SERIAL NETFLIX
Co tak, kurwa, długo? Wiesz, jak długo czekam?
Co tam, ziomie? Wszystko git?
- Nie przeginaj. - Ale już jestem.
Co tam? Obczaiłeś, co ci wysłałem z Insta?
Handel na rynku Forex.
Brachu, jakaś ściema.
Same efektowne fotki pozerów popisujących się nie swoimi wozami i kasą.
Głupia jesteś. Obczaiłaś komentarze?
Obejrzałem filmiki kolesia. Śledziłem sygnały, opcje binarne.
Rób, jak uważasz.
Dzięki.
Powiadomienia na Snapchacie ocipiały.
- Nie wiesz, gdzie jesteś? - Cholera!
Ja pierniczę.
Looknij. Kogo ci przypomina?
Ziomale zwariowali?
Nie wiesz, gdzie jesteś?
- Co, stary? - Spójrz.
Kurwa mać!
Nie ma mowy.
- Wiesz, gdzie jesteś? - Ochujali?
Nie. To jebany Sully!
- Siema. - Siema, gadaj.
Załatwione.
Duży ziomal miał kapusia, swoją prawą rękę.
No bez jaj. Sprawa załatwiona?
Tak, załatwiona.
Posłuchaj.
Wracaj do domu. Potrzebuję cię na dzielni. Jasne?
Robi się.
- Dzień dobry, skarbie. - Dobry.
- Śmierdzi mi z buzi? - Tak, śmierdzisz.
Nie, jest luzik.
Chwila, weźcie mu ręce. Pokażcie jego twarz.
Co, kurwa?
Jaq, o co chodzi?
Becks, daj mi, proszę, mój dres.
O tak! Nie śpi.
- Oto i ona. - Rany!
- Jakie rany? To filiżanka herbaty. - No nie wierzę.
- Już przestań. Chodź tu. - Dziękuję.
Nie musiałaś wstawać.
Chciałem ci przynieść śniadanie do łóżka.
Brzmi cudnie, ale muszę odebrać Tish z nocowanki.
Co powiesz na wspólny dzień?
Z wami obiema. Pójdziemy na zakupy.
Wybierzecie sobie ubrania, skoczymy coś zjeść. Co tylko zechcecie.
No dobrze.
Chwileczkę.
Co się dzieje?
Siema.
Muszę z tobą pogadać. To ważne.
Dobra, wejdź.
Widziałeś to?
- Cicho. - Sully ma kłopoty.
Musimy działać szybko.
Co chcesz zrobić?
Brachu, co jest do rozkminienia?
Dobra, pluliście na siebie. Tak bywa.
To wciąż twój brat.
Jaq, cicho bądź! Zaczekaj w aucie.
Mowa o Sullym.
Jaq, zaczekaj w jebanym aucie.
- Z tyłu? - Tak.
Hiszpania. Moja siostra. Jechać, proszę.
Mówiłem ci już, że nie jadę do Hiszpanii, mały.
Wracam do Londynu. Nie mogę cię zabrać.
Potrzebujesz paszportu, a go nie masz.
Wybacz. Chciałbym pomóc.
Nie może cię zabrać. Ja też nie.
Załatw pieniądze i wróć do mnie.
Wystarczy! Wynocha.
Te dzieciaki naprawdę cię kochają.
Może dajcie mu popłynąć łódką do Hiszpanii.
Ma rodzinę. Niech popłynie do siostry.
Brachu, on nie ma kasy.
Jeśli wezmę go za darmo, reszta dzieciarni uzna, że też może.
To nie Arka Noego, tylko biznes.
Nie da się zaprzeczyć.
Kiedy załatwi kasę, zabiorę go.
Teraz obdartus niech siedzi na plaży i delektuje się widokiem.
Wskakuj. Sam cię zawiozę.
Kuźwa, potrzebuję nowego kierowcy.
Przykro mi z tego powodu.
