Dat geflirt brengt je in de problemen. -Ik flirt niet.
Wat moet dit? -U wordt aangehouden wegens moord.
Hiermee kun je de arts betalen. -Ik wil geen abortus.
Ik zal de waarheid vertellen over Sofía.
U hebt me verraden, moeder.
Blijf uit m'n buurt. -Wat is hier aan de hand?
Heeft Diego Cristina vermoord? -Nee.
De enige persoon die gestopt is als ober, is Pascual.
Zal ik ze voor je verbranden? -Nee.
Wat is het? -Volgens mij zit er iets in de zoom.
Bij m'n ouders in Blancaró hadden we vroeger zo'n sleutel.
Had Pascual een huis in Cantaloa? -Hij kwam in elk geval uit het dorp.
Ik weet al hoe ik kan uitzoeken of hij een huis had.
Ik ben benieuwd waar u voor komt.
Maar eerst bied ik mijn excuses aan voor m'n ondervraging laatst.
Maar ik moet mijn werk doen.
Dat weet ik, maar u begrijpt dat ik toen zo geschrokken was...
...dat ik niet goed kon antwoorden.
Bent u iets vergeten te zeggen? -Ik herinner me er niets meer van.
Kan ik een nieuwe verklaring afleggen? -Heel graag.
U bent heel moedig, juffrouw Alicia. Don Diego heeft veel geluk met u.
Neemt u me niet kwalijk. Zou ik een glas water kunnen krijgen?
Als u me even excuseert...
Laten we beginnen.
Weet je zeker dat het hier was? -Ja.
Op de eigendomsakte stond dit adres.
Waar is het huis? Dit zijn alleen stenen en onkruid.
Hier is de sleutel niet voor.
Zullen we het iemand vragen? -Ik moet terug naar het hotel.
Ik wacht op uw telefoontje.
Doet u mevrouw de gravin de groeten van me. Dank u wel.
Mijnheer?
Verstuur deze telegrammen in Cantaloa. Er is haast bij.
Komt in orde, don Alfredo.
Binnen.
Don Diego, ik ga telegrammen versturen. Heeft u er ook nog?
Daar ligt er een.
Wacht eens even. Wie verstuurt die? -Don Alfredo.
Laat me eens zien.
Er staat een protocollaire fout in. Ik zal ze meteen even corrigeren.
Zoals u wilt, don Diego. -En spreek hier met niemand over.
Goed, mijnheer.
Het is de 20e eeuw. Ze kunnen ons niet dwingen, Eugenia.
Mijn vader wil dat we trouwen op het landgoed, in de familiekapel.
Hij heeft al een cadeau voor ons. Een auto als deel van de bruidsschat.
Zie je ons al door de velden rijden? -We hoeven niet te trouwen.
Maar ik wil het graag, Javier.
Of vond je het niet fijn met mij? -Natuurlijk wel. Het probleem is...
Mercedes? Zusje.
Hoe ging de reis? -Goed, je weet hoe graag ik reis.
Ik heb belangrijk nieuws.
Vader heeft me verloofd met Javier, de zoon van doña Teresa.
M'n allerliefste zus Mercedes, Javier Alarcón, m'n verloofde.
Aangenaam, juffrouw Mercedes. -Insgelijks.
Pascual wilde juffrouw Alicia doden.
Blijkbaar had hij al anderen vermoord.
Welke jeugdzonde heb ik toch begaan dat God me straft met zulke kletskousen?
Waar wachten jullie op? Tot ik jullie werk ga doen?
Wacht even, Belén. Ik wil je spreken.
Is er iets, doña Ángela?
Blijf voortaan uit de buurt van m'n zoon.
Wat zegt u? -Je bent noch dom noch doof.
Je hebt me begrepen en gehoord.
Straks heeft uw kleinkind geen vader. -Je verwacht geen kind van Andrés.
Dat klopt niet. Wie heeft dat gezegd? -Als je niet doet wat ik zeg...
...zorg ik dat je dat kind straks alleen moet opvoeden, ver weg van dit hotel.
Dat laken heb je niet goed gestreken. Doe er iets aan.
Ik breng ze u zo terug.
Ik miste je. -Ik mis jou altijd.
Ik maak me zorgen. -Waarom?
Je moeder wil ons uit elkaar halen. -Zo ver zal ze niet gaan.
Was het maar zo. Ze maakt me zwart bij de andere kamermeisjes.
Ik wil met jou samen zijn, maar zij probeert ons uit elkaar te drijven.
