NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jedziemy.
Wiem, o co ci chodzi.
- Cam musi nas usłyszeć. - Właśnie.
Ale przemyślmy to chwilę.
Musimy zrewanżować się jeszcze dziś.
Zadzwoń, jak ogarniesz spluwy. Załatwmy tę pizdę.
Do kurwy nędzy.
- Kiedy to ogarniemy? - Nie wiem.
Musimy znaleźć chuja jeszcze dzisiaj.
Gdzie on jest, kurwa?
- Już tu jechaliśmy. - Skręć tutaj.
Nie jedź tam.
- Gdzie Leyton? - Nie odbiera.
Pewnie jest chory.
Stary. Ten chuj jest w Dalston.
W kawiarni koło kina.
Jedź tam. Jebana pizda!
Z życiem!
Co mówiłeś o tej dostawie?
Tak jak mówiłem, dałem młodemu porcję zioła.
Co tam? Spoko?
Co tam? Wskakuj.
Kto to, kurwa, jest?
- To oni, kurwa! - Stary!
- Hej! - Taki z ciebie bandzior?
Ty dziwko!
- Jebana dziwka! - Tak?
No dawaj.
Złaź!
Jebana pizda!
Złaź!
No chodź! Chcesz dostać?
Jebana pizda!
Kurwa!
- Kurwa! - Jamie, jedziemy!
- Puść mnie! - Jamie, chodź!
Ty pizdo!
- No dawaj! - To nie koniec!
- Jebana pizda! - Wsiadaj!
Wiejemy!
Ja pierdolę, co za sajgon.
Cholera. Ziomuś?
Si dostał kosę.
Kurwa!
- W mordę! - Dostałem.
Muszę jechać do szpitala.
Do szpitala, szybko!
Si, nie mdlej. Żyjesz? Kurwa!
- Kurwa! - Ja pierdolę!
W mordę! Kurwa!
- Do chuja! - Kurwa!
Uciskaj ranę.
Mogliśmy zaczekać na spluwy.
Co ty pierdolisz? Zamknij się!
Po prostu jedź.
Kurwa!
Dobra, szybko!
Otwórz pieprzone drzwi!
Idź i powiedz, że cię dźgnięto, ale jesteś niewinny!
Rozumiesz? Pomóżcie mu i módlcie się.
Z drogi, kurwa! Co z tobą?
Ruszaj się, kurwa! Potrzebujemy pomocy!
Proszę się odsunąć. Spokojnie.
- Słyszę. - Dźgnięto go!
- Rozumiem! - Dajcie tu lekarza!
Odsuńcie się! Spokojnie!
To London Fields!
No dawaj, ty chuju!
Złaź ze mnie!
Łapy precz, kurwa! Nie dotykaj mnie!
Taki z ciebie złamas, co?
Z drogi, kurwa!
Ja pierdolę.
Moja pierś.
Przepraszam. Szuka pani kogoś?
- Siostry. - Jak się nazywa?
- O chuj ci chodzi? - Leży tu?
Odpierdol się!
- Nie można tak wchodzić. - Spierdalaj, kurwo!
- Ochrona! - Gdzie jesteś, pizdo?
- Ochrona! - Jebana pizda!
Jebana lesba!
Tak, ochrona! Już!
- Masz pchły? - Co?
- Bierzesz coś? - Co?
Nie.
Nie kłam, kurwa. Przecież widzę.
Bierzesz, ty durniu.
- Kto cię w to wciągnął? - Nikt.
Mogę usiąść?
Dobrze wyglądasz.
Chcesz coś powiedzieć?
To mów.
Mam pewien temat.
Dość pilny. Chcę, byś mi pomógł.
- Wysłuchaj mnie. - Nie!
Nie.
To ty wysłuchaj mnie.
Dobra.
Nie słyszę.
Masz słuchać, nie słyszeć.
- Ja pierdolę. - Zawsze tak robisz.
Ja coś powiem, a ty i tak zrobisz swoje.
To brak szacunku.
Wiesz, że cię szanuję.
- Od zawsze. - Zastanów się.
Jest tak od szkoły.
Mówisz „my”, ale myślisz „ja”.
Nasza ekipa była tak naprawdę twoja.
Wspólne plany zawsze były twoje.
Źle to wszystko rozumiesz.
Działaliśmy razem.
Jako równi partnerzy.
Nie byliśmy ani równi, ani partnerami.
