Hallo?
Je hebt een ongeluk gehad.
Je hebt een ambulance nodig.
Ik zal er een halen. Ik ben zo terug.
- Lig hier stil. - Nee.
Nee.
Nee wat?
Ik heb geen ambulance nodig.
Ik kan duidelijk zien dat je dat doet.
Ik zal bellen voor een.
In dat geval, ben ik op en weg
voordat je tijd hebt om terug te komen.
Dat zal pijn doen.
Dat is mogelijk. Maar het maakt mij niet uit.
Ik neem aan dat je ook niet wilt dat ik de politie ook niet bel.
Ja, dat klopt precies.
Is er iets dat je wilt?
Ik wil graag een kopje thee met wat melk.
Nou...
Je moet met me meekomen.
Ik serveer geen thee op straat.
Kun je lopen?
Ja.
Ik heb zelfs een taart gekocht.
Hier is een pyjama.
Hartelijk dank.
Ik heb het bed voor je opgemaakt.
Met schone lakens.
- Sorry. - Dat geeft niet.
Daar.
- Ik zal je kleren wassen. - Niet mijn jas.
Het stinkt nogal.
Het is mijn jas.
De geur gaat er toch niet af.
Het is jouw jas.
- Neem je suiker? - Nee, dank u.
Ziezo.
Hartelijk dank.
Dus wat is er gebeurd?
Ben je beroofd?
Het is mijn eigen schuld.
Ik ben gewoon een slecht mens.
Ik heb nog nooit een slecht mens ontmoet.
Nu wel.
Wil je erover praten?
Je zou het niet begrijpen.
Nou, probeer het eens.
Maar ik zou niet weten waar te beginnen.
Waarom hangt die belachelijke vishaak daar?
Dat is een vlieg.
Ik heb er ooit een vis mee gevangen, een vrij grote.
Vreemd genoeg.
Vliegvissen gaat over veren binden
en andere dingen aan een haak
zodat het lijkt op iets dat de vis graag eet.
En dan omdat de vlieg erg licht is,
moet je een lijn hebben hebben die zwaar is.
Het creëert de snelheid wanneer je cast.
- Vis je veel? - Nou, een beetje.
Maar ik vang niet veel.
De lokale bevolking vangt veel meer.
Toen ik jong was, had ik... Ik had een boek dat ik...
Ik aanbad.
Het was een oud boek door Izaak Walton
genaamd "The Complete Angler.
Het was als een romantische natuurbijbel voor mij.
Misschien weet ik waar ik moet beginnen.
Maar als je het wilt begrijpen, zal ik...
Ik zal je het hele het hele verhaal vertellen.
En het zal lang duren.
Lang is goed.
En moreel, ben ik bang.
Om met het aas te beginnen,
Ik ontdekte mijn kut als tweejarige.
"Kut" is een erg sterk woord.
Laten we het dan "Pandora's Box" noemen.
Nee, nee, nee. "Kut" is beter.
Ik was dus een nymfomane.
Wacht even, nee. Niemand kan een nymfomane zijn
als ze nog maar twee jaar oud zijn.
Ik denk niet dat zelfs de strengste God
iets anders zou zien dan het normale gedrag van een kind.
Hoe zit het met foetussen? Het is algemeen bekend
dat foetussen vaak hun hun geslachtsorganen aanraken.
Kan een foetus op de een of andere manier zondig zijn?
Waarom niet?
Niet volgens enige religie die ik ken,
tenzij het een erfzonde is.
Voorouderlijk.
Of misschien volgens een religie die nog niet bestaat.
Volgens een god die zich zich nog niet heeft gemanifesteerd.
Maar dan kun je je alles voorstellen.
Op jonge leeftijd, Ik was mechanisch aangelegd.
Kinetische energie, bijvoorbeeld, heeft me altijd gefascineerd.
En mijn vriendin, laten we haar "B" noemen
kwam altijd met de ideeën.
Kikkers spelen was een van B's klassiekers.
Joe, alles goed met je?
Een ogenblikje.
Ben je klaar?
In godsnaam, laat ze met rust.
Ik hield heel veel van mijn vader.
Hij was een dokter.
Mijn moeder heette Katherine.
Mijn vader noemde haar Kay.
Ik denk dat ze was wat je zou noemen "een koude teef."
Ze stond altijd met haar rug naar haar toe als ze solitaire speelde.
Ik haatte solitaire.
Toen we lichamelijke opvoeding hadden, klom ik in de touwen
en daar een eeuwigheid hangen met het touw tussen mijn benen.
"De Sensatie" noemden we het.
Ik herinner me heel duidelijk dit woord, "sensatie."
Misschien is het enige verschil tussen mij en andere mensen
was dat ik altijd meer van de zonsondergang.
Meer spectaculaire kleuren toen de zon de horizon raakte.
Dat is misschien mijn enige zonde.
Waarom houdt u vol dat kinderen zondig zijn?
Geen kinderen.
Ik.
Ik zie nergens zonde.
Maar ik ben dan ook niet religieus.
Nou, dat is omdat je de rest van het verhaal niet de rest van het verhaal niet kent.
En trouwens, Ik ben ook niet religieus.
Waarom zou je het meest onsympathieke aspect
van religie zoals het concept van zonde...
en het laten overleven na religie?
Ik begrijp deze zelfhaat niet.
Nou, dat is wat ik zei.
- Je zou het niet begrijpen. - Nee, ik ben...
Het spijt me, ik zal mijn mond houden.
Ga alstublieft verder.
Nervus... pudendus.
Nervus dorsalis clitoridis.
Toen de es werd gemaakt,
het maakte alle andere bomen in het bos jaloers.
Het was de mooiste boom.
Je kon er niets iets slechts over zeggen.
Het was de Wereldboom in de Noorse mythologie.
Onthoud, Odin...
Hij hing aan de es, Yggdrasil, gedurende negen dagen
om inzicht te krijgen.
De es had het sterkste hout.
Dan in de winter...
toen de es al zijn bladeren verloor...
alle bomen zagen zijn zwarte knoppen,
en begon te lachen.
"Oh, kijk.
De es heeft zijn vingers in de as."
Zie je wel?
Je kunt altijd zien de es in de winter
door de zwarte knoppen.
Nu...
Dit is een blad van een lindeboom.
- Weet je nog? - Ik ben de lindeboom vergeten.
Ik heb het je al 100 keer gezegd.
Mijn vader vertelde me graag over de bomen,
en hun bladeren, en beschouwde het als
onderdeel van goed onderwijs.
Hij hield vooral van de kinderlijke educatieve verhalen die hij vertelde
om me te helpen herinneren wat ik had geleerd.
Ik wist hoeveel hij ervan hield die verhalen vertelde.
Soms deed ik alsof dat ik ze vergeten was.
Oorspronkelijk waren de De bladeren van de lindeboom waren rond.
Een vos had haar hol onder haar wortels
waar ze vier welpen kreeg.
Op een dag ging ze op zoek naar eten voor hen.
Er was een jacht in het bos. Ze werd neergeschoten.
Gewond kroop ze terug naar het hol
waar zij en de vier welpen stierven.
Dit maakte de linde zo verdrietig.
En vanaf dat moment,
besloot de linde...
hartvormige bladeren.
Ja, dat klopt. Hartvormig.
Verveel ik je?
Nee, nee. Ik kijk gewoon vooruit aan het kijken
hoe je vissen in je verhaal verweven krijgt.
Je zou kunnen beginnen met de vlieg op de muur daar.
Het heet een nimf.
Het zal elegant aansluiten met uw discussie
over nymfomanie. Een nimf is een vroeg stadium
in het leven van een insect.
Als een vrij jonge nimf,
was het noodzakelijk voor me om van mijn maagdelijkheid af te komen.
Hopla.
Ik kende deze jongen, J,
die een brommer had.
Dus in mijn ogen was hij nogal verfijnd.
Ik was 15,
en misschien mijn meisjesachtige, romantische verwachtingen
waren een beetje hoog.
Maar hij had goede, sterke handen.
Ik vond zijn handen mooi.
Hallo?
- Hoi. - Hoi.
Als ik je zou vragen me te ontmaagden zou dat een probleem zijn?
Nee, ik zie geen probleem.
Dus...
Waar moet ik heen?
Het is die verdomde carburateur.
Ik kom er gewoon niet uit, Kun je je dat voorstellen?
- Dat is niet erg goed. - Hmm?
- Het is niet erg goed. - Nee, dat is het verdomme niet.
Verpest het hele idee om een brommer te hebben.
Je moet waarschijnlijk je onderbroek uittrekken, ja?
Hij schoof zijn pik in me en stootte me drie keer.
Toen draaide hij me om als een zak aardappelen.
Toen neukte hij me vijf keer in mijn kont.
Ik ben die twee twee vernederende nummers.
Drie en vijf?
Dat zijn getallen van Fibonacci.
Dat kan zijn.
In elk geval deed het vreselijk pijn.
Ik zwoer dat ik nooit meer met niemand meer.
Maar dat duurde natuurlijk maar een korte tijd.
En nu terug naar vissen.
