W świąteczny weekend z kasy oszczędnościowej
skradziono 650 tysięcy dolarów.
Policja nie znalazła żadnych śladów, które wskazałyby,
jak złodziej dostał się do banku.
Kolejny napad na bank i znowu brak podejrzanych.
Trzecie włamanie, tym razem w Pennsylvanii,
odbyło się wedle znanego już scenariusza.
Błyskawiczny włamywacz znowu uderza.
To już ósmy napad w ciągu 6 lat. Policja nadal nie znalazła podejrzanych.
UCZCIWY ZŁODZIEJ
MAGAZYN SAMOOBSŁUGOWY
NASZA PSYCHOLOGIA
- Już myślałam, że nikt tu nie pracuje. - Ja nie...
Muszę gdzieś upchnąć graty, ale nie umiem się z nimi rozstać.
Tyle się tego uzbierało, że jeden schowek nie wystarczy.
- Coś na te wielkie i śmierdzące? - Zatrzyma pani śmierdzące?
Tak. Każdy ma do nich słabość.
Wygląda smakowicie.
Proszę bardzo.
Dziękuję.
Pani tu pracuje?
Tak. Dla mnie to taka...
czytelnia, za którą mi jeszcze płacą.
Studiuje pani?
A nie wyglądam?
Komunikacja w biznesie, podyplomowo. Jeszcze 3 semestry.
Gratuluję.
Domyślam się, że chodzi o schowek.
Optymalnie nieśmierdzący.
Sprawdzę, co mamy.
- Proponuję zamianę miejsc. - Tak, przepraszam.
Muszę wpisać imię.
Tom.
Mamy małe, średnie i duże.
Niedawno się przeprowadziłem. Wystarczy średni.
Tutaj pani imię.
Annie.
W takim razie średni i nieśmierdzący.
ROK PÓŹNIEJ
Wejdź.
- Jak ty tu wszedłeś? - Z tyłu. Było otwarte.
Jest znak "na sprzedaż", ale nie można wchodzić bez pozwolenia. Włamałeś się?
No...
może.
Lubię czasami porozrabiać, ale co my tu robimy?
Jak myślisz?
No więc... tu jest naprawdę...
miło.
Przypomina mi się dzieciństwo w Cape Cod.
Tak myślałem.
Trzeba by to odmalować.
Najlepiej na żółto.
Mówisz?
Vitten to świetna okolica.
Pełno knajpek, parków i fachowych glin, więc lepiej się zmywajmy.
Słyszałem o nich.
Może nam odpuszczą, jeśli podbijemy cenę.
Sekundę, co proszę?
Jeśli chcesz się ze mną wprowadzić.
Robisz sobie ze mnie żarty?
Nawet nie śmiałbym.
Znamy się już rok.
Cały rok.
To prawda.
I był kapitalny.
Nie wiem...
Po prostu z nikim nie byłam od rozwodu.
Nie chcę tego znowu przeżywać.
I nie będziesz, przyrzekam.
Boże, piękny ten dom.
Czyli się...
zgadzasz?
Stać nas na to?
Musiałbym jeszcze dopiąć parę spraw, ale...
raczej tak.
Dobrze.
Annie, muszę ci jeszcze coś powiedzieć.
Nie dzisiaj. Dość niespodzianek na jedną noc.
Ta może zaczekać.
Masz.
Wolałbyś prawdziwe żarcie dla psa.
Czyli co?
To pies Theresy?
Już nie.
Jak to?
Od rozwodu. Wszystko podpisane.
Ona dostała dom, a ja Tazzie.
Chciałeś ją?
Nie.
Ale jej cholerny prawnik chciał mnie oskubać z domu, dwóch aut
i resztki akcji. Zacząłem się stawiać.
Sędzia podzielił wszystko po równo, za wyjątkiem domu i psa.
Ona wolała dom.
FBI, z kim mam połączyć?
Tu Błyskawiczny włamywacz.
Chcę się oddać w ręce sprawiedliwości.
Proszę czekać.
FBI, agent specjalny Sam Baker, w czym mogę pomóc?
Jestem Błyskawicznym włamywaczem, chcę się poddać.
Sekundę.
Kolejny Błyskawiczny cwaniak.
To już trend. Pewnie wymiata w sieci. Cokolwiek to znaczy.
Dobrze.
Zacznijmy do godności.
Proszę mi mówić Tom.
Tom Carter.
Dobrze.
Tomie Carterze, co takiego zmalowałeś?
Mówią o mnie w wiadomościach. Chyba wszyscy to wiedzą.
Jednak mnie oświeć.
Obrobiłem 12 banków w 7 stanach.
Mam ponad 9 milionów w gotówce. I nikt nie wie, kim jestem.
Ile ci to zajęło?
Jakieś 8 lat.
Ale od roku nigdzie się nie włamałem.
Pod jakim adresem cię szukać?
Chcę iść na ugodę.
Jaką?
Oddam cały łup, wszystko, co do centa, w zamian za zmniejszenie wyroku.
Maksymalnie 2 lata w minimalnym rygorze w okolicach Bostonu.
