NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Zobacz.
Znów wracają zombie.
To oni.
Mieliście tu, kurwa, nie przychodzić.
Daj nam działkę.
- Macie kasę? - On ma.
- To jest gówno warte. - Ma bluetooth.
Nawet moi przodkowie mieli bluetootha.
Przynieście coś ciekawszego, jak iPad.
Daj nam tylko dwie działki. Jest warty dwie stówy.
Nie jest taki zły.
- Spierdalaj. - Turcy!
Spierdalaj!
- Dobre wieści, przyjacielu. - To wiele zmienia.
Potrzebujesz kasy.
Z wami zawsze potrzebuję kasy.
- Tym razem 50. - Ile?
To drogi towar.
Chcesz pomarańczy i ananasów, to za nie zapłać.
Wszystko podrożało.
Fury, żarcie, kawa.
Przez Brexit.
Mów po ludzku, kurwa.
Kolega mówi, że jesteś facetem,
ale według mnie kobietą.
Spytaj żony.
Żony?
Jeśli nie chcesz, spoko.
Zadzwonię później. Umówimy się.
Czemu pozwalasz się tak traktować?
Gówno zrobią.
„Zadzwonię później”. Co to, kurwa, oznacza?
Co zrobimy?
Bez jaj, opuść ramię.
- Co jest z rowerem? - Zepsułeś go.
- Nie. - Coś się zjebało.
- Wyluzuj, stary. - Napraw go.
Odpierdala ci.
- Chyba tobie. - Już!
Czemu musiałeś rzucić rowerem?
Nie wiem.
SZARPANY KURCZAK
- Pomóc ci z tym? - Nie, na luzie.
Kończ już, bo zjem ciebie.
- Kumasz? - Co?
- Mnie? - Tak.
W życiu.
Coś tu wali.
- Cicho! O co ci chodzi? - Mówię ci.
- Kiedy będzie? - Zaraz.
Dawaj.
- Nie poparz się. - Gotowe!
Pachnie nawet nieźle. Spisałeś się.
- Zabieraj te książki. - Dobra, wyluzuj.
Pospiesz się, Stefan. Muszę coś załatwić.
Daj najpierw mi.
- Czekałem na to, stary. - W mordę.
Daj mi duży kawałek. Wygląda nieźle.
- Hej. - Co?
Miał być szarpany.
Czemu ciągle go męczysz? Odpuść.
Zawsze mnie męczy.
- Spoko, Stef. Jest dobre. - Nie?
Kto gotuje lepiej, ja czy Aaron? Ja, nie?
- No raczej. - Nie okłamuj dzieciaka.
- Jest dużo gorszy. - Zamknij się.
Widzisz? Nawet nie zje. Już wychodzi.
- Czemu nie jesz? - Mam sprawę.
Zjem potem. Wrzuć to do lodówki.
Dobra.
Czego rżysz?
- Zmywasz to. - Co?
Wyluzuj, stary! Ziomuś!
Stefan gotował, a ty zmywasz.
Kiedy wrócę,
- zlew ma być czysty. - Mam dwa projekty.
Zmywasz.
O dziewiątej do wyra.
- Jasne. - Luz.
- Słyszałeś? - Cicho.
Masz pozmywać.
- Zamknij się. - Jamie, czekaj!
Obudzisz mnie, kiedy wrócisz?
Inaczej nie zasnę.
Skoro cię obudzę, to będziesz już spał.
Nie pomagasz mi zaliczyć, kumasz?
Ohydne.
Pieprzysz głupoty. Modie tak nie powiedział.
Może źle zrozumiałeś.
Jeśli go złapią, Leyton przejmie interes.
Kurwa, która już jest?
Były korki. Masakra.
Co mnie obchodzą jebane korki?
Nie każ mi czekać, jasne?
Osiemnaście jebanych lat, G.
To poważna sprawa.
Słyszeliście, nie? Modie wpadł.
Teraz ja tu, kurwa, rządzę.
Co zrobisz z Turkami?
Właśnie. Chcą od nas za dużo forsy.
- Gang tyle nie zarobi. - Właśnie.
Pogadam z nimi.
- Kiedy? - O co ci chodzi?
- Jak będę mógł, kurwa! - Co powiesz?
Powiem im, że muszą obniżyć ceny.
Znam kogoś, kto ma towar.
- Dużo tańszy. - I załatwione.
- Jebać Turków. - Właśnie.
Posłuchajcie.
Jeśli weźmiemy towar od kogoś nowego,
Turcy znajdą tych gości
i ich zajebią!
Później wrócą tutaj, zajebią was,
mnie i resztę pierdolonego gangu.
Zamiast kupić jebany towar taniej,
wciąż będziemy płacić więcej? To nie ma sensu, do chuja.
Pogadam z Turkami.
JAMAJKA
- Coś taki cichy, Dushane? - Nie chcę odwracać od ciebie uwagi.
To ty? Z Summerhouse?
- Ktoś ty? - Moja ciotka tam mieszka.
- W wieżowcu. - Jasne.
Wiedziałem. Mówiłem jej.
Poznaj Mandy.
Powiedziałem: „To Dushane Hill”.
Nie mogłem uwierzyć, że to ty.
Ten gość to prawdziwa legenda.
Legenda z rumem.
Mój kuzyn, Donovan.
I jego kobieta, Sheanay.
- Jak długo tu jesteś? - Jakiś czas.
Odwiedzasz kogoś?
- Coś takiego. - Coś takiego?
Pewnie masz tu co robić.
- Pewnie. - Na bank.
Mogę zrobić zdjęcie dla kumpli?
Pewnie.
Muszę z kimś pogadać. Trzymaj się.
Pewnie. Dzięki, Dushane.
- Cześć, ziomuś. - Co tam?
Ta laska już czeka, aż ją wyrwiesz.
Daj mi to.
Mam dla ciebie robotę.
W poczcie na wzgórzu.
W piątek albo jutro.
Zgarniesz kupę kasy.
Musimy tylko wejść, wziąć kasę i wyjść.
Tym razem kasa faktycznie będzie?
Obliż palce.
No obliż.
To tak banalna robota.
Jutro dam ci jeszcze znać.
Tylko bądź gotowy.
Taką okazję trzeba wykorzystać.
Znowu!
- Tym razem trafię. - Dawaj.
- Zwą mnie LeBron James. - Fuks.
Ats to król.
- Mniejsza. - Chodź.
To twoja piłka?
Tak, idziemy już.
Oddasz mi ją?
- Oddajcie mi piłkę. - Nie ma szans.
Potrzebuję jej.
Co z tego?
Powinnaś grać w netball.
- Stary. - Co?
Luz! Po co tak gadasz?
- Pomóż mi. - Wyluzuj.
- Wesprzyj mnie! - Dokąd idziesz?
Jesteś królem?
Tak.
To chodź.
Roms!
Łap piłkę.
Tak!
Dawaj.
Dawaj, Roms!
Rządzisz!
- Dawaj! - Tutaj, Ats!
Tak, Ro!
- Niezły rzut! - Dobrze, młody!
Nie bój się. Dzisiaj wygrywasz.
- Nie uściśniesz mi dłoni? - Bez jaj.
- Czemu taki jesteś? - Chcesz piłkę, to daj rękę.
- Dziękuję. I ty. - To było ciężkie.
Masz słabą łapę. Teraz ty.
- Coście tacy spięci? - Czego się boisz?
- Zluzuj pory, ziomuś. - Słabo grałeś?
- Serio, gracie świetnie. - Młodzi gangsterzy.
Wkrótce.
- Wkrótce. - Tak trzymajcie,
to może dam wam robotę.
Na serio!
Mówię ci. To złe towarzystwo.
- Nie zadawajmy się z nimi. - Wiem.
Ziomuś.
- Jeszcze raz. - Dobra.
Jeszcze raz.
- Źle to robię. - Spoko.
Gadasz bez sensu. To zły trener.
- I odszedł. - Tak?
Jest najlepszy.
- Czemu? - Nikt nie odszedł.
Właśnie, gadasz głupoty.
- Dureń. - Zazdrościsz.
- Witaj. - Cześć.
- Jak było w szkole? - Nudno.
Szkoła nie jest nudna.
- Nauka też. Witaj. - Dzień dobry.
Co to?
Ats był na wycieczce.
Pamiętasz? Podpisałaś list.
- To wędzony łosoś. - Mnie nie wybrali, bo jestem durny.
Nie jesteś głupi.
Jest strasznie durny.
- Co? - Przestańcie.
- Co ty gadasz? - Dobra.
Idę do pracy.
Obiad macie w piekarniku. Za 20 minut będzie gotowy.
- Stefan może zjeść? - Tak.
Starczy dla was obu.
- Pa. - Masz umyć zęby.
- Pa, Stefan. - Do widzenia.
Siemasz.
WYPOŻYCZALNIA AUT U PERRY’EGO
Pochwaliłbym twój wygląd,
- ale nie lubię kłamać. - Zrób kawę i zamknij ryj.
Gdzie jest Les?
Szukał cię dzisiaj.
- Dać ci radę? - Nie.
Posłuchaj.
Lubię Lestera, ale zadaje się z groźnymi typami.
Czemu tyle gadasz? Łeb mnie nawala.
- Czemu? - Przestań gadać.
Popracuj czy coś.
Sugar to świr. Nie działaj z nim.
- W czym pomóc? - Witaj, Donovan.
- Co tam? - W porządku?
Tak.
Co tu robisz?
To twoja firma?
Nie, mojego ojca, Perry’ego.
- Chcesz wynająć auto? - Tak, coś na weekend.
Dobra.
Dushane ci coś znajdzie.
- Dobra. - Masz prawko?
Jasne.
Spoko.
Wypełnij to. Audi ci pasuje?
Pewnie.
Pójdę po auto. Chwila.
Super.
Szacun.
Przyjedź po mnie.
Zajrzyj pod siedzenie.
Wolisz wynajmować auta?
Mało zabawne.
Zarobisz porządną kasę.
Wchodzimy, bierzemy kasę i spadamy?
Bez ofiar.
Masz teorię i praktykę.
Jeśli teoria stanie się praktyką, tak będzie.
Sugar o tym wie?
Nie wie.
Nie lubi, kiedy działamy na własną rękę.
Co o nim wiesz?
To niezły posraniec.
Widziałem, jak zabrał dziecko matce
i wyrwał mu serce.
To diabeł.
Jeśli Sugar chce czyjejś śmierci, to tak się dzieje.
Co za skurwysyny.
POCZTA
Jebać to.
Pizda. Nikogo nie ma, stary.
Co teraz, kurwa?
Mają wyjść z poczty.
- Stary... - Kurwa!
Zamknięte. Jedziemy.
Jebałby ci matkę!
Wyluzuj.
Potrzebuję kasy, ziom. Chciałem coś zgarnąć.
Kurwa!
Skurwysyny.
SKLEP SPOŻYWCZY
- Co robisz? - Kupię coś do picia.
- Ty nie chcesz? - Nie.
Wezmę dwa soki.
Zaraz wracam. Kupię dwa soki.
Szybko!
No dawaj.
- Gdzie masz dzisiaj kasę? - Nic nie mam.
Dobrze strzelam i wiem, że masz kasę.
A ja znam ciebie, ty parszywy złodzieju.
Spieprzaj!
Idź sobie!
Nigdzie się nie wybieram.
Gdzie jest kasa? Siadaj na ziemi!
Szybko! Dawaj jebaną kasę, babcia!
No dalej!
Skurwysyn.
Do cholery.
W mordę.
Dawaj mi kasę!
Coś taki spocony?
Miałeś z nim nie jechać.
- Gdzie on jest? - Nie żyje.
- Nie żyje? Jak to? - Musiałem go, kurwa, zastrzelić!
- Co zrobisz? - Słuchaj.
Powiedz wujkowi, że mu oddam. Muszę wykupić lot.
Ty uciekniesz, a Sugar nas wymorduje.
- To leć ze mną. - Nie mam paszportu!
- Coś wymyślimy. - To niemożliwe.
- Muszę stąd spierdalać! - Co z moim ojcem?
On nic nie zrobił,
tylko ty!
Kurwa!
Kurwa mać!
Będzie dobrze.
Coś wymyślimy.
Wejdźcie.
- To wasze podwórko? - Nie, kupiliśmy dom pół roku temu.
Podzieliliśmy go na dwa mieszkania.
Zatrudniliśmy ekipę i zrobiliśmy porządny remont.
Profesjonalnie.
Miło was widzieć. Siadajcie.
Proszę. Jeśli się zdecydujecie, damy wam dobrą cenę.
- Ile? - Wystawiliśmy go za 785.
Dla was 700.
Kto zacznie?
Według mnie to dla was wielka szansa.
Sprzedajecie ludziom z waszych kręgów:
hipsterom, bogaczom, białym.
Nie dyskryminujemy. Zaopatrzymy każdego.
I co nam dacie?
Pozwolicie poszerzyć rynek?
Tak. Sprzedamy wasz towar na ulicy.
Opchniemy 1000 razy więcej niż to, co sprzedajecie teraz.
I nie będziecie nawet blisko ulicy.
- Brzmi dobrze. - Ogarniemy wszystko.
Wy tylko siedzicie i zgarniacie hajs.
Jaki hajs?
Kasę.
- Przejmiecie też ryzyko. - Ryzykuję całe życie.
Trzeba wykorzystywać okazje,
jeśli chce się coś osiągnąć.
Mam pytanie.
Śmiało.
Macie teraz dostawcę?
Tak.
I jak zareaguje na wasze odejście?
To jego problem.
W porządku.
Póki nie spadnie to na nas.
Bez obaw. Nie spadnie.
Burczy mi w brzuchu.
Ile ona ma lat?
Dla ciebie za dużo.
Nigdy nie byłem z mamuśką.
Jeśli zobaczę was razem, wezwę służby ochrony dzieci.
Myślisz, że żartuję?
I co powiesz?
Robimy to?
Tak?
Tak. Chodź tu.
To dla Sugara.
- Z zagranicy? - Tak.
Idzie do Sugara.
To ty przyniosłeś fajki?
Tak.
Myślisz, że to wystarczy za zabójstwo Lestera?
Był lojalny.
Chciał zabić kobietę. Nie mogłem mu na to pozwolić.
Co mnie ona obchodzi?
Co dla mnie zrobi?
Lester zabiłby dla mnie nawet siebie.
Zabijał dla mnie od lat, a ty to zjebałeś.
Pytałem Lestera o dorabianie na boku.
Spytałem: „Sugar o tym wie?”.
- Powiedział, że tak. - Tak powiedział?
Tak powiedział.
Moi ludzie nie działają sami.
- Wyłącznie dla mnie. - Lester tego nie rozumiał.
Nie pojechałbym tam, gdybym wiedział.
Nie wyjdziesz stąd żywy, ty kurwo.
Kumasz?
W Londynie nie sprzedajesz.
Masz towar.
Ja mam ludzi.
Zarobię dla ciebie kupę kasy.
Mam jej już za dużo.
Od kiedy to możliwe?
Znam Londyn.
Ludzie dobrze płacą tam za prochy.
Mam tam ludzi.
Za kilo towaru zgarnę 50 kawałków.
Sprzedam tyle, ile wyślesz.
Wielu gości przychodzi do mnie z wielkimi pomysłami.
Gdybym cię nie szanował, od razu zwiałbym samolotem.
Gdybym cię nie szanował,
nie patrzyłbym ci teraz w oczy,
mówiąc, że chcę to naprawić.
Co mu powiedziałeś?
Że wrócę do Londynu.
Nie masz tam sporych kłopotów?
Owszem, mam.
Zobaczę, czy wciąż są spore.
Nie mam wyboru. Tylko to mogłem mu dać.
Dobra. Wyluzuj.
„Stefan, musisz odpowiadać na pytania. Przyjdź do mnie”.
Znowu on.
Jamie, pan Evans od geografii mnie nie lubi.
Wciąż dogryza mi w pracach.
- Sam zobacz. - Jestem zajęty.
Zaraz przyjdę.
- Pokaż, co napisał. - Nie.
Byłem zajęty. Pokaż to.
Idź sobie.
- Mam sobie iść? - Tak.
- Dokąd idziesz? - Wychodzę.
- Dokąd? - Co cię to?
Kuchnia ma być czysta, gdy wrócę.
- To kolej Stefana. - Mam geografię.
Słyszałeś mnie? W kuchni ma być czysto.
- Żadnych garów w zlewie. - Dobra, spoko.
Wygląda smacznie.
- Jamie? - Tak?
- O której wrócisz? - Późno.
Obudź mnie.
Jestem z ciebie dumny.
A ze mnie?
Nie.
- Czego się śmiejesz? - Kiedy jemy?
Zamknij się. Kiedy będzie gotowe.
Dawaj.
W mordę.
- Dwóch. Parkuj. - O co chodzi?
Wracaj.
W czym problem, panie władzo? O co chodzi?
Młody idzie z nami.
- Nie zabierajcie go. - To rozkaz. Wsiadaj.
- Co? - Wsadź go do auta.
Szybko! Kaleka jedzie z nami. Zabierz ten wózek.
- Dobra, zrobię to! - Szybko!
- Wsadź kalekę do auta! - Tylko z werwą,
bo wezwę do tego kogoś innego.
Wybacz, kuzynie.
Słuchaj!
Wsiadaj z drugiej strony. Ruchy.
Spoko. Nie martw się.
Spokojnie, kuzynie. Wszystko będzie dobrze.
Dokąd jedziemy?
Co się dzieje?
- Cicho bądź! - Co jest, kurwa?
Wyciągnij ich z fury.
Wysiadaj.
Nie!
Niech wysiadają z auta.
Wysiadaj z auta.
Dobra, dobra.
No idź!
Co się dzieje, do chuja?
- Na kolana. - Dobra.
Przepraszam, kuzynie.
Przepraszam.
Najlepsi.
Trzy pokolenia w branży.
Nikt nie potrafi tak szyć.
Marokańczyk, pieprzony orospu çocuğu, kradnie moich pracowników.
A teraz kopiuje fasony i sprzedaje za połowę.
Szczegóły są nieważne.
Powstrzymaj go.
Proszę. Dla żony.
O nie!
Zamknięte!
Otwórzcie!
Kurwa.
Szanujesz Sugara?
Szanujesz go?
Kuzynie.
Jesteś cały?
Chodź, wezmę cię.
Która godzina?
Widziałeś mnie.
Teraz idź spać.
Dziwnie pachniesz.
Napisy: Krzysztof Zając