Z lewej!
Z lewej. Kapuję.
Nic nie mów!
- Z lewej! - Człowieku!
Wezwać lekarza?
Załatw mi nowe płuca.
Stary!
Zrobiłeś ze 20 kilosów w pół godziny.
Kiepsko.
No, wziąłbyś się za siebie.
Robisz karną rundkę.
Już zrobiłeś? Pewnie tak.
Jaka jednostka?
Desant Ratowniczy.
Teraz Biuro Weterana.
- Sam Wilson. - Steve Rogers.
Tak podejrzewałem.
Musiałeś przeżyć szok, jak cię odmrozili.
Da się wytrzymać.
Miło cię poznać, Sam.
Chodzi o łóżko?
Proszę?
Łóżko jest za miękkie.
Na wojnie śpisz na ziemi,
jak jaskiniowiec.
A tu, w tej pościeli, czujesz się jak na...
...górze waty.
Zapadasz się bez końca.
Ile?
Dwie tury.
Kiedyś to były czasy, co?
Dziś też nie jest źle.
Lepsze żarcie. Wtedy wszystko gotowali.
Zero polio.
Internet - bomba.
Dużo korzystam. Nadganiam.
Marvin Gaye, 1972. Ścieżka z Trouble Mana.
Wszystko, co cię ominęło, na jednej płycie.
Wpiszę na listę.
No, Sam. Ojczyzna wzywa.
Dzięki za bieg.
Jeśli to był bieg.
Taki jesteś?
- A taki. - OK.
Gdybyś wybierał się do Biura Weterana,
poprawić moje notowania u sekretarki,
daj znać.
Dobra.
Hej, chłopaki.
Jest tu gdzieś muzeum?
Bo szukam dinozaura.
Boki zrywać.
Sie masz.
Cześć.
- Wszędzie nie pobiegniesz. - Fakt.
OCEAN INDYJSKI
Cel - pływający kosmodrom Lemurian Star.
Na pokład wdarli się piraci.
93 minuty temu.
Żądania?
1,5 mld.
- Sporo. - To własność TARCZY.
Czemu zszedł z kursu?
Miał powody.
Znów sprzątam po Furym.
To łatwa misja.
Ilu piratów?
25. Najemnicy, dowodzi ten tu.
Georges Batroc. Kiedyś francuski kontrwywiad.
Na czele listy Interpolu.
Do demobilizacji zlikwidował 36 celów.
Chłopak lubi zabijać.
Zakładnicy?
Głównie technicy. Jeden oficer. Jasper Sitwell.
Są w kambuzie.
Skąd tam Sitwell?
Ja odszukam Batroca.
Natasha, wyłącz silniki.
Rumlow, znajdź zakładników, zapakuj na tratwy
i do domu.
S.T.R.I.K.E., jazda!
Kanał siódmy.
Jest siódmy.
Poszalałeś w sobotę?
Kumple z chóru mi wymarli, więc niespecjalnie.
Strefa zrzutu.
Zaproś gdzieś Kristen z księgowości. Zgodzi się.
Tego się obawiam.
Nieśmiały czy cykor?
Zajęty!
Miał spadochron?
Nie.
Nie miał.
Nie ruszaj się.
Dzięki.
Co ty byś beze mnie zrobił?
A ta fajna sąsiadka, pielęgniarka?
Zajmij się silnikami, co?
Mam podzielną uwagę.
Jeśli Batroc chce,
żeby TARCZA zapłaciła,
wyślijmy im parę trupów.
Mam dla kogoś kulkę.
Kto chce kulkę w łeb?
Może ty? Weź nogę.
Nie lubię czekać.
Dzwoń do Duranda.
Odpływamy, jak tylko wpłacą okup.
Włącz silniki.
Tak jest.
Ahoj.
Spokój.
Zgrywasz bohatera, co?
Dość tego czekania.
Znajdź Batroca.
Za dwie minuty...
zacznę zabijać.
Idę.
2 minuty.
TARCZA nie odpowiada.
Cel namierzony.
Gotowi.
Natasha?
Melduj.
Chwila.
Maszynownia czysta.
Czas minął.
Kto pierwszy?
Ty.
Ruchy.
Na mój znak.
Trzy.
Dwa.
Jeden.
Mówiłem. TARCZA nie negocjuje.
Łączność przerwana.
Zero kontaktu.
Wyprowadzamy zakładników.
Romanoff się nie stawiła.
Wróg wciąż aktywny.
Natasha. Batroc uciekł.
Pomóż Rumlowowi z zakładnikami.
Natasha.
Bez tarczy nie umiesz?
To się okaże.
Ładne rzeczy.
Co robisz?
Kopię dysku. Dobry nawyk.
Rumlow cię wzywał. Co ty wyprawiasz?
Zrzucasz dane?
Co się da.
- Mieliśmy odbić zakładników. - Nie. Ty miałeś.
I wywiązałeś się.
Narażasz operację.
Chyba przesadzasz.
Okej.
Dałam ciała.
Na całego.
TRISKELION. SIEDZIBA TARCZY
Nie umiesz nie kłamać?
Powierzyłem Romanoff inne zadanie.
Mogłeś mi powiedzieć.
Ale nie musiałem.
Zakładnicy mogli zginąć.
Dlatego wysłałem tam najlepszego żołnierza świata.
Żołnierze sobie ufają. Na tym polega armia.
Nie na ganianiu z gnatem.
Jak ostatnio komuś zaufałem, straciłem oko.
Nie zlecam ci śliskich spraw.
Agentce Romanoff jest wszystko jedno.
Jak mam dowodzić, gdy każdy ma inne cele?
Podział odpowiedzialności.
Nikt za dużo nie zdradzi, bo nikt dużo nie wie.
Oprócz ciebie.
Mylisz się.
Chętnie się dzielę.
Z dobroci serca.
Wizja.
Kapitan Rogers nie ma autoryzacji.
Polecenie dyrektora. Fury, Nicholas J.
Przyjęte.
Kiedyś puszczali muzyczkę.
Fakt.
Mój dziadek był windziarzem 40 lat.
Pracował w zacnej kamienicy.
Dostawał napiwki.
Kiedy wracał do domu, miał w chlebaku pełno drobnych.
Kłaniał się,
sąsiedzi uchylali kapelusza.
Z czasem dzielnica się zmieniła.
On się kłaniał, a oni - Spadaj.
Ściskał chlebak coraz mocniej.
Napadli go?
Co i rusz jakiś zbir pytał: Co masz w torbie?
A on co?
Pokazywał.
Garść moniaków i naładowane magnum.
