ÇOCUKLARA UYARI!
Kıyamet'e sebep olmak tehlikelidir, evde denemeyin.
Evrenin yaratılışıyla ilgili
güncel kuramlar, tabii o hâlde başlamış değil de yaratılmışsa,
bunu 14 milyar yıl öncesine dayandırır.
Dünya'nın yaşı genellikle 4,5 milyar olarak kabul edilir.
Bu tarihler yanlıştır.
Ortaçağ alimleri yaratılış tarihini İÖ 3760 olarak verirler.
Bazılarıysa yaratılışı İÖ 5508'e kadar geri götürürler.
Bu da yanlıştır.
Başpiskopos James Ussher yerin ve göğün
İÖ 21 Ekim 4004 pazar günü sabah saat 9.00'da
yaratıldığını belirtmiştir.
Neredeyse 15 dakikalık bir yanılma payıyla bu da yanlıştır.
Sabah 9.13'te yaratıldı.
Bu doğruydu.
Şu fosilleşmiş dinozor iskeleti olayı
palaeontologların henüz fark edemediği bir şakadır.
Bu, iki şeyi kanıtlar.
Bir, Tanrı evren konusunda zar atmaz.
Ben kendi koyduğum kurallarla, tarifi olmayan bir oyun oynuyorum.
Başkaları bunu, karanlık bir odada kuralları açıklamayan
ve sürekli gülümseyen bir krupiye ve sınırsız parayla
poker oynamaya benzetebilir.
İkincisi, Dünya terazi burcudur.
Hikâyemizin başladığı gece Tadfield Advertiser'da
Terazi başlığında şunlar yazıyor:
"Kendinizi hâlsiz ve rutin içinde hapsolmuş hissedebilirsiniz."
Önem verdiğiniz bir arkadaşınız var.
Bugün mideniz rahatsızlanabilir, salatadan uzak durun.
Beklenmedik bir yerden yardım gelebilir."
Bu, her bakımdan doğruydu,
salata kısmı hariç.
Bunun gerçek önemini tam olarak anlamak için
daha öncesinden başlamamız iyi olur.
Tam olarak, 6000 küsur yıl öncesinden.
Yani başlangıçtan hemen sonrasından.
Her şey bir bahçeyle başlıyor, öyle de bitecek.
Söz konusu bahçe, Cennet Bahçesi.
Bir de elma var.
İşte bir elma.
Elmanın tadına bak.
Güzel bir gündü.
Zaten her gün güzeldi.
Yediden fazla gün geçmişti
ve yağmur henüz icat edilmemişti.
Fakat Cennet'in doğusunda toplanan yağmur bulutları
ilk fırtınanın yolda olduğunu haber veriyordu.
Ve bu, büyük bir fırtına olacaktı.
Kurşun balon gibi indi.
Pardon, ne dedin?
"Kurşun balon gibi indi." dedim.
Evet, sahiden öyle oldu.
Biraz fazla tepki gösterdi bence.
İlk günah falan işte.
İyile kötünün farkını bilmenin neresi kötü,
-anlamıyorum doğrusu. -Kötü olmalı...
-Crowley. -...Crowley.
Yoksa onları
bunu yapmaları için ayartmazdın.
"Oraya gidip ortalığı karıştır." dediler.
Öyle olmalı. Sen bir iblissin.
Senin işin bu.
Ama Yüce Tanrı pek ince düşünmemiş.
Bir bahçenin ortasında "Dokunmayın" tabelasıyla bir meyve ağacı.
Neden dağ başına koymamış ki?
Veya Ay'a?
Tanrı'nın aklından neler geçiyor acaba?
Tahmin yürütmemek en iyisi.
Hepsi Büyük Plan'ın parçası.
Bizim aklımız ermez.
Tarif edilemez.
Büyük Plan mı tarif edilemez?
Evet ya.
Anlamak ve kelimelere dökmek mümkün değildir.
Senin alevli bir kılıcın yok muydu?
Vardı. Alev alev yanıyordu. Ne oldu ona?
Kaybettin, değil mi?
-Verdim. -Ne yaptın?
Verdim.
Vahşi hayvanlar var.
Orası soğuk olacak,
kız da hamile zaten,
"Alın şu alevli kılıcı. Bana teşekkür etmeyin,
güneş üzerinize batmasın." dedim.
Umarım yanlış bir şey yapmamışımdır.
Sen meleksin.
Yanlış bir şey yapabileceğini sanmam.
Sağ... Ah, sağ ol.
İçime dert olmuştu.
Ben de endişeliyim.
Ya "Elmayı ye." diyerek doğru şeyi yaptıysam?
Bir iblisin doğru şeyi yapması başını epey belaya sokabilir.
İkimiz de yanıldıysak ne komik olur ama.
Ben doğru yaptıysam, sen de yanlış.
Hayır.
Hiç de komik olmaz.
