SERIAL NETFLIX
- Wszystko gra? - Cześć. Co u ciebie?
- Spoko. A u ciebie? - Dobrze, dzięki.
To dobrze. Jak się czujesz?
Nieźle. A ty? Wyglądasz olśniewająco!
- Tak myślisz? - Tak.
Staram się.
Mam posortować te koraliki?
Poproszę.
Na pieprzoną ziemię.
Jedź!
Załatwione.
Wszystko dobrze?
Tak.
Na pewno?
Tak, stary.
- Co tam? - Jak leci?
I jak? Przykro mi z powodu mamy.
To Junior.
Kuzyna oskarżono o podwójne morderstwo.
Ma przesrane, ziomie.
Mają jego DNA i świadków.
Nie wróci do chaty. Zryta sprawa.
Siedzi w tym samym skrzydle co Ruben.
Rozwiąże ten problem.
Co tylko chcesz.
Ziom może zrobić to powoli lub szybko.
W celi, na spacerniaku.
Głośno, jeśli chcesz coś przekazać. Albo cicho.
Wisi mi to. Po prostu to musi się zdarzyć.
Powiem wprost, ziomie.
Jak strażnicy odizolują go dla bezpieczeństwa,
- będzie trudniej go zdjąć. - Więc trzeba to zrobić dziś.
Załatw to.
Już jest załatwione.
- Zadzwoń, jak zamkniecie sprawę. - Spoko.
Jasne.
Przykro mi z powodu mamy.
Niełatwo stracić rodzica, ziomie.
Siadaj, chłopie.
Mów. Co masz dla mnie?
Miałeś rację.
Kit spieprzył temat.
Kiedy mnie nie było,
opiekował się moimi braćmi.
Ats dopieprzał się do Stefa. Nękał go.
Kit zapłacił ziomkowi,
młokosowi, o którym mówiłeś,
żeby dał Atsowi nauczkę.
Ats nie miał dostać kosą, tylko lekki wpierdol.
Nic o tym nie wiedziałem.
A nawet gdyby,
to by nie przeszło.
Mówię ci bez lipy.
Lojalny ze mnie ziom. Kit też jest lojalny.
Pozwól nam to udowodnić.
Kit musi zniknąć.
Jak to?
Wiesz, o co mi chodzi.
Kit musi zniknąć.
A ty to załatwisz. Dziś.
Jeśli Kit nie umrze do jutra,
to ty znikniesz.
Spieprzaj.
Sprawdzimy, czy jest lojalny.
Ostrzelali salon Shelley.
- Co? - Kaemami. Gliny już tam są.
Przepraszam.
Nic ci nie jest?
Przyrzekam ci…
Dostaną za swoje.
I już nie wrócą.
Wyprostujemy temat.
Słyszysz mnie?
Chyba chcą mnie przesłuchać.
Spadajmy.
Kolesiowi odjebało, jeśli myśli, że cię tknę.
Jesteśmy braćmi.
Rodziną.
Na całe życie.
Ale będę z tobą szczery.
Dushane i Sully ruszą na nas.
Uderzą srogo.
Co teraz?
Co zrobimy?
Musimy zwiać.
Musimy dziś stąd spieprzać.
Ale dokąd?
Mam kuzyna w Cardiff.
- Tak? - Mógłby nas jakoś ustawić.
Cardiff jest w chuj daleko.
Wiesz co?
Przyklep to.
Walić to. Zadzwoń i przyklep, brachu, bo czasu niewiele.
Musimy wyjechać wieczorem.
Ogarnę braci i wdepnę później.
Tak?
Trzymaj się.
Chcę wiedzieć wszystko o tym Curtisie.
Wszystko!
- Nie wiem… - Słuchaj, nie pieprz mi tu!
Przysięgam, lepiej zacznij gadać!
Ma siostrę, Vee.
Drugi koleś, Speaks, często się przy nich kręci.
Handlują spluwami.