Dziadziuś kochał bliźnich.
Ale słabo im ufał.
Tak, wiem.
Ździebko większe niż magnum.
Oto projekt Wizja.
Trzy lotniskoptery nowej generacji
plus sieć satelitów naprowadzających.
Wystrzelonych z Lemurian Star.
Raz odpalone, na zawsze zostaną na niebie.
Nieprzerwany lot suborbitalny, dzięki nowym silnikom repulsywnym.
Stark?
Udzielił nam kilku rad po tym, jak zobaczył stare silniki.
Superprecyzyjne działka dalekiego zasięgu
zdejmą 1000 celów na minutę.
Satelity rozpoznają DNA terrorysty, nim wylezie z nory.
Rozwiążemy problemy, zanim się wyklują.
Zbrodnia nie poprzedza kary?
Nie możemy tyle czekać.
„My”?
Po Nowym Jorku Rada pojęła,
że potrzeba nowej doktryny obronnej.
Jesteśmy gotowi na najgorsze.
W samoobronie wzięliście ludzkość na muszkę.
Przeglądałem ostatnio archiwa.
Złoci chłopcy?
Też byliście nieźli.
Bywały kompromisy,
przez które nie możemy spać.
Ale naszym celem była wolność.
A to? To nie wolność. To strach.
TARCZA widzi świat realny, nie wyidealizowany.
Najwyższy czas przyłączyć się do programu, kapitanie.
Nie licz na to.
Witamy w Smithsonian.
Centrum informacji jest na drugim piętrze.
Witamy, Kapitanie!
Duma naszego narodu.
Bohater całego świata.
Jego historia
to opowieść o honorze, odwadze i poświęceniu.
Zbyt słabowity, by trafić na front,
Steven Rogers wziął udział
w nowym programie badawczym armii USA.
W jego wyniku stał się pierwszym na świecie Super-Żołnierzem.
Zachowało się niewiele filmów ukazujących...
Na polu walki
Kapitan Ameryka
i jego Wyjące Komando szybko zdobyli bojowe szlify.
Mieli zadanie
zniszczyć HYDRĘ, dział badawczy III Rzeszy.
Przyjaciele z dzieciństwa,
Steven Rogers i Bucky Barnes byli nierozłączni,
w szkole i na wojnie.
Barnes, jako jedyny członek oddziału, złożył życie
na ołtarzu wolności ojczyzny.
To była ciężka zima.
W zamieci część batalionu ugrzęzła na tyłach wroga.
Steve... znaczy kapitan Rogers...
przedarł się przez blokadę HYDRY,
której od miesięcy nie mogliśmy sforsować.
Ocalił setki żołnierzy,
w tym także...
...mojego przyszłego męża.
Nawet po śmierci, Steve wpływał na moje życie.
Powinnaś być dumna, Peggy.
Korzystałam z życia.
Przykro mi, że ty nie miałeś okazji.
Co?
Zawsze chciałem stać po stronie dobra.
Ale coraz trudniej odróżnić je od zła.
Nie wystarczy, że daję z siebie wszystko i wykonuję rozkazy.
Że służę.
Kiedyś było łatwiej.
Dramatyzujesz.
Słuchaj. Ocaliłeś świat.
To my go... spapraliśmy.
Nie ty.
Jestem w TARCZY, bo ty ją tworzyłaś.
Świat się zmienia. Czasu nie cofniesz.
Nie zrobisz więcej, niż możesz.
A czasem jedyne, co możesz, to zacząć od nowa.
Peggy.
Steve.
Tak?
Ty żyjesz.
Wróciłeś.
Tak, Peggy.
Tak długo cię nie było.
Tak długo.
Nie mogłem zostawić swojej dziewczyny.
Jesteś mi winna taniec.
Odciąć gabinet.
Pokaż listę startów z Lemurian Star.
Brak dostępu.
Odkoduj.
Operacja zablokowana.
Polecenie dyrektora. Fury, Nicholas J.
Polecenie odrzucone. Pliki zablokowane.
Z czyjego rozkazu?
Fury, Nicholas J.
Rada Światowa.
Tak jest.
Niech Fury nie myśli, że jego przebierańcy
i chłopcy w kominiarkach zawsze będą po nim sprzątać.
To kompromitacja.
Akcję przeprowadzono u wybrzeży mojej ojczyzny.
Wnioskuję o sesję nadzwyczajną.
Sesję? Tu trzeba działać.
Rada ma kontrolować TARCZĘ.
Nasuwają się pytania.
Np. jak francuski pirat
opanował tajną jednostkę TARCZY...
w biały dzień?
Facet jest z Algierii.
Służę atlasem.
Gratuluję dowcipu,
sekretarzu Pierce,
ale Rada serio traktuje takie sprawy.
Tak? Bo ja nie.
Nie obchodzi mnie jeden statek, tylko cała flota.
Jeśli mamy wpadać w histerię,
ilekroć przeciwnik złamie zasady,
sami wymagamy nadzoru.
Panie sekretarzu, nikt nie twierdzi...
Przepraszam.
Nowe kłopoty?
Można i tak to nazwać.
Dzieli nas 40 pięter, a trzeba piratów, żebyś wpadł?
Ewentualnie paru atomówek.
Coś ważnego?
Dotacje ich uciszą.
Muszę poprosić cię o przysługę.
Zarządź głosowanie.
Nad wstrzymaniem projektu Wizja.
To nie przysługa, a posiedzenie rady. I to długie.
Nic się nie stało. Chyba.
Ale muszę się upewnić.
A jeśli jednak?
To lepiej, żeby lotniskoptery stały, gdzie stoją.
Zgoda.
Ale Iron Man ma wpaść na urodziny mojej siostrzenicy.
Dziękuję bardzo.
I nie, że tylko śmignie. Ma bawić gości.
I widzisz...
Jest coraz gorzej.
Zatrzymała mnie policja.
Myśleli, że piłam.
A ja omijałam torbę foliową.
Bałam się, że to mina.
Część się zapomina.
Część przywozi ze sobą.
Każdy musi sobie poradzić z tym bagażem.
A czy to będzie waliza, czy torba podręczna,
zależy od was.
To na razie.
Kogo ja widzę. Maratończyk.
Widziałem końcówkę. Konkretna sprawa.
Wszyscy mamy te same problemy.
Poczucie winy.
Ból.
Straciłeś kogoś?
Kumpla z eskadry. Rileya.
Podczas nocnej misji.
Banalna, standardowa operacja.
Wykonaliśmy wcześniej tysiąc takich zadań.
