NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Rok 2161.
Ziemia jest jałowym pustkowiem.
Wyludnionym i skażonym.
Przetrwała tylko garstka ludzi.
Ziemię zaatakowała armia rozumnych robotów.
Przyleciały z planety Rycon Siedem w Galaktyce Andromedy.
Strzelacie tym szajsem do wszystkiego, co się rusza.
Nieładnie.
- Zymorx, złaź stamtąd. - Czemu? Masz gdzieś, czy zginę.
Jak cię zobaczą, zanim będziemy gotowi do ataku,
wszyscy zginiemy.
Chyba nie zamierzasz ich atakować, Perce?
To samobójstwo.
Ile nas zostało? Tylko kilka oddziałów.
Więc samobójstwo i morderstwo.
Możemy też czekać na śmierć.
Już czekamy.
Alternatywą jest odwrót i przełożenie ataku na inny dzień.
Twoi rakoniańscy kumple byliby zachwyceni.
To nie są, kurwa, moi kumple.
Mówię o tobie.
Z kim walczysz?
Szykujcie się i ruszamy.
Zymorx to jeden z robotów.
Rakonianin.
Ma jednak wadę fabryczną:
przypadkiem dodali mu sumienie.
Przynajmniej tak się mówi. Percy w to nie wierzył.
Nie czujesz zimna.
Ostatnio zacząłem.
Czuję zimno, ciepło.
Tęsknisz za nią?
Stąd wiem, czym jest cierpienie.
Wybaczysz jej, że odeszła?
Pieprzone blaszaki zablokowały rzekę, więc jechałam przez bagna.
Cześć, chłopcy.
Wróciłam.
Astrid.
Dzięki Bogu.
Roboty porywają dorosłych,
więc pokonać je mogą tylko dzieci.
Pomocy!
Walcząc w świecie, który odebrał im dzieciństwo.
Byliśmy na linii frontu.
Ich zwiadowcy są szybcy!
Kurwa, do góry.
Odwróćcie go.
- Potrzebuje medyka. - Raczej księdza.
Wezwij medyka, to rozkaz!
- Nie możemy mu pomóc. - To mój żołnierz, nie dam mu umrzeć.
Muszą jak najszybciej dorosnąć i odzyskać swój świat.
Nic ci nie będzie.
Przepraszam. Nie powinienem cię tam wysyłać.
Uznałem, że to konieczne.
Przepraszam, że podjąłem taką decyzję.
Jestem z tobą.
Posyłają przyjaciół na wojnę…
Jestem tu.
…i patrzą, jak giną.
Od wielu dni śnię różne wersje tego snu.
Posłałem młodego żołnierza na śmierć i dociera do mnie, że popełniłem błąd.
Podsłuchaliście, że robimy akcję, i chcieliście ostrzec Tylera?
- Tak jest. - Zgadza się.
Skąd wniosek, że Tyler kupuje nielegalną broń?
Znalazłem u niego zdjęcia broni w czasie symulacji strzelaniny.
Wydrukował je z sieci, jakby planował zakup.
Przestraszyłem się.
I tylko dlatego go podejrzewałeś?
Tak.
Nie powiedział ci, dlaczego wezwałem go w Wigilię?
Nie, bałem się, że ma kłopoty.
I chciałeś go ostrzec.
Tak jest.
To nasz przyjaciel.
Tyler był naszym informatorem.
Pomógł nam przy wielu sprawach.
Powiązaliśmy z nim zatopioną broń.
Wycofaliśmy zarzuty w zamian za jego pomoc.
Jezu Chryste.
To był pomysł Standalla. Całkiem dobry.
Tyler narażał się, żeby nam pomóc,
i powinniśmy być za to wdzięczni.
Dzięki jego poświęceniu wszyscy jesteśmy bezpieczniejsi.
Rozumiemy.
- Możemy z nim pomówić? - Nie.
Jeszcze nie.
Śniłem o wojnie…
a potem wybuchła prawdziwa wojna.
W szkole, ze wszystkimi.
Gdzie byłeś?
U Jessiki.
- Nic ci nie jest? - A tobie?
Justin…
brałeś coś?
Clay, stary.
Lepiej zajmij się swoimi problemami,
a nie wtrącaj do cudzych.
Wszystko szykowało się do wybuchu.
Aż w końcu nastąpił.
Cześć, skarbie, co u ciebie?