Sorki, że dopiero to mówię. Wiem, że byliście blisko.
Był niczym twój brat. Musiało ci być ciężko.
Nieważne, że brat. Odpaliłbym go za to nawet 10 razy.
Khrito zapomniał, kto jest jego panem.
Psa trzeba trzymać na krótkiej smyczy.
Jeśli może cię ugryźć, trzeba go uśpić.
Każdy lider musi wiedzieć, kiedy ma działać.
Dalej, stary. Jedziemy.
- Chwileczkę. Muszę zadzwonić. - Rób swoje. Czekam tutaj.
- Hej. - Siema.
Nie spodziewałam się, że zadzwonisz. Jak idzie?
Chcę poznać Juana El Bueno. Ustawisz to?
Daj mi godzinę.
Pogadam ze znajomym w Hiszpanii. Zorganizuje to.
Wyślę ci numer. Dobrze?
Spoko.
- Czyli działamy? - Czyli chcę się z nim spotkać.
Ale po co?
Nie będzie lepszej okazji na mój ruch,
więc powiedz Hiszpanowi, że przyjadę dzisiaj.
A co z Dushane’em?
Jebać Dushane’a.
Hej, mały.
Proszę.
To dla ciebie.
To dla ciebie. W porządku?
Dla ciebie.
Tak. Oby pomógł ci pojechać do siostry w Hiszpanii.
Dziękuję!
No dobrze.
…dzwonię do nich. Hej! Pomocy! Porywają mnie!
- Nie rozmawiam przez telefon! - Kłamliwa suka. Rozmawiasz!
Zostaw mnie. Siedzę na kiblu!
Otwórz te jebane drzwi. Rozmawiasz przez telefon.
Ty zboku. Odwal się!
Prędzej ty niż ja.
- Czemu zabierasz moje rzeczy? - Spieprzaj.
Oddaj telefon.
Nie oddam, ty gruba krowo.
- Jestem w ciąży, idiotko. - Wisi mi to.
Ty kontrolująca suko, daj mi telefon!
Z kim rozmawiałaś? Z kim?
- Nie twój interes. - Z kim?
- O co biega? - Przyłapałam ją w kiblu z telefonem.
Naprawdę sądzisz, że spuścimy cię z oczu po ostatnim razie?
Nie napinaj się, Lauryn.
To szkodzi dziecku. Tobie też.
Chcę mój telefon. Czemu mi go zabrała?
Uspokój się. Nie służy ci to.
- Curtisie, niech mi odda telefon. - Chuja dostaniesz.
- Powiedz jej. - Vee, daj nam chwilę.
Powiedz jej, żeby oddała mi mój telefon. Proszę.
Nie potrzebujesz go.
To niezdrowe. Te media społecznościowe,
gapienie się w ekran cały dzień,
promieniowanie.
5G nie jest dobre dla dziecka.
Co ty pierdolisz?
Wiesz, że nie lubię, gdy tak mówisz.
Powiedz jej, żeby oddała mi telefon!
Usiądź.
Jesteśmy twoją rodziną.
My ci wystarczymy.
Telefony to zbędny szum. Odwracają uwagę.
Musisz skupić się na dziecku.
Dobrze?
No dobrze.
Sprawa jest poważna. Przestań.
- Bryka nie odpala… - Spoko. Olać temat.`
Poszukajcie rewiry. Wszystko, co się da.
Weźcie rękawiczki i kominiarki. Rowmando, zagajaj Nutty’ego, Fadesa
i naszych ziomów na północy, południu, zachodzie.
Wyślij im nagranie. Może znają gnojków.
Sprawdzajcie media społecznościowe.
Jak coś wam wpadnie, uderzajcie do Jaq.
Żadnych telefonów.
Tylko jednorazówki. Jasne?
Czas! Nie mamy czasu. Działamy.
- Chodźmy. - Szybko, kurwa!