- Z pełnym prawem do odwiedzin. - Sprytnie to sobie obmyśliłeś.
To dla mnie ważne.
Co konkretnie?
Ja...
Poznałem kobietę.
Mądrą, troskliwą, zdecydowaną, zabawną.
Uwielbiam ją.
Chcę z nią spędzić resztę życia i nie wstydzić się,
że ją okłamywałem o mojej...
przeszłości.
To musi być wspaniała kobieta.
Zgadza się.
Jest dla mnie cenniejsza niż wszystkie dolary świata.
Umowa stoi?
To tak nie działa, kolego.
Z chęcią cię wysłucham i wstawię się za tobą,
- jeśli faktycznie jesteś tym włamywaczem. - Jak to "jeśli"?
Do tych włamań przyznało się już piętnastu przed tobą.
Masz mnie za oszusta?
Nie ciebie pierwszego.
Naprawdę jestem Błyskawicznym włamywaczem. Choć mierzi mnie ten wasz przydomek.
Nie ja go wymyśliłem. W porządku.
Gdzie cię szukać?
Hotel Charleston.
Pokój 216.
- Przytulne miejsce. Jutro tam wpadnę. - Będę czekać.
Poznał kobietę.
Biedaczysko.
Kolejny przyznał się do błyskawicznych włamań.
- Spisałem jego dane. Zajmiecie się tym? - Jasne.
Robi się.
Cześć, Annie.
Rozbiłam bank!
Jak to?
Zdałam egzamin!
Genialnie! Wiedziałem, że ich powalisz.
Coś nie tak?
- O co ci chodzi? - Słyszę, że nie jesteś w sosie.
- Jakbym rozmawiał z terapeutą. - Już niedługo.
Ale twoim nie będę.
Wiem.
Co się dzieje w twojej głowie?
Mam coś do zrobienia. Tylko tyle.
Jakąś pracę?
Chyba za późno na naprawę sejfów.
Sąsiadowi z góry pękła rura w łazience i zalał mi mieszkanie.
Musiałem wynająć pokój w hotelu. Na jego koszt.
Gdzie nocujesz?
W Charlestonie. Nawet tu nieźle.
Może wpadnę z tanim winem?
- Trzeba to opić. - Kusisz.
Padam już, skarbie.
Na pewno nic ci nie jest?
Annie?
Tak, kochany?
Jestem z ciebie dumny.
Dziękuję.
- Dzień dobry. Sprzątano? - Dzień dobry. Dzisiaj dziękuję.
Gracias.
Theresa, nic jej nie jest.
Słyszałaś, co powiedział sędzia. Sama wybrałaś. Taka była umowa.
To mój pies i go nie oddam. Do widzenia.
- Agent specjalny Myers. - Prosiłem z Bakerem.
- Wyszedł. - Kiedy wróci?
Nie mówił. Chce pan zostawić wiadomość?
Mówi Tom Carter. Wczoraj z nim rozmawiałem.
A tak, Błyskawiczny włamywacz.
Skończcie z tym przydomkiem.
Spisuję pana skargę. Jaki pseudonim pan woli?
Nie wiem. "Błyskawiczny" brzmi jak coś taniego, nieprofesjonalnego.
- Staram się działać precyzyjnie, czysto. - "Czysty" zajęty, "precyzyjny" może być?
"Precyzyjny bandyta"?
Przezabawne.
Miał coś ważnego...
Czekam od 2 dni!
Mogę dokończyć?
Ma coś pilnego, ale przydzielił panu dwóch świetnych agentów.
- Kiedy będą...? - Na pewno są już blisko.
Miłego dnia, panie Carter.
Bez sensu.
Agenci specjalni Hall i Nivens.
Pan jest tym bandytą?
Tom Carter, tak.
Nie rozumiem.
Przyznaję się do wszystkiego, chcę oddać 9 milionów.
Moglibyście zostać bohaterami, a wy mi nie wierzycie.
Nie ma się co pieklić.
Z tego, co mówisz, wynika, że masz skradzionych 9 milionów.
Zróbmy tak: powiesz coś, czego nie wiadomo z internetu
albo nie pokazano na YouTube.
Jakiś szczegół kradzieży, który znałbyś tylko ty.
W porządku.
12 banków.
Trzeba wybrać odpowiedni bank i odpowiednią chwilę.
Wybierałem mniejsze placówki ze skarbcami sprzed 1950 r.
Blokadę w nowszych modelach trudniej unieruchomić.
Ale równie ważne było znalezienie banku, przylegającego do pustostanu.
Sprawdźcie daty włamań.
Zawsze zaczynałem w piątkowe noce i miałem cały świąteczny weekend.
Wchodziłem przez kanał wentylacyjny.
Cierpliwości i pewnej ręki wymagało przewiercenie żelaznych drzwi.
Nie można było się spieszyć.
Balony wypełnione nitrogliceryną wysadzą prawie każdą zasuwę.
Zalepiałem dziury w ścianie gipsem i je zamalowywałem.
Po włamaniu nie było po mnie żadnego śladu.