Myślałem, że w tym wieku będę miał już o wiele więcej.
Czaisz?
Mam 36 lat.
Nie mam kobiety ani dzieci.
Kimam na cuchnącej kanapie Drisa.
Moja mama choruje.
Na dodatek gangster grozi,
że zabije mi kuzyna, jeśli nie dam mu dziesięciu kafli.
Gdybyś powiedział mi to sześć lat temu,
to bym cię wyśmiał.
Miałem dużo czasu na przemyślenia na Jamajce.
Dużo czasu.
Nieważne, jak dostajesz się na szczyt. Musisz o to walczyć.
Kiedy tam jesteś,
wszystko się zmienia.
Musisz mieć przyjaciół
i trzymać ich blisko.
Ja tego nie zrobiłem.
Przyznaję.
Zrozumiałem to.
I proszę.
Znów to robisz.
Zawsze chodzi o ciebie.
Czego się nauczyłeś i czego chcesz.
Nawet o mnie nie wspomniałeś.
Stary, co mam zrobić? Co mam ci powiedzieć?
Mam cię błagać? Staram się naprawić sytuację.
Mam kontakt.
Towar jest już gotowy.
- Potrzebuję tylko dziesięć koła. - I mam ci pomóc.
Ostatni raz widziałem cię z torbą pełną mamony.
Nie mam jej.
Co się stało?
Aresztowali mnie.
Policja ją zabrała.
Gliny zabrały wszystko?
Nie.
Mam kilka kafli, ale dla siebie.
Na swój biznes.
Nie wiem, jaki jest twój biznes,
ale to, o czym ci mówię...
Jeśli to zrobimy,
wracamy do gry.
Nie zatrzymają nas.
Zaufaj mi.
Wróćmy na szczyt.
Zróbmy to, bracie.
Co powiesz?
Nie.
Nie jestem twoim bratem.
Tak uważasz?
Ale przykro mi z powodu mamy.
Wybacz, że się spiąłem,
ale nie okłamuj mnie.
Dobrze.
I zajebię tego, kto cię uzależnił.
- Dobra? - Tak.
Daj swoją kanapkę.
- Gdzie jest stacja? - W St. Pancras.
Muszę coś załatwić.
Zadzwoń do niej, stary.
Czemu nie zadzwonisz?
Mam to zrobić?
- Jak wyglądam? - Co?
Jak wyglądam?
Nie wiem. Chyba dobrze.
Chyba.
To moja córeczka.
Jest też twoją rodziną.
Gdy jej tata wróci,
musi widzieć w nim bohatera.
A nie cuchnącego bandziora.
To właśnie ja.
Spłukany bandzior cuchnący paką.
To nie wystarczy.
Stary.
W następnej, stary!
Super.
Po 1,95?
Po prostu wezmę kasę od Jamiego.
Będzie łatwiej. Zna twoją mamę, więc da jej kasę.
Nie rozumiesz. Mama by się na to nie zgodziła.
Nie przyjmuje pieniędzy od innych, jeśli ich nie zarobiła.
Dobra, to zaróbmy kasę.
Tak, musimy.
- Nim wróci Jamie. - Wystygną.
Co? Trzeba po prostu zrobić to szybko.
Dam radę. Szybko, bo nas nakryje.
- To szybko. - Przecież się spieszę.
Miałeś nałożyć ser.
Nieważne. Bylebyś nie miał kłopotów.
Gotowy? Trzy, dwa, jeden.
Dobrze!
Dawaj.
Szybko! Otwórz okno! Co?
Macie za wysoki ogień. Rusz się!
Stary, Jamie się wkurzy.
- A szkoła? - Jest szkolenie.
- Właśnie. - Szkolenie?
Wymyśliłem tę wymówkę.
- Ile ich macie? - Równo 36.
Sprzedamy je po szkole.
Chcemy z Atsem zarobić trochę kasy.
- Po co? - Urząd przyczepił się do mamy
i nie może pracować.
A nawet aplikować.
Co to znaczy?
Nie dostanie żadnej kasy, gamoniu.
Spoko. Nazwaliście je jakoś?
- Nie. - Wymyślcie coś,
co się wyróżni.
Pierwsza zasada marketingu.
- „Szkolne Burgery”. - Do kitu.
- To co? - Wiecie co?
A „Ogniste Burgery”?
Kiedy dostaniemy towar?
Spotykam się z laską,
a nie mam forsy, by ją gdzieś zabrać.
Wymyślicie coś darmowego.
Nawet nie pytaj. Nic nie mam.
Posłuchaj.
- Spierdalać! - Chcę coś powiedzieć.
Co?
Widzisz stragan z zapalniczkami?
- Co? - To glina.
- Co? - Widzieliśmy go.
Widzieliśmy go na komisariacie.
Zgarnęli nas i oskarżyli o włamanie.
Byliśmy aż w Stoke Newington.
Nic na nas nie mieli, bo to nie my.
Siedzieliśmy na korytarzu,
a nagle przeszedł on.
- Może go zgarnęli? - Nie.
Żartował sobie z glinami.
Kumplowali się.
To Dave.
- Dave? - Tak na niego mówili.
To gliniarz. Serio.
Dobra. Spieprzajcie.
Nic mi za to nie dacie?
- Bez jaj. - Nic dla ciebie nie mam.
- No weź. - Daj nam...
Spieprzajcie.
- Mamy szpiega. - Co zrobimy?
Pogadam z nim.
Będą z nim kłopoty.
I tak nie mamy nic do roboty.
Co tam?
- Co tam? - Po ile zapalniczki?
- Po funta. Trzy za dwa. - Wezmę.
Na koszt firmy.
Długo tu jesteś? Da się zarobić?
Wiesz jak jest. Bywa różnie.
Nie palę.
Jak ci na imię?
Jordan.
Skąd jesteś, Jordan?
Z Tottenhamu, ale nie miej mi tego za złe.
Tottenham. To nic złego, Dave.
Kręci się tu sporo gangsterów.
Może im się nie spodobać to, co tu, kurwa, robisz.
To tylko rada... Dave.
Macie nic przy sobie nie mieć.
Towaru, noży ani nic takiego.
I tak nie mam towaru.
ROZMOWA WIDEO
Siemasz, bracie. Co tam?
- Dawno cię nie widziałem. - Teraz mnie widzisz.
Widzę twój brzydki ryj. W porządku?
Wszystko spoko. A u ciebie?
- Miałeś jakieś problemy? - Na razie nie.
A ty?
Wszystko w porządku.
Wszystko załatwię.
Będzie dobrze.
Nie martwię się. Wiem, że to załatwisz.
Panny wiedzą, że wpadam?
Mój Boże.
Tak, już je ostrzegłem.
- Spoko. - Super.
Na razie.
- Cześć. - W porządku?
- Tak, a u ciebie? - Też.
Jak się czuje?
Jest trochę zmęczona. Ciągle zasypia.
Kawy albo herbaty?
- Może kawy. - Tak?
Czarnej.
KSIĄŻECZKA OSZCZĘDNOŚCIOWA
- W porządku, mamo? - Może być.
Twoja kawa.
Dzięki.
Czas na zastrzyk.
- Zrobisz mi go? - Jasne.
Przygotuj się.
Gotowe.
Jesteś dziś jakiś cichy.
Martwię się o ciebie.
Niepotrzebnie.
Na pewno masz większe zmartwienia.
Spokojnie.
Dzięki.
Śmiało.
W porządku?
Tak.
Dobra.
Zaczekaj.
Mogę o coś spytać?
Twoje interesy to nie moja sprawa,
ale nie zabieraj jej forsy.
Widziałam cię zza drzwi.
Złamałbyś jej serce.
Wiem.
Mogę ci jakoś pomóc?
Czemu?
Skoro ktoś taki, jak ty, chce okraść matkę,
to musi mieć poważne kłopoty.
Jak ja?
Wiem, że masz zasady, Dushane.
Nie znasz mnie.
- Chcesz burgera? - Burgera?
Ogniste Burgery Atsa i Stefa! Najlepsze, jakie jedliście!
Chcesz burgera? Proszę! Spróbuj!
Kupisz jednego?
Co robisz? Tak ma być.
Tak. Tylko funciaka.
Widzę, że jesteś głodny. Chodź.
- Zjadłbyś burgera, nie? - Zmiataj, biedaku.
Nie mam funta.
Spoko.
Dzięki.
Ats i Raquel Na drzewie siedzą
C-A-Ł...
To było w trzeciej klasie.
...U-J-Ą S-I-Ę!
Najpierw miłość Potem ślub
- Cicho! - Zapomniałem.
- Wezmę jednego. - Daj kasę.
Zmiataj!
Dzięki.
Chwila! Policzę forsę. Jeden funt.
- Trzy. To już kasa! - Nieźle!
Biznes się rozkręca.
- Mamy zysk. - Wiem.
Depresyjnie tu.
Nie?
Nie będziemy tu długo.
Już jedzie. Mamy spotkać się tutaj.
Pierwszy raz widzę morze.
To nic takiego.
Widziałem je już w telewizji, ale nigdy nie byłem na plaży.
Nawet w wakacje?
Nie miałem wakacji.
Nigdy nie byłem za granicą.
Mam 35 lat, a nie byłem za granicą.
Dasz wiarę?
Ja też nie.
- I nawet nie chcę. - Czemu?
Bo...
nie czułbym się swobodnie.
Kiedy byłem młody
wakacje były wtedy, gdy ja i moja młodsza siostra
odwiedzaliśmy babcię w Birmingham. To były nasze wakacje.
I nie byliście na plaży?
W Birmingham?
- Nie mają plaży? - Zdurniałeś?
Ty... Wiesz co?
Nie wierzę, że pytasz na poważnie.
Dupek z ciebie.
Siemasz, Sully.
Pływasz czy moczysz stopy?
Powiem ci jedno. Woda zawsze jest w chuj lodowata.
Co tam, żartownisiu? Spoko?
- Pewnie. A u ciebie? - Wyrosłeś.
Kopę lat.
Gdzie ta chata?
Za rogiem. Na górę, w lewo, w prawo i już.
Widziałeś wiadomości?
Nie widać ich twarzy.
To jakiś plus.
Rozumiem, że sprzedajecie towar na innym rynku
i ty znasz go lepiej.
Ale za takie coś można pójść siedzieć.
Byłem wczoraj z dziewczyną. Nie miała z tym nic wspólnego.
Nagle podjechał Cam i trafił w nią, a nie mnie.
Dostała w szyję.
Nie odpuszczę.
Pewnie, rozumiem.
Nie zrozum mnie źle. Spodziewałam się problemów,
ale załatwiaj je lepiej.
Cam wysłał mi wiadomość. Musiałem odpowiedzieć.
I nie żyje?
Nie.
Nie dostał więc twojej odpowiedzi.
Omówiłam to z Jeffreyem
i wciąż chcemy z tobą współpracować.
Ale musimy czuć się pewnie.
Na końcu tej ulicy.
Kto jest w domu?
Imigranci, ale są spoko. Nie będzie z nimi problemów.
- Od dawna bierzesz? - Co?
- Po prostu odpowiedz. - To nic poważnego.
Czasami coś wezmę.
Dałeś mu coś?
Dałeś mu jebane prochy?
- Tylko kilka razy. - Kilka?
- Chyba raz. - Ile razy?
- Nie wiem. - Co mu dałeś?
- Trawkę. - Trawkę?
- Tak. - Nie pierdol.
- I może herę... - No jasne. Spójrz na niego!
- Nie chciał. - Morda!
Nie chciał.
- Czasami. - Nie chciał...
Jeśli to się, kurwa, powtórzy, nie będę patrzył, co mu dałeś.
Trawka, tabsy, koka, hera. Jeden chuj.
Wpieprzę ci.
A ty, pieprzony durniu,
- myślisz czasami? - Przepraszam.
Weź... Nie możesz tego brać.
Nie robimy tego!
- Po co mu wygadałeś? - Gdzie ten dom?
Tam, stary.
CUDZOZIEMCY WON
Gem powiedział, co chcemy?
Kurwa, jeśli gość nie zna angielskiego...
Zna. Nie, Faez?
Wyjaśniłem mu wszystko.
Pasuje mu.
Dwa lub trzy dni. Potrzebuję miejsca do spania.
To nie zajmie aż tyle.
Ludzie są tu spragnieni.
Ziomuś! Czy on mnie rozumie?
Wiem, czego chcesz.
Dzięki za dołączenie.
Zostaniemy tu, póki nie sprzedamy towaru.
Potem spadamy.
- Zapłać. - Spójrz na mnie.
Zapłacę ci.
Teraz.
Powaliło go?
Naćpał się?
- Dałeś mu coś? - Faez nic nie bierze.
- Nie bierze? - Nie.
- To czemu tak wygląda? - Czuje inny głód.
Nie ma co jeść.
Zapłać teraz.
To tak nie działa.
Zapłacę na koniec.
Nikomu o nas nie mów.
Nikomu.
Rozumiesz?
- Tak. - Dobrze.
- Idź. - Zrób sobie herbatę.
- Jak przyciągniemy klientów? - Nie martw się.
- Nie? - Nie.
Nie martwić się?
Jebane gnoje!
Wracajcie do domu, pizdy!
Co zabawne, to oni będą stać w kolejce.
To jest zabawne?
- Gdzie tu jest kibel? - Na dole.
Przepraszam.
Usłyszałem hałas.
Gość ze straganu to glina.
Widzieli go na komisariacie.
Dokąd poszedł?
Chwilę z nim pogadałem.
Każdy ma być czysty.
Już im mówiłem.
Gorzej będzie, gdy dostaniesz towar.
Już jest z tym problem. Gość chce dziesięć koła depozytu.
I?
Zdobądź je.
Co?
Postaraj się trochę.
Twierdzisz, że się nie staram?
Dris, skołuj dziesięć kafli. Nieważne jak.
- O co mu, kurwa, chodzi? - Przymknij się.
Dupek z niego.
Nie daj tak do siebie gadać.
Wchodzę.
Co z tobą? Spadaj stąd.
- Kąpię się. - Oddali mi pracę z historii.
Podobno jedna z lepszych. Pójdę na uniwerek.
Chyba że podpiszę kontrakt,
bo muzyk jest dużo lepszy niż historyk.
To mniej nudne. Słyszałeś o reformacji?
Zostaw mnie, kumasz?
Napisałem pracę o reformacji i królu Henryku VIII.
Gość był gruby i miał sześć żon.
Wszystkie ściął.
Moja praca była lepsza nawet od Atsa.
Po co mi to mówisz?
Lubisz, kiedy się spisuję.
Co zrobiłeś?
- Nic. - Nie kłam.
Ja i Ats... nie byliśmy w szkole.
To dlatego dziś dzwonili.
- Nawet nie odebrałem. - Zwolnili mamę Atsa.
Służby Imigracyjne mówią, że nie może być w kraju.
Co to ma do wagarów?
Otworzyliśmy z Atsem biznes,
by zarobić pieniądze na ich czynsz.
Sprzedawaliśmy burgery dzieciakom.
- Burgery? - Za funta.
Więcej nie wagaruj.
I masz nadrobić dzisiejsze lekcje.
- Co to za Tilly? - Nieważne! Zmiataj stąd.
- Zmiataj. - Co?
Z werwą!
Halo?
Kto mówi?
Smakuje ci?
Mam coś dla ciebie.
Dla mnie?
Zamknij oczy.
Co robisz?
No zamknij. To niespodzianka.
Dobrze.
Dobrze. Możesz otworzyć.
- Co to? - Pieniądze.
Wiem, ale skąd je masz?
Sprzedawałem ze Stefem burgery.
Zrobiliśmy je i sprzedaliśmy, a to nasz zysk.
Miałaś się ucieszyć.
Posłuchaj, nie musisz się martwić.
Zawsze o ciebie zadbam.
- Wiesz o tym? - Tak.
- Co tam? - Spoko?
- Co tam? - Dris chce dziesięć koła.
Dla ciebie.
- Masz je? - Nie przy sobie.
Ona wie, skąd je wziąć.
W okolicy mieszka jedna kobieta.
Przy Common, a nie w Summerhouse.
Jest strasznie nadziana.
- I? - Ma dużo złota.
Trzyma je w domu.
A nawet jej tam teraz nie ma.
Jest w drugim domu na południu Francji.
Kto jeszcze tam mieszka?
Tylko córka, ale jest razem z nią.
- Nie ma męża? - Nie.
Rzuciła go rok temu.
Nie dorównywał jej finansowo.
Dom ma pewnie system alarmowy?
Nie. Kobieta jest zielona jeśli chodzi o takie sprawy.
Nie obsłuży nawet zmywarki czy telewizora.
Wciąż włączała alarm, więc go wywaliła.
Przy drzwiach stoi kamienny jeż. Jako ozdoba.
Klucze leżą pod nim.
To nawet nie włamanie.
- Na serio? - Jasne.
Skąd ją znacie?
Przez Shelley.
Robi jej paznokcie i maseczki.
Dobra.
Spoko.
Tak to będzie?
Nawet żadnej herbatki.
Kurwa.
Siemasz, Dris.
Skołuj auto i podjedź po mnie.
Wiesz co?
Nigdy nie włamałem się do domu.
Daj znać, gdyby ktoś szedł.
Pewnie, stary.
Nie.
Na razie starczy mi poezji.
Przyjdź. Zrobimy to razem.
A potem obejrzymy film.
Nikt nas nie nakryje.
Zostaniesz i posprzątamy rano.
Pewnie. Zaproszę wszystkich.
Tak, i obejrzymy film.
Przynieś popcorn i picie. Mamy nie ma.
Chyba ktoś jest w domu.
Wzywam policję!
Kurwa, miałeś mi napisać...
Stary!
Kurwa!
Chodź.
Dawaj, bracie.
Kurwa.
Do kurwy nędzy.
Cholera.
Teraz będą wiedzieć o towarze.
Na maksa.
Stary, zostaw trochę dla mnie.
Odpalaj.
- Co robicie? - Szybko!
Cholera.
Zaraz was zajebię. Co wy robicie?
Pieprzony idiota.
Ty gnojku!
Spoko! Jesteśmy ziomkami.
Witam. Przyszedłem w odwiedziny.
- Leży tutaj. - Jak się nazywa?
Tilly Peters.
Jest teraz u niej lekarz.
Niedługo powinien wyjść. Proszę zaczekać.
Usiądzie pan?
Leży tutaj.
Dziękuję.
Kim jesteś?
Ojcem Tilly.
Ma uszkodzony mózg.
Spójrz na nią.
Może nie wyzdrowieć.
To moja córka.
Tylko ją mam.
Nic o tobie nie wiem.
I nie chcę wiedzieć.
Dobrze, że ją zobaczyłeś. Wiedz, co się dzieje z ludźmi.
Z prawdziwymi, niewinnymi ludźmi.
Bo wy chcieliście zgarnąć trochę forsy.
Nie wracaj.
W porządku?
Co?
Dzięki.
Byłem dla ciebie ostry.
Tak.
Utrzymałeś ze mną kontakt, kiedy siedziałem.
Szanuję to.
Zawsze będę cię wspierał, tak jak ty mnie.
Jak mama?
Nie żyje.
Co?
Nie żyje.
Jak to?
Stary, nic nie mówiłeś.
Nie sądziłem, że chcesz wiedzieć.
Jak to, kurwa? Co się stało?
Jak umarła?
Wyszła ze swoim facetem.
Zmokli, więc wrócili i włączyli piekarnik.
- Piekarnik? - Tak.
I co się stało?
Chcieli się ogrzać.
Kurwa, zgubiłem się.
Czemu nie włączyli palnika?
Były elektryczne, a piekarnik gazowy.
Nie mieliśmy prądu.
A piekarnik działał.
Nie, gaz był odcięty. Nie.
Jebać to. Co się stało twojej mamie?
Włączyli piekarnik, by ogrzać stopy,
ale się naćpali.
Zasnęli i spaliło im stopy.
Tak umarła?
Umarła dopiero potem.
Miała sepsę w stopie czy coś takiego.
Zatruła jej krew.
Jej stopa zrobiła się zielona i tak umarła.
Ale gość wciąż żyje. Widziałem go ostatnio.
Nie ma nogi i chodzi o kulach.
Pojebane.
Co za pojebana historia.
Jest jak jest.
Nie masz szczęścia w życiu.
Gdybyś mógł mieć wszystko,
- co by to było? - Co?
Mógłbyś zrobić i mieć wszystko.
Chcę mieć supermoce, jak Spider-Man.
Posrało cię. Żadne supermoce.
Coś, co naprawdę mógłbyś mieć.
Poszedłbym na mecz Arsenalu.
To najlepszy zespół w jebanej Premier League.
- Mecz Arsenalu? - Tak.
Załatwione.
- Nie. - Tak.
Super. Dziękuję.
Gdy wrócimy, zabiorę cię na mecz.
Skopią komuś dupy.
Sprawdź, czy u Gema w porządku.
Dobra.
Słuchaj.
Masz załatwić miejsca w pierwszym rzędzie.
Koło trenera.
Pewnie.
- Dawaj. - Zobacz teraz.
- Uderzyło w.... - Mogłem cię zaatakować.
Zobacz teraz.
- Masz farta. - Koniec.
Zobacz. Przejęcie.
Spoko. Pokażę ci.
No dawaj.
Napisy: Krzysztof Zając