(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
ผมเป็นคนหนุ่ม
เป็นเด็กใหม่
แต่ปีที่ผ่านมานี้ ผมรู้สึกเหมือนผม...
ได้กลายเป็นเพื่อนจริงๆ
ผมได้พบกับเพื่อนกลุ่มใหม่ทั้งกลุ่ม
และเราฝ่าฟันอะไรกันมามากมาย
และเราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้
ความกังวลคือสิ่งที่โคตรเวรตะไล
ขอโทษด้วยที่หยาบคาย
ก็แค่ทุกอย่างที่อยู่ข้างนอกนั่นรอจะเกิดขึ้นกับคุณ
คุณระบุตัวคนอื่นไม่ได้เลยเหรอ
ได้แค่คนเดียวครับ
ดิเอโก้ ทอร์เรส นักฟุตบอล นักมวยปล้ำ
เท่าที่ผมบอกได้ ไม่มีความเชื่อมโยงใดๆ กับเคลย์ เจนเซนเลย
ชัดเจนว่ามีความเชื่อมโยงอยู่
และผมเชื่อว่ามันคือมอนต์โกเมอรี เดอ ลา ครูซ
คดีนั้นไขได้แล้วนี่ ใช่ไหมครับ
สิ่งที่คุณรู้ว่าจะเกิดขึ้น...
สำหรับตอนนี้นะ
และสิ่งที่คุณไม่รู้
ฉันเคยทำสิ่งที่เลวร้าย
ฉันรู้ว่าฉันทำร้ายผู้คน
และฉันจะยอมทำทุกอย่างเพื่อแก้ไขมัน
ฉันแค่...
การเอาอาวุธอันตรายมาโรงเรียน ปกติจะโดนไล่ออกทันทีนะ
มันไม่ใช่มีดจริงด้วยซ้ำ
อาจมีคนโดนแทงเข้าจริงๆ รึเปล่า
นายพกมันมางานเต้นรำจริงๆ เหรอ
พวกเขาก็ยอมรับแล้วนะว่าเป็นแค่การล้อกันเล่น
เคลย์ก็รับผิดชอบไปแล้ว ดังนั้น...
เพราะเป็นไปได้ว่ามันถูกใช้ในการป้องกันตัว
และเพราะพวกนาย พักการเรียนไปแล้วสองอาทิตย์
คำถามสำคัญข้อเดียวก็คือ
พวกนายจะได้รับอนุญาต ให้ไปแคมป์ปิ้งทริป ม.หกรึเปล่า
ถ้าไม่มีการแถลงอะไรมากกว่านี้แล้ว คณะกรรมการก็น่าจะปรึกษากันและโหวตนะ
โอเคไหม
เวลาที่ชะตากรรมของคุณอยู่ในมือของคนอื่น
หรือไม่อยู่ในมือใครเลย
ถ้านายทำให้ฉันอดไปแคมป์ปิ้งทริป ม.หก
ฉันจะหาเรื่องนายไปจนเรียนจบเลย
เรื่องนี้เป็นความผิดนายนะ ไอ้เวร
ฉันรับผิดเรื่องมีดแล้ว นายต้องการอะไรอีก
- นายเอามีดไปที่สนามฟุตบอลเอง - นายทิ้งมีดไว้ให้ฉัน
นายคิดไปเองแล้วละ
น่าเสียที่ไม่มีกล้องวงจรปิด ในห้องอาบน้ำชายเนอะ
ที่สนามฟุตบอลมี
เออ ซึ่งเป็นที่ที่นายทำตัวเหมือนไอ้เวรบ้าคลั่ง
และร้องไห้ใส่หุ่นทั้งคืน
คนบริสุทธิ์ไม่ทำตัวแบบนั้นหรอก
นายจัดฉากฉัน
นายป่วนฉันตลอดเวลา บุกเข้าไปในบ้านฉัน
พ่นสีประตู
ตำรวจควบคุมนายได้แล้ว
อยู่ๆ พวกเขาก็ปล่อยนายไป และมอนตี้กลายเป็นคนผิด
และเขาไม่ได้อยู่แก้ต่างให้ตัวเองเนี่ยนะ
เป็นงั้นได้ไง
เรื่องนี้จบแล้ว โอเคไหม
เดี๋ยวก็รู้
สิ่งที่คุณคาดว่าจะเกิดขึ้น...
ฉันโหวตแพ้
และสิ่งที่คุณคาดไม่ถึง
หยุดเลย ให้ตายสิ
- เจอกันพรุ่งนี้นะ - เจอกัน
อืม
เจสสิกา อะไรกันวะ
เคลย์ ฉันขอโทษนะ แต่นายก็รู้ว่านายไม่ควรไปทริปนี่
ถ้าพวกเขาเล่นงานนายต่อหน้าทุกคน...
ฉันไม่ได้เปราะบางนะ
พวก เราทุกคนเปราะบาง และนายเปราะบางที่สุด
ทุกอย่างโอเคไหม
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ - ครับ เรียบร้อยดี
เยี่ยมเลย งั้นก็ไปเข้าเรียนซะสิ
และเวลาที่ผู้คนจ้องมองคุณ เห็นคุณ
และคุณก็เห็นว่าพวกเขาเห็นมัน ยิ่งมีแต่จะทำให้มันแย่ลง
ทุกปีในทริป ม.หก
ทีมจะเลือกเด็กที่น่าสงสารมาและทำลายเขา
ทำลายเขายังไง
พวกเขาใช้ตำนานงี่เง่าเกี่ยวกับเบิร์นนัมวูดส์
ไม่มีใครเชื่อเรื่องนั้นหรอก
แต่พวกเขาเอาเรื่องนี้มาทำให้เด็กๆ กลัว
มีปีนึง เด็กฉี่ราดกางเกงเลย
ผมเห็นผู้คนพูดถึงผม
และผมรู้สึกสับสน
เดียวดาย
กระซิบกระซาบอะไรกัน
ไม่มีอะไร เป็นไงบ้าง
การกลับมาโรงเรียน...
หลังจากถูกพักการเรียนสองอาทิตย์...
เหมือนกับ...
เหมือนกับกลับมาจากสงคราม
- ไง - ตอนนี้ทุกคนคิดว่าฉันบ้าไปแล้วรึเปล่า
ทุกคนคิดว่านายสบายดี
ฉันจะไปคุยกับอเล็กซ์นะ
อะไรๆ เริ่มหนักหนาสาหัสมากตั้งแต่นายไม่อยู่
เขาอยู่กับวินสตันตลอดเวลาเลย
โอเค
แม้แต่เพื่อนผมก็มองผมเหมือนกับ ผมอาจจิตหลุดได้ทุกนาที
เสียสติไปโดยสิ้นเชิง
และพวกเขาอาจคิดถูก
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นที่งานเต้นรำเหรอ
นายเสียสติไปเลยเหรอ
เปล่าครับ
ผมไม่รู้ ไม่ครับ
ไม่ครับ นั่นมันแค่ทีมฟุตบอล
แค่การแกล้งกัน
คิดว่าพวกเขาจะทำอะไรแย่กว่านั้น ในแคมป์ปิ้งทริปไหม
นายควรไปคุยกับพี่เลี้ยงรึเปล่า
นั่นจะเป็นสิ่งที่แย่ที่สุดที่ผมทำได้เลยละ
รู้ไหม บางครั้งผมคิดว่าผู้ใหญ่อย่างพวกคุณ
ประเมินว่าผู้ใหญ่ให้ความช่วยเหลือได้สูงเกินไป
ผู้ใหญ่คนอื่นๆ นะ ผมไม่ได้บอกว่าคุณช่วยไม่ได้ ผม...