Odzywali się z Columbii?
Nie, chyba rajcuje ich torturowanie nas do ostatniej chwili.
Można odnieść takie wrażenie.
Dostaniesz się.
Miałem dać ci to później, ale…
myślę, że już ci się przyda.
Tato!
Dziękuję.
Jessica otrzymała odmowy z trzech uczelni.
- Do wieczora. - Pa.
Nie przez rozmowę.
Pierwszy raz pisała egzaminy dwa dni po ogłoszeniu wyroku Bryce’a.
Drugi raz tydzień po jego śmierci.
Nawet dobre wieści mogą przerazić.
Chodzi o przyszłość.
Co się dzieje?
A wszyscy się jej boimy.
Na litość boską, otwórz!
Dostałem się.
Fantastycznie!
Berkeley!
Tak, to świetnie.
Tylko…
chyba lepiej się nie nastawiać.
Co?
Zrobimy wszystko, co trzeba.
Możemy wziąć pożyczkę.
Wiem, chodzi o to…
U ciebie w pracy wszystko w porządku?
Pewnie, a jak ma być?
Możesz mi szczerze powiedzieć, że nie martwisz się o przyszłość?
Posłuchaj…
wszyscy martwią się o przyszłość.
Ale będzie dobrze.
Ufasz mi?
Tak.
Co się dzieje?
Justin dostał list.
O cholera!
Przepraszam.
Nie przepraszaj, tylko otwórz, bo Lainie to zrobi.
Musiałem ją przytrzymać.
No dobrze.
„Drogi Justinie”…
Dostałem się.
Tak!
Brawo, młody.
Rewelacja!
Tak się cieszymy.
Świetnie się spisałeś.
Twój też przyjdzie.
Dobrze sobie radzisz z dr. Ellmanem…
Trzeba to uczcić.
Restauracja w weekend?
Albo zrobimy dla was coś specjalnego.
Podobno Gordon Lightfoot wystąpi w mieście.
Wszyscy o tym mówią. Kiedy to ma być?
Zagra koncert? Nie wiedziałem.
Świetny pomysł.
To aż dziwne, że też go tak lubicie.
Nie słyszałem o koncercie.
Nie? Coś wymyślimy.
Jedzcie! Mam nowy sposób na jajka.
Dodaję śmietany.
Skąd wiedzą o Gordonie Lightfoocie?
To zbieg okoliczności.
Może naprawdę gra koncert.
A był kiedykolwiek w Evergreen?
Nie wiem, kto to jest!
Pewnie słyszeli, jak o tym mówiliśmy.
Chcą się do nas zbliżyć, ale o niczym nie wiedzą.
Inaczej nie rozmawialiby z nami o studiach.
- To ty idziesz na studia. - Ty też pójdziesz.
Jasne?
Jezu, wyluzuj.
Chodźmy.
Coś złego wisiało w powietrzu.
Życzę ci jak najlepiej, Jess.
Naprawdę.
Żegnaj.
Znalazłem ją wczoraj w ciemni.
W kopercie z moim nazwiskiem.
Tyler ją zostawił?
Nie wiem.
Nie wiemy, czy Jessica ją odsłuchała.
Musiała.
I wysłała Justina, żeby załatwił Bryce’a.
Byłaby do tego zdolna?
Clay i Ani ze mną pogrywali.
Zmusili Alexa do zerwania, żeby ją kryć.
Niemożliwe.
Nie zrobiłaby czegoś takiego.
Myślisz, że ją kochasz…
Nie myślę, ja to wiem.
Wiem, że nie zrobiłaby tego.
Nie ona.
Musimy się kierować rozumem, nie sercem.
To właśnie robisz?
W sensie…
mścisz się za Monty’ego…
czy za siebie?
Życie bywa niestabilne.
Dzień dobry.
Caleb! Zaraz przestanę ci zawracać głowę.
Obiecuję.
Po pierwsze moja głowa to zniesie,
a po drugie możesz tu mieszkać, ile chcesz.
Tak to załatwiamy.
Chciałabym na to zasłużyć.
Wystarczy, że ściągniesz tamtego z łóżka.
- Nie jestem dzieckiem! - To się zachowuj!
Mam jutro walkę!
Bo jesteś upartym dzieckiem i chcesz zginąć!
Poważnie, zostań.
Tylko ciebie słucha.
- Do zobaczenia. - Cześć.
