‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪นี่มันกี่โมงกี่ยามวะ รู้ไหมว่าฉันรอนานแค่ไหนแล้ว
‪หวัดดี เป็นไงบ้าง สบายดีไหม
‪- ไม่ นายแม่งน่ารำคาญว่ะ ‪- เธอก็รู้ว่าฉันอยู่ข้างนอกนี่
‪แล้วคิดว่าไง เช็กไอจีที่ฉันส่งให้รึยัง
‪การซื้อขายฟอเร็กซ์น่ะ
‪แม่งโคตรแจ่มเลยว่ะ
‪มีรูปเก๋ๆ ของไอ้พวกขี้โม้
‪ที่ถ่ายกับรถและเงิน ‪ที่ไม่ใช่ของพวกมันด้วยซ้ำเต็มไปหมด
‪เธอแม่งงี่เง่าว่ะ ได้อ่านความเห็นไหม
‪ฉันดูวิดีโอของพวกเขาแล้ว ‪ทำตามสัญญาณ ไบนารีอ็อปชัน
‪เออ เต็มที่เลยพวก
‪เจ๋ง
‪สแน็ปแช็ตฉันแจ้งเตือนรัวมากเลยนะรู้ไหม
‪- แกไม่รู้เหรอว่าแกอยู่ที่ไหน ‪- เชี่ย
‪อะไรวะเนี่ย
‪เฮ้ย ดูนี่ดิ เหมือนใครวะ
‪ไอ้พวกนี้มันบ้าป่าววะ
‪แกไม่รู้เหรอว่าแกอยู่ที่ไหน
‪- อะไรวะ อะไร ‪- ดูสิ
‪เชี่ย
‪เอาจริงดิ
‪- รู้ไหมว่าแกอยู่ที่ไหน ‪- บ้ารึเปล่าวะ
‪เชี่ย นี่มันซัลลี่นี่หว่า
‪- โย่ ‪- โย่ เป็นไงบ้าง
‪งานเสร็จแล้ว
‪ไอ้คนตัวโตนั่นมีหนอนบ่อนไส้ ‪มือขวาของมันนั่นแหละ
‪เอาจริงดิ แปลว่าจัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม
‪ใช่ เรียบร้อยแล้ว
‪เอาละ ฟังนะ
‪รีบกลับบ้านเลย
‪ต้องการนายข้างถนนว่ะ เข้าใจใช่ไหม
‪เข้าใจแล้ว
‪- อรุณสวัสดิ์ ที่รัก ‪- อรุณสวัสดิ์
‪- ฉันปากเหม็นเหรอ ‪- ใช่ เหม็น
‪ไม่จริง เธอไม่ได้เหม็น
‪เดี๋ยว เอาแขนมันออก ขอดูหน้ามันหน่อย
‪เชี่ยไรเนี่ย
‪แจ็ค มีอะไร
‪เบ็กส์ หยิบชุดวอร์มฉันให้ที
‪เจ๋งเลย ตื่นแล้ว
‪- เธอมาแล้ว ‪- ว้าว
‪- "ว้าว" อะไร ก็แค่ชาหนึ่งถ้วย ‪- ไม่อยากเชื่อตาตัวเองเลย
‪- ไม่ต้องพูดแล้ว มานี่สิ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪คุณไม่ต้องลุกมาก็ได้นะ
‪ผมว่าจะเอาอาหารเช้าไปให้คุณบนเตียงอยู่แล้ว
‪คงจะดีมากเลย แต่ฉันต้องไปรับทิช ‪จากบ้านเพื่อนที่แกไปค้างน่ะ
‪แล้วคุณคิดว่าไง วันนี้อยากอยู่กับผมไหม
‪ทั้งคุณและลูก ไปชอปปิงกัน
‪เลือกซื้อเสื้อผ้า หาอะไรกินกัน ‪ซื้อของที่คุณอยากได้
‪โอเคค่ะ
‪แป๊บนะ
‪มีเรื่องอะไรเนี่ย
‪โย่
‪ฉันต้องคุยกับนาย มีเรื่องสำคัญ
‪โอเค ขึ้นมา
‪เห็นนี่รึยัง
‪- เบาๆ หน่อย ‪- ซัลลี่กำลังมีปัญหาจริงๆ
‪เราต้องรีบจัดการนะ
‪นายจะเอายังไง
‪พวก ทำไมถึงตอบช้านักล่ะ
‪การที่นายสองคนทะเลาะกันมันเรื่องธรรมดานะ
‪อย่าเปลี่ยนความจริงที่เขาคือเพื่อนนายสิ
‪แจ็ค เงียบไปเลย ไปรอในรถ
‪นี่ซัลลี่นะพวก
‪แจ็ค ไปรอในรถ
‪- ไว้ข้างหลังใช่ไหม ‪- ใช่
‪ไปสเปน พี่สาวผม ไปเถอะ
‪บอกแล้วไงว่าฉันไม่ได้จะไปสเปน ไอ้หนู
‪ฉันจะกลับไปลอนดอน ฉันพานายไปไม่ได้
‪อีกอย่างนายต้องใช้หนังสือเดินทางและนายก็ไม่มี
‪เสียใจด้วยนะ ฉันก็อยากช่วย
‪ฟังนะ เขาพานายไปไม่ได้ ฉันพานายไปไม่ได้
‪ไปหาเงินมาแล้วค่อยกลับมาหาฉัน
‪พอได้แล้ว ไปกันได้แล้ว
‪เด็กพวกนี้รักนายจริงๆ นะเนี่ย
‪ทำไมไม่ให้เขาขึ้นเรือนายไปสเปนวะ
‪เขามีครอบครัวนะเว้ย ‪ให้เขาไปหาพี่สาวเขาเถอะ
‪เขาไม่มีเงิน
‪ถ้าฉันพาเขาไปฟรีๆ ‪เด็กพวกนี้จะคิดว่าพวกเขาไปได้ฟรีๆ ทุกคน
‪นี่ไม่ใช่เรือโนอาห์นะเว้ย นี่มันธุรกิจของฉัน
‪เรื่องนั้นฉันเถียงนายไม่ได้หรอก
‪ถ้าเขาได้เงินมาเมื่อไหร่ ฉันจะพาเขาไป
‪แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น ‪ก็นั่งจนบนชายหาดและชมวิวไปก่อน
‪เอาละ ขึ้นรถเหอะ ฉันจะขับไปส่งนายเอง
‪แม่งเอ๊ย ฉันต้องหาคนขับรถใหม่แล้วว่ะ
‪เสียใจกับเรื่องนั้นด้วยนะ
‪ฉันตั้งใจจะพูดก่อนหน้านี้ ‪แต่ฉันรู้ว่านายสองคนสนิทกัน
‪ฉันรู้ว่าเขาเป็นเหมือนน้องชายนาย
‪คงทำใจไม่ง่ายเลย
‪ต่อให้เป็นน้อง แต่ทำแบบนั้นก็ฆ่าอีกสิบรอบได้
‪คริโตมันลืมตัว ลืมว่าเจ้านายมันเป็นใคร
‪นายต้องล่ามหมาของนายไว้
‪ถ้านายคิดว่ามันจะกัดนาย นายก็ต้องฆ่ามัน
‪หัวหน้าแก๊งทุกคนรู้ว่าต้องลงมือเมื่อไหร่
‪เร็วเข้าพวก ไปกันได้แล้ว
‪- รอแป๊บนะ ฉันต้องโทรศัพท์ ‪- เอาเลย ฉันรอตรงนี้
‪- ไง ‪- โย่
‪ไม่นึกเลยว่าเธอจะโทรมา ทางโน้นเป็นไงบ้าง
‪ผมอยากเจอฮวน เอล บูเอโน ‪คุณจัดการให้ได้ไหม
‪ขอเวลาหนึ่งชั่วโมง
‪ฉันจะคุยกับเพื่อนที่สเปน
‪เขาจะจัดการให้
‪ฉันจะส่งเบอร์ไปให้เธอ โอเคไหม
‪โอเค ดี
‪- นี่แปลว่าเราเริ่มแล้วรึเปล่า ‪- มันแปลว่าผมอยากเจอเขา
‪ใช่ แต่เพื่ออะไร
‪ไม่มีจังหวะไหนที่ผมจะลงมือได้ดีไปกว่านี้แล้ว
‪โทรหาคนของคุณที่สเปนซะ ‪แล้วบอกเขาว่าผมจะไปที่นั่นวันนี้
‪แล้วดูเชนล่ะ
‪ช่างหัวดูเชนแม่งดิ
‪นี่ ไอ้หนู
‪นี่
‪ฉันให้นาย
‪ใช่ ฉันให้นาย โอเคไหม
‪ฉันให้นาย
‪ใช่ หวังว่ามันจะพานายไปหาพี่สาวที่สเปนได้นะ
‪ขอบคุณครับ
‪โอเค
‪เพื่อเรียกพวกเขา ‪เฮ้ย ช่วยด้วย ฉันถูกลักพาตัว!
‪ไม่ ฉันไม่ได้คุยโทรศัพท์
‪เธอมันขี้โกหก ฉันรู้ว่าเธอคุยโทรศัพท์อยู่
‪อย่ามายุ่งกับฉัน ฉันขี้อยู่
‪เปิดประตูซะ ฉันรู้ว่าเธอคุยโทรศัพท์อยู่
‪เธอมันไอ้โรคจิต ไสหัวไป
‪ช่วยไปจัดการทีเถอะ
‪เอาของของฉันไปทำไม
‪หลบไป ไปให้พ้นหน้าฉัน
‪เอาโทรศัพท์ฉันมา
‪ฉันไม่ให้โทรศัพท์เธอหรอก นังวัวอ้วน
‪- ก็ฉันท้องไง อีโง่ ‪- เออ ฉันไม่สนหรอก
‪อีโรคจิตบ้าอำนาจ เอาโทรศัพท์ฉันมานะ
‪สรุปว่าคุยกับใครอยู่ล่ะ ใคร
‪- ไม่ใช่เรื่องของเธอ ‪- ใคร
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ฉันจับได้ว่านางคุยโทรศัพท์ในห้องน้ำ
‪คิดจริงๆ เหรอ
‪ว่าเราจะปล่อยให้เธอคลาดสายตา ‪หลังจากเกิดเรื่องคราวก่อน
‪เอาละ อย่าเครียดเลย ลอริน
‪มันไม่ดีต่อเด็ก มันไม่ดีต่อเธอ
‪ฉันอยากได้โทรศัพท์คืน ‪นางเอาโทรศัพท์ฉันไปทำไม
‪ใจเย็นๆ ทำแบบนี้ไม่ดีกับเธอเลยนะ
‪- เคอร์ทิส บอกนางให้คืนโทรศัพท์ฉันมา ‪- เธอจะไม่ได้โทรศัพท์เธอคืนหรอก
‪- บอกนางสิ เคอร์ทิส ‪- วี ฉันขอคุยกับลอรินหน่อย
‪เคอร์ทิส บอกนางให้คืนโทรศัพท์ฉันมา ขอร้อง
‪เธอไม่ต้องใช้โทรศัพท์หรอก ที่รัก
‪มันไม่ดีสำหรับเธอ ไอ้พวกโซเชียลมีเดียนั่น
‪และการจ้องหน้าจอทั้งวัน
‪และรังสี
‪ห้าจีไม่ดีต่อเด็กหรอก
‪พูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
