NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Stary, wróciliśmy.
Ciesz się.
Zarabiacie mamonę?
Na razie. Jest w swoim mieszkaniu.
Trzymajcie się.
Cudownie. Zaniosę go do kasy.
Zapłacę za wakacje.
- Spoko. - Dushane!
Jest jak dawniej, stary.
Co tam?
Nie czujesz moich rąk?
Co mam czuć?
Ten jebany dym.
Wciąż czuję go na rękach.
Nie masz go na rękach, tylko w pieprzonej głowie.
Czuję go, gdy śpię.
To z pewnością siedzi ci to w głowie.
Wydaje ci się.
Kasa, ziom.
Zrób coś. Rozerwij się.
Coś jest z tobą nie tak.
Cześć. W porządku?
- Tak. - Cześć!
- Nie mogę znaleźć okularów. - Pozdrów Tish.
Dushane cię pozdrawia. W porządku?
Tak. Co robisz wieczorem?
Powiedzieć ci?
Idę z Tish na zawody pływackie.
A potem?
Niech Dushane też przyjdzie.
Pływam bardzo szybko.
Znalazłaś okulary?
To co?
Jestem zajęta.
- Muszę kończyć. Pa. - Do zobaczenia.
- Co tam? - Spoko?
Idziemy po szamę przed klubem. Wpadniesz?
- Pewnie. Spotkamy się tam. - Dobra.
Jadę.
Co tu robisz?
Zaprosiła mnie.
Jak poszło?
Byłam druga.
No proszę.
- Musiałaś być świetna. - Tak.
Prawie wygrałam, ale Jenny była lepsza.
Ale tylko o włos.
To najlepsza pływaczka.
Myślę, że jesteś lepsza.
Jest trochę lepsza w stylu grzbietowym, ale ja mam lepszą technikę.
To mi się podoba. Piątka.
Dobra robota.
- Idę! - Kto to? Chłopak?
Ma osiem lat.
Co powiesz?
Przyszedłeś,
spóźniłeś się na zawody mojej córki
i pytasz, co powiem?
Ale jestem.
Masz jakiś powód?
Tak, zobaczyć ciebie.
I pływaczkę.
Zobaczyłeś nas.
- Tak. - To wszystko?
Czemu mnie tak wypytujesz?
Nie utrudniaj tak tego. Co z tobą?
Niczego nie utrudniam. Chcę znać twój plan.
W swoim kraciastym płaszczu.
Kraciastym?
Wyglądasz jak czarna Mary Poppins. Co się dzieje?
- Stęskniłaś się? - Za tobą?
Niby czemu?
Nie wiem. Tylko pytam.
- Nie bądź taka konfliktowa. - Odpowiadam: nie.
Dobra, spoko.
Za to ty się stęskniłeś.
- W sumie tak. - W sumie?
Przyszedłem zobaczyć Tish, ale...
- Tak? - Twoja obecność to bonus.
Mam coś dla ciebie.
Wiesz co? Dam go Tish. Doceni go.
Mogę o coś zapytać?
Czego chcesz?
Czego chcesz w życiu?
Trochę sugestywne pytanie.
Jeśli kiedyś poznasz odpowiedź, to wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Wtedy dasz mi prezent.
Na razie.
- Spadam. - Co?
To dla mnie za dużo.
Jesteśmy tu, kurwa, najstarsi.
Chcesz skoczyć na partyjkę w bingo?
- Ale pilnuj kumpla. - Pewnie.
Spoko?
Jasne.
Panny chcą z tobą pogadać.
Nie, dzięki.
Stary. Bierzesz swoje leki?
Jasne.
I nie bierz nic innego.
Jest spoko.
Attica, chodź na śniadanie.
Nie potrzebuję kieszonkowego.
Jak to?
Dostaję lunch za darmo.
Jeszcze nie jest taka brudna.
Jedz.
- Nie chcę dziś brać prania. - Musisz.
- Czemu? - Bo zepsułeś pralkę.
Nie możesz chodzić w brudnych ubraniach.
Co tam?
Co tam? O co chodzi?