- Przepraszam… - Komu pomoże twoje „przepraszam”?
Już nie jesteś taka wygadana?
Co z tą twoją wygadaną, tłustą mordą?
Pieprzona idiotka! Kurwa mać!
Jaq, musisz rozwiązać tę sprawę.
Już dobrze.
Koleś dziś ma być trupem.
Mam to w dupie!
Zadzwonię do Curtisa.
I co powiesz, Jaq?
Że przyprowadzę Lauryn.
Nie. Koleś jest zbyt przebiegły.
Wpadniesz w pieprzoną zasadzkę.
- To bez sensu. - Ale to ja nawaliłam.
To moja siostra, mój problem i obowiązek.
- Muszę posprzątać ten burdel. - Nie możesz…
Czy ktoś cię, kurwa, pytał o zdanie?
Całe życie
nawalałaś i rozpieprzałaś mi wszystko.
Jedno gówno za drugim!
Kiedy naprostujemy ten szajs…
Ty i ja?
Koniec z nami!
Joł.
- Myślałem, że nie przyjdziesz. - Nie przegapiłbym tego.
Zaczniesz?
Ja zacznę.
Sto lat, tato. Tęsknimy.
Sto lat, tato.
Oto jesteśmy.
Wciąż tu jesteśmy.
Wciąż silni.
Aaron realizuje się na uniwerku, tak jak mówiłeś.
Jak już skończy, będzie wymiatać z tym marketingiem.
No i Stef…
Nie będę kłamać…
Stef opuścił się w szkole,
ale wróciłem, więc teraz poprawi te oceny.
Czyli jakoś się trzymamy.
Widzimy się za rok.
Nigdy was nie zapomnę.
Jesteście moimi braćmi.
Wracam do książek.
Czekaj.
Mam z wami do pogadania.
Coś się stało.
Nie mogę powiedzieć co, ale sprawa jest gruba.
- Wyjeżdżamy wieczorem. - Co?
Wyjeżdżamy? Niby dokąd?
Kuzyn Kita ma chatę w Cardiff. Zatrzymamy się tam.
Cardiff?
Co ty gadasz?
- Gdzie leży Cardiff? - W Walii.
- Na drugim jebanym końcu kraju. - Nie gadaj tak. Pamiętaj, gdzie jesteśmy.
Idźcie do chaty i spakujcie, co trzeba.
Gdy zadzwonię, bądźcie gotowi.
W tym tygodniu mam egzaminy. Zapomniałeś?
To najważniejsze egzaminy, a ty mi z tym wyskakujesz.
Jakoś to obejdziemy.
Jak chcesz to obejść? Nie da się.
- Nie wyjadę! - Aaronie, tu nie chodzi o ciebie.
Czaisz?
Chodzi o nas wszystkich. Żebyśmy byli bezpieczni.
Dlaczego miałoby być inaczej? Mów. Co zrobiłeś? Co, kurwa, zrobiłeś?
Co ci mówiłem o takim gadaniu?
- A co z uniwerkiem i moim dyplomem? - Rozwiążemy sprawę.
Ale teraz musisz spakować walizki dla siebie i Stefa.
O co biega, brachu?
Dokąd idziesz, Stefie? Wyluzuj!
Stefie, brachu.
Joł.
Błagam, idź do domu i zrób to dla mnie.
Zrobisz mu to teraz, a rozpieprzysz go na całe życie.
Aaronie, brachu, potrzebuję cię.
Nie rozumiesz tego?
Nie.
Nie mieszaj mnie już w twoje uliczne, gangsterskie życie.
- Nie jestem tego częścią. - To nie tak…
Zrobię dyplom i spieprzam stąd.
- Wyluzuj. - Jestem wyluzowany.
Kto dzwoni?
Chcesz Lauryn, prawda?
Wiesz, że tak.
Byłoby inaczej, gdybyś dała mi z nią pogadać.
- Przemówiłbym jej do rozsądku. - Słuchaj. Wyślę ci adres.
