POPRZEDNIO
Coś jest na rzeczy.
Coś dużego?
Archanioł Gabriel zniknął.
Gabriel!
Gabriel.
- Ma kłopoty. - Kim jestem?
Musimy go tu zatrzymać i ukryć.
Czas sprzedać książki!
Długo jesteście razem?
- Kto? - Ty i twój partner.
Nie, to nie tak.
Ja jestem aniołem, a ty demonem.
Jesteśmy wrogami od pokoleń.
Stań za mną, duchu nieczysty.
Ty przodem.
No witam.
I jak?
A to kto?
Inspektor Konstabl.
- Tak się nazywam. - Oczywiście.
Crowley ma Gabriela, prawda?
Zaatakujemy księgarnię, zabijając to, co stanie nam na drodze.
Nie robiłem tego od Wielkiej Wojny.
Wysadziłeś swoją aureolę.
Chyba musimy sobie pogawędzić.
Zapytał, kto powinien rządzić w Niebie.
Jesteś jedynym kandydatem.
Odmówiłeś.
Mogę coś zmienić.
Jeśli Gabriel i Belzebub mogą uciec razem,
to my też.
Wybaczam ci.
Nie trzeba.
Czas wprawić w ruch kolejny krok Wielkiego Planu.
Co to za plan?
Nazywamy to Drugim Przyjściem.
BARDZO ZAMKNIĘTE
Ciekawe, co tak naprawdę knuje Bóg.
WOJNA WYBUCHŁA
W CENTRUM WSZECHŚWIATA,
ANIOŁ PRZECIWKO ANIOŁOWI,
ZBUNTOWANI W KOŃCU UPADLI.
Nareszcie koniec.
Dla nas to triumfalny koniec, Azirafalu.
Wręcz niezwykły.
Na to wygląda.
Zdobyty wysokim kosztem.
Ilu straciliśmy w ostatniej ofensywie?
Niestety około setki.
Zaskoczyli nas.
To był koszmar.
Azirafal zagrzewał nas do walki...
i okazał się wybitnym strategiem.
Robiłem swoje.
Bitwa stoczona tutaj, w samym centrum stworzenia,
przechyliła szalę.
Próbowali przejąć kontrolę nad Wiecznym Płomieniem...
i przegrali!
Przekażmy wojakom dobre wieści.
Jeśli krzykniesz lub zwrócisz na siebie uwagę,
będzie z ciebie martwy anioł, kapujesz?
Dawaj miecz.
Nie miałeś broni, gdy mi groziłeś?
Nie, straciłem ją w ostatniej bitwie.
Witaj. Jestem...
Generał Azirafal, wiem.
Widziałem cię na polu bitwy.
Mam wiele pytań, na które nikt nigdy nie ma odpowiedzi.
Co jest?
Może trochę boleć,
ale pomoże nieco zatamować krwawienie.
Przez całą wojnę unicestwiałem zbuntowane anioły...
ale tego nie robiłem.
Powinienem podziękować?
Lepiej nie.
Dzięki za opatrunek.
Najlepiej będzie, jeśli...
nie wyjawisz, skąd go masz.
Powodzenia.
DOBRY OMEN 3
LONDYN
OBECNIE
Brawa wszystkim za wdrożenie Planu Powtórnego Przyjścia.
Chciałbym też
w szczególności pogratulować...
Michałowi i ekipie za uporanie się z logistyką
zmaterializowania w powietrzu samolotu,
na pokładzie którego
znajdował się człowiek.
Cieszę się, że jesteście równie podekscytowani.
Jakieś wieści?
Tak, Muriel.
Miałam poinformować,
gdy będzie wybudzony
i ucieleśniony.
No więc...
spełnia już oba kryteria.
Cudownie. Jak to przyjął?
Dość dobrze.
Mówił coś jak:
„Mam ciało, o co tu chodzi?”.
Odparłam,
że powie mu to ktoś inny.
On wtedy:
„Nie pojmuję, co tu się wyprawia”.
- A ja na to... - Wszystko gotowe.
Mamy dość długą...
listę zadań, które zleciłeś, Azirafalu.
Pójdzie jak po maśle.
Samochód podjedzie na lotnisko.
Archanioł Sandalfon
odwiezie naszego
Zmartwychwstałego Chrystusa
prosto do siedziby ONZ,
gdzie powitają go Uriel i Michał.
Najlepiej filiżanką herbaty.
Następnie Jezus wygłosi swoją przemowę
do wszystkich narodów świata
i we wszystkich językach. Wtedy nastąpi...
bezgraniczna radość,
pokój na świecie
i wszystko, co dobre.
„Pokój na świecie”?
Owszem. Pytania?
Nie. Dobrze.
Zaczynamy Powtórne Przyjście!
Witam.
Sądzę, że nazywam się Joszua i jestem...
synem Józefa.
Mam drobne luki w pamięci,
ale jako ostatnie pamiętam,
że mnie ukrzyżowano.
Wykroczyłeś poza swoje ciało.
Ale teraz wróciłeś.
W nowym ciele.
Wysyłamy cię z powrotem na Ziemię,
byś zaprowadził tam powszechne szczęście.
Nie pomyliliście mnie z kimś?
W żadnym wypadku.
Spędziłeś ostatnie dwa tysiące lat
jako jedna z części Trójcy Świętej.
Ale teraz znów masz śmiertelne ciało,
więc możesz przemówić do śmiertelników.
Jak swój do swego.
I powiedzieć im o Dniach Ostatnich.
Nie do końca.
Nie do... końca?
Nie. Ta cała Apokal...
To dość staroświeckie.
Czasy się zmieniły.
Pomyślałem, że spróbujemy czegoś nieco weselszego.
Baczcie, bo oto
- nadchodzi powszechne szczęście. - Nie.
Koniec świata.
Albo...
nie.
Szczęście! Powszechne.
Bezgraniczna radość i takie tam.
Ktoś to zatwierdził?
Tak. Ja.
Mam władzę.
Do czasu.
- Słucham? - Nic.
Gdzie moje blizny?
Miałem ręce cieśli.
Otrzymałeś nowe, cudowne fizyczne ciało.
Muszą cię widzieć,
bo inaczej by w ciebie wątpili.
Masz wygłosić przemówienie.
Azirafal napisał je dla ciebie.
Będziesz na ekranach wszystkich telewizorów
oraz telefonów.
Każda osoba na Ziemi
usłyszy cię w jej ojczystym języku.
Cud!
Na pewno będzie to...
bardzo motywujące.
Proponuję wrócić do kwestii sądu ostatecznego.
- Nie musimy. - I przegadać unicestwienie.
Nic z tego nie rozumiem.
Czy są tu moi przyjaciele?
Szymon?
Albo Tomasz?
Chciałbym ich spotkać.
Minęło sporo czasu.
A moja mama?
Tysiące lat.
Wszyscy ludzie,
których niegdyś znałeś...
już nie żyją.
Naprawdę?
A co z tym...
aniołem,
który dodawał mi sił
w noc poprzedzającą to...
przybicie gwoździami.
Gabriel. Chyba tak mu było.
- Naprawdę? - Tak.
Nie był zbyt pomocny.
Mówił głównie o sobie, ale...
On też...
wypadł już z obiegu.
Ale ktoś... Czekaj, ten rudzielec.
Z takimi...
śmiesznymi oczami?
Pokazał mi wszystkie miasta świata.
On chyba też należał do waszego sortu, co?
Do nieludzi?
Jest tu z wami?
Nie. W Piekle też nie.
Przebywa obecnie na Ziemi.
Nie należy do naszego sortu.
Ale wydawał się miły.
On jest dość...
niejednoznaczny.
Ale skoro i tak zejdę na Ziemię...
To byłoby niestosowne.
Zaopiekuje się tobą Sandalfon.
Poczciwina.
POKÓJ DO WYNAJĘCIA
Pani Sandwich.
Nic ci nie dam, Crowley.
Proszę, pani Sandwich.
Tylko 150 funtów.
Tym razem go odzyskam.
Brian nie odda czegoś, co uczciwie wygrał.
Dziś mi się uda.
Dzięki wielkie.
Świeżo podlane.
Wrócę.
Wygrana, panie Crowley.
Karty to pestka dla kogoś,
kto projektował układy gwiezdne.
Kolejna wygrana.
Chodź do tatusia.
Cześć, Misty.
Smutno tak pić samemu.
Skuś się.
