NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wychodzisz w piątek. W moim skrzydle ma być spokój.
Kumasz? Masz nie nękać nowych.
Panie Bennett!
Daj mi trochę chleba. Dzięki.
Hej, mistrzu.
- Chyba ktoś... - I trochę tego.
- ...wychodzi z paki. - Tak, Modie.
- Nałóż mi, John. - Co robisz?
- A jak myślisz? - Bez jaj.
Wyluzuj. Zrób to na zewnątrz.
Stary, to nie Summerhouse.
To moje skrzydło i ludzie. Okaż szacunek i wpuść mnie.
Taki z ciebie bandzior?
Pamiętaj, do kogo mówisz.
John, nałóż mi.
- Co jest? - Co robisz, kurwa?
- Chcesz do izolatki? - Pojebało cię?
Chcesz pomedytować?
Bierzcie żarcie i wracajcie do cel.
Kurwa, poważnie?
Uspokój się.
Albo co?
Wielki Sully, co?
Jeszcze fasoli.
Ogarnij się. Myślisz, że wychodzisz w piątek,
ale mogę go zmienić na kolejny rok.
Przyłapię cię na gorącym uczynku
i wrzucę do izolatki, nim zdążysz stąd wyjść.
Zaufaj mi, nie zawaham się. Właź.
Daj mi tylko powód.
Do kurwy nędzy.
Byłeś w moim pokoju?
- Nie. - Przyznaj się.
Nie wchodzę tam. Co się stało?
Nic, nie martw się.
Pamiętaj, że dziś wywiadówka!
Pogadaj z panem Evansem.
Ma się za śmieszka.
Oby reszta cię chwaliła.
Zabrałeś kasę z mojego pokoju. I nawet nie próbuj kłamać, Aaron.
- Dobra. Wybacz. - Czemu ją wziąłeś?
- Przeprosiłem. - Cicho bądź. Czemu?
Dla dziewczyny.
Chciałem spędzić z nią fajny dzień.
Ukradłeś kasę na dziewczynę?
- Ja nic nie mam. - Gdzie jest?
- Gdzie jebana kasa? - Dobra.
Masz nie włazić do mojego pokoju.
- Rozumiesz? - Nie będę!
- I nie grzeb w moich rzeczach. - Dobrze.
Przecież przeprosiłem.
- Wiesz, co dzisiaj jest? - Tak.
To wiesz, gdzie masz być.
Odrobiłeś lekcje?
Jasne.
- Spakowałeś się? - Tak.
Dobrze.
Kto to tak wcześnie?
Witaj, jak ci na imię?
Mamo...
Amma Ayittey?
Co?
W porządku. Idź po plecak i drugie śniadanie.
- Do szkoły. - Za wcześnie.
Idź.
Jesteśmy ze Służb Imigracyjnych.
- Tak? - Możemy wejść?
No idź.
- Na razie. - Pa.
Mogę spytać, o co chodzi?
Łatwiej będzie omówić to w środku.
Dobrze.
SZPITAL WOODMERE
Sądzimy, że przebywasz tu nielegalnie.
Mieszkam tu od 18 lat.
Urząd do Spraw Cudzoziemców zezwolił mi na pobyt.
Mam dokumenty.
Masz pracę, Amma?
Oczywiście, pracuję cały czas.
- Gdzie pracujesz teraz? - W szpitalu.
- Jako pielęgniarka? - Pracuję jako pomoc.
Czyli sprzątaczka.
Pracuję jako pomoc, sześć nocy w tygodniu.
Mam dokumenty i zezwolenie na pobyt.
Dobrze.
To wszystko. Jeszcze zadzwonimy.
Trafimy do wyjścia.
- Zamknij się. - Co za strata.
Mowa o gangu, nie?
- Po co ci ten jebany pies? - W porządku?
Czekamy na gościa. Co tam?
Spoko. A u was?
Coś taki zadowolony?
Załatwiliśmy z Kitem Turków.
- Co? - Turków.
Załatwiliście Turków?
- Kurwa. - Mój ziom!
- Kto wam kazał, do kurwy? - Ja.
- Co na to Modie? - Nie wiem, bo siedzi.
Gdzie tu jebana logika? Skąd będziemy brać towar?
Mówiłem ci już, że mam kogoś.
Mają dla nas towar wysokiej jakości
i sprzedadzą go nam dużo taniej niż Turcy.
