaczymy wieczorem.
Wejść.
Dzień dobry. Dobrze pani spała?
Szczerze mówiąc, nie.
Nerwy z powodu ślubu.
Nerwy?
Po wydaniu dwóch córek wiem, że ślub to proces.
W przypadku mojego syna, to także ulga.
W każdym razie trzeba dobrze zacząć dzień.
Proszę się nie martwić ceremonią.
Wszystko jest gotowe.
Dziękuję.
Wyglądasz pięknie.
Dziękuję.
Niedawno byliśmy jak oni teraz,
mieliśmy się pobrać, a szczęście i strach mieszały się ze sobą.
Nie tak to pamiętam.
Do zobaczenia na dole.
Idzie matka.
A twój brat?
Alfredo udziela mu ostatnich rad.
Oby nie pomagał wyskoczyć mu przez okno.
Mamo...
Mówię o twoim bracie, to możliwe.
Czeka cię przełomowy krok.
Na to wygląda.
Będzie na tobie ciążyć odpowiedzialność.
Rozumiem.
Nie będę kłamał. Małżeństwo nie jest łatwe.
Namiętne początki są łatwe, ale później...
Jest inaczej.
- Nie musi do tego dojść. - Musi.
Co się zmieni?
Powiedzmy, że małżeństwo ma inne uroki. Czułość, szczera miłość.
Wiesz, że masz towarzysza na resztę życia.
Czyż nie wspaniale?
Gotowe.
Samochód czeka.
Wzorowy pan młody.
Cieszę się, że widzę twój rozsądek.
Chodź, auto czeka.
- Nie jesteś gotowy? - Jeszcze nie.
- Zobaczymy się w kościele? - Tak.
A sukienka?
Jest dla Camili.
Więc to prawda. Zabierasz ją na ceremonię.
Javier mówił, że mam przyjść, z kim chcę.
Ale nie z tą służką.
Nawet jeśli to twoja kochanka.
- To moja żona. - Masz inną.
Musisz najpierw anulować małżeństwo z tamtą łajdaczką.
Do tego czasu zachowuj pozory.
Wyraziłam się jasno?
- Odnieś to. - Tak.
Do zobaczenia w kościele.
Zaczynałam się denerwować.
Trudno było poradzić sobie z tą raną.
A sukienka?
Co się stało?
Chyba nie powinniśmy iść na ślub.
Dlaczego?
Doña Teresa nie chce cię tam widzieć, bo jestem żonaty i nie mogę iść...
Z kochanką.
Zostanę z tobą. Nie pójdę tam.
Ale pan Javier cię zaprosił.
Będzie zdenerwowany i nawet nie zauważy.
Musisz iść. To twój brat.
Nie martw się o mnie.
Jeszcze założę tę sukienkę.
Jutro będzie świetna okazja.
Nie patrz tak. Nie zapomniałbym o twoich urodzinach.
Na tej uroczystości mi zależy.
Pospiesz się.
To panna młoda ma się spóźnić.
Kupiłem ci piękny prezent.
Nie powinna już być?
To małe spóźnienie.
Ale ma ksiądz inne obowiązki.
Nie gadaj bzdur.
Zaraz wracam.
- Co ty tu robisz? - Mój mąż nie mógł przyjść sam.
Musiałaś przyjść w tej sukience?
Nie podoba ci się?
Jesteś nikczemna.
Andrés, jesteśmy w domu bożym.
Co się dzieje?
Pani syn zamknął się w zakrystii.
Chyba lepiej teraz nie naciskać.
Ale tam nie weźmie ślubu.
Wyjdzie. Jest zdenerwowany.
Nie zna go ojciec wcale. Jest do wszystkiego zdolny.
Nie ma tam nic niebezpiecznego.
- Nie? - Wcale.
Gdzie trzymacie wino?
Możesz się upić,
ale i tak weźmiesz ślub.
Myślę.
Nie myśl. Nie wychodzi ci to dobrze.
Dlaczego to robisz?
Przecież poślubiasz kobietę, którą wybrałeś.
Tak.
Kochasz ją?
Tak, ale boję się.
Czego?
Jak myślisz? Małżeństwa.
Posłuchaj.
Mam ci przypomnieć, co to małżeństwo znaczy dla rodziny?
Nie mówimy tylko o miłości.
Javier, jeśli zaraz nie wyjdziesz, wyważę te drzwi.
Matko Boska, idziemy.
Piłem.
Ja, Javier, biorę sobie ciebie, Laurę Elvirę, za żonę.