Opowiedz coś zabawnego o gorylach...
albo delfinach.
Dawaj.
Ile dziś wygrałem?
Około stu tysięcy.
Sto tysięcy szeleściaków.
Wystarczy, by wywołać Briana z zaplecza!
To się zawsze źle kończy.
Posłuchaj mnie, synu.
Zabierz wygraną.
Crowley.
Oto i nasz wielki BC.
Sto tysięcy funtów.
On nigdy nie był tyle wart.
Wygrałem go.
Auto jest moje.
Wyzywam cię. Wszystko albo nic.
Słyszałeś go.
Klient ma zawsze rację.
Zrobimy tak.
Max. Chodź, synu.
Okej, a kto to?
Dobra, słuchaj.
Znajdź damę,
a bentley będzie twój.
Co za szkoda.
Bentley tu zostaje.
Przegrywałem już więcej.
Jesteś przegrywem, Crowley.
Przychodzisz tu przegrywać.
A mogłeś wyjść stąd jako bogacz.
Skończony frajer.
Byłeś grzeczny?
Co sądzisz o przemowie?
Jest zbyt dosłowna.
Ja...
No cóż, ja wolę opowiadać historie
czy też przypowieści,
które przyciągają ludzi...
Azirafal ją napisał.
Przeszła badanie fokusowe...
na nim samym.
Poziom Metatrona.
Co?
Co ty tu robisz?
Wiesz, że nie masz tu wstępu!
I co ty z tym wyprawiasz?
Oddawaj mi to!
Ja...
jestem jedynym bytem uprawnionym do...
Ja...
Zostań tu.
Ktoś uruchomił alarm?
Zdaje się, że ja.
Coś nie gra.
Metatron zniknął.
„Zniknął”?
Wybrał się na spacer?
Zniknął z wszechświata.
- To niedorzeczne. - Słuchajcie.
Alarm wyłączony.
Zniknięcie Metatrona oznacza tylko jedno.
Nie ma go już wśród nas.
Sugerujesz, że umarł?
Metatron nie mógł umrzeć.
Sandalfonie,
gdzie jest Jezus?
Ziemia.
Proszę wybaczyć.
Nie jestem przy kasie.
Nie. Coś mi ładnie zapachniało.
Od wieków nic nie jadłem.
Masz.
Tościk z serem.
Przysłuży ci się.
To miłe z twojej strony.
Był mężczyzna,
który miał trzech synów...
Wybacz, mordo.
Żarcia nie poskąpię,
ale na historyjki ochoty nie mam.
Słuchaj,
szukam takiego...
Ma rude włosy.
I żółte oczy.
Ma ogromną wiedzę.
Chyba jest aniołem.
Idź tam.
Dziękuję.
Przepraszam.
Proszę wybaczyć,
że budzę.
Nie śpię. Mam urwany film.
Chcesz gryza tościka z serem?
Idź sobie stąd.
Rozpaczam nad sobą
i całym światem.
Wszystko jest bezcelowe.
Chcę cię o coś zapytać.
Pokazałeś mi te miasta.
Co teraz mam robić?
Rzecz... Rzecz w tym...
Rzecz jest w tym.
O czym mówiłem?
Że rzecz jest w tym.
Ta rzecz z trzema kartami, co nie?
Zawsze...
trzeba znaleźć damę.
To cię ustawi w życiu.
Znajdź damę.
Niby widzisz, gdzie jest,
ale potem zaczyna się
to całe hop-siup, rach-ciach, trzask-prask...
Okazuje się, że każdy patrzył w złą stronę.
Ta rzecz z trzema kartami.
Znajdź damę.
Jeśli nauczę się, jak znaleźć damę z tymi trzema kartami,
to zrozumiem, jaki jest mój cel tutaj?
Ty właśnie...
zabierasz mi mój cenny...
czas zgonowania.
Precz mi stąd. Dobra.
Dobranoc.
Pchły na noc.
Jezusa nie będzie w Archiwach Obserwacji Ziemi.
Antychrysta też nie było.
Ale znajdziemy go w Księdze Życia.
To... gdzie ona jest?
Powinna być...
na tym pulpicie,
na którym leżała od zarania dziejów!
Nie dostała nóg.
Musimy to zgłosić.
Nie mamy komu tego zgłosić.
- Metatron się ulotnił, co nie? - Owszem.
To nie Metatron,
jak rzecze były archanioł Sandalfon.
„Były archanioł”?
Przykra degradacja.
- Za zgubienie Mesjasza! - Nie możesz!
Nie możemy zgubić jednocześnie Jezusa i Księgi Życia.
Dwie rzeczy!
Zgubiliśmy też Metatrona.
Trzy rzeczy! Rany...
koguta.
Przerasta cię to?
Ktoś tu sobie nie radzi.
Słuchaj, może to ja postaram się odnaleźć Księgę Życia?
Z Muriel w charakterze anioła śledczego.
A ja skupię się na odszukaniu Jezusa.
Tak! To wyśmienity plan.
Żartował z tą degradacją, co?
Obawiam się, że nie,
młodszy archiwisto, aniele Sandalfonie.
Otrzeźwić go!
PIJANY TRZEŹWY
Jest niebezpieczny?
Już nie.
Dajcie mu kuksańca.
Tylko udaje, że śpi.
Zwalniam się, Dagon.
Nie dostałaś notki?
Nie wysłałeś żadnej notki.
Bo się zwolniłem.
„Odzwalniam” cię ze skutkiem natychmiastowym.
Na górze rozpoczęto Operację Powtórne Przyjście.
Rozumiem.
Nastały Dni Ostatnie.
Znowu.
Bywa.
Otóż nie.
Zgubili go.
Kogo?
Wiesz kogo.
Autora zamieszania.
Przybitego Chłopca.
Jezusa?
Jezu.
Czego ode mnie chcecie?
Musimy go odnaleźć przed nimi, Crowley.
Rozumiem.
Nie wymawiacie jego imienia.
Niby co możecie mu zrobić?
Porwiemy.
Tego...
Jezusa.
Trafi w nasze ręce!
Wtedy będziemy mogli zaatakować Niebo!
A tym samym zapoczątkujemy wojnę wszech czasów!
Zamieszkamy na górze...
a oni skończą tu na dole!
Dobrze rozumiesz ludzi, Crowley.
Znajdź go. Pomóż nam, a my pomożemy tobie.
Nie.
- Nie? - O nie.
Nie?
Nie.
W takim razie pożałujesz tego.
Dopiszę do listy.
Zabierać go stąd!
Wszystko gra?
Tak, naturalnie.
Tylko...
muszę to jakoś...
ogarnąć.
Tylko od czego zacząć?
Może poprosisz swojego...
dobrego kolegę o pomoc?
Mojego...
Nie. Nie mogę.
To wykluczone.
Ucieszyłby się na twój widok.
Gdy ostatnio go widziałam, był w kiepskim stanie.
Wydawał się nieco...
zagubiony.
POKOIK NA ZAPLECZU
ZAMKNIĘCIE SKLEPU
Nie sądziłam, że się tu jeszcze zjawisz.
Ja...
Wszyscy wyjechali.
Albo ich wykupiono.
Ja zostałam.
Jestem przywiązana do Soho jak...
pąkle do kamieni.
Ja...
Cześć.
Szukam mojego kolegi.
Crowleya?
Widziałaś go może?
Nie szukałbyś go, gdybyś nie miał w tym interesu.
Bo z ciebie jest pijawka.
Miałeś go gdzieś.
Whickber Street też.
Ja...
- kocham Whickber Street. - Naprawdę?
Gdzie byłeś, gdy cię potrzebowaliśmy?
Wiesz, nigdy nie sądziłam,
że wrócisz tu, by się chełpić.
„Chełpić”?
Znajdziesz go tam.
Crowley?
Ja...
Wstań, proszę.
Tu mi dobrze, dzięki.
Wiem, że jesteś na mnie zły.
No ba.
Ale odłóżmy to na później,
bo musimy...
pomówić o sprawach wielkiej wagi.
Nie będę z tobą gadał.
Jeśli czekasz na mój przebłagalny taniec,
to jeszcze długo sobie na niego poczekasz.
Żaden taniec już tu nie wystarczy, aniele.
Zamknij za sobą drzwi.
Ale...
nie masz tu drzwi.
A.Z. FELL I SPÓŁKA
Serce się kraje, co?
Crowley.