Een paar jaar later,
Ik was bij mijn vriend B,
en zoals altijd, had ze een nieuw idee,
gefinancierd door haar jongere spaarpotten van haar broertje
die ze regelmatig leegde.
We trokken kleren aan die later bekend werden als
de "neuk me nu" kleren.
Het idee was een wedstrijd.
We zouden een treinreis gaan maken.
B zei dat er tickets niet nodig waren.
Degene die zou neuken de meeste mannen
toen we de bestemming bereikten
zou de chocoladesnoepjes winnen.
"Born To Be Wild") #
Mag ik onderbreken?
Wat je deed toen je door die gang liep.
Je las de rivier.
De meeste grote vissen blijven beschut tegen de stroming
om energie te besparen, en zich te verbergen voor de prooi.
Waar de vis zich verstopt in de beek
brengt een zeer ingewikkelde hiërarchie.
De topografie bepaalt waar de meest aantrekkelijke plekken zijn,
en de grootste vissen kies de beste posities.
Wat moet ik doen?
Glimlach en maak oogcontact.
Maar wat als het niet werkt?
Als je moet praten, onthoud dan veel "wat"-vragen te stellen
als je meer wilt dan een ja of nee antwoord.
Dan gaat het vanzelf.
Je neemt ze gewoon mee naar het toilet en je hebt seks met ze.
Oh. Wat als het smerig is?
Dan denk je gewoon aan de zak chocolade snoepjes.
Wat... Hoe laat is het?
Tien.
Waar kom je vandaan?
Van thuis uit.
Wie weet waar het toilet is?
Nou, als je rechtsaf gaat, kom je bij een toilet
aan het einde van de auto.
Tegelijkertijd is het zo slim geregeld
dat als je linksaf slaat je ook bij een toilet aankomt
want aan het einde van de volgende auto is er ook een.
Ik zal je laten zien waar het toilet is.
Het bleek schokkend gemakkelijk.
In een mum van tijd, stond B vijf tegen drie voor.
En het was precies goed.
Kijk ze in de ogen en glimlach.
Maar toen stopte het plotseling.
Dat is een duidelijke parallel met vissen in de beek.
Als het gebeurt geen van de vissen eten,
of ze voeden zich allemaal op hetzelfde moment.
Ze worden razend. Ze bijten allemaal.
En dan net zo plotseling als het begon, stopt het.
Het is waarneembaar, maar het is zeer onvoorspelbaar.
En het heeft te maken met, ik weet het niet,
weer, barometerdruk,
misschien wat vispsychologie. Als dat mogelijk is.
Hoe dan ook, de vissen bijten het gemakkelijkst aan het begin van een lichte regenbui,
en ik denk dat dat is omdat ze zich veilig voelen
als ze in de beek zwemmen.
Omdat ze niet gezien kunnen worden van bovenaf.
Het wateroppervlak is verstoord.
Maar toen begon het weer.
Hoewel, een beetje langzamer.
Ja. Ik denk dat ik weet hoe.
Vliegvissen kan namelijk in verschillende fasen.
En als de vis niet meer bijt, ga je over naar fase twee.
En in fase twee doe je niet alleen een insect imiteren,
maar een insect in de problemen.
Je trekt... Je trekt aan de lijn.
Je trekt er onregelmatig aan, zodat de vis de indruk krijgt
dat het te maken heeft met een gewonde en makkelijke prooi.
En laat dan hulpeloos de vlieg de rivier weer afdrijven.
Dan halfslachtig, weer een paar sprongen vooruit.
Het kan... Het kan heel elegant gedaan worden.
Hé.
Sorry.
Niets om medelijden mee te hebben.
Ik voel me gewoon niet vandaag.
Wat kan er zo slecht zijn?
Oh, dank je wel.
Ik kan er nu niet over praten.
Kan ik hier gewoon voor een tijdje?
Ja. Zeker.
Is het nu beter?
Nee.
- Is alles goed met je? - Het is Betty.
Ik heb net te horen gekregen dat ze erg ziek is.
Is Betty een naast familielid?
Dat zou je kunnen zeggen.
Ze is mijn dwerghamster.
Dwerghamster? Dat kun je niet menen.
Wat moest ik doen?
En toen had ik een dwerghamster hamster toen ik jong was.
Waar je heel close mee was?
Helemaal niet. Een verdomde lastpost.
Dwerghamster? Dat is zo slecht nog niet.
Het zou erger zijn geweest als het een persoon was geweest.
Zeg dat niet.
Ik ben dol op mijn hamster.
Ja, ik denk dat dat nogal cynisch is om over Betty te zeggen.
Ja, ik heb de kooi mooi en gezellig voor haar toen...
- Toen ik haar kreeg. - Ik wed dat ze dat leuk vond.
Betty was opgewonden.
Een van de meest meest betekenisloze wezens.
Je bent je ervan bewust dat de keuze van een dwerghamster
suggereert mogelijk bepaalde seksuele connotaties.
Dat zie ik nu
maar het was echt geen een bewuste keuze.
Hoe lang leeft een dwerghamster eigenlijk leven?
Maanden, jaren?
De levensduur is veel te kort.
Wil je me laten zien waar het toilet is?
Ik moet mijn neus snuiten.
Precies hetzelfde, hadden we bijna geen onderwerpen meer,
en B stond voor op punten,
die ons naar S's eerste klas compartiment.
Kaartjes alstublieft.
Dank u wel. Dames?
Tickets.
Nou...
Ik denk dat ik het kwijt ben.
Misschien.
Heb je de jouwe ook laten vallen?
Ik heb geen kaartje gekocht voor je klote trein.
Het is zo verdomd langzaam, we hadden
aan het einde van de baan een half uur geleden.
Ongeacht vertragingen, heb je nog steeds een ticket nodig, lieverd.
Acht pond per stuk, alstublieft.
Ooh!
Ik heb het per ongeluk verscheurd.
Je kunt niet verwachten dat ik betaal voor stukjes papier.
- Neem er nog een. - Geweldig idee.
Oh, die is ook verdwenen.
Ik kan altijd gewoon de politie bellen
om uw betaling te innen bij het volgende station...
Laten we het rustig aan doen, zullen we?
Blijkbaar zijn de jongedames zonder geld vertrokken.
Als je het goed vindt, wil ik graag hun kaartjes betalen.
Nee, meneer, dat is het niet. Laat je geld waar het is.
We laten de politie met deze twee afrekenen.
We hadden een soort overeenkomst
dat ik moest betalen. Ik ben het gewoon vergeten.
Ik begrijp het. Twee eersteklas tickets...
voor twee eersteklas dames.
Geniet van de rest van je reis.
Kaartjes alstublieft.
Nu je zo zo aardig voor ons bent geweest...
willen we ook aardig tegen jou zijn.
Dat is erg aardig van je, maar dat is niet nodig.
Dat bedoel ik.
Je moet ze opsplitsen in of ze
een doel en een missie of niet.
Die niet.
Nou, ik heb toch al verloren.
Ik ben bereid om je vijf extra punten geven...
als je die erin kunt krijgen.
Ik besloot, misschien een beetje wanhopig,
dat het enige tussen mij staat
en de zak met chocoladesnoepjes,
was een ondubbelzinnige provocatie van deze man.
Uitstekend. Een geïnduceerde opname.
Als alle andere pogingen mislukken, een dramatische provocatie
kan een anders volledig passieve vis laten bijten.
Een zalm of een forel, bijvoorbeeld,
eet zichzelf vet in zout water,
en dan eigenlijk geen behoefte heeft om te eten
als hij stroomopwaarts gaat naar de paaigronden.
Ze hebben geen honger, maar zullen instinctief reageren
bij de juiste provocatie.
Dat zou geen vlieg zijn, maar bijvoorbeeld,
een felgekleurde wobbler, bij voorkeur rood,
onmiddellijk geserveerd voor de vis.
De allerbeste is er een die we het Finse Wapen noemen.
De zogenaamde "Rappala.
Ik weet niet of het vergelijkbaar is,
maar ik besloot in ieder geval uit te zoeken
waarom hij niet had toegehapt,
en om mijn psychologische vaardigheden,
die B, naar mijn mening, niet in dezelfde mate bezat.
Je hebt een cadeau gekocht.
Ja.
Het is voor mijn vrouw.
- Geen cadeautjes voor de kinderen? - Nee.
Die hebben we eigenlijk niet.
Nou, je lijkt nogal welgesteld.
Je reist eerste klas, en jij hebt onze tickets gekocht.
Waarom koop je dan geen fatsoenlijk cadeau voor je vrouw?
Ik kan zien dat het van het station.
Natuurlijk had ik...
kocht iets voor haar...
iets beters, maar...
Laten we zeggen dat ik plotseling haast had om thuis te komen.
Waarom zou een man als jij
met zo'n geordend leven plotseling moeten haasten?
Het heeft te maken met familie.
Mijn vrouw en ik hebben besloten dat we...
We missen tenslotte het krijgen van kinderen.
En dat als we kinderen willen, het nu moet gebeuren.