Bu, insanlık tarihinin son 11 yılında meydana gelen
bazı olayların anlatımıdır ve görüleceği gibi
Cadı Agnes Çatlak'ın Dakik ve Kati Kehanetleri ile
tamamen örtüşmektedir.
Karanlık ve fırtınalı bir gece değildi.
Ama havaya aldanmayın.
Ilıman bir gece olması…
ON BİR YIL ÖNCE
…kötü güçlerin devrede olmadığı anlamına gelmez.
Devredeler.
Her yerdeler!
Mezarlığın kenarında iki iblis pusuda.
Volta atıyorlar
ve gerekirse bütün gece beklemeye hazırlar.
Şafak sökerken son bir pusu için
yeterince kallavi bir tehdit oluşturuyorlar.
Adi herif.
O bizi beklemeliydi.
Ona güveniyor musun?
-Hayır. -Güzel.
İblisler birbirine güvenecek olsa dünyanın hâli ne olurdu!
Son günlerde kendine ne diyor?
Crowley.
İşte geliyor. Farlı piç kurusu.
Bana soracak olursan burada fazla kaldı. Onlardan biri oldu adeta.
Fazla keyif alıyor.
İhtiyacı olmadığı hâlde güneş gözlüğü takıyor.
-Şeytan'a selamlar olsun. -Şeytan'a selamlar olsun.
Selam millet. Geciktim, kusura bakmayın, Denham'da A40 trafiği malum.
-Kestirme yapayım dedim... -Burada olduğumuza göre
bugünkü eylemlerimizi özetleyelim.
Tabii.
Eylemler, evet.
Bir rahibi ayarttım.
Sokaktan geçerken güneşlenen güzel kızlar gördü.
Zihnine şüphe yerleştirdim.
Adam aziz olacaktı.
On yıl içinde avucumuza düşer.
Evet, güzelmiş.
Ben bir politikacıya rüşvet verdim.
Ufak bir rüşvetten bir şey çıkmaz, diye düşünmesini sağladım.
Bir yıl içinde avucumuza düşer.
Evet, bunu seveceksiniz.
Bu gece Londra'daki tüm cep telefonu ağlarını çökerttim.
-Öyle mi? -Evet. Kolay olmadı tabii...
Ruhları efendimize döndürmekte ne faydası var?
Hadi ama, düşünsene.
Sinirini birbirinden çıkarmaya çalışan 15 milyon öfkeli insan.
Bu pek... hüner gerektirmiyor.
Merkez bunu dert etmez. Oradakiler bana bayılır.
Zaman değişiyor. Yani...
...sizden ne haber?
Bu.
Yok artık.
Evet.
Şimdiden mi?
Evet.
Ve benim elime mi bakıyor?
-Evet. -Evet.
Dinleyin, bu... benim olayım değil pek.
Senin olayın.
Senin başrolün.
Al hadi.
Dediğin gibi, zaman değişiyor.
Hatta zamanın sonu geldi.
Neden ben?
Aşağıdakiler seni seviyor.
Üstelik bu bir fırsat. Ligur bu gece yerinde olmak için sağ kolunu verirdi.
Veya başka birinin sağ kolunu.
Şurayı imzala.
Şimdi ne olacak?
Talimat alacaksın.
Ne bu surat?
Yüzyıllarca beklediğimiz fırsat elimizde.
Yüzyıllar.
Ebedî zafer anımız bizi bekliyor.
-Zafer. -Ve sen o muhteşem kader için
aracı olacaksın.
Muhteşem araç. Evet.
Tamam. Ben... gideyim o zaman.
Halledeyim.
Yok, halletmek istiyorum tabii ama ben gideyim.
Harika. Peki. Tamam.
Ciao!
Ne demek o?
"Ciao." İtalyanca.
"Çay" demek.
Crowley genel anlamda Kıyamet'ten yanaydı.
Ama onu başlatmaya çalışmakla
gerçekten olması arasında çok fark vardı.
Kahretsin. Of. Of!
Neden ben?
Çünkü bunu hak ettin Crowley, değil mi?
M25'e yaptığın şey şeytani bir dehaydı hayatım.
M25 mi? Evet, şey...
-İyi gitmesine memnunum. -İşte talimatların.
Bu çok önemli Crowley.
İşte en sevdiğin suşilerden bir seçme sevgili Aziraphale-san.
Sağ ol şef, çok naziksin.
-Katılabilir miyim? -Cebrail?
Bu ne beklenmedik bir zevk.
Çok...
Çok oldu, evet.
Bunu neden tüketiyorsun ki?
Sen meleksin.
Suşi bu.
Çok güzel.
Soya sosuna batırıyorsun.
İnsanlar öyle yapıyor.
Burada, onların arasında yaşayacaksam...
Görünüşü kurtarmak lazım işte.
