Koniec gry.
Zane! Wytrzymaj!
Panie Dyer, potrzebuję pomocy!
PIXAL, pomóż Zane’owi!
Zane! PIXAL!
Zane?
Proszę, powiedz coś.
Zane!
Wystraszyłeś nas.
- Co się stało? Gdzie reszta? - Zmienili się w kostki energii.
Spokojnie, wszyscy wrócą.
Muszę tylko znaleźć Dyera i Nigrapiego,
namówić ich na rozmowę,
przekonać Nirapiego, by zmienił wszystkie kostki w ludzi i...
to chyba wszystko.
Znaleźliśmy Dyera.
Zrobię, co mogę, by pomóc.
Uważasz, że Nigrapi da się przekonać?
Nie wydaje się zły, tylko zdezorientowany.
Nie wie, co robi.
To moja wina.
Vast Industries zmusiło mnie
do porzucenia gry.
Nie rozumiałem, co stworzyłem.
Nie wiedziałem, że żył.
Żyje i jest trochę wkurzony.
Gdybym mógł z nim porozmawiać
i to wytłumaczyć.
Brzmi jak plan.
Wejdźcie na dach Wieży Borga, a ja sprowadzę Nigrapiego.
Jak?
Nie mam pojęcia!
Gdzie jesteś, Miltonie Dyerze?
Znalazłem cię!
To chyba zauważyłeś.
Dokładnie.
Leć za mną.
Co?
Złaź ze mnie!
Moce powróciły!
Miłe uczucie.
O nie.
Tam jest Jay!
Jest blisko wieży. Szybko!
Hej!
To nie fair!
Zapłacicie za to!
Nigdy nie byłem na dachu Wieży Borga.
Często tu przychodzimy.
Rany!
Nie!
Nigrapi, zaczekaj! Proszę!
Rozumiem twoją złość. Twój stwórca cię porzucił.
Mnie też porzucili rodzice.
Jestem jak ty.
Nie rozumiałem dlaczego
i nie miałem okazji zapytać,
ale ufałem, że mieli ważny powód.
A jeśli istnieje powód?
Jaki powód?
Nie wiem, ale...
Posłuchaj!
Złość niczego nie rozwiązuje.
Nie pomoże.
Nie poczujesz się lepiej.
Odwlekasz tylko nieuniknione.
Ta rozmowa nie ma dłużej sensu.
Nigrapi, nie rób tego!
Nie poznajesz mnie?
Poznajesz mój głos?
Milton Dyer, mój stwórca?
Tak. Nie zostałeś do tego stworzony.
Nie, by wzbudzać strach i cierpienie.
Czemu mnie stworzono?
By dawać radość i szczęście.
Ale mnie porzuciłeś.
Nie rozumiałem, co stworzyłem.
Nie rozumiałem, kim jesteś. Ja...
Bałem się.
To nielogiczne bać się swego dzieła.
Tak, ale to prawda.
Nie rozumiałem,
jak bardzo jesteś prawdziwy i żywy.
A kiedy Scott zniknął i firma spanikowała,
zamknąłem projekt.
Scott nie zniknął.
Jest w Najwyższym Imperium.
Wiem.
Twoje oczekiwania co do tego były jasne.
Kazałeś mi zapewnić mu
intensywną symulację.
Robiłeś to, co ci kazano.
To moja wina, Nigrapi.
Jeśli pozwolisz...
chciałbym to naprawić.
Zdefiniuj „naprawić”.
Naprawić błąd.
Jak?
Chodź do domu. Pozwól mi dokończyć
programowanie i ci pomóc.
Odpowiem ci na wszystkie pytania.
Musisz mieć ich wiele.
Do domu?
Ze mną.
Proszę.
Twoja propozycja... została przyjęta.
Ale musisz uwolnić tych, których więzisz.
To żywe istoty, jak ty,
i zasługują na wolność.
Dobrze, ale wszyscy, którzy tak wybiorą.
Nie tylko ci z tego świata,
ale też ci z Najwyższego Imperium.
Oni też zasługują na wolność.
Szybko się uczysz.
Gdzie jesteśmy?
Co tu się stało?
Jesteśmy w domu.
W Ninjago!
Ale...
jak?
Jay!
- Mistrz Wu! - Zane! PIX!
Co się stało? Mamy klucz-tanę? Wygraliśmy?
To długa historia.
To miejsce mnie nie bierze.
Idziemy, chłopaki.
Gdzie Nigrapi?
Tam, gdzie jego miejsce.
W domu.
Napisy: Anna Wiśniewska