Ta dwójka była w Fields.
Widzieli coś ciekawego.
Skoczyliśmy tam na drinka i dymka, a gość zaproponował nam kokę.
- Ile chcemy. - Tak powiedział.
Hery i koki. Mają wszystko.
Nie kłamiecie?
Nie, naprawdę. Mają towar.
- I to dużo. - Zobaczcie.
- Po ile sprzedają? - Dwie dychy.
Dużo, jak na tę cenę.
- Co to za gość? - Nie znam jego imienia.
Nie mieli towaru od kiedy sprzątnięto Turków,
a teraz znów mają go pełno.
Od razu stwierdziłem: „Trzeba to powiedzieć Drisowi.
Zainteresuje go to”.
Dobra.
Zmiatajcie.
Dowiedzcie się, kto zastąpił Modiego.
Na pewno Leyton.
Kumplują się. Tylko on by się do tego nadawał.
Myślę, że to nowe dzieciaki.
Żadne nowe dzieciaki. To Leyton, mówię wam.
- Na bank. - Nowe dzieciaki?
- Jakieś młode wilki. - Muszę ich znaleźć, do chuja.
- Mogą nie chcieć gadać. - To mała ekipa.
Zależy im tylko na ich terenie.
Trzeba się upewnić, by tak zostało,
byśmy mogli robić swoje, jasne?
Jedźcie tam i dajcie znać.
- Dobra. - Ja?
- Tak. - Zaczekaj.
Po kiego mnie tam wysyłasz?
- Niech Kieron z nią jedzie. - Muszę znaleźć te dzieciaki.
- To jakiś żart. - Jak to?
- O chuj ci chodzi? - Mieliśmy być wspólnikami.
- My i Sully. - I jesteśmy.
To nie jest robota dla wspólnika.
Dris! Chcę, żebyś pojechał.
To musisz być ty.
Ja pierdolę.
Sully, oddzwoń.
Już wyszedłeś?
Wyglądasz...
na zmęczonego.
Dziękuję.
A ty świetnie.
Dziękuję.
Chcesz pogadać z Tash?
Pasuje mi to.
Byłoby miło.
Dla niej i dla ciebie.
- W porządku? - Jesteś...
Tak, w siódmym miesiącu.
Wyszłaś za mąż?
Zaręczyliśmy się,
ale czekamy ze ślubem do narodzin.
Kto to?
Paul, nie znasz go.
Znam tu wszystkich.
Nie jest dilerem.
I nigdy nie był.
To dobry facet.
Szanuje mnie,
kocha Tashę.
Opiekuje się nią.
Oby.
Złożę mu wizytę.
Polubiłbyś go.
Nie.
Wątpię.
Każde z nas ruszyło już dalej.
Tak już jest.
Ty ruszyłaś.
Ja wciąż tkwię w tym samym, jebanym miejscu.
Wpadnij do nas.
Do ciebie i Paula?
Tak. I do swojej córki.
Mamy nieduży dom.
Na kredyt, z ogrodem.
Jest miło.
Wpadnij na obiad.
Mógłbyś w fajny, swobodny sposób odzyskać znów kontakt z Tash.
Zastanowię się.
Daj telefon. Zapiszę swój numer.
Obyś przyszedł.
Zadzwoń.
I uważaj na siebie.
Dobra.
Tak!
To ty, kurwa.
To ty.
Ale pokiereszowany.
- Co tam? - Nic. A u ciebie?
Co powiedziałeś?
Nie usłyszałem.
Jeszcze raz.
Powtórz!
- Co powiedziałeś? - To normalne pytanie, nie?
To dobre wychowanie.
- Wychowanie? - Tak, ucz się.
Co za gość.
Bawi cię to, kurwa?
Powiedz, porwanie kuzyna to dobre wychowanie?
Przykucie go do jebanego kaloryfera.
Spranie go i grożenie śmiercią.
Celowanie z broni. To dobre wychowanie?
Ty ciągle o tym, do chuja?
Już po wszystkim. Musisz to w końcu przeboleć.