-Çay? -İlahi bedenimi
kaba saba maddelerle kirletemem.
Tabii.
-Takımın güzelmiş. -Evet, kıyafetleri seviyorum.
-Ne yazık ki sonları geldi. -Geldi mi?
Aldığımız güvenilir bilgilere göre
bir şeyler... dönüyor.
-Öyle mi? -Evet.
Muhbirim işin içinde iblis Crowley'in olabileceğini söyledi.
Onu yakın takibe almalısın,
tabii çaktırmadan.
Biliyorum, ezelden beri bunun için Dünya'dayım.
Crowley de öyle. Seni henüz fark etmemesi bir mucize.
Evet, biliyorum.
Mucizeler bizden sorulur.
Deirdre ve Arthur Young'la tanışın.
Oxfordshire'ın Tadfield köyünde yaşıyorlar.
Geldik mi Arthur?
Dört dakikaya indi.
Bu tarafta olmalı. Yollar karanlıkta bambaşka görünüyor.
Rahibeler sancıların arası dört dakikaya inince gelmemizi söylemişti.
Sadece biraz...
Yumurtalı tereli sandviçimiz var mı?
Harriet Dowling ve eşi Amerikalı diplomat Thaddeus ile tanışın.
Nefes al hayatım. Nefes al.
Nefes alıyorum ya Tad! Neden yanımda değilsin?
Hayatım, yanındayım. Yanındayım. Aynı zamanda başkanın yanındayım.
Harriet, kusura bakma, eşin bize lazımdı.
Doğum, iki insanın paylaşabileceği en keyifli ortak deneyim,
-hiçbir anını kaçırmayacağım. -Tad!
İşimize dönelim.
Birazdan döneceğim hayatım.
Yanımda olman gerekiyordu seni aşağılık...
Bu akşam
Bayan Dowling gelecek.
Gizli Servis ajanları da yanında olacaktır.
Uygunsuz bir şey görmemelerini sağlamanız gerekiyor.
Rahibe Theresa ve ben Oda 4'te Dowling'lerin çocuğunu doğurtacağız.
Doğar doğmaz
bebeği annesinden alıp
ona efendimizin çocuğunu vereceğiz.
Her şey hazır.
Bu gece başlıyor.
Rahibe Mary Lafazan?
Affedersiniz Baş Rahibe,
acaba diğer bebek nereden gelecek?
Amerikalı bebeği sormuyorum. Orası belli. Leylekler getirdi falan.
Ama yani...
Efendi Crowley karanlığın müstakbel efendisiyle yolda Rahibe Mary.
Daha fazlasını bilmemiz gerekmiyor.
Biz St. Beryl Geveze Tarikatı'nın Şeytani Rahibeleriyiz.
Ve tarikatımız bu gece için kuruldu.
Rahibe Grace, sen resepsiyondasın.
Rahibe Maria Boşboğaz ve Rahibe Katherine Konuşkan,
siz Rahibe Theresa'ya yardım edeceksiniz.
Geri kalanlar görevlerini biliyor.
-Ambulans geliyor. -Ambulans.
Yerlerinize.
Affedersiniz Baş Rahibe, bana iş vermediniz.
Gözünüzden kaçtı herhâlde.
Evet, elbette.
Sen de bisküviden sorumlu ol. Pembe kremalılardan.
Manastır ambarında bir kutu olacaktı.
Açılın.
GİRİLMEZ
-Nefes al canım, nefes al. -Nefes alıyorum. Ah, Tanrım!
Affedersiniz. Deirdre Young.
Kasılmaların arası dört dakikaya indi!
St Beryl'e hoş geldiniz Bayan Young. Sizi gelecek hafta bekliyorduk.
Şimdi. Arthur doğum sırasında yanımda olacak.
Maalesef olmaz.
Babaların süreci herkes için karmaşıklaştırdığına inanıyoruz.
Ne zaman geleceğini ona haber veririz.
Rahibelerle tartışacak değilim.
Hemşireler işlerini bilir Deirdre.
Bitince görüşürüz...
Oda 3'te olacak.
Tamam.
İyi... İyi şanslar.
Tarihteki çoğu zafer ve trajedinin, insanların temelde iyi veya kötü değil,
sadece insan olmalarından kaynaklandığını bilmek
insan işlerini anlamakta faydalı olabilir.
Farları açık bıraktınız.
Dâhice.
-Kızılötesi mi? -Başladı mı?
-Beni dışarı çıkardılar. -Ne kadar vaktimiz var?
Sanırım başladı bile doktor.
Tamamdır. Hangi odada?
-Oda 3'teyiz. -Oda 3, tamamdır.
Üç iskambil kâğıdıyla yapılan takip etmesi güç bir numara vardır.
Bir avuç madeni paradan fazlasının
riske edildiği benzer bir şey meydana gelmek üzere.
Deirdre Young, Doğum Odası 3'te.