Całe wieki miałeś tę księgarnię.
I bardzo ją kochałeś.
A potem ot tak ją porzuciłeś.
Co tu się działo?
Sam mi powiedz.
Muriel miała przejąć to miejsce.
Była tu przez kilka tygodni, a potem...
- zamknęła drzwi i... - Potrzebowałem jej.
Potrzebowałem do pomocy w Niebie kogoś...
miłego.
Ale nie o to mi chodzi.
Jestem zdziwiony wyglądem tego miejsca.
Nie było mnie całe lata.
Może i jest trochę zakurzone, ale...
okna nie są wybite.
Niczego nie skradziono!
Żadnych gryzoni.
Spodziewałem się szczurów.
Ciebie nie było.
A mi zależało na tym miejscu.
Oczywiście.
Ja...
chyba powinienem ci... podziękować.
Lepiej nie.
Chcesz, żebym przeprosił?
Miałem dobre chęci.
Wiesz, co mówią o drogach w Piekle?
Co?
Trzeba je znów wybrukować.
Słuchaj, Crowley...
Jestem tu, by ci pomóc.
- Doprawdy? - Tak.
Łżesz! Chodzi ci o Jezusa!
Sprowadziłeś go, a zaraz potem zgubiłeś!
Skąd to wiesz?
Bywalcy zaułków lubią plotkować.
No cóż...
Tak. Ja...
Fakt. Potrzebuję...
Wspólnie znaleźliśmy Antychrysta.
Stare dzieje.
Jezus cię zapamiętał. O tak.
Pytał o ciebie.
Był nieco...
Bardzo dobrze cię wspominał.
A teraz jest na wolności.
Sam jak palec.
Biedactwo.
Oby go tylko nie ukrzyżowali.
Nie zrobiliby tego znowu.
Nie zmienili się od tego czasu.
Niebo go szuka.
Piekło niedługo będzie.
A po nim ani śladu.
Musimy odłożyć na bok nasze niesnaski.
- Nie mogę ci pomóc. - Czemu?
Bo nie mam auta.
To leć szybko po nie. A gdzie jest?
Nie masz go?
- Tak. - Jak to?
Przewaliłem je w takiej grze.
Wybacz, nie dosłyszałem.
Przegrałem w grze losowo-strategicznej.
Z kim?
Z Brianem Cameronem.
Nie znam gościa.
Brzmi jak księgowy.
Jak mogłeś przewalić bentleya z kimś, kogo zwą Brian Cameron?
To gangster.
Spałem sobie w moim aucie.
Marzyłem o starym bentleyu.
Sądzę, że jego właściciel nie pogardzi drobnym zakładzikiem.
Taką niewinną grą losowo-strategiczną.
Ani mi się śni. To mój dom.
Oczywiście nie mogę cię zmusić do gry.
Ale mogę na przykład
podłożyć ogień w tej malutkiej księgarni i spalić ją do szczętu.
Wiem, że sypiasz w tym aucie
i przesiadujesz w budynku...
bacznie obserwując okolicę.
Bierz auto.
Jestem biznesmenem, a nie złodziejem.
Sugeruję, żeby urządzić sobie dżentelmeńską rozgrywkę.
Dość tego.
Twoje konto cudów jest nieaktywne.
Zniknij, proszę.
Moi prawnicy to sporządzili.
Tylko sobie pogramy.
Jeśli wygrasz,
dam ci spokój i nic nie spłonie.
Jeśli przegrasz,
zabieram ci bentleya.
Ja...
Bez gadania.
Podpisuj w tej chwili.
Co to za gra?
To moja ulubiona gra planszowa.
Musisz w niej wszystko zawłaszczyć,
a pozostałych graczy zostawić...
bez grosza, zdruzgotanych i zrozpaczonych.
Taką grę mógł wymyślić tylko człowiek.
Możesz być bucikiem.
SZANSA
NIEBO: ODBIERZ DWIE FALE ZA KAŻDĄ RELIKWIĘ.
IDŹ DO PIEKŁA
NIEBIAŃSKI OBJAZD: 3 POLA W TYŁ, 4 W PRZÓD.
EDEN: COFASZ SIĘ O 6 (LUB 666) PÓL.
PŁONĄCA KSIĘGARNIA: ODBIERZ 4 WYLOSOWANE FALE.
O rany.
Zastawiłeś wszystkie nieruchomości,
więc nie ma dla ciebie ratunku, co?
Tak czy siak, to była cholernie dobra rozgrywka.
Mimo że zostałeś bez grosza, zdruzgotany i zrozpaczony.
Jakim cudem mu na to pozwoliłeś?
Umowa to umowa, ale...
Piekło mnie odcięło.
Nici z cudów.
- A ciebie gdzieś wcięło. - Tak.
W takim razie
idziemy odbić naszego bentleya...
Mojego bentleya.
Naturalnie. A następnie...
Pomożesz mi znaleźć Jezusa.
Sam sobie poradzę.
Crowley...
Ach, Crowley.
Rozczarowałeś mnie.
Kradniesz mi auto?
Chcę odzyskać mojego bentleya.
A ja grać w Arsenalu,
ale to się nigdy nie wydarzy.
Potrzebuję mojego auta!
Potrzebujesz lekcji, której ci udzielę.
I sprawi mi to ogromną przyjemność.
A ty to kto?
Jestem emerytowanym księgarzem.
Przybyłem odbić przyjaciela.
I nasze... Jego auto.
To twój kumpel?
- Nie sądzę. - A ja sądzę.
Uratuję cię i wyzwolę naszego bentleya.
Chrzanisz. To moje auto.
Wygrałem go uczciwie, więc możesz już spadać.
Bardzo miło mi pana poznać,
panie Brianie Cameron.
Podobno jest pan
drugim najlepszym graczem w gry losowo-strategiczne w Londynie.
Gratulacje.
Twierdzisz, że drugim?
W rzeczy samej.
Tuż po mnie.
Wybornie.
Misty, skarbie.
Wyciągnij planszówki.
Chwileczkę.
Zgodnie z pańską zasadą
jako wyzywający decyduję o wyborze gry.
Że co?
Rozwiązywanie krzyżówek na czas.
Nie ma takiej gry.
Kto ukończy prędzej, tego będzie bentley.
Tato, uważaj.
Przecież potrafię uzupełnić krzyżówkę.
Ale mogę... prosić ludzi o podpowiedzi?
Wykonać telefon do przyjaciela?
Współpracować?
Może pan współpracować do woli.
Zaczynamy.
„Jedynka poziomo. 8 liter.
Policz kroki wokół domu świętego Piotra”.
Tematycznie.
To wskazówka.
„Wokół” oznacza,
że jedno słowo otoczy drugie.
Dom otoczy Piotra, dodajemy samogłoski i wychodzi „pedometr”.
Billy?
Potrzebne mi są
hasła do dzisiejszej krzyżówki.
Natychmiast.
Na pewno są gdzieś w necie. Znajdź je jakoś.
To zastrasz typa, który wymyślił tę krzyżówkę.
Powiedz mu...
że zabijemy jego męża albo psa czy coś.
Gotowe.
Że co?
Nie. Mogłeś napisać tam cokolwiek.
Dziesiątka pionowo?
„Pani Desmond lewituje do kosmicznego utworu Davida”.
Chodzi o filmową Normę Desmond.
Skoro lewituje, to zmieniamy na „Norma Flies”,
co z kolei jest anagramem utworu Davida Bowie – „Life on Mars”.
Zabieram auto i przyjaciela.
Niedoczekanie twoje.
Brian, Brian...
Dałem ci szansę.
Nerwy są tu niewskazane.
- Rekin? - No dobrze.
Musimy się zawijać.
- Rekin! - Co jest?
- Rekin! - Tato, usiądź.
- Boli. - Tato, siadaj.
Rekin?
Dzwoń po karetkę!
Pewnie jesteś z siebie bardzo dumny, co?
W żadnym razie.
Umowa to umowa.
Dobra, miejmy to z głowy.
Gdzie jest Jezus?
Nie wiem.
Nie wiesz?
No nie.
Inaczej nie szukałbym go.
- I nie potrzebowałbym ciebie. - Tak.
Słodko. Łapię.
Ale serio nie wiesz?
- Ziemia jest dość spora. - To wiem.
Zamierzasz zabić w dzwon? Rozrzucić przekąski?
Wywiesić ogłoszenia o treści:
„Zaginął Mesjasz, oferuję nagrodę”?