Zrobię śniadanie!
Dzisiaj dzień keto czy dzień bez węgli?
Dzień poszczenia do pierwszej.
Nie jesz przed walką?
Jem, tylko po pierwszej.
Uniwersytet Stanforda.
O w mordę!
Pewnie masz już z tuzin takich.
Dostałam się na dziewięć, ale żaden nie da mi pełnego stypendium.
Możesz wziąć jej pieniądze.
To byłoby uczciwe.
Ty byś je wziął?
Nie chodzi tylko o mnie.
Przestań się w końcu nimi martwić.
To jasne, że zależy nam na Clayu, Jessice i Alexie, bez dwóch zdań.
Ale co będzie, gdy wszystko się posypie?
Co będzie z nami?
Ich rodzice mają obywatelstwo.
Nasi nie.
Powiedz, że się mylę.
Więc co?
Uciekniesz?
I zostawisz Claya?
Zrobiłby dla ciebie wszystko.
No nie wiem.
Pomógł Tylerowi, ale…
Czuję, że już go nie znam.
Wszyscy w szkole są podminowani.
To się ciągnie od tamtych ćwiczeń.
To, na czym wcześniej pojawiły się drobne pęknięcia,
teraz wali się nam na głowy.
Cześć.
Luke widział cię z Foleyem.
Co z tego?
Spotykamy się jako przyjaciele.
Mogłaś powiedzieć.
Nie potrzebuję twojego pozwolenia.
Ostatnio mnie olewasz.
Ja pieprzę, zmarła mu matka.
Kurde…
Nie wiedziałem.
Okazuję mu wsparcie.
I to tyle? Tylko się przyjaźnicie?
Bo Winston uważa, że od początku mnie zwodzisz.
Bo zbliżamy się do prawdy o Brysie.
- Co za bzdura. - Tylko dlatego ze mną jesteś?
Żeby chronić Foleya?
To przyjaciel i niczego nie zrobił.
To pieprzony ćpun.
Czarna dziura.
Nie chcę, żeby pociągnął cię na dno.
Nie pociągnie.
Obiecuję.
Chyba nie rozumiesz powagi sytuacji.
Jeśli nie poprawisz ocen, będziesz powtarzał ostatnią klasę.
Nie chcesz tu być tak długo.
No nie wiem. Liberty to takie urocze i sielankowe miejsce.
Ktoś, kto używa słowa „sielankowy”, nie powinien powtarzać klasy.
Nie skończę liceum.
Trudno.
To jaki masz plan?
Uważa pan, że plany mają jakiekolwiek znaczenie?
- Że się spełniają? - Tak.
Czasami się nie udaje,
ale jedynie brak planu gwarantuje porażkę.
W Walplexie robią rekrutację,
mogę też zgłosić się do któregoś z fast foodów.
Myśli pan, że…
nadaję się na managera?
Wróć, jak zacznie ci zależeć.
Do zobaczenia w knajpie.
Zapewne.
Tyler w końcu wrócił do szkoły.
Myślałby kto, że wtedy nam ulży.
Ale nie bardzo.
Wiedział coś o wiosennym balu?
Nie.
Nic.
Tata Alexa przekonał Diaza, że nie jestem agresywny, tylko lubię broń.
I że mogę im pomóc.
Gdzie byłeś przez cały tydzień?
Musiałem potajemnie złożyć zeznania.
Potrzebowałem przerwy od szkoły…
i od przyjaciół.
- Tyler… - Nie, powiedziałem ci.
Po broni mieli namierzyć tylko mnie. Mówiłem, że będzie dobrze.
Nie pozwolili mi powiedzieć prawdy.
Bardzo przepraszamy.
Wycofali moje zarzuty.
Zaufali mi.
Mówiłeś, że jeśli będziemy sobie ufać, nic się nie stanie.
To prawda.
To skomplikowane.
Wcale nie.
Najważniejsze to mieć wiarę w przyjaciół.
Wy mnie tego nauczyliście.
Zapomnieliście?
Tyler był taki wściekły.
Tak samo jak wszyscy.
Wystarczyłaby jedna iskra, żebyśmy wybuchli.
Jest coraz gorzej.
Montują kamery w szatniach. To nie może być zgodne z prawem.
To zmienią prawo.
Jebane państwo policyjne.
Jess, możesz pogadać z Bolanem?
Nie byłam z wami do końca szczera.