A tu nagle rakieta trafiła go w zadek.
Nic się nie dało zrobić.
Mogłem sobie tylko patrzeć.
- Współczuję. - Po tym...
straciłem chęć do walki. Sam rozumiesz.
Bardziej ci pasuje zwykłe życie?
Przynajmniej nikt mi tu nie rozkazuje.
Jasne.
- Chcesz odejść? - Nie.
Nie wiem.
Co innego miałbym robić?
MMA?
Pierwszy pomysł z brzegu.
A serio, dałbyś sobie radę w każdej roli.
Co cię kręci?
Nie wiem.
Uruchamiam szyfrujący skrypt komunikacyjny.
Zabezpieczona linia 0405.
Łączę.
Tu Hill.
Przyjedź do Waszyngtonu.
Misja całkowicie utajniona.
Daj mi 4 godziny.
Masz trzy. Koniec.
Wyciągać prawko?
Złamanie przedramienia.
Zalecam zastrzyk znieczulający.
Dyspozytor policji
nie wysyłał jednostek w ten rejon.
Spadamy stąd.
- Napęd nieaktywny. - To go zresetuj.
PANCERZ: 83%
Zagrożenie z boku.
No co ty?
Ile do odpalenia?
Obliczam.
Odporność szyby 31%. Uruchamiam środki zaradcze.
Zaczekaj!
Odporność szyby 19%. Sugeruję przeciwdziałanie.
Czekaj!
Odporność szyby 1%.
Teraz!
Napęd w pełni aktywny.
To jazda!
Do startu pionowego!
- Układ pilotażu uszkodzony. - Daj obraz z kamery.
Prowadzę!
Łącz z agentką Hill.
Łączność nie działa.
A co działa?
Klimatyzacja jest w pełni sprawna.
- Droga zablokowana. - Znajdź inną.
Korek na moście Roosevelta. Brak przejazdu.
Siedemnasta Aleja przejezdna. Jedź prosto.
Uwaga, skrzyżowanie.
Znajdź mi kryjówkę!
Wytyczam trasę.
Fajnie.
Naprawdę, świetnie.
Cześć.
Muszę kończyć.
Dobra, pa.
Ciocia. Marnie sypia.
Możesz używać mojej pralki.
Taniej ci wyjdzie.
A ile bierzesz?
Małą kawę.
Dziękuję, ale...
część już zniosłam.
I lepiej nie prać szpitalnych ciuchów w domu.
Dziś miałam dyżur na zakaźnym...
Zachowam dystans.
Byle nie za duży.
Nie wyłączyłeś radia.
Dzięki.
Chyba nie dawałem ci klucza.
Myślisz, że mi potrzebny?
Żona mnie pogoniła.
Ty masz żonę?
W ogóle mało o mnie wiesz.
No właśnie. W tym kłopot.
WSZĘDZIE PODSŁUCHY
Wybacz to najście,
ale nie miałem gdzie spać.
TARCZA ROZPRACOWANA
Kto jeszcze wie o żonie?
Tylko...
TY I JA
...przyjaciele.
Zaliczam się do nich?
Zależy od ciebie.
Absolutnie...
nikomu...
nie ufaj.
Kapitanie?
Kapitanie.
Agentka 13. TARCZA.
Kate?
Mam cię chronić.
Z czyjego rozkazu?
Jego.
„F.” ranny.
Lekarza.
A napastnik?
Ścigam.
Wyjdzie z tego?
Nie wiem.
Opisz napastnika.
Jest szybki. Silny.
Ma metalową rękę.
Wyniki analizy?
Trzy kule. Nic nam nie mówią.
Sowiecka broń.
Tak.
Tętno zanika.
Aparatura w drodze.
Defibrylator!
Sto na początek.
Nie rób mi tego.
Uwaga.
Trzy. Dwa.
Jeden. Uwaga!
- Puls? - Brak.
Daj dwieście.
Uwaga!
Trzy, dwa, jeden. Uwaga!
Adrenalina.
- Puls? - Dalej nic.
Nie rób mi tego, Nick.
Która godzina?
1:03.
Czas zgonu: pierwsza zero trzy.
Muszę go zabrać.
Natasha.
Natasha!
Co on u ciebie robił?
Nie wiem.
Wzywają pana do sztabu.
Zaraz idę.
Natychmiast.
OK.
Nie umiesz kłamać.
Doprowadzić Rogersa pod eskortą na przesłuchanie.
Przekazałem mu.
- Chodźmy. - Dobrze.
Ruszamy.
Kapitanie.
Sąsiadko.
Kapitanie...
Alexander Pierce.
To zaszczyt, sir.
Także dla mnie.
Mój ojciec służył w sto pierwszej. Zapraszam.
Znałem Nicka już pięć lat.
Departament wysłał mnie do Bogoty.
Bojówka ELN zajęła ambasadę.
Mnie wyciągnęła ochrona, ale inni zostali.
Nick był wiceszefem tamtejszej jednostki TARCZY.
Powiedział, że wejdą do budynku przez kanalizację.
Ja, że nie, że negocjujemy.
Ale chłopcy z ELN postanowili urządzić jatkę.
Wpadli do piwnicy i co się okazało?
Że nikogo nie ma.
Nick zignorował mój rozkaz
i przeprowadził zbrojną operację w obcym kraju,
ratując życie kilkunastu osób,
w tym mojej córki.
A pan go awansował?
I nigdy tego nie żałowałem.
Czemu właściwie Nick cię odwiedził?
Nie mam pojęcia.
- Wiedziałeś o podsłuchu? - Tak. Nick mi powiedział.
A wspomniał, że sam kazał go założyć?
Rzuć na to okiem.
- Kto cię wynajął, Batroc? - To na żywo?
Wpadł wczoraj w swojej tajnej kryjówce w Algierze.
Podejrzewa go pan? Zamachy to nie jego działka.
Nie, sprawa jest bardziej złożona.
Batroca wynajęto do ataku na Lemurian Star.
Instrukcje dostał mailem, zapłacono mu przelewem.
Pieniądze przeszły
przez 17 fikcyjnych rachunków.
Ostatni należy do holdingu.
Własność Jacoba Veecha.
Powinienem go znać?
Nie. Nie żyje od sześciu lat.
Mieszkał przy Elmhurst Drive 1435.
Elmhurst 1437 to był adres matki Nicka.
Zatem to Fury wynajął piratów? Po co?
Obowiązująca teoria głosi,
że atak był przykrywką dla uzyskania
i sprzedaży tajnych danych TARCZY.
Nie wyszło,
więc Nick zginął.
Każdy, kto znał Nicka, wie, że to nieprawda.
Myślisz, że czemu tu siedzisz?
Zostałem członkiem Rady,
bo Nick mnie o to prosił. Bo obaj byliśmy realistami.
Wiedzieliśmy, że wbrew całej dyplomacji i retoryce,
budowanie nowego porządku
zaczyna się od burzenia starego.
Ludzie tego nie lubią.
Mówią, że masz brudne ręce,
bo zakasałeś rękawy i tyrasz.
Na myśl, że oni teraz się cieszą,
mało mnie szlag nie trafia.
Widziałeś Nicka ostatni,
to nie przypadek.
Chyba się ze mną zgodzisz.
Więc pytam jeszcze raz.
Po co przyszedł?
Mówił, żeby nikomu nie ufać.
Łącznie z nim samym?
Przykro mi.
To jego ostatnie słowa.
Pan wybaczy.
Kapitanie.
Zabili mojego przyjaciela. Dowiem się, dlaczego.
Każdy, kto mi wejdzie w drogę, pożałuje.
Każdy.
Zrozumiałem.
Centrum Operacji.
Tak jest.
Dotyczy całego personelu.
Zrozumiano?
Dochodzeniówka.
Kapitanie.
Rumlow.
Ci z laboratorium znaleźli jakieś włókna.
Mam zebrać ekipę?
Najpierw zobaczmy, co to.
Dobrze.
Jak sprawy?
Administracja.
Przepraszam.
Przykro mi z powodu Fury'ego.
Co za masakra.
Dziękuję.
Archiwum.
Tak jest.
Zanim przejdziemy do rzeczy...
ktoś chce wysiąść?
Zablokować piętro 25.
Chwila, kolego.
Tak w ogóle, to nic do ciebie nie mam.
A wygląda, jakbyś miał.
Rzuć tarczę i ręce do góry!
Poddaj się!
Otwieraj!
Nie masz dokąd uciec!
Nie wierzę.
Kieruje się do garaży! Odciąć most!
Poddaj się, Rogers.
Poddaj się.
Powtarzam, poddaj się.
Uwaga!
Odłóżcie inne zadania.
Alarm czerwony.
Powiadomić Wydział Ruchu.
Wszędzie włączyć czerwone światła.
Zamknąć lotniska w D.C.
i sąsiadujących stanach.
Obraz z kamer w mieście trafia tu na ścianę.
Kontrola sieci.
Telefony, komputery,
tablety.
Wszystko.
Ktoś o nim tweetnie,
chcę wiedzieć.
Jeżeli mamy urządzić
obławę na kapitana, chcemy znać powody.
Okłamał nas.
Ma informacje dotyczące śmierci dyrektora Fury'ego,
lecz nie chce ich ujawnić.
Choć trudno się z tym pogodzić,
Kapitan Ameryka właśnie zdradził TARCZĘ.
- Gdzie dysk? - Ukryty.
Skąd go masz?
Miałbym ci powiedzieć?
Fury ci go dał, czemu?
- Co tam jest? - Nie wiem.
Nie kłam!
Tylko zgrywam wszechwiedzącą.
To Fury wynajął piratów.
Logiczne.
Okręt był trefny, chciał tam wejść.
Pytam ostatni raz.
Wiem, kto go zabił.
Mało kto wierzy w jego istnienie.
Mówią o nim Zimowy Żołnierz.
Ponad dwadzieścia zabójstw
w ciągu ostatnich 50 lat.
Czyli to duch?
Pięć lat temu wyciągałam z Iranu naukowca.
Pod Odessą ktoś przestrzelił mi opony,
straciłam panowanie, wpadłam do morza.
Wydostaliśmy się,
ale Zimowy Żołnierz już czekał.
Zasłoniłam naukowca.
Zastrzelił go
przeze mnie.
Ruska kula.
Żadnych śladów i żegnaj bikini.
Na pewno wyglądasz fatalnie.
Nie ma co go szukać. Próbowałam.
Masz rację, to duch.
Dowiedzmy się, czego chce.
Fury został zabity z zimną krwią.
Każdy rozsądny człowiek uznałby, że jest męczennikiem, nie zdrajcą.
Jest zdrajcą,
bo zaatakował swój własny statek.
Fury posłużył się panem,
by wymóc na nas opóźnienie projektu,
który ujawniłby jego machinacje.
A więc albo pana okłamał.
- Albo... - Żąda pan mojej rezygnacji?
Mam pióro i papier.
Proponuję odłożyć tę rozmowę.
Ale chcecie ją odbyć?
Już ją odbyliśmy.
Rada domaga się niezwłocznej reaktywacji projektu Wizja.
Jeśli ma pan jakieś kąśliwe uwagi, to prosimy bardzo.
Pierwsza reguła uciekiniera: nie biegać.
Nie zamierzam, mam za duże buty.
Dysk ma program naprowadzający. Wepnę go,
a dowiedzą się, gdzie jesteśmy.
Ile mamy czasu?
Jakieś dziewięć minut.
Od teraz.
Fury miał rację co do statku.
Ktoś próbował coś tam ukryć.
Dane chroni program,
który zmienia kod, kiedy wpisuję komendy.
Da się go obejść?
Napisał go ktoś lepszy ode mnie.
Troszeczkę.
Zapuszczę tracer.
TARCZA stworzyła go do namierzania wirusów.
Pliku nie da się otworzyć, ale może...
dowiemy się, gdzie powstał.
Doradzić coś?
Nie, dzięki, właśnie planujemy miodowy miesiąc.
Tak, pobieramy się.
Gratulacje. Dokąd się wybieracie?
Do New Jersey.
Mam identyczne okulary.
Normalnie bliźniacy.
Chciałbym.
Okaz.
Ale w razie czego jestem Aaron.
Dzięki.
Mówiłaś 9 minut.
Wyluzuj.
Jest.
Znasz?
Znałem. Spadamy.
Standard.
Dwóch z tyłu, dwóch z boku.
Dwóch idzie na nas.
Jeśli nas poznają, ja walczę, ty lecisz do metra.
Nie gadaj, tylko przytul i się śmiej.
- Co? - Dawaj.
W punkcie zero nic.
Meldować.
Na trzecim nic.
Na drugim nic.
Zacznijcie od góry i schodźcie do mnie.
- Pocałuj mnie. - Co?
Ludzi krępuje okazywanie uczuć.
Właśnie.
I co, skrępowany?
Inaczej bym to ujął.
WITAMY W NEW JERSEY
Gdzieś się nauczył kraść auta?