Az önce altın saçlı,
erkek bir bebek doğurdu, ona "Bebek A" diyelim.
Harriet Dowling, Doğum Odası 4'te doğum yapıyor.
Onun da altın saçlı bir erkek bebeği olacak, ona "Bebek B" diyeceğiz.
Rahibe Mary Lafazan'a altın saçlı bir erkek bebek verilecek,
ona da "Düşman" diyelim.
Kralları Yok Eden, Dipsiz Çukurun Meleği,
Bu Dünyanın Prensi ve Karanlığın Efendisi.
-Bu o mu? -Evet.
Tuhaf gözleri olur sanıyordum
ya da minik toynakları falan...
Ya da küçük bir kuyruk.
Bu kesinlikle o.
Deccal'i elimde tutuyorum yahu.
Ayak parmacıklarını sayıyorum.
Babana benziyor musun? Eminim benziyorsundur.
-Babacığa benziyor musun bakalım? -Benzemiyor. Onu Oda 3'e götür.
Oda 3. Acaba büyüdüğünde beni hatırlar mı?
Dua et de hatırlamasın.
Üç bebek. Dikkatle izleyin.
Dönüp dolaşıyorlar.
Rahibe Mary, burada ne yapıyorsun?
Bisküvileri yemekhaneye götürmen gerekmiyor mu?
Efendi Crowley, bebeği Oda 3'e götürmemi söyledi.
Götür o zaman.
Oldu mu?
Ben babasıyım. Eşiyim. İkisi de.
Evet ya. Tebrikler.
Hanımınız uyuyor, zavallıcık.
İkiz mi oldu? Nasıl yani?
-Kimse ikizlerden söz etmemişti. -Yok, yok. Sizinki bu.
Bu ise... başkasının.
Sadece ona göz kulak oluyorum.
Hayır, sizinki kesinlikle bu sefir hazretleri.
Başından küçük toynaklarının ucuna kadar, ki toynağı yok tabii.
Her şeyi yerli yerinde, değil mi?
Evet ya. O normal. Çok, çok normal.
Oğlan!
Başkanım.
Normal Y-kromozomlu bir evladın babası olduğumu
gururla bildiririm efendim.
Şimdi onu tartmak için bir süreliğine alıyoruz.
Bu sapına kadar erkek çocuğun babası emrinize amadedir başkanım.
Harriet. İşte bu!
Bebek nerede?
Şeytan, bana güç ver.
Efendimizin çocuğu nerede?
Rahibe Mary Lafazan onu Oda 3'e aldı.
Biz bunlara bisküvi diyoruz.
Ama siz bakıp "kurabiye" diyeceksiniz.
Ben de bisküvi diyorum.
İnsanlar arası bir iletişim yöntemi olarak
göz kırpmak pek çok anlama gelebilir.
Örneğin Rahibe Theresa şöyle demek istemişti...
Nerelerdeydin?
Bebekleri değiştirmeye hazırız
ve sen Düşman, Kralları Yok Eden, Dipsiz Çukurun Meleği,
Bu Dünyanın Prensi ve Karanlığın Efendisi ile
yanlış odada çay içiyorsun.
Rahibe Mary'nin
cevaben göz kırpması şu anlama geliyordu...
Düşman, Kralları Yok Eden,
Dipsiz Çukurun Meleği, Bu Dünyanın Prensi
ve Karanlığın Efendisi bu çocuk.
Ama şimdi konuşamam çünkü burada bir yabancı var.
Gel gelelim Rahibe Mary,
Rahibe Theresa'nın göz kırpışını daha ziyade şöyle anladı...
Aferin Rahibe Mary.
Bebekleri kendi kendine değiştirmiş.
Şimdi bana fazla çocuğu işaret et de
onu götüreyim, sen de
Ekselansları Amerikan sefiriyle çay içmeye devam et.
Fazla bebek alınıyor.
Gevezelik ediyorum ama...
Bu tayinden önce neredeydiniz?
Swindon.
İşte küçük adamınız, temizlendi, tartıldı.
Bak hayatım. Oğlumuz.
Çok güzel hayatım.
Küçük fırlamaya bak sen.
Onu görünce hayatta neyin önemli olduğunu anlıyorum.
İş değil.
Ona beyzbol öğreteceğim. Pazar günleri de balığa çıkacağız.
Tad!
Pardon hayatım, seni sonra ararız.
Çocuğa bir isim vermelisiniz.
Ona Thaddeus diyecektik.
Babası ve babasının babası gibi.
Damien harika bir isim.
Damien Dowling mi?
Çok ses tekrarı var.
Warlock olsun o zaman.
Eski bir İngiliz ismi.
İyi bir isim.
Merhaba Warlock.
Damien mı?
Hayır. Ben daha geleneksel isimleri severim.
Ailemizde sade, güzel isimler seçeriz hep.
Cain.
