PUŁAPKI I JAK SOBIE Z NIMI RADZIĆ
Pola Plotkara z pustyni, gdzie odkryto tajemniczą piramidę.
Co jest w środku? Nikt nie wie.
Przybyli jednak ninja
gotowi do ekspedycji u boku Maksa Powersa, znanego odkrywcy.
Bylibyśmy wdzięczni za pomoc.
Nie. Nie ma mowy. Nein, danke.
Nikt nie wie, co tam jest. Może cenne znaleziska?
Skarby!
Złoto i diamenty!
Jesteś ekspertem od starożytnych budowli,
a twoją książkę, Pułapki i jak sobie z nimi radzić,
uważa się za przełomową.
Miło.
Ale nadal nie.
Profesorze, jak możemy pana przekonać?
Profesorze Powers, telefon do pana.
Dwayne! Prosiłem, by mi nie przeszkadzano.
Ale to Klub Badacza!
Co? Daj mi to!
Mówi profesor Powers.
Profesorze Powers, tu Cecil Putnam z Klubu Badacza.
Z przykrością informuję, że pana członkostwo zostaje zawieszone.
Co?
To skandal!
Żądam wyjaśnień.
Oczywiście.
Regulamin klubu wyraźnie wymaga, by członkowie badali znaleziska.
Pan nic nie zbadał od dziesięciu lat.
- Właśnie odkryłem piramidę! - Lecz jej pan nie zbadał!
A skoro nie jesteśmy Klubem Odkrywcy,
to nie liczy się jako osiągnięcie.
Halo?
Jest pan tam?
Jestem. Proszę nic nie zawieszać. Oddzwonię.
Chyba macie szczęście.
Maks Powers wraca do pracy.
Zanim ruszymy... Mam nadzieję, że czytaliście moją książkę.
Może wam uratować życie.
Oczywiście.
Pewnie! Uwielbiam tę książkę.
Rozdział ósmy: „Chwiejne mosty".
Sposób na przejście:
szybko i na czele.
Ostatnia osoba zazwyczaj spada.
Nie było tak źle.
Most był mocny!
Mieliśmy farta. Nie zawsze tak będzie.
Stój.
- Widziałeś? - Co?
Nie podoba mi się to.
- To pajęczyny. - Chcą, żebyśmy tak myśleli!
Przeskakujemy. O tak!
Kurczę żelek!
Złap się czegoś!
Próbuję!
Nie ma za co chwycić! Jest gładko!
Uwaga!
Załatwię to!
Mieliśmy przeskoczyć!
Tak zrobiłem!
Tak? To czemu siedzimy w dziurze z...
Co?
Na co się gapicie?
Ciekawi mnie, kto to był.
Ktoś, kto nie wyhamował.
To Hageman.
Mój konkurent. Był dobry.
Świetny.
Ale nie przeczytał mojej książki i zapłacił życiem.
Właściwie to przeczytał.
Pokaż mi to!
Skończył na rozdziale 8. Pajęczyny są w dziewiątym.
No proszę.
Niczego nie dotykać.
Kurczę żelek.
- Cole? - Załatwię to.
Nie spieszcie się!
Co to jest?
Wygląda na starożytny zamek.
Komnata otworzy się, gdy zostanie ułożony obraz.
Jak zagadka!
Lubię takie!
Przesuń tam!
- Tak! - Czekaj! A to?
- Nie, nie tak. - Spróbuj.
- Tak! - Co tu napisano?
„Strzeż się wchodząc do krypty gadziny,
wszak jej gniew prawie pożarł
całe Ninjago.
Aż prosty chłopiec
dzierżący kostur mocy przegnał zło".
- Co to znaczy? - Jakiś bełkot. Kto wie?
Nie widziałem jeszcze inskrypcji z sensem. Ignoruj je.
Nie!
Nareszcie wolna!
Gdzie on jest?
Kto?
Zdradziecki Oszust.
Ten, kto mnie uwięził.
Powiedz, gdzie jest,
a ja, Aspheera,
okażę ci łaskę.
Prawdopodobnie szuka chłopca z inskrypcji.
Co jej powiedzieć?
Powiedz prawdę.
Nie wiemy.
To było dawno temu...
Na nią!
Wezwę pomoc.
Ty władasz ogniem?
Tak! I nazywam się Kai!
Twój ogień mnie ogrzewa.
Zbyt długo byłam więziona w zimnej, mrocznej krypcie.
Przyjmę twój płomień.
Tak?
Kai!
- Co się dzieje? - Kradnie mu moce! Musimy ją powstrzymać!
Ninjago!
Zna Spinjitzu.
Jak?
Kai!
Dziękuję, władco ognia.
W zamian za ten dar
daruję wam życie.
Niech wasz pobyt tutaj
będzie tak miły, jak mój.
Żegnajcie.
Nie ujdzie ci to na sucho!
Udało się. Ja żyję!
Muszę kogoś poinformować!
Ty!
- Kurczę żelek. - Prowadź do wioski.
Wioski?
Nie ma żadnej w pobliżu.
Aż do miasta Ninjago.
Zabierz mnie do miasta Ninjago.
Nigdy!
To starożytny amulet ochrony. Nie skrzywdzisz mnie.
Jesteś pewien?
Tak!
Prawie. Mam nadzieję.
- No chyba, że mnie nie oszukali. - Pozwól, że sprawdzę.
Nie. Proszę, działaj! Błagam!
Zabierz mnie do Ninjago.
Zemsta będzie moja!
Napisy: Paweł Wodziński