- Przemyślę to. - Nie.
- Pogadam z Modiem. - Musimy zgarniać hajs.
Ostatnio nic nie mamy.
To prawda.
- Ma rację. - To prawda, stary.
Ja tu, kurwa, rządzę.
Nie.
Noszą go emocje.
- Musimy zarabiać i tyle. - Właśnie, stary.
Ale pogadam z nim, wyjaśnię to.
- Dobra. Pozdro. - Do później.
Jestem już na to za stara.
Faceci na tych imprezach nie potrafią się zachować.
Zawsze wszczynają na nich jakieś burdy.
Szkoda czasu i kasy.
Skoczymy potańczyć z jakimiś przystojniakami.
Ci goście nie mają kasy, Lauryn.
Co weekend latają tam z szampanem,
byście uwierzyły...
Nie patrz się tak. Że tak wygląda ich życie.
Mogą wam zaoferować tylko szampana i kutasa.
Mnie to wystarczy.
Zresztą cały weekend pracuję i nie mam niańki.
No proszę.
Nie trzaskaj.
- Co tam? - Cześć, Jaq.
- Co tam? W porządku? - Shelley nie chce z tobą gadać.
- Gdzie mama? - Wyszła.
- Kiedy wraca? - Chuj wie.
Ma się za gwiazdę.
Gotowe.
- Co tam? - Spoko?
- Co one tu robią? - A co innego? Paznokcie.
Wyglądają zajebiście. Zrób mi fotę.
Laski się poszczają. Wyglądam jak pieprzona Cardi B.
Gdzie to jest?
- Chcesz to teraz? - A co tu robię?
Co tam, Dris? Spoko?
Mówię ci, Shelley.
Impreza z przystojniakami dobrze by ci zrobiła.
Tylko jedna.
Jestem sama, ale nie zdesperowana.
A ja jestem?
Kurwa, ziomuś!
Na razie.
Był spoko, zanim to się stało.
Gość miał rok temu wylew.
Denerwują się przez to, co stało się Turkom w Tottenhamie.
Będę wyglądać jak prawdziwa laska.
Dzięki. Trzymaj się.
Przepraszam.
- Co podać? - Kawę.
Dziś mamy Impressę, mieszankę Meksyku, Brazylii i Ugandy.
Jest bardzo łagodna.
- Dobrze. - Jasne.
- Na wynos. - To będzie 3,50.
- Jak długo działacie? - Dwa lata.
Interes się kręci?
Tak. W weekendy kolejka wychodzi za lokal.
Po kawę?
Stary, dasz mi tę kawę?
Proszę.
Dzięki.
Przepraszam.
Przesuńcie się.
- Jest Pat? - Kto to, Shelley?
Jak to kto?
Muszę ci podpowiedzieć?
Oczom nie wierzę.
Zdejmę kurtkę.
Dobrze wyglądasz, mamo.
Wcale nie. Jestem stara i schorowana.
Przytyłeś.
Czyżby? Ty też.
Nie mów tak do matki.
Mam cukrzycę. Jak ty się wytłumaczysz?
Rum.
- Poznałeś Shelley? - Tak.
- Cześć. - Przychodzi codziennie.
- Nawet obcina mi paznokcie. - Super.
Jak miło.
Jesteś tu bezpieczny?
Tak, nie martw się.
Muszę zrobić pani zastrzyk.
Ja to zrobię.
Nie zapomniałem.
Pokaż.
Mamo.
Masz zmieniać miejsce nakłucia.
Wiem, ale zapominam i boli mnie wtedy bardziej.
Dobra, zaczekaj.
Masz lód?
Dziękuję.
- Gotowe. - Dziękuję, synu.
Zawsze byłeś w tym dobry.
Posłuchaj.
Muszę już iść.
- Dopiero przyszedłeś. - Wiem.
Jutro wrócę.
Dobrze? Kocham cię.
- Do później. - Uważaj na siebie.
Dobrze, mamo.
Jak długo się nią zajmujesz?
Około rok.
- Dobrze sobie radzisz. - To wyjątkowa kobieta.
- Super. Do zobaczenia. - Trzymaj się.
To jest świetne.
Mój Boże.
- Prysznic się podoba? - Wygląda porządnie.
I ładnie pachnie. Lubię, jak jest czysto.
Przepraszam, spotkanie się przedłużyło.
Zbieram inwestorów, by zmodernizować nieruchomość.
Całkowita rewitalizacja.
Na czym stanęło?
Będziemy potrzebować regularnych dostaw.
Inaczej ludzie pójdą do kogoś innego.
Oczywiście. Tak działa biznes.
Czy 15 kilo miesięcznie będzie wam odpowiadać?
Piętnaście kilo?
To sporo towaru.
Uszczęśliwimy sporo ludzi.
Chyba sobie poradzicie?
Jeśli to wypali, damy wam dużo więcej.
Poradzimy sobie.
Ziomuś, 15 kilo?
Jak to opchniemy?
Zgadamy się z Camem w neutralnym miejscu.
A-Road? Powaliło cię?
Cam brał towar od Turków, nie?
Też będzie szukał nowego źródła.
- Pomyśl trochę! - Tak będzie!
Wiesz, co się stanie, jeśli powiesz mu, że masz dostawcę?
Zrobi z nami to, co my Turkom.
To on będzie w łazience z Lizzie.
Widziałem to. Mam oczy dookoła głowy.
Stary, gadasz jak swoja matka.
To Cam.
Mówiłem ci już o nim.
Gość jest powalony.
Stary, taka okazja może się już nie powtórzyć.
Możemy ją wykorzystać albo żałować do końca życia.
Daj spokój.
Trzepmy kasę.
Podaj!
Tutaj.
Możesz otworzyć?
Zaufaj mi, spodoba ci się. Masz.
- Co? - Co wy tu...
Ćpun. Co ty wyrabiasz?
- A na co wygląda? - Nie.
Nie wolno ci. Spieprzaj z mojej celi.
- Wypierdalaj, stary. - Wiesz, z kim zadzierasz?
Co jest?
- Dziwka. - O co ci chodzi?
O nic.
- Wiesz, co mam? - Tak to załatwicie?
No dawaj.
- W porządku? - Jebana dziwka.
Wyluzuj. Czemu chcesz...
Czyś ty, kurwa...
W czym mogę ci pomóc? Wyglądasz na zestresowanego.
Widać ci wszystkie żyły na twarzy.
Masz tu paczkę dopalaczy w prezencie.
Wyluzuj, szefie. Jest spoko.
- Puść go. Boisz się? - Nie.
Boisz się?
Niech zobaczy, co chcesz zrobić.
- Wstań. - Co chcesz zrobić?
Sully, nie mów, że z powodu wyjścia w piątek
- wielki, zły Sully... - Zabieraj łapy.
...chciał tylko do mnie wpaść i pogadać.
Zawodzisz mnie.
Zabierz ekipę z mojej celi.
Sully z Summerhouse!
Nie wyjdziesz w piątek!
Jebana pizdo.
Siemasz.
W porządku?
- Co ci się stało w ramię? - Miałem wylew.
Wylew?
To typowe dla starców.
- Za dużo balonów. - Wciągałeś N2O?
Było jeszcze gorzej, stary.
Ostatnio jest ciężko. Nie ma jak zarobić forsy.
Dzięki.
Ty też masz coś typowego dla starców.
Masz teraz ciałko po ojcu?
Tak działa na człowieka Jamajka.
I nie wymądrzaj się, bo jesteś dwa razy grubszy.
Stary, przytyłem, wyłysiałem.
- W mordę. - To ze stresu.
Nieważne. Jak było na Jamajce?
Ciężko, stary.
Po śmierci Turków nie ma towaru.
Rzeźnia, co?
Co kilka miesięcy trzeba szukać nowego dostawcy,
a gdy ktoś się pojawi, podbija cenę.
Ciężko z tego wyżyć.
Kto sprzątnął Turków?
Każdy ma własną teorię. Być może Cam z gangu A-Road.
A Fields?
Siedzą cicho, od kiedy zamknęli Modiego.
Modie siedzi?
Tak, i dobrze.
To świr. Dostał 18 lat.
A Hazards? Albo Shillins?
Nie znasz ich, to same dzieciaki.
A ty skąd bierzesz towar?
Od Turków, jak reszta, ale teraz jest nędza.
To dobrze. Nie ma konkurencji.
Racja.
Skontaktuję się z dostawcą i zaczniemy zgarniać kasę.
Gdzie ten stragan?
Gość miał tu sklepik.
- Tam. - Właśnie.
- Co słychać? - Co tam?
Co słychać?
- Co tam? - Znasz go?
- Kto? - To Dushane.
Rządził w Summerhouse. No wstawaj.
Masz dla nas towar, szefie?
Masz tylko tych jebanych gówniarzy?
Tylko ich.
Potrzebujemy ludzi.
I posłuchaj. Jeśli ktoś będzie chciał sprzedać ci towar,
dobrze mu się przyjrzyj.
To on kropnął Turków.
Pozdro.
- Co jest z tobą, kurwa? - Ze mną, kurwa?
Nie znam go. Gdzie się podziewał cały ten czas?
Wpada i patrzy na mnie z góry.
Co?
Przepraszam, mógłbym zobaczyć te zegarki?
Jakiego pan szuka?
Takiego, bym wyglądał dobrze.
Może ten?
Dzięki.
Co myślisz?
- Pasuje panu. - Dobrze w nim wyglądam?
Tak.
Przymierzę ten.
Jak ci na imię?
Mi?
Nikogo więcej tu nie widzę.
Ja jestem Jamie.
Tilly.
Co sądzisz? Wyglądam dobrze? Powiedz szczerze.
Oba pasują, ale ten bardziej.
Nie o to pytam.
Ty wyglądasz.
- Co jest? - Już jest.
- Co? - Jest tu.
Widziałem. Dlatego wyszedłem.
Pogadam z nim. Nie martw się.
Ktoś ty?
Jamie.
Nie znam żadnego Jamiego. Skąd się wziąłeś?
Ziomuś. Myślisz, że ci daruję, bo są tu kamery?
- Teraz ja rządzę Fields. - Wybrali cię na szefa?
Tak to wygląda?
- Co z Leytonem? - Wszystko spoko.
Pojechał do rodziny.
Co chcesz?
Mam dobry towar. Kokę i brąz.
- Co powiesz? - Skąd to masz?
- To moja sprawa. - Po ile?
- Kilo koki za 40. - Kafli?
To sporo. Masz się za takiego ważniaka?
Nie dam rady na to zarobić.
Skończ. Zarabiasz pięć razy tyle, bracie.
Lepiej, żeby źródło miało zajebistą ochronę,
bo jeśli skończą jak Turcy, to znowu będzie posucha.
Chcesz towar czy nie?
Wiesz co? Podzielmy się.
Damy ci lepszą ochronę.
Nie będziemy się niczym dzielić.
Pogadam z ziomkami i odezwę się.
Tak?
- Dobra. - Spoko.
Co powiedział? Spoko?
Wszystko spoko. Wracam do sklepu.
- Odezwę się. - Na pewno.
Stary, jest spoko. Trzymaj się.
- Spoko. - Pozdro.
Stęskniłaś się?
- Wezmę ten. - Jest w porządku.
Myślisz, że jest słaby?
To nie tak.
Kierownictwo każe nam tak mówić, by klient był zadowolony.
Jesteś szczera.
Kupisz go?
Jeśli dasz mi swój numer.
- Nie dam ci go. - A kierownictwo?
Mam być zadowolony.
Nie dam ci numeru.
W porządku.
Dam ci swój.
Nie chcę go.
Proszę, to mój numer.
Zadzwoń albo napisz.
- Wezmę ten. - Super.
Chcę, byś w kolejnym semestrze był bardziej skoncentrowany.
Oprócz tego, jesteś najlepszy w roczniku.
Jak jego ojciec.
- Miło państwa poznać. - Wzajemnie.
- Zostaw ten telefon. - Piszę do Aarona.
Teraz nasza kolej.
Usiądźcie.
Jestem pani Griffiths, wychowawczyni i nauczycielka historii Stefana.
- Jak sobie radzisz, Stefan? - Sam nie wiem.
- Lubisz historię? - Nie.
Nie bądź niegrzeczny.
Dobrze, zobaczmy.
- Obecność. - Pilnuję, by nie wagarował.
Ma 100% obecności.
- Dwójka za lekcje. - Jeden to najlepiej.
Dwójka za organizację.
Trójka za koncentrację i zachowanie.
Czyli sobie radzi?
- Mógłby się poprawić. - Jasne.
Proszę mi zaufać, poprawi się. Prawda, młody?
Ma porządnych znajomych. Przyjaźnisz się z Atsem, prawda?
- To mój kumpel. - Daje mu dobry przykład.
Masz być tak dobry jak on.
Uczniowie będą tworzyć drzewa genealogiczne.
Chcemy ich zainteresować historią.
W porządku?
Czy nie mogę?
Jasne, że możesz.
- Świetnie. - Tak?
- Miło było poznać. - Wzajemnie i dziękuję.
- Do jutra, Stefan. - Kto teraz?
Pan Evans. Nie lubi mnie.
Dziękuję.
- Do jutra. - Do widzenia.
- W porządku? - Tak.
- Nauczyciele są spoko? - Z historii mam same jedynki.
Tylko jedną, reszta to trójki.
Kłamie. Dwójkę też mam.
Nauczyciele bardzo chwalą Atsa.
- Wszystko w porządku? - Modlę się o to.
Co tam?
Masz już dość zmartwień. Stefan to dobry chłopak.
Muszę iść do pracy.
- Proszę się trzymać. - Dziękuję.
Trzymaj się.
Witam. Jest pan krewnym?
- Bratem. - W porządku.
Stefan, jak sobie radzisz w swojej opinii?
Nie idzie za dobrze, co?
Widzę, że dał mu pan kiepskie oceny.
Stefan prawie się nie stara.
Jak to? Inni nauczyciele dali mu wyższe oceny.
To pan ma odmienne zdanie. Rozumie pan?
Problem jest z panem, a nie z nim.
Podobno jest pan sarkastyczny.
Nikt nie lubi sarkazmu, jasne?
Może przejrzyjmy jeszcze jego oceny.
Mam same jedynki, poza geografią.
Spoko.
Stefan urodził się o pierwszej w nocy.
O 22.00 mama zadzwoniła po tatę, by po nią przyjechał.
Pojechali do szpitala.
Mama od razu chciała wyjść.
Moje urodziny, 26 sierpnia.
Tak.
Przyszliśmy tutaj, usiedliśmy na tej ławce
i patrzyliśmy na niemowlę.
Na mnie?
Akurat szła tędy jakaś starsza kobieta.
Podeszła i zapytała: „Kiedy urodziło się to dziecko?”.
Mama odparła, że rano.
Kobieta nie mogła w to uwierzyć,
bo za jej czasów matki leżały w szpitalu dwa tygodnie.
Mama była silna.
Nie pamiętam, żeby chorowała.
Nawet na katar.
Tata też był silny.
Gdy coś mówił, wszyscy słuchali.
Tak.
Dlatego przychodzimy tu w ich urodziny.
Sto lat, mamo.
Nie martw się. Dobrze sobie radzisz.
Ty jesteś na to za stary.
- Bracia? - Pewnie.
Opowiedz o dziewczynie, którą chciałeś zabrać na randkę.
- Abby. - Tak.
Abby?
Zabierz Abby w jakieś fajne miejsce.
Dzięki.
To dla ciebie. Byłem z ciebie dumny w szkole.
Dobra robota.
Wracajcie do domu. Ja muszę podzwonić.
Do później. Trzymajcie się.
Na razie.
- Wszystko spoko? - Tak.
Na maksa.
Kocham cię.
- Trzymaj się. - Uważaj na siebie.
Amma.
Witam.
Był u ciebie ktoś ze Służb Imigracyjnych?
Tak.
Usiądźmy.
Obawiam się...
Nie wiem, jak to powiedzieć.
Musimy cię zwolnić.
Przykro mi.
Nie rozumiem.
Dostaliśmy informację z Home Office.
Naruszymy prawo, jeśli cię nie zwolnimy.
- Jak to? - Wybacz.
Proszę tak nie mówić.
Naprawdę mi przykro.
- Wyluzuj. - To wszystko?
Graj, nie gadaj.
Unik.
I nie żyjesz.
- Nie rób tego, widzę karty. - Przestań podglądać.
- Co ty gadasz? - Szybko.
Zajebiście.
- Dobrze, stary! - Dawaj. Coś taki cichy?
Zamykamy!
Stary, to ja biję jego.
Biorę fajki.
Kolejnym razem pogadaj z mamuśką.
Przekaż jej, że przez telefon będę dużo spokojniejszy.
Zimna krew, panowie.
Szacunek.
Jebana dziwka.
Kurwa!
Wszyscy do cel! Ruchy!
Do cel, panowie! No już!
Co robicie, kurwa?
Zamknięte!
Nic nie zrobiłem.
Spokojnie, zajmiemy się tobą.
Będzie dobrze.
Pierwsza dostawa to po pięć toreb koki i hery.
Oto, jak będzie.
Zadzwonię z miejscem i godziną.
Odbierzesz towar.
Będziesz minutę wcześniej? Nici z prochów.
Będziesz minutę później? Nici z prochów.
To samo, jeśli nie będziesz mieć kasy.
- Jakiej kasy? - Dziesięć koła depozytu.
Przynieś tyle, jeśli chcesz towar.
Kumasz?
Po wymianie towar to twoja odpowiedzialność.
Masz oddać Sugarowi jego dolę.
W tym za chłopaka z Jamajki.
Jest pan oskarżony o napaść na współwięźnia.
Arbitraż rozstrzygnie o pana winie.
W razie winy czeka pana dodatkowa odsiadka oraz izolatka.
- Przyznaje się pan do winy? - Nie.
Jak pani wie, jutro mam zostać wypuszczony.
Czemu miałbym robić coś tak głupiego?
To bez sensu. Zresztą znam Modiego.
To mój kumpel.
Szanuję go, a on mnie.
Gdzie pan wtedy był?
Czytałem gazetę w celi.
Nagle wpadło trzech klawiszy i przytargało mnie tutaj.
Nie pisze pani.
Proszę mi powiedzieć.
Kogo obwinia Modie?
Mnie?
Wątpię.
Ktokolwiek mówi, że to ja?
Jeśli ktoś faktycznie tak twierdzi,
niech powie mi to w twarz.
A jeśli nikt tak nie twierdzi,
jak podejrzewam,
to nie macie żadnych świadków.
Napastnik użył plastikowej miski, by poparzyć więźnia.
- Zostawił na niej odciski. - Znaleźliście moje?
- Nie, bo użył pan rękawiczek. - Bo tego nie zrobiłem.
Nie macie odcisków,
żadnych dowodów,
nagrania
ani świadków. Ofiara też mnie nie zidentyfikowała.
Co tu robię, do chuja?
Jutro rano powiadomimy pana o wyroku.
Mogę iść?
Wskakuj do fury.
Nie zamierzam.
To moi kumple. Nie martw się.
Pojedziemy do klubu.
Nie pojadę z nimi.
- Wie, że jest zimno. - Nie wsiądzie, ziomuś.
Chce, żebyście wyszli.
- Proszę was. - Co?
Nie chce widzieć waszych ryjów. Wyskakujcie stąd.
Ty też, Si. Zrób to dla mnie.
- Spoko? - Dobra.
Spoko.
Wysiadają.
Nie da się przekonać, ziomuś.
Żartujesz?
No dawaj. Zrób to dla mnie.
Teraz jestem sam. Wskakujesz?
Wsiadaj. To dobry gość.
Jesteś mi dłużny.
Lepiej wyrwij.
Jamie to świr. Chodźmy.
- Kto to? - Co?
- Cholera. - Kurwa!
W mordę.
Co jest, kurwa?
Kto to?
- Kurwa! - Kto to był?
Kto to, kurwa?
Kurwa!
Jebać ich!
Dzień dobry.
Godność, data urodzenia i numer więzienny.
Gerard Sullivan, 13 lutego 1984.
81910593.
Wielki dzień.
Proszę podpisać kilka druków, a potem dam panu zapomogę.
Proszę podpisać w tych miejscach.
Utrzymuje pan relacje z rodziną lub znajomymi?
Któreś z nich urwały się podczas odsiadki?
Jeśli tak, wciąż może pan je odbudować.
Gdy dowiedzą się o pana postępach,
zwłaszcza w temacie poprzednich problemów...
Gdzieś jeszcze podpisać?
Musi pan o tym pamiętać.
Coś jeszcze?
Proszę podpisać, by dostać zapomogę.
To 46 funtów.
- Może pan przeliczyć. - Tak zrobię.
Co tam?
Chodź.
- W porządku? - Tak. A u ciebie?
- Spoko. - To dobrze.
Wyrosłeś.
Spójrz na siebie.
Jak było?
Chujowo.
Napisy: Krzysztof Zając