Çok modern doğrusu.
Şey, tabii...
Adam da var.
Adam mı?
Adam.
-Gel bakalım ufaklık. -Biliyor musun Deirdre...
Bence Adam ismi ona yakışır.
Merhaba Adam.
Rahibelerin fazla bebeği gizlice evlat edindiğini düşünmek hoş olurdu.
Onun mutlu, normal bir çocuk olarak büyüyüp
normal, mutlu mesut bir yetişkin olduğunu düşünmek.
Belki de öyle olur.
Muhtemelen tropik balığıyla ödüller kazanır.
Aziraphale'ı ara.
Aziraphale aranıyor.
Üzgünüm, Londra'daki tüm hatlar şu anda meşgul.
Maalesef kesinlikle kapalıyız.
Aziraphale, benim.
-Konuşmalıyız. -Evet.
Evet, bence konuşmalıyız.
Sanırım mesele...
Kıyamet. Evet.
Herkes Londra'da gizli bir buluşma için en iyi yerin
her zaman için St James Parkı olduğunu bilir.
Gizli servis ajanları tarafından beslenmeye alışan ördeklerin
onlara karşı Pavlov tepkisi geliştirdiği söylenir.
Rus kültür ataşesinin siyah ekmeği
daha zeki ördekler tarafından bilhassa rağbet görmektedir.
Crowley ve Aziraphale epeydir burada buluşmaktaydı.
Deccal olduğundan emin misin?
Eminim tabii. Bebeği doğuma götürdüm.
Orada doğmadı tabii.
Teslim ettim.
Amerikalı bir diplomat.
Gerçekten mi?
Kıyamet, bir sinema gösterisiymiş de
olabildiğince çok ülkeye satmak istermişsin gibi.
Dünya ve tüm krallıkları.
Biz kazanacağız tabii.
Buna sahiden inanıyor musun?
Tabii ki.
Sonunda Cennet, Cehennem'e üstün gelecek.
Çok hoş olacak.
Merak ediyorum da, cennette kaç tane birinci sınıf besteci var?
Mozart bizden çünkü de.
Beethoven.
Schubert.
Tüm Bach'lar.
Onlar müziklerini çoktan yazdılar.
Ve bir daha duymayacaksın.
Albert Hall yok. Glyndebourne yok.
-Sadece göksel armoniler. -Şey...
Üstelik kazanırsan kaybedeceklerinin sadece başlangıcı bu.
Seni tanıyan muhteşem küçük lokantalar yok.
Çiğ somon ve dereotu sosu yok.
Eski kitapçılar yok.
11 yılımız kaldı, sonra her şey bitecek.
Birlikte çalışmalıyız.
Hayır.
Dünyanın sonundan söz ediyoruz.
Sen festival için Edinburgh'dayken halletmeni isteyeceğim
küçük bir ayartma değil ki bu.
-Hayır diyemezsin. -Hayır.
Bir şeyler yapabiliriz. Bir fikrim var.
Hayır! İlgilenmiyorum.
Hadi, öğle yemeğine gidelim.
Sana borcum var...
Paris'ten.
1793.
Evet. Terör Dönemi.
Bizimkilerden miydi sizinkilerden mi?
Hatırlayamıyorum.
Krep yemiştik.
Enfesti.
Şimdi canın ne çekiyor?
Alkol.
Olağanüstü miktarda alkol.
Arkada şişeler dolusu Châteauneuf-du-Pape var.
1921'de 12 kasa almıştım.
Özel durumlar için hâlâ birkaç tane duruyor.
Cennette şaraba pek düşkün değiller sanki.
Cennette Châteauneuf-du-Papes bulamayacaksın artık
veya single malt viski
veya şemsiyelerle süslenmiş kokteyller.
Crowley, söyledim ya, sana yardım etmem.
İlgilenmiyorum. Biz sadece ahbaplık ediyoruz.
Ben meleğim. Sen iblissin.
Biz ezeli düşmanlarız.
Düş arkama kötü iblis.
Önden buyur.
O gece Arthur ve Deirdre Young
kendilerinin sandıkları bebeği alıp
Tadfield adlı sessiz İngiliz köyündeki evlerine döndüler.
Deccal 24 saattir yeryüzündeydi.
Bu arada Londra'da Soho'da bir melekle bir iblis
içkinin dibine vurmuştu.
Yani... tam olarak ne diyorsun?
Diyorum ki...
Diyorum ki, yunuslar.
Dediğim bu.
Beyinleri kocaman, şey kadar...
Felaket büyük işte.
Hele balinalar. Koskoca beyinli balinalar.
Kraken.
Dev gibi bir şey.
Yüzeye çıkıyormuş. Ta... ta sonunda,
deniz kaynarken.
İşte onu diyorum ya.
Bütün deniz fokurduyor.
Yunuslar, balinalar.
Her şey fokur...
