"มนุษย์ที่เคารพรัก"
"ไม่มีใครเคยจับฉันได้ และจะไม่มีวันจับได้"
"ไม่มีใครเคยเห็นฉัน เพราะฉันไร้ตัวตน"
"ราวกับอากาศธาตุที่ล้อมรอบ อยู่บนโลกมนุษย์ของพวกแก"
"นิวออร์ลีนส์ ปี 1919"
"ฉันไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา"
"แต่เป็นวิญญาณและปีศาจที่ซ่อนตัว มาจากนรกขุมที่ร้อนที่สุด"
"ฉันคือสิ่งที่ชาวนิวออร์ลีนส์ เรียกกันว่ามนุษย์ขวาน"
"เมื่อฉันเห็นสมควร ฉันจะกลับมา เพื่อหาเหยื่อรายอื่นต่อไป"
"ฉันเท่านั้นที่รู้ ว่าพวกมันควรจะเป็นใคร"
"ฉันไม่เคยทิ้งร่องรอยอะไรไว้ เว้นแต่ขวานเปื้อนเลือดของฉัน"
"ชาวนิวออร์ลีนส์ต้องคิดว่าฉันคือ ฆาตกรที่น่าสยองขวัญที่สุด"
"ซึ่งก็จริง"
ชาร์ลส์
"แต่ฉันจะเลวร้ายกว่านั้นก็ได้ ถ้าฉันต้องการ"
ไม่
"ฉันจะฆ่าคนนับพันก็ได้"
"เพราะฉันสนิทชิดเชื้อ กับทูตแห่งความตายเป็นอย่างดี"
โอ้
"เอาล่ะ ขอแจ้งเวลาหน่อยนะ เที่ยงคืนสิบห้าเวลามนุษย์โลก"
"ในคืนวันอังคารหน้า ฉันจะโฉบไปมาในนิวออร์ลีนส์"
"ด้วยเมตตาจิตอันล้นพ้นของฉัน"
"ฉันจะยื่นข้อเสนอเล็กน้อย แก่ชาวเมือง"
ดังต่อไปนี้
"ฉันรักในดนตรีแจ๊ส"
และฉันขอสาบาน ต่อปีศาจทุกตนใต้พื้นพิภพ
ว่าฉันจะไว้ชีวิต ผู้ที่เปิดเพลงแจ๊สในบ้าน
ในเวลาที่ฉันได้กล่าวไว้ข้างต้น
นี่มันมากเกินไปแล้ว
อีตาบ้านี่เอาเมืองของเราเป็น ตัวประกันเพื่อสนองตัณหาตัวเอง
มิลลี่เธอว่าเครื่องเล่นแผ่นเสียง น่าจะพอใช้ได้ไหม
ค่ำวันอังคารที่จะถึงนี้ คณะดนตรีแจ๊สในนิวออร์ลีนส์
คงจะมีค่ามากกว่าเพชรโฮปเสียอีก
เลือกเพลงแจ๊สเอาจากชุดแผ่นเสียง ที่ฉันสะสมไว้ก็ได้
ทำไมเราต้องยอมทำอะไรตามใจ เจ้ามนุษย์ขวานนี่ด้วยล่ะ
ก็เพราะมันฆ่าผู้หญิง ด้วยขวานไงล่ะ
ต้องให้ฉันคอยเตือนเธอไหม
มันบอกว่า "เป็นที่แน่นอนว่าหากใครก็ตาม"
"ที่ไม่ยอมแจ๊สในคืนวันอังคาร จะได้ขวานเป็นรางวัล"
ถึงเขาจะเขียนไม่สละสลวยเท่าไหร่ แต่เราก็เข้าใจประเด็นนะ
ถ้าเราไม่เล่นเพลงแจ๊ส ในคืนวันอังคาร...
