เจ็ด
สวยจัง
คุณจะพูดอีกกี่รอบกัน
- ก็มันโดนใจผมนี่นา - งั้นเหรอ
ขืนพูดอีกคุณจะโดนอย่างอื่นแทน
แปด
- ฉันว่ามันน่าขนลุกไปหน่อย - โอเค
แต่เรื่องชวนขนลุกก็สวยงามได้นะ
พูดจาสมเป็นนักเขียน
เก้า
นับอะไรอยู่เหรอ ลูกรัก
สัตว์ตายบนถนน
อะไรนะ
มีเกลื่อนถนนเลยค่ะ
หนูเห็นแร็กคูน
แล้วก็พอสซัม กับตัวที่หนูคิดว่าน่าจะเป็นแมว
น่าแปลกนะคะ
เวลารถทับแมว มันน่าเศร้ากว่าทับแร็กคูน
สิบ
โอ้
ไม่นะ
โธ่
รอนี่แป๊บนะ
- หนูอยากไปดู - ไม่ได้จ้ะ
มันตายหรือยัง
ตายสนิท
อย่าไปแตะมันนะ
ระวังจะติดโรคไลม์เข้า
"เข้าสู่เขตโพรวินซ์ทาวน์ ก่อตั้งเมื่อปี 1686"
โอเค
ถึงสักที
โอเค เราจะอยู่ที่นี่แหละ
ตื่นเต้นไหมลูก
ครอบครัวการ์เดเนอร์ใช่ไหมคะ
- สวัสดีครับ - ใช่ค่ะ
ยินดีต้อนรับสู่โพรวินซ์ทาวน์
หรือที่เราเรียกกันว่าพีทาวน์
พวกพิลกริมมาขึ้นบกที่นี่
ก่อนจะไปขึ้นบกที่พลิมัทนะ รู้ไหม
- ฉันมาร์ธาค่ะ - ครับ
ฉันเป็นคนดูแลบ้านให้ครอบครัวบราวน์
เชิญเข้าข้างในก่อนค่ะ
เหมือนบ้านผีสิงเลยค่ะ
บ้านในโพรวินซ์ทาวน์ มีผีสิงทั้งนั้นแหละลูก
ผีของนักล่าวาฬที่จมน้ำตายในทะเล
ที่นี่เงียบจังค่ะ
ช่วงฤดูร้อนจะมีประชากรหกหมื่นคน
ส่วนช่วงนี้ของปี...
ประชากรจะลดลงเหลือเกือบๆ สามหมื่น
ที่จริงฉันชอบแบบนี้มากกว่านะ
ช่วงฤดูร้อนฉันจะปล่อยบ้านให้เช่า
แล้วหลบไปอยู่เบิร์กเชียร์สเลย
โดยเฉพาะในสัปดาห์เกย์หมี
ระบบบำบัดน้ำเสียของเมือง อุดตันมากช่วงสัปดาห์เกย์หมี
คุณเป็นนักเขียนบทสินะ
- ใช่ - มีอะไรที่ฉันน่าจะเคยผ่านตาไหม
ผมเขียนบทให้ละครทีวีสองสามเรื่อง
ส่วนใหญ่ก็ละครแนวไขคดี ให้ช่องทีวีหลัก
เขากำลังเขียนบทของตอนนำร่อง ระหว่างที่เราอยู่ที่นี่
หวังว่าคุณคงไม่ได้วางแผน
จะเปลี่ยนสภาพที่นี่มากนักนะ
ครอบครัวบราวน์อนุญาตให้ฉัน เปลี่ยนอะไรก็ได้ตามใจ
- ก็นะ - ที่ไม่เกินงบนะ
ใช่ นี่เป็นงานใหญ่งานแรก
ค่ะ มันเป็นอาชีพที่สองของฉัน
ฉันเป็นครูมานานมาก
- ครอบครัวบราวน์เห็นอินสตาแกรมฉัน - สวยมากเลยล่ะ
และเสนอให้เราอยู่บ้านฟรีสามเดือน
แลกกับการตกแต่งบ้านใหม่
อ้าว
นักไวโอลินน้อย
เรามีวงออร์เคสตราเล็กๆ ที่โรงเรียนมัธยมต้นด้วยนะ
เธอเรียนที่บ้านน่ะค่ะ
เอาล่ะ เรื่องที่คุณจำเป็นต้องรู้
คือควรตุนเหล้าไว้เยอะๆ
อ๋อ ได้เลย
อย่าลืมปิดหน้าต่างให้สนิทด้วย
เผื่อพายุนอร์อีสเตอร์เข้า
แล้วอย่าว่ายน้ำใกล้ๆ แมวน้ำนะ
แต่คุณคงไม่ลงว่ายหรอก น้ำเย็นจัดขนาดนั้น
แล้วก็อย่าพยายามเลียนแบบ สำเนียงบอสตันเชียวล่ะ
เข้าใจนะ
ได้ค่ะ
"อนุสาวรีย์พิลกริม"
- ขอบคุณครับมาร์ธา - คุณก็ด้วยค่ะ
ขอบคุณนะคะ
- ตามสบายนะคะ - บายครับ
บายค่ะ
หนูไปดูห้องก่อนนะคะ
พวกเขาจะเพี้ยนๆ กันหมดเลยไหม
- ผมหวังว่าอย่างนั้นนะ - ไม่เอา
ผมต้องหาแรงบันดาลใจให้ได้มากที่สุด