Balık güveç. Neyse, onların suçu değil. Goriller de var sonra.
"Hop" diyorlar. Diyorlar ki...
"Gök kıpkırmızı oldu. Yıldızlar dünyaya çarpıyor.
Bugünlerde muzun içine ne koyuyorlar böyle?"
İrili ufaklı tüm yaratıklar.
Daha kötüsü ne, biliyor musun?
Her şey bittiğinde
sonsuzlukla karşı karşıyasın!
Sonsuzluk mu?
Evet, ilk başta fena gelmez.
Ama sonsuzlukta Stephen Sondheim galaları olmaz.
Gerçi patronun The Sound of Music'i
çok seviyormuş diye duydum.
Ebediyen onu izlemek ister miydin?
Her dağa tekrar tekrar
tırmanabilirsin resmen.
Benim de hoşuma gitmiyor
ama söyledim ya, ben karşı... Söyleneni yaparım.
Ben meleğim. Ben...
Ah, Tanrım, ben... Sarhoşken başa çıkamıyorum.
Ayılacağım.
Evet, ben de.
Harriet Dowling, bebek Warlock'u yeni evine, resmî bir Londra konutuna götürdü.
Görevimizi yaptık Hastur Efendimiz.
Bebek yerine ulaştı, ailesinin de ruhu duymadı.
Artık manastıra gerek kalmadı o zaman, değil mi?
-Korkarım ben... -Tasfiye.
-Ne? -Tarikatınız tasfiye edildi.
-Ne edildi? -Bir dakika...
Bizden istenen her şeyi yaptık. Ödülümüz ne olacak?
Ne sinir bozucu.
Bir susun ya.
Biz geveze bir tarikatız. Aklımızdan geçeni söyleriz.
Şimdi de aklımızdan geçen, bize böyle davrana...
Tarikatın feshedildiğini onlara söyler misin?
Yoksa hepsi yangında mı yok olsun?
Ne yangını?
Yardım etmek istesem de yapamam.
İlahi plana müdahale edemem.
Ya şeytani planlar?
Beni engellemen de ilahi plana dâhildir belki.
Yani her fırsatta Şeytan'ın hilelerine
engel olman gerekmiyor mu?
-Şey... -Bir desise gördün mü engellersin.
Ben... Genel anlamda.
Aslında insanları teşvik ederek...
Ama Deccal doğdu.
Önemli olan nasıl yetiştiği. Aldığı etkiler.
Kötü etkiler
benden gelecek.
Biri başarısız olmama sebep olsa çok yazık olurdu.
Sen öyle deyince...
Cennet, seni engellememe itiraz etmezdi aslında.
Etmezdi. Hanene başarı olarak yazılırdı.
Biz vaftiz babaları oluruz.
Yetişmesini gözetiriz.
İşimizi doğru yaparsak kötü olmaz. İyi de olmaz. Normal biri olur.
İşe yarayabilir.
Vaftiz babalar.
Kahrolma sen e mi!
Alışınca o kadar da kötü gelmiyor.
BEŞ YIL SONRA
DÜNYANIN SONUNDAN ALTI YIL ÖNCE
Bir dadıya ihtiyacınız varmış.
Bir bahçıvan arıyormuşsunuz.
Genç Efendi Warlock!
Ne kadar çabuk büyüyorsunuz.
Herhâlde yaşınız...
Beş. Beş yaşındayım.
Nedir o?
Ha, Güvercin Kardeş o.
Salyangoz Kardeş.
O da Sümüklü Böcek Kardeş.
Unutmayın genç Warlock,
büyüdükçe
tüm canlıları
sevip saymalısınız.
Dadım canlı şeylerin
topuklarımın altında ezilmeye layık olduklarını söylemişti.
Sen onu dinleme.
Beni dinle.
Bana bir ninni söyler misin dadı?
Tabii hayatım.
Uyu artık
Kötü rüyalar göresin
Felaketler ve karanlık
Kan ve beyin
Tatlı tatlı uyu
Sevgili oğlum
Sen hükmedeceksin
Dünya yıkıldığında
Bahçıvan herkese karşı nazik olmamı söylüyor.
Sümüklü Böcek Kardeş'i bile.
Ve Dünya'yı asla yok etmemeliymişim.
Sen onu dinleme.
Beni dinle.
Sizi Cennet'e veya Cehennem'e götüren pek çok kapı vardır.
Ama Crowley ve Aziraphale rapor vermek için
kendi merkezlerinde giderken ana girişi kullanırlar.
Bize oğlandan, Warlock'tan söz et.
Harika bir çocuk Beelzebub Efendimiz.
-Peki, kötü mü? -Olağanüstü kötü.
Birini öldürdü mü?
Daha değil ama öldürmekten başka kötülükler de var.
Öyledir.
Ama eğlenceli.
Herhangi bir problemle karşılaştın mı...
...yani karşı taraftan?
Hiçbir şeyden şüphelenmiyorlar.
Gururla söyleyebilirim ki
küçük Deccal
gerçek anlamda
ışığa doğru yönlendiriliyor.
Takdire şayan.
-Her zamanki gibi fevkalade. -Evet.
Ama Aziraphale, başarısız olmanı anlayışla karşılarız.
Ne de olsa savaşlar kazanmak içindir.
Kaçınmak için değil.
Ama başarısız olmayacağım.
Yani bu kötü olurdu.
Aziraphale, yaptığın şey övgüye değer
ama tabii ki başarısızlığa mahkûm.
Yine de Yüce Tanrı'nın dediği gibi,
her dağa tırman.
Her nehri yürüyerek aş.
Çocuk çok normal.
Harika. İşe yarıyor.
Cennet'in etkisi, Cehennem'inkini dengeliyor.
Sıfır sıfır berabere.
Umarım haklısındır. Altı yılımız kaldı.
-Crowley. -Efendim?
Tam anlamıyla güç kazanacak olursa
onu nasıl durduracağız?
O raddeye gelmez, eminim.
GÜNÜMÜZ
PAZARTESİ
DÜNYANIN SONUNDAN ALTI GÜN ÖNCE
LÜTFEN DUVARLARI YALAMAYIN
-Kocaman. -En büyükleri.
Müstakbel efendimiz için en iyisi.
Aç mıdır sence?
Anlamanın tek bir yolu var.
Sen. Gir içeri.
-Ben mi? -Evet, sen.
Dişlerine dikkat et.
Dişlerine dikkat etmesini söyledin sonuçta.
Evet, galiba aç.
Warlock, beni dinliyor musun?
Dinozorların böyle olduğunu sanıyorlardı.
-Neyse ne. -Bunlar eski ve eğitici.
-Saçma. -Saçma değil tatlım.
-Dinozor. -Denyozor.
Doğum günü partimden söz edebilir miyiz?
Neden bir kaçış odasında parti yapamıyorum?
Hayatım, son kez söylüyorum, çadır ve...
Ama anne...
Elimizden geleni yaptık.
Şimdi doğum gününü beklememiz gerekiyor.
Cehennem Köpeği belirleyici olacak.
Çarşamba günü 3.00'te belirecek.
Evet.
Daha önce Cehennem Köpeği'nden söz etmemiştin.
Evet ya.
Ona bir Cehennem Köpeği gönderiyorlar,
yanında duracak ve ona zarar gelmesini engelleyecek.
Ellerindekilerin en büyüğü.
İnsanlar aniden dev siyah bir köpeğin belirmesine ses etmeyecek mi?
Ailesi mesela?
Kimse bir şey fark etmeyecek. Gerçek bu, melek.
Ve genç Warlock bunu bilsin bilmesin, onunla istediğini yapabilir.
Her şeyin başı bu. Çocuk ona isim vermeli.
Gece Gezen, Boğaz Kesen, falan.
Ama sen de ben de işimizi doğru yaptıysak
isim vermeden onu gönderecektir.
Ya isim verirse?
O zaman ikimiz de kaybettik demektir, güçlerine kavuşur
ve birkaç güne Kıyamet kopar.
Bunu önlemenin bir yolu olmalı.
Çocuk olmasa...
...süreç dururdu.
Evet ama çocuk var. Şurada.
Dinozora kaba isimler takıyor.
Evet, şimdi bir çocuk var.
Ama bu değişebilir.
Ona bir şey olabilir.
Onu öldürebilirsin.
Ben şimdiye dek... hiçbir şey öldürmedim.
Yapabileceğimi sanmıyorum.
Her şeyi kurtarmak için olsa bile mi?
Bir hayata karşılık...
...bütün evren.
Şu Cehennem Köpeği doğum günü partisinde mi ortaya çıkacak?
-Evet. -O zaman orada olmalıyız.
Belki köpeği durdurabilirim. Aslında davetlileri eğlendirebilirim.
-Hayır. Lütfen yapma. -Biraz çalışmam lazım.
Hayır. Sihirbazlık numarası yapma.
Lütfen. Lütfen! Sana yalvarıyorum.
Bunun ne kadar küçük düşürücü olduğunu bilemezsin. Lütfen.
-Parmağında. -Hayır, kulağındaydı.
-Cebindeydi. -Kulağına yakındı.
Asla kulağıma yaklaşmadı.
Hiç eğlenceli değilsin.
-Eğlence mi? -Evet.
Aşağılayıcı bu.
Sen gerçek sihir yapabilirsin. İstediğin şeyi yok edebilirsin.
Ama aynı şey değil.
Kendini yok etsene.
Nereye gitti bu? Burada mı...
ÇARŞAMBA
...acaba?
İşte orada!
Onunla sonra ilgileniriz.
İşte benim eski şapkam.