W Trzeciej Rzeszy.
I pożyczyłem je. Zdejmij nogi.
Dobra, inne pytanie. Nie musisz odpowiadać,
choć to też
będzie odpowiedź.
Całowałeś się od 1945 r.?
- Tak źle? - Nie mówię...
Tak to zabrzmiało.
Wcale nie.
Byłam ciekawa czy ćwiczysz.
- Tego się nie ćwiczy. - Ćwiczy.
Tak, całowałem się od 1945 r.
Mam 95 lat, nie jestem trupem.
Ale nie masz dziewczyny?
Nie uwierzysz, jak trudno mi znaleźć z kimś wspólny język.
To udawaj kogoś innego.
Jak ty?
Prawda rzecz względna.
Dla różnych ludzi ma różne oblicza.
Jak ja.
Ciężko tak żyć.
Ale łatwiej uniknąć śmierci.
Trudno komuś ufać,
jeśli nie wiesz, kim jest.
Tak.
- Kim mam być dla ciebie? - Może przyjaciółką?
Chyba nie nadajesz się do tej roboty, Rogers.
To tu?
Plik powstał w tym miejscu.
Ja też.
Tu mnie szkolili.
Zmieniło się?
Trochę.
Szybciej, ruszać się!
Ruchy! Ruchy!
Z życiem!
Szybciej, Rogers, jazda!
Dołącz, słyszysz?
Rogers!
Dołącz, mówię!
Trop się urywa.
Zero ruchu, żadnych fal, cisza w eterze.
Twórca pliku użył pewnie serwera proxy.
Co jest?
Skład amunicji musi być minimum 500 metrów od koszar.
Ten budynek nie powinien tu stać.
Logo TARCZY.
Może tu się wszystko zaczęło.
To ojciec Starka.
Howard.
A ona?
Skoro baza i tak jest tajna...
po co ukrywać windę?
Plik nie mógł tu powstać. To jakieś antyki.
Uruchomić system?
„Tak”.
Zagramy?
Był taki film...
Wiem. Widziałem.
Rogers, Steven...
Rocznik 1918.
Romanoff, Natalia Alianovna.
Rocznik 1984.
To nagranie?
Bynajmniej, Fräulein.
Może nie jestem, kim byłem,
gdy pan kapitan wziął mnie do niewoli w 1945,
jednak jestem.
Wy się znacie?
Arnim Zola, Niemiec, człowiek Red Skull.
Nie żyje od lat.
Po pierwsze, jestem Szwajcarem.
Po drugie, rozejrzyj się.
Nigdy nie byłem dalszy od śmierci.
W 1972 r. zapadłem na śmiertelną chorobę.
Nauka nie mogła uratować mego ciała,
umysł jednak warto było zachować.
W banku danych o powierzchni boiska.
Jesteście w moim mózgu.
- Jak tu trafiłeś? - Na zaproszenie.
Operacja Paperclip. Po wojnie...
TARCZA rekrutowała niemieckich naukowców wojskowych.
Liczyli, że pomogę ich sprawie.
Pomogłem też własnej.
Zniszczyliśmy HYDRĘ.
Odetniesz głowę, w jej miejscu wyrosną dwie nowe.
Udowodnij.
Otwieram archiwum.
HYDRA powstała z przekonania,
że ludzie nie dorośli do wolności.
Nie przewidzieliśmy jednak,
że gdy im ją odebrać, będą walczyć.
Wojna przekonała nas,
że ludzie muszą sami wyrzec się wolności.
Po wojnie powstała TARCZA.
Zwerbowano mnie.
Rosła nowa HYDRA.
Piękny pasożyt
wewnątrz TARCZY.
Przez 70 lat
HYDRA podsycała konflikty i podżegała do wojen.
Gdy historia nie układała się po naszej myśli,
zmienialiśmy jej bieg.
TARCZA by was wykryła.
Wypadki.
Cóż poradzić?
HYDRA pogrążyła świat w takim chaosie,
że ludzkość sama zamieni wolność...
na poczucie bezpieczeństwa.
Dzięki procesowi oczyszczenia
na świecie zapanuje nowy ład.
Wygraliśmy, kapitanie.
Pańska śmierć będzie znaczyć tyle
co i życie.
Nic.
Wróćmy do tematu.
A dysk?
Projekt Wizja wymaga wizji.
Napisałem więc algorytm.
Jaki algorytm?
Odpowiedź jest doprawdy fascynująca.
Niestety, jako umarli, nie zdołacie jej usłyszeć.
Leci na nas rakieta.
Krótkiego zasięgu.
Pół minuty.
Kto odpalił?
TARCZA.
Przykro mi, ale grałem na zwłokę, kapitanie.
Przyznaj.
Tak będzie lepiej.
Nasz czas...
dobiegł końca.
Przyślijcie go.
Skończyłam, panie Pierce.
Coś jeszcze zrobić?
Nie.
Możesz już iść.
To dobranoc.
Dobranoc.
Chcesz mleka?
Zmienił się rozkład jazdy.
Musimy działać szybko.
Dwa cele. Poziom szósty.
Straciłem przez nich Zolę.
Masz ich zlikwidować w 10 godzin.
Przepraszam, panie Pierce,
zapomniałam...
telefonu.
Renato... Trzeba było zapukać.
Cześć.
Nie gniewaj się, ale musisz nas przechować.
Wszyscy chcą nas rozwalić.
Nie wszyscy.
- W porządku? - Tak.
O co chodzi?
Wstąpiłam do TARCZY, żeby wyjść na prostą.
A zamieniłam KGB na HYDRĘ.
Myślałam, że wiem, dla kogo kłamię,
a tu proszę, jak łatwo o pomyłkę.
Nie nadajesz się do tej roboty.
Mam u ciebie dług.
Co ty.
Czy w odwrotnej sytuacji...
gdybym miała ratować ciebie...
Tylko nie kłam.
...zaufałbyś mi?
Teraz już tak.
I ja nigdy nie kłamię.
Nie ruszyło cię,
że zginąłeś na darmo?
Cóż... grunt, że wiem, z kim walczę.
Śniadanie gotowe.
Jeśli jadacie śniadania.
Pytanie,
kto z TARCZY może odpalać rakiety.
Pierce.
Który ma biuro...
w warownym wieżowcu.
Nie działa sam.
Algorytm Zoli był na Lemurian Star.
Sitwell też.
Pytanie, jak dwoje zbiegów
ma porwać oficera TARCZY w biały dzień?
A odpowiedź: nijak.
Co to?
Coś jakby CV.