Dus mijn vrouw belde gisteren om te zeggen dat ze...
Ze begon te ovuleren.
En alle tekenen wijzen op maximale vruchtbaarheid precies vanavond.
Zie je wel?
Daarom kocht ik voor haar een cadeautje op het station.
Ik moest zo snel mogelijk zo snel mogelijk.
- Nu begrijp ik het. - Wat begrijp je?
Waarom je geen seks met ons had.
Het was niet omdat ik het niet wilde.
Dus je hebt je sperma gespaard.
Wekenlang. Ik bedoel, jij en je vrouw zijn...
lijken op een leeftijd te zijn waar elke poging
om zwanger te worden moet zeer serieus worden genomen.
Op dit moment is mijn...
Mijn spermakwaliteit is op zijn hoogtepunt, is me verteld.
Alsjeblieft...
Ik smeek je, doe het alsjeblieft niet.
Het is goed.
Doe dat alsjeblieft niet.
Je bent zo geil als de hel geweest.
Maar je wilde je lading niet opgeven.
Doe dat alsjeblieft niet.
Oh, verdomme.
Wauw.
In jouw geval was het niet de smaak van een Madeleine taart,
bevochtigd met lindebloesemthee,
maar de combinatie van chocolade en sperma.
Wat?
Dat was een stukje cultureel blasfemische uitweiding.
Het is een verhaal over herinneringen.
Hoe de combinatie van twee smaken
zette een keten van herinneringen in gang.
Dus orale seks werd, in het oog van de visser,
je... je Finse wapen.
Is dat je enige commentaar?
Wat nog meer... Wat wil je dat ik zeg?
Dat ik me laakbaar heb gedragen.
Dat al mijn acties een voorbeeld zijn
dat ik een... Ik ben een verschrikkelijk mens.
Zo zie ik het niet.
Integendeel, ik zag het als een...
Een zeer plezierig en humoristisch verhaal.
Helemaal niet verdrietig, of... of gebukt onder zonde.
Zoals al dat gepraat over de doos van Pandora.
Ik heb bewust gebruikt en anderen pijn gedaan...
omwille van mijn eigen voldoening.
En wat ik je tot nu toe heb verteld begint dat alleen maar te suggereren.
Maar toen je het verhaal vertelde, was je vrolijk.
Vol humor.
Het was niet alsof je begon aan een tragisch verhaal begon.
Nou, zo ben ik nu eenmaal.
Ik heb altijd gehouden van de rillingen aan het begin van koorts,
maar al te goed wetend dat ziekte snel zal volgen.
Het enige wat je hebt gedaan,
behalve een paar mensen een ervaring om nooit te vergeten,
is dat je...
Je hebt S van zijn last bevrijd
in wat... wat jeugdige overmoed.
Ik heb ergens gelezen dat als je de lading te lang
zal het sperma sterven.
Of erger nog, ontaarden.
Misschien dankzij jou, Mr. S en zijn vrouw
hebben nu een gezond en goed functionerend kind.
Ik ontdekte mijn kracht als vrouw
en gebruikte het zonder zonder zich om anderen te bekommeren.
Dat is volstrekt onaanvaardbaar.
Oh, schatje...
Mij moet je niet "schatje" noemen.
Nee.
Wat ik wilde zeggen was dat
Als je vleugels hebt, waarom zou je dan niet vliegen?
Sta me toe om uit te weiden.
Ik heb een boek gelezen over Sikorski en helikopters
waar de auteur benadrukte dat
om op te stijgen, kantel je de helikopter naar voren.
Het lijkt alsof je probeert de helikopter te forceren
de grond in, maar het effect is het tegenovergestelde.
Dat de snelheid de helikopter
en veegt het in de lucht.
De piloten zeggen dat de helikopter wil vliegen.
Het is net als wanneer je in een zweefvliegtuig zit,
en plotseling ben je opgetild,
door de spontane emissie van thermiek.
Thermiek is wanneer de zon het veld opwarmt,
en het stoot een thermische bel uit van warme lucht die opstijgt.
Deze vliegtuigen willen vliegen.
Het is alleen een beetje onvoorspelbaar wanneer.
Je vloog op die... op die trein.
En dat verraste je.
Geen verhalen meer.
Je moet slapen.
Nee, nee.
Dit begint me te amuseren.
Ik weet niet eens hoe je heet.
Mijn naam is Joe.
Ik ben Seligman.
Wat een belachelijke naam.
Het is Joods.
Je zei dat je niet religieus was.
Nee, maar mijn overgrootvader wel.
En mijn ouders gaven me de naam als een soort...
sentimentele associatie met het Jodendom.
Waarom het sentimentele deel van religie, zoals je zei,
de religie zelf overleven?
Je hebt een punt.
Maar we zijn altijd antizionisten geweest,
wat niet hetzelfde is als antisemitisch zijn,
zoals bepaalde politieke machten ons proberen te overtuigen.
Seligman...
betekent "de gelukkige".
Ben je dan gelukkig?
Nou, ik denk het wel.
Op mijn eigen manier.
Zelfs als ik het soort persoon ben
die de nagels van de rechterhand eerst.
Wat betekent dat?
Nou, ik verdeel de mensheid in twee groepen:
de mensen die de nagels knippen eerst de linkerhand,
en de mensen die de nagels van de rechterhand eerst.
Mijn theorie is dat de mensen die de nagels knippen
van de linkerhand eerst, ze zijn luchtiger.
Ze hebben de neiging meer van het leven te genieten,
omdat ze meteen voor de makkelijkste taak, en...
bewaar de moeilijkheden voor later.
- Wat doe je dan? - Altijd eerst de linkerhand.
Ik denk niet dat er een keuze is.
Ga altijd eerst voor het plezier.
En als je dan de linkerhand hebt gedaan,
blijft alleen de rechterhand over.
Dat is de makkelijkste die overblijft.
Zo heb ik het nooit bekeken.
Je bent nooit te oud.
Nooit te oud om te leren.
Dat is rugelach.
Mm-hmm. Ja, het is een Joodse taart.
- Daar is die sentimentaliteit weer. - Oh, maar het is meer dan rugelach.
Het is rugelach geserveerd met een taartvork.
Een rugelach is naar mijn mening gebak,
waar geen excuus voor is voor het eten met een taartvork.
Om het met een taartvork te serveren is irritant onmannelijk,
om niet te zeggen ronduit vrouwelijk.
Het kan ons echter verder brengen met het verhaal.
Ik kende ook iemand die elke dag rugelach at,
bijna ritueel, met een taartvork.
En hoewel we een beetje in de tijd springen,
Ik moet je vertellen over Jerome.
Voor zover ik kan zien, het volgende hoofdstuk
bevat niet zo'n directe beschuldiging
tegen mijn persoon als de rest van het verhaal.
Maar zoals je hebt gelezen blijkbaar heel veel,
je weet dat in een verhaal dingen goed moeten zijn
voordat ze slecht kunnen zijn.
Het hoofdstuk zal ook een sentimentele ziel zoals jij gelukkig maken
want het bevat observaties over het onderwerp liefde.
Mag ik je iets vertellen?
Zeker.
- Ja. - Ja, natuurlijk.
Het is misschien niet belangrijk voor je...
Maar voor mij wel.
Ik heb nog nooit een orgasme gehad.
Echt waar?
Jij bent mijn eerste.
Je weet niet hoe gelukkig me dat maakt.
Ik hou van je.
Jij bent mijn eerste.
Nou, ik moet toegeven,
Dat zeggen heel veel meisjes.
De treinreis had mijn eetlust doen toenemen,
en al snel begonnen B en ik een club
die we "De Kleine Kudde."
Mea vulva, mea maxima vulva.
B nam natuurlijk de leiding
want zij was de meest van ons was.
Ze is katholiek opgevoed. Ik weet zeker dat je bekend bent met
met de praktijken van de katholieke kerk.
mea maxima vulva. Mea vulva, mea...
Dat is interessant.
Godslasterlijk, satanisch.
De muziek. Het interval tussen "B" en "F."
Het is een tritonus. Het interval van de duivel.
Het was verboden in de muziek in de Middeleeuwen.
Nou, de stofzuiger heeft het uitgevonden.
Ze nam pianolessen.
Stofzuiger?
De stofzuiger bezat een speciaal talent voor slappe hanen.
Ze had een soort vacuüm in haar kut.
Ik stelde me zoiets voor.
Veertiende van de achtste.
Ik was op een plek die The Donkey heette.
De jongens staarden, Universitaire hangplek.
Ik benaderde de domste van de partij
en vroeg de weg naar de metro.
Hij studeerde literatuur.
Ik vertelde hem dat ik veel las, en dat ik mensen echt bewonderde
die ervoor kozen om onderwerpen in de diepte.
Zoals ik al zei, hij was erg dom.
Vertelde me alles over Kierkegaard.
Ik knikte, glimlachte.
Toen vroeg hij of we ergens anders heen konden gaan.
De idioot dacht dat hij me te pakken had na vijf minuten van zijn gelul.
Ik vertelde hem dat ik ongesteld was,
en ik haalde zijn pik eruit en gaf hem een handjob.