Ama durun.
Nedir bu?
Eski tüylü dostumuz
Tavşan Harry olabilir mi?
Zaten masadaydı.
Ünlü bir sihirbaz gelecek demiştin.
Benim partimde Penn ve Teller vardı, sessiz disko vardı,
-bir de... -Berbatsın.
Affedersiniz.
Ama doğru söylüyor. Gerçekten berbatsınız.
Beş dört,
üç, iki, bir.
Vakit geldi.
Çocuk köpeğe isim verir vermez Kıyamet başlayacak.
Git. Efendini bul.
DOĞUM GÜNÜN KUTLU OLSUN ADAM
Daha dönmedi mi?
Hogback Ormanı'nda arkadaşlarıyla oynuyor.
Yemek vakti eve gelmesini söyledim.
Peki, o gelince bana seslen,
mumları yakarız.
Bu en iyi 11. yaş doğum günü oldu!
Maalesef tam bir fiyasko.
Saçmalama. Onlara unutulmaz bir parti yaşattın.
Zaten bundan sonra parti falan olmayacak.
Çok geç.
Ceketinin yenine sıkıştırmayacaktın.
Hayır.
Cehennem Köpeği.
Geç kaldı.
...Skye Adası ve şimdi...
Merhaba Crowley.
Merhaba. Sen kimsin?
Dagon, Dosyaların Sahibi,
İşkencelerin Efendisi.
Evet, Cehennem Köpeği'ni soracaktım.
Şimdiye orada olmalıydı.
Neden? Bir terslik mi var Crowley?
Terslik mi? Hayır. Terslik falan yok. Ne tersliği?
Ha, şimdi görüyorum, evet.
Ne şeker, kocaman bir Cehennem Köpeği.
Tamam, seninle konuşmak güzeldi.
Köpek yok.
Yanlış çocuk.
Doğru çocuk, ormanda arkadaşlarıyla oynuyordu.
Ne de olsa onun doğum günüydü.
Hogback Ormanı onların Cennet'iydi,
orada yetişkinler tarafından rahatsız edilmeden oynayabiliyorlardı.
Çocuklar kendilerine "Onlar" adını vermişti.
Pepper, Brian, Wensleydale ve doğum günü çocuğu, liderleri,
sığınaklarını bulan ve en güzel oyunları icat eden... Adam.
Benim doğum günüm. Tabii ki bir köpeğim olacak.
Hiçbir zaman istediğini alamıyorsun.
Ben bisiklet istedim, bunu da söyledim.
Dar eyerli, 12 vitesli olacak dedim.
Peki, ne aldılar, biliyor musun?
Kız bisikleti. Hem de sepetli.
Ama sen kızsın Pepper.
Cinsiyet ayırımı bu.
Ben bir köpek istiyorum.
Tabii. Annenle baban da sana
-kocaman bir Rottenweiller alır illa. -Büyük bir köpek istemem.
Birlikte oynayabileceğim bir köpek olsun. Küçük bir şey.
Çok zeki olsun, tavşan deliklerine inebilsin
ve ona numaralar öğretebileyim.
Adına da...
İşte o an geldi.
İsim verme.
Bu onun amacını, işlevini, kimliğini belirleyecek.
Kıyamet'i harekete geçirecek an bu.
Cehennem Köpeği'nden pes, tehditkâr bir hırıltı kopuyor.
Öyle bir hırıltı ki genzinin gerisinden gelip
başka birinin boğazında son buluyor.
Adına da "Köpek" diyeceğim.
-Öyle bir isim bir sürü sorunu çözer. -Ne yani?
-Köpek birden geliverecek, öyle mi? -Olabilir.
Aferin oğlum. Gel.
Kıyamet'e günler kaldı
ve Deccal'i kaybettik.
Cehennem güçleri neden beni bu işe bulaştırdı ki?
Benden duymuş olma ama
gönderdiğin raporlar yüzündendir.
Kendini övüp duruyordun.
Kontrol etmiyorlar, ne yapayım?
Kontrol etmiyorlarsa suç bende mi?
Merkeze rapor yazarken herkes biraz abartır. Biliyorsun.
İyi de İspanyol Engizisyonu'nu icat edip
II. Dünya Savaşı'nı başlattığını söyledin.
İnsanlar benden önce davrandı. Benim suçum mu?
-Bir şey değişmiş. -Tıraş losyonum.
-Berberim önerdi. -Senin kokunu tanırım, o değil.
Cehennem Köpeği, efendisini buldu.
Emin misin?
-Hissettim. Sana yalan söyler miyim? -Tabii.
-Sen iblissin. İşin bu. -Hayır, yalan değil.
Çocuk her kimse, köpeği buldu.
Ona isim verdi. Bu iş bitti.
Güç kazanıyor.
Mahvolduk.
Madem öyle...
...zamanın sonuna hoş geldin.