Je moet niet geloven wat ze zegt.
Wat zei de moeder van Andrés? -Weet ik niet. Ik ging jou zoeken.
Loop weg.
Goedemiddag.
We zijn te dicht bij het hotel. -Ja, laten we maar uit elkaar gaan.
Ga jij maar voor.
Je kunt de telegrammen versturen.
Alicia, ik heb je gezocht. Heb je fijn gewandeld in de tuinen?
Ja, de frisse lucht deed me goed. -Het spijt me dat ik niet kon meegaan.
Sinds onze verloving zien we elkaar minder dan daarvoor.
Wil je je mooi maken voor het diner? -Waarom?
Dat is een verrassing.
De wereld is zo groot. Ik snap niet dat mensen zich in hun huis opsluiten.
Ik zag altijd reizigers in het hotel en ik moest hier blijven. Ik benijd je.
Heb je nooit gereisd? -Te weinig. Ik vond geen reisgenoot.
Wat doe je met m'n zus?
Ze vertelde me over haar reizen.
Je mag niet met andere dames omgaan. Zeker niet met haar.
Ik zag twee kopjes en dacht dat jij hier zat. Wantrouw je je eigen zus?
Alsjeblieft, Eugenia. Ik praatte gewoon even met Javier.
Papa wil dat we geen scènes maken.
Ja, natuurlijk. Vergeef me dat ik zo jaloers deed.
Dat zou ik ook zijn als ik zo'n knappe verloofde had.
Wie bedient er bij het privédiner? -Ik kan het doen, don Benjamín.
Waarom niet? -Wanneer is een ober werkelijk goed?
Als hij geen eten op de gasten knoeit? -Als niemand z'n naam kent.
Een ober moet onzichtbaar zijn. En u kennen ze veel te goed.
U bent de nieuwste. -Dat klopt, don Benjamín.
U gaat de bediening doen.
En gaat u nu verder met uw werk.
Waarom glimlach je? Het is geen goed idee en dat zul je nog beamen.
Waar zijn de gasten? -Ze dineren vandaag in de salon.
Voor hen is het gezellig en wij hebben hier een intieme sfeer.
Ik wilde een bijzonder etentje.
Daarom heb ik kaarsen laten aansteken. -Heel romantisch.
Laten we toosten op onze bruiloft.
Dat die net zo perfect mag worden als deze avond.
Ik ben niet bezorgd om de bruiloft, maar om alle dagen die daarna komen.
En nu, Alicia...
Ik zei dat ik een verrassing had.
Wat is het? -Maak maar open.
Toe maar.
Hij is prachtig.
Laat eens zien.
Je ziet er oogverblindend uit. Dit beeld wil ik nooit vergeten.
Ik weet nu dat mijn leven zonder jou geen zin heeft.
Laten we gaan eten. Het zou zonde zijn als het koud wordt.
Juffrouw Alicia is een andere wereld. -Ik weet het.
Wees blij dat ze je helpt met je zus en vergeet haar verder.
Dat lukt me niet.
Alle genodigden zijn gebeld of bericht. Als de helft komt...
...zit het hotel tot de winter overvol. Op de jacht.
Nee, Alfredo. Op jou. Opdat m'n moeder inziet wat je waard bent...
...en je de rol geeft die je toekomt.
Zijn er telegrammen voor me gekomen?
Nee, don Alfredo.
Is er voor me gebeld? -Ook niet.
Waarschuw me zodra je iets hoort. -Ja, mijnheer.
Ja, de minister van Justitie en de markiezen van Vergara komen ook.
Ja, ik zorg dat u een reservering krijgt. Tot ziens.
Kom binnen. -Hier is uw post, don Diego.
En al deze telegrammen zijn voor u. Hebt u nog iets nodig?
Je mag gaan.
Hebt u even voor me, don Diego?
Is er een probleem, Ángela? -Met een kamermeisje, Belén.
Belén, de etagedame. Wat is er?
Ze is zwanger. Ze wil iedereen doen geloven dat het kind van Andrés is...
...maar ik weet dat het gelogen is. -Ben je zeker van je zaak, Ángela?
Ja. Die geruchten zijn een smet op de goede naam van m'n familie...
...en van het hotel.
Geruchten zijn slecht. Ik hoop dat je er met niemand anders over spreekt.
Zoals u wenst, don Diego. -Ik zal met het kamermeisje praten.
Wat is er?
We hadden een afspraak. Dit kind gaat m'n leven niet verwoesten.
