NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Złapałem go gołymi rękoma. - Wyglądają jak niebieska sieć.
Moja ręka to sieć.
Zobacz, widzisz?
Nie podchodź.
Nie waż się, kurwa.
Chcę ci tylko pokazać tego kraba.
Masz go.
Pomóż mi ich szukać.
Może złowimy węże wodne?
Debil z ciebie.
Mam kolejnego.
Zobacz. Rusza się.
- Co z nim zrobisz? - Ugotuję.
- Co z niego zrobisz? - Homara.
To krab.
Weź go.
Na pewno go nie dotknę.
- Nie. - No weź go.
Nie bądź taką pizdą.
Nie jestem. Są niebezpieczne.
W telewizji mówili, że mogą cię zabić.
Przestań.
- Co? - Nie wyrzucaj żarcia.
Te mewy to paniska. Chcą rybę.
Przestań.
Wiedziałem, że boisz się ptaków.
Nie boję się ich. Po prostu ich nie lubię.
- Nie jestem fanem. - Nie zbliżasz się do nich.
Taki jesteś mądry?
- Skąd jesteście? - Nie patrz tam.
- Co? - No skąd?
Obcokrajowcy?
- Cicho. - Z Hackney.
A brązowy koleżka?
Co tu robisz?
Mamy wakacje.
Chodźmy.
Nic nie słuchasz, kurwa!
Kurwa!
Wybacz, kochanie.
Zrobię to, kiedy wrócisz z wycieczki.
- Tato. - Obiecuję. Nie spóźnij się.
Ten depozyt.
Sugar nic mi o nim nie wspomniał.
To nie podlega dyskusji.
- Czemu nic nie powiedział? - Nawet nie próbuj.
Mówię za Sugara i nie będę negocjował.
Towar będzie jutro o 7.00 w Blue Sky Industrial Estate.
Bądź na czas i z depozytem, bo twój kuzyn zginie.
Rozumiesz?
Oby to do ciebie dotarło.
Jebany dupek.
Co tam?
Wyglądasz chujowo.
- W porządku? - Jasne.
- A wczoraj? - Nie wziąłem leków.
Nieważne.
Wyglądało, jakbyś dostał jakiegoś ataku.
Po prostu raz nie wziąłem leków.
To już się nie powtórzy.
- Potrzebujesz forsy? - Tak.
Znam gościa, który trzyma kasę dla Arabów.
- Gdzie? - W wieżowcu.
Ma pełno kamer i broń.
Będziemy musieli wpaść tam ze spluwami.
Ustawić to?
Nie.
Spróbuję czegoś innego. Na razie.
Co tam?
Jak studia? Nie olewasz ich przez dziewczynę?
Nie.
Jest jeszcze większym kujonem ode mnie.
- Abby? - Tak.
- Świetnie się uczy. - I jak wam idzie?
Na luzie.
Zabezpieczacie się?
Co?
Nie chcesz, by powiedziała ci: „Słuchaj, spóźnia mi się okres”.
To straszne, stary.
Wcale nie. To bycie dobrym ojcem.
- Jesteś moim ojcem? - Tak.
- Nie. - Tak.
Nie jesteś.
Posłuchaj mnie. Jestem twoim ojcem.
I matką. I starszym bratem. Jasne?
Dopóki nie dorośniesz.
- Mam 19 lat. - Nie o to chodzi.
Liczy się głowa, a ty myślisz jak gówniarz.
Kiedy o coś pytam, to odpowiedz.
- Zabezpieczacie się? - Tak.
Nie mogłeś powiedzieć tak od razu?
- To prywatna sprawa. - Nie ze mną.
Skończyłeś?
Nie, jeszcze jedno.
- Zadowalasz ją? - Odbiło ci?
Gość nie może kończyć przed laską.
- Wkurzasz mnie. - To dla twojego dobra.
Jeśli będzie zadowolona, nigdy cię nie zostawi.
Przestaniesz?
- Mówię ci. Nie zostawi cię. - Przestaniesz?
Tak.
A co z twoim życiem miłosnym?
Dobre pytanie.
Przydałoby się trochę pobrykać.
Musisz tylko jakąś wyrwać.
Wiesz co?
Pomogę ci.
- Ty? - Tak.
Czego rżysz?
- Pierdoła z ciebie. - Stary.
Mówię serio.
Doceniamy to, co robisz,
do czego jesteś zmuszony...
Trzeba się trochę rozerwać, nie?
Nie martw się mną.
Jebany żart.
SZUMOWINY OBCOKRAJOWCY WON
Razem 8,23.
Przepraszam, co ma pani pod płaszczem?
Jest uchodźczynią.
Mamy z nimi masę problemów.