ดีใจที่ได้ยินนะ
ฉันช่วยได้ยังไงเหรอ
ผมบอกคุณได้ว่าผมกลัวอะไร
เช่นอะไร
เรื่องแคมป์ปิ้ง
กลางแจ้ง ไฟ
หมีที่อาจโผล่มา
มันทำให้ผมประสาทเสีย
แต่พอคิดว่าจะไม่ไป และทุกคนรู้ว่าผมไม่ได้อยู่ที่นั่น
ก็แทบจะแย่กว่าอีก
เพราะมันจะน่าอายงั้นเหรอ
ใช่ครับ
นายรู้สึกกังวลมากกว่า
เวลาที่อยู่กับคนอื่นหรือเวลาอยู่คนเดียว
ทั้งสองแบบมั้ง
อยู่คนเดียวมั้ง ไม่รู้สิครับ
แล้วนายตอบสนองความกังวลของนายยังไง
หมายความว่าไงครับ ผมตอบสนองยังไง
ผมรู้สึกกังวล ผมก็พยายามหยุดความรู้สึกกังวล
ได้ผลไหม
มันแย่ลงครับ
นายเคยพยายามเข้าไป ในความกังวลของนายไหม
- หมายความว่าไงครับ - ก็แทนที่จะวิ่งหนีมัน นายตรวจสอบมัน
ค้นหาว่ามันเกี่ยวกับอะไร
ถามมัน
อันนั้นผม...
ผมคงไม่รู้จะเริ่มทำแบบนั้นได้ไงด้วยซ้ำ
เอางี้ไหม นายรู้สึกกังวลตรงส่วนไหน
ของร่างกายนาย
ชี้ให้ฉันดูหน่อย
ตรงนี้
และตรงนี้ ประหลาดมาก
นายรู้สึกถึงมันในตัวนายเหรอ
แปลว่ามันอาจเป็นส่วนหนึ่งของนาย
ลองพิจารณามันดู
และคราวหน้าที่รู้สึกกำลังจะแพนิก
มองเข้าไปในตามัน และถามมันว่าทำอะไรอยู่
มองเข้าไปในตามัน
ฟังดูน่ากลัวนะครับ
ฉันสังหรณ์ใจว่านายเคยเจอมาแย่กว่านั้น
ใช่ไหม
ฉันรู้สึกได้ว่านายเคยผ่านเรื่องใหญ่มา
และนายรอดมาได้
ตกลงสิ่งที่นายกลัวคืออะไรกันแน่
ผมกลัวว่าจะไม่เข้มแข็งพอ
ไปกับดิเอโก้อีกแล้วเหรอ
อาจจะใช่ แล้วไงเหรอ
แน่ใจเหรอว่าเป็นความคิดที่ดี
โทษนะ นี่จะมาทำให้ฉันละอายใจเหรอ
ดิเอโก้คิดว่ามอนตี้ถูกใส่ร้ายนะ
หรือเขาอาจจะแค่ชอบฉันก็ได้
เธออยากบอกว่าฉันควร หรือไม่ควรนอนกับใครจริงเหรอ
ใครไม่ใช่ความคิดที่ดีงี้เหรอ
สุดท้ายเราจะคุยเรื่องนี้กันจริงๆ เหรอ
เจส
ดิเอโก้ทำลายเคลย์นะ
ไบรซ์ข่มขืนฉันนะ
เธอยังนอนกับเขาเลย
- เจส... - ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรกับดิเอโก้
แน่ใจเหรอ
แน่ใจกว่าเธอแล้วกัน
ดิเอโก้รังแกเคลย์และเธอก็ปล่อยให้มันเกิดขึ้น
เธอสองคนควรจัดการมัน แต่มันกลับไม่ถูกจัดการเลย
มันมีเรื่องอื่นน่ะ
วันนี้แม่ฉันล้มที่ทำงาน
บ้าจริง
แม่อยู่ที่โรงพยาบาล
และอยากให้ฉันกลับบ้านและคอยช่วยหน่อยน่ะ
ซึ่งแปลว่าฉันจะไม่ได้ไปแคมป์ปิ้งทริป
ได้เลย เธอไปเถอะ
ฉันจะดูแลดิเอโก้กับเคลย์เอง
มีอะไรที่ฉันควรรู้เกี่ยวกับอะไรไหม
ไม่มี
ไม่มีอะไรใหม่
โอเค
ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ
"ทุกคน ฉันรู้ว่าพวกนายทุกคนเป็นคนดี
พวกนายเก็บความลับของฉัน ฉันเก็บความลับของพวกนาย
แต่เราทุกคนทำสิ่งที่เลวร้ายลงไป
ฉันทนอยู่กับมันต่อไปไม่ได้แล้ว
ฉันทนหวาดระแวงอยู่ตลอดไม่ไหว
ฉันอยู่แบบนี้ไม่ได้
เราอยู่แบบนี้ไม่ได้
ฉันเชื่อว่าพวกนายหลายคนก็รู้สึกเหมือนกัน"
มีปัญหาอะไรรึเปล่า
เปล่า ไม่มีอะไร
"บางอย่างต้องเปลี่ยนไป"
แน่ใจนะว่าไม่มีปัญหาอะไร
แน่ใจ
ฉัน...
แน่ใจ...
สุดๆ
"จะไม่ดีกว่าสำหรับทุกคนเหรอ ถ้าเราแค่พูดความจริง
เราทำร้ายผู้คนและถึงเวลาพูดความจริงแล้ว
ถ้าเราไม่สารภาพสิ่งที่เราทำลงไป
ฉันจะบอกความจริงทุกคน ที่แคมป์ไฟแบ่งปันเรื่องราว ม.หกเอง
นี่มันบ้าไปแล้ว
จัสติน ฉันไม่ได้เป็นคนเขียนนะ นายต้องเชื่อฉัน
ฉันเชื่อนาย
แต่มันมาจากบัญชีของนาย
ใช่ คงมีใครแฮกบัญชีฉันน่ะแหละ
ฉันจะเขียนแบบนี้ทำไม ต้องเป็นดิเอโก้กับพวกนั้นแน่ๆ
ทำไมพวกนั้นต้องตามเล่นงานนายอีก
คงเพราะฉันหาเรื่องทะเลาะคราวนั้นมั้ง
แล้วหาเรื่องทะเลาะทำไม
เอาละ เคลย์
อย่าไปกันเลย
เราอยู่ที่นี่กันก็ได้
ยังไงแคมป์ปิ้งก็ห่วยแตกอยู่แล้ว มันโคตรจะไม่สบายเลย
นายคิดว่าฉันเอาไม่อยู่
นายคิดว่าฉันอาจจะเละไม่เป็นท่า
ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นนะ
เหมือนจริงๆ แล้วฉันเป็นบ้า
เคลย์
เคลย์ เกิดอะไรขึ้นบนสนามฟุตบอล
ทำไมนายไม่บอกฉัน
เพราะนายไม่ไว้ใจฉันเหรอ
เพราะไม่มีอะไรเกิดขึ้น
อยู่บ้านกันเถอะนะ
ไงจ๊ะ
ดูสิว่าแม่ซื้ออะไรมา
ทุกอย่างที่ลูกต้องใช้...