Przynieś zajumany towar i hajs, co do banknotu,
a ja przyprowadzę Lauryn.
Rozumiesz zapewne, Jaq, że jestem trochę podejrzliwy.
Czemu nagle chcesz, żeby Lauryn do mnie wróciła?
Bo mam szefów, a ci są na mnie wpienieni.
Lauryn nie jest ich siostrą.
Chcą mieć to gówno za sobą. Dzisiaj. Więc muszę to ogarnąć.
Słyszysz mnie?
Tak.
Oddajcie to, co zabraliście, a ja wam dam Lauryn.
Tak czy nie?
Gdzie się spotkamy?
Wyślę ci lokalizację. Za godzinę.
To pułapka.
Myślą, że jesteś na tyle głupi, by w nią wpaść.
Nie, wpadną w naszą pułapkę.
Porwiemy Jaq.
Co?
Jaq za Lauryn.
Po sygnale zostaw wiadomość.
Cześć, Dushane.
Powinniśmy porozmawiać…
o Hiszpanii.
Więc…
oddzwoń i…
powiem ci, jaka jest sytuacja.
Do usłyszenia. Na razie.
Dlaczego Dushane ignoruje moje telefony?
Matka mu zmarła. Nie bierz tego do siebie.
Nic ci nie powiedział?
O mnie?
Typu?
Oboje wiemy, jaki jest bezwzględny.
Nie masz chyba powodu do paranoi.
Prawda?
- Sprzedajmy sprzęt. - Serio?
- Tak. - No ziomie. Wejdź.
Kiepski moment, Juniorze.
Będziesz chciał to usłyszeć.
Przeniesiono mojego kuzyna.
Mów dalej.
Bez uprzedzenia. Żadnego.
Przenieśli go do Scrubs.
Więc to, czym miał się zająć…
Spalona sprawa.
Nic z tego.
Ja pierdolę.
Co pierdolisz, brachu?
Jest wystawiona do odstrzału.
Tam jest.
To pewnie ona.
- Gdzie jest Lauryn? - Gdzie jesteście? Tutaj?
Zaczyna się.
Pokaż mi Lauryn.
Lauryn jest w aucie.
Musisz po nią przyjechać. Jest w opór spięta.
Dobra, Jaq.
Zróbmy to, zanim nas zauważą.
Jedź.
Zaczekaj.
Halo?
Kochanie, to ja.
Czekają na ciebie.
Jaq i reszta.
Zasadzają się na ciebie.
Nie chciałam, by ktoś ucierpiał.
Chcę tylko wrócić do domu.
Kochanie. Jasne, że możesz wrócić do domu.
Gdzie jesteś?
Czy to Lauryn?
To Vee?
Kurwa… Zapomnij o tym.
- Wiedziałam, że to był zły pomysł… - Nie.
Nie martw się o nią. Gadaj ze mną.
Powiedz, gdzie jesteś, kochanie, i będzie po wszystkim.
Jeśli ci powiem,
musisz obiecać, że przyjdziesz sam.
Oczywiście. Obiecuję.
Będziemy tylko ty i ja.
Gdzie jesteś?
Joł.
Joł. Mamy ze sobą sprzęt.
- No i? Pokażcie mi gnata. - Nie ustaliliśmy nawet ceny.
Dzieciak się nie patyczkuje! Ile chcesz?
- Cztery paki. - Czterysta funtów? I tyle?
To moja pierwsza oferta.
Co was tak bawi?
- Siadaj. Napij się. - Nie, jest spoko.
- Siadaj. Co z tobą? - Słuchaj.
To ty chciałeś kupić spluwę.
Dobijamy interesu? Czy robimy sobie jaja?
Brachu, lubisz walić prosto z mostu.
- Odwal się. Co jest? - Puść ją, brachu.
- Odpieprz się! - Puść ją!
- Hej. - Hej!
- Odwal się! - Wyluzuj.
Na co czekasz? Złap go!
- Puszczaj! - Zamknij się.
- Łap go, cepie. Ręce mu się trzęsą. - Co ty robisz? Oddaj mi to.
Puść ją.
Kazałem ją, kurwa, puścić!
Tio, idź.
Wiesz, co właśnie zrobiłeś?
Łapcie go!
Dalej!
Tio!
Gdzie jesteś?
Wróć do domu i zacznij się pakować.
- Przyjedziesz po mnie? - Mów.
- Ja pieprzę! - Dokąd zjebał?
- Szukajcie dalej. - Zajrzyj tam.
Co?
Przyjdź, proszę.
Znajdę cię! Przysięgam. Wiem, że gdzieś tu jesteś!
Lauryn?
- Przepraszam. - Lauryn.
Wybacz mi.
Hej.
Ty głuptasie. Co ty sobie myślałaś?
Wiedziałem, że się opamiętasz.
Te cholerne hormony.
Nie jesteś sobą.
Ale musisz
mi obiecać,
że nigdy więcej nie zrobisz mi czegoś takiego.
Zawsze będę przy tobie.
Zawsze cię znajdę.
Nieważne co.
Bo jesteśmy rodziną.
Kocham cię.
Chodźmy.
Gdzie twoja torba?
To wszystko.
Ty jebana zdziro!
Puść mnie!
Przepraszam!
Curtisie, przyjedziesz czy nie?
Gdzie ty, kurwa, jesteś?
Kto…
Lauryn, to ty?
Kurwa.
Zejdź ze mnie!
Chodź tu, fiucie!
- Masz, gnojku. Dokąd to? - Puśćcie mnie!
Gdzie jest sprzęt? Gdzie go masz?
Gdzie mój gnat?
Brachu, gdzie jest ten sprzęt?
- Joł! Co wy odpierdalacie? - A to kto?
Wszystko gra?
To mój brat. To mój, kurwa, rodzony brat.
Ocipieliście?
Nie chcecie tego dymu. Serio.
- Brachu, ukradł mi coś. - Niczego nie ukradł.
- Ukradł mi gnata! - Nie!
Pieprzysz. Niczego nie ukradł. Co teraz?
Co za… Stul pysk, cipo!
Pogięło cię?
Odsuńcie się.
Nie chcecie tego dymu. Już wam, kurwa, mówiłem!
- Jasna sprawa, brachu. - No właśnie.
Jeśli znów was tu zobaczę, macie przesrane.
W porządku?
Już dobrze.
Wynośmy się stąd.
Stefie, nie martw się.
Nigdzie nie jedziemy.
Lauryn?
Lauryn, chodź. Wstawaj!
Tak jest. Już dobrze. Trzymam cię.
Chodź. Już dobrze.
Trzymam cię. Chodź.
- Wchodźcie. Zamknijcie drzwi. - Idź na górę.
- Co? Zadanie wykonane. - Hej! Posprzątajcie to.
Co się głupio gapicie?
Brachu, dopilnuj, żeby bryka zniknęła.
- Zajmij się też siostrą. - Hej.
Czy możesz pozbyć się bryki i zająć się siostrą, proszę?
A ja zajmę się Rubenem.
Dobra, szefie.
Idźcie na górę. Znajdźcie prześcieradło.
Daj ręce.
Wszystko dobrze.
Cholera! To dziecko?
Tak.
Bardzo chcę ją poznać.
Albo jego.
Nie.
Dziecko będzie małą królową.
A ja będę najlepszą cholerną ciocią.
Zgoda?
Trzymam cię.
W porządku?
Walić to.
Braciszku, gdzie jesteś?
Zioma już nie ma.
- Kto, kurwa, mówi? - Posłuchaj.
Hej.
Już nie wróci.
Ale masz opcje.
Zostańcie tu, ale was znajdziemy.
Wal się!
Gdzie jest Curtis?
Ty mnie w ogóle nie słuchasz.
Przysięgam. Już nie wróci.
Druga opcja to spierdolicie tam do siebie.
I żyjcie sobie dalej.
Twój wybór.
Co jest?
Gdzie jest Curtis?
Goście do więźniów Green, Da Costa, Hood,
Karia, Rashad i West, proszę za mną.
Brachu…
Wiem, że to nie był łatwy rok.
Nie prosiłem o to,
żeby zastąpić tobie i Stefowi rodziców.
Brachu, jest ciężko.
W opór ciężko.
Dla wszystkich.
Wiem, że się starałeś.
Też się starałem.
Ale musisz wiedzieć,
że wszystko, co robię…
i na czym mi zależy, jest związane z wami dwoma.
Z tobą i Stefem.
I tyle.
Tak czy siak, dasz radę.
Pebbles, o co, kurwa, biega?
- Nic. To nie… - Czego chcesz ?
To nie tak.
Mam gdzieś, czy masz kłopoty.
Wuju, posłuchaj mnie.
Źle się czułam z tym, co zaszło. Chciałam to jakoś naprawić.
Cześć.
Powiedziałam cioci Taylor, jak bardzo tęsknisz za Tash.
Możecie się widywać co kilka tygodni.
Zostawię was samych.
Pomóż tacie wystroić chatę!
Ma gust do kitu.
- Pa, Pebbles. - Pa, T.
Wsiadaj.
Hej!
Nadal masz naszyjnik?
Tak. Trzymam go w sypialni.
- Nie chcesz więcej ciasta. - Jest dobrze.
- Podobno chcesz być weterynarzem. - Tak.
Chcę się opiekować zwierzętami.
Co by mama zrobiła, gdybym kupił ci psa? Albo dwa?
Cztery psy?
Zabiłaby mnie.
Oszalałaby.
Jak długo się znamy?
Czy kiedykolwiek nie dotrzymałem słowa?
Komu dałeś Noaha, gdy uciekałeś?
Zadbałem o niego, jakby był mój.
Wspieram cię.
Co pomyśli Noah, dorastając w programie ochrony świadków?
Na jakimś odludziu?
Bez przyjaciół, bez rodziny?
Wiedząc, że ojciec jest kapusiem?
Jak to na niego wpłynie?
- Albo na ciebie? - Będę musiał się z tym pogodzić.
Moja mama właśnie umarła.
Co teraz?
Nie powiedziałeś: „Przykro mi”, nie?
Przykro mi z powodu twojej mamy.
Trochę to samolubne.
Zachowujesz się, jakby zależało ci tylko na sobie.
Nie trzeba.
Deborah, twoja siostra…
Wiem, gdzie mieszka.
Znam dokładny adres.
Twoja ciotka i twoi kuzyni na Jamajce…
Też wiem, gdzie są.
Szkoda by było, gdyby musieli cierpieć.
Przez ciebie.
Nie mają z tym nic wspólnego.
Wiem o tym.
Ale wiesz, jak jest.
Zniżysz się do tego?
Pomogę ci.
Pomogę twojej rodzinie.
Hej.
Nie przekonam cię do wyjazdu?
Mam powody, by zostać.
Na razie.
Zostało już tylko kilka dni.
Gdy rada oficjalnie zatwierdzi
nowe propozycje dla Summerhouse’u, wjadą buldożery
i będzie z górki.
Mamy problem.
No dobrze.
Muszę zabić twoją żonę.
Nie wiem, czy dobrze słyszałem.
Tak.
Twoja pani knuła przeciwko mnie w Hiszpanii.
Nie, nie zrobiłaby tego. Kto ci to powiedział?
Pewne źródło.
Poza tym obaj wiemy, że to nie pierwszy raz.
Pewnie znów to zrobi.
Czego chcesz?
Summerhouse’u.
Musisz zmienić z powrotem plany.
Ma starczyć mieszkań dla tych, którzy chcą wrócić.
Dushane, to niemożliwe. Co tak nagle? Myślałem, że to uzgodniliśmy.
Moja mama mawiała,
że Summerhouse to nie tylko liczby,
to dom.
To wspólnota.
Jeffrey, miała rację.
Przykro mi z powodu twojej matki.
Ale nic z tego. Machina ruszyła.
Straty dla inwestorów byłyby nie do przyjęcia.
Daję ci wybór.
Lizzie znika…
albo wycofujesz plany.
Nie jesteś nawet gotowy.
Nie, skończyłem.
Jedziemy twoim autem?
Spoko, brachu. Wiesz, że moja bryka to ogień.
Powiedziałem Aaronowi i Stefowi, że będziemy za 20 minut, więc ruszajmy.
J, stary.
Wiem, co dla mnie robisz.
Doceniam to. Serio.
Mój kuzyn wyjdzie po nas na stację.
W Cardiff.
Ma dla nas chatę, dopóki nie staniemy na nogi.
Załatwił też jakąś fuchę.
Jasne.
Na razie jest spoko.
O co biega z rękawiczkami?
Brachu!
DUSHANE DZISIAJ O 15.31 KIT?
WKRÓTCE WYSŁANO
DZISIAJ O 21.45 KIT?
ZAŁATWIONE
Jamie się spisał.
Tak, dla ciebie.
Spisał się dla ciebie.
Brachu,
sprawdził się.
Był lojalny.
Zostawiamy temat.
Nie wierzysz w to.
Wasze zaszłości są nieistotne.
Uważam, że Jamie jest naszym planem emerytalnym.
Może ty chcesz dalej robić na ulicy na stare lata,
Ja nie chcę.
Czyli o to chodzi.
Wiesz co? Może masz rację.
Pora zostawić to za sobą.
Co to miało znaczyć, Sully?
Słuchaj,
masz swoją drogę, a ja moją.
Nie pasują do siebie.
Wiem, że jesteś na mnie zła.
Masz pełne prawo.
Dużo przeszłam przez ostatnie tygodnie.
Twoja mama, oczywiście.
Sklep.
Inne rzeczy też. Moje dawne decyzje.
Rzeczy, które myślałam, że mam za sobą, ale…
okazało się, że nie.
Powiesz coś więcej?
Bo nie rozumiem, o czym mówisz.
O czym mówisz?
Rozumiem cię lepiej, niż ci się wydaje.
Odkąd jesteśmy razem, ciężko mi z tym, co robisz.
Z tą presją, tymi codziennymi wyborami.
Nie zazdroszczę ci tego.
Nie zawsze się z tobą zgadzam.
Ale w głębi duszy rozumiem.
Naprawdę.
Robisz to, co musisz, by chronić tych, których kochasz.
Tych, na których ci zależy. Rodzinę.
Kocham cię za to.
Mogę potwierdzić,
że obecne plany przebudowy Summerhouse’u
zostały zawieszone.
Tak!
Odjechane.
Miałeś nam pomóc. Dlaczego zmieniłeś zdanie?
Zdajesz sobie sprawę, że trafisz do więzienia na bardzo długo?
Co z twoim synem?
Masz syna.
Dalej, Rubenie. Przyjmij pomoc.
Zatrzymaj łódź. Jeszcze jeden!
Stefie, powiem wprost…
I tak zmywasz.
- Padnięty? - Tak.
Stefie, twoja dziewczyna.
To nie tak. To prezent dla Jamiego. Podziękowanie.
Dokąd idziesz?
Umyj naczynia.
Śliski jesteś, co?
To też poproszę.
Dzięki.
Jamie!
- Jamie! Obudź się! - Jamie!
- Obudź się, proszę! - Jamie, obudź się!
Proszę cię, Jamie, obudź się!
Popatrz na mnie!
Obudź się, proszę! Jamie!
- Wezwij karetkę! - Jamie, spójrz na mnie!
- Halo? - Obudź się!
Napisy: Przemysław Stępień