Lelijke, kleine verschrompelde lul, met een strakke voorhuid.
Toen ik het terugtrok, zakte het in elkaar
maar uiteindelijk werkte het. Universiteitsjongens zijn walgelijk.
En toen heb ik hem afgetrokken tot hij schudde
op die manier doen ze dat, weet je. Net voordat ze komen.
Toen liet ik zijn pik los en stond op.
Ik liet hem tegen de muur staan
met zijn broek op zijn enkels verbijsterd kijkend.
B's boodschap was niet precies representatief.
Ze moest gewoon de stoere zijn.
Het was gericht aan de mannen.
Het ging over neuken, en over het recht om geil te zijn.
We masturbeerden samen, dat soort dingen.
Maar het was opstandig.
We mochten geen vriendjes hebben.
Niet neuken met dezelfde man meer dan één keer.
Je zei dat je opstandig was. Waar rebelleerde je tegen?
Liefde.
Liefde?
We waren toegewijd aan het bestrijden van de op liefde gefixeerde maatschappij te bestrijden.
Ik geloofde echt in onze kleine kudde.
Maar natuurlijk, dat was naïef van me.
Na verloop van tijd zullen zelfs de sterkste
konden niet trouw blijven aan ons manifest.
Derde van de vijfde. Mijn derde geslachtsgemeenschap deze week,
- weer met Alex. - Derde?
Hebben we niet gezegd dat we elke kerel één keer neuken?
Ja, maar hij was nogal lief.
Lief?
- Nou, je weet wel, sexy. - Nou, zeg dan maar sexy.
Hij kneep in mijn oorlellen.
Oorlellen? Geweldig. Wat heeft hij nog meer uitgeknepen?
Ik denk niet dat je Alex begrijpt.
Dat wil ik niet.
- Onze relatie... - Relatie.
Ziezo.
Zoals jij het beschrijft, die vol lust zou moeten zijn,
is gewoon een misselijkmakende analyse van zijn toekomstige capaciteiten
als een vader voor je kind.
Je denkt dat je alles weet over seks.
Het geheime ingrediënt voor seks is liefde.
Voor mij was liefde gewoon lust met jaloezie erbij.
Al het andere was totale onzin.
Voor elke 100 misdaden gepleegd in de naam van de liefde,
er is er maar één gepleegd in naam van seks.
Dat is nogal een uitspraak.
Nou, het versterkte allemaal mijn voor een serieuze opleiding.
Glasgow.
Aberdeen.
Waarom lach je?
Nou, ik stelde me net voor
hoe een opleiding overbrengen in je verhalen.
Nou, dat is niets om over te lachen.
Oh, dat begrijp ik.
Wat voor opleiding heb je gevolgd?
Ik begon medicijnen te studeren, net als mijn vader.
Vandaag gaan we de procedure uitvoeren die abortus wordt genoemd.
We openen ons baarmoederhalskanaal om de baarmoeder binnen te gaan,
en om toegang te krijgen tot de foetus,
waarvoor we de zogenaamde Hegal-sticks.
We gaan het vaginakanaal in, en gaan het baarmoederhalskanaal in.
We beginnen met een klein stokje
om zo min mogelijk schade aan het weefsel.
En dan vergroten we de grootte van de stok.
Maar het werd steeds moeilijker moeilijker voor me om me te concentreren,
dus studeerde ik steeds minder, tot ik uiteindelijk stopte.
Mijn vader was erg teleurgesteld toen ik stopte.
Maar het was de enige keer dat ik mijn moeder echt zag lachen
toen ze zei, "Wat heb ik je gezegd?"
Dus in plaats daarvan begon ik op zoek naar een baan.
Het bleek dat het moeilijk was om een baan te krijgen
die ook maar half fatsoenlijk betaalde.
Ik wist niet echt hoe ik iets moest doen.
Dus ik had geen hoge verwachtingen toen ik solliciteerde naar een baan
als assistent bij een drukkerij.
Kun je me een beetje meer
over je achtergrond?
Eh...
- Onderwijs. - Oh.
Nou, ik heb de middelbare school afgemaakt, en besloot medicijnen te gaan studeren.
Maar ik heb het niet afgemaakt.
Ik weet dat het een beetje zinloos klinkt om hier te komen.
- Juist. - Ik heb gewoon echt een baan nodig.
En ik heb het overal geprobeerd.
Ik geef meestal geen banen aan mensen alleen maar omdat ze er een nodig hebben.
Hoe zit het met secretariële vaardigheden? Heb je daar iets van?
Nee, ik dacht niet dat je vaardigheden nodig had.
Je dacht dat je geen vaardigheden voor deze functie
- als secretaresse? - Nee.
Kun je een envelop openen?
Ja, ik... Ja, ik denk Ik kan een envelop openen.
Nou, ik ben blij dat te horen.
Ik zal dit gesprek bespreken met Mr. Jerome, mijn baas.
Denk je dat dat er een kans is?
- Ik betwijfel het. - Oh.
Nou, blijkbaar, absoluut geen ervaring hebben
is absoluut prima voor deze klus.
Je hebt het.
Betekent dat Dat ik morgen moet beginnen?
Ja, ik denk het wel.
- Goedemorgen. - Goedendag.
Ja?
- Goedemorgen, meneer. - Goedemorgen.
Ik wilde je even voorstellen aan onze nieuwe junior secretaresse.
Joe? Ik geloof dat je haar haar werk uit wilde leggen.
- Hallo. - Dit is de nieuwe junior secretaresse.
Liz, mag ik nog een koffie?
- Ja, natuurlijk, meneer. - Dank u.
Hoi.
- Jerome. - Je eerste liefde.
Ik wed dat je niet dacht dat ik iets zou maken iets van mezelf zou maken, toch?
En nu zit ik hier.
De directeursstoel van M & J Morris, Ltd.
- Ja, het is heel verrassend. - Verrassend?
Het is een teken van God.
Weet je, ik heb sindsdien vaak aan je gedacht.
Heb je aan mij gedacht?
- Nou... - Wat?
Meestal, weet je, zit mijn oom hier.
Maar hij heeft een beetje van een buikprobleem,
dus hij is naar het kuuroord, neemt lange baden,
veel water drinken, arme jongen. En niemand weet voor hoe lang.
Dus nu ben ik de "J" in M & J Morris, Ltd.
Wat vind je daarvan?
We drukken kaarten en enveloppen, dat soort onzin.
Het is een verdomd ingewikkelde zaak, weet je.
Ik begrijp er geen woord van.
Kom, ik leid je rond. Ja?
- Dames? - Ja, meneer.
Kijk, daar ben je. Goed gedaan.
Elke keer als je het goed doet, zeg ik: "Goed gedaan, Liz."
- Dank u, meneer. - Hoe heet ze?
- Liz. - Goed gedaan, Liz.
- Goed gedaan, Liz.
Het stopte.
Neuken.
Ja.
- Is er geen alarm? - Welk?
- Is er geen... - Alarm, juist, ja.
Goed bedacht.
Stel je voor...
je ziet er nog net zo geweldig uit al die jaren later.
Oh, nee.
- Nee. - Nee?
Nee, Jerome, dit werkt niet.
- Wat werkt niet? - Dit.
Waarom niet?
Je bent niet echt mijn type.
Gaat het zo worden?
- Ja. - Oké.
Verdomme.
Oké.
Eh...
Geef me je hand.
We doen de brandweergreep.
- Alles goed met je? - Ja.
Waarom heb je geen seks met hem gehad?
Je hebt vast wel eens seks gehad in een lift.
Ik weet het niet zeker. Ik heb veel idioten geneukt.
Inclusief ergere idioten dan hij.
Natuurlijk, ik...
Ik had er spijt van dat dat hij het toen was geweest.
Maar dat is gewoon sentimenteel gewauwel.
En ik ben niet sentimenteel.
Ik neem aan dat hij je toen ontslagen heeft.
Nee. Als hij me had ontslagen, dan had hij verloren.
Aangezien ik me niemand herinnerde
Ik heb mijn werktaken gedefinieerd,
Ik besloot schoon schip te maken om om de wateren glad te strijken.
Goedemorgen, meneer.
- Nog telefoontjes? - Nee, meneer.
- Wat heb je gedaan? - Oh. Ik heb opgeruimd.
Je hebt opgeruimd.
- Het was nogal rommelig, en... - Liz?
- Ja, meneer? - Ze heeft opgeruimd.
Ik weet het, ik... Ik wist het niet, meneer.
- Ik was weg van mijn bureau. - Ben je helemaal gek geworden?
Wat doet de thee en gebak hier?
Ik dacht dat dat was wat je wilde voor...
Dacht je? Je mag niet denken.
Ik betaal je toch niet om na te denken? Dit is een herhaling.
- Een herhaling... - Juist.
Raap het op. Neem het mee naar buiten. En doe het opnieuw.
Eén moment.
Kom binnen.
Zou het nu een goed moment zijn voor thee en cake?
Natuurlijk, waarom niet?
Waar is verdomme mijn taartvork?