ในการไปแคมป์ปิ้ง
ผมไม่ใส่หมวกนั่นหรอกนะ
แม่รู้ แม่ซื้อมาใส่เองต่างหาก
แม่จะไปกับลูกๆ ด้วย
โทษนะครับ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
แม่ครับ ไม่
อย่าเชียว แม่กางเต็นท์ไม่เป็นด้วยซ้ำ พ่อกางเป็นอยู่คนเดียว
แม่รู้ และโชคไม่ดี พ่ออยู่ที่การประชุมดิ๊กเคนส์ ฉะนั้น...
ลูกจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแม่อยู่ที่นั่น
อีกอย่าง ดูของเจ๋งๆ ทั้งหมดนี้ที่แม่ซื้อมาให้สิ
ครับ คุณโดนร้านอาร์อีไอหลอกขายมาเต็มๆ
โอ้ ดูนี่สิ
โคมไฟแสงอาทิตย์
แน่นอน ลูกต้องชาร์จมันด้วยแสงอาทิตย์
แม่จะเอามันออกไปตากแดดตอนเช้าเอง หนุกจัง!
นี่ นอนกันได้แล้ว โอเคไหม
เราคงต้องไปแคมป์ปิ้งแล้วละ
ตำนานแห่งเบิร์นนัมวูดส์
เด็กกลุ่มหนึ่งปาร์ตี้กันเมื่อนานมาแล้ว ราวๆ ยุค 80
และหนึ่งในนั้นเมา และตกลงไปในหุบเขา
หัวแตก
เพื่อนๆ ทิ้งเขาไว้ให้ตาย แต่เขาไม่ตาย
และเขากลับมาแก้แค้นเพื่อนๆ
ด้วยขวานทีละคน
เขาบอกว่าเขาโดนแฮก
นายคงไม่เชื่อหรอกนะ
เราต้องทำอะไรสักอย่าง ควบคุมเรื่องนี้ให้ได้
แต่นั่นอาจเป็นสิ่งที่คนเขียนอีเมลต้องการรึเปล่า
ให้เราทำอะไรสักอย่าง ที่ทำให้เราดูบ้าหรือสำนึกผิด
ใครบางคนต้องการคำสารภาพนะ
พวกเขาไม่ได้คำสารภาพจากฉันแน่ๆ
ดังนั้นเราต้องทำให้แน่ใจว่าคนอื่นจะไม่สารภาพ
เขาฝังพวกนั้นในป่า
และทำเครื่องหมายหลุมศพ ด้วยกองหินและไม้กางเขน
และตอนนี้วิญญาณของเขาเร่ร่อนอยู่ในป่า พร้อมขวานเล่มนั้น
ขู่ให้พวกวัยรุ่นกลัว และทำให้พวกเขาต้องชดใช้บาป
นี่ อย่าเข้าใจฉันผิดนะ ฉันชอบที่นายมาที่นี่
หลักๆ เพราะมันแปลว่า ฉันไม่ต้องอยู่ร่วมเต็นท์กับพวกงี่เง่า
แต่นายไม่ใช่เด็ก ม.หก
แต่ฉันเป็นกัปตันทีม พวกเขาคิดว่าฉันควบคุมทุกอย่างได้
มีเหตุผล
โชคดีแล้วกัน
ฉันอยากให้มันควบคุมไม่ได้มากกว่า
ฉันทำคุกกี้แคมป์กราโนล่ามาด้วย เพราะงั้น...
แจ่มสิวะ
ชาร์ลี
เรื่องปัญญาอ่อนใช่ไหมล่ะ
แต่ประเด็นอยู่ตรงนี้ เวลาที่คุณกลัว
และคุณพูดออกไปไม่ได้ว่าคุณกลัวอะไรหรือคุณไม่รู้
มันก็แย่ขึ้นมาทันตาเห็นเลย...
จิตใจคุณก็เลยรับเอาเรื่องนั้นมา และเล่าให้คุณฟังซ้ำไปซ้ำมา
จนมันอาจกลายเป็นเรื่องจริงไปเลย
เดี๋ยวนี้เข้าอีเมลฉันด้วยแล้วเหรอ
โทษที อะไรนะ
อีเมลที่นายส่งจากบัญชีของฉันน่ะ
ฉันไม่รู้นายพูดเรื่องอะไรอยู่
ตอแหล
บอกแล้วไงว่าฉันจะไม่เอาด้วยแล้ว
โอเคไหม
เออ ฉันรู้
เจสพูดถูก
นายไม่ควรมาเลยจริงๆ
นี่นายขู่ฉันเหรอ
อาจจะใช่
รู้สึกโดนข่มขู่ไหมล่ะ
และวิธีการทำงานของความกังวล มันสร้างขึ้นบนตัวของมันเอง
มันเติบโตขึ้นด้วยตัวเองทั้งหมด กระทั่งมันเสียการควบคุม
และคุณพยายามทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อหยุดมัน
พวก ฉันไม่ได้เป็นแฟนกับวินสตันนะ นั่นมันบ้ามาก
อเล็กซ์ อานีเห็นนายตรงทางเดินที่งานเต้นรำนะ
นั่นไม่ใช่เรื่องของใครซะหน่อย
จริงๆ แล้วใช่ว่ะ
วินสตันเป็นพยานยืนยันที่อยู่ให้มอนตี้ ในคืนที่ไบรซ์ถูกฆ่าได้
พวกเขาอยู่ด้วยกัน
วินสตันบอกอานีทันทีหลังจากมอนตี้ตาย
แปลว่าวินสตันกับมอนตี้
แต่มอนตี้ไม่ได้เป็นเกย์นะ
ไม่ใช่เหรอ
มนุษย์ทำให้เราแปลกใจได้เสมอ
เขารู้ไหมว่าฉันทำอะไร
ไม่ แต่เหมือนเขาจะรู้ว่ามีอะไรบางอย่าง
อานีคิดว่าวินสตันอาจเป็นคนส่งอีเมล
เขาเคยถามอะไรเกี่ยวกับมอนตี้ หรือไบรซ์ หรือฉันบ้างไหม
ฉันไม่รู้ อาจจะเคย
นายกับอานีรู้เรื่องเขามาตลอด แล้วทำไมเพิ่งมาบอกฉันตอนนี้
เราอยากแน่ใจก่อน
- คนอื่นยังไม่รู้ - ฉันควรทำไงดี
คือเราแค่...