ไว้ผมค่อยขนของลงทีหลัง
ผมจะไปซื้อเสบียงที่ตลาดเดี๋ยวนี้
คุณหมายถึง "ตาหลาด" สินะ
- ใช่ ตาหลาด - ตาหลาด
เบาๆ ลูกได้ยิน
ไม่อยากเชื่อว่าเราจะทำแบบนี้
ผมไม่เคยคิดเลย ว่าจะได้พาคุณออกนอกเมือง
ฉันรู้
ฉันภูมิใจในตัวเราจริงๆ
ที่นี่เหมาะมากที่คุณจะได้
ทำงานโดยไม่มีอะไรมารบกวน
และฉันจะได้มีประสบการณ์จริง
- ฉันว่ามันต้องสนุกแน่ - ผมด้วย
เหมือนมาพักผ่อนก่อนคลอด
- โอเค - ไปเถอะค่ะ
ไสหัวไปจากที่นี่ซะ ไอ้เวร
ออกไปจากเมืองนี้
พวกมันจะขย้ำไข่แก
พอที แคเรน
วันนี้พล่ามเรื่องบ้าๆ พอแล้ว
ออกไปตะโกนใส่ต้นไม้หรืออ่าว หรืออะไรข้างนอกซะ
ให้ตายสิ แคเรน
ออกไปได้แล้ว อย่ามาตายในนี้เชียว
ไปตายซะเถอะ ไอ้เวร
ออกไปจากเมืองนี้ซะ
ออกไป
บอกเขาสิ ไมกี้
เราเรียกเธอว่าแคเรนวัณโรค
แต่ผมว่าเธอไม่ได้เป็นวัณโรคหรอก
เธอสูบบุหรี่จัด วันละสามซองแน่ะ
ถึงจะเพี้ยนแต่ก็ไม่มีพิษภัย
พอดีผมมาจากนิวยอร์กซิตี เจอเรื่องเพี้ยนกว่านี้มาเยอะแล้ว
ผมไมกี้ เป็นเจ้าของที่นี่
สวัสดีครับ ผมแฮร์รี่ การ์เดเนอร์
ผมรู้ มิสเตอร์ฮอลลีวูด
น้องสาวผมคือคนดูแลบ้าน ให้ครอบครัวบราวน์
อ๋อ
ถ้าอยากให้ผมสั่งอะไรให้เป็นพิเศษ ก็บอกได้เลยนะ
พวกผักออร์แกนิก ผลไม้ เคล หรือนมข้าวโอ๊ต
"ไอเดีย"
อัลม่า
ลูกรัก
พ่อชอบดนตรีที่ลูกเล่นนะ แต่ช่วยอะไรพ่อหน่อยได้ไหม
พ่อมีเวลาแค่สามเดือน เพื่อทำโปรเจกต์นี้ให้เสร็จ
หนูนึกว่าดนตรีจะช่วย เปิดความคิดสร้างสรรค์ซะอีก
ลูกเข้าใจไม่ผิดเลย
แต่ประเด็นคือ
เวลาที่ลูกเล่น...
ในหัวพ่อคิดแต่ว่าพ่อรักลูกมากแค่ไหน
และภูมิใจในตัวลูกขนาดไหน
และมันทำให้พ่อไม่รู้สึกอยากทำงาน
เพราะพ่อยังต้องพิสูจน์อะไรอีก ในเมื่อมีลูกสาวคนเก่งอยู่แล้ว
และมันน่ารำคาญมาก
นั่นก็ด้วย
หนูต้องเล่นให้เก่งกว่านี้
ต้องเล่นให้สมบูรณ์แบบ
หนูอยากเป็นไวโอลินมือหนึ่ง ของนิวยอร์กฟิลฮาร์โมนิก
ให้ได้ก่อนหนูอายุ 18
อายุ 18 เหรอ
เวลาเดินไปทุกวันนะลูก
ติ๊กต็อกๆ
นึกว่าทุกคนชอบบทซะอีก
พวกเขาจะซื้อทำไม ถ้าต้องแก้บทเยอะขนาดนี้
เอาล่ะ อัลมันดีน
เราไปสำรวจเมืองกัน ให้พ่อได้ทำงานสักหน่อย
มาเร็วลูกรัก
ขอบคุณนะ
เราต้องหาหูฟังตัดเสียงรบกวนให้พ่อ
เข้าใจคิดนะเรา
อยากรู้จังว่าพวกพิลกริม ถูกฝังไว้ที่นี่หรือเปล่า
หนูสงสัยว่าพวกเขาเป็นอะไรตาย
อาจเป็นโรคที่ร้ายแรงและเก่าแก่ อย่างโรคบิดหรือกาฬโรค
หรือเห็บกวาง
พื้นที่แถวนี้มีโรคไลม์ระบาดไปทั่ว
แม่ของราชิดาเพื่อนลูก
เธอใช้เวลาช่วงฤดูร้อนที่แฮมป์ตันส์ แล้วติดโรคนี้เข้า
อาการเธอทรงอยู่ได้แค่ถึงตอนเที่ยง
ก่อนที่จะทรุดลงเพราะอ่อนแรง
ถ้าลูกแต่งตัวมิดชิดตลอด ก็น่าจะไม่เป็นไร
แม่ชอบที่นี่ไหม
ที่นี่สวยมากนะ
ลูกก็รู้แม่ชอบบรรยากาศเมืองใหญ่
ที่มักจะมีอะไรให้ประหลาดใจเสมอ
ทุกหัวมุมถนน ไม่ว่าจะเป็นคนบ้า...