- Dajemy! - Z życiem, ziomie.
Skręć w lewo.
- Tamtędy? - No tak.
Robi się.
- Jak daleko? - Zaraz po prawej.
- Cholera. - Ziom mieszka wśród kaczek.
- Stary. - Został jebanym żeglarzem.
Przymknijcie się, kurwa! Idźcie i tam poszukajcie.
- Co, kurwa? - O co biega?
Widać, że ktoś tu był.
No, szukali czegoś.
Bez sensu. Nikt nie wiedział, że tu mieszka.
- Spieprzaj! - Zamknij mordę!
- Przysięgam! - Wal się!
- Rozjebię ci gębę! - Wyluzuj!
- Co ty mówisz? Chodź. - Zamknij się!
- Zostaw mnie! - Lepiej wyluzuj!
- Spokój, kurwa. - Coś za jeden?
Co to, kurwa, jest?
- Siadaj! - Wrzuć na luz! Kurwa!
- Co za dziunia. - Chwila.
- Kim jesteś? - Pebbles. Nic nie zrobiłam.
- Niegrzeczna. - Pebbles Taylora.
Gdzie jest Sully?
Hej!
Zabrało go paru kolesi. Wskoczyłam do wody.
Dokąd go, kurwa, zabrali? O to pytam.
- Masz to za żart? - Nie!
- Odpowiadaj! Mów, kurwa… - Słuchaj.
Nie każ mi wybijać ci pieprzone zęby.
Co to za zjeby?
Jeden to Cyprus, a drugi Khadeem.
Daj mi swój telefon.
Khadeem i Cyprus. Jebańcy z Peckham.
- Jaq, co powiesz? - Mam Cyprusa.
- No to zadzwoń. - Ziomie, nie działa.
Weź, wpisz numer i zadzwoń do niego.
Lepiej, żebyś nie była w to zamieszana.
Pilnujcie ją.
- Cuchniesz, kurde. - Zamknij się!
Czemu nie mogłem go sprzątnąć i mieć to z głowy?
By stracić pięć paczek? Ocipiałeś?
Ten dzban powie nam, gdzie jest towar.
Potem go zajebiemy.
Moment.
Kto dzwoni?
Posłuchaj mnie.
Chcę odzyskać brata.
Powiedz, czego potrzebujesz, Cyprusie.
Kto to, kurwa, jest?
Widziałem nagranie.
Stary, do kogo wysłałeś filmik?
O czym ty mówisz? Do nikogo.
- Tylko kuzynowi i paru gostkom. A co? - Co z ciebie za zjeb?
- Chcesz siedzieć? - Z kim ty rozmawiasz?
Zapomnij o tym. Zapomnij.
Nie znam cię i nie wiem, o czym, kurwa, mówisz.
Posłuchaj mnie uważnie. Widzisz tego gościa? To mój brat.
Tak? Powiedz, gdzie jesteś. Przyjadę po niego. Migiem.
- Gdzie moje paczki? - Mam je.
Nie martw się. Zwrócisz mi zioma, a ja oddam ci towar.
Załatwione.
W porządku, brachu.
Zrób zdjęcie.
O czym ty mówisz?
Zrób zdjęcie towaru i wyślijcie na ten numer.
Dobra, daj mi chwilę. Już się robi.
Masz mnie za jakiegoś zjeba? Myślisz, że jestem głupi.
Myślisz, że nie zajebiemy ci zioma?
Wiesz co? Nieważne. Ej, ty!
Ten palant mówi, że koleś to jego ziomek.
Mamy go puścić. Co wy na to?
Posłuchaj.
Wyślę ci wiadomość.
- Napisz, dokąd mam przyjechać. - Daj mi telefon. Błagaj.
Błagaj, by ziom cię usłyszał.
Hej, posłuchaj.
Nie chcesz tego.
Mówię ci. Wiesz, w co się pakujesz?
Nie marnuj mi jebanego czasu.
