Deze militaire rechtbank acht u schuldig aan desertie...
en veroordeelt u tot de dood voor een vuurpeloton...
We krijgen alleen gratie door de titel van markies te verkopen.
Klaar, aanleggen... Vuur.
Zal ik mijn hele avontuur vertellen? -Dat zal moeten wachten.
Ik ben verliefd op een ander.
Klootzak.
We hebben overal gezocht.
Waar is ze dan? -We vinden haar wel.
Ik wil haar juist aangeven. -Wegens?
Het verlaten van de echtelijke woning. Daarom is ze verdwenen.
Ik ben een vriendin van Alicia Alarcón.
Dat maakt 't er niet beter op. -De doden moeten ergens anders heen.
Wat is het dan? -Hysterie.
Heeft u weleens over hypnose gehoord?
Waar bent u? Kent u de plek? -In het hotel.
Het is al laat.
Bent u alleen? -Ja.
Nee, wacht. Ik zie een vrouw.
Loop naar haar toe. Kent u haar?
Kent u haar, mevrouw Sofia? -Ja.
Wat is er?
Is die vrouw een bedreiging voor u?
Je hebt verloren. Ik heb je alles afgepakt en je kunt niets meer doen.
Ze is gekomen om mij pijn te doen.
Bent u bang voor haar?
Ik haat haar.
Wat ziet u nog meer?
Er is bloed.
Wie bloedt er?
Zij.
En wat doet u?
Sofia, nee. -Wat doet u?
Word wakker. Deze klucht is voorbij. Wegwezen.
Maar... -Wegwezen.
Goedenavond.
Wat is er? -Je ging 't vertellen.
Wat je Cristina Olmedo hebt aangedaan.
Dank u wel.
U bent niet uit het veld te slaan.
En dom. Wat doet u hier in godsnaam? -Is er nieuws?
Ik ben net gebeld. Ze hebben de Alma gevonden, de boot die haar meenam.
Ze hebben de hele bemanning aange- houden, maar zij was niet aan boord.
Ik ga ze nu ondervragen. -Ik ga met u mee.
U gaat nergens heen. -Jij blijft hier.
Ik ga. Rechercheur? -Geen sprake van.
Dit is een politiezaak. Het spijt me, maar dit is iets voor mannen.
Mevrouw de jurist.
Waar breng ik je heen? -Maak je geen zorgen.
Ga naar Camila. En rust uit.
Julio.
Gran Hotel.
Ik roep 'm.
Don Diego, ze vragen naar u.
Met wie spreek ik?
Zeg niets en doe niets vreemds, u moet alleen luisteren.
Hoeveel geld wilt u? -Ik zei dat u alleen moest luisteren.
We willen geen geld, maar iets anders dat u heeft.
Waar moet ik het brengen?
Ik zal er zijn.
Mateo, ik heb een auto nodig. -Ik roep een chauffeur.
Nee, geef me de sleutels, ik ga alleen. Niemand iets zeggen.
Begrepen? -Ja.
Als iemand naar mij vraagt, zeg je dat ik de schade aan het opnemen ben.
Telefoniste? Ik wil weten waar als laatste vandaan is gebeld.
Agent Ayala van de politie van Cantaloa. Een beetje tempo dus.
Rechercheur.
Wat doet u hier? -U moet niet naar Santander.
De boot ging eerst in Santalla voor anker. Daar is ze van boord gegaan.
Dat ligt tussen Cantaloa en Santan- der, net als dertig andere dorpen.
Diego werd gebeld vanuit Santalla en gaat er nu heen.
Denkt u dat ze om losgeld hebben gevraagd?
Ja. Als we opschieten, zijn wij er eerder.
Als we opschieten? U gaat niet mee. -Wel.
Bent u gek, wilt u doodbloeden?
Waar gaat u heen in die kleding? -Dat zit lekkerder dan een jurk.
En ik wil u niet storen bij uw onderzoek.
Komt u?
Waarom zou ik van gedachten veranderen?
Dit is een auto van het hotel en als gast heb ik er meer recht op dan u.
Maar ik ben in een gulle bui en u mag met mij mee.
Ze kraamt echt onzin uit. -Ik ben advocate. Ik weet wat ik zeg.
Gaan we? -Kom.
Er is geen warm water in de badkamer.
Waar ga je heen? -Naar het restaurant. Iemand zien.
Wie dan? -Een gewonde. Gast. Gewonde gast.