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเป็นอะไรกัน
ฉันไม่รู้
ไม่ว่ามันคืออะไร
มันไม่ปลอดภัยเลย
แต่ไม่ว่าคุณจะพยายามทำอะไร คุณก็หยุดมันไม่ได้
ฉันเชื่อเคลย์นะ
การแฮกบัญชีอีเมลใครสักคน
และตั้งเวลาส่งเป็นเรื่องง่ายจะตายไป
ไม่รู้สิ มันฟังดูเป็นเรื่องคอมพิวเตอร์ที่ซับซ้อนมาก
ใช่
คือ
ใครจะไปทำแบบนั้นเป็น
นายทำเป็นเหรอ
นี่นาย...
เดี๋ยวนะ นายคิดว่าฉันส่งเหรอ
นายคิดแบบนั้นได้ไงวะ
ทำไมนายถึงไปกับสแตนดัลล์เมื่อคืนงานเต้นรำ
อะไรนะ
- เปล่าซะหน่อย - ไม่เอาน่า ไทเลอร์ ฉันเห็นนาย
การอยู่ในงานเต้นรำ... มันกระตุ้นความทรงจำแย่ๆ ของฉัน
และฉันอยากคุยกับนาย หรือเคลย์ หรืออเล็กซ์เกี่ยวกับเรื่องนี้
แต่พวกนายยุ่งกันทุกคน
และฉันไม่อยากให้พวกนายเป็นห่วงอีก
สแตนดัลล์รู้เรื่องนี้อยู่แล้ว ฉันเลยโทรหาเขา
และเขาไปส่งฉันที่บ้าน
นายอยู่กับฉันทั้งคืนนะ
- นายดูปกติดี - แล้วนายรู้ได้ไง
ไง พวก
โอเคกันไหม ให้ช่วยอะไรรึเปล่า
เราโอเคครับ ขอบคุณ
ฉันจะไปเอาไม้มาเพิ่มนะ
เพื่อนคุณเริ่มดูเหมือนคนแปลกหน้า
คุณไม่รู้จักพวกเขา และพวกเขาไม่รู้จักคุณ
มีถุงยางรึเปล่า
ฉันต้องไปช่วยเพื่อนแล้ว
ช่วยเพื่อนทำอะไร
ก็แค่ช่วยน่ะ
สำคัญด้วยเหรอ
ก็...
สำคัญเมื่อนายปฏิเสธเซ็กซ์ เพื่อไปทำมัน ว่าไง...
มันเกี่ยวกับการหาเรื่องเคลย์รึเปล่า
เธอจะสนทำไม
เธอเคยบอกว่าเขาเป็นบ้านี่
เพราะงั้นฉันถึงสนไง
นายยั่วโมโหเขา เขาขาดสติ นายโดนพักการเรียนอีก
ฉันจะเบื่อและหาหนุ่มเซ็กซี่จอมทึ่มคนใหม่นะ
เรื่องนี้เกี่ยวกับเคลย์จริงเหรอ
หรือเกี่ยวกับจัสตินกันแน่
ไม่ต้องห่วงเรื่องจัสตินเลย
เราดื่มกันก่อน จากนั้นก็ไป
แล้วเธอจะเลิกพูดเรื่องนี้ไหม ถ้าฉันบอกว่าฉันจะไม่ยุ่งกับเคลย์
อัดมันให้น่วมเลย
เงียบเลย เจสสิกาอยู่ที่นี่
พวก จัดไป!
อีกอย่าง ฉันไม่ทึ่มนะ
จริงเหรอ
เพราะนายปล่อยให้ฉันเดินจากไปนะ
อเล็กซ์
นี่ อเล็กซ์ รอด้วย
เกิดอะไรขึ้น
- ทำไมถึงเก็บของหมดล่ะ - คืนนี้ฉันจะนอนกับพ่อฉัน
- อะไรนะ ทำไมล่ะ - ฉันทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว
แคมป์ปิ้งน่ะเหรอ
เปล่า เรื่องของเรา
ทำไมล่ะ
- ฉันทำอะไรผิดรึเปล่า - เปล่า ฉันแค่...
ฉันไม่แน่ใจว่าฉันชอบผู้ชายน่ะ
ฉันไม่เชื่อหรอก
นายไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกยังไง
บอกมาว่าฉันทำอะไรผิด ฉันสัญญาว่าจะแก้ไข
นายแก้ไขไม่ได้หรอก
ฉันไม่ควรได้รับคำอธิบายหน่อยเหรอ
ฉันต้องไปแล้ว
บางทีภัยอันตรายอาจเป็นเรื่องจริง หรืออาจไม่จริงก็ได้
แต่ความกลัวจริงแน่นอน
โอเค คำถามสำหรับการแบ่งปันเรื่องราว ม.หก
"เมื่อมองย้อนกลับไปในอดีตที่ลิเบอร์ตี้ คุณเสียใจอะไรบ้างไหม"
เลือกคำถามที่เบิกบานกว่านี้หน่อยดีกว่า
"คุณไว้ใจใครมากที่สุดในชีวิต
และเพราะอะไร"
ผมขอตอบครับ
ผมไว้ใจให้เพื่อนผมคอยช่วยเหลือผมเสมอ
และผมไว้ใจมอนตี้
เสมอ
เขาเป็นคนที่ทำให้ผมมาเล่นฟุตบอล
ตอน ม.สาม ผมจำได้ว่าผมบอกเขาว่า "คนโดมินิกันไม่เล่นฟุตบอล"
แต่เขาไม่ยอมฟัง
เขาสอนผมเรื่องศักดิ์ศรี
เขาสอนผมให้รู้ว่าการไว้ใจใครสักคนเป็นยังไง
และ...