Nie... Sam nie wiem!
No więc...
czy któreś z was wie, gdzie może znajdować się Księga Życia?
Nie.
Niestety nie.
Wybacz.
Oczywiście, że nie.
Szkoda.
To może inaczej.
Czy wiecie, jak mogła trafić do miejsca,
którego położenia nawet nie znamy?
Doskonałe pytanie.
SZUKASZ DAMY NA WIECZÓR LUB NA KWADRANS? PYTAJ W KAWIARNI
Szukam damy.
Skarbeńku, dawniej to mogłabym
dostarczyć ci ich na pęczki.
Ale teraz wszystko jest w internecie.
Proszę zająć miejsce.
Ktoś ty?
Jehoszua.
Pochwalony.
Harry Frisch, kolego.
Niegdyś znany jako Harry Ryba,
gdy byłem jeszcze rozpoznawalny.
A więc będę cię zwał Harry Ryba.
Jakie ryby łowiłeś?
Co tu porabiasz przy kartach?
Ja wstąpiłem tu, by odnaleźć damę.
Odnaleźć damę? No tak.
Swego czasu parałem się grą w benkle.
Miałem swoją ekipę.
Tęsknię za nimi.
Też miałem ekipę.
Przyjaciół.
Dwunastu.
Teraz jestem sam. Zostały mi tylko karty.
Dobrze ci z oczu patrzy.
Dziękuję.
Ty zaś masz piękną twarz,
choć przepełnioną bólem.
To jak mogę znaleźć damę?
Znajdź damę. No to zaczynamy.
Szukamy damy i szmal zgarniamy.
Pierw jest tu, teraz tam,
a gdzie skończy, Bóg wie sam.
Nauczysz mnie?
Włączyć muzykę?
Może posłuchamy garażowych tom-tomów?
Albo rapu-ciachu?
Lubisz go-go?
Nie masz pojęcia,
- o czym gadasz. - Ależ mam.
To wszystko są... rodzaje bebopu.
Przestań mnie rozsierdzać. Nie mogę myśleć, gdy ty...
Coraz to gorsze rzeczy zaczęły mnie
teraz spotykać.
Spartaczyłeś Powtórne Przyjście Jezusa.
Gorzej już być nie może.
Zgubiliśmy też Księgę Życia.
Zgubiliście ją?
Albo ją zgubiliśmy, albo sama się przed nami schowała.
Niewiarygodne!
Opuściłeś mnie, by ogarnąć Niebo,
a zrobiłeś tam tylko większy bajzel!
Chciałem zmienić je na lepsze.
Dalej nie łapiesz? Niczego nie da się zmienić!
Wszystko jest ustawione! Cały wszechświat!
Musiałem spróbować! Nie rozumiesz?
Nie chcę okropnego,
sądnego Powtórnego Przyjścia z jeźdźcami
i unicestwieniem połowy świata.
Jako szef...
Nie byłeś nim i nie będziesz!
Zawsze ktoś nad tobą pociąga za sznurki.
Teraz już nie.
Zniknął też Metatron.
Wybornie.
Pan Wielki Latający Łeb
od parzenia kawusi też dał nogę?
Mogłeś tego uniknąć.
Też mogliśmy zwiać, gdy cię o to prosiłem.
Wylegiwać się na Alfa Centauri.
- Zostawić problem za sobą. - Zaznalibyśmy spokoju,
wiedząc, że zostawiamy ludzi
z Bóg wie jakimi okropieństwami?
Powtórne Przyjście? Apokalipsa?
Kres wszystkiego na Ziemi, tak jak na Alfa Centauri!
Mogłem temu zapobiec! Chciałem to wszystko ocalić,
by wszyscy mieli drugą szansę, włączając w to nas!
I jak ci do tej pory idzie?
Nie rozglądaj się.
Idź przed siebie.
Przypadkowo zmierzamy w tym samym kierunku.
Dobrze.
- Mogę coś wiedzieć. - Co?
Patrz prosto.
Powiem ci, jeśli uczynisz mnie znów archaniołem.
Nie mam takiej władzy.
Jeszcze nie.
Spotkajmy się na pograniczu.
Tam nie będą nas szukać.
Halo?
Muriel?
Halo?
Muriel? To ty?
NIEBO
Muriel?
Co ty tu robisz?
Ta strefa została zamknięta.
Miałam... spotkać się tu z Sandalfonem.
Muriel...
Czemu stajemy?
Nie możesz tu zaparkować.
Będą szukali bentleya.
Nie muszą wiedzieć, że to on.
Serio?
Wiemy, że Jezus chodzi po Ziemi, ale ona jest ogromna.
Może być wszędzie.
Lubi pustynie.
Albo lubił.
Kiedyś spędził na jednej 40 dni.
Niemożliwe.
Oczywiście.
Nie!
Nie.
Rozumiem.
To Sarakuel.
Wygląda na to, że Sandalfon...
Też zniknął?
Sarakuel twierdzi, że został zamordowany.
Wracam do Nieba.
Musisz sam zacząć poszukiwania Jezusa.
Nie, lecę z tobą.
Do Nieba? To wykluczone.
Sam nie dajesz sobie rady. W drogę.
Uriel.
Czego tu szukasz?
Sporządziłam raport o morderstwie Sandalfona.
Co on tu robi?
Będzie tu jako wsparcie.
Co dwie głowy to nie jedna.
To demon.
Stare dzieje. Niegdyś demon.
Teraz osoba prywatna.
Tak więc... Sandalfon znika.
Miał mi coś przekazać.
Chyba coś na temat Metatrona i Księgi Życia.
„Chyba”?
Czyli tak naprawdę nic nie wiesz?
- Potrzebna ci pomoc. - Uriel.
Muriel to idealna osoba do tego zadania.
Twoja pomoc jest zbędna.
Wasza Nieskończona Świętość, pragnę złożyć zażalenie.
Ta... osoba
nie powinna mieć wstępu do Nieba.
Zażalenie zostało przyjęte i zanotowane.
Będzie miało jakieś skutki?
Nie.
No więc Księga Życia.
Może zerkniemy na monitoring?
Oczywiście sprawdziliśmy już zapis z tamtego dnia.
Spójrzcie.
W jednej chwili jest tu,
gdzie była od zarania dziejów.
W następnej znika.
Czyli wycięto fragment, w którym dokonano kradzieży?
Nic nie wycięto.
Księga nagle znikła.
Szukałam odcisków!
Przez lupę.
I śladów stóp.
A co...
jeśli nie zmodyfikowano nagrania,
tylko rzeczywistość?
To zupełnie niemożliwe.
Chyba że przy użyciu Księgi Życia.
Genialne.
Z Księgi Życia usuwasz chwilę zabrania Księgi,
a rzeczywistość się dostosuje.
Ale rzeczy nie znikają z otoczenia od razu.
Bo rzeczywistość potrzebuje chwili, by się dostroić, a wtedy...
Pewnie to spotkało Metatrona.
Wkrótce wyleci wam z pamięci.
Dobrze. Wracamy do pracy.
Raz-dwa.
Nie ociągać się.
- Dziękuję za... - Sza.
Świetnie się spisujesz.
A co, jeśli to sprawka Piekła?
Ktoś miał motyw do kradzieży
i do morderstwa.
Nie byłeś to ty, a tym bardziej ja.
Anioły nie zabijają.
Znam takie, które to robią.
Powinieneś wrócić do Piekła i trochę powęszyć.
Znają mnie. Nie wrócę tam.
Ciebie tak.
Ale mnie nie.
Popytałbym. Zerknął tu i tam.
Nie jesteś demonem.
Jak przyłapią nielegalnego anioła łażącego po Piekle...
Od zabicia to by tylko zaczęli.
Zapomniałeś o czymś.
Jestem Mistrzem Kamuflażu.
Dobre sobie.
A jednak się nadasz.
Na pewno mnie nie rozpoznają?
Raczej na pewno.
Tak?
Mój pan Slorcz Podły,
mistrz mąk piekielnych,
chce widzieć się z lordem Dagonem.
Nie byliście umówieni.
Przyszedł tu prosto z samego dołu.
Jesteśmy na dole.
Z samych czeluści dołu.
Przyszedł wysłannik z samych czeluści dołu!
Z dołu?
Że teraz?
Powinni nas o tym powiadomić.
Szatan raczej nie ma absolutnie żadnego interesu w tym,
by w jakikolwiek sposób ułatwiać ci życie, Dagon.