Wie? -Wat wil je?
Ik wilde me verontschuldigen omdat ik niet naar je luisterde...
Geeft niet. Ik wilde alleen zeggen... -Ik weet 't.
Weet je 't? -Ja.
Je ging me bedanken dat ik mijn titel heb geruild voor je leven.
Heb je je titel gegeven opdat ze mij zouden sparen?
En ik ben er trots op. -Dat zou ik niet zijn.
Ik heb je leven gered. -Dit heeft mijn leven gered.
Ze hebben me gefusilleerd. Je hebt je titel voor niets weggegeven.
Gaat 't al beter met uw tabaksdoosje? Die was er slecht aan toe.
Hij overleeft 't wel.
Deze zijn voor u. Ik hoop dat u 't niet te vrijpostig vindt.
Ik ben allergisch. -Het spijt me. Ik wist 't niet...
Gooi ze weg, alsjeblieft. -Ja, natuurlijk.
Dat ik allergisch ben, wil niet zeggen dat ik 't niet waardeer.
Excuseer, ik heb het druk.
Ik heb het ministerie gesproken. Ze hebben de gratie gevonden.
Hij was zoekgeraakt. Ze hebben zelfs hun excuses gemaakt.
Het belangrijkste is dat je leeft.
Dat is waar. En weet u wat? Ik heb iemand leren kennen.
Javier.
Javier, je zusje is verdwenen.
We zijn totaal geruïneerd. We moeten onze sieraden verkopen.
Denk je dat ik nu opensta voor je frivoliteiten?
U heeft gelijk, moeder. Het spijt me.
Kon ik maar meer doen. Maar 't enige waar ik goed in ben...
is de liefde.
Misschien kun je wel iets doen. -Ik doe het met liefde.
Wat dan ook? -Wat dan ook.
Trouwen. -Trouwen?
Met een rijke vrouw, natuurlijk.
Moet ze rijk zijn? -Steenrijk.
Met haar bruidsschat krijgen we de zeggenschap over het hotel terug.
Rijke vrijgezelle vrouwen zijn meestal niet knap.
Des te makkelijker te verleiden.
Moeder... -Javier.
Heeft u iets ontdekt? -Hier is al een uur niemand geweest.
En dat is de enige toegangsweg tot het dorp vanuit Cantaloa.
Er komt een auto. -Verberg u.
Kom.
Ik ben hier te oud voor.
Welke kant ging hij op? -Ik weet 't niet.
Ik kijk daar wel.
Kom.
Bent u alleen gekomen? -Op verzoek van uw vriendin.
Had ze nog een verzoek? Heeft u 't meegebracht?
Ja. Waar is mijn vrouw? -Alles op z'n tijd.
Wacht hier.
Is hij er? -Ja.
Is dit 'm?
Ja, geen twijfel mogelijk. Dat is 'm.
Hij is er.
Ja. Ja, meneer.
Zodra we 't hebben.
Wat zie je? -Stil.
Laat me zakken.
Wat zag je?
Volgens mij zag ik Diego wachten.
Kom. -Nee. Geen sprake van.
Eerst moeten we weten waar Alicia is.
Wat?
Als we te vroeg zijn, laten ze haar niet gaan.
Geef me wat u heeft meegebracht.
Hoe weet ik of u mijn vrouw laat gaan?
Dat weet u niet. Waar heeft u 't?
Denkt u dat ik zo dom ben om 'm bij me te dragen?
Dit is een ruil.
U geeft mij mijn vrouw en ik geef u wat u wilt. In die volgorde.
U snapt het niet. Wij bepalen de volgorde.
Of u zet de eerste stap of uw vrouw gaat eraan.
En daarna gaat u 't ons toch geven.
Rustig maar. Ik kijk gewoon even.
Waar ligt 't?
Dichtbij. -Lopen.
Ik heb het hier ergens neergelegd. -Waar?
Dat weet ik niet precies.
Vertel op waar mijn vrouw is. Niet bewegen.
U neemt me de woorden uit...
Stil.
Naar achteren. -Laat haar los.
Ik ga ze alles vertellen.
Gaat 't?
Ik kon 't niet voorkomen. Hij ging af tijdens de worsteling.
Dat was de enige getuige die we nog hadden.
Julio.
Hoe is 't met hem? -Zijn wond is opengegaan.
Wat doen zij hier? -Die man heeft uw leven gered.
En als we niet opschieten, verliest hij het zijne. Help haar.