Czy coś się stało?
Nie, nic. Przypomina mi się nasz ślub.
Ja, Javier, biorę sobie ciebie, Laurę Elvirę, za żonę,
będę cię kochał i szanował, w bogactwie i w biedzie...
W chorobie i zdrowiu...
W chorobie i zdrowiu.
Dopóki śmierć nas nie rozłączy.
Ogłaszam was mężem i żoną.
Zastanawiałeś się, na czym polega praca dobrego maître?
Nie. Ale widzę, że maître jest cały czas w ruchu.
Przeciwnie. Idealny maître nie rusza niczym, poza oczami.
Jeśli kelnerzy są dobrzy i robią, co do nich należy,
musi tylko obserwować, zauważać drobne błędy i je naprawiać.
Zostaniesz moim asystentem, Espinosa.
- Pana asystentem? - Będziesz robił mniej, ale lepiej.
Z czasem będziesz świetnym maître.
Daję ci szansę nauczenia się pracy.
Chyba że nie chcesz.
- Nie. - Nie chcesz?
- To znaczy tak. - Wspaniale.
Powiedz mi, kto teraz popełnił błąd.
Pan Taberner.
To na co czekasz?
Zadaniem asystenta jest skorygowanie błędu.
Dzięki tobie podjąłem najlepszą decyzję swojego życia.
Jedyną, którą mogłeś podjąć.
Wykorzystaj to jak najlepiej.
Zatańczymy?
Powiedziałeś to.
Ale to, co chcę zatańczyć, jest nie na miejscu.
Niech żyją panna młoda i pan młody!
Oczekujesz kogoś?
Nie zaprosiliśmy ojca Grau?
Musi odwiedzać chorego. To, co mówią o życiu księdza...
Nie może być łatwe. Miło cię widzieć.
Proszę.
Czy wszystko dobrze? Widziałaś coś?
Nie zatrzymaliśmy się.
Chciałabym pracować. Zwłaszcza dzisiaj.
Stu gości i każdemu trzeba dogodzić.
- Wiesz, kto jest na dole? - Kto?
Belén. Poszła do kościoła z Andrésem w twojej sukience.
To nie takie ważne.
To do niej podobne.
Nikt nie rozumie, dlaczego Andrés jej się nie pozbył.
To jego żona.
Idealne przyjęcie, nie sądzisz?
Kto cię słyszy, myśli, że byłaś na wielu takich przyjęciach.
Chciałam być miła. Jak dama.
Ta sukienka nie czyni z ciebie damy.
Co robisz?
Bo mnie zwolnią.
Odmówisz tańca synowi?
- Puść mnie. - Dalej, mamo. Nie martw się.
Nie zwolnią cię. Jesteś sercem i duszą Grand Hotelu, a ja to Alarcon. Tańczmy.
Co ty wyrabiasz? Piłeś?
Co innego mam robić. Nie należę tu.
Nie przerywajcie przeze mnie.
To nie dlatego.
Mam dużo pracy.
Przepraszam.
- Zawsze taka była? - Jaka?
- Taka... - Zasadnicza?
Zmiękła przez lata.
Potrzebujemy więcej szampana.
Oczywiście.
Nawet tamtej nocy nie byłaś tak piękna.
Której nocy?
Kiedy zapaliłaś papierosy señora Molinsa.
Ten nawyk o jego wina.
Obawiam się, że przyciągniemy uwagę, jeśli razem zapalimy.
Już razem palimy.
Ale jeśli zejdziemy na dół...
to naprawdę zapalimy.
Są wieści od detektywa Ayala?
Wydano nakaz zatrzymania tego człowieka, Ezequiela.
Idę.
Cisneros uważa, że będę dobrym maître.
Oby szybko go znaleźli.
Nie znoszę tych przyjęć. Jak można je lubić?
Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Bo jesteś dziwna. Każdy lubi zabawę.
To ma być zabawa?
Dla mnie tak.
- Jak przyjęcie? - Dobrze.
Oby było już jutro.
- Dlaczego? - Bo chcę ci dać prezent.
Miałeś nie wydawać na mnie pieniędzy.
Może zmienisz zdanie, jak zobaczysz.
Może.
Możesz szukać.
Czego? Świerszczy?
Nie wiem, co chcesz teraz znaleźć.
Potwierdzenie. Oto jest.
Łuska od kuli.
Ktoś pewnie zatrzymał auto pani Velladur i padły strzały.
Nie ma śladu auta.
Obym się mylił, ale jeśli tutaj zabito tę kobietę i jej szofera,
to ktokolwiek to zrobił, pozbył się ciał oraz samochodu.
Jak?
Co jest za zakrętem?
Droga prowadzi do...
Tak, ale nie jest płaska. Jest z górki.
Zepchnęli auto do morza?
Dobry sposób na pokrzyżowanie śledztwa.
Jeśli tak zrobili, prędzej czy później odpływ nam to pokaże.
Tak?
Jak idzie nowemu maître?
Chyba dobrze. Czy ktoś się skarżył?
Nie sądzę.
Trzeba pamiętać, że jest z nami od niedawna.
To mnie martwi, bo będąc tak krótko,
pozwala sobie na pewne zachowania.
Co pani ma na myśli?
Tańczył w korytarzu.
Z kim?
To mnie martwi. Tańczył sam.
To niewłaściwe zachowanie dla maître Grand Hotelu.
Strata czasu na bzdury, jak samotny taniec.
Uważasz, że to właściwe?
Nie, proszę pani. Nie uważam.
Miej go na oku.
Oczywiście.
To jak kochanie się pierwszy raz.
Do tej pory moje związki z kobietami bazowały na odczuciach, nie miłości.
Chyba nie musimy dokonywać wyboru.
Też tak myślę.
Javier, ostrożnie z Simonetą.
Simoneta, przepraszam, to nasza noc poślubna.
Nie wychodźmy do jutra.
Wspaniale. Spędzimy trochę czasu sami.
Może nawet pośpimy.
Nie licz na spanie.
Dobrze.
Kim jesteś?
Nieważne, panie Murquía, a może nie zwracać się tak do pana?
W końcu nie jest pan Diegiem Murquía.
Czego chcesz?
Miałeś coś nam dać, dokument z twoją prawdziwą tożsamością,
nie zrobiłeś tego.
Nie mam takiego dokumentu. Jaki to ma sens?
Zdradziłbym się.
Nie udawaj. Wiemy, że go masz.
Inaczej straciłbyś pewne prawa, gdy czas nadejdzie.
A jeśli nawet?
Wydaje mi się, że wiem, kto jest twoim szefem. On chce zemsty.
Mogłeś mnie już zabić, jednak tego nie zrobiłeś.
- Co robisz? - Nie jest naładowany.
Podłożył bombę i porwał moją żonę.
Teraz wysłał ciebie. Nie chce mnie zabić. Potrzebuje tylko tego dokumentu.
Daj mi go.
Nie chce, żeby prawda wyszła na jaw.
Taka zemsta wystarczy.
Utrudniasz to.
Mam dwie konkluzje.
Twój szef chce zniszczyć ten dokument,
bo łączy go z przeszłością i ze mną.
Drugi wniosek.
Nie zastrzelisz mnie.
Daj mi dokument i skończmy to.
A jak tak o tym myślę...
Jest trzeci wniosek.
Ja mogę zastrzelić ciebie.
Też chciałabym wiedzieć, gdzie są nowożeńcy.
Proszę się nie martwić.
To była tylko próba fajerwerków przed wieczornym pokazem.
Sprawdzę, co się stało.
To nie brzmiało jak fajerwerki.
Mateo, co się stało?
Nie wiem. Strzelano.
Gdzie?
W gabinecie pani męża, a potem ktoś mnie uderzył.
- Kto? - Nie wiem, to było tak szybko.
Człowiek, który cię porwał.
Niestety uciekł.
- Zadzwonię po detektywa. - Lepiej ze mną zostań.
Skąd pan wie, że on porwał pana żonę?
Powiedział mi.
Dlaczego pan strzelał?
Trzymał mnie na muszce.
Złapałem broń, którą mam w biurku.
Podejrzany trzymał pana na muszce,
a pan miał czas na otwarcie szuflady,
wyjęcie broni i strzelenie do niego?
Na Dzikim Zachodzie
byłby pan legendą.
Jego broń się zacięła,
nie miałem zamiaru czekać, aż ją naprawi.
Zranił go pan?
Dostał w żebra i uciekł.
Czego chciał?
Pieniędzy.
Jeśli chciał pieniędzy, dlaczego nie żądał okupu za pana żonę.
Nie wiem.
Musimy go złapać.
Może się mylę, ale to może być słynny Ezequiel.
Chcę go żywego.
Przydadzą się psy.
Żeby go wytropić, musimy mieć coś, co do niego należy.
Mamy coś jeszcze lepszego.
Jego krew.
Idź po psy.
Idziemy.
Czy widział pan, gdzie pobiegł Ezequiel?
Na zewnątrz.
Przy takiej utracie krwi, nie może być daleko.
Zna pan tereny otaczające hotel?
Tak sądzę.
Może pan pomóc, proszę z nami iść.
Chyba że pan nie chce.
Może pan iść z policjantami.
Pan także.
Tylko proszę nie strzelać.
Wolę dopilnować przyjęcia.
To może wywołać skandal dla hotelu
i dla rodziny Alarcón.
Chodźmy.
Zostanę z tobą.
Wyobrażałem sobie, że tańczysz walca.
Na pewno wspaniale tańczysz.
W końcu jesteś.
Chciałem złożyć życzenia nowożeńcom.
Wyjeżdżają jutro rano, ojcze...
Myślałam...
Wiem, co miałaś na myśli. Rozumiem.
Jestem księdzem, ale też mężczyzną. Nie zapominaj o tym.
Ojcze Grau, dobrze widzieć.
Przyszedłem pogratulować.
Proszę z nami świętować.
Chciałbym, ale jestem zajęty.
Jadę do hospicjum Santalla. Muszę się przygotować.
Pomoże mi pani?
Oczywiście.
Przyjdę.
Do zobaczenia. Samochód wyjeżdża rankiem spod kościoła.
Kochanie.
Dziękuję.
To ujmujący człowiek.
Zabrać to.
Nikogo nie wypuszczać.
- Don Diego? - Przyłączę się do poszukiwań.
- Oby złapali drania. - Pewnie jest w lesie.
- Jest ciemno. - Może trudniej mu iść.
Jemu i pogoni.
Ayala uważa, że to strata czasu.
Iść do lasu o tej porze. Poza tym niebezpieczne.
Odłoży poszukiwania na jutro.
Jak ucieknie do Cantaloa...
Obserwują stację i ostrzegli wioskę.
Nikt nie da mu auta. Jest w pułapce.
I ranny.
Jeśli Ezequiel umrze, nie dowiemy się niczego ani o porwaniu ani o Diego.
Znalazłeś coś?
Nie. Niech policja robi swoje. My powinniśmy odpocząć.
To był długi dzień.
Dobranoc.
Czego chcesz?
Herbaty. Nie wstawaj. Sama zrobię.
Nie bądź taki.
Nie wiesz, jak to jest, widzieć ukochaną w ramionach innego.
Ona chce być z tobą, Julio.
Noce spędza z nim.
Tak i robi to dla ciebie.
Nigdy o to nie prosiłem.
Julio, może tego teraz nie dostrzegasz, ale to wyjdzie na dobre.
Na dobre? Tobie tak się zdaje.
Zawsze myślałem, że nie pochwalasz naszego związku.
To nieprawda.
Nie zależy ci. To nie twoja historia.
To pomiędzy Alicią i mną.
- Nie obchodzi mnie twoje zdanie. - Zastanawiałeś się, co ja z tego mam?
Ja też się poświęcam. Lepiej byłoby mi w Madrycie, niż tutaj.
Więc jedź! Na co czekasz?
Jestem tu dla Alicia i dla...
Ciebie.
To nie w porządku, że tak mnie traktujesz, kiedy staram się pomóc.
Nie potrzebujemy twojej pomocy.
Daj nam spokój.
Nie ruszaj się, bo strzelę.
Pomoże mi pani wydostać się.
Zaczekamy chwilę.
Idzie pani z przodu i nie robi nic podejrzanego.
Pójdziemy do holu. Wezwie pani auto.
Nie potrzeba. Wiem, jak to się robi.
Niezwykła kobieta. Tym lepiej.
Kiedy dotrzemy do lekarza, może pani odjechać, ale proszę nie próbować...
W porządku.
Proszę mi powiedzieć...
Co pan wie o Diegu Murquía?
Otwórz drzwi.
Co tu robisz?
Przyniosłem ci herbatę.
Dziękuję, ale nie chcę.
To nie o herbacie chcę z tobą porozmawiać.
- To nie jest dobry moment. - Proszę.
Porozmawiamy jutro.
Hol nie jest w tę stronę.
Tu będzie mniej ludzi. Bardzo dobrze znam hotel.
Nie. Tędy!
- Chodź. - Dlaczego?
Dlaczego? Bo mam broń. Dlatego.
Nie ruszaj się.