Ciekawe.
Załóżmy, że panu wierzymy. Gdzie są pieniądze?
Wszystko w swoim czasie. Najpierw moje gwarancje.
No tak, ugoda.
- Minimalny rygor. - Pod Bostonem, prawo do odwiedzin.
Na nas już czas.
Dokąd idziecie?
Opowiedziałeś ciekawą historyjkę. Trzeba ją zweryfikować. Przykro mi,
nie będzie umowy bez dowodów.
Pieniędzy.
Dokładnie.
Magazyn Aurora, kilka mil stąd.
Schowek 173.
- Pojedźmy tam. - Dziękuję, panie Carter. Sami sprawdzimy.
- Nie powinienem jechać z wami? - Nie ma takiej potrzeby.
Wrócimy tu.
Proszę się stąd nie ruszać.
- Myślisz, że ta laska to jego urojenie? - Jak ta kasa?
Miłość to dziwna sprawa, stary.
Myślałem, że nikogo nie pokocham jak mojej żony,
ale zwariowałem na punkcie moich synków.
- Mówię ci, ojcostwo... - Nie wciskasz mi głodnych kawałków?
Jak to?
Każdy młody ojciec chrzani, jaka to sielanka.
Że nic lepszego go w życiu nie spotkało.
Nie kupuję tego. Wciskacie kit, żeby innych w to wkopać
i później mieć z kim biadolić, gdy gnojki grają w gałę.
Nie myślałeś o wazektomii? To opcja dla ciebie.
Nie dam się porżnąć. A tak w ogóle, kończymy tu?
John?
Ta laska chyba istnieje.
I musi być niezła.
Chyba prawdziwki.
Sukinsyn nie łgał.
Do bagażnika z tym.
Otwórz.
Co chcesz zrobić?
- Skonfiskować skradzione pieniądze. - Jako dowód.
Nie, jako fundusz emerytalny.
Odbiło ci? Nie możemy!
Nie zgrywaj tu niewiniątka.
- To co innego. - Dlaczego?
Co za różnica, czy kroisz kolesia piorącego kilka tysi,
czy wymuszasz haracz na 20 koła?
Jest 9 milionów różnic.
Masz rację.
To co, zgłaszamy to?
Kasa posiedzi 2 lata, zanim go skażą. Kto się obłowi? Prawnicy.
A my zapierdalamy jak dzicy i nadstawiamy łby...
I po co? Żeby jakoś przeżyć?
Taki fach.
Jak szlachetnie i naiwnie.
Nie daj się nabrać na odznakę i spluwę.
Nie są twoje, tylko państwa. Tak jak ty i ja. Co ci zostanie, gdy cię pożegnają?
Rozumiem, ale nie ujdzie nam to na sucho. Carter narobi dymu.
Niech spróbuje. Kto uwierzy świrowi, a nie nam?
Nikt nie kupi jego love story. Gdzie są dowody?
Taka okazja się nie powtórzy. Strzał w dziesiątkę.
Możemy pójść do paki.
Los podrzucił ci worek z kasą.
Niczyją.
Nie musisz się już martwić kredytem i do jakiej szkoły wyślesz synów.
Podniesiesz ten worek i będziesz bohaterem swojej rodziny.
Twój wybór.
Zróbmy to.
Przepraszam.
Jestem tutaj kierownikiem. Nie rozpoznałam was na kamerach.
Jestem Pete, a to Mario.
Witam.
- Kumple Toma. Wynajmuje ten schowek. - Znam go. Wybiera się tu?
Nie, dał nam klucz.
Jest zajęty. Przeprowadzka.
Przeprowadza się?
- A, przez to zalanie. - Tak.
Prosił, żeby mu pomóc, więc...
- przyjechaliśmy. - Razem pracujecie?
Nie, przyjaźnimy się już kupę lat.
Byliście w Marines?
Semper fi.
Dajcie znać, gdybyście czegoś potrzebowali.
Jasne, dzięki.
Wspominał, czy się przeprowadza do Vitten?
Chyba tak.
Nie zapomnijcie potem zamknąć.
Na razie!
MYŚLĘ O TOBIE
To firmowa kryjówka?
Kiedyś tak.
Nikt tu już nie przychodzi.
Chcesz siku?
Dobra, idziemy.
Musisz się nauczyć normalnie spacerować.
- Widzę, że się przywiązałeś. - Łatwiej z psem niż z moją byłą.
- Twój kolega Tom Carter znowu dzwonił. - I co tym razem?
Narzekał na pseudonim i że nikt nie chce go aresztować.
Hall i Nivens go nie ogarniali?
Dla ich pokolenia rozkazy są tylko sugestią.
Spotkamy się na zewnątrz. Muszę do klopa.
Luz.
Co tak długo? Znaleźliście to?
Dokładnie tam, gdzie mówiłeś.
Musimy pogadać.
To jak...
dogadamy się?
Podobno byłeś w Marines.
Ile tur zaliczyłeś?
Całkiem sporo.
Czyli groźny z ciebie gość.
Po co te rękawiczki?
- Podnieś to. - Oddaję się w wasze ręce.
Powiedziałem: podnieś.
Nie tak się umawialiśmy.
Przeliczyliście pieniądze?
Liczyliście?
- Co mieliśmy odkryć? - Że są tylko 3 miliony.
Pierdzielisz.
Myślałem, że przyda się karta przetargowa.
Widzę, że miałem nosa.
- To kupa forsy. - Ale dziewięć brzmi lepiej, prawda?
Racja.
Gdzie reszta?
Spodziewasz się gości?
Agent specjalny Sam Baker, FBI. Otwórz, Carter.
Co robić?
Otwierać.
Sekundę.
Masz 5 minut, które już mijają.
Otwieraj.
Otwieraj drzwi, Carter.
Zajęliście się tym?
Wpuść mnie.
Po co wam ta broń?
Co tu się...?
Uciekaj stąd!
Szybko, biegnij
Zastrzel go!
Schyl się.
Za nim!
- Ty tutaj?! - Przyjechałam do ciebie.
Kto do nas strzela?
FBI.
Nie wierzę, zastrzeliłeś Bakera.
Już przestań, ogarnij się.
Nie ja go zastrzeliłem, tylko Carter.
Co ty robisz? To dowód!
Carter zabrał mi spluwę.
- Ty masz broń? - Nie jest moja.
Co ty zrobiłeś?
- No mów. - Powiem ci, Annie. Obiecuję.
- Tylko najpierw pozbądźmy się tego wozu. - To twój jeep.
Już nie.
Widzę go.
Stój!
- Znalazłeś coś? - Nie mogą być daleko.
Wszystko wyjaśnię.
- Błyskawiczny włamywacz? - Od roku nie obrobiłem żadnego banku.
Odkąd cię spotkałem, nawet przez ulicę przechodzę tylko na pasach.
- Właśnie ukradłeś samochód. - Dobrze, do dziś.
Jakieś szaleństwo.
- Musisz się zgłosić na policję. - Właśnie próbowałem.
Chciałem ci to powiedzieć, ale nie miałem odwagi.
Czekaj.
Najpierw zaskakujesz mnie przytulnym gniazdkiem w Vitten,
a teraz przeszłością włamywacza?
Mieliśmy szansę razem ułożyć sobie życie. Niczego innego tak nie pragnąłem.
Musiałem się przyznać federalnym i tobie.
- Założyłeś, że nie będę miała obiekcji? - Liczyłem na to, że mnie zrozumiesz.
- Wiesz, że do siebie pasujemy. - Dopóki nie dowiedziałam się o napadach.
To już przeszłość.
Muszę się przewietrzyć.
- Zatrzymaj się! - Już.
Ilu zabiłeś?
Nikogo. Nawet w Marines.
- Konstruowałeś bomby. One zabijają. - Nie, rozbrajałem miny lądowe.
Przez cały czas mnie okłamywałeś.
Nie, po prostu niektórych rzeczy ci nie mówiłem.
Nawet chciałem siedzieć cicho i zatrzymać pieniądze,
ale wiedziałem, że to będzie mnie zżerać od środka
i popsuje wszystko między nami.
Chciałeś kupić ten dom za skradzione pieniądze?
Nie, miałem oszczędności z wojska.
A praca przy sejfach? Wszystko zmyśliłeś?
Jeszcze jakieś kłamstwa?
- Żadnych. - Na pewno?
Nie zalał mnie żaden sąsiad
i nie lubię twoich zdrowych ciastek, choć mówiłem co innego.
I fakt, dom warto pomalować, ale nie trawię żółtego.
Farba.
Ciastka, cieknące rury? Nie o taką szczerość mi chodziło.
Czy ty jesteś patologicznym kłamcą, czy kompletnym socjopatą?!
Żadnym z powyższych.
Dlaczego napadałeś na te banki?
Moja matka umarła na zapalenie płuc, gdy walczyłem na drugim końcu świata.
Gdy wróciłem, z ojca został cień człowieka.
Był samotny, w depresji.
Tęsknił za nią.
Przez 35 lat był spawaczem w firmie produkującej rury.
Oddanym pracy.
Nagle przestało mu się chcieć wstawać rano z łóżka.
Spadła jego wydajność, więc go wylali.
Co gorsza prezes zdefraudował miliony z funduszu emerytalnego,
więc ojciec został z niczym.
Nie miał sił się procesować.
Wolał wsiąść do swojego chevroleta i wbić w drzewo z prędkością 100 km/h.
Ani śladu hamowania.
Po miesiącu wszedłem do banku, w którym ten prezes trzymał pieniądze
i ukradłem te 658 tysięcy dolarów.
Mój ojciec nie zarobił tyle przez całe życie.
Nie wydałem ani centa.
Czemu nie przestałeś?
Nie chodziło o pieniądze. Po prostu...
dobrze się z tym czułem.
Tak samo, jak szukając min i nie wiedząc, czy zaraz nie zginę.
Wtedy czułem, że żyję.
A potem poznałem ciebie.
I znowu to poczułem, więc przestałem kraść.
Zrobiłeś to dla mnie?
Tak.
Im dłużej z tobą byłem, tym lepiej rozumiałem,
że nie potrzebuję forsy ani adrenaliny.
Tylko miłości.
Czuję ją przy tobie.
To cała prawda.
Musimy stąd iść.
Wyjdź. Już!
Przykro mi, kolego.
Nie zasłużyłeś na to.
Przyrzekam, że znajdę tego, który ci to zrobił.
Gdzie Nivens i Hall?
Ten agent, z którym się biłeś...
Widziałam, jak z kolegą wynosił pudła z twojego schowka.
Z pieniędzmi.
Oddałem im je za ugodę, żeby nie rozstawać się z tobą na długo.
Ale oni próbowali je ukraść i mnie zabić.
Strzały, które słyszałaś, były do ich kolegi.
Za to też zrzucą winę na mnie.
- Twoje słowo przeciwko ich. - Żaden sędzia mi nie uwierzy.
Za morderstwo pierwszego stopnia jednego ze swoich
federalni będą mnie szukać aż do skutku.
Jeśli będziesz ze mną, przyklepią ci współudział.
Nie pozwolę na to.
Wysiadasz na następnym skrzyżowaniu. Poczekasz 5 minut, zadzwonisz na 911
i powiesz, że wziąłem cię za zakładnika. Walczyłaś i zdołałaś uciec.
Nie będę kłamać policji!
Musisz być jak najdalej od miasta. Złapiesz autobus.
Jaki autobus?
Baker leżał na ziemi, gdy wróciliśmy.
Gdy weszliśmy, Carter na nas wyskoczył.
Powinniśmy byli zachować ostrożność, ale...
zaskoczył nas.
- Co potem? - Odjechał swoim jeepem.
Był z kobietą, ale nie udało mi się jej przyjrzeć.
A tobie?
- Znaleźliście coś w magazynie? - Jakieś graty.
Jeśli nie było kasy, a to tylko jakiś świr, czemu przez zwykły wywiad
muszę zaraz powiedzieć żonie Bakera, że go już nie zobaczy żywego?
Zapytaj Cartera.
Jeśli są gotowi zabić agenta, co mogą zrobić tobie i mnie?
Nie mogą tego zrobić!
Wiem, Annie.
Ja niczym nie zawiniłam.
Gdy dotrzesz do miasta, ukryj się w jakimś hotelu czy motelu.
Nieważne gdzie, byle przyjmowali gotówkę.
I nie podawaj prawdziwego nazwiska.
Gdy to zrobisz, zadzwoń z budki telefonicznej.
Annie...
Kłamałem o tym, co robiłem,
ale nie o tym, co do ciebie czuję i jak chcę żyć.
Pokochałem cię, gdy tylko podeszłaś do tej lady.
I będę cię kochać, cokolwiek się wydarzy.
Gdyby poszli z tobą na ugodę, czekałabym, aż wyjdziesz z więzienia.
- Boję się, że już cię nie zobaczę. - Zobaczysz, obiecuję.
Pojedź ze mną.
Możemy mieć to, o czym rozmawialiśmy. Może w Nowym Jorku. Wsiądź ze mną.
Nie mogę, Annie. Muszę to zrobić.
Dobrze.
Dowiedź niewinności.
Udowodnij, że go nie zabiłeś.
John Nivens - Boston. Porucznik kończy Akademię FBI.
Zdjęliśmy odciski Cartera z tego hotelu.
Naprawdę nazywa się Thomas James Dolan.
Wyroki?
Czysty.
Mamy jego wojskową kartotekę.
W Marines był specjalistą od ładunków wybuchowych.
Nie dziwota, że tak dobrze wysadzał sejfy.
Przeszedł na emeryturę 9 lat temu.
Jeśli to on był Błyskawicznym bandytą,
poszedł do cywila rok przed pierwszym napadem.
Na moje oko za dużo nasłuchał się o tych włamaniach,
- a resztę zrobił stres pourazowy. - Wyglądał na psychicznego?
- Tak. - A dziewczyna?
- O co pytasz? - Nagrała się przed hotelem.
Dojrzeliśmy rejestrację jej wozu. Rozwiedziona parę lat temu.
Złożyła wniosek o upadłość,
gdy mąż hazardzista pogrążył ich firmę meblarską.
Były mąż menda, a kochanek udaje rabusia.
Pozazdrościć gustu.
Ale czy ja mam lepszy?
Trudno powiedzieć, czy maczała w tym palce,
ale musi coś wiedzieć, więc szukajmy jej.
- Jak się nazywa? - Annie Wilkins.
Robi się.
- Annie? - Wszystko w porządku?
Tak, miałaś dzwonić z budki. Jesteś w Nowym Jorku?
Ci dwaj agenci są na kamerze,
gdy przenoszą twoje pudła do swojego samochodu.
To dowód, że oni ukradli pieniądze.
Możliwe, ale skąd wiesz, że się nagrali?
- Annie, gdzie ty jesteś? - W pracy.
Wysiadłaś z autobusu?
Karta pamięci kamery odnawia się co 2 doby. Musiałam ją zdobyć.
Posłuchaj mnie. Odłóż słuchawkę i wyjdź stamtąd.
- 911, proszę czekać. - To pilne.
Proszę czekać.
Annie, jesteś.
Jest tu twój chłopak?
Nie jest moim chłopakiem.
Razem tylko okradacie banki?
Nie wiem, o czym mówisz.
Ukrył 6 milionów dolarów. Masz pomysł gdzie?
Przechowujesz je tu gdzieś dla niego?
Gdzie karta pamięci z tej kamery? Tam?
Nie!
Nie takiej odpowiedzi oczekiwałem.
Gdzie to jest?
- Tutaj? - Nie!
Jest w szufladzie po prawej stronie.
Tutaj?
Kłamstwem dużo ze mną nie ugrasz.
- Co do...? - Była świadkiem.
Była? Nie żyje?
- Żyje, ale już niedługo. - Nie możesz tak strzelać do ludzi.
- Chyba nie żyje. - Chyba?
Nie czuję tętna.
Muszę mieć kartę pamięci z kamery.
Niczego nie dotykaj! Opatrz to, a ja to już ogarnę.
- Na pewno była karta pamięci? - Nie wiem. Powinna być!
Ona jej nie ma!
Pora się ulotnić.
Boże, Annie!
Proszę cię.
Pomocy!
- Przynieście nosze. Co się stało? - Nie wiem. Coś z głową.
Kroplówka i sole.
Wkłucie centralne, grupa i krzyżówka. Zróbcie EKG i tomografię.
Szybko.
Muszę spisać dane. Nazwisko pacjentki?
Wilkins. Annie Wilkins.
Jest uczulona na jakieś leki?
Nic o tym nie wiem.
Kim pan dla niej jest?
Jej...
Jest pan ranny?
Nie. To nie moja krew.
- Dziękuję. - Proszę pana!
FBI, z kim mam łączyć?
Cholera.
Meyers.
Kurwa.
Nivens, Dolan chce z tobą rozmawiać. Zaczęliśmy go namierzać.
Łącz skurwiela.
Chciałem się oddać w wasze ręce. Przekazałem 3 miliony.
O czym ty mówisz?
Jak to?! O mojej dziewczynie?! W niczym nie zawiniła.
O dziewczynie? Nie łapię, o ci chodzi.
Jesteś tam?
Dolan?
Agencie Nivens, idę po ciebie.
Co za gość.
Nie wierzę w żadne twoje słowo.
Serio?
Tylko nie zgrywaj chojraka. Obaj jesteśmy umoczeni.
- Namierzyłeś go? - Nie zdążyłem.
Ale widziano go pod szpitalem Grace w skradzionym vanie.
- Odwiózł swoją kobietę. - Co z nią?
Nie wiem, ale zaraz tam jadę.
Widzę podejrzanego. Niebieski ford econoline, numer 17...
Jadę na północ po Webster.
Skręć w prawo.
Zgubiłem go. Jedzie na zachód po Lincoln.
Cholera.
Zabiłeś mojego partnera, sukinsynu!
Nieprawda!
Nie rób tego!
To nie ja zabiłem Bakera, tylko Nivens. Potem strzelał do mojej partnerki.
Nawet nie wiem, czy przeżyła.
- Przez niego jest w szpitalu? - Zaatakował ją pod magazynem w Milton.
- Dlaczego? - Miała dowody przeciwko niemu.
Chcesz zrobić coś dobrego?
Rzuć broń i pozwól się aresztować. Zrobimy to po bożemu.
Miejmy nadzieję, że prawda wyjdzie na jaw. Daję ci moje słowo.
Jak się nazywasz?
Meyers.
Rozmawiałem z tobą przez telefon, prawda?
Tak.
Co myślisz?
Chcę wszystko wyprostować. Po mojemu.
To Nivens strzelił, ale jego partner Hall też jest umoczony.
To należy do niego.
Ze szpitalem Grace. Tak, proszę mnie połączyć.
Poszukuję Annie Wilkins. Tak, to wasza pacjentka.
Dziękuję.
Czy Annie jest w tej sali?
Świetnie. Może rozmawiać?
Tak, rodzina.
Stan się poprawia?
To dobrze.
Nie trzeba. Później zadzwonię.
Dziękuję bardzo.
Co teraz?
Musimy dopilnować, żeby nie przeżyła.
Ty mówiłeś, że nie ma tętna,
więc ty to zrobisz.
Nie ma opcji. To już zaszło za daleko. Nie mieszaj mnie do tego.
Dobrze.
Nie miej pretensji, jak dzieci cię znienawidzą, bo będą dorastały bez ojca.
Szukałeś mnie?
Gdzie twój partner?
Jedzie tu.
Wejdź. Usiądź.
- Co ci się stało w nogę? - Wypadłem z drugiego piętra.
Nie sprzątniesz tego?
Ponure to.
Ale motywujące.
Powiedz mi jedną rzecz.
Czemu Tom Dolan zrzuca winę na ciebie?
Jak zrozumieć świra?
Powalony świat, co nie? Na pytanie odpowiadają ci pytaniem.
To, co mówił przez telefon o forsie, ataku na swoją kobietę, to wszystko kit?
Absolutnie.
Gdzie jest kasa?
- Jaka kasa? - Za którą zginął mój partner.
A Sharon Baker została wdową.
Wymysł Toma Dolana. Ma wybitnie bujną wyobraźnię.
- Wzywałeś mnie? - Tak.
Zgubiłeś to.
Dziękuję.
- Jeszcze coś? - To wszystko.
John...
Masz nowy plan?
Bez zmian, głowo rodziny.
Grozisz mi?
A powinienem?
Co się dzieje?
Nie śpisz?
Czuję, jaki jesteś napięty.
Mów.
To tylko praca.
Śpij dalej.
Zrób to, co należy, a wszystko się ułoży.
Po prostu?
Tak. Pamiętasz, kto mnie tego nauczył?
Nie.
Ty.
Zrozumiałem, że za dużo pracuję.
Chciałem zapewnić nam dobre życie.
Wiesz, że kocham was nad życie.
No jasne.
Pamiętajcie o tym, cokolwiek miałoby się wydarzyć.
Co się dzieje, Ramon?
Chcesz mnie zabić?
Nie, agencie Hall.
Jestem emerytowanym włamywaczem, nie mordercą, jak twój partner!
Musisz mi pomóc!
Niby czemu?
Bo masz najwięcej do stracenia.
Obaj wiemy, że to nie była twoja wina.
Ale trzeba było postawić się Nivensowi.
Nikomu nie miała stać się krzywda.
Ale gdy Nivens zastrzelił Bakera, spanikowałem.
Wiedziałem, że źle robię, ale już nie miałem wyboru.
Teraz masz.
- Czego chcesz? - Dowieść mojej niewinności!
- Mam nagranie z magazynu. - Jak to?
Nivens nie wie o tym.
Zabrałem to twojej dziewczynie, gdy nie patrzył.
Przyda mi się.
Muszę też wiedzieć, gdzie są pieniądze.
Twoja dziewczyna to Annie?
Tak.
Musisz ją zabrać ze szpitala.
On ją zabije.
Nie śpisz.
Jak się czujesz?
Bywało lepiej.
Muszę cię stąd zabrać. Nie jesteś tu bezpieczna.
Kocham cię.
No raczej.
Zaraz.
- Meyers. - Mówi Tom Dolan.
Nie spodziewałem się, że porwiesz własną dziewczynę.
Nie była tam bezpieczna.
Może i tak. Gdzie ją ukryłeś?
Pamiętaj, że ona nie ma nic wspólnego z tymi włamaniami,
ani z tym, co teraz się wydarzy.
- Co się wydarzy? - Lepiej, żebyś nie wiedział.
Wiedzieć to moja praca. Spotkajmy się i to przegadajmy.
Już raz próbowałem. I źle wyszło.
Zrobię to, co umiem.
- I nie mogę ci tego wybić z głowy? - Nie.
Dajcie znać, gdybyście z Annie czegoś potrzebowali.
Nie widziałam cię dotąd przy pracy.
Wiem, że to wygląda jak coś trudnego, ale to nic efektownego.
Po prostu kabelki, prąd i reakcje chemiczne.
Efektowność jest przereklamowana.
Wysadzanie w powietrze jest całkiem fajne.
Jeśli to wypali, pamiętaj, że i tak pójdę siedzieć.
Wiem.
Będę cię codziennie odwiedzać.
Tak?
Dopóki nie będę miała własnych pacjentów.
Potem będę zajęta.
Co drugi dzień.
Dziękuję.
Co robisz?
- Jak było? - Długo, ale bez przeszkód.
Powinnaś już spać.
Jadę z tobą.
Wykluczone.
Bez dyskusji.
- Zgadza się. To zbyt niebezpieczne. - Więc sam tego nie rób.
Muszę to dokończyć.
Zrób, co musisz, ale daruj,
nie będę tu zachodzić w głowę, czy jeszcze kiedyś wrócisz.
Na co czekamy?
Nivens.
Chciałem tylko mieć szansę na normalne życie z Annie.
Krótka piłka, Dolan. Napadasz na banki, więc pozbywasz się takiej szansy.
To prawda. Zabrałem pieniądze, które do mnie nie należały.
Odsiedzę swoją karę.
Ale ty zrobiłeś coś gorszego. Zabiłeś niewinnych ludzi.
Czas minął. Chcesz się dogadać?
Oczyścić się, czyli zmusić cię do przyznania się.
Tak to widzisz? Chyba nie powinienem przyznawać się do cudzych win.
-W takim razie uciekaj z tymi 3 milionami. - Może i zrobiłbym to, gdybym je miał.
To radzę się sprężać.
10...
9...
8...
7...
6...
5...
4...
3...
2...
1.
- I co, nie udało ci się, dupku! - Gdybym chciał, już byś nie żył.
Teraz wszystko wyśpiewasz?
Zrobisz coś dla mnie?
Co tylko chcesz.
- Co jest? - Zmiana planu.
- O czym ty mówisz? - Meyers, ta laska,
- stuknięty piroman Dolan... - Piroman? Co się stało?
- Jebaniec wysadził mi dom w powietrze. - Co?
- Ogłuchłeś? Rozwalił mi dom! - Cholera jasna.
Gdzie jesteś?
Na miejscu.
Nie ruszaj się. Tam się spotkamy.
Pospiesz się.
Nie ma go tutaj, prawda?
On nie jest zły.
Po tym wszystkim trudno w to uwierzyć, ale taka jest prawda.
Nie jest święty, ale to dobry człowiek.
Ma dobre serce.
Jak się pani czuje?
Lepiej, dziękuję.
Kim jest pański koleżka?
Tazzie.
Moja sunia.
Też na służbie?
Oczywiście. Całe 8 kilo.
Dlaczego tu jesteśmy?
Na tym zobaczy pan, jak Nivens i Hall zabierają stąd pudła.
Tylko kto uwierzy, co jest w środku?
Tu jest pies pogrzebany.
Tom coś wymyślił. Na dowód dobrych intencji...
...chciał panu to przekazać.
To ja.
Gdzieś ty był?
Pokaż broń.
Zluzuj kciuk i palec wskazujący. Powoli.
Cofnijcie się! Pod ścianę.
- Nie wyjdziesz z tymi pieniędzmi. - Jeszcze nie.
- Chcesz spowiedzi? Niedoczekanie. - Mam nagranie z kamery, draniu.
- Ta, na pewno. - Od twojego partnera.
Miałeś to?
To nagranie tej laski, co miała nie żyć. Zgłupiałeś? Ty też tam jesteś!
Oszalałem! Bo dałem ci się w to wciągnąć.
I myślałem, że pieniądze są tego warte.
- Zabiłeś Bakera! - Nie miałem wyboru!
Nie zasłużył na taką śmierć!
Miałem wybór i zrobiłem źle. Jak mogę z tym żyć?
Jak spojrzę żonie i dzieciom w oczy?
Dość!
Nivens, puść go!
Zostaw!
Trafiłem cię, co nie?
Przeżyję.
Jak ruch?
Jak to?
O ile pamiętam, na Windsor masz jeden pas.
Blefujesz czy mnie namierzasz?
Staram się nie powiększać strat.
O czym ty mówisz?
O drugiej bombie.
- Pierdzielisz. Tu nie ma żadnej bomby. - Tak?
Zrobisz confetti z 3 milionów dolarów? Szczerze wątpię.
Już nie są moje.
Sprawdź pod siedzeniem.
Zatrzymaj się, gdy wyjedziesz z tunelu. Zajrzyj tam.
O cholera.
A tak w ogóle, agencie Nivens,
bomba jest czuła na nacisk.
Jak wstaniesz, będą wyławiać siecią twoje żałosne szczątki z Atlantyku.
Skleciłem ją naprędce, więc może być chwiejna.
Domowe ładunki wybuchowe są bardzo niepewne.
Nigdy nie wiadomo, co je zdetonuje.
Wybój na drodze, zmiana temperatury, wilgoć.
Takiej tandecie wystarczy kichnięcie.
Na twoim miejscu nie ruszałbym tyłka do przyjazdu saperów.
I co?
Podróba bez detonatora.
Nie wybuchnie nawet, gdybyś walił w to młotkiem.
Miałeś fuksa.
Aresztujcie go.
Dobrze słyszeliście.
Dobra sunia.
Ciasteczko?
To nagranie tej laski, co miała nie żyć. Zgłupiałeś? Ty też tam jesteś!
Oszalałem! Bo dałem ci się w to wciągnąć.
I myślałem, że pieniądze są tego warte. Zabiłeś Bakera!
- Nie miałem wyboru! - Nie zasłużył na taką śmierć!
Miałem wybór i źle zrobiłem.
Jak mogę z tym żyć?
Jak spojrzę żonie i dzieciom w oczy?
Dość!
Nivens, puść go!
Zostaw!
Annie...
- Przesłuchałeś? - Tak.
Potraktujecie go łagodnie?
Zrobię co w mojej mocy.
Do ciebie.
Tom?
Tak.
Pięknie załatwiłeś Nivensa.
W innych okolicznościach zaproponowałbym ci pracę.
W innych okolicznościach może bym ją przyjął.
Chcę się oddać w ręce sprawiedliwości.
Dobrze. Jak to zrobimy?
Koniec zabawy w chowanego.
Spójrz w lewo.
Bomba w wozie Nivensa?
Nie jestem z niej dumny.
Zapomniałeś o detonatorze.
Wiedziałem, że coś mi umknęło.
Byłem w wielkim stresie.
To koniec Precyzyjnego bandyty.
- Znalazłeś resztę pieniędzy? - Tak.
Całą fortunę.
To musi być wyjątkowa kobieta.
To prawda.
Reżyseria
Scenariusz
Zdjęcia
Muzyka
Wystąpili