- Taartvork? - Juist.
Nou, ik zou je er een gegeven hebben, maar het voelt gewoon... ongepast.
Ongemanierd.
Vrouwelijk.
Aan de andere kant,
moet je zeggen dat een taartvork een nogal praktisch hulpmiddel is.
Het is als een kruising tussen een mes en een vork.
Het punt is dat je in staat moet zijn
om de gebakschaal vast te houden met één hand
en snij het dan met de andere.
En eet het dan met de vork.
Het is niet vrouwelijk, het is op zijn minst burgerlijk.
Er wordt gezegd dat de bolsjewieken,
tijdens hun rooftocht door Rusland,
om de mannen van de jongens te scheiden,
of liever de bourgeoisie van het proletariaat,
brachten ze een jongen mee, en voordat ze een huis in brand staken
stuurden ze hem naar binnen om ervoor te zorgen ze taartvorkjes hadden.
Dat is niet waar.
Ik heb het verhaal niet uit eerste hand.
Hallo.
- Hoi. - Hoi.
Ik vroeg me af of je me zou kunnen helpen.
Het is opeens heel vies geworden. Zie je wel?
Zie je, je hebt je vieze vingers erop.
Misschien moeten we je handen wassen.
Ja, beter.
Mm-hmm.
- Je moet wel heel getalenteerd zijn. - Ja, natuurlijk.
Hmm.
Zie je, hier zit een vlek.
Als je het aan Jerome, zou hij gezegd hebben
dat ik degene was die de oorlog had verklaard.
Vaak nam hij me mee naar de stad zodat ik zijn jas kon vasthouden.
- Daar. - Waar?
Daar, achter de groene auto.
- Het is niet groot genoeg. - Dat is het wel, er is genoeg ruimte.
Ik zag het, er is niet genoeg ruimte.
Ik zeg het je, er is genoeg ruimte.
Nee. Het is een te kleine ruimte voor zo'n lange auto.
Mag ik het proberen?
- Kun je het proberen? - Ik ben hier een tovenaar in.
Ik heb het net geprobeerd, maar er is niet genoeg ruimte, Joe.
Je hebt het me net zien doen. Er is niet genoeg ruimte, oké?
- Mag ik het proberen? - Neuken. Wil je het proberen?
Waarom niet?
Stom.
Het was ongeveer rond deze tijd dat een dramatische verandering
binnen in me gebeurde.
Ik zag plotseling een soort orde in de puinhoop.
Sta je hier alleen maar te kijken?
Ja. Ik begin zijn rommel leuk te vinden.
Hoe bedoel je?
Nou, dit zijn allemaal dingen geplaatst door Jerome.
Ik bedoel, door Jerome's handen.
Klinkt voor mij alsof je graag behandeld wilt worden door Mr. Jerome.
Schat, je bent verliefd op hem.
Het was allemaal heel erg verkeerd.
Ik wilde een van Jerome's dingen zijn.
Ik wilde opgepakt worden en weer neergezet worden, telkens weer.
Ik wilde behandeld worden door zijn handen
volgens een verfijnd principe
die ik niet begreep.
Zijn sterke handen?
Ja, maar nu ging het niet meer alleen over zijn handen.
Het is alsof alles aan hem anders was,
wat het natuurlijk niet was en ik wist dat in mijn hoofd.
En ik berispte mezelf omdat ik hem in dit nieuwe licht zag.
- Liefde is blind. - Nee, nee, nee, het is erger.
Liefde vervormt dingen.
Of nog erger... liefde is iets
waar je nooit om hebt gevraagd.
Het erotische was iets waar ik om vroeg, of zelfs van mannen eiste.
Maar deze idiote liefde...
Ik voelde me erdoor vernederd,
en alle oneerlijkheid die daaruit volgt.
De erotiek gaat over ja zeggen.
Liefde doet een beroep op de laagste instincten,
verpakt in leugens.
Hoe zeg je "ja" als je "nee" bedoelt en andersom.
Ik schaam me voor wat ik geworden ben.
Maar ik had er geen controle over.
- Weet je wat je nu doet? - Nee, wat ben ik aan het doen?
Je verdedigt je persoonlijkheid.
Ik dacht dat het de bedoeling was om het te onthullen.
- Dank je wel. - Graag gedaan.
Dank je, dat betekent: "Dat is alles."
Je kunt nu gaan. Tot ziens, Joe.
Op dit moment, begon ik weer te lopen.
Heb je in het bos gewandeld?
Ja, ik heb in het bos gewandeld.
Het bos uit mijn kindertijd.
Ik maakte dezelfde wandeling keer op keer.
Sla rechtsaf na het poortgebouw,
en weer rechts bij de es,
die de mooiste bladeren heeft in het bos,
en verder, langs een dame met haar poedel,
en de oude man op de bank.
Ik kon mezelf niet bevrijden van het beeld van Jerome
en zijn achteloze elegantie.
En gedurende deze tijd, toen ik met andere mannen was,
Ik verbood ze om mijn lichaam met hun handen aan te raken.
En al snel stopte ik helemaal met seks.
Ik probeerde hem altijd te ontmoeten.
Ik ontdekte waar hij woonde,
maar natuurlijk, durfde nooit bij hem aan te bellen.
Ik begon mezelf zelfs mezelf opzettelijk
zodat hij me zou opmerken.
Je hebt een achterlicht kapot gemaakt.
Dat heb ik gedaan.
Ik dacht dat je zo'n een tovenaar was met parkeren.
Ik ook.
Het wordt ingehouden op je salaris.
Het is een lange auto.
Ik heb een lange tijd aan een brief
waarin ik hem vertelde over mijn gevoelens voor hem,
maar kon mezelf er niet toe brengen het te overhandigen.
- Tot ziens. - Dag. Tot ziens.
Een maand zou voorbijgaan
voordat ik genoeg genoeg moed had verzameld om het af te leveren.
Nou, ik heb hem toch een brief geschreven.
Denk je dat de brief een slecht idee is?
Nee, ik denk dat het het juiste is om te doen.
Ik ben gewoon... Ik denk dat je misschien moet wachten tot vrijdag.
Waarom?
Hij is altijd in een goede bui op vrijdag.
Oké.
Het spijt me, is dit niet... Jerome's kantoor?
Ik ben blij te kunnen zeggen dat dit nooit is geweest
en nooit Jerome's kantoor zal zijn.
Mijn neef viel voor me in terwijl ik ziek was.
Wat is dat? Een brief voor hem?
Ja.
Geef het aan mij en ik zorg ervoor dat hij het krijgt.
Ik kan niet beloven wanneer dat zal zijn omdat hij al lang weg is.
Hoe de jongeren hun onbedwingbare verlangen
voor reizen is mij een raadsel.
- Dus hij is weg? - Ons verlaten, ja.
Ravotten over een reis rond de wereld,
- en getrouwd en zo. - Getrouwd?
Huwelijk, ja.
Mijn secretaresse is gevlogen.
Liz.
En je baan?
Nou, het bleek dat Jerome's oom
eiste een beetje meer kennis over het bedrijf, dus...
Ik begrijp het.
Nou, als bewijs dat jij dat je een slecht mens bent,
er was niet veel te doen in dit hoofdstuk.
Ja, zoals ik al zei. Tenminste oppervlakkig.
- Ik veronderstel dat je jaloers was. - Nee, ik was niet jaloers.
Ik kende dat gevoel niet.
Het is bijna bovenmenselijk om geen jaloezie te voelen.
Was dat dan het einde van de liefde?
Nou ja, misschien niet zo eenvoudig.
Maar daarover later meer, zoals ze in de romans zeggen.
En Jerome is gewoon verdwenen?
Ja. Hoewel ik geprobeerd had om hem... op mijn eigen manier, mentaal,
terwijl ik masturbeerde in de trein tussen andere mensen.
Je masturbeerde in de trein, op de stoel?
- Ja, natuurlijk. - En dat is mogelijk?
Gemakkelijk. Je legt je jas gewoon op je schoot.
Het kan in stilte zonder uitdrukking.
Het enige dat me zou kunnen verraden
en meestal aan vrouwen, was mijn open mond toen ik klaarkwam.
Ik heb een puzzel gemaakt.
Legpuzzel?
Ik vond details in de andere passagiers
dat me aan Jerome deed denken.
Maar op de lange termijn,
Ik kon me niet vasthouden aan de details van hem,
hoe hard ik het ook probeerde.
Dus je zou dat op een bepaalde manier kunnen zeggen,
Jerome volgde je als een soort silhouet.
Ja, maar geleidelijk verdwijnend als een seksueel wezen.
Misschien is het zo met herinneringen. Je herinnert je silhouetten.
De hoofdzaken.
Maar dat is niet per se een slechte zaak.
Natuurlijk zijn er silhouetten in de winter.
De bomen zijn moeilijk uit elkaar te houden.
Deze knoppen...
Mijn vader worstelde moedig
met zijn flora en gidsen met boomsoorten.
Het is eigenlijk...
de zielen van de bomen die we in de winter zien.