Na początku semestru
Bolan poprosił o moją opinię na temat środków bezpieczeństwa.
Miałam mu mówić, jak reagują uczniowie.
Pomagałaś mu?
Chcę, żeby w szkole było bezpieczniej.
Przysięgam, że nie zająknął się o ćwiczeniach ani żadnej z tych rzeczy.
Okłamywałaś nas.
Na pewno robiła, co uznała za słuszne.
Nie zawsze wiadomo, co jest najlepszym wyjściem,
kiedy próbujesz chronić innych.
Możemy cokolwiek zrobić?
Próbowałam rozmawiać z Bolanem.
Przestał mnie słuchać.
Może to nas przerasta.
Nie mamy tu żadnej władzy.
Właśnie.
Witajcie w moim życiu.
Tony, ten koleś to jakiś naziol.
Ma tatuaże „Biała siła”.
- To co? - Jakby chciał cię zabić.
Nie dam się.
No nie wiem, Tony.
Organizujemy to u ciebie, żebyś miał mnie na oku.
Nauczyłeś mnie walczyć!
Nie chcesz, żebym walczył?
Boję się, że specjalnie się narażasz.
A może chcę wygrać?
Masz wygraną przez nokaut i dwie decyzją sędziów, mało ci?
W moim życiu jest kupa szajsu…
którego się boję.
Z tym nie mogę walczyć.
A to…
to jedyna uczciwa walka w moim życiu.
A jeśli nie jest uczciwa?
Doleje oliwy do ognia.
Czyżby?
A może chodzi o kolejny sekret, który ukrywasz?
Panowie, zapraszam.
To ma być czysta walka.
Zrozumiano?
Jasne?
Rękawice.
Zajebię cię, pedale.
Do rogu.
Cześć.
Miałeś być w pracy.
Ale powiedzieli, że już tam nie pracujesz?
Odszedłem.
Powiedzieli, że cię wylali.
Justin…
Walić to.
Widziałem cię dzisiaj z Diegiem.
W czytelni.
Naprawdę na niego lecisz.
- Bzdura. - Zaprzeczysz?
Przecież widzę.
On jest ciachem, a ja pieprzoną porażką.
Wcale tak nie myślę!
A ja tak.
Lepiej ze mną nie będzie.
Lepiej, żebyś była z nim…
niż żebyś czekała, aż przedawkuję.
Więc tego nie rób!
Wypierdalaj…
stąd.
Jasne?
Nie kazałem ci mnie szukać.
Siedzę w pierdolonym zaułku, bo mam, kurwa, powód.
Zawsze będę cię szukać.
Kurwa, aleś ty żałosna.
- Idź. - Nie.
Idź!
Idź sobie! Wyruchaj Diega.
Idź!
Pamiętaj, o co walczysz!
W pewnym momencie mamy dość.
Trzeba wstać,
postawić się i walczyć.
O to chodzi!
Spójrz na mnie!
Możesz walczyć?
- Dobra, walczcie! - Załatw go, Tony!
Tak!
Kocham cię.
Udało ci się!
Tony.
Cześć. Świetna walka.
- Dzięki. - Jestem Jack Ross.
Trener boksu z Uniwersytetu Nevady.
Widzieliśmy twoje walki. Są tu twoi rodzice?
- Nie mieszkają tu. - Chciałbym ich poznać.
Chcemy zaoferować ci stypendium.
Za boks?
Teraz pewnie chcesz się umyć i coś zjeść,
ale zadzwoń do mnie.
Jestem w mieście do jutra.
No proszę, proszę.
Nie mówię, że to nieważne,
tylko to nie najlepszy czas na głupie…
To nie jest głupie! Zobowiązaliśmy się do tego dla nich.
Dla nich? A może dla siebie?
Chcecie coś powiedzieć?
Tak, wychodzimy na randkę.
Ostatnio coś dużo tych randek.
Do czego się zobowiązaliście?
Do dbania o romantyzm.
Macie kasę na pizzę.
Już jesteśmy spóźnieni, więc bądźcie grzeczni.
Wy też.
Dziwne, nie?
Pewnie idą na spotkanie swojej seksualnej sekty.
Przez ciebie mam to przed oczami.
Wybacz, w końcu to randka.
Co chwilę łażą na te randki i nie wyglądają na zadowolonych.
Może dlatego na nie chodzą.
Muszą podsycać tę magię.
Mówię tylko…
że może to nie jest randka.
Dzięki waszemu wsparciu i datkom w ostatnim semestrze
udało nam się wdrożyć wiele nowych środków bezpieczeństwa.
Dziękuję.
Dzisiaj skupimy się na tym, co wasze dzieci robią w internecie.
Wiele osób pobrało aplikacje Dave’a do czytania maili i SMS-ów,
śledzenia aktywności online i lokalizacji dzieci.
Jeśli jeszcze ich nie macie, zgłoście się do Dave’a po spotkaniu.
Może was podpiąć do ich laptopów,
kamerek i tak dalej.
Cokolwiek potrzebujecie.
Najlepsze w tych apkach jest to,
że zespół Dave’a może analizować zebrane dane,
dzięki czemu będziemy na bieżąco
z popularnymi i kontrowersyjnymi tematami.
Dowiemy się, o czym rozmawiają.
Niedawno przeprowadziliśmy udaną symulację strzelaniny,
dzięki której będziemy lepiej przygotowani
i szybciej zareagujemy w sytuacji zagrożenia.
Jakieś pytania?
Przez te ćwiczenia syn przeszedł załamanie nerwowe.
A wy ogłaszacie sukces?
Nieliczni uczniowie byli po wszystkim zdenerwowani.
Mieli spotkanie z psychologiem.
Syn wylądował w psychiatryku i robił pod siebie!
Kochanie! Nie chciałby, żebyś o tym mówił.
Zostawmy pytania na koniec.
Mieli spotkanie rodziców, to co?
To żadna afera.
Mają pełen dostęp.
Śledzili każdy nasz ruch.
Co najwyżej wiedzą, że rozmawiamy o Gordonie Lightfoocie,
co z tego wyciągną?
Jeszcze nie rozgryźli szyfru,
ale mają od tego informatyków.
Mogą nas podsłuchiwać teraz!
Masz paranoję.
A ty jesteś głupia!
Uciekłeś ze szpitala psychiatrycznego
i oczekujesz, że będziemy ci ufać?
Chodzisz z Diegiem. Jak mamy ufać tobie?
Ty chciałeś się spotkać.
Trzeba zebrać całą grupę. Wezwij ich.
Kto został?
Justin ze mną nie rozmawia, Zach ma dość.
A Alex? Ani?
Ani się wyprowadziła i spotyka się z panią Walker.
Alex je widział.
Mamy przejebane.
Wszystko jest opłacone?
Oto oferta.
Pełne czesne, mieszkanie, posiłki i kieszonkowe na wydatki.
Tony!
- Trener Ross właśnie… - Wychodził.
- Może porozmawiamy… - Nie ma o czym.
Mam tu obowiązki.
Nie mogę wyjechać.
Potrzebuje czasu do namysłu.
Nie potrzebuję…
Oczywiście.
Przegadajcie to.
Oferta jest ważna przez miesiąc.
Dziękuję.
Przepraszam, że zmarnował pan czas.
Miło się patrzy, jak walczysz.
Obyś boksował dalej na właściwych ringach.
To na serio czy Clayowi znowu odbija?
Odbyło się spotkanie rodziców.
Twoi tam byli, mój tata też.
- Według Claya mają dostęp do wszystkiego. - Jezu.
Kurwa.
Podsłuchałem, jak Diaz rozmawiał z tatą.
Jakby chciał na nowo otworzyć sprawę.
I nic nie powiedziałeś?
Teraz mówię.
Może Clay ma rację, zróbmy naradę.
Próbowałam.
Najwyraźniej wszyscy są na mnie wkurwieni, więc to jest narada.
W sumie się zgadza.
Zawsze byliśmy tylko ty i ja.
Co zrobimy?
Nie wiem.
Nie potrafiłem tego rozgryźć,
że Jess woli ciebie ode mnie.
W końcu…
grasz jak totalny frajer,
jako chłopak też jesteś do dupy.
Więc co ona w tobie widzi?
Tak na serio?
- Nie mam na to czasu. - A potem usłyszałem taśmę.
Jaką taśmę?
Tę, którą Bryce dla niej nagrał.
Chroni cię, prawda?
Bo to ty za tym stoisz.
Zabiłeś go.
Nie masz, kurwa, pojęcia, o czym mówisz.
Ale na twoim miejscu
trzymałbym mordę na kłódkę.
Odkryję prawdę.
Tak?
Niby jak?
Spuszczę ci wpierdol.
Coś czuję, że nie wytrzymasz tak długo jak Zach.
Dość tego!
Ty wracaj do klasy, a ty pod szafki.
- Tylko ja? - Powiedziałem coś!
Chwila, tylko gadaliśmy!
- Do klasy! - Co jest?
Kolejny Meksykaniec wszczyna burdy!
- Jestem z Dominikany! - Tak nie można!
Odsuń się!
Kurna, nie strzelaj!
Odłóż broń, nic nie zrobię!
Do tyłu, kurwa!
Pod szafki, ręce w górze!
On nic nie zrobił, puść go!
Puść go!
Kurwa, co jest?
- Jezu! - Co to ma być?
Traktujecie ludzi jak kryminalistów!
Podobno się bili.
Co za bzdura!
Nie chodzi tylko o nich, o nas też!
- Tak! - Domniemanie winy bez oskarżenia?
Bez żadnego procesu?
Moi drodzy!
Proszę.
Zajęliśmy się tą sprawą.
Wracajcie do klas.
Nie!
Nie pogarszajcie sytuacji.
Wracajcie do klasy.
Nie wracamy do klasy.
Obiecuję, że się tym zajmiemy.
Diego zostanie wypuszczony, a funkcjonariusz upomniany.
Podejmiemy adekwatne środki…
Pieprzyć to! Mamy dość!
Racja, kurwa.
Rozumiem was, ale uważajcie na słownictwo.
Pierdol się, skurwielu.
Mamy wspólny front.
Macie natychmiast wrócić do klasy
albo spotkają was konsekwencje.
No to dawaj.
Nie boimy się.
Przejmujemy inicjatywę.
I co zrobicie?
Stójcie.
Nie.
Wracajcie! Oboje…
Co wy wyprawiacie?
Wychodzimy, proszę pana.
Dziękuję, panie Down.
Nie mam żadnego planu.
Robię to, co ty.
Ja robiłam to, co ty.
Musicie coś wymyślić, bo wszyscy…
Robi się grubo.
Chyba nie powinniśmy wychodzić, nie?
- To zły pomysł? - Strata czasu.
Czy protesty kiedykolwiek coś zmieniły?
Właściwie to historia zna wiele takich przypadków
i czuję, że zawiodę Jess.
Czemu? Sama da radę pokrzyczeć bez sensu.
Jezu, Zach.
Nie masz dość udawania dupka?
A ty nie masz dość strachu?
Tak.
No to zróbmy rozpierdziel.
Tylko porządnie. Chodź.
Co robimy? Będziemy tak stać?
Rozwalmy kilka łbów!
Tak!
Albo użyjmy tych łbów, odetnijmy zasilanie i coś podpalmy.
Posłuchajmy przewodniczącej.
- Myślałam, że sobie poszłaś. - Wpadłam do jaskini. Dawaj!
Słuchajcie!
Wiele nas różni, ale zgadzamy się co do jednego.
Jesteśmy wkurzeni!
Coś się musi zmienić
i sprawimy, żeby zmieniło się dzisiaj! Jesteście ze mną?
Tak!
Potrzebujemy hasła!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Uwielbiam to. Będziemy mieli przesrane.
Bardziej przesrane mieć nie mogę.
Moje życie jest nieodwracalnie zjebane.
Wcale nie.
Nie będziesz już grał w futbol, ale wciąż na wiele cię stać.
Bo jestem mądry, dobry i wszyscy mnie kochają?
No tak.
Kurna!
Tak!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Domagamy się usunięcia wszystkich funkcjonariuszy
i środków bezpieczeństwa.
Żadnych kamer, wykrywaczy metali,
kursów tamowania krwawienia i symulacji!
Chcemy odzyskać szkołę!
To nie takie proste, obowiązuje nas prawo stanowe.
Wymyślono je po to, żeby uczniowie byli bezpieczni.
Więc prawo jest złe i trzeba je łamać!
To trafi do sieci. Świat ma myśleć, że nic nie zrobiliście?
Z budy znika policja!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Hej, hej, ha, ha,
z budy znika policja!
Znajdą nas tu.
Barykada.
Chyba mamy odpowiedź.
Oni serio oczekują, że po tym wszystkim wrócimy do środka?
Wcale nie chcą, żebyśmy wracali.
Tylko żebyśmy zniknęli.
Tu Biuro Szeryfa Hrabstwa Evergreen.
Macie dwie minuty na opuszczenie terenu
albo zostaniecie usunięci siłą.
Dwie minuty!
Mogę walczyć, ale oni mają broń.
My nie mamy nic.
To nie do końca prawda.
Szkolili nas na coś takiego.
Jaki masz plan?
Powiedz wszystkim, że…
Tony?
Dokąd idziesz?
Nie mogę tu być.
Nie przy tylu gliniarzach. Wiesz, że mam kartotekę.
Wiem!
Koniec czasu.
Zaczynajcie.
- Idziemy! - Nie ruszać się!
Dalej, kurwa!
Teraz!
Tak jest!
Co tam masz?
To moja teczka.
Co tam napisali?
Biuro Szeryfa!
Kurwa.
Spieprzaj stąd tylnym wyjściem.
- Zach! - Czemu jesteś tu, a nie z Charliem?
Znajdź go.
Ruchy!
Zostawcie mnie! Walcie się!
Nie mam amunicji, co robimy?
Pomocy!
Walczymy!
Pierdolcie się!
Jess!
Nie możesz dać się aresztować!
Musisz się pilnować!
Poddałeś się, Justin. Mam to gdzieś!
- Pierdol się! - Jess, nie!
Dupek!
Jebany drań!
Clay!
Stójcie!
Nie uciekajcie, tylko słuchajcie!
Próbują nam wmówić, że to my jesteśmy problemem,
ale to nieprawda!
To oni stworzyli nam taką szkołę!
To oni stworzyli nam takie społeczeństwo!
I to nie działa! Wszystko spieprzyli!
Oni tego nie naprawią!
Teraz nasza kolej.
Naprawmy to,
choćbyśmy mieli wszystko spalić i zacząć od nowa.
Jebać to wszystko!
Tak jest, kurwa!
Kto walczy ze mną?
Tak!
Jebać to!
Jebać to, naprzód!
- Jesteś cały? - Tak.
Dzięki, stary.
Czemu nie mogą jej aresztować?
Co?
Dlaczego to Jessiki nie mogą aresztować?
Chryste, to ona.
Uciekaj!
- Tony! - Wiej!
Znam tego gówniarza.
Idź do innych, zajmę się tym.
Kretynie, wiesz, w coś ty się wpakował?
To twoje trzecie wykroczenie!
Sprawdziłem, zanim wziąłem tę robotę!
Specjalnie przekręciłbym twoje nazwisko?
- Puści mnie pan? - A wrócisz się bić?
Dopóki są tu moi przyjaciele, tak.
W twoim wieku powiedziałbym to samo.
Bo pożałuję, że wezwałem łowcę talentów.
Zmiataj, zanim zmienię zdanie.
Tony!
Powalczysz kiedy indziej.
Tak jest!
Charlie?
Charlie!
Wstawaj, no już.
Wstawaj, Charlie.
Ogień!
Odsuńcie się wszyscy!
Jess, padnij!
Policja nie dowiedziała się, kto zniszczył auto dyrektora?
Nie.
Wiele razy powtarzałeś, że jestem jedyną osobą,
z którą możesz być szczery.
Wciąż tak jest?
Pewnie.
Dyrektor odezwał się do mnie.
Zanim podejmie decyzję o karze,
chce wiedzieć, jak ci idzie terapia.
I w jakim stanie jesteś.
Mogę z nim porozmawiać, oczywiście nie o wszystkim,
jeśli mi pozwolisz.
Pokazał mi to.
Co, do diabła?
Jeśli powiesz, że tego nie pamiętasz…
Jeśli spojrzysz mi w oczy
i tak powiesz…
to ci uwierzę.
Nie pamiętam tego…
w ogóle.
Więc mamy problem.
Co jest?
- Kto to zrobił? - Nie mam, kurwa, pojęcia.
Spierdalaj, dupku!
Przestraszyłeś nas!
Opowiesz mi o kamerach?
Kto mógł je zniszczyć?
Ogień!
Ja…
Myślę, że skrywałeś wiele sekretów.
Przed innymi, przede mną…
a co najgorsze…
przed samym sobą.
Tak.
Jesteś gotów o nich opowiedzieć?
Tak.
Potrzebujesz pomocy? Wejdź na stronę 13reasonswhy. info
Napisy: Magdalena Adamus