Ik zei dat het opgelost was. -Door Andrés ermee op te schepen?
Dacht je dat ik alleen met jou had geslapen?
Ángela weet dat het niet van Andrés is. -Alle anderen denken van wel.
En dat komt jou heel goed uit.
Je zult nooit last krijgen van dit kind.
Maar als Ángela vragen blijft stellen, kan het fout aflopen. Voor jou en mij.
Ik zou je nog eerder ontslaan. -Dat zal doña Teresa niet toelaten.
Je moet me helpen met Ángela. Anders gaan we allebei ten onder.
Stapelt het werk zich op, Ángela?
Pardon, mevrouw, maar dat klopt niet. Wie heeft u dat verteld?
Belén heeft er niets mee te maken.
Zijn er soms klachten over m'n werk? -Nee, geenszins.
Don Diego denkt dat je een assistente zou kunnen gebruiken...
...om je taken te verlichten.
Met alle respect, ik voel me goed en kan m'n taken zonder hulp uitvoeren.
Dat weten we. Je leidt de huishouding zeer vakkundig.
Niemand kan dat beter dan jij, maar helaas zul je er niet eeuwig zijn.
Belén kan je helpen en tegelijkertijd het vak van je leren.
Is mevrouw het daarmee eens?
Het is een beslissing van don Diego, die me redelijk lijkt.
En moet het juist zij zijn?
Ze is etagedame en zal weldra je schoondochter zijn.
Ze lijkt me de aangewezen persoon. -Ik zal m'n uiterste best doen, mevrouw.
Het zij zo, als mevrouw het zo wil.
Lieve broer, dit was m'n eerste dag in het Gran Hotel.
Ik kwam vanmorgen aan...
...met de andere meisjes die bij me in de trein zaten.
De hoofdentree schijnt prachtig te zijn, maar die heb ik niet gezien.
De onze is vast minder groots, maar ik was toch onder de indruk.
Beatriz, breng ze naar hun kamers.
Het hoofd huishouding en de maître zijn erg streng. Je zou ze moeten zien.
Ze zijn hier al zo lang dat het lijkt alsof ze er al waren voor het hotel...
...en dat het om ze heen is gebouwd.
Pas op, juffrouw. Het is niet erg.
Ik botste bijna op een ober toen ik net aangekomen was.
Hij leek me heel aardig. Ik weet nog niet hoe hij heet.
Heb je kamer 15 thee gebracht?
Goedemorgen. Neem me niet kwalijk, ik ben zo klaar.
Wat is er? -Ik zou een oplossing vinden...
...voor de reserveringen. -Bespreek je zaken met gasten erbij?
Wacht even. -Alfredo heeft ook...
Ik ben zo klaar. Ik organiseer een jachtpartij om mensen te trekken.
Dat idee had mijn echtgenoot ook. -Zeker weten?
Wat gebeurt er?
Sofía, deze mensen hebben zich allemaal bij mij aangemeld.
Het is een indrukwekkende lijst, Diego. Goed gedaan.
Moeder... -Hou erover op, Sofía.
Alfredo, kun je Diego helpen? Je achternaam komt goed van pas.
Uiteraard, doña Teresa.
Ik meld me hierbij aan. Die jachtpartij wordt vast een succes.
Dank u wel, generaal. -Dit had vader geweldig gevonden.
Ja, zeker.
Ik wil dit moment aangrijpen om ander goed nieuws te brengen.
Javier, m'n enige zoon...
...en Eugenia Herrera, de dochter van onze illustere gast, zijn verloofd.
Van harte, doña Teresa. Gefeliciteerd, generaal.
Gefeliciteerd.
Als u me wilt excuseren...
Waar ga je heen? -Naar Cantaloa, moeder.
Waarom ben je van tafel gegaan?
Ik wilde bloemen gaan bekijken op de markt. Ik denk na over de bruiloft.
Waarom vraag je de tuinman niet?
Wat dat betreft, lijk ik op u. We willen alles zelf in de hand hebben.
Neem een kamermeisje mee zodat je niet alles hoeft te dragen.
Zoals u wilt, moeder.
Hoe ging het met die telegrammen? -Don Diego zei dat er een fout in stond.
Heb je ze aan hem gegeven? -Ja, na z'n correctie heb ik ze verstuurd.
Bedankt. Dit moet je bij m'n moeder herhalen.
Wie heeft je de telegrammen voor de jachtpartij gegeven?
Don Diego. -Nadat hij z'n naam erop had gezet.