In de zomer is alles groen en idyllisch,
maar in de winter, de takken en de stammen, ze vallen allemaal op.
Kijk eens hoe krom ze allemaal zijn.
De takken moeten alle bladeren naar het zonlicht dragen.
Het is één lange strijd om te overleven.
Mijn vader verraste me door de naakte koffers
de zielen van de bomen.
Een poëtische gedachte dat was zeldzaam voor hem,
zoals hij zelf zegt, gaf hij de voorkeur aan de empirische wetenschappen.
En na Jerome?
Ik reageerde, um...
Nou, laten we zeggen... agressief.
- Hoe? - Door mijn jacht op mannen te intensiveren.
Je kent deze supermarkt deuren
die openen en sluiten door middel van door een soort sensor?
Vergelijk nu deze deuren met mijn kut,
en voeg een buitengewoon gevoelige sensor toe.
Mijn gevoelige deuropening gaf me een kans
om mijn morfologische studies te ontwikkelen van knieën tot genitaliën.
Ik begon aan een reis door, wat, in het jargon van kinderboeken,
zou je kunnen noemen, "Het land van de grote, slechte lullen.
"Het land van de kleine Gele hanen," enzovoort.
En bovenal vocht ik me een weg
door een onnoemelijk aantal besneden lullen.
Wist je trouwens dat als je
alle voorhuid afgesneden door de geschiedenis heen,
het naar Mars zou reiken en weer terug?
"Mevrouw H."
Inmiddels had ik een aanzienlijke groep mannen opgebouwd,
en begon moeite te krijgen om te onthouden wie wie was.
Hallo, liefje. Wil je afspreken?
Het is Fisher.
Ik lig hier te denken aan jou en wat je zei.
Ik ben helemaal niet boos als dat is wat je denkt.
Hoi, Joe. Het is Rob weer.
Ik vond het echt leuk je te zien.
Geef me een... Geef me een belletje.
Hoi, Joe.
Ik heb een paar berichten achtergelaten. Is alles in orde?
Ik gaf het snel op proberen te herinneren
de individuele relaties. Het was onmogelijk.
En onmogelijk te voorspellen wat ze wilden horen.
Dus bedacht ik een methode.
Het was allemaal gebaseerd op toeval.
Een betekende een overdreven liefdevol antwoord.
Een twee, niet zo gepassioneerd, maar nog steeds positief.
En zo verder, tot vijf, wat een volledige afwijzing was.
En zes, helemaal geen antwoord.
De truc met deze methode was dat ik me geen zorgen hoefde te maken over
de individuele relaties,
maar werd in plaats daarvan volledig onvoorspelbaar,
wat de mannen natuurlijk de mannen nog wilder maakte.
Hé, Eddie, ik ben het.
Luister, ik heb hier veel over nagedacht,
en ik ben tot de conclusie gekomen dat we klaar zijn. Tot ziens.
Ik vroeg me af of je terug wilde komen,
en misschien kunnen we iets leuks doen.
Hoi, Patrick, met Joe.
Ik heb echt een leuke tijd met je gehad, en ik zou graag willen dat je terugkomt.
Als je geïnteresseerd bent, laat het me weten. Tot ziens.
Ik denk echt niet dat we bij elkaar passen, en je bent behoorlijk irritant,
dus ik wil je niet meer zien. Bel alsjeblieft niet terug.
Dat klinkt nogal stressvol.
Ja, eigenlijk wel.
Maar gelukkig had ik mijn troostboekje.
Als ik troost of rust nodig had, pakte ik mijn herbarium
en keek naar mijn favoriete bladeren.
Essen, bevende espen en linden.
Als je te maken hebt met met een grotere groep geliefden
zoals ik was, zal er typisch een verschil in hun kwaliteiten.
H was een kleverige klootzak.
Ik had A uitgenodigd voor een etentje, omdat hij mijn favoriet was,
terwijl H, die aanwezig was, behoorlijk irritant was geworden.
Je moet vertrekken. Ik heb gasten voor het diner.
Maar hij komt pas om zeven uur.
Nee. Maar zeven is niet zo ver weg.
Hou je van mij?
A zou om zeven uur aankomen,
en ik moest H daar weg krijgen.
Ik hou te veel van je.
Je blijft beloven, maar ik begrijp het nu
dat je nooit omwille van mij.
Het is triest, maar...
het is jouw keuze.
Het is niet bevredigend voor mij dat Ik je niet volledig kan hebben.
Daarom kunnen we elkaar niet meer zien.
Tot ziens.
Kijk...
Heb een fijn leven.
Mijn schat, ik ben de jouwe.
Ik heb haar verlaten.
- Is hij naar binnen gegaan? - Ja.
Is de deur gesloten?
- Uh, hallo. - Hallo.
Verontschuldig je. Wij...
had beloofd niet naar boven te komen.
We wilden gewoon...
om er zeker van te zijn dat hij veilig aankwam, nu dat hij...
de grote beslissing genomen.
Mogen de kinderen hem binnen zien?
Ze zeggen dat de ervaring van afscheid nemen
kan later heel nuttig zijn bij het verwerken van trauma's.
Wat een leuke plek.
Het is zo bohemienachtig.
We hadden vroeger een plek zoals deze voordat we...
waren we getrouwd.
Voor de kinderen, ik en mijn man.
Oh, het spijt me. Hij is niet meer, hè?
Het is allemaal zo nieuw en verwarrend.
Hij wilde ons alles geven, maar...
Natuurlijk konden we dat niet accepteren.
Oh, dat klopt.
- Je hebt de autosleutel nodig. - Nee, ik heb de auto niet nodig.
Oh, ja, dat doe je.
Hij vindt de auto mooi.
Hier.
- Alsjeblieft, neem het gewoon aan. - Ik wil het niet.
- Neem het gewoon mee. - Ik wil die klote auto niet!
Het is al goed. We nemen de bus naar huis.
Kinderen kunnen net zo goed Nu al aan het openbaar vervoer wennen, toch?
Natuurlijk zal hun levensstandaard zal niet meer hetzelfde zijn, maar...
Ik zeg dat niet om iemand lastig te vallen.
Je moet realistisch zijn.
Hé.
Wat is dit?
Het is een cadeautje.
Een kussen dat hij zelf heeft geborduurd.
- En voor wie is het? - Papa.
Ik hoop dat het goed is als de kinderen
noemen hun vader hier "papa".
Als je wilt, kunnen ze hem bellen...
"hem," of gewoon, "de man."
Wat dan ook.
"Het zal wel."
Moet moeilijk zijn als je alles hebt,
om te weten wat ik moet zeggen.
Om eerlijk te zijn, was mijn eerste gedachte nooit,
ooit een van van jullie de kinderen te laten zien,
maar toen veranderde ik van gedachten.
Ik dacht dat het alleen maar goed was dat hun vader geconfronteerd zou worden
door de kleine mensen wiens levens hij heeft verwoest.
Geef papa je cadeautje.
Het is een auto die de kleine lieverd heeft geborduurd.
Ik ben me ervan bewust dat niet iedereen het kan zien, maar...
Met het hart kan men veel zien,
hoe onbelangrijk die informatie voor jou kan zijn.
Is het goed als ik de kinderen het hoerenbed laat zien?
Zij hadden tenslotte ook een aandeel in deze gebeurtenis.
Je moet het zien. Toch?
Laten we naar Papa's favoriete plek.
Kom op, jongens.
Oh!
Dus hier gebeurde het allemaal.
Je moet proberen deze kamer uit je hoofd te leren.
Vooral het bed.
Het zal je goed van pas komen later in therapie.
Oh.
Hier zit ik te ratelen over therapie
zonder na te denken wat het zou kunnen kosten.
Ik hoop dat je niet denkt dat we hier zijn om te bedelen.
Het spijt me.
Gek zijn. Mama is gek aan het doen.
Laten we een kopje thee drinken.
Hopelijk is het niet te zwak.
Ik ben bang dat ik nogal nerveus ben.
De vader van de kinderen heeft graag twee klontjes suiker in zijn thee.
Mm-mm. Ik pak het wel.
Mm-mm. - Nee, nee, alsjeblieft, alsjeblieft.
- Hallo. - Hallo.
- Ja? - Uh...
Wat leuk. Heerlijk.
- Jongens, kom hier. - Is Joe hier?
Dit kan interessant zijn.
- Dit is mijn zoon. - Ja.
- Hallo, hallo.
- Kijk hem in de ogen. - Ik ben Andy. Hallo.
- Vriend van Joe dan? - Ja.
- Kennen jullie elkaar al lang? - Uh... Niet zo lang, nee.
- Niet erg lang? - Nee.
Oh.
Een menage-a-trois.
Het is allemaal zo exotisch.
Zo ruimdenkend.
Op dat punt... Ik heb gefaald.
Geen twijfel mogelijk.
Jongens, nu is het tijd om alert te zijn,
en stel alle vragen die je hartje begeert.
Omdat...
Ik hoop dat je nooit te maken krijgt met
zulke mensen of in zo'n ooit weer in zo'n situatie terechtkomen.
Nou, hmm? Heb je geen vragen?
Nee?
Nou, zal ik beginnen?
Bij benadering, hoeveel levens...
denk je dat ze tijd heeft om in één dag te vernietigen?
Vijf? 50?
Of enkele honderden?
Ik geef toe dat het laatste onwaarschijnlijk klinkt,
maar waar een wil is is er een weg.
Kijk, dit is gewoon een groot misverstand.
Jongens?
Ik hou... Ik hou niet van je vader.
Dat zegt ze alleen maar om ons beter te laten voelen.
Ik weet zeker dat je dat begrijpt.
Want als het een grap was, Ik bedoel...
Als... dit echt een grap was, dan zou het zo'n wrede grap zijn.
Niemand kan zo wreed zijn.
Ze zeggen dat zelfs de Hunnen op hun rooftocht
waren nogal onvoorwaardelijk, maar om een familie uit elkaar te halen...
Om een netwerk van gevoelens te vernietigen geweven over 20 jaar
is geen grap, dat kan ik je verzekeren.
Nou...
Als drie een menigte is, dan moet zeven zijn
een beetje een uitdaging voor de mooie juffrouw.
Ik moet zeggen dat ik het moeilijk vind me kan voorstellen dat ze van eenzaamheid geniet.
Ik denk dat we beter de kans grijpen om weg te komen
voordat het grotesk wordt.
Nee, nee, nee!
Je wilt je vader toch geen een slecht geweten geven, toch?
Hoe heeft deze episode je leven beïnvloed?
Helemaal niet.
- Helemaal niet? - Nee.
Je kunt geen omelet maken zonder een paar eieren te breken.
Nou, dat is waar.
Sommige mensen... geven de verslaafde de schuld.
Andere mensen hebben medelijden met de verslaafde.
Maar ik was verslaafd uit lust, niet uit behoefte.
Dat zou je toch zeggen?
En lust die leidde tot vernietiging om me heen,
overal waar ik kwam.
Nou, verslaving leidt soms tot...
afwezigheid van empathie.
Je kunt niet tegen een leeuw vechten
en blaas de neuzen van je kinderen op hetzelfde moment.
Voor mij was nymfomanie was harteloosheid.
Je bent erg koppig.
Maar hoe zit het met jezelf?
Hoe voelde je je tijdens dit alles?
Voelde je je goed? of voelde je je slecht?
Het is grappig omdat als ik aan mijn leven denk
als geheel, kan ik alleen maar zeggen dat ik me goed voelde.
Maar als ik me een specifieke episode,
Ik zou zeggen dat ik me op dat moment Ik voelde me nogal slecht.
Op welke manier?
Mevrouw H had gelijk over de eenzaamheid.
Ik zou liegen als ik zei dat het niet mijn constante metgezel was.
Dus je was met al al die mannen, en je voelde je nog steeds alleen?
Ik wilde je er niets over vertellen.
Maar je hebt me in de val gelokt.
Het was een zeker gevoel.
Oh, wat vreselijk dat alles zo triviaal moet zijn.
Toen ik zeven was moest ik een operatie ondergaan.
Niets ernstigs, maar het verdoving nodig.
Ik had al medicijnen gekregen, en voelde me goed.
Maar toen ik in de kamer keek waar de dokters en verpleegsters
voorbereidingen troffen voor de operatie,
het was alsof ik moest passeren
een ondoordringbare poort helemaal alleen.
Het was niet alleen dat Ik miste mijn moeder.
Ik denk niet dat ik mijn vader heb gemist,
ook al was hij de aardige was.
Het was alsof ik helemaal alleen was in het universum.
Alsof mijn hele lichaam gevuld was met eenzaamheid en tranen.
En ik mag nog steeds geen medelijden met je hebben?
Zullen we doorgaan?
Wat ben je aan het lezen?
Ik lees het lees het niet echt, ik ben gewoon...
mezelf opnieuw leren kennen met Edgar Allan Poe.
Ik ken hem niet.
Nou, hij was een...
zeer angstige man.
Hij stierf op de meest angstaanjagende manier die je je kunt voorstellen,
in iets dat delirium tremens heet.
Het treedt op wanneer langdurig misbruik van alcohol wordt gevolgd door...
door een plotselinge onthouding.
Je lichaam gaat in een soort een soort hypergevoelige schok.
Je kunt de meest gruwelijke hallucinaties
of ratten en slangen en kakkerlakken die uit de vloer komen,
en wormen die langs de muren glibberen.
Je hele zenuwstelsel staat op scherp,
en je hebt een constante paniek en paranoia.
En dan faalt de bloedsomloop.
Maar de paniek en horror...
blijft tot het moment van overlijden.
Ik weet wat delirium is.
"Tijdens de hele
van een saaie, donkere en geluidloze dag
in de herfst van het jaar, toen de wolken hingen
drukkend laag in de hemel,
Ik was alleen op doorreis te paard
door een bijzonder troosteloos stuk land;
en uiteindelijk vond ik mezelf
toen de schaduwen van de avond vorderde,
binnen het zicht van het melancholische House of Usher."
Hé, pap.
Hoi, liefje.
Hoe gaat het met je?
Ik had ruzie met mama.
Ze... Ze komt niet.
Je moet geen ruzie met haar maken.
Je kent Kay's angst voor ziekenhuizen.
Ik weet dat ze niet komt.
We hebben alles al gezegd wat we moesten zeggen.
Kay en ik namen thuis afscheid.
Ik wil haar hier helemaal niet.
- Dat kan ik niet accepteren. - Je zult wel moeten.
Ze is een laffe, stomme trut.
Nee, dat is ze niet.
- Ja. - Nee, dat is ze niet.
Ja, dat is ze. Dat heb je nooit begrepen.
Schrikt het je niet af?
Nee.
Hoe kun je niet bang zijn?
Ik heb er zoveel zien sterven.
En daar is dat citaat van Epicurus
over het niet bang zijn voor de dood.
"Wanneer we zijn, is de dood niet gekomen.
Als de dood is gekomen... zijn wij dat niet."
Je weet dat het gaat gebeuren.
Ik ken ook alle medicijnen die de artsen te bieden hebben.
Dus nee.
Ik ben niet...
Ik ben niet bang.
Hmm. Mijn mooie meisje.
Mooie vader.
Hallo, dokter.
Dit is mijn dochter Joe.
- Hé, Joe. - Hoi.
Heb je iets nodig?
Zoals ik al zei, heb ik besloten om
een voorbeeldige patiënt, mezelf volledig onderwerpend
- op doktersvoorschrift. - Heb je pijn?
Ik denk het niet, nee.
We geven je een plons geven.
Je haar is langer.
Nee, dat is het niet.
Ze geven je te veel medicijnen.
Nee.
Pap.
Het is goed, pap. Je droomt alleen maar.
Je hebt een nachtmerrie.
Het is goed.
Het is goed, het is goed, het is goed.
Oké. Maak je geen zorgen, ik ga de dokter halen. Maak je geen zorgen.
Je moet uitgeput zijn.
Het gaat goed met me.
Ik denk dat je naar huis moet gaan, om wat te rusten.
Nee. Iemand moet hier zijn.
Misschien kun je dit delen delen met andere familieleden.
Er zijn geen anderen.
Kay!
Papa, het is goed.
Kay?
Kay.
Kay. Kay.
Kay.
Kay! Kay.
- Kay! - Ik ga de dokter halen.
Kay!
Ik ga de dokter halen, papa.
Neem me niet kwalijk. Mijn vader is echt ziek.
Zitten. Ik ga even kijken.
Misschien kun je hem wat meer morfine geven.
Er is iets dat ik wil uitleggen.
Ik kan hem zeker meer morfine geven,
maar waarschijnlijk zal het veel verschil maken.
De meeste sterfgevallen verlopen gelukkig verlopen zonder complicaties,
zolang je de patiënten medicijnen geeft om ze vrij van angst en pijn te houden.
In een paar gevallen, het stervensproces
veroorzaakt hersenbeschadiging,
die veroorzaakt wat wij een delirium noemen.
Dat is niet iets wat we kunnen verzachten met morfine, helaas.
Papa.
Het komt allemaal goed.
Ik weet niet wat er met me gebeurt.
Wil je niet een stukje wandelen?
Ik blijf bij je vader in de tussentijd.
Blijf je? Blijf je hier?
Ja.
Essenbladeren.
Waar heb je ze gevonden?
Ze waren in het park.
Het is echt de mooiste boom in het bos.
Maar pa...
Hoe herken je het in de winter?
Ik heb het je al 100 keer gezegd.
Ik kan het me niet herinneren.
Toen de es werd gemaakt...
het maakte alle andere bomen in het bos jaloers,
omdat het...
Het was de mooiste boom in het bos.
Het had het sterkste hout.
Het kan voor van alles gebruikt worden.
Het was de Wereldboom in de Noorse mythologie.
Je kon er niets iets slechts over zeggen.
En toen alle andere bomen de es zagen
met zijn zwarte knoppen...
begonnen ze allemaal te lachen.
"Oh, kijk.
De es had zijn vingers in de as."
Papa. Papa!
Papa. Papa, wat is er?
Papa, wat is er?
Papa, ik ben het! Dan ben ik het. Ik ben het!
Help! Help!
Oké.
Oké. Het is goed, het is goed. Het is al goed.
We moeten hem vastzetten.
Wat ben je aan het doen? Wat doe je me aan?
Joe! Wat doe je me aan?
Joe!
Het spijt me.
Je moet een pauze nemen.
Neem me niet kwalijk.
Oké, maak je geen zorgen.
Ruim dat gewoon op.
Klaar?
Toen hij stierf, had ik geen gevoelens meer.
Nou, dat is zeker begrijpelijk.
Nee. Ik weet niet wat er met me gebeurd is.
Het was erg beschamend.
Beschamend? Ik begrijp het niet.
Ik heb gesmeerd.
Ik weet dat je jezelf graag jezelf op een negatieve manier presenteert,
en dat je dit hebt, soort donker vooroordeel
dat je slechter bent dan alle anderen.
Maar dit verhaal bij aan dat geloof.
Het is heel gewoon om seksueel te reageren in een crisis.
Het is misschien beschamend voor jou, maar...
in de literatuur, Er zijn veel ergere voorbeelden.
Maar ik heb wel de schuifmaat van mijn vader.
Ik vond het zo mooi en versleten door het gebruik.
Wat heb je nog meer ontvangen?
Niets.
Ik had de kracht niet om ruzie te maken met mijn moeder,
dus ik schreef elk verder deel van mijn erfenis af.
Echt? Nou, dat is een dramatisch gebaar.
- Je luistert naar muziek, zie ik? - Ja.
Ik vind het erg leuk. Zal ik een bandje zoeken?
Nee, als er al een tape in de machine zit? Dat wil ik graag horen.
Het is iets waar ik waar ik de laatste tijd veel naar luister,
hoewel het helaas geen volledige opname, helaas.
- Wat is het? - Het is Bach.
Uit zijn kleine orgelboek.
Het thema is oorspronkelijk een hymne,
Bach herschikte het en verfraaide het een beetje.
Hij was de meester in polyfonie, als je weet wat dat is.
Nee, weer iets dat ik niet weet.
Polyfonie is uit de Middeleeuwen.
Het is een volledig Europees fenomeen.
Het onderscheidt zich door het idee dat,
Elke stem is zijn eigen melodie,
maar samen in harmonie.
Bachs voorloper, Palestrina, hij schreef veel woorden
voor meerdere koren tegelijk,
zwelgend in meerstemmigheid.
Maar in mijn ogen perfectioneerde Bach
de melodische expressie en de harmonie.
En ook gemengd met wat nogal onbegrijpelijke
mystiek over getallen,
waarschijnlijk gebaseerd op de Fibonacci-reeks.
Je weet wel die ene die begint met de nul,
en dan komt die.
De reeks wordt gemaakt door de twee voorgaande getallen op te tellen
om de nieuwe te maken, Dus nul plus één is één.
en één plus één is twee, en twee plus één is drie
en drie plus twee is vijf, en vijf plus drie is acht,
en acht plus vijf is 13.
De reeks heeft een interessant verband
naar de stelling van Pythagoras van de Gulden Snede.
Het ging allemaal om het vinden van een goddelijke methodologie
in kunst en architectuur.
Een beetje zoals een driekleur,
die werd gespeeld op de piano in je kleine club
werd verondersteld een satanisch interval.
De som van de numerieke waarden vertegenwoordigd in Bachs naam is 14,
een nummer dat hij vaak gebruikte in zijn composities.
Het slimme van Bachs naam
is dat de numerieke waarde van de afzonderlijke letters
zijn allemaal getallen van Fibonacci.
Dit stuk heeft drie stemmen:
de basstem...
De tweede stem speelde met de linkerhand.
De eerste stem speelde met de rechterhand.
Dat heet Cantus Firmus, of Cantu firmus.
En samen vormen deze drie stemmen de polyfonie.
Nou, als ik dit moet vergelijken met mijn verhaal,
het doet denken aan een kwaliteit van nymfomanie,
die normaal gesproken wordt genegeerd, maar niettemin essentieel is,
en namelijk de relatie tussen de verschillende omgangsvormen.
Dat is interessant.
Ze creëren een... volledigheid?
Zoals bijvoorbeeld de handdruk,
die voor alle mensen de som is van
alle verschillende handdrukken die samen
vormen onze kijk van wat een handdruk is.
De goede en de slechte handdruk,
de stevige, de slappe.
Normaal gesproken wordt een nymfomane gezien als...
iemand die er geen genoeg van kan krijgen,
en heeft daarom seks met veel verschillende mensen.
Nou, dat is natuurlijk waar,
maar als ik eerlijk moet zijn, zie ik het precies als
de som van al deze verschillende seksuele ervaringen.
Dus op die manier, heb ik maar één minnaar.
Omdat de muziek drie stemmen heeft,
Ik zal me beperken tot praten over drie geliefden.
De bas is gemakkelijk. Dat is F.
F had een rode auto die hij tweedehands had gekocht.
Terwijl ik seks had
met zeven of acht man elke avond in die tijd,
Planning was lastig.
En ze moesten allemaal precieze afspraken hebben.
F was een goede man.
Als hij was ingeroosterd om tien uur,
hij kwam altijd rond negen uur en parkeerde beneden in de straat.
Ik glimlachte altijd als ik hem zag.
Vaak had ik medelijden met hem, en gaf hem een kopje koffie,
hoewel ik klaar was met de vorige.
Het is moeilijk te zeggen waarom ik kies om over F. te praten,
maar hij was geruststellend,
en hij wist precies wat Ik wilde als we seks hadden.
Nee, ik zou nog verder gaan, en zeggen dat er
een soort telepathie toen we seks hadden.
Zonder woorden wist hij precies wat ik wilde,
waar hij me moet aanraken en wat hij moet doen.
Het meest heilige doel voor F was mijn orgasme.
Waarom? En dan...
antwoordden de zwanen met dezelfde stem.
En verleende hem privileges
die geen van de anderen kreeg.
F was de basstem.
Monotoon, voorspelbaar en ritualistisch.
Geen twijfel mogelijk.
Maar ook het fundament dat zo belangrijk is,
zelfs als het op zichzelf betekent het niet veel.
G was heel anders.
De enige waarop ik moest, en op wilde wachten.
Toen hij eindelijk opdook en ik de deur opende,
ging hij niet meteen naar binnen,
zoals een kat dat niet doet als je hem binnenlaat.
Alsof, zodra de deur open is,
het heeft alle tijd van de wereld.
Maar hij was meer dan een kat.
Hij leek op een soort jaguar of luipaard.
Hij bewoog zoals zij,
waar ik helemaal opgewonden van raakte.
Toen hij op mijn bed ging liggen,
was het me duidelijk dat dat ik hem moest benaderen,
en niet andersom.
En toen ik hem aanraakte, was het met enige aarzeling,
omdat zijn reacties onvoorspelbaar waren.
Hij had de leiding. Zo was het.
# #
Ondanks mijn succes in het beheren van
de ingewikkelde logistiek die gepaard gaat met het regelen van
tot tien dagelijkse seksuele bevredigingen,
terwijl je ook een fulltime baan,
Ik was nog steeds vatbaar voor een zekere droefheid.
Dus toen mijn drukke leven een paar pauzes toestond,
Ik gebruikte ze om mijn wandelingen te maken.
Deze herhaalde wandelingen werden een soort metafoor
voor mijn leven. Monotoon en zinloos.
Ja, precies zoals de bewegingen van een gekooid dier.
Eigenlijk wachten we allemaal op toestemming om te sterven.
Nee.
Nee, nee, nee. Nee, er...
Er zijn een aantal compleet onrealistische toevalligheden
in je verhaal over Jerome.
Eerst neemt hij je toevallig aan als... Als assistent.
En dan maak je een wandeling in een bos,
en het is bezaaid met foto's van hem.
En dat niet alleen... hij is aanwezig.
En dan als een god, trekt hij je door de wolken naar zich toe.
Nou en? Zo gaat dit verhaal.
En ik ben degene die het vertelt, en ik weet wat er gebeurd is.
Wil je het horen of niet?
Lieve hemel.
Wat een vreemde manier om elkaar te ontmoeten.
Ja.
Het is een heel vreemde manier.
Jerome was daar omdat hij net ruzie had gehad
met zijn vrouw, die in woede de foto's verscheurde
die ze net hadden ontwikkeld van hun reizen.
Ik weet niet of ik dit kan geloven.
Welke manier denk je dat je de meeste
uit mijn verhaal?
Door erin te geloven of er niet in te geloven?
Ja, je hebt gelijk.
Je hebt misschien een punt met dit alles.
Het geheime ingrediënt voor seks is liefde.
De derde stem, het geheime ingrediënt.
Cantus Firmus.
Vul al mijn gaten.
# #
Wat is er mis?
Hmm?
- Ik voel niets. - Huh?
Ik voel niets.
Ik kan... niets.
"FĂĽhre mich") #