เท่ากับเราเชิญภัยอันตรายเข้าบ้าน กระจ่างชัดแล้วล่ะน่ะแม่คุณ
คำถามก็คือ แล้วเราจะทำยังไงกัน
สาวๆ เรายอมมานานเกินไปแล้ว
พวกเรามีพลังอำนาจ ถึงแม้พวกเธอจะยังไม่ยอมเชื่อกัน
เราไม่ใช่แค่ลูกหลานแห่งซาเล็มนะ แต่เราคือผู้มีสิทธิ์มีเสียง
ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ของเรา อยู่แค่เอื้อมมือ
ทำให้เรามีสิทธิเท่าเทียม ในการลงคะแนนเสียง
ถ้าเราเหล่าสตรีรวบรวมกำลัง สติปัญญาและความดีงาม
ความแข็งแกร่งอันแรงกล้า ก็จะ ไม่มีชายใดกล้ามาแหยมเราถึงในบ้าน
อีกครึ่งชั่วโมงฉันเลิกแล้วนะโจ
คุณช่วย... เดินไปส่งฉันที่บ้านได้ไหม
คุณกลัวมนุษย์ขวานเหรอ
ใครๆ ก็กลัวทั้งนั้น
นี่มันคืนวันอังคาร มันจะต้องฆ่าใครสักคนแน่
เขาไม่แตะต้องคุณหรอกน่ะ
ข่าวลือว่าเขาชอบเพลงแจ๊ส
แล้วคุณก็มี...ดนตรีในหัวใจนะ ที่รัก
ฉันเตือนดีๆ แล้วนะสาวน้อย
ฉันแสดงเจตจำนงค์ชัดแจ้ง ต่อคนทั้งโลกแล้ว
ใช่ อย่างที่คาดไว้เลย
ความตาย
อย่าไปโทษใครนอกจากตัวเอง
ฉันหมายถึงแกต่างหากล่ะ
"ฉันทำสิ่งที่อยากทำ"
"สปิริตควีน"
ร้อยปีก่อน
สถาบันแห่งนี้ อยู่กันอย่างแน่นขนัด
พวกเขามีเตียงสองชั้น และให้นอนห้องละแปดคน เอาล่ะ...
- สังเกตุเห็นอะไรไหม - เห็น
ลุคไม่อยู่ในนี้ แม่เขาเอาแต่ ปิดประตูกระแทกใส่หน้าฉัน
แนน อย่าใจลอย ดูที่รูปพวกนี้
จำนวนคนของเราลดลงทุกปี มาเป็นเวลาหนึ่งทศวรรษ
แม่มดตายลงทุกวัน
ในซาเล็ม พวกเรามีกันเป็นร้อย
ตอนนี้เหลือสาม เคยมีสี่ จนกระทั่ง...
เมดิสันหายตัวไป หรือไม่ก็ตายแล้ว
แล้วก็ไม่มีผู้นำคนไหน ลงมือทำอะไรสักอย่าง
ไปหาฟิโอน่ากัน
เท่าที่รู้ตอนนี้ เขาจุดไฟเผาบรรดาแม่มด
โอเค เมดิสันอยากให้เราหาเขาให้พบ
แล้วเราก็จะเสียคนไปอีกไม่ได้แล้ว ถ้าเราต้องการที่จะอยู่รอด
นับจากนี้...
เราคอยดูแลซึ่งกันและกัน
ฟังนะ ฉันดูแลตัวเองมานานแสนนาน
ดังนั้นไม่แน่ใจว่าต้องการให้ สโมสรพี่น้องผิวขาวมาช่วยดูแล
แล้วไอ้เขียวๆ นี่มันอะไร
นี่ไม่ใช่สโมสร นี่มันชุมชนแม่มด
แล้วนี่ก็แอ๊บแซ๊งธ์ น้ำเมรัยศักดิ์สิทธิ์
ซึ่งเราต้องดื่ม
นี่เธอไปเจอกระดานอาถรรพ์ที่ไหน
มันหาฉันเจอมากกว่านะ
- รู้ไหมว่าของพวกนี้ใช้ทำอะไร - ติดต่อคนตาย
หล่อนนี่ไม่รู้บ้าบออะไรเลย
กระดานอาถรรพ์มีสองด่าน ติดต่อและปลดปล่อยวิญญาณ
ฉันเคยเห็นยายของฉัน ใช้มันอยู่ครั้งหนึ่ง
ยายคิดว่ามันเจ๋งเหมือนกัน จนกระทั่งวิญญาณร้ายออกมา
เผาบ้านของยายราบเป็นหน้ากลอง แล้วถลกเอาหน้ายายหายไปครึ่งหนึ่ง
เรามีกันสามคน
อยากตามหาเมดิสันไหม
ทำตัวเป็นแม่มดหน่อย
แล้วเราต้องทำยังไง
ถามคำถาม
สุภาพด้วย
เราอยู่กันลำพังหรือเปล่า
เธอตายที่นี่หรือเปล่า
เธอถูกฆาตกรรมหรือเปล่า
ใช่
ใครฆ่าเธอ
"เธอไง"
เมดิสัน นี่ใช่เธอหรือเปล่า
แกเป็นใคร
มนุษย์ขวาน
เดี๋ยว หยุดก่อน หยุด หยุด
ถ้าการอยู่รอดมันสำคัญกับเธอนัก
เธอก็น่าจะค้นหาว่า เธอกำลังคุยอยู่กับใคร
"ฟิโอน่า กู้ด"
ตอแหลสิ้นดี
ตอกบัตรเข้าทำงาน
ประหยัดงั้นเหรอ
เพื่ออะไรกันล่ะ
ฉันจะลาป่วยไปเวกัส
ได้เวลาเล่นสนุกแล้ว
ก่อนหน้านี้ ไม่ยักกะเคยอ่านใจคนได้
นี่เพราะฤทธิ์ยาหรือไงกัน
กว่าลูกจะเจอคนที่ใช่ ก็นานแสนนาน
พระองค์ ได้โปรด
อย่าให้ฉันทำให้วันพิเศษของลูก ต้องล้มไม่เป็นท่า
ให้ฉันได้เดินไปตามทางเดิน ในพิธีด้วยเถอะ
ไม่เคยมีอะไรดีพอ
และลูกขอสาบาน พระบิดาแห่งสวรรค์ ว่าในคืนนี้...
ฉันเอาแต่ด่าทอเขาทุกครั้ง
...วิญญาณของลูก จะอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์
นี่ไง สัปดาห์แล้วสัปดาห์เล่า เขากุมมือฉันไว้ เช็ดอ้วกให้
คุณกู้ดครับ
ยังไม่เสร็จขั้นตอน การรักษาเลยนะครับ
ฉันต้องออกไปจากที่นี่
ฉันทนไม่ไหว หนวกหูเหลือเกิน
เดี๋ยวมันก็หายไปครับ
หมอใส่ยาระงับประสาทลงไปด้วย เพื่อสงบสติอารมณ์ของคุณ
แต่คุณทำได้ดีเลยทีเดียว เดี๋ยวก็เสร็จแล้วครับ
ไม่ อย่ามาอวยฉัน
ฉันไม่เคยอยากมาที่นี่
ช่วยกลับไปนั่ง รับยาให้เสร็จด้วยครับ
ลูกสาวฉันต้องการฉัน อย่างที่เธอไม่เคยต้องการมาก่อน
ฉันทำสิ่งนี้เพื่อเธอ
ไม่ใช่...เพื่อตัวเอง
เข้าใจไหม ถ้าฉันยอมทำทุกอย่าง ตามที่พวกคุณบอก...
ฉันจะหายจากโรคนี้ใช่ไหม
เราเลือกระดับการรักษา แบบเข้มข้นมากๆ แล้วครับ
แล้วเราก็หวังว่า มันจะได้ผลที่สุดเสมอ
- ผมฉันจะร่วงตอนไหน - อาจไม่ร่วงก็ได้ครับ
แต่ละคนตอบสนองกับตัวยาต่างกันไป
โอ๊ย
ฉันแค่ยัง....
ฉันยังไม่พร้อมจะไป
ฉันอยากมีชีวิตรัก อีกสักครั้งในชีวิต
ตอนนี้ฉันอยากจะมีใครสักคนข้างๆ
มันยังไม่สายเกินไปใช่ไหม
ไม่ครับ
แม่ของผมเจอหนุ่มในเว็บหาคู่
แล้วพวกเขาก็เพิ่งขึ้นเรือสำราญ ไปโนวาสโกเชียด้วยกัน
ฮืม
เธอได้ทันไปงานแต่งลูกสาวแน่นอน
เพราะงั้นออกไปซื้อชุดสวยๆ ใส่ซะ
จัดเต็มไปเลย
มีใครบ้างที่ไม่มีเว็บแฟนคลับ
ฉันไม่มี
เจออะไรใหม่ๆ บ้างไหม
มนุษย์ขวานฆ่าคนไปแปดคน
ทำเอาคนทั้งเมืองกลัวจนหัวหด ไม่เคยถูกจับได้
ฟังนี่นะ "หากหญิงใดไม่เต้นรำ ไปกับเสียงแซ็กส์ฉัน"
มันผู้นั้นต้องเจอขวาน"
รู้หรือเปล่าว่าแซ็กโซโฟน มีอีกชื่อว่า "แอ็กซ์"
เขาก็เลยสับผู้หญิงเพราะพวกนั้น ไม่ยอมเป็นแฟนเพลงเขาน่ะเหรอ
พวกผู้ชาย ที่ปกป้องผู้หญิงพวกนั้นด้วย
เราไม่ได้ถามเกี่ยวกับเมดิสันเลย
ดีแล้ว ผีมันพูดอะไรก็ได้ทั้งนั้น เพื่อให้ตัวเองถูกปลดปล่อย
พวกมันหลอกเราได้
มันถึงได้บอกว่าเราฆ่ามันงั้นเหรอ
ไม่ใช่
มันคิดว่าพวกเราคือคนพวกนั้น
ชั้นเรียนปี 1919
ปีเดียวกันกับ ที่มนุษย์ขวานหายตัวไป
"นักฆ่าขาแจ๊สคนนี้ ฆ่าคนมานานเกินไปแล้ว"
"เมืองนี้เลิกขวัญเสียแล้ว ค่ำคืนนี้มันต้องจบลง"
พวกแม่มดฆ่ามนุษย์ขวาน
ถ้าเผื่อมันรู้ว่า เมดิสันอยู่ที่ไหนล่ะ
เราต้องติดต่อมัน
ไม่ ไม่
ฉันไม่ช่วยเธอปลดปล่อย มนุษย์ขวานหรอกนะ
แนน
ฉันไม่เอาด้วยล่ะ
พวกเธอทิ้งชีวิต
หอบสังขารมาถึงนี่เพื่อที่จะ มาปอดแหกเอาตอนนี้เนี่ยะนะ
ถ้าเรามีกำลังสู้เพียงเท่านี้ เพื่อจุดจบของชนเผ่าเรา
แม่มดก็สมควรตาย
เมดิสันอยู่ที่ไหน
บอกมา แล้วฉันจะให้สิ่งที่แกต้องการ
ฉันรู้ว่าแกอยากได้อะไร
ฉันให้แกได้นะ
ปลดปล่อย
แกไม่อยากถูกปลดปล่อยเหรอ
"ใ..ต้
"หอ...
"ลอ ไม้หันอากาศ"
"งอ...หลัง"
"คอ อา...คา"
เธอขึ้นบันไดมาด้วยตัวเอง
ของมันแน่อยู่แล้ว เธอแกร่ง เธอคือผู้รอดชีวิต
เธออยู่ตรงนี้
ทำไมถึงมีดอกกุหลาบอยู่ในนี้
ทำไมล่ะ แม่คิดว่าแกอาจจะชอบ
มันคือมรดกตกทอด อย่างสุดท้ายของแก
กุหลาบนำพาความรัก และความโรแมนติกเข้ามา
ไม่ใช่สิ่งที่หนูมองหาในตอนนี้
หนูอยากได้ดอกเบญจมาศ
เอาทุกพันธุ์เลย เพื่อสร้างกำลังและการป้องกันตัว
หมอบอกว่าให้นอนพักบนเตียง อย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ไม่ใช่เหรอ
นังนั่นเป็นใคร
- นังผมแดงนั่นใคร - โว้ว โว้ว ที่รัก
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร
หยุดตอแหลได้แล้ว
ยังมีอะไรอยากจะบอกฉันอีกไหม
เพราะไม่ช้าก็เร็วฉันจะได้เห็น
ฉันต้องตาบอดเพื่อจะได้เห็นตัวตน ของคุณที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน
เรื่องตลกเหลือจะกล่าว
มันคือความชัดเจน ในรูปแบบที่ต่างออกไป
ชัดแจ่มแจ้งอย่างที่ฉันไม่เคยมี
ภาพที่เห็นแแทบจะปรากฏขึ้น พร้อมกับแสง
- ในที่สุดเธอก็เห็นธาตุแท้ของแก - เธอเมายาอยู่
เห็นไหมว่าพวกเขาให้ยาอะไรกับเธอ ก่อนที่เราจะออกจากโรงพยาบาล
ฉันเมาน่ะใช่ แต่ไม่ใช่เพราะยา มั่นใจได้เลย
คุณจะต้องรับผิดชอบ ต่อการทรยศในทุกๆ เรื่อง
ไม่ว่าคุณจะคิดว่าคุณขุดหลุมฝัง ความลับเหล่านั้นเอาไว้ลึกแค่ไหน
ไสหัวออกไปได้แล้ว
- ออกไป - ที่รัก
คุณคือ...ดวงใจของผม
ออกไปซะในขณะที่ยังมีเวลา ไอ้เกรียน
หนูอยากจะฟันแขนเขาให้ขาด แล้วโยนเขาออกไปนอกหน้าต่าง
หนูต้องยับยั้งตัวเองไว้
แกได้รับดวงตาสวรรค์
มันเข้ามาแบบกระจัดกระจาย
เป็นของขวัญชิ้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่จะได้ครอบครอง
และเป็นชิ้นที่ยากที่สุด ที่จะต้องใช้ชีวิตอยู่กับมัน
ให้แม่ช่วยนะลูก
โอ้ ทำไมแม่ไม่บอกหนู
อะไร อะไร แกเห็นอะไร
คุณป้าเมอร์เทิล
แม่ก็อยากจะบอกนะเดเลีย แต่ตอนนั้นแกเจ็บปวดมาก
แม่ไม่อยาก จะเพิ่มความเจ็บปวดให้อีก
- ถูกเผาที่เสา - ใช่
เพราะสิ่งที่หล่อนทำกับแก ใช่
ไม่ เป็นไปไม่ได้
แม่เสียใจที่แกต้องมารู้เอาแบบนี้
อ้า
แม่คิดว่าคงจะดีถ้าแม่...
ปล่อยให้แกอยู่ตามลำพังสักพัก
ไว้แม่จะให้เดลฟีนเข้ามาดู
ฟิโอน่านั่งแท็กซี่ออกไปแล้ว
เอาล่ะ ไอ้คนเสิร์ฟชา จอมวิปริตนอนกับศพ
ได้เวลาเปิดปากสารภาพแล้ว
แกฆ่าเมดิสัน
- เขาคิดอไรอยู่ - เขาไม่กลัวพวกเด็กๆ
- งั้นเหรอ - ใช่ พวกเรารู้ดีว่ามันอึดแค่ไหน
เอาแบบนี้นะ ไอ้สารเลว
เราถามคำถาม แกคิดคำตอบ เขาจะอ่านใจแก
ฟิโอน่าไม่อยู่ช่วยแกหรอก ไอ้ชั่ว บอกมาตรงๆ ดีกว่า
แกฆ่าเมดิสันใช่ไหม
- ใช่ - ใช่
ทำไม
ฉันมีความอยากไม่เหมือนใคร
เซ็กส์
เขาเป็นคนแรกของแกหรือเปล่า
ใช่ ฉันต้องได้หล่อน
เมดิสัน มอนท์โกเมอรี่ เป็นผู้หญิงที่สวยเหลือเกิน
วินาทีที่เราพบกัน
ฉันรู้ทันทีที่ฉันได้เข้าไปในตัวเธอ
ที่ทั้งเย็นเยือก แข็งกระด้าง และไม่สะทกสะท้านใดๆ
ฉันรู้สึกเหมือนได้กลับมา เป็นชายชาตรีอีกครั้ง
ครั้งแรกของเขา ใช่
ถามตัวเองดูกันสิว่า แม่มดน้อยอย่างพวกเธอจะทำยังไง
จับฉันส่งทางการ แฉชุมชนแห่งนี้
ทำให้พวกเขาล่มสลายงั้นน่ะเหรอ
ฉันว่าพวกเธอฉลาดกว่านั้นนะ
เขาว่ายังไง
ว่าเราทำบ้าอะไรไม่ได้เลย
ฉันทำได้
พอได้แล้ว
ก็ได้
รอให้มันตื่นขึ้นมาจะได้ฆ่าทิ้งซะ
ฉันอยากให้มันรู้สึก
เราจะไม่ฆ่าเขา
ฉันชักไม่แน่ใจว่าเขาฆ่าเมดิสัน
เขายอมรับเองนะ ฉันอ่านใจเขาได้
เขาเติบโตขึ้นมาในบ้าน ที่เต็มไปด้วยแม่มด
แล้วเขาก็รู้วิธีเก็บความลับ
เขาคงเรียนรู้เทคนิคอะไรมาบ้างล่ะ
แล้วถ้าเขาไม่ได้ฆ่าหล่อน งั้นใครฆ่าล่ะ
ชอบบึงน้ำของฉันล่ะสิใช่ไหม
ต้องอดทนหน่อยนะจ๊ะ
อีกไม่นานแล้วล่ะ
พระเจ้า เธอนั่นเอง
มาทำอะไรที่นี่
เธอหายไปไหนมา
ท่าทางอย่างกับไปตกถังส้วมมาแน่ะ
พ่อฉันเคยพูดแบบนี้ล่ะ
โอ้
เธอต้องอาบน้ำ
กลิ่นอย่างกับเพียงพอนยกฝูงแน่ะ
นี่ นี่
ให้ตายสิไคล์
นี่ฉันเอง
โอเค...
จุ๊ๆ โอเค
มาเร็ว
สะอาดหมดจดแล้ว
มานี่
ไคล์
- ไม่ - ไคล์ ไม่เป็นไรนะ
นี่ หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้
อย่ามาทำให้ฉันอารมณ์เสียนะ
ฉันเป็นเพื่อน เพียงคนเดียวที่เธอมี
ไคล์
เฮ้
นี่ เธอเป็นอะไรไป
ไม่เป็นไรนะ...
ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่ ไม่
ทำไมเธอทำอะไรแบบนั้น
ทำไม...เธอ...
ทำไม...
เธอมันก็แค่อสูรกายตัวยักษ์
พระเจ้า
เอาเขาออกไปจากที่นี่ซะ
เขาทำสตีวี่พัง
ฉันจะพาเธอทั้งคู่นั่นแหละออกไป
ฉันต้องการให้เธอช่วย
เรามีปัญหา
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร เธอไม่เป็นไร
เขาชอบเธอ
เธอสองคนเหมาะสมกันดี
ไม่เลย เขาฆ่าแม่ตัวเอง
เธอช่วยอะไรได้บ้าง
ฉันช่วยเธอขุดหลุมได้
หล่อนเน่าเฟะแล้ว
แถมยังแขนขาดอีก
แขนอยู่นี่
ฉันเย็บกลับไปติดเหมือนเดิมได้ เหมือนที่ฉันทำให้ไคล์
เห็นรอยแผลเป็นของเขาหรือเปล่า
เธอไม่เก่งงานเย็บปักสักเท่าไหร่ เถอะน่า
เราไปหาที่เหมาะๆ ในสวนกัน
ไม่ เธอมีพลังฟื้นคืนชีพ
เธอต้องเอาเขากลับมา
เอาโคลนนั่นมาให้ฉันหน่อย
เธอต้องช่วยฉัน
ในร่างเขามีความตายมากเกินไป วางมือลงบนท้องเขาแล้วกด
กดไปเรื่อยๆ
ฮืม
อยากได้บุหรี่สักมวน
เสี่ยงมากนะที่เข้ามาถึงนี่ รู้ตัวไหม
คุณไม่ได้ทางเลือกผมมากนัก สาดน้ำกรดเนี่ยะนะ
มันจะช่วยให้อะไรๆ เร็วขึ้นหรือไง
คุณทำให้งานผม ยุ่งเหยิงมากขึ้นนะเนี่ยะ
คิดว่าฉันเป็นคนทำงั้นเหรอ
ฉันลักษณะเหมือน พวกหัวรุนแรงหรือไงกัน
ถ้าฉันอยากจะทำให้เมียของคุณตาบอด ฉันไม่ต้องอออกมาจากห้องหรอกนะ
มีบางอย่างเกิดขึ้น
เหมือนเธอได้ตาทิพย์มา
เธอเริ่มเห็นสิ่งต่างๆ เราต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
"เรา" งั้นเหรอที่รัก
ฉันว่าฉันทำแล้วนะ
ฉันนึกว่าฉันจ้าง นักล่าแม่มดมืออาชีพมาแล้ว
โผล่มากลางวันแสกๆ
"เรามีปัญหาแล้ว"
ฉันนี่ล่ะมีปัญหา แกไง
หกปีในบ้านหลังนั้น เพื่ออะไรกัน
เพื่อให้เข้าออกสะดวก คุณก็รู้ดี
คุณพูดเองว่าคุณต้องการ มากกว่าพวกแม่มดในสถาบันนั่น
คุณบอกว่าอยากได้ ผู้สืบทอดเชื้อสายซาเล็มทั้งหมด
ผมก็ให้คุณมาตลอด
ฉันดีใจจริงๆ ที่เธอตัดสินใจมาพบเรา เคย์ลีย์
พูดตามตรงนะคะ ฉันตั้งใจจะมาดูถนนเบอร์บอน
แล้วก็กินอาหารที่ร้านอีเมอริล
เรื่องอื่นพวกนี้เหรอ
ไม่รู้สิคะ
ที่นี้น่ะเหรอ ฉันไม่ค่อยแน่ใจ ว่ามันเหมาะกับฉัน
ที่นี่ไม่ใช่สำนักชี
ไม่ใช่คุก
มันคือที่หลบภัยที่เธอสามารถ เรียนรู้ตัวตนของเธอได้
คุณคิดว่าฉันเป็นอะไรล่ะคะ
ฉันไม่คิดว่าเธอคือผู้วางเพลิง
ซึ่งเธอถูกจับกุมด้วยข้อหานั้น
สองครั้ง
- แล้วยังไม่เชื่ออีก - ยัง
เล่าเหตุเพลิงไหม้ ครั้งล่าสุดให้ฟังหน่อยซิ
คุณบอกว่าคุณรักฉัน
ผมเปลี่ยนใจแล้ว
ผมแต่งงานกับคุณไม่ได้ ผมเสียใจนะ
ทำไมล่ะ
ให้เหตุผลมาสักข้อจะได้ไหม
มีบางอย่างในตัวคุณที่ไม่ปกติ โอเคไหม
คุณทำให้เพื่อนๆ ของผมอึดอัด
แม่ผมบอกว่าถ้าผมแต่งงานกับคุณ ผมจะเสียใจไปจนวันตาย
แล้วผมก็คิดว่าแม่พูดถูก
ผมเสียใจ เคย์ลีย์
ฉันไม่ค่อยอยากพูดถึงเรื่องนี้
เธอคือพลังอำนาจโดยแท้
ไม่มีอะไรต้องละอาย แต่มันเป็นอะไรที่
เธอต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมมัน
เธอไม่อยากอยู่ร่วมกับคนอื่นๆ ที่มีพรสวรรค์เหมือนเธอหรอกเหรอ
จริงๆ นะคะ คุณฟ็อกซ์ คือฉัน...
ฉันไม่อยากมีพลังอำนาจ
ฉันแค่อยากหาสามีดีๆ แล้วมีลูกด้วยกันสามคน
ฉันคิดว่าฉันมีโอกาสงามๆ เลยล่ะ
ฉันออกกำลังกาย แล้วฉันก็เล่นฟุตบอล
สามปีจัดการพวกซาเล็มไปเก้า
ห้าในนั้นผมคงไม่มีวันหาเจอ ถ้าไม่ได้การค้นคว้าของเดเลีย
งั้นบางทีเราน่าจะเลิกจ้างคุณ แล้วก็เอาหล่อนมาทำแทน
ฟังดูเหมือนหล่อนทำเองทุกอย่าง
- เรื่องนี้เราตกลงกันแล้วนะ - ไม่
ที่เราตกลงกันไว้ก็คือ คุณต้องล้างบ้าน ไม่ใช่เล่นบ้าน
- หมายความว่ายังไง - คิดว่าหมายความว่ายังไงล่ะ
เธอทำให้คุณติดใจ
คุณอ่อนข้อ
คุณหลงรักยัยแม่มดสาวน่าสมเพชนั่น
- ไร้สาระ - ใช่เลย ไร้สาระ
คุณควรที่จะกำจัดศัตรูให้ฉัน
แต่พวกมันกลับออกมาเรื่อยๆ
โผล่มาที่หน้าบ้านของฉัน หยามฉัน ขุดเอาศัตรูของฉันขึ้นมา
ทั้งที่ฉันอุตส่าห์ ฝังนังนั่นไว้แน่นหนา
ฉันหวังจะให้มันนอนจมอยู่ในนั้น ไม่ใช่กลับขึ้นมาชอนไชให้คันเล่น
แล้วนังฟิโอน่า... ทำกับบาสเตียนของฉันแบบนั้น
บาสเตียน
บาสเตียนผู้น่าสงสารของฉัน
พวกมันหยามหมิ่นคุณ
แล้วฉันก็ชุบชีวิตคุณขึ้นมา แล้วนังนั่นกลับพรากไปอีก
เอาล่ะ ไปเอาชีวิตมันมา พวกมันทุกคน
เลิกไร้สาระได้แล้ว กลับไปที่นั่น แล้วเอาหัวพวกมันมาให้ฉ้น
- ทั้งหมด - อะไรนะ
ฟิโอน่า ลูกสาวของมัน และนังแม่มดทุกตัวในบ้านหลังนั้น
เอาหัวพวกมันมาให้ฉันทั้งหมด
- เผาที่นั่นให้ราบเป็นหน้ากลอง - แมรี่...
จัดการซะ แล้วก็ให้ไวด้วย
แล้วฉันจะไว้ชีวิตคุณ
ฉันรู้ว่าเธอหันมาหมกมุ่น เรื่องสิทธิมนุษยชนอะไรบ้าบอนี่
แต่ตอนนี้บ้านหลังนี้กำลังโกลาหล
เธอจะอธิบายกับฟิโอน่าว่ายังไง
ไม่อธิบาย
ห้ามใครบอกอะไรกับฟิโอน่าทั้งนั้น
เราจะเก็บตัวเมดิสันเอาไว้ จนกว่าเขาจะดีขึ้น
แล้วฉัน... ค่อยคิดว่าจะเอายังไงกับไคล์ดี
ฉันไม่เอาเขาหรอกนะ
เขาเหมือนทอร์นาโดเคลื่อนที่
เธอสร้างเขาขึ้นมา
มันเป็นปัญหาของเธอแล้วล่ะ
โอเค ใครจะพาฉันกลับบ้าน
ดึกแล้ว
ทำไมไม่อยู่ค้างคืนที่นี่ นอนบนที่นอนจริงๆ ดูล่ะ
ไม่ล่ะ ขอบใจ ฉันต้องอยู่คนเดียว
นึกว่าเธอกำลังมองหา เผ่าของตัวเองอยู่เสียอีก
เคยหา...แล้วก็ยังหาอยู่
นี่มันไม่ใช่
ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี
ไม่ดีมากๆ
มีบางสิ่งที่ชั่วร้าย อยู่ในบ้านหลังนี้
ฉันเกลียดห้องนี้เสมอ
ฉันโดนรถชนหรือไงเนี่ยะ
ดื่มนี่ซะ
น้ำขิงจะช่วยให้ท้องเธอดีขึ้น
โอ้
รู้ไหมว่าตัวเองเป็นใคร
ฉันคือ...เมดิสัน มอนท์โกเมอรี่
ฉัน...แสดงหนัง ทำเงินเจ็ดล้านเหรียญ
ฉันได้รางวัลขวัญใจวัยทีนสองครั้ง
เธอตายไปแล้ว
เราพาเธอกลับมา
อะไรคือสิ่งสุดท้ายที่เธอจำได้
สีแดง
แล้ว...หลังจากนั้น มันก็...มืดไปหมด
เธอเห็นแสงสว่างไหม
ไม่เห็น
อีกฝั่งหนึ่งไม่มีอะไรเลย
มันมีแต่มืดดำ...
ชั่วนิรันดร์
แกเป็นใคร
ต้องการอะไร
- ปลดปล่อย - ฉันทำไม่ได้
ไม่เหรอ ยัยแมวยั่วสวาท
นังพวกแม่มดบ้า
พวกมันจบชีวิตของฉันครั้งหนึ่ง ตรงนี้ในห้องนี้
หลายปีนับจากนั้น
ทั้งงานเลี้ยง ดนตรีและการเต้นรำ ก็โหมกระหน่ำอยู่ด้านนอกนั่น
ในขณะที่ฉันนั่งติดกับอยู่ภายใน กำแพงน่าเกลียดๆ สี่ด้านนี่
แล้วเมื่อคืนนี้
แม่มดสาวน้อยคนนี้ก็เข้ามา และเสนอจะปลดปล่อยตัวฉัน
ฉันก็พูดว่า "ได้เลยคุณผู้หญิง เชิญเลย ต้องการอะไรล่ะ"
หล่อนขอให้ช่วย แล้วฉันก็สนอง
เรื่องของเรื่องก็คือ พอถึงตาหล่อนสนองบ้าง
นังนั่นโกหก ทิ้งให้ฉันรอเก้อ
อย่างงั้นเหรอ
- แกตายไปแล้ว - ใช่แล้ว
แล้วแกก็ติดกับ
อยู่ในนี้กับเธอไงล่ะ
ทางเดียวที่ฉันจะช่วยได้ก็คือ แกต้องปล่อยฉันออกไปจากที่นี่
ไม่ ไม่มีใครออกจากห้องนี้ทั้งนั้น
เข้าใจไหมว่าฉันเคยมี...ข้อตกลง
มีคำสัญญาไว้แล้ว และที่เธอต้องทำก็คือร้องและเต้น
แล้วเรียกแม่มดพวกนั้น ที่เป็นหนี้เสรีภาพของฉันอยู่
แล้วฉันจะจัดดนตรีให้
คอร์เดเลีย
ประตูล็อค
- มนุษย์ขวาน - เธอปล่อยเขาออกมาเหรอ
ฉันบอกเขาว่าจะปล่อย ฉันโกหก
มันจะไม่มีวันจบ จนกว่าฉันจะได้ออกไปจากที่นี่
เอานังแม่มดพวกนั้นเข้ามาในนี้ แล้วปลดปล่อยฉันเดี๋ยวนี้
- ไปลงนรกซะ - เชิญคุณผู้หญิงก่อนเลย
เอาล่ะ เต้นเลย
เราต้องใช้คาถาไล่เขาออกไป
บอกแล้วไงว่าอย่าไปยุ่ง กับกระดานอาถรรพ์นั่น
เออ หนังสือมีเป็นร้อย
แล้วก็ไม่มีเล่มไหน เขียนเป็นภาษาอังกฤษเลย
นี่ไงล่ะ
ยื่นมือมา
ซัลโว ลิเบอราตัม สปิริโต มาลัส เนควัม เพสซิมัส พิเออร์...
สวัสดีคนสวย
ดื่มอะไรอยู่จ๊ะ