Racja.
Tak.
Przepraszam.
Nie.
Czy my się znamy?
Nie jestem jakoś wyjątkowo towarzyski.
O nie. Nasz władca, szatan, nie pozwala mi na nudę,
ciągle zlecając mi nowe...
tajemne katusze i takie tam.
Oczywiście.
Posłano nas tu
z powodu tego całego zamieszania na górze.
Wasze dotychczasowe raporty w tej sprawie były...
rozczarowujące.
Z tego też powodu postanowiłem zjawić się tu i dopytać o szczegóły.
Powtórne Przyjście?
Zgubili go, czyż nie?
Tak.
Ale z pewnością wkrótce go odnajdą.
Chyba że...
my już wiemy, gdzie on jest.
Jeszcze nie.
Nie, nie, nie.
Ale jestem tu... z innego powodu.
Jakiego?
Przez wydarzenia na górze.
Morderstwo.
Zniknięcie.
Księga Życia... zaginęła.
Nie mówcie, że o tym nie słyszeliście!
Wiemy tylko to, co w raporcie.
Metatron i dwóch archaniołów zostało usuniętych z Księgi Życia.
Puff i nie ma ich!
Tylko tyle wiemy.
Jeśli ktoś tu próbuje zataić informacje
przed samymi czeluściami dołu...
O zniknięciu Księgi wiemy
tylko dlatego, że wymsknęło się to naszemu źródłu z góry.
Nie omieszkam powiadomić Jego Piekielną Nikczemność,
jak bardzo okazaliście się pomocni.
To chyba dobrze, prawda? Tak czy nie?
Miejmy nadzieję.
To jak z tańcem, Josh. Musisz złapać rytm.
Rzecz w tym, żeby nie myśleć o tym jako o podstępie.
Karty chcą być manipulowane.
Są podobne do ludzi. Nawet do mnie.
Chwila. Pamiętam coś.
Niby co takiego?
Ktoś zagubił się w życiu.
Wtedy mówię coś, co mu pomaga.
To dawaj.
No więc...
zaprawdę powiadam ci,
jeśli człowiek ma łódź,
to może nią łowić ryby.
- Albowiem... - A ma sieć?
- Co? - Typ z łodzią.
Potrzebuje sieci albo wędki, bo wiesz,
łódź sama nie złapie ryb.
Wypadłem z wprawy.
W końcu minęły całe wieki.
Czekaj. Dobrze.
Była pewna wdowa, która miała trzech synów.
Pierwszy z nich był rybakiem.
- No i... - Wszystkie historie dotyczą łowienia?
Nie.
Harry...
Znajdź damę.
Nic nie zauważyłem.
Ale radzę ci trzymać się z dala od hazardowego życia.
Nie.
Będę się tym zajmował.
W ten sposób dotrę do ludzi.
Chyba to właśnie symbolizuje dama.
Ludzi odnajdujących pokój, miłość i szczęście.
„Szczęście”?
Posłuchaj mnie, Josh.
Takie życie...
odciąga cię od tego, co ważne.
Miałem dzieci.
Zaniedbałem je, gdy dorastały,
bo byłem zbyt zajęty cholernymi kartami.
Spróbować nie zaszkodzi, prawda?
Zamówiłem ci furę pierożków na parze.
Mamy też Châteauneuf-du-Pape, rocznik 1988.
Nie będę się obżerał.
Nie jestem już takim aniołem.
Muszę dawać przykład innym aniołom poprzez dokonywanie...
wyborów.
Dobrych, szlachetnych wyborów.
Rozumiem.
Takich jak wybór Nieba zamiast mnie?
Nie wybrałbym Nieba, gdyby nie ty.
Bo pokazałeś mi, co znaczy odwaga
i siła sprawczości.
Walka o swoje przekonania.
- Że ja? - Tak.
Powiedziałeś mi, że Niebo nie jest po niczyjej stronie.
Zrozumiałem, że mogę to zmienić.
Żeby było po stronie wszystkich.
W jaki sposób?
Zacznijmy od pierwszej rzeczy.
Jezus miał być tu zesłany, by wszystko zakończyć.
- Ostatecznie. - Wiadomo.
A jednak...
udało mi się przekonać górę,
że Powtórne Przyjście nie musi oznaczać Armagedonu.
Tylko drugą szansę na naprawienie win,
polepszenie życia
i zainspirowanie ludzi do bycia, no wiesz,
milszymi.
I co Bóg na to?
Nie zabroniła mi tego.
On naprawdę dobrze cię wspominał. Jezus.
Pamiętał nawet twoją rutynę „królestw tego świata”.
Naprawdę? To miło.
Co jest?
On tu był.
Światłość Świata.
Cholerne Dziecię Maryi. Był tutaj, w Soho.
Gadałem z nim.
Był tu przez cały czas?
Nie rozpoznałeś go?
Na swoje usprawiedliwienie powiem, że byłem
obłędnie pijany.
Wcale mnie to nie... Dobra, nie powiem tego.
Świetne wieści. Musi być niedaleko.
Zawęża nam to obszar poszukiwań.
Mniej kościołów.
I pustyń.
Wywęszyłeś coś w Piekle?
Nie sądzę, by cokolwiek wiedzieli.
W sumie nawet
wydaje mi się...
że mieli błędne informacje.
Jak to?
Ich źródła twierdziły, że Metatron
i dwaj archaniołowie zostali zamordowani za pomocą Księgi Życia.
No i?
Zamordowano tylko jednego archanioła – Sandalfona.
Ktoś wprowadził ich w błąd.
Chyba że...
nie usłyszeli o tym, co już się wydarzyło,
tylko o planie.
Czemu ktoś miałby wyjawiać im plan?
Bo ten ktoś może być nieco obłąkany.
Księga Życia nie jest dla każdego.
Może doprowadzić do szaleństwa.
Nie jesteśmy stworzeni
do radzenia sobie z rozmijającymi się biegami wydarzeń.
Czas przestaje mieć wtedy znaczenie.
Ciągle zanikające fragmenty rzeczywistości
sprawiają, że nie wiemy, co za jakiś czas okaże się prawdą...
Choć teraz nią nie jest.
Dokładnie.
A jeśli osoba, która ma plan, nie jest w Piekle,
- to wtedy... - To wtedy...
Nie.
Ziemia.
Tęskniłem za jedzeniem.
Tak więc naszym następnym krokiem...
Będzie to, że tu zostajesz.
Witaj, Misty.
Wszystko gra?
Mój tata jest na OIOM-ie.
Najtwardszy typ w Londynie.
A wy prawie go zabiliście.
To nie przez nas.
Wygrał to auto uczciwie.
Czyli tak samo jak mój kolega.
- Mówiłaś, że go ukradli. - Tak.
W żadnym razie. Podpisaliśmy umowę
i pokonałem go w krzyżówce hetmańskiej.
To ta trudniejsza.
Tata wylądował w szpitalu
przez swój gniew i wysłużoną zastawkę.
Morda w kubeł!
Idziecie z nami do zafajdanej księgarni,
by zobaczyć, jak płonie.
Rozwiązałam!
A ty to niby kto?
Tę sprawę.
Zostałam wybrana przez Michała do wszczęcia
śledztwa w sprawie zniknięcia Księgi.
Zastanowiło mnie to.
O co chodzi?
Kipię entuzjazmem,
znam masę ziemskich książek detektywistycznych
i jestem miła.
Jesteśmy nieco zajęci.
Ale jestem „idealną osobą do tego zadania”,
jeśli komuś zależy na braku odpowiedzi.
Jestem pożytecznym idiotą!
I wtedy pomyślałam: „Wielkie nieba, wiem, kto to zrobił”.
Wydedukowałam to! Jak należy.
Odkryłaś, że stoi za tym Michał?
Tak. Odkryłam, że Mi...
- Wiedziałeś? - Tak.
Czy możemy się skupić na groźbach o przemocy?
Odkryliśmy to przy jedzeniu.
Piekło wiedziało przed nami, co się stało lub stanie.
Michał im donosi. Nieoficjalnymi kanałami.
Ale twoje rozumowanie było wyśmienite.
Czego tu nie łapiesz?
Księgarnia spłonie!
Doszczętnie!
Nie żartuj sobie z Piekła!
Nawet tak po przyjacielsku?
Kim ty, do diabła, jesteś?
Udawałeś Slorcza.
Jego Obmierzłość w tym czasie obmyślał nowe katusze.
Złamałeś nadnaturalne reguły dyplomatyczne.
A to oznacza wojnę!
Wszystko ją oznacza.
Witam ponownie.
Witam.
Ty też masz się czego bać!
Cisza!
A ty co tak stoisz?
Rozbij coś!
Jak najwięcej!
Szczerze mówiąc, Misty,
kardiolog Briana sugerował mu jogę, uważność...
„Joga. Uważność”.
...zmianę diety i oderwanie głowy od pracy.
Stul pysk i zacznij ich krzywdzić.
Krzywdzenie nigdy niczego nie rozwiązuje.
Właśnie. I wiesz co?
Możesz równocześnie kochać ojca i nie być jak on.
Być może stanie się jakiś cud i przeżyje.
Choć na to nie zasługuje.
Powinnaś być przy nim.
Nie wiem, co to za jedna,
ale miała rację.
Krzywdzenie i palenie to podstawa.
Nie żartuj sobie z Piekła!
Zostawiamy Mesjasza.
Księga Życia jest priorytetem.
Można wywołać nią zagładę.
To szukamy Michała.
Witaj, Uriel.
Mnie szukasz?
Chcę pomówić z Azirafalem.
Jeśli masz na myśli archanioła naczelnego, to możesz pomówić ze mną.
Azirafal ma pewne...
inne plany.
Naczelny? Ty nie masz władzy...
Bardziej są to
moje plany wobec niego,
ale jak zwał tak zwał.
Mam plany odnośnie do wszystkiego.
Spisałam je w formie dość długiej listy zadań
i pozwól...
że zdradzę ci podpunkt dotyczący Azirafala.
„Przestanie istnieć”.
Metatron.
Sandalfon.
To ja... wymazałam ich wszystkich.
Dlaczego?
Nie wiem.
Może przez niekończącą się harówkę polegającą na wcielaniu w życie
idiotycznych planów archaniołów,
którzy są zbyt zadufani lub mili, by dobrze wykonać robotę?
Nie mogę pozwolić na to, żeby Azirafal wszystko spartaczył.
Powtórne Przyjście ma się odbyć tak,
jak je przepowiadano.
- To oznacza... - Tak!
To oznacza zniszczenie!
Tym razem ja się tym zajmę
i wyczyszczę wszystko.
Zetrę do cna.
Chcesz wiedzieć, jak to zrobiłam?
Chcesz?
To niezwykle proste.
Dokładnie w ten...
sposób.
Wiesz, co cię teraz spotka, Uriel?
Nie. Ja...
Nic.
Nic cię nie spotka.
Cała nicość tego świata.
Spójrz tylko!
To już się dzieje.
Uriel zniknęła.
Gdzie zniknęła?
Ze świata. Została zamordowana.
Ziściła się druga śmierć.
- Odkryliśmy sprawcę. - Tak.
Michał.
Skąd wiesz?
Bo ty jesteś zbyt ciemna, on zbyt miły,
a ja nie przypominam sobie, żebym wpadła w morderczy szał.
Tymczasem...
po kolei zaczynają znikać rzeczy.
I Kanada.
Straciliśmy Kanadę.
Michał niszczy Księgę Życia.
To niemożliwe.
Księga jest świetnie zaprojektowana.
Nie pozwoli sobie na utratę więcej niż kilku stron.
Gdzie jest Michał?
Ani na Ziemi, ani w Niebie.
Wiecie tyle, co ja.
Skoro Księgi Życia nie da się zniszczyć tu,
to gdzie można to zrobić?
Nigdzie.
Mylisz się.
Walczyliśmy o kontrolę nad nią na Wielkiej Wojnie.
- Wieczny Płomień. - Tak.
To by się zgadzało.
Użyła Księgi, by udać się do centrum wszechświata.
Tylko tak można się tam dostać.
I tu się bardzo mylisz.
Czas na nas.
Spróbujcie to ogarnąć.
Ziemię.
- Z całych sił. - Proszę o to.
Zawsze ciężko pracowałyście i świetnie wam to szło.
Dziękuję!
Australia.
Na co komu Australia?
Pełno tam dziwactw.
Ludzie, bumerangi,
wielkie skaczące szczury.
- Czy to... - Znaleziony!
A ja znalazłem damę!
Oraz swoje powołanie.
- Czas goni. - Będę pomagał ludziom.
To rób to swoje pomaganie i niech...
czują się dobrze do samego...
Do samego końca, który oby nie nastąpił.
Bierzmy się do roboty.
Jak szybko potrafi jechać?
Na Ziemi jakieś 240 km/h, ale poza nią przekracza prędkość świata.
Nie...
Hej, ludzie! Podchodźcie do nas śmiało.
Łatwo zarobicie szmalu niemało! Nie bójcie się.
Też musisz im coś powiedzieć. Tak na zachętę.
Przyjdźcie do mnie wy, którzy utrudzeni jesteście,
a ja was pokrzepię.
Przyjdźcie do mnie,
jeśli zmagacie się z bólem lub samotnością.
Chyba trochę zbyt ponuro.
Obawiam się,
że właśnie przez takie coś ostatnim razem
napytałem sobie biedy.
Spokojna głowa, tym razem masz mnie.
Mów do nich.
Marzyłem, żeby wcisnąć tu gaz do dechy.
Minęliśmy Alfa Centauri. Nie będzie wylegiwania się.
Trzymaj się, aniele!
Wlecisz w mgławicę!
Wyluzuj!
Podejdźcie do mnie, wy wszyscy.
- Mam coś dla was. - Powiedział „wy wszyscy”?
Wyrafinowaną wersję chleba z serem.
Dziękuję.
Zostało coś jeszcze?
Mutt zginął przypadkowo.
Pomylił pigułki.
Czyli jednak.
Bardzo go kochałem.
Wezmę kawałeczek.
Twoja siostra w Bridlington...
Skąd wziął kolejną?
...chce, byś wróciła do domu.
Naprawdę?
Mówiła, że zhańbiłam rodzinę, więc...
Duma nie pozwala jej przeprosić,
a wasza mama jest chora.
Błogosławieni samotni i głodni.
Podejdźcie wy, którzy się zagubiliście,
a odnajdziecie drogę do domu.
Niech każdy z was weźmie po kawałku. Jest ich dostatek.
Zaś ty będziesz błogosławiony
ponad wszystkich ludzi,
Harry Rybo,
albowiem wyszkoliłeś mnie w trzy karty.
Jesteś jak syn, którego nie miałem.
Znaczy miałem,
ale już się do mnie nie odzywa,
więc godnie go zastępujesz.
Najpierw zgubili Przybitego Chłopca,
a potem złamali reguły, szpiegując tutaj.
WOJNA SZYKUJCIE SIĘ
Nie, nie, nie!
Odkąd Niebo przegrało swoje głupie Powtórne Przyjście,
wszystko ześwirowało i stanęło na głowie.
Teraz to oni są „ci źli”.
Ale nareszcie...
nadszedł nasz czas.
Czy poprzednio nie mówiłaś tego samego?
Ale tym razem ja nas poprowadzę.
Stanę na czele armii,
która pomaszeruje, by stawić czoła samemu Niebu!
Armagedon.
Twoja dusza jest dla nas ważna.
Proszę czekać.
W sumie to nie byłaś taka całkiem ciemna.
Byłam.
Ciężko to nazwać powszechnym szczęściem.
Ktoś wie, o co chodzi? Telefon mi padł.
Gdzie wszyscy?
Gdzie go... wcięło?
Miałam wracać do Bridlington.
Potrafisz nieść ludziom radość, Josh.
Chcę ci powiedzieć, że ja...
Tak więc to już chyba koniec.
W ręce twe składam ducha mego...
znowu.
Ciągle dostaję za mało czasu.
Witaj, Michale.
Chcesz o tym pogadać?
Nie mam ochoty, ale dziękuję za chęci.
Mam sporo do zrobienia. Muszę spalić to wszystko.
Air fryery.
Teraz już tylko ja wiem, że istniały.
Biedactwo.
To musi bardzo męczyć.
Co takiego?
Robienie wszystkiego w pojedynkę.
Przez taki szmat czasu.
I nikt ci za to nie podziękował, co?
Ani razu. Nigdy.
Męczyło cię, że nigdy cię nie zauważano.
Że cię nie doceniano.
I tak przez tysiące lat.
Ktoś musiał się wszystkim zajmować.
Świetnie sobie radziłaś. Byłaś kompetentna.
Owszem, byłam.
A oni byli strasznymi głupcami.
Ty też, Azirafalu.
I Gabriel, i Metatron.
Pamiętacie Metatrona?
Myślę, że gdzieś tu jest.
Tak, jestem tutaj.
Nadal wiesz, że istniałem, Michale.
Cisza.
Cisza!
Cisza. Dobra.
Nie musimy cię słuchać.
Zabiłaś nas.
Nie. Ale...
Tylko ja was pamiętam.
Was i wszystko inne.
Wszelkie rozgałęzienia i możliwe biegi wydarzeń.
Wszystko, co nastąpiło.
I to, co nie nastąpiło.
To wszystko wiruje mi w głowie.
Sprawia mi ból.
Dość tego.
Już koniec.
Metatron to zapoczątkował.
Zaczął po prostu...
bawić się rzeczami zawartymi w Księdze,
by było po jego myśli.
Też chciałam spróbować i...
pomyślałam...
że może jestem jedynym aniołem, który potrafi wdrożyć pierwotny plan.
Wielki Plan.
Rozumiem.
- Chciałam wszystko naprawić. - Wiem.
Ja też.
Ale poprzez miłość...
i nadzieję.
- Michale? - Co?
Rzeczy da się zmienić wyłącznie...
jednym sposobem.
I zamierzam to teraz zrobić.
Niby co?
Co takiego zrobisz?
Wybaczę ci.
Możesz mi wybaczyć?
Ja...
nie mogę.
Nie!
Złap mnie za rękę.
„Otwarte”?
Może będziemy mieli klienta.
Z tego, co się orientuję,
obecnie całe stworzenie obejmuje nas i tę księgarnię.
Raczej nie spodziewałbym się tu tłumów.
Crowley,
cokolwiek nas czeka...
musimy naprawić jedną rzecz.
Jaką?
Chcę, żebyś mi wybaczył.
Daj spokój.
Muszę to usłyszeć.
Ja...
Proszę, Crowley.
Miałeś rację. Ja...
Przestań. Nie rób swojego tańca.
No więc?
Wybaczam ci.
Co mruczysz?
Wybaczam ci!
Dziękuję.
Zostaliśmy sami...
w całości stworzenia.
Mamy swoje miejsce.
Nie mamy niczego.
Mamy siebie.
I resztki kakao.
A poza tym stosy książek.
Czyżby?
Miłej lektury.
Ale to...
Nawet Dickens.
Skoro wszystko sprowadziło się do tej księgarni,
to znak, że gdzieś tu musi znajdować się
ostateczna odpowiedź na wszystko.
Sto tysięcy pustych książek i jedna ze wszystkimi odpowiedziami.
Dość mało prawdopodobne.
W czym mogę pomóc?
Niestety wszystkie książki są puste.
Nawet Dickens.
Znam cię.
Owszem. Znasz.
Tak, przypominasz mi kogoś.
Gdy się widzieliśmy, mierzyłem 300 metrów,
byłem wściekle czerwony,
miałem mnóstwo rogów, świetne uzębienie i kłóciłem się z synem.
Szatan. Jesteś szatanem.
To tylko taki tytuł służbowy.
Oznacza on „wroga”.
I nie wiem, czy jeszcze mam tę pracę.
Ale owszem...
byłem szatanem przez bardzo długi czas.
Witaj, Crowley.
Dlaczego nie zniknąłeś?
W ten sposób witasz starego kumpla?
Nigdy nie byliśmy kumplami.
Żądam odpowiedzi, natychmiast.
Ja nigdy nie udzielam odpowiedzi.
Bóg tym bardziej.
A więc jesteś diabłem.
Chyba nie było ci wesoło.
„Wesoło”?
Tu nie chodzi o zabawę.
Tylko o dumę i honor.
O sprzeciwienie się wywyższaniu ludzi.
O rzucenie wyzwania Bogu.
Ale nigdy ci się to nie udało, prawda?
Słucham?
Wielki Przewrót?
Bunt w Niebie? Czym to niby było?
Urlopem na Marbelli?
Zataiłeś przed nami prawdę.
Wiedziałeś, że nie wygramy.
Nie zamierzałeś wygrać.
Nie taki był plan.
Nie wiedziałem.
Myślałem, że mamy szansę. Ty tak samo.
Dlatego do nas dołączyłeś.
Teraz już nie pamiętam, dlaczego to zrobiłem.
Byłem zmęczony i wściekły. Chciałem, żeby to wszystko miało sens.
Myślałem, że ci zależy.
Bo mi zależało.
Nie...
Tylko odwalałeś swoją robotę.
Masz pióro?
Jakiego potrzebujesz?
Podaj książkę.
Którą?
Przecież wszystkie są puste.
Każda się nada.
Samotnia.
To przecież nie jest Księga Życia.
Ale może nią być.
Co wy, kretyni, znowu kombinujecie?
Chcę odpowiedzi.
Nie, ależ nie możesz tego zrobić.
Właśnie, że możemy.
Chcesz to napisać?
Dawaj pióro.
„Czterech ich było w księgarni,
która stanowiła całość świata.
Anioł,
były demon,
sam diabeł
i jeszcze ktoś.
Ten ktoś przebywał tam,
bo jest wszechobecny.
Co oznacza, że był tam od zawsze.
I zawsze też tam będzie”.
Jako rzeczesz, Azirafalu.
Nie musiałeś mnie przyzywać.
Zawsze tu jestem.
Wiem, ale nie byłem pewien,
czy zechcesz do nas...
przemówić, Boże.
Crowley, miałeś jakieś pytanie?
Ty nie odpowiadasz na pytania.
Czas goni, Crowley.
Odpowiem tylko na jedno twoje pytanie.
Więc lepiej się postaraj.
Postarałem się.
Bo to jest...
moje jedyne pytanie.
Tylko nie pytaj o problem zła.
Bo mam już dość ciągłego obwiniania mnie o to.
Chodzi o coś nieco innego.
Po prostu...
Zapytaj.
Jak można tworzyć ludzi,
a potem karać ich za ludzkie zachowania?
Ludzie są tylko ludźmi.
Nie możemy nic na to poradzić.
Czyli jednak pytasz o problem zła.
Łatwo było to przewidzieć.
Nie chodzi mi tu o problem zła,
a o problem wszystkiego, ale skupmy się na ludziach.
Przychodzą na świat,
który jest przeciwko nim na tysiące różnych sposobów,
a potem marnują większość energii na pogarszanie go.
Zarówno prawdziwie szczera dobroć,
jak i najpodlejsze okrucieństwo,
są zakodowane w ludzkim umyśle.
Osoba może okazać się i twoją najgorszą kreacją,
i też tą najlepszą.
Czemu tak ich stworzono?
Mają wolną wolę.
Wolna wola jest tyle warta, co trik karciany.
Frajerzy myślą, że mają szansę.
Ale rozdający wie,
że bez jego zgody nikt nie znajdzie damy.
A ty, Azirafalu?
Ja?
Ty.
Chcesz mnie o coś zapytać?
Chciałem, żeby było łatwiej.
Chciałem postąpić słusznie.
Że co?
Chciałeś zostać sam na sam z książkami.
Najadać się całym tym pyszniutkim ludzkim jedzeniem.
Słuchać ludzkiej muzyki.
Co nie przeszkadza w tym, że chciałem postąpić słusznie.
Okłamałeś mnie...
jako pierwszy z aniołów.
Byłeś leniwy, żarłoczny...
pełen pychy.
Dość trafnie ujęte.
Ale byłem też twoim drugim najlepszym aniołem.
Kim niby?
Drugim najlepszym...
A kto według ciebie był najlepszym aniołem?
Ten tutaj.
Byłem beznadziejnym aniołem.
Nie.
Byłeś najlepszy z nas.
Bardzo ci na wszystkim zależało.
Byłeś artystą.
Chciałeś zrozumieć, by udoskonalać swoją sztukę.
A ja i cała reszta
byliśmy tylko postaciami w jej książce.
Nie zadawaliśmy pytań.
Ty jako jedyny z nas...
szczerze wierzyłeś, że to wszystko ma jakieś sensowne uzasadnienie.
Ja do nikogo nie należę.
Skoro jestem tylko częścią jej historii,
to co tu jeszcze robię?
Ty mu powiesz czy ja?