และผมคิดถึงเขา
และใช่ ผมกลัวว่าพวกนักฟุตบอลจะมายุ่งกับผม
และผมไม่รู้ว่าจะทำยังไง ถ้าพวกเขามายุ่งจริง
ทุกคนได้รับกระดาษคำใบ้และอุปกรณ์จีพีเอส
ซึ่งฉันหวังว่าพวกเธอจะใช้เป็นนะ
เราเก็บมือถือของทุกคนมาแล้ว และถ้าใครมีมือถือเครื่องที่สอง
เธอจะถูกตัดสิทธิ์
และพ่อแม่เธอรวยเกินไปด้วย
รอบแคมป์นี้มีถุงผ้าใบ ที่มีสมบัติซ่อนอยู่ข้างใน เหมือนใบนี้
(แคมป์ ม.หก)
คำใบ้ทั้งหมดนี้ถูกออกแบบมา เพื่อให้พวกเธออยู่ในที่ปลอดภัย
แต่นี่คือป่า
เราอยู่ที่นี่ตามลำพัง และเราต้องคอยดูแลกันและกัน
ดังนั้นอยู่ใกล้ๆ คู่ของเธอให้ดี และถ้าเธอต้องเจอกับสัตว์ป่า
พยายามนิ่งสงบไว้และค่อยๆ ถอยออกมา
แล้วก็กลับมาที่แคมป์และเปลี่ยนกางเกงใน
ใช่ ขอบใจ ดิเอโก้
- เอาละ ขอให้ปลอดภัย ขอให้สนุก - ได้เลย พวก
ลุกขึ้น ทุกคน
แน่ใจนะว่านายใช้ไอ้นั่นเป็น เพราะฉันใช้เป็น
ฟังนะ ฉันแค่คิดว่ามันจะดีที่สุด ถ้าเราทำเรื่องนี้ด้วยกันทั้งหมด
นี่นายเป็นห่วงฉันจริงเหรอ
นายไม่คิดว่าฉันเขียนอีเมลนั่นจริงๆ ใช่ไหม
- จัสติน - เปล่า ฉันไม่ได้คิด
ฉันคิดว่าใครบางคนส่งอีเมล และพวกเขาต้องการคำสารภาพ
และนายคิดว่าอาจเป็นฉัน
ฉันเปล่า
เคลย์ ฉันไม่ได้คิด
แต่ฉันคิดว่าใครบางคน ต้องการให้เกิดเรื่องในทริปนี้
และนายอาจไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะจัดการได้
แต่นายอยู่ในสถานะนั้น
แหงละ
ฉันใช้ไอ้นี่เป็น นายใช้ไม่เป็น
แล้วนายล่ะ จัสติน
ใครเข้าถึงคอมฯ ฉันได้มากกว่าใครเพื่อน
ใครรู้รหัสผ่านของฉัน ก็มีแต่นาย
เอาจริงดิ
แล้วมาบอกว่าสมองฉันไม่ปกติ
แต่นายไม่ใช่คนเดิมแล้วด้วยซ้ำ
นายกลับมาจากการบำบัด แล้วนายก็เลิกกับเจสสิกา
นายแฉเรื่องฉันหลายครั้ง และบางทีนี่อาจเป็นเรื่องต่อไปของนาย
บางทีนายอาจเป็นคนที่ต้องการคำสารภาพก็ได้
จัสติน
จัสติน มานี่นะเว้ย
จะเกิดอะไรขึ้นเหรอ ถ้าผมเข้าไปในความกังวลของผม
และพวกมันรอผมอยู่ตรงนั้น
จัสติน
เชี่ย เสียงเคลย์รึเปล่า
ไม่หรอก ดิเอโก้สัญญาแล้วว่าจะไม่ยุ่งกับเขา
เธอก็เชื่อทุกอย่างที่ดิเอโก้บอกเหรอ
เธอก็ได้ยินว่าเขาคิดถึงมอนตี้แค่ไหน
ฉันรู้ ฉันถึงทำให้เขาติดกับไง
เพื่อเช็กเขาน่ะ
ถ้าเขาเป็นฝ่ายทำให้เธอติดกับล่ะ
ไม่ใช่หรอก
และต่อให้เขาทำแบบนั้น ฉันก็ไม่โง่พอ จะปล่อยให้เขาเข้าใกล้ฉันหรอก
ฉันรู้ว่าฉันทำอะไรอยู่
นี่คือเหตุผลที่นายอยากคู่กับฉันรึเปล่า จะได้วิจารณ์ฉันเนี่ย
เปล่านะ
ไม่ใช่
งั้นทำไมไม่จับคู่กับเพื่อนซี้คนใหม่ล่ะ
เด็กใหม่น่ะ
เราไม่ได้เป็นเพื่อนกันด้วยซ้ำ
พวกนายนอนเต็นท์เดียวกันนะ
ไม่แล้ว
ทำไม เกิดอะไรขึ้น
- เธอจะสนทำไม - เดี๋ยวนะ ดูสิ
โป๊ะเชะ
เชี่ย!
บ้าเอ๊ย!
- บ้าเอ๊ย! - ช่างแม่ง ฉันขอถอนตัว
อเล็กซ์
เฮ้ย เดี๋ยว กลับมานะ อะไรวะเนี่ย
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าความกลัวเข้าครอบงำจริงๆ
ฉันคิดว่าแคมป์ไฟครั้งแรกเยี่ยมไปเลยนะคะ
ใช่ พวกเขาจริงจังกับมันอย่างไม่ต้องสงสัย
เดี๋ยวนะ
นี่คำใบ้ไม่ใช่เหรอ
ใช่ ผมเชื่อว่าใช่นะ
งั้นพวกเขาล่าตามคำใบ้อะไรกันอยู่
พวกนักฟุตบอลแกล้งคน
งานถนัดพวกเขาละ
จัสติน
อะไรวะเนี่ย เฮ้ย ปล่อยฉันนะ
เฮ้ย ช่วยด้วย
ไอ้เวรบีเชอร์
ไอ้สารเลว
- จัสติน บ้าอะไรวะเนี่ย - เชี่ย!
โทษที ฉันนึกว่านายเป็นนักฟุตบอล
ฉันก็เป็นนักฟุตบอลไง
- ใช่ - นายก็ใช่ เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
เมื่อกี้นายอยู่กับบีเชอร์และพวกนั้นรึเปล่า
ฉันควรจะอยู่กับแซค แต่เขาทิ้งฉัน
- ทำไม บีเชอร์ทำอะไรเหรอ - ไม่มีอะไร
บอกฉันสิ
เขากับอีกสองสามคนจับฉันไว้ และเคลย์หนีไป
ฉันรู้ว่าเป็นบีเชอร์
เพราะฉันได้กลิ่นสเปรย์ดับกลิ่นโสโครกของมัน
และตอนนี้ฉันต้องตามหาเคลย์หรือพวกมัน
พวกมันยุ่งกับเคลย์อีกแล้วเหรอ
หรือไม่ก็เรานี่แหละ
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ไม่ ได้โปรดหยุดเถอะ ได้โปรด
หวัดดีครับ
พยาบาล
หวัดดีครับ
แก้แค้น
ฝีมือพวกทีมฟุตบอลน่ะ พวก
นายถึงได้ลงไปอยู่ในหลุม
ฉันไม่เข้าใจ
ทำไมพวกเขาถึงตามเล่นงานฉัน
เพื่อฉันไง
นายสำคัญกับพวกเขาขนาดนั้นเหรอ
อย่าเคืองกันนะ แต่...
ใช่ พวกเขารักฉัน
ฉันพร้อมช่วยพวกเขาทุกเวลา ไม่ว่ายังไงก็ตาม
ฉันอยู่ที่นั่น ไม่ว่าพวกเขาต้องการอะไรก็ตาม
นายเป็นแบบนั้นกับพวกเขา แต่ทำสิ่งที่ทำกับไทเลอร์ได้ยังไง
ฉันโกรธน่ะ
โกรธ
และฉันลืมตัวไป
ฉันทำทุกอย่างจาก
ความโกรธแค้นและความกลัว...
ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในใจฉันจริงๆ
นายเคยเป็นรึเปล่าล่ะ
ความโกรธครอบงำ เคยเป็นไหม
เกิดอะไรขึ้นในคุก
มันเกิดขึ้นตรงทางเดิน
สิงห์มอเตอร์ไซค์แก่ๆ คนหนึ่ง ได้ยินว่าฉันเป็นพวกล่วงละเมิดเด็ก
และตัดสินใจว่าเขาจะเป็นฮีโร่แห่งคุกเคาน์ตี้
เขาใช้มีดแทงฉันสองครั้ง
ครั้งที่สามเขาทิ้งมันไว้ในตัวฉัน
เจ็บไหม
เจ็บสิ
มันไม่เจ็บตอนมีดเข้าไปนะ
มันเจ็บตอนเลือดออก
และฉันรู้ว่าฉันต้องตาย
ฉันรู้
นายจะ...
นายจะยกโทษให้ฉันได้ไหม
ฉันไม่ใช่คนที่ต้องยกโทษให้นาย
แล้วถ้าผมเสียสติไปอีกครั้งล่ะ
งั้นจะเป็นยังไง
- ไง - ไง
หนีการล่าสมบัติเหมือนกันเหรอ
ใช่ มันงี่เง่าน่ะ
เออ
นั่งได้ไหม
ได้สิ เอาเลย
ว้าว
นี่ ตกลงเกิดอะไรขึ้นระหว่างนายกับวินสตันเนี่ย
ไม่มีอะไร
ฉันนึกว่าพวกนายชอบกันจริงๆ ซะอีก
และเขาดูเศร้ามาก และ...
ไท หยุดพูดเถอะ
เขาเป็นคนดีมากนะ นายก็เหมือนกัน
- ฉันเลย... - จริงๆ แล้วเขาไม่ได้เป็นคนดีหรอก
วินสตันอยู่กับมอนตี้คืนนั้น
และเขาแค่มาเป็นเพื่อนกับเรา เพื่อที่จะสืบว่าจริงๆ แล้วใครฆ่าไบรซ์
บ้าจริง
นายได้พูดอะไรกับเขาไปรึเปล่า
อะไรที่จะทำให้พวกเราซวย หรือ...
ฉันไม่รู้
และเราไม่ควรไว้ใจเขา...
ฉันไม่รู้ว่าจะไว้ใจใครได้แล้ว
ฉันว่าเรือนั่นลอยในน้ำได้ดีกว่าบนหินนะ
อยากรู้ไหมล่ะ
ไม่ละ พ่อฉันอยู่บนเนินเขา
เออ
ฉันแค่รู้สึกเหมือน บางทีฉันไม่ควรจะมีความสุข หรือแบบ...
ฟังนะพวก ความสุขน่ะ
มีแต่ทำให้เราไม่มีความสุข
ชั่วขณะหนึ่งฉันคิดว่าบางทีฉันอาจเจอ สิ่งที่ใกล้เคียงความสุขแล้ว
แต่ฉันคิดผิดว่ะ
บ้าจริง
รู้ไหม มันเหมือนกับเราไล่ตาม สิ่งที่เราคิดว่าจะทำให้เรามีความสุข
แต่มันไม่ใช่
มันกลับจบเศร้า
แม่งทุกครั้งเลย
นายถึงต้องโอเคกับการไม่มีความสุข
เพราะนั่นคือสิ่งที่ทำให้นายเป็นอิสระ นั่นคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นอิสระ
การที่นายสามารถปล่อยวางทุกอย่าง
และพูดว่า "ช่างแม่ง" นึกออกไหม ช่างแม่งหมดเลย
เออ
- ช่างแม่งหมดเลย - ใช่
- ช่างแม่งหมดเลย - ช่างแม่งหมดเลย
ช่างแม่งหมดเลย ไปกันเถอะ
รู้อะไรไหม ช่างแม่งหมดเลย
โอเค
- ช่างแม่งหมดเลย - ช่างแม่งหมดเลย
เร็วเข้า เกือบถึงแล้ว เร็วเข้า
เข้
แม่เจ้า
อเล็กซ์ นายเกือบตายแน่ะ
โย่ นายอยู่กับฉันปะเนี่ย
บอกฉันสิ เร็วเข้า เกิดอะไรขึ้นวะ พวก
ทุกอย่างแม่งแย่มาก
นายคิดงั้นเหรอ
นี่
นายทิ้งโทนี่ไว้คนเดียวเหรอ
ดูเหมือนเขาจะอยากอยู่คนเดียวมากกว่า
ได้คุยกับอเล็กซ์รึเปล่า
ไทเลอร์ ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร ฉันรับได้ บอกความจริงฉันมาเถอะ
อย่างกับนายบอกความจริงฉันงั้นแหละ
อะไรนะ
ทำไมไม่บอกฉันว่านายเป็นเพื่อนกับมอนตี้
ใครบอกนาย
นายแค่แกล้งทำตัวเป็นเพื่อนฉัน
หลอกใช้ฉันเหมือนที่หลอกใช้อเล็กซ์
- อเล็กซ์พูดงั้นเหรอ - จริงรึเปล่าล่ะ
มันซับซ้อนน่ะ
ฉันรู้จักมอนตี้นิดหน่อย
ทำไมนายไม่บอกฉัน
เพราะสิ่งที่เขาทำกับนายน่ะ
และนายเป็นคนแรกในลิเบอร์ตี้ที่ดีกับฉัน
และฉันหวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้
ทำไม
ทำไมนายถึงหวังอย่างนั้น
เพราะฉันต้องการเพื่อน
จะไม่ไปล่าให้เสร็จเหรอ
จะบอกให้นะ เรากลับไปหาเขาแล้ว แต่เขาไม่อยู่ในหลุม
เขาอยู่กับบีเชอร์รึเปล่า
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบีเชอร์อยู่ไหน
เขาหายตัวไป
บีเชอร์
ดิเอโก้
ถ้ามีใครบางคนเริ่มแกล้งทีมฟุตบอลบ้างล่ะ
ดิเอโก้
บีเชอร์
แก้แค้น
นั่นใครน่ะ
นั่นใคร
อะไรวะเนี่ย
เลือดนี่
คงจะเจ๋งดี
บ้าเอ๊ย พวกเขาไม่อยู่ที่นี่
ถ้าเราอยู่ที่นี่ เดี๋ยวก็มากัน
หรือเราจะกลับไปและแจ้งว่าเคลย์หายไป
ไม่รู้ว่ะ ไม่อยากให้คนมาสนใจเลย
เราไม่อยากให้เคลย์หายไปเหมือนกัน
อะไรวะเนี่ย
เคลย์อยู่ไหน
พวกเราไม่รู้
ไม่รู้พ่องสิ
พวกนายทำอะไรกันอยู่ เล่นอะไรกัน
เราก็แค่เปลี่ยนคำใบ้
เราส่งคนไปที่ต่างๆ เพื่อให้ตกใจ แต่ก็แค่นั้น
เราทำแค่นั้นเลย
และมีเรื่องเกิดขึ้นซึ่งไม่ใช่ฝีมือเรา
มีอะไรบางอย่างอยู่ข้างนอกนั่น
ดิเอโก้ ไม่เอาน่า
นายเป็นดีเฟนซีฟแบ็กที่เก่งนะ แต่โกหกไม่เนียนเลย
ให้ตายสิ พระเจ้า พอได้แล้ว
ไม่ใช่พวกเรานะ
เชี่ย!