ตะโกนเรื่องพระเจ้า หรือวงกลอง
เจอเพื่อนเก่า หรือตู้โชว์สวยๆ
แต่ได้วางมือพักบ้างก็ดี
ถึงจะเป็นสิ่งที่เรารักก็ตาม
ไปกันเถอะ
เร็วเข้า
รีบเดิน
แฮร์รี่
- เกิดอะไรขึ้น - มีคน
เขาไล่ตามเรามา เขาไล่ตามเรามา
เกิดอะไรขึ้น
- พระเจ้า - เงียบๆ
ห้องรับแดดๆ
แฮร์รี่
อาชญากรรม 85 เปอร์เซ็นต์ที่เคปค้อด เกี่ยวข้องกับสารโอปิออยด์
ฤดูหนาวแบบนี้ไม่มีอะไรให้ทำ นอกจากบ่นหรือเล่นยากันจนเมา
ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มีพิษภัย
งัดแงะ ขโมยของ
ได้ยินว่ามีคนขี่มอเตอร์ไซค์ ไล่แทงกันเมื่อฤดูร้อนสองสามปีก่อน
แต่นั่นเป็นครั้งที่ผิดจากปกติไปมาก
แต่ฉันรู้สึกถึงอันตรายจริงๆ นะ
เขาไล่ตามฉันกับลูก อย่างกับเป็นนักล่าป่าเถื่อน
ฉันขอโทษด้วยที่เขาทำให้คุณกลัว
ฉันเดาว่าเขาคงตั้งใจทำแค่นั้นแหละ
ฉันเคยอ่านเรื่องโรคไลม์
อาจทำให้เกิดอาการแปลกๆ ทางระบบประสาท
ฉันทำงานที่กรมตำรวจโอ๊กแลนด์ 15 ปี
ลาออกเมื่อฤดูใบไม้ผลิที่แล้ว มารับงานนี้
รู้ไหมว่าทำไม
มันน่าเบื่อ
เด็กมีปัญหาส่วนใหญ่ ทำงานรับจ้างรายวัน
และเด็กที่ทำงานบนเรือหาปลาในฤดูร้อน
พวกเขาใช้เงินที่หามาได้จนไม่เหลือ
ต้องติดอยู่ที่นี่ตลอดฤดูหนาว ติดยา
พวกเขาประหลาด
แต่มักจะเมาเกินกว่าจะก่อเรื่องได้
ฉันจะส่งเจ้าหน้าที่ ไปตรวจตราเนินทราย
ต้อนพวกขี้ยาขึ้นไปทางแหลมอีกหน่อย
แล้วครอบครัวที่ถูกฆ่า
ที่ทรูโรเมื่อฤดูหนาวที่แล้วล่ะ
ห้าคนนอนตายคาเตียง
ผมเสิร์ช "อาชญากรรมในเคปค้อด" นั่นโผล่ขึ้นมาอันแรกเลย
คุณไม่ได้เสิร์ชก่อนเรามาถึงเหรอ
ผมรู้แค่ว่าที่นี่ปลอดภัยแค่ไหน
ใช่แล้ว จะบอกอะไรให้นะ
เราค่อนข้างมั่นใจว่าคนพ่อมีเอี่ยว
กับแก๊งอาชญากรรมในโรดไอแลนด์
แสดงว่ายังจับคนที่ทำไม่ได้เลยเหรอ
คุณคะ ฉันเข้าใจว่าเรื่องนี้มันน่าวิตก
แต่ฉันรับรองได้
ที่นี่ปลอดภัย
คุณอยากกลับบ้านไหม
ไม่
ไม่ค่ะ นี่เป็นโอกาส ใหญ่เหลือเกินสำหรับฉัน
สำหรับเราทั้งคู่
โอเค
"ฆาตกรรม ทรูโร"
"ชาวบ้านแตกตื่น หลังมีข่าวฆาตกรรมโหดที่ทรูโร"
"แพทย์ชันสูตรรายงานบาดแผลสาหัส ในการสังหารหมู่ทรูโร"
"ความเห็น: ลำคอฉีกขาดที่เคป..."
"เพื่อหยุดการแห่มาของ นักท่องเที่ยวตามฤดูกาลเหรอ"
"ทีมสืบสวนคดีไม่พบผู้ต้องสงสัย..."