Chętnie wysłucham, co masz do powiedzenia, aniele.
Bo to uczciwy sposób, by to wszystko zakończyć.
Wasza dwójka, Bóstwo i oponent,
stają twarzą w twarz
i nawet podają sobie ręce.
A potem wszystko się kończy.
Kosmiczna partia szachów
dobiega kresu.
A tak naprawdę byłeś tylko statystą w kosmicznej partii pasjansa.
To... niedorzeczne.
Wiesz co, Boże, ja...
jednak mam pytanie.
Słucham.
Dlaczego...
dałaś mi Crowleya?
Czemu uczyniłaś mnie szczęśliwym,
a potem mi go odebrałaś?
I tak nie dostaniesz odpowiedzi.
Bo potrafiłeś docenić to, czego większość ludzi
nawet nie wie, że ma.
Twoja miłość do niego
była najbardziej niezdarną, głupiutką,
przewidywalną rzeczą we wszechświecie.
I zawsze wywoływała u mnie uśmiech.
Ale to dawne dzieje.
Tamten wszechświat przestał już istnieć.
Tak samo jak i wy.
Nie! Zaczekaj!
Nie odpowiedziałaś na pierwsze pytanie.
Chcę wiedzieć,
dlaczego uznałaś za dobry czy nawet sensowny pomysł,
by stworzyć nieskończony wszechświat,
pokierować nim przez 6 tys. lat,
a potem nagle ot tak wszystko wymazać?
To czyste szaleństwo.
Wszystko się kiedyś kończy.
Opowieść nie musi wykraczać poza ostatnią stronę książki, Crowley.
A ta opowieść dobiegła końca.
Nie godzę się na to.
I na to, że tylko ty o wszystkim decydujesz.
Gdzie tu sprawiedliwość?
W porządku.
Pozwolę wam zdecydować.
Tę jedną jedyną decyzję pozostawię wyłącznie wam.
Co sobie życzycie?
Czy mam sprawić, by wszystko było jak dawniej?
Możemy to omówić?
Proszę bardzo.
Zostawiam was samych.
No więc...
czego pragniesz?
Ja? Czemu ja?
Bo ja pragnę tylko jednego...
ale nie dotyczy to akurat tej decyzji.
Czego pragniesz, Crowley?
Wiesz czego.
Prawdziwego wszechświata.
Tego, żeby ludzie mieli szansę.
Żeby wolna wola nie była tylko złudzeniem.
Ludzie zasługują na szansę,
by żyć w prawdziwym świecie.
Nawet takim bez aniołów.
I demonów.
Nie byłoby nas.
Już nigdy.
Nie tego oczekiwałeś?
Sądzę, że podjęliśmy decyzję.
A on potem mówi:
„Mam lepszy pomysł. Nie róbmy tego, ale powiedzmy, że zrobiliśmy”.
Pomyślałem sobie: „Że też na to nie wpadłem”.
Słucham.
Decyzja podjęta?
Stwórz nowy wszechświat.
Taki bez aniołów
i demonów.
Bez Boga
i szatana.
Wszechświat bez Nieba i bez Piekła.
Bez Wielkiego Planu.
Taki przeciętny.
Zacznie się Wielkim Wybuchem,
a miliardy lat później zakończy śmiercią cieplną.
Albo w jakiś
inny sposób, nie upieramy się na śmierć cieplną.
Prosicie Boga o wszechświat bez Boga?
Rozumiecie chyba, że żaden z was nie mógłby w nim istnieć?
Chwileczkę.
Chyba nie zgodzisz się na te ich brednie, co?
Przeciwnie.
Chyba się zgodzę.
Rozumiecie konsekwencje?
Wiemy, o co prosimy.
W porządku.
Zrobię to.
Stworzę wszechświat po waszemu.
Będzie w nim też Ziemia.
Pojawią się na niej ludzie
i życie w całej swej przyziemnej okazałości.
Lecz żaden z was
nie dowie się o tym ani tego nie doświadczy.
To bez znaczenia.
Pożegnajcie się.
13,8 MILIARDA LAT PÓŹNIEJ...
SKUP I SPRZEDAŻ KSIĄŻEK
Przepraszam.
W czym mogę pomóc?
Rzuciła mi się w oczy witryna.
Macie może jakieś książki o astrofizyce?
O astrofizyce?
Derek, mamy jakieś książki o astrofizyce?
Są tam obok działu ogrodniczego.
Naprzeciwko filozofii.
Wiedziałem.
Tędy.
Jest.
„Astrofizyka dla każdego:
Od Wielkiego Wybuchu po Filary Stworzenia”.
Leży tu już od lat.
Mogę sprzedać ją panu za pół ceny.
- Sprawia mi pan wielką przykrość. - Ależ...
Co takiego powiedziałem?
Przepraszam, poniosło mnie.
Jestem jej autorem.
Doprawdy?
Czyli... chyba nie potrzebuje pan jej.
Ma pan już swój egzemplarz.
Dwa pudła w garażu.
To może ta?
Nie jest jakaś bardzo odkrywcza, ale...
Arthur Eddington.
Książka o teorii względności.
Drugie wydanie.
Zawsze chciałem ją dorwać.
Cudnie! To mój szczęśliwy dzień.
Świetnie. Mój też.
- Jak to? - Bo...
znalazłem książkę, którą chciał pan mieć.
Fakt.
Dwadzieścia funtów. Cudnie. Dziękuję.
Mamy też parę książek Briana Coksa.
I to wielkie tomiszcze. Astrofizyka dla każdego.
On jest jego autorem, Derek.
Ma w garażu całe dwa pudła.
- Mogłem o tym nie wspominać. - Proszę. Owocnej lektury.
Dziękuję.
A więc zaszczycił nas profesor Anthony Crowley.
Skąd wiesz?
Masz to napisane jak byk na książce, którą tak kurczowo trzymasz!
Nie pobiegniesz za nim?
Dlaczego miałbym to robić?
Polubiłeś go
i najwyraźniej on ciebie też.
Ej! Przepraszam. Chwileczkę!
O co chodzi?
- Zapomniałem coś? Wszystko gra? - Tak.
Dwa pudła.
Tak, wiem.
Trochę się zdyszałem.
Kupiłem ją.
Czy mógłby pan mi ją podpisać?
Oczywiście.
Pańska godność?
Fell. Asa Fell przez „S”.
- Ma pan może... - Rany. Już.
Proszę.
Proszę zapisać też swój numer,
bym mógł
zaprosić pana na kolację.
I choć...
pewnie pan odmówi...
to i tak warto spróbować.
- Nie dam panu mojego numeru. - No tak. Proszę wybaczyć.
Zaczekam na miejscu.
To gdzie ta kolacja?
Dzięki.
Dziękuję.
No i jak tam jedzenie?
Cymesik. Dosłownie absolutny cymesik.
Nie słyszałem, żeby ktokolwiek używał tego słowa.
- To hasełko mojej mamy. - Okej.
Lubiła też mówić: „Szafa gra”.
- Okej. - I jeszcze...
- „Nabzdryngolony”. - Dobre.
Kompletnie pijany, ale wesolutki.
Tak jest.
Jak to było z księgarnią?
No cóż,
właścicielem jest Derek.
Zatrudnił mnie jako pomocnika, gdy skończyłem już uczyć.
WZGÓRZA SOUTH DOWNS 20 LAT PÓŹNIEJ
Dostawa kakao.
Cymesik.
Proszę.
Jak tam dziś ciała niebieskie?
Są grzeczne?
Jest dziś deszcz meteorów z roju eta Akwarydy.
Nie trzeba teleskopu. Widać je gołym okiem.
To może tak...
razem je poobserwujemy.
Spójrz.
Spadająca gwiazda.
Tak naprawdę są to szczątki meteorytowe z komety Halleya.
Wiem, że to nie gwiazda spada,
ale pomyślę życzenie.
W porządku.
Już.
Słyszysz ptaka?
To na pewno jest słowik.
Skąd wiesz?
Bo jest noc, a sowa wydaje inne dźwięki.
Nie rozpoznałbyś słowika, nawet gdyby tu usiadł.
Zdecydowanie słowik.
Myślisz, że jest coś więcej...
niż to, co widzialne?
Nie trzeba mi nic więcej.
Tam mam wszechświat, a tutaj mam ciebie.
Mam wszystko, o czym marzyłem.
Napisy: Piotr Stefanowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger