Impreza w lochu.
Hej, obudź się.
Wyluzuj, kolego! To Adam. Nie skrzywdziłby muchy.
Chyba miałeś koszmar, więc cię obudziłem.
Gdzie jestem?
Kim jesteście?
- Cole! - Vania. Mistrz Wu!
Dzięki bogom!
Panie ninja,
proszę mi pozwolić przedstawić.
Oto Korgran z Metalonii!
Korganowi miło cię poznać.
Plundar Złodziej!
Oddaj mu broń, Plundar.
Wybacz, nawyk.
I ja, Fungus Czarnoksiężnik.
W tych okolicach
jesteśmy znani jako Maluczcy.
Maluczcy?
Jesteście jakąś drużyną?
Jesteśmy grupą poszukiwaczy przygód.
Poszukiwacze przygód? Tego nam trzeba.
Wypełniamy misję i potrzebujemy pomocy.
Misja?
Korgran bardzo zajęty. Musi wypolerować topór.
Ja też... Muszę...
coś ukraść, znaleźć jakiś łup.
Ja też, niestety.
Mój grafik to koszmar.
Nie łapię. Jesteście poszukiwaczami przygód, nie?
To smutna prawda, ale nie bylibyśmy zbyt pomocni.
Zawiedliśmy na naszej jedynej misji.
Dlatego jesteśmy tu na dole.
Co się stało?
Korgran opowie tę historię.
Fungusie!
Słuchajcie i usłyszcie Korgrana,
który kroczył ziemią
w futrzanych butach i z mówiącym toporem.
Cofnij się, jaszczurze!
Uderzenia twego ogona
nie zachwieją Korgranem!
Korgran cię dziś pokona.
Żaden zimnokrwisty demon
nie pokona Korgrana!
Ciepłokrwisty też nie!
Nic zimnego ani ciepłego!
Nie pokonałeś mnie.
Łatwe zwycięstwo dla Korgrana!
Dobra robota, Korgranie, jak czasem.
Masz na myśli „jak zawsze”, toporze.
No... Tak.
Oczywiście.
Tysiąc siedemset osiemdziesiąt sześć
złotych monet.
Sześć procent wzrostu w ujęciu kwartalnym w Pillaging.
Ojcze!
Korgran wrócił!
Synu,
czemu ciągle mówisz w trzeciej osobie?
Może myślisz, że to brzmi bardziej barbarzyńsko,
ale słyszę tylko brak wykształcenia.
Po długim czasie
Korgran udowodnił swoją wartość!
Korgran gotów zostać
cennym członkiem barbarzyńskiej hordy.
Spójrz!
Ross, przyjacielu!
Czemu nazywasz potwora „Rossem”?
To nie jest potwór!
To Ross!
Dyrektor Działu Plądrowania w Zachodnim Regionie.
Przepraszam, Ross.
Mojego syna czasem ponosi.
Czemu milczałeś?
Brachu, wygląda na to,
że pokonałeś niewłaściwego faceta.
Nie mów, że wciąż rozmawiasz z toporem!
Korgranie, to jest tylko w twojej głowie.
On nie mówi.
Nie słuchaj go! To magia!
Tylko ty możesz to słyszeć.
Wybacz, ojcze.
Korgran się wstydzi.
Synu,
wiem, jak ważne jest dla ciebie
ukończenie misji,
ale po raz trzeci atakujesz sojusznika.
Nie możesz tak dalej!
Ale przyjaciele Korgrana ukończyli misje lata temu.
Wszystkie dobre misje wzięte.
Dla Korgrana nic nie zostało.
Spójrz.
Została jedna misja.
Ale nie będzie łatwa.
Król Shintaro wydał nakaz stawiennictwa,
więc musiałbyś jechać sam
do tej odległej krainy.
Korgran nie będzie sam!
Będzie miał topór!
Normalny topór...
Który nie mówi.
Korgran!
W górę!
Razem na zawsze, kolego.
I tutaj my się pojawiamy.
Gdyż też odpowiedzieliśmy na wezwanie
i pojechaliśmy do Shintaro.
Moja magia jest do usług!
I topór Korgrana!
Który nie mówi.
I przebiegłość Plundara!
Dobrze. Gdyż to miasto zbudowano
na pradawnym lochu pełnym skarbów i łupów.
Wielu śmiałków poszukiwało tych bogactw
i nigdy więcej ich nie widziano.
W lochach są też niebezpieczne stwory,
pułapki i artefakty strasznego zła.
Największe zło to Czaszka Hazzy D’ura.
Przynieście mi ją,
bym sam zobaczył, jak obraca się w nicość.
Tylko wtedy Shintaro będzie bezpieczne.
Co wy na to? Przyjmujecie misję?
Tak!
Przyjmuję.
Korgran też!
- „Łupy” mnie przekonały. - Dziękuję.
I niech los się do was uśmiecha
i was chroni.
Tak to było.
Weszliśmy w ponury mrok
lochów Shintaro.
Nie były takie ponure.
Ale spacer po parku też nie.
Wkrótce wpadliśmy na to, co zwykle:
pułapki, trujące kolce, ostrza.
No i na pająki.
Ale dla tak doświadczonej grupy
to była bułka z masłem.
Uwaga!
Bingo!
Znaleźliśmy ją!
Korgran wypełnił misję!
Korgran! Co się stało?
Czaszka jest zła.
Ciemna moc próbowała opętać Korgrana.
Jeśli nie można jej dotknąć, jak ją zabierzemy?
Mogę ją nieść na toporze.
Który nie mówi.
Korgran!
Widzę, że wypełniliście misję.
To prawda, panie.
Korgran prosi o zaszczyt
zniszczenia złej czaszki.
Tak, myślę jednak...
że taka wielka moc może się przydać.
Przydałaby się do ochrony naszego miasta.
Panie, nie, czaszka jest zła.
Nie można jej ufać.
Korgran poczuł jej zło.
Czaszkę trzeba zniszczyć!
Wszyscy tak czujecie?
Tego się obawiałem.
Obawiam się...
A teraz lepiej się poznajmy, dobrze?
Dobrze.
To historia naszej misji.
Tak tu trafiliśmy i dlatego nazywamy się Maluczkimi.
Gdyż nie ma nikogo niższego od nas.
Nawet robaki są ponad Korgranem.
Skąd wiesz, co król powiedział do czaszki?
Już wpadłeś do dołu.
Zgadywałem.
Zmyśliłem to, by dodać dramatyzmu.
Nikczemny łajdak!
Zły król!
Parszywa czaszka.
Tata...
Ale macie rację.
Jest zły.
Teraz to wiem.
Dawno temu obiecałem,
że się nie poddam! Nigdy!
Wam też nie pozwolę.
Nasi przyjaciele gdzieś tam są.
Potrzebują nas!
Król Vangelis też.
I potrzebuje kopa w tyłek!
I to my go zadamy!
Od teraz nie jesteśmy Maluczkimi,
ale Wielkimi!
Bo tam właśnie zmierzamy!
W górę!
Co wy na to? Kto idzie ze mną?
Nie jestem pewien co do „Wielki”.
Ale co tam. Idę!
Napisy: Anna Wiśniewska