Hoe bedoelt u, meneer? -Mijn echtgenoot gaf ze je eerst.
Ik heb alleen Don Diego gesproken. -Dat is een leugen.
Weet je het heel zeker? -Ja, mevrouw.
Je mag gaan.
Diego heeft hem omgekocht of bedreigd.
Beschuldig je me nu weer, Sofía? Moet ik nog meer laster aanhoren?
Wie gelooft u? -Diego kwam met een goed idee.
Jullie kunnen niets bewijzen.
Als je niet kunt samenwerken, schep dan in elk geval geen problemen.
Met uw welnemen, doña Teresa.
Ja, moeder. Excuseert u me.
Wacht even, Diego. Denk niet dat ik niet snap wat er gebeurd is.
Dat weet ik, maar soms moet je jezelf laten gelden.
U wilt ook dat iedereen mij als de perfecte directeur ziet.
Maar Sofía is m'n dochter. Ik wil niet dat ze onder deze confrontaties lijdt.
Ik wil dat je inbindt.
Ik zal altijd m'n best doen voor dit hotel en uw familie.
Ze zijn nu op, schoonheid, maar als u ze op tijd bestelt...
...bezorg ik u prachtige bloemen voor uw bruiloft.
Ik zal er op tijd om vragen. Het zijn drukke dagen in het hotel.
We zoeken een nieuwe receptionist. Hebt u gehoord...
Nieuws doet vlug de ronde, juffrouw. Zeker als er iemand sterft.
Arme Pascual.
Hij kwam toch uit Cantaloa? -Z'n vader was de timmerman.
Ze kregen ruzie en praatten jarenlang niet met elkaar.
Hij hoorde dat z'n vader dood was toen de advocaat langskwam.
Verdrietig, hè? -Had hij dan een timmerwerkplaats?
Nee, die was afgebrand. Hij had alleen het perceel. De man woonde in 'n hutje.
Hier in het dorp? -Ja, het is daar, naast de kromme steeg.
Bedankt. -Tot ziens, juffrouw Alicia.
Ik kon het je niet eerder zeggen...
...maar die ketting stond je prachtig.
Dank je.
Het spijt me dat je moest zien hoe Diego me...
Diego is je verloofde, ik ben een ober.
Je hoeft je niet te verontschuldigen omdat ik m'n werk moet doen.
Ik ben in Cantaloa geweest.
Heb je iets ontdekt?
Pascuals vader woonde in 'n huis van familie. Daar kan de sleutel van zijn.
Waar is het?
Hallo?
Is daar iemand?
Bekeek je een jurk in de spiegel? -Ik had 'm niet aan.
Gelukkig ben je niet zo dom.
De kleding gaat van de linnenkamer rechtstreeks naar de gast. Begrepen?
Wees blij dat alleen ik je heb gezien. Aan het werk.
Wat doe je? -Ze moest terechtgewezen worden.
Zo'n fout moet je bij me melden. Dan beslis ik.
Ik ben uw assistente. Ik verlicht uw taken.
Je overtreft jezelf, Belén.
Je was al een brutaal nest, maar je bent een echte feeks geworden.
Het is geen schande om de zaken bij hun naam te noemen. Ik ben niet dom.
Ik weet dat je me zwak wilt laten lijken ten overstaan van m'n zoon en de rest.
U moet ooit opgevolgd worden.
Maar niet door jou. Je hebt een fout gemaakt, Belén.
Nu ik je dicht bij me heb, ga ik je het leven in dit hotel zuur maken.
Fijn dat u weer op deze wereld bent. Wat moet ik nu denken, Espinosa?
Ik sprak u eerst over het gouden mes, later verdedigde u don Javier Alarcón...
...en u was erbij toen Pascual Fuentes werd vermoord.
Nu ligt u bewusteloos in zijn huis.
Is het heel vreemd als ik denk dat u iets voor me heeft verzwegen?
Ik wilde water vragen en kreeg een klap op m'n hoofd. Meer weet ik niet.
Trek uw natte kleren uit. Hernando, neem z'n lichaamsmaten op.
Doe je arm omhoog.
Is dit echt nodig? -Ja, mijnheer Espinosa.
Lengte van linkervoorarm, 25 cm.
Lengte van de arm, 50 cm.
Nu de andere.
Die is hetzelfde als de andere.
Hetzelfde.
Heb je even?
Bij een kamermeisje vond ik een vel waar jij weddenschappen op noteert.
Hier komen niet veel kamermeisjes. -Ze heette Cristina Olmedo.