- To było pięć lat temu. - Chuj mnie to obchodzi!
Chciałeś odebrać mojemu synowi ojca?
- Nie pouczaj mnie o wychowaniu. - Cofnij się.
- Łapy precz. - I posłuchaj.
- Słuchaj. - Łapy precz!
Nie żartuję, kurwa. Powiem to raz.
- Co? - Tylko raz.
Stało się.
Było, minęło.
Odpuść.
- Nie przeprosisz? - Nie, znasz mnie.
To koniec tematu.
Dobra.
Muszę lecieć. Fajnie było cię spotkać.
Miła niespodzianka.
Ats, chcesz zrobić jutro pranie?
To chyba twoja kolej.
Czemu nie?
Zepsułem naszą pralkę.
Nie wiedziałem, jak działa i ją zepsułem.
Nie szkodzi.
Wyjaśnię ci, jak ją ustawić.
W porządku, Ats?
- Masz kieszonkowe na lunch? - Mama mi dała.
Dobrze.
- Proszę pani? - Tak?
Mama mogłaby tu pracować?
Jest bardzo mądra.
Cały czas pomaga mi z lekcjami.
Też mogłaby być nauczycielką albo kimś innym.
Świetnie gotuje.
Nie wątpię.
Ale nie wiem, czy szukają kogoś do pracy.
Mamy kształcić dzieci.
To cytat z mojej umowy.
Nie płacą mi za pranie ich ciuchów.
Jesteśmy nauczycielami. Oczywiście, że nam nie płacą.
Co tam?
Twoja mama jest w szpitalu.
Cholera. Kurwa!
Co tam?
Wybaczcie syf.
Wszędzie są jego rzeczy. Możesz to odłożyć?
Stary.
- Masakra. - Fajny widok.
Chcecie herbatę albo kawę?
- Herbatę. - Tak.
Mleko, cukier?
Zaczekaj. Zachowuj się.
Zachowuj się.
Znam twoje imię.
Tak? Powiedz.
Dris.
Nie, to ktoś inny.
- Nie jestem Dris. - Jesteś.
Mylisz mnie z kimś.
- Będziesz tu mieszkać? - Co?
- Pobaw się. Pracujemy. - Nad czym?
- Budujemy coś. - Wcale nie.
Siedzimy na tyłku i pijemy herbatkę.
Jak na budowie.
- Dziewczyny nie budują. - Nie bądź seksistą.
Mama cię tego nie nauczyła?
Dziewczyny mogą być, kim chcą.
A nawet trenować boks. Jak ja.
Zobacz.
- Proszę. - Nie jest bokserką.
- Dobra. - Dzięki.
Masz kłopoty.
Cicho. Obserwuj okno.
Posiekam cię.
Mamo!
W porządku?
Nie martw się tak. Nic mi nie jest.
Strasznie dyszała, kiedy przyszłam.
Według lekarzy to był zawał.
Nie wiedzą, o czym mówią.
Nic mi nie jest.
Wyglądam ci na chorą?
Nie.
Ale masz nie nękać pielęgniarek, jasne?
Dobrze.
Co mówią?
Robią morfologię, ale EKG pokazuje anomalie.
Dzięki, że tam byłaś.
Kradnie jedzenie?
Mówił, że dostaje lunch za darmo.
Gdy dzieci kradną innym kanapki z plecaków,
to pierwsza oznaka problemów w domu.
Ats to świetny uczeń.
Nigdy wcześniej nie robił czegoś takiego.
Na razie nie musimy nikomu o tym mówić.
Ostatnio straciłam pracę.
Przyszli do mnie ze Służb Imigracyjnych.
Przepraszam.
W porządku.
Jest mi bardzo ciężko.
Pobierasz zasiłek?
Nie należy mi się.
Żadna zapomoga od państwa?
Deportują mnie, jeśli znajdę pracę.
Przykro mi.
To Leyton.
Chodźmy.
- Co tam? - Tak, stary.
Sully wrócił do Summerhouse.
Mój ziomek go widział. Wiesz, kto z nim był?
Dushane Hill.
Wrócił do Summerhouse?
Tak, znowu dilują.
Chwila. To nie ma sensu.
Pożarli się na amen.
To pewnie się pogodzili.
Bo handlują.
Mają masę towaru.
Co z tym zrobimy?
Dushane’a i jebanego Sully’ego musi spotkać to samo,
- co Cama. - Zgadzam się.
- Z nami się nie zadziera. - Rozjebiemy ich.
Modie dostał od nich srogi wpierdol.
Chuj musi za to zapłacić.
Kurwa, trzeba to mądrze rozegrać.
A moja opcja jest głupia?
Musimy zrobić to w odpowiedni sposób.
Sprzątnąć za jednym zamachem Dushane’a, Sully’ego i jebanego Drisa.
Tak jak z Turkami.
Bez ostrzeżenia.
Nie róbcie nic, póki nie powiem.
Do tego czasu trzymaj się z daleka od Sully’ego.
- Znasz go? - Nie.
- Chodźmy za nim. - Po co?
To nie on rządzi,
tylko Leyton.
Przyjrzyj się mu. Mówię ci.
To ich lider.
Kurwa mać.
Te dzieciaki, o których gadaliśmy.
Śledzimy ich lidera.
Leytona?
Nie, jakiegoś nowego.
Coś mi wypadło. Sully do was dołączy.
- Spoko. - Dobra.
Mogę zostać, jeśli musisz iść.
Nie trzeba.
Zadzwoń do Drisa
i jedź do niego jak najszybciej.
Co ten czarnuch robi w antykwariacie?
Jesteś Jamie.
Tak.
Lithe.
Słucham?
Jestem Lithe.
Miło...
cię poznać.
Srebro.
Co?
Twoja aura.
Piękna.
- Co? - Jesteś bardzo troskliwy.
Widzę też róż.
Namaste.
Ta kobieta na tym zarabia?
To przykrywka.
Od teraz przynosisz kasę tutaj.
Przy okazji...
Ile sprzedałeś?
Wszystko, jak obiecałem.
Napijesz się?
Czemu nie?
To silna kobieta.
Wyjdzie z tego.
Czego chcę?
- Chcę, byś... - Nie musisz teraz o tym mówić.
Chcę,
byś to wzięła.
Nie o to mi chodziło.
Chcę, by mama była zdrowa.
Wszyscy tego chcemy, ale czego chcesz ty?
Nie wiem.
Musisz wiedzieć.
Ale nie wiem.
Czego ty chcesz?
Chcę być częścią prawdziwej rodziny.
Bez patologii, jak moja.
Chcę ładny dom.
Nie musi być wyszukany,
ale muszę czuć się w nim dobrze.
Chcę, by moja córka miała rodzeństwo.
I kochającego ojca, który się nimi opiekuje.
Kogoś...
silnego i łagodnego.
Nie chcę dramatów.
Może tylko trochę, dla zachowania uwagi.
Ale żadnych gierek.
Jeśli znajdę taką osobę,
zrobię wszystko, by była szczęśliwa.
Tego chcę.
Nie prosisz o wiele, prawda?
Naprawdę?
Według mnie to minimum.
Weźmiesz to?
Co chcesz mi tym przekazać?
Rany boskie, ciężka jesteś. Czemu tak to utrudniasz?
By namieszać ci w głowie.
Nie interesują mnie wyjścia, popijawy
i drogie prezenty.
Chcę cię poznać.
Jak zaczęłaś to robić?
W Dublinie jest dużo prochów.
I broni.
Bracia byli dilerami.
Młodszy, Connor, zginął.
Drugi dostał kulkę w kolano. Zrobiłeś to komuś?
Nie.
Zależy, jak bardzo ktoś ci podpadł.
Jeśli to kara za małe przewinienie,
zrób to małym kalibrem, .22 lub nawet .32.
Strzel w mięsistą część uda lub łydki.
Wydobrzeje w dwa dni.
Do mojego brata, Eamonna, strzelili z 45-tki.
W tył kolana.
Równie dobrze mogli odpiłować mu nogę.
Ale kocham Dublin.
- Byłeś tam? - Nie.
Spodobałby ci się. Miałbyś branie u panien.
Ale z czasem robi się mały.
Dlatego zaczęłam podróżować.
Do Ameryki, Afryki, Azji Południowo-Wschodniej.
Wiele osób obiecywało, że jeśli wejdę w ten biznes,
zapewnią mi towar.
Czyli to był twój pomysł, nie Jeffreya?
Przeszkadza ci, że jestem kobietą?
Nie, spoko.
Będę już leciała, chyba że mnie potrzebujesz?
Dzięki, Lithe.
- Zamknę. - Bawcie się pięknie.
Dziwna kobieta.
Świetna księgowa.
Dyskretna.
Dla pewności przeliczę pieniądze drugi raz.
Wciąż tam jest.
Pewnie posuwa.
Kimkolwiek jesteś, zepnij się, ziom.
Dużo pieniędzy.
To dopiero początek. Wiesz o tym.
Zaczekaj.
Dobrze cię widzieć. Trzymaj się.
To się już nie powtórzy.
Dobra.
Wiem, o czym myślisz.
Jesteś młody.
I wciąż pewny siebie.
Myślisz: „Żadna laska mi nie odmówi”.
Racja?
- Coś takiego. - Wyjdź tyłem.
Sąsiedzi Lithe pomyślą, że ktoś przychodzi tu po godzinach.
Nie.
Kolejne spotkanie będzie tylko biznesowe.
ANTYKWARIAT „POSTRADAŁA ZMYSŁY”
Jak nam zwiał, do chuja?
Panienko! Chcę pogadać z twoim chłopakiem.
- Co? - Tym, którego ruchałaś.
- Gdzie on jest? - Odpuść.
Nie rozumiem.
- Serio, kurwa. Gdzie jest? - Puść mnie. Wsiadam do auta.
Puść, bo wezwę policję.
- Zabierz jej kluczyki. - Dawaj je.
- Spierdalaj! - Daj je, kurwa!
Znowu praca?
Wybacz.
Zgubiliśmy go.
- Ale mamy jego laskę. - Co?
Co, do chuja?
Nie było czasu. Musieliśmy działać.
- Przestań. - Chciała odjechać.
Boże. Dobra, posłuchaj mnie.
Każcie jej zadzwonić do chłopaka.
Niech przyjdzie do kawiarni Number One.
Sam. Dzisiaj.
Zrób to, kurwa.
Muszę lecieć.
Weź to.
Na razie.
Gdzie ty, kurwa, jesteś? Co teraz widzisz?
W mordę.
Jesteś Jamie?
Zamówić ci soczek?
Gdzie ona jest?
Nic jej nie jest.
Zaufaj mi. Przyprowadzą ją tu.
Nie będę wchodził ci w paradę.
Możecie robić to, co zawsze robiliście.
Mam w dupie, co komu sprzedajecie,
ale róbcie to u siebie.
Jeśli chcesz towaru, przyjdź do mnie.
Myślisz, że chcę pozwolenia, by dilować?
To ty potrzebujesz mojego.
Trochę się pozmieniało. Nie jesteśmy już gangiem.
Jesteśmy ZT.
ZT?
Co to? Kaczuszki w bąbelkach?
ZT to „Zero Tolerancji”.
Dla innych gangów i dilerów na ulicy.
Pracujesz dla mnie.
Nie ma innej opcji.
Miałem kurewsko ciężki dzień.
Coś ci poradzę.
Zrób to, co ci każę...
a będziesz cały.
I zarobimy kasę.
Wiesz, kto mi tak powiedział?
Powiedziałbym ci, ale nie wymówię tureckich imion.
Chcesz handlować? Sprzedajesz mój towar.
Nic innego.
Rozumiesz?
A teraz przyprowadź tę kobietę.
Co się z tobą stało?
Kiedyś byłeś tu legendą.
Dawny Dushane Hill błagałby brata o kasę?
Pamiętasz tego brązowego?
Zabiłeś mi kumpla.
Napisy: Krzysztof Zając