Brachu, zajebię cię na amen, wiesz?
Nie dzwoń pod ten numer bez pieprzonego towaru.
Co do grama.
Inaczej, gdy znów zobaczysz zioma,
nie rozpoznasz go, brachu.
Co? Hej!
Kurwa mać!
Gdzie, kurwa, znajdziemy Khadeema i Cyprusa?
No gdzie?
Mają kryjówkę na południu.
- Co mówisz? Powtórz. - Koło stacji.
Mają kryjówkę. Niedaleko stacji. Na południu.
- Wiesz, gdzie jest? - Tak, w Peckham.
- Jedziemy. - Wstawaj!
- Weźcie ją. Podrzucimy ją Farah. - Wstań!
- Śmierdzisz! - No wiem.
- Jedziesz gównem. - Cicho!
Pospiesz się!
Ammo?
To ja, Shelley.
Ammo, proszę. Martwię się o ciebie. Otwórz drzwi.
Dokąd się wybierasz?
Do centrum zgłoszeń.
Co?
Teraz?
Nie mogą cię deportować.
Po wszystkim, co się stało?
Nie, Ammo. Musimy się sprzeciwić.
Nie mogę walczyć. Już nie.
Mają władzę.
- Nie mam wyboru. - Ale to jest złe.
Bardzo złe.
Dziękuję, że przyszłaś. Muszę iść na autobus.
Musisz… Nie, nie pojedziesz autobusem.
Zawiozę cię.
Proszę.
No dobrze.
Dziękuję. Jesteś dobrym człowiekiem.
Wchodzę do byle którego pokoju…
i spodziewam się zobaczyć Atticę.
Wszędzie widzę jego twarz.
W każdym kącie.
Muszę już iść.
Dziękuję, Emilio.
Wiesz co?
Powiedziałem Lizzie, że nie mam na to czasu.
Ostatni raz jej pomagam.
Doceniam to. Serio.
Wyjaśniła mi sytuację z twoją żoną.
Rozumiem cię.
Juan zabił mi przyjaciela, a Antonio miał dobrą renomę.
Mówię ci wprost, że musisz na niego uważać.
Chcę osobiście pogadać z Juanem El Bueno.
Osobiście? Nie pracujesz dla Dushane’a?
Na pewno tego chcesz?
Wszystko gra?
Przepraszam za tamto.
To hormony.
Skarbie?
Potrzebuję ubrań.
Potrzebuję nowych ubrań.
Stare już na mnie nie pasują.
Vee coś ci kupi.
Curtisie.
Nie wysyła się innej kobiety, by kupiła ubrania matce twego dziecka.
- Po prostu nie. Tak nie można. - To nie inna kobieta. To Vee.
Potrzebuję bielizny.
Potrzebuję nowych staników. Rozumiesz?
Moje cycki zmieniły kształt. Są duże.
Potrzebuję kogoś, kto pomoże mi wybrać wygodny stanik.
Muszę tam być osobiście.
Kochanie.
Proszę cię.
Nawet nie wiesz, jak mi niewygodnie.
To okropne uczucie.
Proszę.
Możemy pójść?
Tylko ty i ja.
Tak?
Mogłam kupić ci stanik.
Skąd byś wiedziała, jaki mam rozmiar?
Powiedziałabyś mi.
Przecież tego nie wiem. Dlatego potrzebuję przymiarek.
Jestem w ciąży. Nie zauważyłaś?
Trudno nie zauważyć. Tylko o tym mówisz.
- Bycie suką to twój zawód, co? - Panie, proszę.
- Bądźmy dla siebie mili. - Hej.
- Tak będzie lepiej dla wszystkich. - Tak.
Mam kupca dla smarownic M3.
Koleś zapłaci gruby hajs. Czaisz?
- Zabytki są tego warte. - Tak.
Amma Ayittey?
Tak?
Proszę za mną.