Kende je haar? -Cristina kende ik.
Waarvan? -Wat interesseert dat meisje jou?
Je schijnt discreet te zijn en geen onnodige vragen te stellen.
Dan heb je ook gehoord dat bij mij voor niets de zon opgaat.
Vecht vanavond en ik vertel je alles wat ik weet over dat meisje.
Afgesproken.
Vraag maar.
Waar kende je Cristina van? -We dreven een handeltje samen.
Waar zijn de flessen?
Het is afgelopen, Sebastián. Ik ga niets meer voor je stelen.
Moet je horen, mooie meid...
...als je bang bent om betrapt te worden, dan doen we het anders.
Ik ga naar het hotel en jij zet ze klaar.
Maar je bezorgt me m'n waar.
Ik ga niets meer voor je doen. Ik heb je geld niet meer nodig.
O nee?
Waar haal je het nu dan vandaan?
Dat gaat jou niets aan.
Verkocht ze je alcohol uit het hotel?
Alcohol, eten, kostbare spullen... Alles wat ze te pakken kon krijgen.
Was dat de laatste keer dat je haar zag? -Ja.
Het was vlak voor het lichtfeest.
Ze had vast iets gevonden wat beter was dan ik kon bieden.
En nu ga je vechten.
Laat het gevecht beginnen.
Wat je doña Teresa ook doet geloven, ik weet hoe het zit.
Dat weten we allebei, maar dat verandert niets aan de zaak.
Je hebt verloren.
Je bent een schoft. -Doe niet zo kinderachtig, Alfredo.
Wil je dit hotel leiden? Wil je echt aan dit spel meedoen?
Dan moet je hard worden en alles doen om te winnen.
Ik laat iedereen zien wie je werkelijk bent.
Ik breek je als een twijgje.
Hinder me nog een keer en ik maak je helemaal kapot.
Heb je weer gevochten? -Dat was nog het minst erge.
Wat is er gebeurd?
Ik zei toch dat m'n zus Lady niet had beroofd?
Dat ze zo niet was? -En dat had ze ook niet gedaan.
Ze stal spullen van het hotel en verkocht ze aan de taveerne.
Zo verdiende ze wat bij. -Misschien moet je dat niet geloven.
Waarom zou die man liegen?
M'n zus was niet zo.
Ik kende haar heel goed.
Ze is veranderd. Dit hotel heeft haar veranderd.
En ik ga uitzoeken waarom.
Mijnheer, er is een dringend telegram voor u gekomen.
Geef het dan maar snel hier.
Alstublieft.
Waar gaan we heen? -Dit hotel is geen doolhof...
...maar vroeger speelden we graag verstoppertje.
M'n moeder hield er niet van. -Dat hadden wij met m'n vader.
Hier was m'n lievelingsplek. -De trap?
Het onderste hoekje. Daar vonden ze me nooit. En ik hoorde iedereen.
En soms hoorde ik gesprekken die ik niet had mogen horen.
Als ik alleen wil zijn, kom ik hier 's avonds soms, als er niemand is.
Dan voel ik me weer net als vroeger. Helemaal veilig.
Maar nu ken ik je geheim.
Bijzondere mensen mogen het weten. -Mij ken je amper.
Soms ken je mensen na een heel leven nog niet.
Maar soms hoef je iemand maar een paar seconden aan te kijken...
...om te weten dat ze bijzonder is.
Kunt u ons even alleen laten?
Gisteren viel het me op dat u een tatoeage op uw arm had.
Is dat een misdaad? Veel zeelui hebben er een.
Die zijn niet zo grof en onregelmatig en zitten niet zo verstopt.
Zulke zetten ze in de gevangenis.
Het was een domme diefstal.
U hoeft me niets uit te leggen. Ik weet wie u bent, Julio Espinosa.
Of zou ik u eigenlijk Julio Olmedo moeten noemen?
Waarom was jij het niet? Waarom zag ik jou niet het eerst?
Hou op, Javier.
Zeg me dat je niets voor me voelt. Dan ga ik weg.
Ze is m'n zus. En ik wil me niet binden.
Iets nalaten wat je eigenlijk wilt, is de ergste vorm van gebonden zijn.
Je bent een ellendeling. Hoe kon je me dit aandoen?
En jij bent m'n zus. -Het spijt me, Eugenia.
Ik vind het erg dat je er zo achter moest komen.
Nee, Eugenia, doe dat weg.
Eugenia, wat ben je van plan? -Blijf staan.
vertaling: Subs Media