Orospu çocuğu.
Baba?
Ben Dee Dee.
Kapıyı aç!
İçeride olduğunu biliyorum.
Ve ne yaptığını da.
Bunu hemen şimdi de konuşabiliriz,
ya da daha sonra, annemle de konuşabiliriz.
İyi, tamam!
Sen ve o kevaşe örtünseniz iyi olur.
İçeri giriyorum.
Ne oluyor... amına koyayım?
Seni incitmeyeceğim.
Yalnızca, kanamayı durdurmam gerek.
Baba?
Dee Dee, sen...
ne halt ediyorsun burada?
Annem sürekli ortalardan kaybolduğunu söyledi.
B-Ben de, onun arkasından bir işler çevirdiğini düşündüm sadece.
Bunu... Bunu beklemi...
Benim bu tarafımı hiç öğrenmemen gerekiyordu.
Hatta, hiç kimsenin.
Ne kadardır?
Tüm hayatım boyunca.
Bu bir sancı... Bir açlık hissiyle uyanıyorum...
Ne kadar beslesem de...
tatmin olamıyorum.
Bununla doğdum ben.
- Ve bununla öleceğim. - Hayır, hayır.
Kimse böylesine bir karanlıkla doğmaz.
Gerçekten inanıyor musun buna?
Biliyorum.
Sen kötü değilsin.
Beni sen büyüttün. Beni sevdin.
Bu sen değilsin. Benim babacığım böyle biri değil.
Lütfen, babacığım.
Lütfen.
Lütfen, babacığım.
Lütfen, o bıçağı bırak.
Ben psikoloğum. Sana yardım edebilirim.
Değişebilirsin.
Lütfen, babacığım, lütfen.
Sana neredeyse inanıyordum, Dee Dee.
çeviri: miskinkedi. İyi seyirler. twitter: sizoidkedi - instagram: bengicelebi
Bir şeyin akıl almaz görünmesi, onun illa ki doğru olamayacağı anlamına gelmez.
Havada süzülüyordun.
Şeytan. Şeytan.
Yeniden doğdum. Öldüm ve sonrasında ise
bizzat Habis Efendimiz tarafından diriltildim.
Benim son derece iyi olduğumu düşünüyor, Dee Dee.
Şeyden beridir, bana yıllardır kimse o isimle
- hitap etmemişti... - O gece. Biliyorum.
Şeytan bana her şeyi gösterdi.
Babanın oldukça yabanıl bir iştahı varmış.
- Ne haltsın sen be? - Gayet bariz değil mi?
Safi. Kötü.
Katıksız. Bir yara misali tedavi edilebilirmiş gibi yaklaşıyorsun,
ancak tedavi falan yok, alabileceğin bir ilaç da yok.
Herkesin içinde barınır karanlık.
Senin bile.
H-Hayır, yanılıyorsun.
Bay Şıngırtıyla yaptığın o küçük deneye bakalım.
Kilit altında tutuluyordu.
Sen onu dünyaya saldın.
Bir bakıma, o hiç kimseyi öldürmedi.
Sen öldürdün.
Kötülüğü mü araştırdığını sanıyorsun?
Sen kötüsün ya işte.
- Yalnızca iyi işler yapmaya çalışıyordum. Ben... - Sıçayım ya.
Benim sözüme güvenme sen.
O haklı, Dee Dee.
Kötülük doğdu,
ve sen de onun tohumunun meyvesisin.
Karanlık senin içinde.
Bu gerçek değil.
Sen gerçek değilsin.
Sen babanın kızısın.
Kabul et.
Benim adımlarımı izle.
Yapabileceğin başka bir şey yok.
Yeterince büyük değil.
Kimse göremez.
Uyarı ateşi yakmamız gerek.
Bir uçağın görmesine yetecek kadar büyük olmalı!
Kulübeleri, ağaçları... hepsini
- yakmak zorundayız! - Bir bok yakmıyoruz, tamam mı?
Bir çıkış planı bulmamız gerek.
Evet, o haklı.
Xavier, rahatlaman gerek.
Nefes al sadece.
Nefes almamı mı istiyorsun?
Bin tane akkor güneşin sıcağını soludum ben!
Oğlum, dur lan!
Xavier, yerine koy şunu!
Yaklaşmayın! Yolumdan çekilin!
Anlamıyor musunuz?
Hepsinin yanması gerek.
Üzgünüm ama birini incitmeden önce onu durmam gerekiyordu!
Hadi kulübeye götürelim onu.
Burada kalamayız. Harekete geçmemiz,
ormanları dolaşmamız gerek... Eninde sonunda yardım buluruz.
Olmaz. Bu karanlıkta, ormanlar labirent gibi olur, daireler çizer dururuz.
Tuzakları da unutmayın bu arada.
Haklı. Yani, Şıngırtı belki de
her yere bubi tuzakları falan kurmuştur, kim bilir.
Xavier yürüyemiyor bile. Gün doğumuna kadar
burada kalmalıyız.
Birlikten kuvvet doğar.
Ve silahımız da var.
O konuda bazı kötü haberlerim var.
Trevor'ı Şıngırtı'dan korumaya çalışırken bütün kurşunları kullandım.
Keşke elimden daha fazlası gelebilseydi.
Lakin başka bir seçeneğimiz daha var.
Dün, gölün öteki tarafında
iki kişinin kamp yaptığını gördüm.
İki kişi, karşıya botla geçebiliriz.
Belki arabaları da vardır.
- İnşallah. - İyi fikir. - Chet gider seninle.
Elbette.
Botlara bayılırım.
Çok cesursun. Tanrı seni korusun.
Dikkatli olun, gençler.
Sence onu uyandırmalı mıyız?
Beyin sarsıntısı geçirirsen, uyumaman gerek diye biliyorum.
Bu geceyi ne kadar az görürse, o kadar iyi olur.
Aynen.
Sanırım haklısın.
Margaret'ın kampçılardan daha önce bahsetmemiş olması
biraz tuhaf değil mi sence de?
Aynen, tuhaf bir hatun işte.
Ray.
Ray dışarıda!
Hayır, Ray sattı bizi.
Trevor'ın motorunu aldı ve
- ve bizi bırakıp gitti. - Hayır, hayır.
Söylüyorum işte sana, 0-0 dışarıda.
Belki telefon kulübesine gitmiştir
ya- ya da yardım bulmuştur!
Hayır. Endişelenme. Hemen dönerim, söz.
Aynen, yakınında tut ona, tamam?
Bertie.
Bertie, bana bunu yaptırma, lütfen.
Lütfen, bana bir sandviç yap sadece.
Bertie, lütfen.
Lütfen, bana bunu yaptırma.
İyi misin?
Evet.
Ateş.
İşe yaradı mı?
Birileri gelecek mi?
Kimse gelmeyecek.
Herkes nerede?
Chet ve İsa manyağı yardım bulmaya gitti.
Brooke, Ray'in peşinden gitti.
Ray mi?
Ray.
Ray! Ray, buradayım!
Merhaba.
Bizi satmayacağını biliyordum.
Yardım getirdin mi?
Yardım mı?
Telefon kulübesine gidiyordun ya.
Hayır, hayır. Ben yürüyüp... duruyordum öylece.
Özür dilerim, Ka-Kafam biraz dumanlı gibi.
Tamam, odaklanmaya çalış sen.
Montana, Trevor'ın motosikletini alıp gittiğini söyledi.
Sonra ne oldu?
Hayır. Aynen, aynen, aynen, aynen. Doğru, gittim.
Ama şey, motora bindim,
kamptan dışarı çıktım, ama sanırım...
Bir baktım yürüyorum,
ama sanırım düşmüş... Düşmüş olmalıyım?
Başını falan bir yere mi çarptın?
Sıçayım.
- Şıngırtı bu. - Hadi, hadi, hadi.
Ben orada bir şey görmüyorum.
Işık bile yok.
Endişelenme, Margaret.
Yardım bulacağız.
Bu kabustan kurtulacağız.
Hiç, ölüm hakkında düşünür müsün, Chet?
O çukurdayken düşündüm bayağı bir. Çok korkutucu.
Çürükler, solucanlar falan
ve iç organların da pelte gibi oluyor.
Peki ya her şey bu kadarsa? Ölüyorsun,
ve sonrası hiçlik.
Koca, kara bir hiçlik.
Eğer Tanrı'ya inansan böyle hissetmezdin.
Tanrı erdemli olanı da, kötü olanı da yargılayacak,
ve gün gelip, ölümün o soğuk elleri,
ciğerlerinden son nefesi de çıkardığında,
af dilemek için çok geç olacak.
Uyarı için sağ ol.
Oldukça fazla kan kaybetmişsin.
Yaratıcınla barış.
Günahlarını itiraf et.
- Başka bir şansın olmayacak. - Rahatla.
Buradan çıkacağız.
Benim ruhumla neden bu kadar ilgilisin ki hem?
Çünkü çektiğin işkenceyi görebiliyorum.
Korkunç bir sır sakladığını biliyorum.
Dışarıdan görünen o bütün maskülenliğin altında,
her zaman hakiki oğlanları, sahte olanlardan ayırt edebilirim.
Siktir git, Margaret.
Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun.
Denedim.
Tanrı şahidimdir.
Sen çok mu temizsin?
İtiraf edecek hiçbir şeyin yok mu yani?
Aslında, var.
Diğer tarafta hiçbir şey yok.
Yalnızca, her birinizin benimle yalnız kalmasına ihtiyacım vardı.
Neden?
Sizi öldürebileyim diye.
Ne yapıyorsun? Ne yapıyorsun?
Hayır. Hayır! Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır, hayır...
Sanırım gitti.
Bence olduğumuz yerde kalmalıyız.
Margaret gölün karşısına yardım çağırmaya gitti.
Hareket halinde olmak güvenli olmayabilir.
Sa-Sana bir şey olmasına izin vermem.
Korkmuyor musun?
Korkuyorum. Korkuyorum, evet.
Bugün başladığında, sen ve benim burada olup,
dengesiz, psikopat bir katilden
kaçacağımızı kim düşünürdü ki??
Sanırım hayatta hiçbir şey, hayal ettiğin gibi olmuyor.
L.A'e taşınırken bile, şu...
aptalca fikrim, hayalim vardı...
o da...
Fark edilebilmek mi?
Hayır.
Fark edilmemek.
Ama bunu neden isteyesin ki?
Ben çocukken çok inektim.
Hep sınıfımın en iyisi oldum.
Ve her zaman ikinci gelen bir çocuk vardı,
ve ikinci olmayı hiç sevmezdi.
Bir gün, benimle konuşmayı öylece kesti.
Sınıftaki diğer herkesin de benimle konuşmayı kesmesini sağladı.
Onu sinirlendirmek istemediğim için,
bir şey bilmiyormuş gibi davrandım.
Bilirsin işte, bilerek yanlış cevap falan veriyordum.
Kendisi birinci olduğunda, ona dondurma getirmemi istedi.
Ben de evet dedim.
Sonra benimle evlenmek istedi, evet dedim,
her ne kadar...
Onu gerçekten sevdiğimden emin olmasam da.
Çok uzun bir zaman boyunca, olmadığım biri gibi davrandım.
Şimdi ise, gerçekten kim olduğumu bilmiyorum bile.
Bunun nasıl hissettirdiğini bilirim biraz.
Bilir misin?
Evet.
Ben hep doktor olmak istedim.
Quincy... gibi.
O yüzden ben de en iyi okullara ve cemiyetlere girebilmek için kıçımı yırttım.
Hayatımı kolaylaştırabilecek insanlara
yaranmaya kendimi öyle kaptırdım ki,
evvela kim olduğumu unuttum.
En sonunda ise, bana mal oldu bunlar.
Oldukça fazla şeye hem de.
Yani, söylemeye çalıştığım şu ki...
dünyaya uyum sağlamak için değişmek zorundaymışsın gibi hissetme.
Çünkü olduğun kişi, epey sağlam.
Bunu neden yaptın?
Bilmem.
İçimden geldi.
Buradan sağ çıkamayacak olma ihtimalimiz epey fazla,
ve ben de henüz adam gibi yaşamamışken... ölmek istemiyorum.
Hadi yapalım öyleyse.
Yaşayalım.
Anasını satayım böyle işin, lan.
Hala kitaplardan seçmelerim var.
Muhtemelen neşeli bir bel boy olarak iki bölümlük parçam daha var.
Yanık mağduru biri nasıl neşeli olabilir ki?
Bunu sevmedim.
Brooke şimdiye kadar dönmüş olmalıydı.
Sikerler ya. Sen kal burada, ben onu bulurum.
- Bir adım daha atma. - Dövüşmeye gelmedim.
Sadece buradan çıkmamıza yardım etmek istiyorum.
Dedi, beni boğazımdan yumruklayan orospu.
Ağzını yüzünü daha fazla dağıtacak
kadar delirmeden git buradan bence.
Dünyadaki bütün herkese yardım edebilirim sanmıştım.
Yoksa sizi hiç tehlikeye sokar mıyım.
Ne diyorsun lan sen?
Bay Şıngırtı.
Onu ben serbest bıraktım.
Kampa yönlendirdim.
Bu gece burada olanlar... Hepsi... benim suçum.
Bana bunu sen mi yaptın?
Şu suratıma bak amına koyayım!
Arabam çalışan otoparkında.
- Eğer üçümüz güçlerimizi birleştirirsek, bundan kurtulabiliriz. - Hayır.
Benim canavara dönüşmem senin suçun.
Asla TV Guide'ın kapağına çıkamayacak olmam senin suçun!
Geleceğimin radyoda yatıyor olması senin suçun!
Bunu yapmak istemezsin. Lütfen.
Yoo.
Gayet de isterim.
Çekil yolumdan!
Ah, be.
Bayağı harikaydı.
Senin için de iyi miydi?
Evet, öyleydi.
Yani, sanırım.
Karşılaştırabilecek pek bir şeyim yok.
İlkim sendin.
Ciddi misin?
Nişanlısın sanıyordum.
Biz, hiç şey...
Yani... Senin bekaretini ben bozdum.
Nasıl hissediyorsun?
Susamış.
Brooke?
Ne oldu? Ne oldu?
Aman Tanrım.
Oradaki benim kafam mı?
Evet. Aman Tanrım.
- Nesin sen? - Brooke, lütfen...
Hayır, dokunma bana! Yapma...
Anasını ya. Nerede kaldın?
Sen de mi ölüsün? Bu siktiğimin
yerinde herkes mi ölü?
Sakin ol. Ölü falan değilim.
Ölsem bilirdim herhalde.
O bilmiyordu ama. O burada duruyordu ve kafası da şuradaydı.
- Neyden bahsediyorsun sen? - Ray'den.
O ölmüş. Biliyorum, hiç mantıklı değil ama...
Nefes alamıyorum. Sanki dünya ayaklarımın altından çekiliyor gibi.
Neyin gerçek olduğunu bilmiyorum.
K-Kendime güvenmiyorum bile.
Belki de gerçekten deliriyorumdur.
Keşke buraya hiç gelmeseydim.
Endişelenme, Brooke.
Yakında gideceksin.
Tanrım.
Hep de kurbanı oynuyorsun.
İnsanlar sana bakıyor ve tatlı, masum Brooke'u görüyorlar.
Ne de "iyi bir kız."
Ama ben senin gerçekte ne olduğunu görüyorum:
İçinde ışıkların öldüğü sikik bir kara delik.
- Ne? - Ve insanlar da beni kötü kız olarak belliyor.
Neden... çılgın saçlarım var diye mi?
Hislerimle hareket ediyorum diye mi? Hani bana sempati?!
Bunu neden yapıyorsun?
Seni gördüğüm o gün, kaderin bir cilvesiydi.
Dünyada bulunabileceğin o kadar yer içerisinde,
sen tam da benim önümde duruyordun.
Ve sonra, göklerden bir
AK-47 kucağıma düştü.
Sanki evren bana, sana bu kini tutmakta haklı olduğumu söylüyordu,
çünkü bütün şarjörü kafana boşaltmak için bekliyordum seni!
Bekle.
Onu sen mi gönderdin?
Neden?
İnan bana.
Seni kendi ellerimle öldürmek istedim.
Ama yapabilir miyim emin olamadım.
Bayağı mükemmel göründüğümü biliyorum, ama benim de kendimden şüphe duyduğum anlar oluyor.
Hayatımda, bana inanan yalnızca bir tek kişi vardı.
Ağabeyim.
Ve sen onu öldürdün!
Ben asla kimseyi öldürmedim!
O manyak nişanlın tetiği çekmiş olabilir ama
ölmesinin nedeni sensin.
Sam senin ağabeyin miydi?
Beni buraya hiç getirmemeliydin.
Biliyorum.
Ben sadece onu anlamak istedim.
Babam, hiç o sevdiğim adam olmuş muydu?
Yoksa hep mi... bir katildi?
Ben değildim.
Margaret, 70'te onca gözetmeni öldürmüştü.
Herkesi, benim yaptığıma inandırdı.
Beni de kendimin yaptığına inandırdı.
Savaş dışında...
ve bu geceden önce kimseyi öldürmemiştim.
O zaman beni öldür.
Hepsi benim suçum.
Bütün bunlar.
Bu karanlıkla yaşayamam. Yap gitsin.
Hayır.
İşlenecek sadece bir cinayet kaldı.
Sen... Sense o kadar kolaya kaçma bakalım.
Yaptığın şeyle yaşamak zorunda kalacaksın.
Siktiğimin orospusu!
Onunla ne yapacaksın, Brooke?
Benden uzak dur. Psikoza girmişsin sen!
Belki. Birazcık.
Ama bu, işlerin nasıl sona ereceğini değiştirmez.
Bunlar sana ait.
Sen Bay Şıngırtısın.
Seni başından vurmalıydım.
Seni lime lime edeceğim.
79'da Robin Hood'u oynadım.
Stagedoor Dinner Tiyatrosu, Tustin.
Redwood Kampı sağ olsun, karaktere tekrardan büründüm.
Beni o fırına koyduğunda, en kötü kabusunu da pişirmiş oldun, yavşak.
Margaret?
Tanrım, Margaret. Konuş benimle.
Margaret?
İyi misin?
Daha iyi olmamıştım, aslında.
Şeytan'ı efendin olarak kabul ediyor musun?
İşte, Redwood Kampı'ndayız.
Eğlenceli bir yaza hazır mısınız?
Evet!
Bunu iliklerine kadar bilmeni istiyorum.
Bunu sen yaptın!
Bencil, fesat orospu!
Aman Tanrım.
Hanımefendi?
İyi misiniz?
Tanrı'ya şükür ki buradasınız.
Endişelenmeyin hanımefendi, artık güvendesiniz.
Burada ne olduğunu biliyor musunuz?
Onun kim olduğunu biliyor musunuz?
Evet, gözetmenlerimden biri.
Kafayı yedi.
Herkese saldırdı.
Bana da saldırdı.
- Sizi götüreyim... - N'olur bana yardım edin.
Bununla ne yapmam gerek?
Yanında ceset yok muydu?
Buz dolabında buldum. Kamp çıkışında bir
motosiklet enkazı olduğunu duydum.
- O cesedin kafası yoktu. - Ayrı ayrı paketle.
Kime ait olduğuna morgda bakarız.
Bayım, yardıma ihtiyacınız var mı?
Evet. Ke-Kesinlikle var.
Yaralandınız mı?
Evet. Çok kötü.
Ama tam olarak nasıl ve nereden, bilmiyorum.
Tamam, oturun siz. Ben de tansiyonunuzu ölçeyim.
Bak, buradan çıkmak zorundayım, tamam mı?
Bir saniye bile kalamam burada.
- Hemen gitmem gerek. - Sakin olun.
Hepsi çok kötüydü. Onca kan ve ölüm.
Çok sikik bir kamp burası.
Yalnızca eve gitmek istiyorum. Lütfen.
Onu hastaneye götürelim.
Bayım, size çok iyi bakacağız.
Rahatlayın.
Artık güvendesiniz.
Sadece eve gitmek istedim.
Senin evin burası.
Orospu çocuğu!
Hanımefendi?
İyi misiniz?
Sorununuzu söyleyin bana.
Ölüyüm amına koyayım, sorunum bu.
Oha! Yavaş.
Sence şu an seni öldürsem, beni de
elektrikli sandalyeye oturturlar mı?
Kuvvetle muhtemel.
Aynı fikirde olmamaya hemfikirim.
Ne oluyor be, Montana?
Artık Montana yok.
Yalnızca Zuul.
Şaka be, neşelenin.
Siz bütün bu araf olayını çok yanlış anlamışsınız.
Burada Tanrı olabiliriz.
Of, ne sıkıcısınız amına koyayım ya.
Hadi gidelim.
Hadi bakalım.
Kemerini bağla.
Kemer mi?