Myślą, że mogą wziąć, co chcą.
Zostanie pani deportowana.
Rozumie mnie pani?
Skażą panią i deportują.
- Co wzięła? - To.
Masz dzieci, Hediya?
Dziecko?
- To wszystko? - Miała inne zakupy,
ale pieluchy miała pod płaszczem.
- Zapłaciła za resztę? - Co?
Pieluchy kosztują sześć funtów. Jedzenie też kilka.
- To nawet nie dycha. - Coś takiego.
- Mam pięć. - Co tu się dzieje?
To złodziejka. Złapali ją na gorącym uczynku.
Musimy ją zabrać i przeszukać jej dom.
- Bóg wie, co znajdziemy. - To rzeczy dla dziecka.
Chwila. Ta kobieta to złodziejka.
Nie zamierzacie jej aresztować?
- To jakiś żart. - Proszę.
Zakupy są opłacone. Może pani iść.
- Nie wierzę. - Proszę nie krzyczeć.
Dostanie reprymendę i już tu nie wróci.
Na to idą moje podatki?
Idealnie.
Po drugiej stronie jest ogród idealny dla dzieci.
Mogę go dziś zobaczyć?
Podzwonię i powinno się udać.
Byłoby świetnie.
- W czym mogę pomóc? - Szukam Chrisa Hilla.
- Spodziewa się pana? - Wątpię.
Zajmę się tym. Dzięki.
Co tam?
- Co tu robisz, kurwa? - Musimy pogadać.
- Coś z mamą? - Nie.
Wiem, że wpadam nagle i pewnie nie chcesz mnie widzieć...
Nie „pewnie”. Na pewno.
Na pewno nie chcę.
Daj mi dziesięć minut.
To nie w porządku.
Stary.
Co to miało być? Dokąd mnie zabierasz?
Stary!
Wyglądasz jak gówno.
Wszyscy mi to mówią.
Ty dobrze.
Natalie mnie zostawiła.
Po włamaniu tych skurwieli
bała się już tam zasnąć.
Przykro mi.
Serio.
Czego chcesz, do chuja?
- Potrzebuję pożyczki. - No właśnie.
Wysłuchaj mnie.
To pożyczka.
Dziesięć tysięcy.
Na maksymalnie trzy dni.
Kurwa.
Musisz być zdesperowany, skoro chcesz jałmużny.
- To nie jałmużna. - Masz czelność.
Przyznaję.
Ci goście...
zabiją Donovana, jeśli nie dam im kasy.
- Donovana? - Tak.
Dobra.
Błagaj.
Co?
Skoro aż tak jej potrzebujesz...
błagaj.
Na kolana i błagaj o jebaną kasę.
Naznaczyli mnie przez ciebie.
Miałem pięć przeszczepów, a i tak kurewsko boli!
A ty prosisz mnie o kasę?
Jesteś zerem!
- Jeb się. - Sam się jeb!
Kurwa.
Co tam?
Ogarnij to, o czym gadaliśmy.
- Na pewno tego chcesz? - Jasne, że...
nie chcę, ale nie mam wyboru.
Nie będzie łatwo, stary.
Dobra, na razie.
- Co znowu, kurwa? - Daj nam działkę.
- Nic nie mam. - Proszę.
Słyszysz mnie?
Nie mamy teraz żadnego towaru.
Nawet trochę zioła?
Wszyscy mają zioło.
Daliśmy ci cynk o gliniarzu.
Idźcie tam.
Idź tam.
Na pewno?
Dobra. Idź.
Macie kasę?
Nie. Dris powiedział, że możemy donieść.
- Stary? - Daj im.
I spierdalajcie.
- Słyszeliście o Fields? - Co?
Młoda powiedziała, że mieszka tam jej kuzynka.
Imprezują na chacie i mają masę towaru.
- Skąd? - Nie wiem.
Ale ktoś inny ma towar.
Widzisz, co się dzieje, nie?
Mógłbym cię zabić.
- Jamie... - Zamknij mordę!
Mógłbym cię zajebać jedną kulką.
Ale tego nie zrobię.
Pozwolę ci żyć. Zapamiętaj to.
Pokaż to swoim ludziom.
Od teraz słuchacie się mnie.
Witam.
Kim jesteś?
Powinieneś się przywitać.
Wybacz. Witaj.
Jestem Tish, a ty jesteś Dushane.
Skąd wiesz?
Jesteś synem cioci Pat.
Ma w salonie dużo twoich zdjęć.
No tak. Zastałem ją?
Co robisz, Tish?
Rozmawiam z Dushane’em.
Wejdź. Wybacz.
Dokończ lekcje.
Bez sensu, byś musiał pukać, kiedy chcesz odwiedzić mamę.
Jeśli zostajesz.
Taki jest plan.
To, co widziałaś wczoraj...
Nie jestem taki.
Mam po prostu trochę problemów.
Straciłem głowę.
Ale nie jestem taki.
Wszystko w porządku?
Będzie.
Dzięki.
Ten pies jest gruby.
Wcale nie. Jest w ciąży.
Dziewczyna z matmy wciąż o nim gada.
Wiesz, po ile chodzą małe buldogi?
- Dwa tysie. - Niemożliwe!
Są brzydkie jak dupa.
Nie dostaniemy tyle, bo nie mamy papierów.
- Ale nawet 20 procent tego... - Chcesz ukraść psa?
Tylko pożyczyć.
- Nie. - Stary...
Powaliło cię.
Obserwuj dom.
Dokąd idziesz?
Wracaj.
Hej! Spierdalajcie!
Szybko, wstawaj!
Zuch chłopak.
Sammy?
- Sammy. - Powiedz: „Co tam?”.
- Ręka. - Ręka.
Kartofel. Nie chcesz?
- Co powiedziałeś? - Pachnie świetnie, jak zwykle.
Co to?
Zupa z soczewicą, bakłażanem i papryką.
- Gdzie jest Sammy? - Co mówisz?
Proszę. Smacznego.
Co ty, kurwa, robisz?
Zaprosili nas na obiad. To miłe.
Nie jadamy z nimi.
- Zostaw to dziecko. - Ale...
Zostaw je.
W porządku.
Nie traktuj ich jak znajomych.
Pracują dla ciebie.
Ale to masakra.
Feaz w swoim kraju uczył się na lekarza.
Kumam, ale to nie jest jego kraj.
- Bierze naszą kasę? - Tak.
Płacimy im kupę kasy za tę dziurę.
I tak im pomagamy.
WYPIERDALAĆ DO DOMU, ARABSKIE SZMATY
Co to ma być?
Robią to każdego tygodnia.
Nic im nie robimy. Siedzimy w środku.
Posprzątajcie ten syf. Zakryjcie jakoś tę szybę.
Mamo!
Szybko!
To mój jedyny czysty strój.
Nasyp do pełna.
- Jak ją włączyć? - Wiem.
Na pewno tak trzeba?
Tak robi Jamie.
Pralki są takie same.
Wystarczy.
Stary, nie kradnijmy już psów.
Gdzie mama?
Poszła do jakiegoś adwokata.
W sprawie pobytu?
Cały czas jest smutna.
Nie wiem, co robić.
Cholera!
Nie otwiera się!
Nie kop.
Pomogło.
Tato? Mamo?
- Cześć. - To Aaron.
- Miło cię poznać. - Was też.
- Michael. - Witaj.
- Charlotte. - To dla pani.
Jak miło.
- Wina? - Poproszę.
Pomóc w czymś?
- Nie. - Nie trzeba.
- Chodźmy do ogrodu. - Na razie.
- Jest jeszcze większy? - Tak.
Naprawdę świetny.
Tata narzeka, że wymaga opieki.
- Jesteście z wyższych sfer. - Wcale nie.
Nie miej mi tego za złe.
- Czym się zajmują? - Tata to chirurg, a mama architekt.
- Co? To nic takiego. - To nie wyższe sfery?
- Może trochę. - Dokładnie.
Zostaw mnie!
Wypierdalaj z windy.
Co ty, kurwa, robisz?
Kurwa. Właź tam.
- Właź tam, kurwa. - Gdzie jestem?
Na podłogę, kurwa.
Jebany idiota.
Co?
Pierdol się!
Co?
To za Tilly, pizdo.
Aaron jest najlepszy w klasie. Po studiach chce założyć startup.
- Naprawdę? - Taki jest plan.
Jeśli zbiorę kapitał.
Ciekawe. W jakiej branży?
Materiały dla marek.
Produkowałbym zdjęcia i filmy na profile społecznościowe marek.
Co robią rodzice?
Oni...
Jego rodzice nie żyją.
Przykro mi.
Kiedy?
Cztery lata temu.
Tatę zaczął gnębić kaszel.
Poszedł do lekarza i okazało się, że ma raka płuc.
Powiedzieli, że ma go już od lat.
Kilka miesięcy później mama zaczęła mieć bóle brzuszne.
Zbadała się.
Wykryli u niej raka trzustki z przerzutami.
Miała go już w brzuchu i na płucach. Szybko jej się pogorszyło.
Przykro mi.
Próbowaliśmy pomagać w domu, ale tata nie wstawał już z łóżka.
Przenieśli ich do hospicjum.
Leżeli koło siebie, by trzymać się za ręce.
Tata zmarł w niedzielę, mama we wtorek.
Kto się tobą opiekuje?
Starszy brat, Jamie.
Ukończył już 18 lat, więc został naszym opiekunem.
Moim i Stefa.
To jego młodszy brat.
Był młody, gdy to się stało.
Nie rozumiał tego, ale Jamie był dla niego bardzo dobry.
Dla nas obu.
Pilnował, byśmy się uczyli
i mieli co jeść.
Zrobiłby dla nas wszystko.
Twój brat musi być niezwykłym człowiekiem.
Pamiętasz, co mówiłem?
Gdy dzwonię, to przychodzicie.
Przyjdźcie teraz.
Do Blackwall House.
Przygotuj go na kumpli.
Ci goście są nieźle pieprznięci.
Dobra robota, panowie. Macie trochę ekstra.
Tylko wyjdźcie tyłem.
To dla ciebie. Nie przepieprz tego na dragi.
Dobra. Nie zrobię tak.
Będę cię potrzebował, gdy wrócimy z towarem.
Trzymaj się.
- Dobra robota. - Pozdro.
Ile to kasy?
Dość na najem chaty.
Z gorącym prysznicem, bo muszę się w końcu wykąpać.
I pójdziemy na Arsenal?
- Zaraz po ruchaniu. - Co?
Nie masz żadnej kobiety?
Kobiety? Nie, to nie dla mnie.
Kobiety?
Nie, związki. Kobiety lubię.
Trwają tak długo, że czujesz się związany.
Bez obaw. Wrócimy i znajdziemy odpowiednie panny.
Zaufaj mi.
Ale teraz do wyra,
bo jutro mamy pociąg o 4.55.
Co? Wiesz, jak to wcześnie?
Wiem. Bez obaw, obudzę cię.
Spoko.
- Co tam? - Spoko?
Wszystko gotowe?
Skąd je masz?
Z bazaru staroci.
Ta już lepsza.
Obejrzymy coś?
Nie.
Pojedziemy tam z samego rana.
Co tam?
Siemasz. Dałeś znać pannom?
Tak, nie mogą się doczekać.
- Gadałeś z prawnikiem imigracyjnym? - Tak.
Będzie trochę papierologii, ale nie martw się.
Ściągnę cię tu.
Wiem, nie martwię się. Nigdy mnie nie zawiodłeś.
Wiem.
I nie zawiodę.
No dalej.
Gdzie jest Jason?
Gdzie on jest?!
Pomocy!
- Skacz. - Pomocy!
- Jason! - Pomóż mi!
- Skacz! - Duszę się!
- Skacz! - Pomocy!
Nie mogę!
Wybij szybę!
Wybij ją, kurwa!
Nie mogę!
Skacz!
Umrzesz!
- Stój! - Sully!
Nie.
Mam prowadzić?
Nie.
- Jesteś gotowy? - Pewnie. Chodź.
Chodźmy...
Co robisz?
Co jest grane, do chuja?
Powiedz o tym biznesie.
Szycho.
Co to takiego?
To coś dużego.
Konkretnie.
Pięć kilo koki.
Pięć hery. Pierwsza dostawa.
Skąd?
Przestań we mnie celować.
Skąd?
Opuść jebaną spluwę! Tu są okna...
Skąd?
Nie będziesz już nic ukrywać.
Jesteśmy równi.
Z Jamajki.
Jeśli to wypali, będziemy go mieć dużo więcej.
Jak się dzielisz?
Po połowie.
My i dostawca.
Jeśli się uda, wrócimy na szczyt.
Koniec koczowania na rogach ulic.
Ja i ty.
Wspólnicy.
Powiem ci, jak będzie.
Pierwszą kasę zgarniam podwójnie.
- Nie możesz. - Chcesz moją kasę?
Potem dzielimy się po połowie.
Powiesz mi, co się stało?
Co jest?
Gdzie jest Jason?
Nie przeżył.
Przykro mi.
Dzieciak nie miał szczęścia.
Zaczynamy.
- Rozczarujesz mnie? - Zależy, na co liczysz.
Czemu wali jebanym ogniskiem?
Jest całość.
Możesz przeliczyć.
Rozczarowałem cię?
Jeśli zjebiesz, Sugar się na mnie zawiedzie.
Nie chcę tego.
Masz zapłacić mu to, co obiecałeś, jasne?
Tak, rozumiem.
Druga porcja będzie podwójna.
Obiecałeś Sugarowi konkretną kasę.
I tego oczekuje.
Dostanie ją.
Nie zawiedziesz Sugara.
- Co to za Sugar? - Opowiem ci potem.
Spoko?
Tak.
Spoko.
Spierdalajmy stąd.
Napisy: Krzysztof Zając