‪เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบให้เธอพูดจาแบบนั้น
‪บอกนางให้คืนโทรศัพท์ฉันมา
‪มานี่สิ
‪เราคือครอบครัวเธอ ลอริน
‪เราคือสิ่งเดียวที่เธอต้องการ
‪โทรศัพท์มันก็แค่เสียง ‪เป็นตัวเบี่ยงเบนความสนใจ ใช่ไหม
‪เธอต้องให้ความสำคัญกับลูก
‪เข้าใจไหม
‪โอเค
‪นี่มันเรื่องใหญ่นะ หยุดเหอะ
‪- รถมีปัญหา เราไม่… ‪- ใจเย็น เรื่องนั้นไม่ต้องกังวล
‪ฟังนะ หาข้อมูลมาให้หมด
‪ทุกอย่างที่พวกนายจะหาได้
‪ทุกคนใส่ถุงมือและหมวกไอ้โม่งด้วย อย่าลืม
‪โรวแมนโด ติดต่อนัตตี้กับเฟดส์
‪และคนทางเหนือ ทางใต้ ‪ทางตะวันตก ติดต่อให้หมด
‪ส่งคลิปนั่นให้พวกเขา ‪ดูว่าใครรู้จักไอ้พวกเวรนั่นบ้าง
‪พวกนายเกาะติดโซเชียลมีเดียไว้
‪ไม่ว่าเห็นหรือได้ยินอะไร ให้ติดต่อแจ็คทันที
‪ห้ามใช้โทรศัพท์
‪ใช้ซิมเติมเงินเท่านั้น เข้าใจไหม
‪ทำเวลาด้วย เราไม่มีเวลา ไปได้แล้ว
‪- ลุยกันเลย ‪- เร็วเข้า
‪- ไปกันเถอะ ‪- เร็วเข้า ไปกันเลย
‪โอเค เลี้ยวซ้ายตรงนี้
‪- ซ้ายนั่นเหรอ ‪- ใช่
‪รู้เรื่อง
‪- อีกไกลแค่ไหน ‪- อยู่ทางขวานี่เอง
‪- บ้าเอ๊ย ‪- หมอนั่นแม่งอยู่กับเป็ดเหรอวะเนี่ย
‪- นี่ พวก ‪- ตอนนี้เขาเป็นกะลาสีไปแล้ว
‪เฮ้ย หุบปากซะที! ไปดูตรงนั้นเลยไป
‪- อะไรวะเนี่ย ‪- มีอะไร
‪มีคนเข้ามาในนี้
‪ใช่เลย พวกมันมาหาอะไรบางอย่าง
‪อย่าพูดจาไร้สาระน่ะ ‪ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าเขาอยู่ที่นี่
‪- ปล่อยฉันนะ ‪- หุบปากซะ
‪- สาบานได้เลย ‪- ไปให้พ้น!
‪- ฉันจะทุบหน้าแก ‪- ใจเย็นๆ
‪- ว่าไงนะ เอาเลยดิ ‪- หุบปากซะ
‪- ปล่อยฉันนะ หลบไป! ‪- ใจเย็นๆ สิวะ
‪- ใจเย็นๆ ‪- แกเป็นใคร
‪- นี่ใครวะ
‪- นั่งลง ‪- เบาๆ หน่อยพวก
‪- เธอมันก็แค่เด็ก ‪- ใจเย็น
‪- เธอเป็นใคร ‪- เพ็บเบิลส์ ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
‪- หยาบคายชะมัด ‪- เพ็บเบิลส์ลูกเทย์เลอร์
‪ซัลลี่อยู่ไหน
‪เฮ้ย!
‪ไม่รู้ เมื่อคืนมีคนมาหาเขา ฉันโดดลงน้ำ
‪แล้วพวกมันพาเขาไปไหน นั่นคือสิ่งที่ฉันถามอยู่
‪- คิดว่าฉันล้อเล่นรึไงวะ ‪- เปล่านะ
‪- ตอบสิ พวกมันพาเขา… ‪- นี่ ฟังนะ
‪อย่าให้ฉันต้องชกฟันเธอร่วงเลยว่ะ
‪ไอ้พวกนั้นมันเป็นใคร
‪คนนึงชื่อไซปรัส อีกคนชื่อคาดีม
‪เอาโทรศัพท์มา
‪คาดีมกับไซปรัส ไอ้พวกเพคแฮม
‪- แจ็ค ได้เรื่องอะไรบ้าง ‪- มีเบอร์ไซปรัสอยู่ในนี้
‪- ก็โทรหามันเลยสิ ‪- โทรศัพท์โทรไม่ได้
‪เอานี่ไป กดเบอร์ในนี้ โทรหามันเลย
‪หวังว่าเธอจะไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้นะ
‪เฝ้าเธอไว้
‪- ตัวเธอโคตรเหม็นเลย ‪- หุบปากซะ
‪เดี๋ยวนะ ทำไมฉันถึง ‪ฆ่าแม่งให้จบๆ ไปเลยไม่ได้วะ
‪แล้วทิ้งยาห้ากิโลเนี่ยนะ บ้ารึเปล่า
‪ไอ้โง่นี่จะบอกฉันแน่ว่ายาอยู่ไหน
‪จากนั้นเราค่อยเก็บมัน
‪รอแป๊บนะ
‪โย่ ใครน่ะ
‪เฮ้ย ฟังนะ
‪ฉันต้องการตัวเพื่อนฉันคืน
‪บอกฉันมาว่านายต้องการอะไร ไซปรัส
‪นี่ใครวะเนี่ย
‪ฉันเห็นคลิปวิดีโอแล้ว
‪เฮ้ย นายส่งคลิปนั่นให้ใครวะ
‪พูดเรื่องอะไรวะ ไม่ได้ส่งเลย
‪แค่ส่งให้ลูกพี่ลูกน้องไม่กี่คน มีอะไรเหรอ
‪นายเป็นห่าอะไรวะเนี่ย ไอ้ควาย
‪- อยากให้ฉันติดคุกรึไง ‪- นายคุยกับใครอยู่วะ
‪ช่างแม่งเหอะๆ
‪ฉันไม่รู้จักนาย ไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
‪ฟังนะ และฟังให้ดี
‪คนที่นายจับไปน่ะ นั่นเพื่อนฉัน
‪โอเคไหม บอกมาว่านายอยู่ไหน ‪ฉันจะไปรับเขาให้เร็วที่สุด
‪- ยาฉันอยู่ไหน ‪- อยู่ที่ฉัน
‪เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง
‪คืนคนของฉันมา แล้วฉันจะเอายาให้นาย
‪จบเรื่อง
‪ก็ได้ ดี
‪ถ่ายรูปมา
‪พูดเรื่องอะไรวะ
‪ตอนนี้เลย ถ่ายรูปของมาแล้วส่งมาที่เบอร์นี้
‪ได้ ขอเวลาแป๊บเดียว ฉันจะถ่ายให้เดี๋ยวนี้
‪คิดว่าฉันเป็นควายรึไงวะ คิดว่าฉันโง่เหรอ
‪คิดว่าเราจะไม่ฆ่าเพื่อนนายตอนนี้รึไง
‪รู้อะไรไหม ช่างแม่งเหอะ เฮ้ย พวก
‪ไอ้งั่งที่โทรมาบอกว่าไอ้หมอนี่เป็นเพื่อนมัน
‪และอยากให้เราปล่อยมันไป พวกนายว่าไง
‪เฮ้ย ฟังนะ
‪ฟังนะ ฉันจะส่งข้อความไปให้นาย
‪- แค่บอกมาว่าให้ไปที่ไหน ‪- เอาโทรศัพท์มา เอาละ อ้อนวอนสิ
‪อ้อนวอนสิ ไอ้เพื่อนโง่ของแกได้ยินแกนะ
‪เฮ้ย โย่ๆ ฟังนะ
‪นายไม่ต้องการแบบนี้หรอก
‪จะบอกให้นะ รู้ไหมว่านายกำลังจะเจออะไร
‪เฮ้ย เลิกทำให้ฉันเสียเวลาได้แล้ว
‪เฮ้ย ฟังนะ กูจะฆ่ามึง
‪อย่าโทรมาเบอร์นี้อีก ‪จนกว่าจะเอาของของฉันมาได้
‪ทั้งหมด
‪ไม่งั้นครั้งต่อไปที่แกเห็นเพื่อนแก
‪แกจะจำมันไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪อะไรนะ เฮ้ย เฮ้ย!
‪เชี่ยเอ๊ย!
‪ไอ้คาดีมกับไซปรัสมันอยู่ที่ไหน
‪บอกมา ที่ไหน
‪พวกมันใช้ที่นี่เป็นที่ขายยา อยู่ทางใต้
‪ว่าไงนะ พูดอีกทีซิ
‪พวกมันใช้ที่นี่เป็นที่ขายยา ‪ใกล้สถานีรถไฟ อยู่ทางใต้
‪- รู้ใช่ไหมว่าอยู่ตรงไหน ‪- รู้ เพคแฮม
‪- ไปกันเถอะ ‪- ลุกขึ้น
‪- พาเธอมาด้วย เอาเธอไปฝากไว้กับฟาราห์ ‪- ลุกขึ้น
‪- ตัวเธอเหม็นชะมัด ‪- ใช่เลยพวก
‪- เหม็นอย่างกับขี้ ‪- พอได้แล้ว
‪รีบไปเหอะพวก
‪อัมมาคะ
‪ฉันเอง เชลลีย์
‪อัมมา ขอร้องล่ะ ฉันเป็นห่วงคุณนะ ‪เปิดประตูเถอะนะคะ
‪คุณจะไปไหน
‪ศูนย์รายงานตัว
‪อะไรนะ
‪ตอนนี้เหรอ
‪พวกเขาเนรเทศคุณตอนนี้ไม่ได้นะ
‪หลังจากทุกอย่างที่เกิดขึ้นเนี่ยนะ
‪ไม่นะ อัมมา เราต้องสู้
‪ฉันสู้ไม่ไหว ฉันสู้ไม่ไหวแล้ว
‪พวกเขามีอำนาจ
‪- ฉันไม่มีทางเลือก ‪- แต่นี่มันไม่ถูกต้อง
‪มันผิดมาก
‪ขอบคุณที่มานะ เชลลีย์ ฉันต้องไปขึ้นรถบัส
‪คุณต้องไปขึ้น… ไม่ คุณจะไม่ไปขึ้นรถบัส
‪ให้ฉันขับรถไปส่งนะ
‪ขอร้องล่ะ
‪ก็ได้
‪ขอบคุณนะ เชลลีย์ เธอมีน้ำใจมาก
‪ทุกห้องที่ฉันเดินเข้าไปในบ้านหลังนี้…
‪ฉันหวังว่าจะได้เห็นแอตทิการอฉันอยู่
‪ฉันเห็นหน้าเขาทุกที่
‪ทุกมุม
‪ถึงเวลาที่ฉันต้องไปแล้ว
‪ขอบคุณนะ เอมิลิโอ
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันบอกลิซซี่ว่าฉันไม่มีเวลาสำหรับเรื่องนี้
‪นี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะทำเพื่อเธอ โอเคไหม
‪และฉันรู้สึกขอบคุณมาก จริงๆ นะ
‪เธอเล่าเรื่องเมียนายให้ฉันฟังแล้ว
‪และฉันเข้าใจ
‪ฮวนฆ่าเพื่อนฉัน
‪และอันโตนิโอก็มีชื่อเสียงที่นี่
‪ดังนั้นฉันจะบอกนายว่านายต้อง
‪ระวังเขาไว้ให้ดี
‪แต่บอกตรงๆ นะ ฉันจำเป็นต้องคุย ‪กับฮวน เอล บูเอโนด้วยตัวเอง
‪ด้วยตัวเองเหรอ ‪ฉันนึกว่านายทำงานให้ดูเชนซะอีก
‪แน่ใจนะว่าจะทำแบบนี้
‪แน่ใจ
‪ว่าไง
‪เมื่อกี้นี้ขอโทษนะ
‪เป็นเพราะฮอร์โมนน่ะ
‪ที่รัก
‪ฉันอยากได้เสื้อผ้า
‪ฉันอยากได้เสื้อผ้าใหม่
‪ชุดเก่าๆ ใส่ไม่ได้แล้ว
‪เดี๋ยวฉันให้วีไปซื้อให้
‪เคอร์ทิส
‪นายให้ผู้หญิงอื่นไปซื้อเสื้อผ้าคนท้อง ‪ให้แม่ของลูกนายไม่ได้นะ
‪- ทำแบบนั้นไม่ได้ มันไม่ถูกต้อง ‪- ไม่ใช่ผู้หญิงอื่นซะหน่อย นี่วีนะ
‪เคอร์ทิส ฉันอยากได้ชุดชั้นใน
‪ฉันอยากได้ยกทรงตัวใหม่ เข้าใจไหม ยกทรงน่ะ
‪นมฉันมันเปลี่ยนทรงไปแล้ว มันใหญ่
‪ฉันอยากให้คนในร้านช่วยฉัน ‪หายกทรงเหมาะๆ ที่ใส่สบาย
‪ฉันอยากไปที่นั่นเอง
‪ที่รัก
‪ขอร้องล่ะ
‪นายไม่รู้หรอกว่าฉันรู้สึกอึดอัดแค่ไหน
‪รู้สึกแย่มาก
‪นะ
‪เราไปกันได้ไหม
‪แค่นายกับฉัน
‪จริงนะ
‪ให้ฉันไปซื้อยกทรงให้เธอก็ได้
‪เธอจะไปรู้ได้ไงว่าฉันใส่คัปอะไร
‪ก็บอกมาสิ
‪ฉันเองก็ไม่รู้เหอะ ถึงต้องไปลองดูไง
‪ฉันท้องอยู่ เผื่อเธอไม่ทันสังเกต
‪ฉันจะไม่รู้ได้ไง วันๆ เธอพล่ามแต่เรื่องนี้
‪เธอนี่ร้ายเป็นอาชีพเลยใช่ไหมเนี่ย
‪สาวๆ ขอร้องล่ะ
‪- พยายามทำดีต่อกันหน่อยนะ ‪- โย่
‪- เราทุกคนจะรู้สึกดีขึ้นมาก ‪- ใช่
‪ฉันหาคนซื้อปืนจาระบีได้แล้ว
‪เขาจะให้ราคางามเลยละ เข้าใจใช่ไหม
‪- ปืนโบราณคุ้มค่าเสมอ ‪- ใช่
‪อัมมา อายิตตี
‪ค่ะ
‪ตามฉันมาค่ะ
‪- ขอโทษนะคะ คุณจะพาเธอไปไหน ‪- คุณเป็นคนในครอบครัวเหรอ
‪- ฉันเป็นเพื่อน คุณจะพาเธอไปไหน ‪- เชิญค่ะ คุณอายิตตี ตามฉันมา
‪- เธอจะกลับมาไหม ‪- คุณอายิตตี ตามฉันมาค่ะ
‪- คุณจะพาเธอไปแบบนี้ไม่ได้นะ ‪- เบาเสียงหน่อยค่ะ คุณผู้หญิง
‪ฉันไม่ได้ขึ้นเสียงเลย
‪ฉันขอให้คุณเบาเสียงลง
‪เธออยู่ประเทศนี้มา 19 ปีแล้ว
‪เธอทำงานถูกกฎหมาย ‪จนกระทั่งพวกคุณไม่ให้เธอทำ
‪- เธอเสียภาษี เธอมีสิทธิ์ ‪- ไม่เป็นไร เชลลีย์
‪แต่นี่มันไม่โอเคนะ อัมมา แบบนี้ไม่ดีเลย
‪ผู้หญิงคนนี้เพิ่งเสียลูกชายคนเดียวไป ‪จากการโดนแทงอย่างโหดเหี้ยม
‪คุณรู้ไหม มันอยู่ในแฟ้มคุณไหม
‪รายละเอียดที่เกี่ยวข้องทั้งหมด ‪จะถูกนำมาพิจารณา
‪รวมถึงข้อมูลใหม่ๆ ด้วย
‪คุณไม่เห็นเหรอว่ามันผิด
‪ฉันไม่พร้อมจะถูกข่มเหงนะ
‪ถ้าคุณยังเป็นแบบนี้ต่อไป ‪ฉันจะให้รปภ.พาคุณออกไป
‪ข่มเหงเหรอ ลูกชายเธอ ‪เพิ่งโดนฆ่าตาย แล้วคุณทำอะไร
‪- บีบเธอออกนอกประเทศอย่างกับอาชญากร ‪- นี่ฉันเกรงใจคุณอยู่นะคะ
‪ดังนั้นฉันจะขอให้คุณ ‪เกรงใจฉันด้วยเหมือนกัน ตกลงไหม
‪อีกอย่างนะ ทำไมคนส่วนใหญ่ในนี้ถึงเป็นคนดำ
‪- ทำไมไม่ส่งคนขาวกลับบ้าง ‪- ฉันไม่เป็นไร เชลลีย์
‪ขอบใจนะ ที่รัก เธอเป็นเพื่อนที่ดี
‪ไม่เป็นไร
‪ตามฉันมาค่ะ คุณผู้หญิง
‪คุณอายิตตี เชิญค่ะ
‪- ฉันไปโทรศัพท์นะ ‪- โอเค
‪- โย่ ‪- โย่
‪กลับมาแล้วเหรอ
‪ไม่ ฉันอยู่ที่สเปน
‪อะไรวะ ฉันบอกให้กลับมาที่นี่ไง
‪พวกโมร็อกโกบอกว่า
‪ถ้าเราไม่ทำข้อตกลงกับคนชื่อฮวน
‪มันอาจขโมยของหนึ่งในห้าของเราได้
‪พวกเขาไม่มีปัญหาหรอก ‪เพราะไม่ใช่เงินพวกเขา
‪แต่เป็นเงินนาย
‪ฉันเลยว่าจะไปเจอไอ้ตำรวจเวรนี่หน่อย
‪ทำข้อตกลงที่ดีพอสำหรับเราทั้งคู่
‪แล้วนายจะรักษาเงินไว้ได้ในระยะยาว
‪- คิดว่านายทำได้ใช่ไหม ‪- ถามได้ ได้อยู่แล้ว
‪โอเค ฟังนะ อย่างมาก 15
‪อย่าทำพังล่ะ
‪เข้าใจแล้ว
‪ไอ้หมอนี่
‪- โย่ ‪- โย่
‪เราอยู่ในเพคแฮมกันแล้ว เอาไงต่อ
‪- อ้อมไปด้านหลังตรงนั้น ‪- ได้เลย
‪- พวกนายพร้อมแล้วใช่ไหม ‪- ยิ่งกว่าพร้อมอีก
‪นี่ โอเค
‪- นายไปได้แล้ว ‪- ฉันจะไปด้วย
‪เคอร์ทิส ไม่ นี่เรื่องส่วนตัว
‪ทำไมถึงเป็นเรื่องส่วนตัว
‪เพราะผู้หญิงก็ต้องมีความลับน่ะสิ ‪เธอจะรู้ถ้าเธอเป็นผู้หญิง
‪แต่ที่รัก ฉันเคยเห็นทุกอย่างแล้วนะ
‪เคอร์ทิส ขอร้องล่ะ ‪ขอความเป็นส่วนตัวหน่อยได้ไหม
‪ฉันแค่จะเข้าไปในนั้นเพื่อลองยกทรงนะ
‪ขอร้องล่ะ
‪ก็จริงของนางนะ
‪นางต้องการความเป็นส่วนตัว
‪ขอบใจ
‪ฉันจะไปกับนางเอง
‪โอเค ได้ ไปเลย
‪มานี่หน่อย
‪เป็นอะไรไป ที่รัก เป็นอะไรไป
‪ขอร้องล่ะ
‪ขอร้อง ฉันอายมากจริงๆ
‪- ฉันรู้สึกน่าเกลียดและบวมอืด ‪- นี่
‪- ฉันไม่อยากให้ใครเห็นฉันสภาพนี้ ‪- ก็แค่วีเองนะ
‪อย่า… นี่
‪เธอสวยสำหรับฉันนะ
‪สำหรับฉันเหรอ
‪- นายพูดแบบนั้นจริงเหรอเนี่ย ‪- ฉันหมายความว่า…
‪- ฉันทำให้นายอยากอ้วกเหรอ ‪- เปล่านะ
‪นี่ มานี่มา
‪ไม่เป็นไรนะ
‪ฉันขออยู่คนเดียว
‪สักแป๊บนึงได้ไหม
‪ได้ๆ แค่อย่าร้องไห้ก็พอ
‪ไปสิ ไปเลย
‪ขอเงินหน่อยได้ไหม
‪ที่รัก
‪ขออีกหน่อยได้ไหม
‪ขอบคุณนะ
‪ฉันรักนาย
‪โอเค
‪ฉันซื้อยกทรงให้นางได้นะ
‪เชื่อฉันสิ
‪โย่
‪มานี่หน่อย
‪ฉันหาคนซื้อปืนจาระบีได้อีกคนแล้ว
‪- ทายสิว่าใคร ‪- ใคร
‪ชาลส์
‪- ชาลส์ กะแล้วว่าชาลส์ต้องอยากได้ ‪- ใช่
‪บอกเขาว่าขายไปแล้ว
‪ชาลส์
‪ยื่นข้อเสนอมาสิ
‪เราขายไปแล้วว่ะ
‪แต่เขาบอกว่าถ้านายเพิ่มราคาให้ ‪เราจะจัดการให้
‪ได้ เข้าใจแล้ว
‪มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
‪อะไรนะ ไม่ค่ะ
‪ขอลองชุดพวกนี้หน่อยได้ไหมคะ
‪- ได้ค่ะ เชิญทางนี้เลย ‪- ไม่ โทษที
‪ขอลองในห้องลองชุดทางด้านโน้นได้ไหม
‪- ได้ค่ะ ไม่มีปัญหา ‪- ได้นะ
‪ฉันว่ามันใกล้เคียงกับสิ่งที่เรามองหาอยู่เลยนะ
‪ถ้าเงินนายพร้อมเมื่อไหร่ ฉันจะเอาไปให้นาย
‪บอกละกันว่าจะเอาเมื่อไหร่ โอเค เข้าใจแล้ว
‪เอาละ
‪ฉันจะไปดูนางหน่อย
‪เคอร์ทิส นางหนีไปแล้ว
‪อะไรนะ
‪แท็กซี่ แท็กซี่อยู่ไหน
‪ทางนั้น
‪บ้าเอ๊ย
‪โอ้พระเจ้า พระเจ้า
‪บ้าเอ๊ย จอดก่อน! แท็กซี่!
‪แท็กซี่ จอด
‪จอด! ไม่นะ! จอด!
‪- เฮ้ยๆ ‪- จอดเถอะ
‪จอดเถอะนะ ได้โปรด
‪โอ้พระเจ้า
‪- จะไปไหน ที่รัก ‪- ขอบคุณ
‪- จะไปไหน ที่รัก บอกที่อยู่มา ‪- ลอนดอน
‪- ลอนดอนเหรอ ‪- ไม่นะ ขอร้องล่ะ
‪ฉันมีค่ารถนะ
‪- ได้โปรดไปเถอะ ‪- ก็ได้ โอเค
‪- ใจเย็นๆ ‪- เหยียบให้มิดเลยนะ
‪- บ้าเอ๊ย ‪- เฮ้ย!
‪- ไม่นะ!
‪จอดรถ!
‪- ทำอะไรน่ะ ‪- ก็ได้ โอเค
‪- จอดรถ! ‪- ไม่!
‪- นี่พวก นั่นเมียฉัน เธอป่วย ‪- อย่าให้พวกเขาเข้ามานะ กราบล่ะ
‪เธอต้องหาหมอ
‪เร็วเข้า เปิดประตูให้ฉันหน่อย
‪ก็ได้ โอเค ฉันจะปลดล็อกให้
‪ไม่! อย่าให้พวกเขาเข้ามา!
‪- นี่! ‪- ฉันกำลังปลดล็อก
‪- เปิดสิ ‪- เปิดประตูเดี๋ยวนี้
‪- ฟังฉันนะไอ้เวร เปิดประตูรถซะ! ‪- โอเค
‪เปิดประตูเดี๋ยวนี้!
‪- บ้าเอ๊ย! ‪- อีดอกเอ๊ย!
‪ไม่เป็นไรใช่ไหม ที่รัก
‪ขอบคุณนะ
‪คุณคือเทวดานะ รู้ไหม
‪ใช่ เทวดาอย่างพวกเราหน้าตาแบบนี้แหละ ‪ตัวเล็ก ผอม ผมบาง
‪ฮวน
‪ขอเวลาแป๊บนึง แม่ฉันมา
‪เป้นร้านของครอบครัวน่ะ
‪น่าเสียดายเรื่องอันโตนิโอเพื่อนนายนะ
‪ใช่
‪ถ้านายไม่พอใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น บอกฉันนะ
‪ไม่เป็นไรเลย
‪แต่พูดตรงๆ นะ
‪นายควรจะขอบคุณฉัน
‪งั้นเหรอ ทำไมล่ะ
‪- พวกดูเกสอยากเก็บนายด้วยเหมือนกัน ‪- พวกดูเกส…
‪ฉันบอกว่าไม่ได้เด็ดขาด
‪ฮาเวียร์เคยทำเงินให้พวกเขาและฉันเยอะมาก…
‪พอเถอะ ฮวน
‪แม่ของลูกฉันกำลังจะตาย
‪นั่นเป็นเรื่องเดียวที่ฉันสนใจตอนนี้
‪เด็กคนนั้นอยากคุยกับนาย แค่นั้นเลย
‪โอเคนะ
‪ผมมาเพื่อทำข้อตกลงกับคุณ
‪คืองี้ ผมรู้ว่าคุณรู้อยู่แล้ว
‪ว่าหนอนบ่อนไส้โมร็อกโกของคุณตายไปแล้ว
‪และมันจะไม่ฟื้นขึ้นมา
‪ดังนั้นสำหรับคุณ มันแปลว่า ‪คุณจะดักจับของของเราได้น้อยลง
‪และพูดตรงๆ นะว่าโดนดักจับแค่นั้น ‪ผมกับหัวหน้าผมรับได้
‪เข้าใจที่ผมพูดไหม
‪ฟังนะ ไม่มีใครขนของผ่านเขตของฉันได้ฟรีๆ
‪ถ้านายลอง ฉันจะเล่นงานนาย
‪ฉันจะตามหาโกดังนาย ‪รถบรรทุกนาย คนของนาย…
‪ฉันจะทำลายแม่งให้หมด
‪ฟังนะ
‪ที่ผมจะบอกคือไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น
‪เราจะมาสู้กับคุณทำไม
‪ในเมื่อเราร่วมมือกันได้
‪นึกออกไหม
‪ไม่มีปัญหา
‪ได้เงินมากขึ้น
‪มีแต่ธุรกิจ
‪ฟังดูดีไหมล่ะ
‪ฟังดูดีมาก
‪งั้นคุณก็
‪บอกตัวเลขที่ผม ‪จะเอากลับไปบอกหัวหน้าผมได้มาสิ
‪แล้วเราจะเริ่มจากตรงนั้นกัน
‪ตอนทำกับเขาเราได้สิบเปอร์เซ็นต์
‪- เยี่ยม ‪- ใช่
‪แต่ตอนนี้ต้อง 30
‪สามสิบเปอร์เซ็นต์เหรอ
‪สามสิบเปอร์เซ็นต์ของปริมาณการขนส่งแต่ละครั้ง
‪ไม่เอาน่า ฮวน มันสมเหตุสมผลตรงไหนเนี่ย
‪คุณเอา 30 แล้วเราจะได้อะไร
‪การขนของอย่างอิสระและการปกป้องจากฉัน
‪นายไม่ใช่คนเดียวที่ทำธุรกิจนี้นะ
‪ตอนนี้พวกดูเกสคุมลาลิเนียแล้ว
‪และพวกเขามีคนและปืน ‪มากกว่านายกับเพื่อนชาวโมร็อกโกของนาย
‪ถ้าไม่มีฉัน พวกเขาเก็บนายแน่
‪ให้เขาไปถามอันโตนิโอดูได้นะถ้าไม่เชื่อฉัน
‪เพราะฉันคิดว่าเขาไม่เข้าใจว่ะ
‪ฟังนะ คุณกับผมต่างก็รู้ดี
‪ว่าไม่มีใครจ่าย 30 เปอร์เซ็นต์หรอก
‪เพราะงั้นบอกตัวเลขใหม่มาเถอะ
‪อะไรที่ใกล้เคียงกับ 15
‪ระวังให้ดี ไอ้เด็กเวร ระวังให้ดี
‪อย่ามั่นใจในตัวเองเกินไป
‪อยากได้ตัวเลขเหรอ
‪ได้
‪ยี่สิบห้า
‪บวกอีก 100,000 ยูโรเป็นค่า…
‪เงินดาวน์
‪ฉันจะรอฟังคำตอบจากนายนะ
‪โอเคนะ แล้วเจอกัน
‪แล้วคุยกันใหม่นะ ฮวน
‪ไปกันเถอะ
‪บ้าเอ๊ย
‪ให้ตายสิวะ
‪นี่ รอเดี๋ยวนะ
‪นี่ มีอีกเรื่อง
‪ไม่เป็นไรน่า
‪มีอีกเรื่อง
‪เห็นได้ชัดว่าตอนนี้
‪ผมกำลังคุยกับคุณแทนเจ้านายผม
‪แต่อาจจะอีกไม่นานที่ผมจะคุยกับคุณเพื่อตัวเอง
‪แล้วไง
‪แล้วคุณก็ให้พวกดูเกส ‪จัดหาทุกอย่างที่ผมต้องการในลอนดอน
‪เหมือนที่ผมบอกเมื่อกี้ ไม่มีสงคราม ‪มีแต่เงิน ค้าขายตรงไปตรงมา
‪พวกดูเกสสามารถขนของได้มากกว่า
‪ที่พวกโมร็อกโกขนเข้ามาห้าถึงสิบเท่า
‪สุดยอดเลย
‪นี่แหละที่ผมอยากได้ยิน
‪โอเค งั้นถ้านายพร้อมลุยเมื่อไหร่
‪ก็มาคุยกับฉันละกัน
‪แต่ตอนนี้ สำหรับเจ้านายนาย
‪ตัวเลขคือ 25
‪ไม่มีปัญหา
‪เขาว่าไง
‪ฉันให้เขารับปากน่ะ
‪ว่าจะไม่แตะต้องนายหรือครอบครัวนาย
‪ไปกันเถอะ
‪ไปทำอะไรมา เกิดอะไรขึ้น
‪มีคนอยู่ในนั้นแน่ๆ ฉันได้ยิน
‪เราเข้าไปได้ไหม
‪มันคือกับดัก
‪แถมพวกมันยังล็อกประตูจากด้านหน้ายันด้านหลัง
‪แน่นหนาสุดๆ แม่งอย่างกับโรงพักในสโตกีย์แน่ะ
‪เฮ้ย นั่นคิทนี่
‪- ได้อะไรมาบ้าง ‪- ครบเลย
‪ถุงมือด้วยใช่ไหม
‪เบาะหลัง
‪เอาไงต่อ จะรอจนมีคนโผล่หัวออกมาเหรอ
‪ไม่ แบบนั้นมันนานเกินไป ซัลลี่โดนซ้อมตายพอดี
‪ฟังนะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪เขาจะกลับไปกับเรา
‪เข้าใจไหม ไม่ว่าจะต้องทำอะไร ‪เราจะทำคืนนี้แหละ
‪- เห็นด้วยสุดๆ ‪- ไม่ เธออยู่ในรถเลย
‪พวกเขาเจอตัวลุงฉันรึยัง
‪ที่นี่โสโครกชะมัด
‪พวกคุณไม่มีมาตรฐานด้านสุขอนามัยเหรอ
‪ความสะอาดเป็นคุณสมบัตินึง ‪ที่สำคัญที่สุดสำหรับทุกธุรกิจนะ
‪ฉันเรียนรู้จากการสอน ‪สำหรับผู้ประกอบการในยูทูบ
‪เธอนี่พูดมากนะ
‪รู้ตัวไหม
‪คุณควรดูแลที่ทำงานให้สะอาดไร้ที่ติ
‪พนักงานของคุณจะได้ภูมิใจในสิ่งที่พวกเขาทำ
‪คุณต้องเป็นการเปลี่ยนแปลงที่คุณอยากเห็นในโลก
‪ฉันเห็นความตึงเครียดในตัวคุณเยอะมาก ฟาราห์
‪บอกได้จากท่าทางของคุณ
‪สารพิษบ้อบอ
‪คุณต้องดีท็อกซ์ด้วยน้ำผลไม้
‪- เรียบร้อยดีไหม ‪- เรียบร้อย พร้อมแล้ว
‪- พร้อมลุย ‪- พวก รีบปิดจ๊อบให้ไวเลยนะ
‪บุกให้ไว โอเค ไปเลย!
‪- ไอ้ขี้ขลาด! ‪- เชี่ย!
‪- โย่ มานี่ ‪- ขาฉัน
‪- ถอยมา ‪- เฮ้ย ยิงสิวะ!
‪ไปเลย! ขี้ป๊อดชะมัด อะไร
‪เฮ้ย…
‪เชี่ย
‪เชี่ย! กระสุนฉันหมดว่ะ เฮ้ย พวก ยิงเลย!
‪แจ็ค จัดการมันเลย
‪เฮ้ย พวก ตามหาซัลลี่ด้วย
‪ไอ้ขี้ขลาด มึงคือคนไหน
‪- ไม่ใช่ไอเดียฉัน สาบานได้ ‪- หุบปากซะ
‪โย่
‪โย่ ฉันเจอซัลลี่แล้ว
‪- ว่าไง ‪- เชี่ย
‪เอาสิ ทำอย่างที่โม้เลย
‪ไอ้โง่เอ๊ย ซ่านะไอ้ควาย!
‪รีบไปเอาถังน้ำมันมาก่อนที่ตำรวจจะโผล่มา
‪โอเค
‪โย่ ไปช่วยคิทเร็ว
‪มาทำเชี่ยอะไรที่นี่วะ
‪ช่วยฉันลุกขึ้นที
‪โทษทีพวก
‪บ้าเอ๊ย
‪บ้าเอ๊ย ให้ตายสิ
‪เก่งมากเพื่อน รีบไปจากที่นี่กันเถอะ
‪เร็วเข้า
‪รีบไปจากที่นี่กันเถอะ
‪เชี่ย
‪แม่งเอ๊ย!
‪(เจมี่ ‪คุยแล้ว 25% และเงินดาวน์ 1 แสน)
‪อะไรวะ ไอ้เวรนี่แม่ง
‪หวัดดี
‪คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล