Ik wil het Gran Hotel kopen.
Het is de vrouw die ik 'n kus geef. Ik wil dat document terug.
Ik laat ons huwelijk ontbinden. -Andrés heeft nu invloed.
Hij zal een nietigverklaring krijgen en daar kun jij niets aan doen.
We zijn compleet geruïneerd.
Je zou kunnen trouwen. Met een rijke vrouw natuurlijk.
Hoeveel geld wilt u? -We willen iets anders van u.
Wat herinnert u zich? -De naam Ezequiel.
Ik zag een trouwfoto van Diego. Hij is al een keer eerder getrouwd.
Diego's eerste echtgenote is dood. Hij doet niks onwettigs.
Waarom kwam Diego hierheen? -Ik heb gezien wat u verbrandde.
Hebt u van hypnose gehoord? Waar bent u?
In het hotel. Ik zie een vrouw. En bloed...
Sofía. -Wat doet u?
Je ging vertellen wat je met Cristina hebt gedaan.
Weer die nachtmerrie?
Ik lig wakker van m'n zonden. En in m'n slaap is het nog erger.
Als ik droom...
Dat je wakker ligt, wil zeggen dat je een goed christen bent.
Niet waar, dat ben ik niet. -Laat mij dat maar bepalen.
Door welke zondes kun je de slaap niet vatten?
Ze voldoet niet aan de vereisten. -Haar geliefde is 'n fortuinlijk man.
Hoe fortuinlijk? In geld uitgedrukt? -In dat opzicht zou ik 't niet weten.
Een verpleegster... -Moeder, ik ken geen zuiverdere ziel.
Dat geloof ik best. Maar hoe kan 'n huwelijk met haar...
je familie van de ondergang redden?
We hebben je altijd uit de nesten gehaald. En nu moet jij ons helpen.
Ik vraag of Don Basilio Felgueroso's dochter komt dineren.
Heb je hulp nodig?
Nee, hoor, dank je.
Je bent hersteld van je fusillade.
Ik wil graag iets met je drinken, maar ik moet aan m'n hart denken.
Ik heb 't druk. Straks ben ik vrij. -Dan gaan we een eind wandelen.
En we kunnen ergens gaan dineren. -Dineren?
Sorry als dat te brutaal was. -Nee, nee, nee... Ik dineer graag.
Dan doen we dat toch?
Je bent prettig gezelschap, maar ik moet naar m'n patiënten.
Mijn hart is gewond. Je zou mij eerst moeten genezen.
Hoe kun je zoveel lef hebben? -Dat is het enige wat ik nog heb.
Het hotel loopt slecht en m'n waardigheid ben ik ook al kwijt.
M'n vrijpostigheid is m'n enige redding. Dat komt vaak van pas.
Je verovert er geen dame mee. Dat doe je met verlegenheid en bloemen.
De verlegenheid zal me meer moeite kosten.
Dank je wel.
Ik wil je hoffelijkheden niet verstoren, maar ik heb honger.
O ja, de keuken werkt niet.
Ik ben heel snel tevreden. -Ik ga al met iemand dineren.
Heb je nog een afspraakje? -Nee, nee, nee... Kom snel.
Wat doe je, Javier?
M'n zoon wil je graag ontmoeten. Jullie kunnen het vast goed vinden.
Hij schijnt 'n vrolijke knul te zijn. -Ja, en erg plichtbewust.
Je verdient een klap. -Ga je gang, maar doe het wel stil.
Hij is veranderd.
Javier? In godsnaam, zoon.
Moeder, ik...
Doña Laura?
Don Alfonso.
Verbaast me niet dat u haar kent.
Maar natuurlijk, onze familie is bevriend met de Montenegro's.
Laura Montenegro? Van Montenegro Staal?
Ja, al hebben we ook een rederij en een paar mijnen...
van iets in Argentinië.
Waarom wist ik dat niet, Javier?
Een verpleegster. -Ik wil graag mensen helpen.
Ik bewonder het enorm dat u liefdadigheidswerk doet.
En ik ben heel blij dat jullie het zo goed kunnen vinden.
Ik heb nu visite, maar laten we later samen thee of koffie drinken...
en elkaar beter leren kennen. -Graag.
Ze is verrukkelijk.
Komt u mee, deze kant op.
Ik wil alleen zijn, inspecteur. -We hebben een Ezequiel gevonden.
Het kan een ander zijn.
Hij heeft een huis vlakbij het doolhof waar u werd gegijzeld.
Hoe weet u dat hij het is? -Dat weet ik niet.
Daarom ben ik hier. Hij zit op het bureau.
U kunt horen of hij de stem heeft die u op de boot hoorde.
Bezit u het perceel waar mevrouw Murquía werd gegijzeld?
Als ze daar zat wel. Ik ben er al maanden niet geweest.
O nee? Waarom niet? -Ik heb het verhuurd.
Hebt u 'n kopie van het huurcontract? -Nee.
Weet u de naam van de huurder?
Ze betaalden me het dubbele als ik geen vragen stelde.
Vond u dat niet verdacht?
Hij is het. Hem heb ik op de boot gehoord.
Weet u het zeker? -Ja.
Ze herkent hem, inspecteur.
Waar hebt u het over?
Meneer Rodríguez, Alicia heeft u met de ontvoerders horen praten.
Vertelt u me de waarheid. -Uw getuige moet zich vergissen.
Ik was met nieuwjaar in Santander.
En dat kunt u zeker niet bewijzen? -Jawel.
Ik was op het feest in het Casino. Ik stond naast de burgemeester.
Ik kan u zijn adres geven. Er zijn foto's in de krant geplaatst.
Als u niet meer vragen hebt, ga ik graag terug naar Santalla.
Hoe ging het? -Goed. Ze hebben niks tastbaars.
Uitstekend.
Wat jammer dat u al moet gaan. -Ik kom snel weer terug.
Dat hoop ik maar.
Uw jas, doña Celia. -Dank u wel.
Het is de kamer van Andrés. Ik roep de verpleegster.
Laat maar, ik ga wel.
Zeker weten? -Natuurlijk.
Waar is de verpleegster? -Ze is onwel. Wat is er?
M'n wond doet veel pijn. -Volgens mij is hij ontstoken.
Het verband moet verwisseld. Ik heb het gezien. Zal ik 't doen?
Laten we omkeren.
Vermoord u me alstublieft niet. Ik geef u wat u wilt.
Uw tas.
Neem maar mee.
Mevrouw.
Daar heb je lang over gedaan.
Weet ze niet dat je me in dat dorp hebt achtergelaten?
Dit is het dodenboek van de familie Murquía.
Dit is Remedios, de eerste vrouw van je man. Zo dood als een pier.
Zij stond niet op de trouwfoto.
Diego is niet met haar getrouwd.
Wees gegroet, Maria. -Onbevlekt ontvangen.
Belijd je zonden.
Ik heb twee doden op m'n geweten.
Ik ben een moordenaar, eerwaarde.
Goedemorgen, ik heb u bijeen geroepen om iets op te helderen.
Het gerucht gaat dat doña Celia het hotel wil kopen om er te gaan wonen.
En ik weet dat u ongerust bent. U bent bang uw baan kwijt te raken.
Ik kom al uw twijfels wegnemen.
Het klopt. Het Gran Hotel gaat dicht en heeft uw diensten niet meer nodig.
U krijgt maandag uw laatste loon.
Zoekt u deze week nieuw werk. Bereid het hotel voor op de sluiting.
Sorry voor de onderbreking. U mag weer aan het werk gaan.
Hebt u me niet gehoord?
Kom op, aan de slag.
Julio, Julio, wacht.
Diego heeft het hotel verkocht. Alicia moet het weten.
Ze hebben het net gehoord.
We moeten Diego overtuigen...
Diego geeft niets om het hotel. Hij denkt alleen aan zichzelf.
Dit vraagt om genoegdoening. -Ooit zal hij ervoor boeten, Alfredo.
En wat doen wij tot die tijd?
Tot die tijd ben jij er, zoon. Je bent ons laatste redmiddel.
Je moet snel met Laura trouwen.
Maar moeder... -Je kunt best trouwen, Javier.
Zie je niet dat de nood hoog is? We hebben niks meer.
Het enige wat nog belangrijker is, is dat we bij elkaar blijven.
Zoals we altijd hebben gedaan.
Hoe kon je dat doen? Ik eis een verklaring, Diego.
Je mag ons nieuwe huis kiezen.
Villa Arosa zou je zeker bevallen. Het ligt vlakbij Santander.
Kom mee naar buiten.
Dank je, Sofía.
Wat is dit, Diego? Ik woon met m'n familie in dit huis.
De bom heeft alles verwoest. Het hotel is in diskrediet geraakt.
De schulden liepen te hoog op. Ik moet aan onze toekomst denken.
Diego, ik smeek je het niet te doen. -Ik heb 't al gedaan.
M'n liefste, het hotel is je verleden en je toekomst is bij mij.
Kies een huis uit, maar doe het...
Binnen een week, ik weet het. Net als de rest van het personeel.
Als je niet wilt kiezen waar je de rest van je leven doorbrengt...
dan beslis ik het zelf wel.
Meneer Murquía. -Ja, wat wil je?
Ik wilde alleen...
Ik mag niet werkloos worden. Kunt u me helpen?
Ik heb zelf genoeg problemen. Waarom zou ik?
Wat ik laatst zag... Daar zou uw vrouw niet blij mee zijn.
Ik zag wat u in de keuken verbrandde.
Ze hebben me al vaker geprobeerd te chanteren, maar altijd tevergeefs.
Denk je dat jij het beter kan?
Dat durf ik te proberen. Ik lieg niet. Ik weet wat ik zag.
Ik weet dat u het stil wilt houden.
Ga met m'n vrouw praten. Laat het haar maar weten.
Ik beloof je dat dan niet alleen je baan gevaar loopt.
Hoe gaat het met haar?
De koorts moet zakken. De arts is gekomen. De wond is ontstoken.
Hij heeft wat nitraat gegeven.
Als de wond niet heelt, helpt dat geneesmiddel dan wel?
Als ik niets geef, kan ze sterven. -Wie zegt dat je niets moet geven?
Herinner je je m'n kruidenmiddeltje toen je uit die boom was gevallen?
Ja, die stank zal ik nooit vergeten.
Ik ga het maken en kom het brengen. -Bedankt.
Moeder?
Weet u 't van het hotel?
Don Diego wil me als huishoudster in z'n nieuwe huis.
Dat hoeft niet. Ik kan voor u zorgen.
Maak je geen zorgen, zoon. Ik heb m'n hele leven gewerkt.
Jij moet hier zijn met je aandacht.
Gaat 't al beter met Camila? -Nee. Daar zul je wel blij om zijn.
Ze komt er wel bovenop. De Heer geeft ieder wat hem toekomt.
En wat komt mij toe, denkt u?
Zal ik het eerste zeggen wat er in me opkomt? De hel.
Daar hoor jij thuis. -We zullen zien wie er als eerste is.
Ik heb een gekraste ziel maar een zuiver geweten. En jij?
Ik ben veranderd. -Bid dan voor haar en m'n zoon...
die zielsveel van haar houdt.
Ik heb zo'n zin om je te kussen.
Nee, dank je.
Ik kan je niet kussen...
maar elke sigaret die ik je aanbied, is als een kus.
En elke keer als jij 'm aanneemt, kus jij me terug.
Dan kussen we elkaar...
we omhelzen elkaar...
zonder dat iemand het weet.
Alleen jij en ik.
Ik ben het. Sorry, ik wilde niet storen.
Maakt niet uit. Ik wilde jou ook spreken.
Heb je het dodenboek nog? -Ja, natuurlijk.
Als ik de foto nog eens zie, herinner ik me misschien meer.
De foto die je moet zien, is die van Diego's bruiloft...
die je bij je ontvoering zag. Maar dat is natuurlijk onmogelijk.
Zeg dat niet te snel. Misschien is er een manier om 'm terug te zien.
Niet met je ogen, met je herinnering.
Er komt een loomheid over u.
Geeft u zich over aan de slaap.
Goed. Open uw ogen.
Luister goed naar me.
Een paar dagen geleden was er 'n ontploffing in het hotel.
Keer terug naar dat moment.
Waar bent u als dat gebeurt? -Ik ben in de salon.
Er heerst veel verwarring.
Wat gebeurt er dan? -Een paar mannen tillen me op...
Wie zijn die mannen? Waarom nemen ze u mee?
Ik weet het niet. Ik ken ze niet.
De auto stopt. Ik ruik de zee.
Wie bent u? Nee...
Ze halen me uit het busje.
Ik zie dat er een symbool op staat. Een leeuw.
Een leeuw?
Ja, maar nu zie ik niks meer.
Ik ben op het water, alles beweegt.
Ze varen met u in 'n boot. Waarheen? -Geen idee.
Ik zie een doolhof. Nu ben ik in een witte kamer. Er is een vrouw.
Beschrijf haar eens. -Ze is blond en draagt 'n mondmasker.
Ze zegt dat alles goed komt. Ik geloof haar niet, ik wil hier weg.
Wat ziet u verder? -Ik ben vastgebonden.
Ik zie een foto.
Waarvan?
Een trouwfoto. M'n man trouwt met een andere vrouw.
Wat ziet u nog meer?
Ze binden me weer vast.
Iemand pakt me en bindt me vast. Laat me los.
Nee, niet doen. -Maak haar nu maar wakker.
Rustig maar. Hou op met herinneringen ophalen.
En word wakker.
Ben je al rustiger? -Wat is er gebeurd?
Je herbeleefde alles. -Is er iets duidelijk geworden?
Niet veel, maar misschien hebben we ergens iets aan.
Je zag een busje met het symbool van een leeuw.
Dat is van een buitenlands bedrijf.
De eigenaar kan de ontvoerder zijn. -Hopelijk lossen we het deze week op.
Nu de eigenaar nog vinden.
Ik moet gaan. Deze week heb ik nog een baan.
Waarom liet m'n vrouw u komen? -Ze wilde de ontvoering herbeleven.
Maar ze kwam niks nieuws te weten. -Wat wist ze dan al?
Ze zag een foto van u met een andere vrouw. Een trouwportret.
Ze leek er erg op gebrand om meer over die vrouw te ontdekken.
Ik snap het.
Inspecteur Ayala? -Mevrouw Murquía, u verrast me.
Als het over uw ontvoering gaat, kan ik helaas niets nieuws melden.
Wij wel. -Daar kijk ik niet van op, juffrouw.
Wat is er? -Ik herinner me meer dingen.
Ik herkende het busje. -Hoezo herkende u het?
Ik kan me meer details herinneren. Er stond een leeuw op dat busje.
Er is een buitenlands merk... -Weet ik.
U moet ons helpen het te vinden. -Dat is niets voor u.
Wat niet? -Om hulp vragen.
Inspecteur, als we het busje vinden, kan dat naar de ontvoerders leiden.
Ik zal doen wat ik kan. Mocht ik iets ontdekken, dan hoort u ervan.
Dank u wel.
Eerlijk is eerlijk. Ik zal er iets voor terugdoen.
Staat u me toe?
Alstublieft.
Waar ben je geweest?
Bij inspecteur Ayala. Hij heeft niets nieuws ontdekt over m'n ontvoering.
Hoe ging 't bij de psychiater?
Je kijkt verrast. Was het 'n geheim?
Nee, maar ik wil er niet over praten.
Weet je hoelang we getrouwd zijn?
Een jaar, twee maanden en vijftien dagen.
En nog ken je me niet. Je probeert weer tegen me te liegen.
Ik weet dat Maite naar Valtejar is gereisd en dat je met hypnose...
een foto naar boven wilde halen.
Een trouwportret. Je bent bij me om in mijn verleden te graven...
naar een reden om me voorgoed te kunnen verlaten. Of niet dan?
Nou? Terwijl ik je nog heb gewaarschuwd.
Weet je nog? Als je me verlaat...
zullen anderen moeten boeten voor wat jij me hebt aangedaan.
Ik heb haar gevonden.
Je eerste echtgenote.
Ik heb een foto gezien.
Geen trouwfoto, maar een foto van een dode vrouw.
Het is je weer gelukt.
Je verzweeg dat je getrouwd was en dat je vrouw dood is.
Helaas hoef je dat niet te melden.
Volgens Maite heb je geen misdaad begaan, maar je blijft een ploert.
Je verleden kan me niet bevrijden, maar je had gelijk. Ik ken je niet.
En ik wil je ook niet kennen.
M'n leven begon hier met jou, Alicia.
Alles daarvoor doet er niet toe.
Het is voor de weeskinderen. Wilt u ze aan de gasten uitdelen?
Dat moet ik aan m'n baas vragen.
Dit moet in de kluis van don Alfredo. -Ja, mevrouw.
Kennen wij elkaar?
Je zou kunnen zeggen van wel. Ik ben pastoor Grau.
U hebt een karakteristieke stem.
Ik dacht dat u al naar uw parochie was teruggekeerd.
Dat u inviel voor pastoor Amaro.
Hij kwakkelt erg met z'n gezondheid. Ouderdomskwaaltjes.
De bisschop heeft me gevraagd de parochie van Cantaloa te leiden.
Nou, dat verheugt me zeer. Ik verheug me voor u, bedoel ik.
Neem me niet kwalijk, maar mag ik u om 'n gunst vragen?
Natuurlijk, wat u maar wilt.
We zamelen geld in voor de wezen uit de streek, en de hotelgasten...
zijn bemiddeld, dus ik vroeg me af... -Deelt u ze gerust uit.
Zo'n nobele zaak zal veel mensen aanspreken. Maar het is erg rustig.
Ik weet niet of u er veel aan hebt.
Als u wilt praten of raad wilt, kom gerust langs. U weet me te vinden.
Waar is mevrouw? -Ze zit te bidden.
Slaapt hij nog? -Ja.
Waar ken je de nieuwe pastoor van? -Wat?
De pastoor van de parochie. Ik zag je met hem praten.
Ja, klopt. Ik ken hem niet echt. Hij stelde zich voor.
Sofía, is er iets wat ik moet weten? -Ik heb bij hem gebiecht.
Ja, Alfredo, ik heb bij hem gebiecht.
Ik dacht dat hij maar een paar dagen bleef. Ik heb alles verteld.
En wat zei hij? -Hij gaf me gewoon de absolutie.
Goed, dan moeten we maar hopen dat hij discreet is.
Een priester mag het biechtgeheim niet schenden.
We vertrouwen op z'n eerlijkheid. God zegene hem.
Dankzij hem heb ik m'n vrouw terug. -Ja...
al hebben we verder niets meer.
Whisky, graag.
Drinkt u niet? -Alleen bij speciale gelegenheden.
Dat is dit toch? Voor u dan. -Aan hoeveel moet ik denken?
Dat hangt natuurlijk af van de titel. Een hertogdom...
Als u hertog wilt zijn, bent u niet onder de 250.000 peseta's klaar.
U kunt markies zijn voor 150.000, graaf 100.000, baron 80.000 peseta's.
Hoeveel hebt u tot uw beschikking? Dan zijn we sneller klaar.
Ik zou zo'n 15.000 bij elkaar kunnen krijgen.
Kom, als ik dat had geweten, had ik me de moeite bespaard.
Dan bied ik u m'n excuses aan. -Aanvaard.
Laat ons even alleen.
Ik ben ook een beetje nerveus. -Ook? Ik ben niet nerveus.
Javier, het is hier niet warm en je zweet.
Ik ben heel warmbloedig.
Dit leek me zo'n romantisch moment dat ik dacht...
Nou ja, maakt niet uit.
Het maakt wel uit. Ik zou je nu ten huwelijk moeten vragen.
En waarom doe je dat niet?
Omdat...
Omdat ik het niet wil.
Oké. -Nee, ik wil wel met je trouwen...
want ik hou van je, wat denk jij.
Wat is er dan? -Laura, dit is niet waar 't op lijkt.
M'n moeder wil dat ik je nu vraag.
Ze heeft me zelfs deze ring gegeven. -Vanwaar die haast?
Ze wil niet dat je weet dat het hotel niet meer van ons is.
Dat je met 'n armoedzaaier trouwt.
Waarom vraag je het niet?
Nu?
Met deze ring en na wat ik je net verteld heb?
Juist omdat je het verteld hebt.
Je werd verliefd op 'n verpleegster van lagere komaf, die geen geld had.
Vraag het me.
Laura?
Wil je met me trouwen?
Dolgraag.
Je ziet er vrolijk uit.
Mama...
Wat doe jij hier? Wanneer ben je aangekomen?
Wat denk je? Je ging hier als verpleegster werken.
De laatste gewonden zijn al weg en m'n dochter kwam niet naar huis.
Heb je iets te vertellen, Laura?
Mama, ik ga trouwen. -Wat zeg je? Met wie? Waarom?
Dit is m'n verloofde, Javier Alarcón.
U bent oogverblindend mooi. U zou Laura's dochter kunnen zijn.
Jammer dat ik net verloofd ben...
Begrijpt u me niet verkeerd, ik verlang alleen naar Laura...
Ik verlang ernaar haar te behagen. Ik hou van haar.
Zullen we naar het restaurant gaan? -Dat is goed.
Maar ik kan je vast zeggen, Laura, dat m'n eetlust verdwenen is.
Mama...
Daar is onze bondgenoot, de naaier.
Goedendag, inspecteur. -Hallo, dames.
Mag ik gaan zitten? Meneer Olmedo.
Er blijkt een busje te zijn dat aan uw beschrijving voldoet.
Dat zal veel helpen. -Het is van Hacienda De Soto...
in Santalla. Ik kan het nog niet onderzoeken.
Waarom niet, inspecteur? -Vraag liever door wie niet.
Hoofdinspecteur Bazán, 26 jaar, formalist die de wereld rauw lust...
en helaas mijn nieuwe chef is, wil een zaak met me bespreken.
U bent zo weer terug, inspecteur.
Olmedo, ik ken dat toontje van u dat altijd nieuwe ellende aankondigt.
Haal 't niet in uw hoofd, u ook niet, om er op eigen houtje heen te gaan.
Geen zorgen.
Beloofd? -Natuurlijk, inspecteur.
Oké, ik verwittig u als ik terug ben. Tot ziens.
Ik ga nu naar Hacienda de Soto.
Maar hij mag het niet merken. -Sinds Valtejar let hij steeds op me.
Ik zal hem wel bezighouden.