Even kijken of er nog iemand is. Het zijn volgens mij niet de ontvoerders.
Die man moet naar een dokter. -We moeten opschieten.
Uw vrouw wordt twee dagen vermist. Beseft u dat zij wellicht al dood is?
Dat denk ik ook. -En waarom denkt u dat?
Ik kon het geld niet bij elkaar krij- gen en ze hebben niet meer gebeld.
U had niet het geld, maar kwam wel opdagen.
Verwachtte u medelijden?
Te onderhandelen tot ze haar voor honderd peseta zouden laten gaan?
Ik wilde tijd winnen. -Natuurlijk.
Dat verklaart waarom u er gewapend heen ging.
Wie wilt u voor de gek houden? U wilde geen tijd winnen.
U verdoet andermans tijd. U verdoet nu mijn tijd.
Heeft u 't dan niet door? U verpestte alles door uw komst.
Onze komst was uw redding. U bent een idioot.
Zeker. Maar de bedoeling was goed. Ik wilde mijn vrouw redden.
Die u kort daarvoor nog wilde aangeven.
U bent dus ook nog een smeerlap. -Nu gaat u te ver.
Integendeel. Ik hou me in. Ik heb zin om u een mep te verkopen.
We zijn duidelijk verschillend. Ik kom in actie en u krijgt alleen zin.
Alstublieft, rechercheur.
Uw hulpje doet hier goed aan. Raak mij aan en ik dien een klacht in.
Geen ergere aanklager dan een schuldige.
Het leven van uw vrouw staat op het spel. Vertel op.
U verdoet uw tijd. Ik ga niets vertellen.
U zult uw deductieve capaciteiten moeten gebruiken. Of die van hem.
Don Diego, uw vrouw is in het hotel.
Alicia is weer boven water. -Waar is ze, gaat 't goed met haar?
Ik weet alleen dat ze in 't hotel is. -Ik moet haar zien.
Ze zal wel honger hebben.
Hoe bent u hier gekomen? Wie heeft u gebracht?
Het is allemaal heel vreemd.
Maar ik herinner me niets. -Alicia is weer terug.
En zo te zien mankeert ze niets. Dat is het enige wat telt.
Ik wil haar wat vragen stellen. -Niet nu. Ze moet uitrusten.
Excuseer.
Alicia. -Maite?
Goddank mankeer je niets. -Ober, ik regel 't wel.
Laten we allemaal, niet alleen de rechercheur, Alicia uitrusten.
Alsjeblieft.
Weet u zeker dat ze te voet is teruggekomen naar het hotel?
Alleen? -Ik zag haar aankomen.
Hoorde u een voertuig? -Nee, meneer.
En gedroeg ze zich normaal? -Ze leek me een beetje afwezig.
Bedankt.
Iemand moet haar hebben gebracht.
Misschien niet tot aan het hotel, maar wel dichtbij.
Vanaf Santalla had ze er dagen over gedaan om hier te voet te komen.
Haar ontvoerders hebben haar niet alleen zomaar vrijgelaten...
maar namen de moeite om haar terug te brengen.
De vraag is waarom.
Waar ga je heen, Alicia?
Naar mijn kamer. -Dit is jouw kamer. Onze kamer.
Ik ben liever alleen.
Dat klinkt wrokkig.
Wat verwachtte je dan?
Als je doelt op onze ontmoeting op oudejaarsavond...
Je dwong me...
Ik herinner je eraan dat je mijn vrouw bent.
Dat maakt 't niet minder afschuwelijk.
En je had me net verteld dat je van iemand anders hield.
Dat je iemand anders zag. Wat moest ik dan?
Je had me kunnen afwijzen.
Een huwelijk met een overspelige echtgenote kan worden ontbonden.
Als je echt over die mogelijkheid gefantaseerd hebt, vergeet 't maar.
Als je denkt dat je zo van mij afkomt...
dan ken je me nog niet.
Wat kan ik u voor u doen, meneer? -Dit is voor mevrouw Alicia Murquía.
Ik zorg ervoor dat ze 't krijgt.
Wie stuurt dit? -Een bewonderaar van mevrouw.
Wie? -De hertog van Artiles.
Doe 't terug in de verpakking.
Dit is voor u bezorgd. -Bedankt, Francisco.
Weet je wie het stuurt?
Nee. Ik moest het alleen brengen. -En dat heb je gedaan. Bedankt.
De rechercheur kan 't mis hebben. -Daar gaat 't niet om.
Goedenavond.
Het is gewoon logisch denken. Waarom lieten ze haar zomaar gaan?
En waarom herinnert ze zich niets?
Er is iets vreemds met doña Alicia.
Ik kwam haar net tegen en ze groette me niet eens.
Ze zal je wel niet gezien hebben. -Het leek wel of ze niets zag.
Ze keek verdwaasd en liep in haar nachtjapon.
Zag je waar ze heen ging? -Ze stond stil voor haar kamer.
Wat is daar voor geks aan? -Niet haar kamer van nu...
maar waar don Diego nu slaapt.
Alicia.
Alicia, wat doe je?
Nee.
Ik weet niet wat er met je is, maar je kunt hem niet doden.
Hoeveel reden je ook daartoe hebt.
Geef me de doos. -Kijk me aan.
Alicia, kijk me aan.
Diego, geef me de doos.
Wat is er gebeurd? -Rustig maar, er is niets.
Wat doe ik hiermee? Julio...
Je wilde je man wakker maken om iets uit een doos te krijgen.
Weet je dat niet meer? -Nee.
Weet je niet waar je deze vandaan hebt?
Nee.
Wat hebben ze met je gedaan?
Ik weet 't niet. Ik kan mij niets herinneren.
Je moet je toch iets herinneren.
Ik weet niet hoe ik ben teruggekomen en hoe ik aan dat pistool kom.
Ik weet alleen nog twee dingen.
Toen ze me opsloten, was ik ervan overtuigd dat ze me gingen doden.
Misschien kwam het daardoor, maar ik kon alleen nog aan jou denken.
Sorry, ik dacht dat je alleen was. -Nee, Maite.
Dit is Julio. De persoon over wie ik schreef in mijn brieven.
Je zei dat je je twee dingen herinnerde.
Wat is het tweede? -Ik zag daar een foto van Diego.
Een trouwfoto. -Dat slaat nergens op.
Wat moet iemand met een trouwfoto van jou op zo'n plek?
Het was geen trouwfoto van mij. Hij trouwde iemand anders voor mij.
En aan de foto te zien, was dat lang geleden.
Tien of misschien zelfs meer. Maar dat heeft hij mij nooit verteld.
Er is wel meer dat hij niet heeft verteld.
Je moet bij die smeerlap weg.
Pak je spullen.
We gaan.
We kunnen overal gelukkig worden.
Behalve hier.
Weer die nachtmerrie?
De doden?
Zit er niet over in. Ze heeft 't je vast al vergeven.
Weer die nachtmerrie? De doden?
Ik had die psychiater niet moeten onderbreken.
Daar deed je juist goed aan.
Sommige dingen mag niemand weten.
Heb je je laudanum genomen? -Ja. Ga naar bed, ik kom eraan.
Neem nog wat. Je moet slapen. -Ik blijf liever wakker.
Ober.
Je bent me een verklaring schuldig.
Begrijp me niet verkeerd.
Ik ben je echt dankbaar.
Je zou kunnen stellen dat je mijn leven hebt gered.
Maar...
Wat deed een kelner uit het hotel daar...
als een reddende held?
De rechercheur vroeg me om met hem mee te gaan.
Daar zou een reden voor moeten zijn. -Ja.
Ik heb die broeders gezien die doña Alicia meenamen.
Misschien zou ik ze herkennen als ik ze terugzag.
Dat is veel geld.
Voor het redden van mijn leven?
Die is meer waard, geloof me.
Wat doe je? -We gaan.
Waar gaan we heen? -Alicia en ik.
En don Diego was zo aardig om onze reis te betalen.
Hoezo, jullie kunnen niet weg. -Wacht maar af.
Luister, die bewaking van don Diego staat op scherp.
Je moet ons dekken om weg te komen. -Je kunt op me rekenen.
Julio.
Ga nou maar.
Ga je al? -Ja.
Maar niemand mag het weten tot ik weg ben.
Ben je verliefd?
Ik weet niet of dat het juiste woord is.
Ik ben stapel.
Kijk uit met Diego. Toen je verdween, gaf hij je meteen aan...
wegens het verlaten van de echtelijke woning.
Wist je dat? -Nee.
Maar het verbaast me niks en het kan me niks schelen.
Dag, Maite. Niet verdrietig worden. Ik laat snel van mij horen.
Alicia.
Veel geluk.