"หลังจากค้นหาอย่างเต็มที่"
เกิดอะไรขึ้น
ลูกบอกว่าคนที่ไล่ตามเราอยู่ข้างนอก
ไม่เห็นมีใครเลย
หนูเห็นเขา พวกเขามีกันสามคน
แน่ใจนะว่าไม่ใช่ฝันร้ายน่ะ ลูกรัก
หนูคิดว่าไม่นะคะ
โอเค ลูกรัก
คืนนี้มานอนกับแม่นะ
มาเร็ว พาเท็ดดี้ไปด้วย
ให้ผมโทรหาตำรวจไหม
คราวก่อนเธอช่วยเราได้ซะที่ไหน
"เคปค้อด"
ในกองทัพ แค่เผลอหลับตอนเข้าเวรก็โดนยิงแล้ว
- เอากาแฟไหม - ครับ ขอบคุณ
ผมว่าผมจะออกไปวิ่งหน่อย
โอย พระเจ้า
พระเจ้า ให้ตายสิ
เพิ่งเคยเห็นศพครั้งแรกเหรอ
ใช่ คงงั้น
บาดแผลพวกนั้นเกิดจากอะไรได้บ้าง
สันนิษฐานอย่างแรก...
คือฉลามขาว
ผมนึกว่าฉลามขาวจะอพยพ ไปน่านน้ำที่อุ่นกว่าในฤดูหนาว
ผมจะรู้มากขึ้นหลังการชันสูตร
- คุณโอเคไหม - โอเค
นี่
คืนนี้ไปเที่ยวกันเถอะ
มีร้านอาหารแค่ร้านเดียวในเมือง
- และผมไม่รู้ว่าอร่อยไหม แต่... - คงแย่ล่ะ
ผมอยากฉลองให้กับชีวิต
ชีวิตของเรา
ฟังดูน่าสนุกดี
- นัดกันแล้วนะ - โอเค
เธอเคยดูแลเด็กมาก่อนไหม
พ่อโทรถามคนแนะนำเธอหรือยัง
อัลม่า ลูกเคยเจอเธอแล้ว
เธอเป็นคนใจดีที่ดูแลบ้าน
พ่อว่าปกติเธอไม่ได้ทำงานพิเศษ เป็นพี่เลี้ยงเด็กหรอก
แต่เธอมาช่วยเป็นกรณีพิเศษ
ลูกกังวลที่ต้องอยู่บ้าน กับคนอื่นตามลำพังเหรอ
ไม่
ไม่มีอะไรหรอกน่า
พ่อกับแม่ไปแค่นี้เอง
ห่างออกไปแค่สองนาที
โอเคไหม
ลูกไปเอาวัตถุดิบ ทำมักกะโรนีอบชีสออกมาดีไหม
ได้ค่ะ
ที่รัก
คุณเป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร
ฉันอ้วก
เพราะลูกเหรอ
เปล่า ฉันว่าไม่นะ
มันเลยช่วงแพ้ท้องมาแล้ว
ฉัน...
คงเป็นเพราะความเครียดน่ะ
- มานี่มา - ไม่เป็นไร
ฮุยเลฮุย
เอ้า ฮึบ
โอเค
เบาอย่างกับขนนก
โอเค คุณไปนอนลงก่อนนะ มาเถอะ
เร็วเข้า มาสิ
- ไม่ ที่รัก - คุณต้องนอน
ไม่
ฉันไม่อยากทำให้คืนของเราหมดสนุก
คุณไปเถอะ
ไปสิ หาอะไรดื่มเถอะ
- ไม่ล่ะ - ไปสิ คุณต้องการ...
แรงกระตุ้นในการเขียนงาน
ผมจะไม่ปล่อยคุณไว้ที่นี่
เราไม่เป็นไร
ฉันไม่เป็นไร
อันที่จริง คุณพอจะ...
ซื้ออะไรมาฝากฉัน
สเต๊กหรือเบอร์เกอร์ก็ได้
อยู่ๆ ก็อยากกินเนื้อแดงขึ้นมา
ถ้าพวกบ้านั่นกลับมาอีกล่ะ
ที่รัก
แค่ชั่วโมงเดียวเอง ไปเถอะ
- แน่ใจนะ - ค่ะ
- ไปสิ - โอเคๆ
โอเค จะรีบไปรีบกลับนะ
เลี้ยงเหล้าฉันหน่อยสิ
ไม่ล่ะ ขอบคุณ ผม...
ผมแต่งงานแล้ว กับผู้หญิง
ลูกค้าประจำของฉันก็เหมือนกัน
ดูท่าแล้วนายเหมือนสายรุกหัวร้อนนะ
ฉันปลอดโรคนะ
แต่นายยังต้องใส่เสื้อกันฝน
เว้นแต่นายจะอยากชนช้าง
ชนช้างเหรอ
ศัพท์ฝรั่งเศสหมายถึงเอาจู๋ถูกันน่ะ
โอเค โทษนะครับ
ผมจองโต๊ะไว้สองที่ ชื่อการ์เดเนอร์ครับ
แต่ภรรยาผมไม่ค่อยสบาย เลยมีแค่ผมคนเดียว
ให้ฉันนั่งเป็นเพื่อนก็ได้
- ไปให้พ้นเลย มิคกี้ - ก็ได้
- ทางนี้ครับ - ขอบคุณครับ
นี่
โทรมานะ
"ที่รัก เมื่อได้พบเธอใจฉันพลันสงบ"
"ฉันบรรจงจัดทรงหวังชนะใจเธอนั้น"
"ใจฉันมันบอบบาง"
"มีบางอย่างกำลังก่อตัว"
"เธอทำบางอย่างกับฉัน ซึ่งมันยากบรรยาย"
"โอบกอดฉันไว้ให้ฉันไม่เจ็บปวด"
"ทุกจังหวะหัวใจฉัน"
"มีบางอย่างกำลังก่อตัว"
"รักอ่อนโยนบังตา"
"อยากได้มาต้องทุ่มเทไขว่คว้า"
"รักที่เรามีนั้นไม่ต้องการคำพูดใด"
"เราเดินทางไปด้วยกัน อาฮะ"
"ร่วมดื่มด่ำรักไปด้วยกัน อาฮะ"
"หมู่เกาะในกระแสน้ำ"
"สิ่งที่เราเป็นไป"
"ไร้คนใดแทรกกลาง"
"ไม่มีทางผิดพลั้ง"
"ล่องเรือไปกับฉัน"
"หันไปยังโลกอื่น"
"เรื่องต้องรู้เกี่ยวกับโรคไลม์"
ไงคะ ที่รัก
คุณเป็นยังไงบ้าง
ดีขึ้นนิดหน่อย
อัลม่าหลับไปแล้ว คุณสนุกไหม
ไม่มีคุณก็กร่อย
แต่ก็ยังรู้สึกดีที่ได้มา ถูกของคุณ
ยังอยากกินเบอร์เกอร์ไหม
ไม่ล่ะ ฉันว่าจะนอนแล้วเหมือนกัน
รักคุณนะ
"จากคนรักหนึ่งส่งถึงอีกคน"
"อาฮะ"
โทษครับ ผมไม่ได้สั่ง
จากโต๊ะนั้นครับ
สวัสดีครับ
ผมแฮร์รี่ การ์เดเนอร์ครับ
ผมทำอะไรถึงได้รับเกียรตินี้ครับ
หน้าคุณมันฟ้องน่ะ
มันฟ้องว่าผมอยากเมาขนาดนั้นเลยเหรอ
มันฟ้องว่านาย อยากได้คำวิจารณ์ที่สร้างสรรค์
เราเป็นเพื่อนนักเดินทาง
นักรบแห่งถ้อยคำ ทหารแห่งการร้อยเรียง
นักต่อสู้แห่งบทประพันธ์
นักเขียน
แค่มองก็รู้ว่าผมเป็นนักเขียนเลยเหรอ
เปล่า แต่ใครที่ไหน จะย้ายมาอยู่ที่นี่ตั้งสามเดือน
ฉันออสติน ซอมเมอร์ส นักเขียนบทละครที่เก่งกว่าคนทั่วไป
เลิกทำตัวงี่เง่า หัดแสร้งถ่อมตัวซะบ้าง
นายถ่อมตัวพอๆ กับนาร์ซิสซัสนั่นแหละ
ออสตินได้รางวัลโทนี่สามรางวัล และพีบอดี้อีกรางวัล
ฉันชื่อซาราห์ คันนิงแฮม
แต่ฉันใช้นามปากกาว่าเบลล์ นัวร์
พูดเป็นเล่น คุณคือเบลล์ นัวร์เหรอ
อย่าบอกนะว่านายชอบนิยายรัก
ปกติก็ไม่ แต่งานของคุณเหนือชั้นกว่า
งานทั่วๆ ไปตามร้านหนังสือมาก
มันล้ำลึกและสะเทือนอารมณ์
ผลงานเมื่อเร็วๆ นี้ ฉบับดัดแปลงเรื่อง...
"มายซิสเตอร์อีสแอนโอนลี่ไชลด์" กับแซนดรา บุลล็อก
พระเจ้า มันน่าใจสลายมากเลย
มาดื่มกับเราสิ
อย่าเลยครับ ผมคิดว่าผมไม่คู่ควร
ผมเป็นแค่...
ผมเป็นนักเขียนบทห่วยๆ ที่มีบทยังต้องแก้อีกมาก
และมีตอนนำร่องที่ถูกตีกลับเยอะแยะ
เหลวไหลน่า คุณเป็นพวกเรา นั่งลงสิ
ก็ได้
ฟังนะ
ฉันมาที่นี่เพื่อเขียนงาน ช่วงฤดูหนาวสักสองสามปีได้แล้ว
ส่วนเบลล์มาก่อนฉันสองสามปีได้
ที่นี่มัน...
สร้างแรงบันดาลใจให้เรา
ผมนึกว่าพวกคุณชอบมาที่นี่ ในฤดูร้อนมากกว่า
พระเจ้า ไม่เลย
เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว และแสงแดดเนี่ยนะ
ฉันชอบวิตามินดี ที่ไม่ได้มาจากแสงแดดน่ะ
ฉันมาที่นี่เดือนพฤศจิกายน
กับบรั่นดีรสเลิศลังหนึ่ง
พร้อมเสื้อผ้า เสื้อคลุมขนสัตว์นิดหน่อย
และพอถึงเดือนพฤษภาคม
ฉันก็มีผลงานชิ้นเอกขายดี ติดอันดับของนิวยอร์กไทมส์
ส่วนฉันก็มาพร้อมกับกองหนังสือโป๊ และคีย์บอร์ดของคาสิโอ
และเมื่อหิมะละลาย
ตูม รับประกันว่านิวยอร์กไทมส์ รุมเป่าปี่ให้ยกใหญ่
ฉันไม่อยากไปเลย ที่นี่สนุกและสร้างสรรค์มาก
มันดีไม่ใช่เหรอ ที่ได้ดื่มอเปรอลสปริตซ์
ในฤดูหนาวน่ะ
มันแหกกฎทุกข้อ และฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
ให้ตาย ผมอยากได้แรงบันดาลใจ
อย่างที่พวกคุณมีจริงๆ
ผม...
ช่วงนี้ผมสมองตื้ออยู่ ถ้าจะให้พูดตรงๆ
อีกเดี๋ยวก็โล่ง
เชื่อฉันสิ
แคเรน
ฉันขอแค่เศษกระดูกอ่อน กับไขมันนิดหน่อยเอง
ยังไงก็ทิ้งให้หนอนกินอยู่แล้ว
ฉันต้องเป็นหนอนไหม ถึงจะได้กินของเหลือ
พระเจ้า
เหมือนเล มิเซราบล์ยุคใหม่เลย
บอกแล้วว่าอย่ามาที่นี่อีก แคเรน
อย่าไปยุ่งกับนาง
นางเป็นวัณโรคนะขอรับ สารวัตรฌาแวร์
เวทนากันหน่อย
ฉันบอกให้ออกไปจากที่นี่ไง
อยู่ห่างๆ สองคนนั้นไว้
อยู่ให้ห่างจากไอ้พวกผีดูดเลือดนี่
- ออกไป - ฉันขอเตือนนะ
- เร็วเข้า - ฉันเตือนแล้วนะ
ปล่อยฉันนะ
ช่างมีตำหนิและเป็นมนุษย์เหลือเกิน
ถ้านั่นไม่บันดาลให้เทพีมิวส์ผู้ดลใจ มาหาคุณ
ฉันก็ไม่รู้ว่าอะไรจะช่วยได้แล้ว
อยากให้ผมอยู่ค้างคืนไหม
เพิ่มแค่ 40 เหรียญเอง
เหลวไหล นายต่างหากที่ควรจ่ายเงินให้ฉัน
ฉันเห็นเพิงที่พวกนายอยู่แล้ว
ฉันมีบ้านอบอุ่น อวลด้วยกลิ่นเทียนริโกด์
งั้นจ่ายค่าตัวมาเลย 50 เหรียญ เพราะผมต้องไปแล้ว
ฉันขอจิบนิดเดียวแล้วจะให้ 200
ไม่ คราวที่แล้วคุณเกือบทำผมตาย
คุณหยุดตัวเองไม่อยู่ เบลล์
ก็ยาไอซ์ที่นายเล่นไป
มันทำฉันตื่นเต้นไปหน่อย
- เร็วเข้า - ไม่
- ฉันให้ 300 เลย - ไม่เอา ไม่
ยอมให้ฉันดูดซะหรือจะไม่ได้สักแดง
จะเอายังไง
ก็ได้
แค่ แป๊บเดียวนะ
ไม่นะ ฉันทำไม่ได้ ได้โปรด
ได้โปรด ฉันขอร้องล่ะ
เธอมีเวลาสามชั่วโมง
ฉันต้องขอให้คุณมา ให้ปากคำอย่างเป็นทางการพรุ่งนี้
เราต้องหาทนายไหม
ไม่ต้อง หมอนั่นบุกเข้าบ้านคุณ มาทำร้ายคุณ
แมสซาชูเซตส์ไม่ใช่เท็กซัส แต่แม้แต่ที่นี่...
คุณก็มีสิทธิ์ป้องกันตัวในบ้านตัวเอง
ไม่มีใครสนใจไอ้ขี้ยา
ที่พยายามขโมยเครื่องเสียง ไปแลกยาหรอก
เขาไม่ได้แค่ขโมย เขาพยายาม...
อะไร เขาพยายามทำอะไร
เขาพยายามจะกัดคอผม
มันรู้สึกเหมือน...
เขาจงใจมาเพื่อแบบนั้น
พรุ่งนี้หลังบ่ายสองโมง มาที่ห้องทำงานฉันได้ตลอดนะ
คืนนี้คงหมดเรื่องแล้วล่ะ
อัลม่าเป็นไงบ้าง
ลูกอยู่ข้างบน
ฉันบอกว่าอย่าลงมาเด็ดขาด
ลูกไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ให้ลูกไม่รู้ต่อไปแหละดีแล้ว
ขอบคุณที่ปกป้องเรานะคะ
พรุ่งนี้ผมจะทำยิ่งกว่านี้อีก
เราจะไปจากที่นี่
มีอีกตั้งหลายที่ในเมน
หรือแนนทักเก็ตหรือแฮมป์ตันส์
ที่ที่ผมทำงานได้อย่างสงบ และไม่มีไอ้พวกบ้าใบ้ฟันแหลม
พยายามจะฆ่าเรา
อะไรเหรอ
เปล่า คุณแค่...
คุณลืมไปว่าฉันก็ต้องทำงาน ที่นี่ด้วยเหมือนกัน
เปล่า ผมไม่ได้ลืม ผม...
ผมคิดว่าคุณไม่อยากอยู่แล้ว
ใช่
ฉันคิดจริงๆ เราควรไป
เข้ามาสิ แม่คนเศร้าสร้อยน่าเวทนา
ในนี้อุ่นจัง
เธอไปได้มาจากไหน
เวลล์ฟลีต
ฉันต้องตกนรกเพราะเรื่องนี้แน่
คนส่วนใหญ่ยอมขายวิญญาณ เพื่อความยิ่งใหญ่
ฉันเคยแล้วย่อมรู้ดี
แต่ก็คงมีแค่เศษเดนมนุษย์น่าสมเพช
ที่ยอมขายมัน เพื่อแค่ได้เข้าใกล้ความยิ่งใหญ่
ฉันไม่ได้ทำเพราะอยากอยู่ใกล้แก
ไม่ใช่อยู่แล้ว แบบนั้นคงสุนทรีย์เกินไป
เธอทำเพื่อสิ่งนี้
ฉันทำ...
เพราะแกสัญญาว่าจะปกป้องฉัน จากคนอื่น
เอาที่สบายใจเลย แม่คุณ
ส่งกระเป๋ามาได้แล้ว
ทีนี้ก็ไสหัวไป
หนูไม่อยากกลับไปนิวยอร์ก
ลูกรัก แค่จนกว่าเราจะหาเช่าที่อื่นได้
มีที่แบบนี้อีกเยอะเลย
ลองหารูปแนนทักเก็ตดูสิ
ที่นั่นสวยมากเลย
บ้านนี้คงมีผีสิงแล้วสินะคะ
"ไม่ทราบหมายเลข"
- สวัสดีครับ - แฮร์รี่
ฉันออสติน ซอมเมอร์สนะ
ฉัน...
นี่ ฉันอยากให้นายมาที่บ้านฉัน เดี๋ยวนี้เลยได้ไหม
ฉันอยู่แถวมิลเลอร์ฮิลล์นี่เอง
โอ ว้าว
ขอบใจนะออสติน ฉันอยากไปนะ
แต่ตอนนี้คงไม่สะดวก
ที่จริงเรากำลังจะไปแล้ว
อย่าไปเลย
ฉันอยากเจอนาย
ฉันมีอะไรจะให้นาย มันจะช่วยรักษาอาการสมองตื้อได้
ฉันจะไปเดี๋ยวนี้
แน่ใจนะว่าไม่เอา
ไม่ล่ะ ขอบใจ ฉันไม่ชอบเมากลางวันแสกๆ
สิ่งสำคัญคือต้องเมาให้บ่อยที่สุด จนแยกไม่ได้ว่าตอนไหนเมาตอนไหนสร่าง
มีแค่เมากับ...
เมาหนักกว่า
ฉันต้องขับรถ เราจะออกเดินทางบ่ายนี้
เวลาเขียนงานนายใส่ชุดอะไร
ฉันชอบใส่ชุดนอน
ชุดนี้ซื้อมาจากร้านชาร์เวต์ในปารีส
ราคาแรงเอาเรื่อง
แต่ฉันเคยอ่านเจอว่าคนเรา จะชอบของชิ้นนั้นมากขึ้น
ถ้าซื้อมันมาด้วยราคาแพง ก็เลย...
นั่นคือเคล็ดลับ รักษาอาการสมองตื้อเหรอ
ชุดนอนแพงๆ เนี่ยนะ
ไม่ใช่อยู่แล้ว
ฉันแค่ชวนคุยเพื่อให้ตัวเองสบายใจ
แต่ถ้านายอยากเข้าเรื่องทันที
โดยไม่ต้องเสียเวลาอารัมภบท...
ก็ได้
จัดให้
นี่มันอะไร
พวกมันไม่มีชื่อเรียก
น่าขันที่เราเจอยาช่วยศิลปิน และนักเขียน
แต่พวกเราไม่มีใครเคยตั้งชื่อให้มัน
มันคืออะไร ยาบ้าเหรอ
หรือแอลเอสดีปริมาณน้อย
ฉันเคยลองใช้สารไซโลไซบินครั้งหนึ่ง แต่ไม่ได้ผลเลย
ฉันเคยเป็นเหมือนนาย
ฉันคิดเล็กก็เขียนไปเล็กๆ
ละครกิ๊กก๊อกเรื่องขี้ปะติ๋ว ที่ทำเงินได้นิดหน่อย
และมีคนสนใจแค่นิดเดียว
แต่ฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง
เขาเขียนบทให้ช่องทีวี นายรู้จักแน่
มีผลงานมากมายก่ายกอง รวยอื้อซ่า
ไม่ว่าจะเขียนอะไร ก็ต้องได้รางวัลไปซะทุกอย่าง
ฉันเลยถามตัวเองว่า
"เขาทำได้ยังไง"
ฉันรู้แค่ว่า เขาอยู่ที่นี่ตลอดฤดูหนาว
และเมื่อเขากลับเข้าเมือง
เขามีความคิดใหม่ๆ สำหรับงาน ตั้งสูงพอๆ กับไอ้จ้อนฉันเลย
เขาชวนฉันมาที่นี่ฤดูหนาวปีหนึ่ง
พอฉันมาถึง เขาก็ยื่นยานั่นให้ฉัน
ยาวิเศษเม็ดเล็กๆ สีดำมืดหม่น
ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ฉันก็ตั้งหน้าตั้งตาพิมพ์งาน
เหมือนที่อมาเดอุส รัวฮาร์ปซิคอร์ดของเขา
อย่ามาอำกันน่า
ถ้าฉันจะอำเล่น
ฉันคงบอกให้นายยัดยาเข้าก้น
แต่จะบอกให้นะ ยานั่นคือทางออก
คิดว่าเบลล์เขียนหนังสือ ปีละสองเล่มได้ยังไง
ใครเป็นคนทำขึ้น ทำจากอะไร
ใครสนล่ะ มันได้ผล
- แล้วผลข้างเคียงล่ะ - เยอะมาก
อย่างจู่ๆ ก็ต้องมารับมือ กับแฟนคลับนับล้าน
หาวิธีใช้เงินก้อนใหม่
มันต้องมีอะไรสักอย่าง มีแน่นอน
ย้ำอีกที "ใครสนล่ะ นายเลือกทางเอง"
นายน่าจะไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษนะ
หรือคนทำโฆษณา
หรือช่วยพ่อดูแลร้านขายอุปกรณ์กีฬา
พ่อฉันเป็นทนาย
ใช่ แต่นายเลือกเป็นนักเขียน
เพราะนายไม่ได้อยู่ในโลกนี้จริงๆ
นายสังเกตมัน
นายตีความ นายกัดกินมัน
จากนั้นนายก็นั่งลงและร้อยเรียงคำ
เพื่อให้พวกห่วยที่อยู่ในโลกนี้
ได้เห็นว่าพวกเขาหน้าตาเป็นยังไง พวกเขาเป็นใคร ทำไมจึงเจ็บปวด
และนายเลือกมัน
เพราะนายอยากได้ความรัก ความสนใจ
และเงินเป็นถังๆ
มันบ้ามาก แต่นั่นเป็นสิ่งเดียว
ที่เติมเต็มช่องว่าง ในจิตวิญญาณนายได้
ช่องว่างในจิตวิญญาณ
ฉันไม่ชอบทางเลือก ที่ย้อนกลับมาไม่ได้
นายเป็นนักเขียนจริงๆ ไหม
ฉันก็อยากคิดแบบนั้น
ฉันว่านายไม่ใช่
เพราะถ้าใช่...
นายจะไม่สนว่าต้องเสียอะไร
เพื่อกำจัดจุก ที่มันอุดความคิดนายอยู่
นายคงยอมตายเสียดีกว่า
จะยอมให้ถ้อยคำเลิศหรูเหล่านั้น
ถูกกักไว้ข้างในหัวนาย
กินยาซะ แฮร์รี่
หรืออย่างน้อยก็ลองดู
แฮร์รี่ นายจะไม่เสียใจหรอก
- สวัสดี เออร์ซูล่า - ไง แฮร์รี่
พีทาวน์เป็นยังไงบ้าง นายได้กินซุปข้นตอนจอดรถไหม
บอกตรงๆ ว่าที่นี่มันแปลกๆ
ที่จริงเรากำลังจะไปแล้ว
เดี๋ยว อะไรนะ ทำไม นายจะไปไหน
กลับเข้าเมืองจนกว่าจะเจอ ที่ไหนสักแห่งที่ฉันเขียนงานได้
ฟังนะแฮร์รี่ ไม่ได้เด็ดขาด
นายต้องอยู่ที่นั่น และเขียนตอนนำร่องให้เสร็จได้แล้ว
ฉันรู้ ฉันแค่ ฉัน...
มันยังไม่รู้สึกดลใจน่ะ
โอเค แฮร์รี่ ฉันจะพูดตรงๆ นะ
ฉันจะตอกนายที่ก้นเต็มแรงเลย
"ไม่รู้สึกดลใจ" งั้นเหรอ แร็ปเปอร์ไม่ต้องรู้สึกดลใจก็ได้
เพื่อนสาววิจารณ์เสื้อผ้า...
ที่เพื่อนลองใส่อยู่ นั่นก็ไม่ต้องรู้สึกดลใจอะไรก็ได้
นายเป็นนักเขียนมืออาชีพ
นายต้องรู้สึกดลใจทุกครั้ง ที่เสียงเตือนงานดังขึ้น
จะต่างกันตรงไหน ถ้าตอนนำร่องเสร็จตอนนี้
หรืออีกหกเดือนข้างหน้า
โอเค แฮร์รี่ ฉันจะพูดให้ตรงขึ้นอีกนะ
นายเข้าใจไหมว่างานที่นายเคยทำ
ตอนนี้มันไม่มีอยู่จริงแล้ว
ไอ้ผู้อำนวยการสร้างร่วม ในละครทีวีแนวไขคดีเนี่ย
รายการพวกนั้นมันล้าหลังแล้ว
ถ้านายอยากเป็นนักเขียนอาชีพต่อไป
นายต้องสร้างผลงานของตัวเอง วันนี้ เดี๋ยวนี้
ฟังนะเพื่อน รู้ใช่ไหมว่าฉันรักนาย
แต่ถ้านายทำพังล่ะก็
ถึงนายจะมีปัญญา กว่าจะกลับมาได้ก็คงใช้เวลาหลายปี
แค่นี้นะ ไปเขียนงานซะ
คำบรรยายโดย สาลินี ไชยารัศมี