To w Bakhmali? Khalid Khandil to twoja robota?
Nie mówiłeś, że to komandos.
To Riley?
Tak.
Nie mogliście użyć śmigłowców.
To był desant?
Nie.
To.
Miałeś być pilotem.
Tego nie mówiłem.
Nie chcę cię w to wciągać.
Wycofałeś się.
Kapitan Ameryka ma kłopoty.
Niezły powód, by wrócić.
Skąd takie wytrzasnąć?
Z Fort Meade.
Uzbrojeni wartownicy i ćwierć metra stali.
Łatwizna.
Wracam do okręgu.
Wypłynęła pewna sprawa, muszę powywierać naciski.
Nieprzyjemna ta sprawa, senatorze?
Skąd.
23 lata, nawet ładna.
Bardzo ładna.
Chce być dziennikarką. Chyba.
Kto by słuchał.
Da się załatwić.
Serio? Bo mi już krzyż siada.
Ale to nie czas ani miejsce.
Fajny znaczek.
Dziękuję.
Chodź no.
Heil HYDRA.
- O, widzisz? - Fakt.
- Zbadać się? - Tak myślę.
Dajcie mi chwilę.
Podstawcie wóz.
Słucham.
Cześć, Sitwell. Jak lunch?
Ponoć mają tu świetne kraby.
Kto mówi?
Ciacho w cynglach, na twojej dziesiątej.
Nie tej dziesiątej.
O to to.
O co chodzi?
Pójdziesz w prawo i skręcisz za róg.
Zaraz za nim stoi szare auto.
Przejedziemy się.
A zgodzę się bo?
Bo ten krawat musiał sporo kosztować.
Nie chcę ci go ubabrać.
Algorytm Zoli.
- Nie znam. - Co robiłeś na statku?
Głównie rzygałem. Choroba morska.
Ta groźna mina ma oznaczać, że mnie zrzucisz?
To nie twój styl.
Fakt.
Mój nie.
Jej.
Czekaj. A ta z księgowości, Laura...?
Lillian. Kolczyk w ustach.
Fajna.
Jestem starej daty.
Ten algorytm to program
wybierający...
- cele Wizji. - Czyli?
Ty.
Reporter w Kairze. Sekretarz obrony.
Wzorowa uczennica z Iowa.
Bruce Banner, Stephen Strange... Każdy,
kto zagraża HYDRZE.
Dziś lub w przyszłości.
W przyszłości? Jak to ustala?
Jak wszystko!
XXI wiek to cyfrowa księga.
Zola nauczył HYDRĘ z niej czytać.
Wyciągi z kont, recepty, ankiety,
maile, telefony, głupie oceny w szkole...
Analizując przeszłość obywatela, algorytm określa
jego przyszłość.
I co dalej?
- Pierce mnie zabije. - Co dalej?
Lotniskoptery Wizji skreślają ludzi z listy.
Parę milionów naraz.
Nie chcą przecieków.
To się zatkaj.
Wizja rusza za 16 godzin. Krucho z czasem.
Oszukamy skaner DNA
i załatwimy lotniskoptery.
Co? Odbiło ci?
Beznadziejny pomysł.
Trzymać się!
Ona jest moja. Znajdźcie tamtego.
Osłaniam cię.
Powtarzam, obecni cywile.
Lądujcie na Virginia Avenue.
Widzimy się za dwie minuty.
Ostrzał w okolicy wiaduktu.
Obecni cywile. Powtarzam, obecni cywile.
Lądujcie na Virginia Avenue.
Widzimy się za 2 min.
Wynoście się stąd!
Uciekać!
Bucky?
Co za Bucky?
Rzuć tarczę! Na kolana!
Jazda!
Na kolana!
Na ziemię!
Nie ruszaj się.
Opuść broń.
Nie tu. Nie tutaj!
To był on.
Patrzył mi w oczy, ale jakby mnie nie znał.
Niemożliwe.
Minęło 70 lat.
Zola.
Złapali oddział Bucky'ego.
Robili na nich eksperymenty.
Jakoś odratował Bucky'ego po upadku.
Znalazł go i...
To nie twoja wina, Steve.
Miałem tylko jego.
Potrzebny jest lekarz.
Jeśli nie opatrzy się rany, ona się wykrwawi.
Ten nocnik odgniatał mi mózg.
A ten to kto?
Trzy groby. Do roboty.
Postrzał. Straciła pół litra krwi.
Może litr.
- Zajmę się nią. - Chce go zobaczyć.
Szkoda, że nie później.
Uszkodzony kręgosłup,
przebity mostek,
złamany obojczyk,
dziura w wątrobie
i straszny ból głowy.
Jeszcze odma opłucnej.
Byłbym zapomniał.
Poza tym, nic mi nie jest.
Stwierdzili zatrzymanie akcji serca.
Tetrodotoksyna B.
Serce uderza raz na minutę.
Banner to wynalazł na stres.
Jemu nie pomagało,
my skorzystaliśmy.
Po co te sekrety?
Żeby uwierzyli, że im się udało.
Jak zginiesz, przestają na ciebie polować.
Poza tym,
nie wiedziałem, komu ufać.
Sierżancie Barnes.
Bucky! Nie!
Proces jest już w toku.
Od dzisiaj będziesz pięścią HYDRY.
W lód go.
Jest agresywny.
Niestabilny.
Zdaj raport.
Raport, już.
Człowiek na moście...
Kto to był?
Spotkałeś go przy poprzedniej misji.
Znałem go.
Wyświadczasz wielką przysługę ludzkości.
Odmieniłeś świat.
Musisz to zrobić jeszcze raz.
Ludzkość waha się między ładem a chaosem.
Jutro pomożemy jej wybrać.
Ale bez ciebie nie damy rady.
A HYDRA nie da światu upragnionej wolności.
Znałem go.
Przygotować go.
Zbyt długo jest poza kriokomorą.
Zresetuj go
i do roboty.
Gość odmówił przyjęcia pokojowego Nobla.
Powiedział, że pokój to nie osiągnięcie,
ale nasz obowiązek.
Przez takie akcje robię się nieufny.
Trzeba ich powstrzymać.
Niestety Rada nie chce ze mną rozmawiać.
Co to?
Po wejściu na 3000 stóp,
lotniskopter łączy się z satelitami
i jest gotów do ataku.
Trzeba wejść na pokład
i podmienić układy celujące.
Wszystkie trzy.
Musimy kontrolować całą formację.
Jeśli choć jeden ze statków będzie sprawny,
zginie masa ludzi.
Musimy założyć, że załogi należą do HYDRY.