ลุกขึ้น
- มาสิ - บอกแล้วว่าไม่ใช่พวกเรา
เร็วเข้า ลุกขึ้น
เร็วเข้า
นี่ พวก
หากางเกงให้เขาใส่หน่อยได้ไหม
สารภาพ
ไอ้เวรดิเอโก้
ฉันรู้นะว่าเป็นนาย
ฉันไม่กลัวนายหรอก อีตาบ้า
ไง เจส
อะไรวะเนี่ย
ฉันข่มขืนแฮนนาห์ เบเคอร์
ฉันข่มขืนผู้หญิงอื่นอีกเจ็ดแปดคน
- นั่นใครวะ - อีกเจ็ดแปดคน
นั่นใครน่ะ
ผู้หญิงอื่นอีกเจ็ดแปดคน
บ้าเอ๊ย
บ้าจริง ดูเหมือนเจ็บนะนั่น
วิ่งแถวนี้ต้องระวังหน่อยนะ
บ้าเอ๊ย
ทำไมยังกลัวฉันอยู่อีก ฉันตายไปแล้วนะ
ฉันไม่ได้กลัวนาย
แน่ใจเหรอ
มันควรรู้สึกดีขึ้นแล้ว เธอควรรู้สึกดีขึ้นแล้ว
เธอฆ่าฉัน
งั้นตอนนี้ทุกอย่างก็โอเคแล้วสิ ใช่ไหม
กลางคืนควรจะหลับสบายขึ้น
ฉันหลับสบายสุดๆ
จริงเหรอ
แม้แต่ตอนที่เธอนอนอยู่ที่นั่น
ก็รู้สึกถึงลมหายใจฉันที่ต้นคอเธอรึเปล่า
นายมันสมควรตาย
ไง พวก
- ลูกโอเคไหม - ครับ ผมแค่หนาว
ผมลูกเปียกเหรอ
ใช่ครับ
ผมเกือบจมทะเลสาบน่ะ
- อะไรนะ พระเจ้า อเล็กซ์ - พ่อ ไม่เป็นไร ไม่มีปัญหา
แซคช่วยผมขึ้นมา
แต่พ่อครับ
ผมรู้สึกเหมือน...
ผมถูกดึงลงไป
เหมือนผมหายใจไม่ออกอีกต่อไป
และตะโกนไม่ได้ด้วยซ้ำ และ...
ไบรซ์คงรู้สึกแบบนั้นใช่ไหมครับ
และผมปล่อยให้เขาตาย
- ไม่ - พ่อครับ ผมรู้สึกโดดเดี่ยวเหลือเกิน
ผมรู้สึกโดดเดี่ยวเหลือเกิน
ผมทนแบกความรู้สึกนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว
พ่อรู้ว่ามันหนัก พ่อรู้
ผมสามารถพูดบางอย่าง ที่จะไม่ทำให้ใครต้องลำบาก
พ่อไม่ต้องลำบาก
ผมพูดได้ว่าผมทำคนเดียว และผมโกหกทุกคน
เดี๋ยวนะพวก ฟังพ่อนะ
ที่นี่ไม่ได้มีลูกคนเดียว โอเคไหม
- ครับ ผมรู้ - ไม่ ฟังนะ
พ่อไม่อยากกดดันอะไรมากไปกว่านี้ โอเคไหม
แต่พวกเราทุกคนต้องการสิ่งที่ดีที่สุดเพื่อลูก
เพื่อนๆ ลูก พวกเขาพร้อมใจกันช่วยลูก เพราะลูกควรได้มีชีวิต
และลูกจะไม่อยากโยนมันทิ้งไปหรอก
แต่พ่อ มันไม่ถูกต้อง
ยิ่งแก่ตัว พ่อว่าพ่อยิ่งรู้น้อยลง ว่าอะไรถูกต้องตลอดเวลา
หรือมันเป็นเรื่องที่เราต้องตัดสินรึเปล่า
สิ่งหนึ่งที่พ่อรู้คือ
เพื่อนลูกเอาชีวิตแขวนบนเส้นด้ายเพื่อลูก
และพวกเขาเป็นเด็กดี เด็กฉลาด พ่อคิดว่าพวกเขาทำสิ่งที่ถูกต้อง
แต่ผมคู่ควรกับมันได้ยังไง
พ่อ ผมจะดีพอสำหรับมันได้ยังไง
มองพ่อนะ จงเชื่อสิ่งนี้ พ่อรักลูก
โอเคไหม และจะรักเสมอ
และลูกไม่ต้องทำอะไรเพื่อได้รับความรักนั้นเลย
แต่จงเป็นอย่างที่ลูกเป็นและใช้ชีวิตให้ดีที่สุด
โอเคไหม
พวก...
ไม่เป็นไรนะ
เราจะผ่านเรื่องนี้ไปได้นะ
พ่อสัญญาว่าเราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน
พ่อสัญญา
ไม่เป็นไรนะ
อะไรน่ะ
อยู่ที่นี่นะ
- ไปเถอะครับ - เดี๋ยวพ่อมา
ไม่ว่ามันเป็นใคร ไม่ว่ามันคืออะไร มันตามล่าพวกเรา
พวกมันพังเต็นท์เรา และขโมยของของเรา
พวกมันทำร้ายบีเชอร์
งั้นเคลย์หายไปไหน
ทำไมนายถึงห่วงไอ้เวรนั่นขนาดนั้นวะ
เราไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหน
ต้องเป็นเด็กที่ตายแน่ๆ
ฝีมือป่า
ฝีมือผีแห่งเบิร์นนัมวูดส์
ไม่เอาน่า ไร้สาระจะตาย
กล้าพูดไหมล่ะว่าคืนนี้นายไม่เห็น
หรือได้ยินอะไรแย่ๆ ข้างนอกนั่นเลย
เจส
ฉัน...
เจส เกิดอะไรขึ้น
เอาละ
โอเค พวกเรากลัวนะ
พอได้แล้ว ได้โปรด
เฮ้ย ไปให้พ้นนะ ไอ้สารเลว
เราอาจอดตายอยู่ในนี้
พวก นายไม่อดตายเร็วๆ นี้หรอก
เฮ้ย ร่างกายฉันมีไขมันต่ำมากนะ โฟลีย์
นี่กล้ามเนื้อทั้งนั้น
ฉันมีคุกกี้แคมป์กราโนล่านิดหน่อย
บ้าเอ๊ย
เรื่องนี้เริ่มจะฉิบหายวายป่วงแล้วนะ
รีบเผ่นกันเถอะ
- ไปกันเถอะ - ล้อเล่นรึเปล่า
หยุดพวกเขาสิ
พวกเราจะไปจากที่นี่กัน
ไม่
เราต้องคุยกัน
มือถืออยู่ที่ฉันได้ไงเนี่ย
อะไรวะเนี่ย
แปลว่าวินสตัน... กับอเล็กซ์เนี่ยนะ
และอเล็กซ์ก็แบบว่า อกหัก
และตอนนี้พวกเราฉิบหายแล้ว
โทษที ฉิบหายกว่าเดิมสิ
วินสตันรู้ไหมว่าทำไมอเล็กซ์ถึงทำ
ให้ตายสิ
เปิดประตูทิ้งไว้เลยได้ไหมเนี่ย
ดิเอโก้บอกให้ฉันมาทางนี้ สรุปมันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
วินสตัน วิลเลียมส์เป็นพยานที่อยู่ให้มอนตี้ได้
- ถามจริง - จริง
เด็กฮิลล์เครสต์อะนะ
เขารู้ว่ามอนตี้ไม่ได้ฆ่าไบรซ์ เพราะคืนนั้นเขาอยู่กับมอนตี้
ที่สำคัญ เคลย์กับอานีรู้เรื่องนี้ตั้งหลายเดือนแล้ว
ฉันเชื่อว่าพวกเขาอยากปกป้องพวกเราน่ะ
เซอร์ไพรส์มาก พวกเขาล้มเหลว
แปลว่าวินสตันเป็นคนส่งอีเมลเหรอ
- คืนนี้เขาจะคุยรึเปล่า - เราไม่รู้ว่าใช่วินสตันรึเปล่า
อาจมีคนอื่นที่อยากเปิดโปงก็ได้
เช่นใคร
เช่นไทเลอร์
โทนี่ ทำไมนายพูดแบบนั้น
อาจเป็นอานีก็ได้นะ
คิดดูสิ
เธอแฮกเคลย์ได้ง่ายกว่าวินสตันอีกนะ
และตอนนี้เธอไม่อยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ
บอกตรงๆ นะ พวกเราอาจเป็น คนเขียนอีเมลนั่นได้ทุกคน
- รวมทั้งนายด้วย - ใช่ แซค รวมทั้งฉันด้วย
แล้วเราจะแตกคอกันเพราะมัน
หรือเราจะไว้ใจกัน จะเอาแบบไหน
เคลย์หายไป เราต้องตามหาเขา
ไง เด็กๆ
ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
กลับไปที่แคมป์กันไหม
ฉันชนะ
ไปเอาของทั้งหมดมาจากไหน
นายทิ้งให้ฉันตาย
ไม่มีทางเลยพวก เรากลับไปหานายและนายไม่อยู่ที่นั่น
ฉันหมดสติไป
ไม่ นายหายไป
ไม่รู้นายคิดว่านายทำอะไรอยู่นะ แต่พวกเรารู้เรื่องหมดแล้ว
นาย
นายรึเปล่า เดี๋ยวนี้ร่วมมือกับพวกนั้นแล้วเหรอ
เอาจริงนะ ฉันไม่รู้นายพูดเรื่องอะไร
เคลย์
แล้วเธอล่ะ เธอรู้อยู่แล้วว่าดิเอโก้จะแกล้งฉัน
เธอพูดเองนี่
นี่
แคมป์ไฟพร้อมแล้ว ไปกันเถอะ
คำถามตามธรรมเนียมสำหรับแคมป์ไฟสุดท้าย
คำถามตามธรรมเนียมคือ "สุดสัปดาห์นี้เปลี่ยนคุณไปยังไง
และความทรงจำอะไรที่จะอยู่กับคุณไปตลอดกาล"
ผมขอเริ่มครับ
มันดีมากที่ในที่สุด ก็ได้เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนลิเบอร์ตี้
ที่ได้เห็นว่าจริงๆ แล้วทุกคนเป็นยังไง
ผมไม่เคยรู้มาก่อน ดังนั้น... มันดีมาก
- เยี่ยมมาก วินสตัน - ใช่
ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนมัธยมโคตรลิเบอร์ตี้
ใช่จ้ะ
ยินดีต้อนรับ โอเค
คนต่อไปใครจ๊ะ
เคลย์ เจนเซน ช่วยหน่อยสิ
สุดสัปดาห์นี้เปลี่ยนผมไปยังไง
สุดสัปดาห์นี้เปลี่ยนเราไปยังไง
มันไม่ได้เปลี่ยนเลย
เพราะผมรู้ว่าเพื่อนผมกับผม...
จะเป็นเพื่อนกันไปตลอดชีวิต
จะมีสายสัมพันธ์ระหว่างเราอยู่เสมอ...
ที่เราไม่มีวันทำลายได้...
ต่อให้อยากทำลายก็ตาม
ผมขอพูดต่อได้ไหม
พวก
นี่ พวก
ผมแค่อยากพูด...
หรือสารภาพ...
ว่าผมโคตรเกลียดแคมป์ปิ้งเลย
เฮ้ย เจ๋ง
ดีมาก
นี่!
- ไง - ไง
แซคบอกว่าฉันมานอนกับพวกนายได้ แต่มีที่ไหมเนี่ย
มีสิ มีอยู่แล้ว
ขอบใจนะ
อืม
คือ...
เสียใจกับทุกอย่างเรื่องวินสตันด้วยนะ
มันไม่ยุติธรรมเลย
อ๋อ จริงๆ แล้วก็ไม่มีอะไรหรอก
ดูเหมือน...
มันอาจจะมีนะ
นายรู้อะไรมาเนี่ย
ฉันรู้ว่านายเป็นคนดี
และฉันเสียใจถ้านายรู้สึกแย่หรืออะไรก็ตาม
ฉันรู้แค่นั้นแหละ
ขอบใจ
คุกกี้แคมป์กราโนล่าไหม
ขอบใจนะ
จัสติน นายลืมกระดาษทิชชู่
ถ้าฉันเจอเขา จะบอกให้นะ
นายต้องการอะไร
อเล็กซ์เลิกกับฉันอย่างไม่มีเหตุผล
ไทเลอร์รู้ว่าฉันรู้จักมอนตี้
และเลิกเป็นเพื่อนกับฉัน
และคืนนี้ที่แคมป์ไฟ
เพื่อนนายทุกคน อยากพูดอะไรบางอย่างที่พวกเขาไม่พูด
ตกลงพวกเขาคนไหนเหรอ...
ที่ฆ่าไบรซ์
ใช่ครับ ความกังวล แพนิก
มันไม่เกี่ยวกับสิ่งที่คุณรู้ว่าจะเกิดขึ้น
มันเกี่ยวกับสิ่งที่คุณไม่รู้
ค้นหาหนทางแก้วิกฤตได้ที่ 13reasonswhy. info
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล