Jest pani wezwana na przesłuchanie w sprawie morderstwa don Carlosa Alcaróna.
Po tym jak ze mną rozmawiała i co mówiła,
wydało mi się, że się przyznaje.
Nie zabiłam twojego ojca. Popełnił samobójstwo.
Czy jest to pani w stanie udowodnić?
Tak.
To klucz do twojej wolności.
Uważasz, że twój mąż dał mi ten list za nic?
Teraz jest właścicielem hotelu
i wszystkiego, co mamy.
Kocham kogoś innego.
- Nie! - Co za drań.
Pójdę do niej i złożę jej pocałunek o północy,
którego nigdy nie zapomni.
Sąd wojenny uznaje oskarżonego winnym dezercji
i skazuje go na śmierć przez rozstrzelanie
za siedem dni.
Mamy tylko jeden sposób na odwołanie się.
Ułaskawienie.
Jedynym sposobem, aby uzyskać ułaskawienie
jest sprzedać tytuł markiza Vergary właściwej osobie.
Szykuj broń!
Cel-pal!
Przychodzę w imieniu założycieli Koła Południowego.
Została pani jednogłośnie wybrana na przewodniczącą koła
podczas jego pierwszego zebrania,
o północy w noc sylwestrową
CZŁOWIEK 1000 TWARZY
Aktor. O co chodzi?
Każ im to zrobić na odwrót.
Łóżka pod ścianami,
reszta w środku.
Jak się czujesz?
Nie wiem.
Gdzie jestem?
Liczy się to, jak się czujesz, a nie gdzie jesteś.
Weź głęboki wdech.
Co się stało?
Na całe szczęście nic.
Ale nie ruszaj się, żeby odłamek się nie przesunął.
Usunę go, kiedy tylko się da.
Ostrożnie!
Czemu wstałeś? Ledwie możesz się ruszać.
Jej brzuch jest pełen odłamków.
Zanieście ją do jadalni.
- Co pan zrobi? - Co w mojej mocy.
Przynieś gorącą wodę i bandaże
i karbol albo coś innego do dezynfekcji skalpela.
- Szybko! - Nie martw się, skarbie.
- Jadę z tobą. - Szybko!
Widziałeś Alicię?
Idź z Camilą.
Nie, nie.
- Nie te. - Doktor o nie prosił.
- Daj mu stare. - Dobrze.
Jeśli każe przynieść więcej, daj mu stare.
Co ci jest?
Chcesz usiąść?
Widziała pani Alicię?
Nie.
- Nic ci nie jest? - Nie, tylko potrzebuję chwilę.
Jak mogło się stać coś tak strasznego?
Zdrowaś Mario, łaskiś pełna...
- Doktorze! - Zabierzcie ją.
Eter.
- Niewiele zostało. - Daj jej wszystko.
Alicia!
Przeszukaliśmy hotel i wśród zmarłych też jej nie ma.
To gdzie jest?
- Ktoś musiał ją widzieć. - Nie z osób, które spotkałem.
To wszystko jest bardzo dziwne.
Byłoby dziwne i bez zniknięcia pani Alicii,
ale ten fakt jest szczególnie niepokojący.
Kto jest przeciw nam?
Co takiego zrobiliśmy, żeby ktoś doprowadził do takiej tragedii?
Kto porwał moja córkę?
Nikt jej nie porwał.
Alicia dostrzegła szansę, by uciec i to właśnie zrobiła.
Nigdy nie odeszłaby w takim momencie.
Sądziłam, że ją znasz.
To ty jej nie znasz.
Wiedziałaś, że twoja wrażliwa córka ma kochanka?
Wiesz, że całymi miesiącami
odmawiała mi małżeńskich obowiązków i oddawała się jemu?
Opowiedziała mi wczoraj o swoich zdradach
tylko żeby mnie zranić.
Zostaw mnie. Nie wierzę ci.
Nigdy byś na to nie pozwolił.
I nie pozwoliłem.
Musiałem jej jasno wytłumaczyć pewne kwestie
i dlatego odeszła.
Coś ty zrobił?
Coś ty zrobił mojemu dziecku?
Skorzystałem jedynie z przysługującego mi prawa.
Kiedyś zapłacisz za całe zło, jakie wyrządziłeś.
Gdyby życie karało ludzi za zło, jakie wyrządzają,
umarłabyś już dawno temu.
Raquel i Natalia poszukają naczyń...
Raqueli tu nie ma.
Typowe. Nigdy jej nie ma, kiedy jest potrzebna.
Jest z Panem.
Teraz słucha tylko Jego rozkazów.
To sama się tym zajmij.
Wiem, nie jesteś pokojówką,
ale musisz się czymś zająć, aż znajdziemy ci coś nowego.
Będzie ochmistrzynią tego hotelu, tak jak była do tej pory.
Potrzebujemy teraz kogoś z jej doświadczeniem.
Dziękuję, Diego.
- Doña Teresa powiedziała... - Doña Teresa jest teraz nikim.
Powinnaś być wdzięczna.
Gdyby nie brakowało nam służby, nie zostałabyś nawet pokojówką.
Ángelo, wiesz pewnie lepiej niż ja, co trzeba robić.
Proszę się nie martwić.
Inés, rób, co ci każe lekarz.
Potem ugotuj coś do jedzenia, to samo dla wszystkich, gości i służby.
Nie marnujmy czasu.
Chodźcie ze mną do pralni.
Wykonałem kila telefonów
i to nie ma nic wspólnego Z Klubem Południowym.
Ktoś nabrał i panią, i hotelarzy.
Wiem, ich posłaniec był aktorem.
Powinien pan go szukać, zamiast wykonywać telefony.
Proszę się nie martwić aktorem, znaleźliśmy go.
- I co powiedział? - Niewiele.
Niech pani sama zobaczy.
Hernando.
Wykorzystałem ten pokój do badań kryminologicznych.
Ulotka.
Znam ten papier.
- Człowiek o 1000 twarzach. - Zgadza się, Hernando.
Czy to nie zbyt duży zbieg okoliczności, że zginął w eksplozji?
Mam swoje wątpliwości.
Ale to jedyna oczywista rzecz.
Bomba rozsadziła go na kawałki.
To była straszna śmierć.
Ale balistyka to nauka.
Ten człowiek został postrzelony
ze strzelby kaliber 12.
Więc nie umarł w eksplozji?
Śrut ołowiany.
Strzelba.
Albo odłamki.
Żadna z rannych osób nie miała śrutu wśród odłamków.
A poza tym ciało znajdowało się za daleko od ładunków wybuchowych,
aby mieć tego typu obrażenia.
Ale dlaczego zamordowano tego człowieka?
To jasne, że nie chcieli zostawić po sobie śladów.
Przepraszam.
Jesteśmy ze szpitala w Santanderze.
- Doktor Sanchez na nas czeka. - Proszę ze mną.
Mateo...
- Wyglądasz strasznie. -Doña Alicia zniknęła.
To jedyna rzecz, jaką się martwię.
- Jest w szpitalu w Cruces. - Nie.
Właśnie, że tak.
Widziałem, jak zabierają ją karetką
niedługo po eksplozji.
Widziałeś ją?
Tak.
Chyba zabrali ją do Cruces. Mają tam wszystko.
Miała szczęście, Julio.
- Szczęście? - Tylko ją zabrali.
Chciałem z panem porozmawiać.
Muszę coś zgłosić.
Jeśli to nic poważnego, to trzymajmy się głównej kwestii:
zniknięcia pana żony. Nie mamy ani jednego tropu.
To na nią chcę donieść.
- Pod jakim zarzutem? - Porzucenie domu małżonka.
To dlatego zniknęła.
Proszę pana,
śmiem wątpić, by w sytuacji takiej jak ta,
pana żona postanowiła uciec.
Proszę tu poczekać. Mogę to udowodnić.
Została porwana.
A pan ma dobry powód, by tak mówić?
Przyjechała karetka.
I zabrała tylko Alicię.
A o na by nie pojechała nic mi nie mówiąc.
A więc celem tego ataku było porwać señorę Murquíę.
Detektywie...
Przepraszam, mamy poszlaki, że pana żona mogła zostać porwana.
A ja mam dowód, że mnie porzuciła.
To od przyjaciółki żony.
Z tego co pisze jasno wynika, że chciała mnie zostawić.
Droga Alicio.
Oczywiście, że możesz do mnie przyjechać i zostać tak długo jak zechcesz.
Ty i ten, kto z tobą przyjedzie,
mimo że mówisz niewiele
o tym tajemniczym człowieku, wobec którego zdajesz się żywić uczucia.
Choć wiem, że twoja decyzja, by opuścić Diega jest stanowcza,
jaki jest sens w tym, by teraz od niego uciekać?
Czy nie będzie lepiej, jeśli przedstawię ci to w świetle prawa
i przyjadę do Cantaloi pomóc ci rozwiązać tę kwestię?
Zanim otrzymasz ten list
i spróbujesz mnie od tego odwieść,
będę już w drodze.
Z serdecznymi pozdrowieniami,
twoja przyjaciółka, Maite.
Co się stało?
Tragedia, panienko.
Jeśli zamierzała się tu pani zatrzymać, to nie jest to dobry moment.
Jestem przyjaciółką Alicii Alarcón.
To niczego nie zmienia, może mi pani wierzyć.
- Gdzie jest Alicia? - Nie wiemy.
Nazywa się pani Maite Rivelles?
Tak.
Ogromnie chciałem panią poznać.
Jak się pani miewa?
Jestem Diego Murquía, mąż Alicii.
Nie martw się. Nie musisz udawać.
Oboje wiemy, że odeszła z własnej woli.
Nie patrz na mnie w ten sposób.
Przeczytałem twój list.
Skradziony list to bezwartościowy dowód.
Mówię to jako specjalistka w dziedzinie prawa,
a jako najlepsza przyjaciółka Alicii powiedziałam już, co myślę.
Oddaj to.
Co mam robić?
Krzyczeć?
Proszę dać mi pokój blisko Alicii.
Ale widziała pani...
Nie dbam o ogrzewanie, wodę czy światło.
Zadowoli mnie dach i cztery ściany.
- Jest obok Alicii? - Tak. Za ścianą.
Dziękuję.
Nie, nie. Proszę mi wierzyć. Wszystko jest pod kontrolą.
Nie należy się martwić.
Byłem w podobnych sytuacjach i wie pan doskonale...
Tak jest.
Oczywiście.
Przyślą wyższego stopniem funkcjonariusza.
Lepiej załatwmy tę sprawę przed jego przyjazdem.
Dlaczego?
Bo istnieje możliwość, że zamiast nam pomóc
wejdzie nam w drogę.
Nie lubisz funkcjonariuszy wyższych stopniem, co?
A ty?
Podchwytliwe pytanie.
Właśnie mi zaświtało.
- Zaświtało ci, że mnie też zaświtało? - Tak, zaświtało mi.
- A psy? - Są na zewnątrz.
Chodźmy.
Na litość, Hernando. Da się jakoś uciszyć te psy?
A co z nimi nie tak?
Nie lubią jak mnie traktujesz.
Śrut!
Śrut?
To dla nich komenda, żeby się uciszyły.
Ja i psy się rozumiemy.
Nadal czuć na nim jej perfumy.
To się nada?
Czy to señory Murquíi?
Oczywiście!
Śrut!
Hernando, zrób coś.
Śrut!
Nie powinieneś dać tego psom do powąchania?
Oczywiście.
Jesteś pewien, że to psy tropiciele?
Wyczują jelenia na sześć lig lądowych.
Dobrze, ale my nie tropimy jelenia.
To była przenośnia.
Wie pan coś o Alicii Alarcón?
A kim pani jest?
Maite Rivelles.
Tak.
Pani przyjaciółka została porwana. Bardzo mi przykro.
Agawa!
Agawa? Jak to agawa?
Psy szczekają.
No to je ucisz. Powiedz "śrut" czy coś.
Szczekają, bo złapały trop.
- Pójdę z wami. - Przykro mi, kobieta tylko nas spowolni.
A może to pan nie nadąży za mną.
Nie zna pani tych lasów. Zgubi się pani.
A starczy nam już jedna zaginiona kobieta.
Do widzenia.
Robią się bardzo pobudzone. Jesteśmy blisko.
Tu nikogo nie ma.
Statek!
Gdzie pan idzie?
Alicia!
Znajdziemy ją.
Proszę mi wierzyć.
Panie Murquía.
Ilu ma pan ludzi?
Przyprowadziłem trzech,
ale mogę sprowadzić ilu będzie trzeba.
To zależy, czego pan ode mnie oczekuje
Nie wiem, kim jest nasz wróg,
ale jasno wypowiedział nam wojnę.
Uczynię Grand Hotel bezpiecznym miejscem.
Kiedy ktoś się tu zamelduje, chcę wiedzieć, kim naprawdę jest.
Macie przeszukać każdy pokój i strzec każdego wejścia.
Potrzebuję przynajmniej pięciu ludzi.
Załatw ich.
Czy dobrze rozumiem, że jeśli zdarzy się coś nietypowego,
mamy działać niezależnie od policji w Cantaloi?
A kto wam będzie płacił? Detektyw Ayala?
Rozumiem.
Ty i twoi ludzie będziecie przyjmować rozkazy wyłącznie ode mnie.
Czy to jasne?
Dostaniesz tu pokój wyłącznie do swojej dyspozycji
i do dowolnych celów.
Informuj mnie na bieżąco.
Wszystko jest zorganizowane.
Teraz możemy jedynie pocieszać rannych. Chodźmy.
Pocisz się.
Coś ci podać?
Przyniosę wody.
Sofia!
Doktorze!
- Gdzie jest lekarz? - W jadalni.
Doktorze!
- Moja żona jest nieprzytomna. - A ten człowiek się wykrwawia.
Proszę wyjść.
Więcej gazików, szybko!
Musimy jak najszybciej wynieść stąd ciała.
Ranni nie powinni ich widzieć.
Sofío! Gdzie byłaś?
Przestraszyłaś mnie.
Co się stało?
O co chodzi?
No już.
Zabierz mnie do naszego pokoju. Chcę być z dzieckiem.
Powinien cię obejrzeć lekarz.
Nie, zabierz mnie stąd. Chce stąd...
Javier!
Javier, w końcu!
Jak się czujesz?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Ocalił mnie cud. Stałem przed plutonem egzekucyjnym.
Twoja siostra musi odpocząć.
Całe życie w jednej chwili przebiegło mi przed oczami.
Strzelili do mnie!
Dostałeś kulę?
Usiądź. To musi być coś poważnego.
Nie, nie. Nie tak poważne na jakie wygląda.
Spójrz.
- Ale mnie przestraszyłeś. - Nie chciałem.
Może opowiem ci więcej o moich przygodach?
To będzie musiało zaczekać. Są tu gorzej ranni niż twoja piersiówka.
Jak masz na imię?
Javier.
A ja Laura.
To mały frachtowiec o nazwie Alma.
Wypłynął około godziny temu kierując się na wschód.
A że na morzu jest sztorm, to musiał wpłynąć do jakiegoś portu.
Powiadom władze w rejonie Zatoki Biskajskiej.
Kiedy tylko Alma wpłynie do doków, a załoga zostanie zatrzymana, daj znać.
Sądzisz, że zadzwoniłbym o tej porze w Nowy Rok, gdyby to nie było pilne?
Teraz musimy czekać.
Nic ci nie jest, Julio?
Julio! Co ci jest?
Ocknij się.
O Boże!
Będziemy potrzebować czegoś na znieczulenie.
Nie widzę nic na znieczulenie, ale to się nada, gwarantuję.
Zawsze chciałem spróbować calvadosu.
A ten jest najlepszy.
Co za smak.
To dla pacjenta.
Co pan teraz zrobi?
Najtrudniejsze jest kontrolowanie upływu krwi.
- Jak pan to zrobi? - Nie mam pojęcia. Martwi nie krwawią.
A to pierwszy raz, kiedy wbijam coś w żywego człowieka.
Zaczynajmy.
Hernando, na litość, trzymaj go nieruchomo.
Szczypce.
Gaziki.
Pyszne.
Po raz pierwszy jem w tym hotelu coś smacznego.
- Jesteś jej mężem? - Nie.
Jej narzeczonym.
Przykro mi, lekarz zrobił wszystko, co mógł.
Czy ona umrze?
Nie, nie.
Wyjdzie z tego, ale... straciła dziecko.
- Dziecko? - Tak. Była w piątym miesiącu.
Wiedziałeś?
Bardzo mi przykro.
Możesz postawić mnie na ziemi.
Nie, nie.
Nie chcę, żebyś się męczyła. Nada jesteś bardzo słaba.
Jesteś taki dobry.
Zaczekaj.
- Zaczekaj. - O co chodzi?
- Potrzebna ci jeszcze jedna poduszka. - Nie, tak jest mi wygodnie.
Gdzie znajdę poduszkę?
W szafie, u góry po prawej.
Masz rację. Skąd wiedziałaś?
Sprzątam ten pokój codziennie. Znam go dużo lepiej niż ty.
Dziś nie jesteś pokojówką. Dziś jesteś damą.
Czy jej też mówiłeś takie rzeczy?
Komu?
Nie zgrywaj głupka. Wiesz komu.
Przyniosę wody.
Dzień dobry.
Zastanawiałeś się nad konsekwencjami tego, co robisz?
Nie rozumiem.
Położyłeś służącą w swoim pokoju.
Camila nie jest służącą.
Należysz teraz do Alarcónów, Andrés.
Ta dziewczyna, nie. Nie jest też twoją żoną. Mam rację?
Jest kobietą, która kocham.
Ale nadal jesteś żonaty, prawda?
Tak.
Jaki ojciec, taki syn.
Musisz coś z tym zrobić. Tak czy inaczej.
Teraz twoje brudy nie są tylko twoje.
To plami także rodzinę.
Nie masz już prawa tak mówić..
Sama mi to powtarzasz.
To prawda.
Straciłam wszystko.
Nikt nie musi się ze mną liczyć. Ani ty, ani nikt inny.
Jak się czuje Camila?
W porządku.
Cieszę się.
I cieszę się też, że tobie nic się nie stało.
Nie zniosłabym tego.
O co ci chodzi, Belén?
Pomyślałam, że przyda ci się towarzystwo.
Że skoro Camila jest taka słaba i po wszystkim, co się stało
- nie będziesz chciał być sam. - Camila jest w moim pokoju.
Musi odpocząć.
Belén, chcę anulować nasze małżeństwo.
Mam nadzieję, że rozumiesz, co to znaczy.
Usunęliśmy odłamek.
Kim jesteś?
Jestem Maite.
Przyjaciółka Alicii.
Gdzie jest Alicia?
Nadal niczego nie wiemy.
Każę przynieść ci coś do jedzenia.
Jak się czujesz?
Żyję.
A Camila?
Lepiej.
Nie powinieneś się ruszać.
- Odpocznę później. - To znaczy.
Kiedy znajdę Alicię.
Została porwana.
Nie wiemy przez kogo.
Zobaczysz, detektyw Ayala ją znajdzie.
Zabrali ją, bo była w salonie.
Wszyscy tam byli.
Ona nie.
Byliśmy w jej pokoju.
Razem.
I mogliśmy uciec z tego hotelu na zawsze, ale...
Byłem zły i zszedłem na dół
zemścić się na Diegu.
Dlaczego?
A ona poszła za mną.
Wtedy wybuchła bomba.
Przez chwilę miałem Alicię przy boku.
Teraz przepadła.
To nie jest twoja wina.
Porywacze szukaliby jej wszędzie.
Nikt nie był w stanie temu zapobiec. Było tylu rannych.
Ja bym temu zapobiegł.
Zabiliby cię.
Czuję się tak, jakby już to zrobili.
- Co się stało? - Zły sen.
Spokojnie. Już minął.
- Zdołałaś zasnąć? - Nie. Nie spałam całą noc.
Gdy tylko zmrużę oczy, znów otaczają mnie ciała zmarłych.
- Proszę, sprowadź doktora. - Sofío...
Błagam, sprowadź doktora! Ta migrena odbierze mi rozum.
Doktor da ci tylko więcej laudanum, a z tego co widzę, to nie pomaga.
Może powinnaś udać się do innego lekarza.
Lekarza od głowy.
Psychiatrę.
W układzie nerwowym nie ma nieprawidłowości, Frau Sofío.
A wręcz ma pani odruchy dużo młodszej osoby.
To co jest ze mną nie tak?
Na pewno nic na tle fizjologicznym.
Nie odpowiedział pan na moje pytanie.
Mózg to skomplikowany organ. Także u kobiet, choć w mniejszym stopniu.
Podejrzewam, że ma pani chorobę duszy.
Jaką chorobę?
W moim zawodzie nazywamy ją histerią.
Jakie są przyczyny?
Widok tych wszystkich martwych ciał
obudził pewnie dawną traumę.
Teraz objawia się ona koszmarami, migrenami i bezsennością.
Jak się ja leczy?
Poprzez rozpoznanie traumy i danie jej ujścia.
Słyszała pani o hipnozie?
Nie.
W takich przypadkach to bardzo skuteczna metoda.
Pacjenta wprowadza się w trans.
przypominający utratę świadomości.
W tym stanie pacjent może odpowiadać na pytania psychiatry.
Proszę zasunąć zasłony.
Ciemność sprzyja transowi.
Proszę skupić wzrok na płomieniu.
Niech pani poczucie ciężar rąk i nóg.
Proszę rozluźnić ramiona.
Odprężyć się.
Pani powieki staja ciężkie.
Oczy zaczynają się zamykać.
Proszę je teraz otworzyć.
Jest pani wśród ciał.
Nie ma się czego bać.
Nic się pani nie stanie.
Ci ludzie nie chcą pani skrzywdzić.
Widzi pani drzwi?
Tak.