Jeśli zainstalujemy te układy,
może uda nam się uratować choćby część...
Niczego nie ratujemy. Rozwalamy i statki,
i TARCZĘ.
Czemu TARCZĘ?
Dałeś mi zadanie.
I je wykonam. Koniec z TARCZĄ.
HYDRA rosła wam pod samym nosem,
niezauważona.
A czemu siedzimy pod ziemią?
Ja zauważyłem.
Po ilu trupach?
Nie wiedziałem o Barnesie.
Powiedziałbyś?
A „podział odpowiedzialności”?
TARCZA. HYDRA.
Dosyć tego.
Zgadzam się.
Na mnie nie patrz.
Robię, co on, tylko wolniej.
Dobra...
ty tu dowodzisz, kapitanie.
Szukaliśmy cię.
Żeby cię podrzucić na cmentarz.
Wybacz. Nie chciałem z nikim gadać.
Jak było?
W porządku.
Leży koło taty.
Posłuchaj...
Wiem, co powiesz.
Prześpisz się na podłodze,
jak w dzieciństwie.
Będzie fajnie. Najwyżej wyczyścisz mi buty
albo wyniesiesz śmiecie.
No chodź.
Dzięki, Buck. Ale dam sobie radę.
Rzecz w tym, że nie musisz.
Będę z tobą do końca.
On tam będzie.
Wiem.
Nie wiem, kim był, ale teraz jest...
Nie da się go uratować.
Z nim trzeba skończyć.
Nie wiem, czy potrafię.
Pewnie nie da ci wyboru.
Nie zna cię.
To pozna.
Szykuj się. Ruszamy.
Tak pójdziesz?
Nie. Na wojnę idzie się w mundurze.
No masz!
Wyleją mnie jak nic.
Gotowość startowa.
Układ naprowadzania włączony.
Wszyscy na stanowiska startowe.
Jak lot?
Cudowny.
Ale droga z lotniska - koszmarna.
Pewnych rzeczy TARCZA nie kontroluje.
Choćby Kapitana Ameryki.
Kontrola biometryczna.
To przepustki na cały teren.
Parkuję tam od dawna.
- Ale to jego miejsce. - Gdzie był?
Chyba w Afganistanie.
Nic z tego, DT 6. Jest kolejka.
Mógł powiedzieć.
To pewnie antena.
Sprawdzę.
Tu kontrola lotów Triskelion, opróżnić platformę startową.
Przepraszam.
Wiem, że droga nie była gładka
i niektórzy chętnie wykopaliby mnie z auta.
Ale udało się.
Świat będzie nam wdzięczny.
Pracownicy TARCZY,
mówi Steve Rogers.
Ostatnio dużo o mnie słyszycie.
Niektórym kazano na mnie polować.
Czas poznać prawdę.
TARCZA nie jest tym, czym sądziliśmy.
Opanowała ją HYDRA.
Dowodzi nią Alexander Pierce.
Jednostki S.T.R.I.K.E. i Wizji też do niej należą. Kto jeszcze, nie wiem.
Ale tu są.
Mogą stać obok was.
Są o krok od celu.
Od władzy absolutnej.
Usunęli Nicka Fury'ego.
A to dopiero początek.
Jeśli te lotniskoptery wystartują,
HYDRA pokona każdego.
Powstrzymajmy ją.
Wiem, że wiele żądam.
Ale cena wolności jest wysoka. Zawsze.
Jestem gotów ją zapłacić.
Jeśli ja jeden,
trudno.
Ale wierzę, że nie będę sam.
Spisałeś to sobie czy tak z głowy?
Ty sukinsynu jeden.
Aresztować.
Teraz ja mam głos.
Przyśpiesz odliczanie. Natychmiastowy start.
Masz problem?
- Coś nie tak? - Przykro mi...
Nie odpalę ich.
Kapitan zakazał.
Opuść stanowisko.
Słyszałeś.
- Nie ruszać się! - Rzuć broń!
Rozkaz Kapitana.
Stanęłaś po złej stronie.
Kwestia punktu widzenia.
Brama!
Zamknąć wszystkie bramy!
Zamknąć!
Właśnie startują.
Jak odróżnić tych dobrych od złych?
Strzelają, znaczy źli.
Kapitanie,
trafiłem na tych złych.
Wszystko gra?
Jeszcze żyję.
Weźmy taką sytuację.
Wiesz, że Pakistan wkroczy jutro do Bombaju,
zagoni wasze dzieci na stadion
i rozstrzela.
Możesz temu zapobiec, naciskając guzik.
Naciśniesz?
Was też pytam.
Twojego guzika - nie.
Wybacz.
Weszłam ci w słowo?
Satelity w zasięgu, pułap 3000 stóp.
Falcon. Melduj.
Atakuję.
Wylądowałem, kapitanie.
Osiem minut.
Robię, co mogę.
ODŁĄCZONO
Co pani robi?
Wyłącza ochronę i wrzuca moje tajne archiwa do sieci.
I HYDRY...
I TARCZY.
Jeśli to zrobisz,
twoja przeszłość wyjdzie na jaw.
Jesteś gotowa pokazać światu,
kim jesteś?
A ty?
Jedynka siedzi.
Falcon, gdzie jesteś?
Lecę naokoło.
Dotarłem.
Dwójka siedzi.
Dwa z głowy. Jeszcze jeden.
Wszyscy do maszyn.
Kapitan Rogers ma tylko nasze wsparcie.
ODMOWA
Wyłączenie szyfrowania
to rozkaz szczebla alfa.
Moja zgoda to mało.
Spokojnie. Nie będziesz sam.
Dostałeś kwiatki?
- Dobrze, że jesteś. - Serio?
Nie kazałeś mnie zabić?
Znasz zasady gry.
Zrobiłeś mnie dyrektorem...
Bo jesteś najlepszy.
I bezwzględny.
Tylko kiedy muszę bronić obywateli.
Mamy wspólnych wrogów, Nick.
Anarchia. Wojna.
W końcu ktoś odpali atomówkę w Moskwie albo usmaży Chicago.
Dyplomacja?
To gra na czas. Plasterek.
Co mnie tego nauczyło? Bogota.
Nie pytałeś. Zrobiłeś, co było trzeba.
Zaprowadzę porządek w życiu
siedmiu miliardów ludzi,
usuwając 20 mln.
Czas zrobić ten krok. Starczy ci odwagi?
Starczy, by go nie zrobić.
Skaner siatkówki aktywny.
Wiesz, że twoje dane...
Jasne, skasowałeś mi hasło.
I obraz siatkówki pewnie też.
Ale ten, kto chce mi podskoczyć, panie sekretarzu,
musi mieć oczy szeroko otwarte.
Rozkaz szczebla alfa.
Kod szyfrowania poprawny.
Ochrona wyłączona.
Trójka. Namiar 45 stopni.
Sześć minut.
Hej, Sam! Podrzucisz mnie?
Daj znać, jak będziesz gotów.
Dałem!
Swoje ważysz, a nie wyglądasz.
Duże śniadanie.
Steve!
Kapitanie, trzymasz się?
Tak.
Nie spadłem.
- A ty? - Na ziemi.
Nie mam skrzydeł. Niestety.
Nie szkodzi. Dam radę.
Uwaga, ewakuacja.
Personel do punktów zbornych.
Przegrupować się w punkcie D.
Mają całą Radę.
- Powtórz! - To Czarna Wdowa.
Idę.
- Falcon? - No?
Rumlow idzie na górę.
Lecę.
Zginą ludzie, Buck.
Nie dopuszczę do tego.
Nie zmuszaj mnie.
Poszło.
Jest w trendach.
Nie chcesz dziury w sercu,
to rzuć broń.
Uzbroiłaś ją, przypinając.
Puść to!
Puszczaj!
Piętro 41. Idę w kierunku
klatki płd-wsch.
Będzie bolało.
HYDRA nie bierze jeńców. Tylko wprowadza porządek.
A porządek rodzi się w bólach.
Gotowy na ból?
Stul dziób.
Ile jeszcze?
Łączność z satelitą za 65 sekund.
Systemy włączone.
Baterie w gotowości.
Minuta.
Trzydzieści sekund.
Jestem.
Cel...
Pułap 3000 stóp.
Łączność satelitarna.
Uruchomić algorytm.
Algorytm aktywny.
Wybrać cele.
NAMIERZONE
Maksymalna liczba celów.
Cele przypisane.
Otworzyć ogień.
Wykonuję.
Za trzy...
Dwa.
Jeden.
I trzeci.
Gdzie cele?
Dobra, wycofaj się.
ZMIANA CELÓW
Ognia.
- Ale Steve... - Wykonać!
Już!
Marnotrawstwo.
Nadal nie wiesz, jakie są szanse Rogersa?
W drogę, pani radna. Tędy. Idziemy.
Potrzebuję pilota.
A wiesz, kiedyś oddałbym za ciebie życie.
Już raz oddałeś.
Jeszcze będzie okazja.
RESTART
GOTÓW
Romanoff!
Natasha!
Ocknij się!
Ale bolało.
Heil HYDRA.
Sytuacja cię przerasta.
Powiedz, że latasz w pobliżu!
Sam, gdzie jesteś?
41 piętro! Płn.-zach. narożnik!
Lecę, czekaj tam!
Odpada!
Czterdzieste pierwsze!
Nie numerują pięter na zewnątrz.
Hill!
Masz namiar na Rogersa?
Znasz mnie.
Nie znam!
Bucky.
Od dziecka.
Nazywasz się...
James Buchanan Barnes.
Odwal się!
Nie będę walczyć.
Nie z przyjacielem.
Jesteś moim celem.
Jesteś moim celem!
To mnie wykończ.
Będę z tobą do końca.
Z lewej.
Czy przysięga pani mówić prawdę
i tylko prawdę?
Tak.
Czemu kpt. Rogers milczy?
A co miałby dodać?
Trzy płonące wraki w rzece mówią same za siebie.
Nie mówią,
jak nasz kraj ma zachować integralność polityczną,
skoro pozbawiliście go źródła danych wywiadowczych.
HYDRA wciskała wam kit, nie dane.
A pani brała w tym procederze udział.
Agentko, ostrzegam.
Niektórzy z nas uważają, że za swoją działalność
w naszych i wrogich służbach
powinna pani siedzieć w więzieniu a nie tu, na Kapitolu.
Nie zamkniecie mnie w więzieniu.
Nie zamkniecie nikogo z nas. A dlaczego?
Zamieniam się w słuch.
Potrzebujecie nas.
Nasz świat jest narażony na ciosy i to także nasza wina.
Ale to my potrafimy go najlepiej bronić.
Chcecie mnie aresztować, proszę bardzo.
Wiecie, gdzie mnie znaleźć.
Mówisz, że już przez to przechodziłeś?
Da się przeżyć.
„KROCZY ŚCIEŻKĄ SPRAWIEDLIWYCH”
Przekopujemy akta HYDRY.
Nie wszystkie szczury poszły na dno z okrętem.
Lecę dziś do Europy.
Chcesz się zabrać?
Mam coś do załatwienia.
A ty, Wilson? Potrzebuję zdolnych ludzi.
Jestem żołnierzem, nie szpiegiem.
Skoro tak...
Gdyby ktoś mnie szukał,
to mówcie, że jestem
tutaj.
To zaszczyt.
Prawie wam podziękował.
Nie jedziesz z nim?
Nie.
I nie zostajesz?
Nie.
Straciłam maski, muszę znaleźć nową.
To potrwa.
Mam nadzieję.
Prosiłeś o coś.
Mam jeszcze paru znajomych w Kijowie.
Zrób coś dla mnie. Umów się z tą pielęgniarką.
- Nie jest pielęgniarką. - A ty nie jesteś agentem.
Jak jej na imię?
Sharon.
Miła jest.
Uważaj na siebie.
Nie rozdrapuj tej rany.
Chcesz go odszukać?
I bez ciebie dam radę.
Na pewno.
Kiedy zaczynamy?
Kapitan Ameryka: Zimowy Żołnierz
To koniec. Fury ujawnił wszystkie tajemnice.
Te, które znał.
Herr Strucker, jeśli odkryją,
że służymy HYDRZE...
HYDRA... TARCZA...
Dwie strony monety, która wyszła z obiegu.
Mamy coś,
o czym oni mogli tylko pomarzyć.
Ledwo zaczęliśmy badania, a już...
Inne ośrodki kontynuują prace HYDRY.
Zajmie się nimi Kapitan Ameryka z kolegami,
a nam dadzą spokój.
Co z ochotnikami?
Martwych pochowamy tak głęboko, że własne dusze ich nie znajdą.
A żywi?
Bliźniaki.
Prędzej czy później poznają bliźniaki.
To nie jest już epoka szpiegów. Ani bohaterów.
Nadchodzą czasy cudów, doktorze.
A nie ma nic straszniejszego
niż cuda.
Kapitan Ameryka powróci w kolejnej części AVENGERS