We zijn compleet geruïneerd.
Er is iets wat je kunt doen. Trouwen.
Wil je met me trouwen? -Dolgraag.
Ik wil het hotel kopen.
Het is de vrouw die ik 'n kus geef. -In orde.
Is er iets, mevrouw? -Nee, Angela, er is niets.
Ik laat ons huwelijk ontbinden. -Andres heeft nu invloed.
Hij zal een nietigverklaring krijgen en daar kun jij niets aan doen.
Hoeveel geld wilt u? -We willen iets anders van u.
Wat herinnert u zich? -De naam Ezequiel.
Ik zag een trouwfoto van Diego. Hij is al een keer eerder getrouwd.
Ik herinner me een detail. Dat busje kan ons naar de ontvoerders leiden.
Ik heb het busje gevonden. Het is van Hacienda de Soto in Santalla.
We moeten er meteen heen. Maar hij mag het niet merken.
Ik zal hem bezighouden.
Goedendag. -Kan ik iets voor u halen, meneer?
Nu niet, dank je. -Dames?
Nee, dank je. M'n eetlust is verdwenen.
Ik heb wel heel veel zin om een sigaret te gaan roken.
Excuseert u me.
Maite. -Waar is Mateo?
Hij moest een kluis openen.
Ga je het hotel soms verlaten? -Nee, nog niet.
Nou, ik ben blij dat ik over een week voorgoed van je af ben.
Nee, niet zolang je in de buurt van m'n vriendin bent.
Al zou het kunnen dat zij bij jou weggaat.
Over je vriendin gesproken... Is dat niet haar koffer?
Mateo, daar ben je, godzijdank. Het was bijna te laat.
Waar kan ik u mee helpen?
Goede reis, waar je ook heen gaat.
Trapte hij erin? -Helemaal. Kom mee.
Wacht. Ik heb zoveel zin om te roken...
Kan ik u helpen, meneer?
Ik wil deze koffer. Wat moet hij kosten?
Wat heeft dit te betekenen? -Geen idee.
Zeg jij het maar.
Je kunt beter in de auto blijven. Als ze je herkennen, loop je gevaar.
Ik zal gaan.
Wees voorzichtig.
Wat wilt u?
Ik zie dat u niet alleen bent.
We zijn onderweg naar een bruiloft en de benzine is op.
Kunt u ons wat geven? Mevrouw zou er graag voor betalen.
We hebben geen auto. -Ik zie bandensporen op de grond.
Onze auto is kapot. We hebben geen brandstof meer.
We hebben een telefoon. Ze mag iemand bellen.
Nee, doet u geen moeite... -Het is geen moeite.
Mevrouw, uw chauffeur zei dat u naar een bruiloft moet.
Er is geen benzine, maar u mag gerust iemand bellen.
Tenzij m'n man ertegen is. -Ik wil u niet storen.
Kom nou, wilt u hier de hele dag blijven staan? Belt u toch iemand.
Mevrouw Murquía? Ik sta erop.
We hebben mevrouw Murquía, maar er is een jongeman bij haar.
Wie is het? -De chauffeur of iemand van 't hotel.
Wat doen we met hem? -We hebben weinig keus.
Begrepen.
Loop met ons mee, alstublieft.
Mevrouw, ik heb ernaar uitgekeken om u te ontmoeten.
Aangenaam.
We zeiden net dat u erg trots zult zijn, hè? Op dit prachtige gebouw.
Hier kan niet veel aan tippen. -En het is ook nog eens ons thuis.
Lieverd, wat een vreselijk nieuws. Ik hoorde het net.
De schade is slechts materieel, Lady. -Wat scheelt er?
De ontploffing. -Maar waar hebt u het over?
Ik bedoel dat het hotel is verkocht. Door uw schoonzoon nog wel.
Hoe kan hij u zo achterlaten nadat u hem jaren hebt geholpen?
Wat is er, lieverd? Heb ik iets ongepasts gezegd?
Nee, Lady. Er valt u niets kwalijk te nemen.
Gaat u zitten.
Mag ik het niet eens uitleggen?
Wat valt er uit te leggen, dochter? Je verlooft je met die dandy...
Hij is geen dandy. -Zo onbezonnen. Wat brengt hij in?
Wat breng jij in? Weet je dat?
Javier houdt van me. -Je meent het. Wat heb je daaraan?
Je bent intelligent, mooi en je hebt een rijke familie.
Daar kwam hij pas later achter. -Dat betwijfel ik.
Vooral nu ik weet wat iedereen in dit hotel waarschijnlijk al wist.
Mama, je kunt me niet tegenhouden. Ik ben 25 jaar.
Nee, ik hou je niet tegen.
Maar als je trouwt, ben je berooid. Dan krijg je geen bruidsschat.
De keuze is aan jou. -Zeg je nu dat je me zult onterven?
Stel me niet op de proef.
Daar ben je gelukkig. Ik dacht dat je weg was.
Wat is er met je? -Niks.
Laura?
Wil je het echt weten?
Als ik met je trouw, zal m'n moeder me onterven.
Ze denkt dat je interesse in me hebt vanwege het geld van m'n familie.
Dus ik kan je nu niet meer helpen. En je familie ook niet.
Ik snap het als je je bedenkt.
Javier, ik weet dat je familie heel belangrijk voor je is...
en dat je voor ze wilt zorgen.
Je kunt beter 'n andere vrouw zoeken. -Wat? Nee.
Als jij het niet erg vindt om arm te zijn, wen ik er wel aan. Denk ik.
Al weet ik niet hoe het verder moet. -We gaan werken.
Ja, we gaan werken, waarom niet? Al kan ik niks.
Natuurlijk wel. -Wat ga ik dan doen?
We bedenken wel iets. Zeg nog even niets tegen je moeder.
Gaat het slechter?
Heb vertrouwen. Ga bidden, zoals je moeder en ik.
Het geloof kan bergen verzetten.
Ja, dat zegt men altijd.
Maar bergen verplaatsen zich niet. -Ik sta naast je, Andrés.
Je kunt op me rekenen. Ook al voel je niets meer voor me.
Ik ben je echtgenote, Andrés.
Jouw zorgen zijn mijn zorgen. Dat weet je toch?
Je moet bij haar zijn, zoon. Bid veel en wijk niet van haar zijde.
Voel je dan geen enkele schaamte?
Waar neemt u zo'n aanstoot aan? Uw zoon heeft een minnares.
Ik ben zijn wettige echtgenote. -Ik laat me niet misleiden.
Ik weet waar je op uit bent. Zelfs als die arme ziel sterft...
zal hij niet meer voor jou vallen. -Wacht maar af.
Ga de latrines poetsen. -Dat heb ik al gedaan.
Poets ze nog een keer. Jou kennende zit er vast nog vuil op.
Goedemorgen. -Goedemorgen, het is al bijna middag.
Heb ik zo lang geslapen? -Maak je geen zorgen.
Ik heb wat lekkers laten brengen en een boek uit je kist gepakt...
Camila?
Je bent gloeiend heet. Camila? Hoor je me?
Camila, zeg iets tegen me.
Camila, zeg dan iets. Nu niet wegzakken, alsjeblieft.
Het is koud, hè?
Rustig maar, hou vol.
Waar is m'n vrouw, Mateo? -Meneer Murquía.
Is Alicia al terug? -Ik wist niet dat ze weg was.
Zat u op me te wachten? -Al ruim een uur.
Zoeken we 'n rustigere plek op? -Goed.
Er is iets ernstigs gebeurd. Juffrouw Celia Velledur is verdwenen.
Volgens haar familie verliet ze een paar dagen geleden haar huis...
om met een enorme som geld naar uw hotel te gaan.
Ze heeft hier 'n paar dagen geleden gelogeerd.
Dus u wist het al?
Het is geen misdrijf dat hij weet wie er te gast is, maar lofwaardig.
Voorlopig, ja.
Wanneer zag u haar voor het laatst? -Dinsdagmiddag.
Hebt u sindsdien niets van haar vernomen?
U hebt geen idee wat er met haar gebeurd kan zijn?
Ik hoop helemaal niets, inspecteur. -Vertel me eens...
wie heeft Celia naar de uitgang begeleid?
Sorry, ik wist niet dat u hier was. -Werkt u gerust verder.
Heeft Celia Velledur op dinsdag het hotel verlaten?
Ja, meneer. Ze had don Diego over zaken gesproken...
en ging toen haar spullen pakken, eerder dan aangekondigd.
Vroegtijdig? Om wat voor zaken ging het?
Meneer Murquía heeft ons verteld dat ze de nieuwe eigenaar is.
Heeft ze het hotel gekocht? -Dat zegt m'n schoonzoon.
Maar ik kreeg niet de indruk dat ze hier tevreden wegging.
Interessant. Zag u haar alleen vertrekken?
Met haar eigen chauffeur.
En leek ze u tevreden of ontevreden, zoals doña Teresa oppert?
Ze was slechtgehumeurd.
Hoe laat vertrok Celia Velledur? -Om acht uur.
Het was half elf, inspecteur.
Ik ben het helaas met u oneens. Ze kwam zeker niet ontevreden over.
Wel waar. En het was acht uur. -Ik heb een zeer goed geheugen.
Ze is om acht uur vertrokken. Ze heeft het register getekend.
U kunt zich vergissen, doña Angela.
Dus dat staat vast. -Of u hebt het verkeerd genoteerd.
Met zoveel gasten...
Natalia had haar jas gestreken. U kunt het aan haar vragen.
Natalia had die dag vrij. Hier ziet u het werkschema.
Juffrouw Velledur heeft getekend voor vertrek.
Het tijdstip is een discussiepunt, maar uw werknemers zeggen...
dat doña Celia vertrok nadat ze zaken met u had gedaan. Klopt dat?
Waarom vertelde u dat niet? -Mijn zaken gaan u niet aan, meen ik.
Nee, die gaan me niet aan.
Maar ze kunnen wel de verdenking op u laden.
Waarom? Ik had net lucratieve zaken met haar gedaan.
Daar heb ik geen bewijs van.
Kunt u me het contract tonen, als het niet te veel gevraagd is?
Als u dat wilt...
Dat kan niet.
Ik had het hier neergelegd.
Het is als bij toverslag verdwenen.
Als ik u op uw woord moet geloven dat er een koop is gesloten...
dan ben ik niet erg overtuigd.
Dit heeft ze voor het hotel betaald. Hebt u nog meer bewijzen nodig?
Dit maakt het nog erger, meneer.
U hebt geen contract, een grote som geld, en er is een vrouw verdwenen.
Ik zou kunnen denken dat u juffrouw Velledur beroofd hebt...
en haar daarna hebt omgebracht. -Wat zegt u? Dat is absurd.
De ervaring leert dat de meest absurde ideeën soms kloppen.
Hernando, pak die koffer.
Wat bent u van plan?
We nemen het bewijs in beslag tot we juffrouw Velledur vinden.
Als het werkelijk is zoals u zegt...
hoop ik het te vernemen als u iets te weten bent gekomen.
Weet u iets van de verdwijning van juffrouw Velledur?
Celia? Is ze verdwenen?
Hoe kon dat gebeuren? -Dat zijn ze aan het uitzoeken.
Ze komen er vast snel achter. -Wat een vertrouwen in de politie...
terwijl hun onbekwaamheid al vaak is gebleken.
Je ziet er echt bedrukt uit.
Ik hoop dat 't resultaat van je zaken niet in die koffer zat.
Kijk eens aan.
Wat ga je nu doen?
Zorgen dat ik het terugkrijg. -Dan zal Celia moeten opduiken...
want je kunt het hotel niet nog eens verkopen.
Waar ga je dan van leven?
Natalia, waar was je? Ik zocht je.
Ik was in Santalla om m'n broer uit te zwaaien. Hij is ingescheept.
Ik hoop dat 't hem goed gaat. Je eigen land achterlaten is erg.
Nog iets, Natalia. Wanneer was je laatste vrije dag?
Afgelopen dinsdag.
Dinsdag? Weet je dat zeker?
Als ik me niet vergis, kwam ik je tegen in de linnenkamer.
Je gaf me juffrouw Velledur's jas.
Dat was dan een andere dag, want dinsdag heb ik niet gewerkt.
Ik kan m'n werkschema nakijken.
Dat hoeft niet.
Schrijf op de kisten wat je erin stopt. Ik wil niks kwijtraken.
En jullie ook niet. -Ze doet alsof het hotel niet sluit.
Wie zei dat je mocht stoppen?
Wacht even, doña Angela. Ik heb de sluiting van het hotel heroverwogen.
We gaan weer open voor gasten.
U mag een nieuwe maître aanstellen. -Zoals u wilt, meneer.
Stilte.
Jullie mogen het drie minuten vieren. Ga dan weer aan het werk.
Je hebt geluk, Violeta.
Voorlopig.
Sinds don Ernesto voldoet niemand. -Hij heeft de lat hoog gelegd.
Op professioneel en privé-vlak.
Goedemorgen.
Te oordelen naar wat hier staat hebt u meer dan genoeg ervaring.
Dat is niet altijd een goed teken.
Waarom bent u zo vaak van baan veranderd?
Ik heb altijd buiten Spanje gewerkt, maar steeds iets dichterbij.
Ik wil al jaren terugkeren.
U hebt uw kans gevonden. -Ik heb er zelfs meerdere, mevrouw.
Als u geen interesse hebt, wil ik vandaag nog naar Madrid reizen.
Mevrouw? -U bent zeker de nieuwe maître?
Ja, mevrouw. Jesús Manzano Cisneros.
Wat vindt u van het Gran Hotel? -Het is schitterend.
Het kost de nodige inspanningen om het zo te houden.
Ik heb de kranten meegebracht.
Ik zou deze eerste dagen graag horen wat uw voorkeuren zijn.
Ik heb geen vreemde trekjes, als u dat vraagt. Ik hou van duidelijkheid.
Ik ben veeleisend, stipt en geduld is niet m'n sterkste kant.
Goed, als u verder niets wenst... -Welkom in het Gran Hotel, Jesús.
Alicia?
Gaat het? -Ja, maar ze hebben Julio meegenomen.
Waarheen? -Weet ik niet.
Zo is het wel genoeg.
Vermoord hem.
We moeten hier snel weg.
Nee, we moeten naar binnen. Dit is niet Ezequiel, de man die we zoeken.
Kom mee.
Wat is dat?
Als alles goed gaat, gaan we over een uur naar Ayala toe.
Ligt het veilig in de auto?
Hopelijk wel. Hier kunnen we het niet neerzetten.
Wat doe je op dit uur in bed?
Ik voel me niet zo lekker. Vrouwenkwaaltjes, je weet wel.
Er is een geneesmiddel voor dat kwaaltje: Het moederschap.
Zelfs als het niet spontaan gebeurt.
Ik hoop dat je niets met Maite's streken te maken hebt.
Wat heeft ze dan gedaan?
Doet er niet toe zolang het alleen haar zaken zijn.
Kan ik met u praten? -Waarover?
Ik hoorde dat u morgenvroeg vertrekt. -Dat klopt.
Dat is een bliksembezoek. Wat jammer.
Ik hou de schijn niet op, mevrouw. Ik ben hier overbodig.
Onze kinderen zijn verloofd.
Ik heb gedaan wat ik kon en kan het niet voorkomen.
Ze zijn jong en verliefd... -Ik gooi ons familiefortuin niet weg.
Ik geloof dat ik u niet goed begrijp.
Luister, doña Teresa. Als ze per se willen trouwen, dan moet dat maar.
Maar er komt geen bruidsschat...
en m'n dochter erft niets meer dan de ogen van haar moeder.
Ik neem aan dat u goed over uw besluit hebt nagedacht.
Soms hoef je niet lang na te denken. Neemt u me niet kwalijk.
Ik weet dat uw zoon met 'n ander wil trouwen. Benita is geen tweede keus.
Ze wil zich niet verloven met iemand die een ander begeert.
Ik kan voor mezelf spreken, papa. -Nou?
Dit moet ik met Javier bespreken. Ik weet niet of ik het hem vergeef...
maar hij mag het me uitleggen.
Wat ruimhartig van je, Benita. Ik ben heel blij dat te horen.
Ik vind dat we ze dat gesprek moeten gunnen. Wat zegt u ervan?
Vooruit dan.
Ik wacht nog op je excuses.
Ik ben hier voor m'n moeder. -Excuses aanvaard. Kom mee praten.
Ik hou van poëzie. Jij ook? En ik ben dol op muziek. En jij?
Ze zijn voor elkaar gemaakt.
Camila, de koorts... Is het weg?
Het is weg, het is weg.
Andrés, m'n wond. -Sorry, het spijt me.
Hier zijn we. Camila heeft geen koorts meer.
Wat ben ik daar blij om, kind. Ik laat de dokter komen...
om je te onderzoeken.
Geef je toch gewonnen.
Er is niets wat je hier houdt. Je bent alleen, helemaal alleen.
Zonder ouders, zonder kinderen, zonder Andrés, zonder vriendinnen...
U bent een... -Zeg het maar. Hou je niet in.
U bent een harteloze feeks. -Ja, maar alleen tegenover jou.
Je kunt Camila straks vergeten. Ze knapt goed op.
Het gaat u niet lukken. -Wat niet?
Om me hier weg te jagen. Ik ga u niet uw zin geven.
Dat zullen we nog wel zien.
Vergeet de latrines niet.
U bent toch de maître?
Wie is de dame die net binnenkwam? -De eigenaresse, doña Teresa.
Als u hier wilt blijven werken, laat u dan inlichten voordat u iets zegt.
Sorry, maar ik kan u niet volgen.
Ik ben Diego Murquía, de eigenaar van het hotel. Ik betaal uw salaris.
We plannen de bruiloft en kondigen over een paar dagen de verloving aan.
Ik doe het liever nu meteen, papa. We houden van elkaar.
Ja, uw dochter heeft gelijk.
Dan doen we wat jij wilt, schat.
Omdat het me zeer verheugt...
wil ik dit aankondigen zonder er nog langer mee te wachten.
Mijn zoon, Javier Alarcón, heeft zich verloofd met Benita...
Met Laura Montenegro Robinia.
Ja.
Wat zegt u? M'n zoon trouwt niet met uw dochter.
Ik tolereer uw wantrouwen niet. -Pardon? Ze krijgt haar bruidsschat.
Ik heb gezien hoe Laura en Javier elkaar aankijken.
Hij heeft geen verkeerde intenties.
Het doet me veel genoegen...
de verloving aan te kondigen van Javier en Laura Montenegro...
Robinia.
Ik wil een toost uitbrengen op de verloofden. Op jullie geluk.
Op de vrouw van m'n leven.
Dat ik dat nog ooit zou zeggen.
Wat is dat? -Dat vroegen wij ons ook af.
Daarom namen we het mee. -Bent u er alleen op uit gegaan?
Ik snap het al. -Het stond in de Hacienda de Soto.
Was er iemand? -Een blonde vrouw en twee mannen.
De ene deed er niet toe. -Ja, maar de ander hoorde ik praten.
Het was de man uit de boot.
Ezequiel? -Ja, hij had 'n opvallende stem...
een soort schor geluid. -We konden hem niet vinden.
Nogal logisch als Ezequiel daar nooit is geweest.
Misschien niet in de boot, maar hier was hij zeker wel.
Hij was op beide plekken en nergens. -Hoezo?
U hebt net een raadsel opgelost, maar u weet het zelf nog niet.
Doña Sofía?
Eerwaarde Grau.
M'n excuses voor vanmorgen. -U was heel vriendelijk.
Nee, dat is niet waar. Ik dacht dat ik u niet meer zou zien.
Het was een fijn idee om te biechten bij iemand die weer wegging...
Het spijt me dat de bisschop u heeft teleurgesteld.
Uw geheim is in goede handen. -Dat weet ik.
Daarom kwam ik me verontschuldigen. -Dat hoeft niet.
Ik wil dat u veel bidt.
Als u dit schapulier pakt, voelt u zich dichtbij mij. Dichtbij de Heer.
Dat zal ik doen, eerwaarde.
Dank u wel, mama. -Ik ben heel blij voor je, dochter.
We weten dat je met jouw probleem gedoemd was alleen te blijven.
Wat doet u hier, eerwaarde Grau?
Zo ben je nog dichter bij mij.
Besef je het niet? Dit is wat je nodig hebt.
Mij vlakbij je.
Binnenin je.
Heb je niet leren kloppen? -Ik heb alles zelf moeten leren.
Hier Ezequiel. Hoor je me?
-Dat is de stem die ik hoorde.
Ik hoor je, Ezequiel.