- Przepraszam. Dokąd ją zabieracie? - Pani jest członkiem rodziny?
- Przyjaciółką. Dokąd ją zabieracie? - Proszę za mną.
- Wróci jeszcze? - Pani Ayittey, tędy, proszę.
- Nie można jej po prostu zabrać. - Proszę ciszej.
Nie mówię głośno.
Poprosiłam, żeby mówiła pani ciszej.
Mieszka w tym kraju od 19 lat.
Pracowała legalnie, dopóki jej tego nie uniemożliwiliście.
- Płaciła podatki. Ma prawa. - Już dobrze.
To nie jest w porządku, Ammo. Nie jest.
Ta kobieta właśnie straciła jedynego syna, zadźgano go nożem.
- Wie pani o tym? Podano to w aktach? - Uwzględnimy wszystkie istotne dane,
w tym wszelkie nowe informacje.
Nie widzi pani, że to jest złe?
Proszę mnie nie nękać.
Jeszcze trochę, a ochrona panią usunie.
Nękanie? Zamordowano jej syna, a pani co?
- Odsyła ją pani niczym przestępcę. - Okazuję pani szacunek, prawda?
Proszę o taki sam szacunek.
Dlaczego większość ludzi jest czarna?
- A gdzie biali? - Już dobrze, Shelley.
Dziękuję, kochanie. Jesteś dobrą przyjaciółką.
Już dobrze.
Proszę ze mną.
Pani Ayittey, zapraszam.
- Wykonam telefon. - Dobra.
- Siema. - Siema.
Wróciłeś już?
Nie, jestem w Hiszpanii.
Co jest, kurwa? Kazałem ci tu wrócić.
Marokańczycy mówią, że jeśli nie dogadamy się z tym Juanem,
może przechwycić jedną na pięć naszych dostaw.
Im pasuje, bo to ich nie uderza po kieszeniach.
Tylko ciebie.
Więc chcę spiknąć się z tym jebanym psem.
Złożymy mu ofertę dobrą dla nas obu.
Na dłuższą metę zaoszczędzimy hajs.
- Dasz radę się dogadać? - Daj spokój. Jasna sprawa.
Posłuchaj, maks 15.
Nie spieprz tego.
Zrobione.
Co za gość.
- Hej. - Hej.
Jesteśmy w Peckham. Co teraz?
- Zajedź tu od tyłu. - Robi się.
- Gotowi? - Jasna sprawa.
- No dobrze. Możesz iść. - Wejdę z tobą.
Curtisie, nie. To prywatna sprawa.
Niby dlaczego?
Kobieta musi mieć swe sekrety. Wiedziałabyś, gdybyś nią była.
Skarbie, widziałem już wszystko.
Proszę cię. Mogę mieć trochę prywatności?
Przymierzę tylko parę rzeczy.
Proszę.
Ma rację.
Potrzebuje prywatności.
Dziękuję.
Pójdę z nią.
Dobra. Idź.
Chodź tutaj.
Co się stało? Skarbie?
Proszę cię!
Proszę, tak mi wstyd!
- Czuję się taka brzydka i rozdęta. - Hej.
- Nie chcę, by ktoś mnie taką widział! - To tylko Vee.
Przestań… Hej.
- Dla mnie jesteś piękna. - Dla mnie?
- Naprawdę to powiedziałeś? - Chodziło mi…
- Brzydzisz się mną? - Nie.
Chodź tutaj.
Już dobrze.
Mogę być sama
chociaż na chwilę?
Tylko nie płacz.
No idź już.
Dałbyś mi jakieś pieniądze?
Skarbie!
Mogę jeszcze trochę?
Dziękuję.
Kocham cię.
No dobrze.
Mogłam jej załatwić stanik.
Posłuchaj mnie.
Hej.
Chodź zobaczyć.
Mam kolejnego kupca na smarownice.
- Zgadnij kogo? - Kogo?
Charlesa, brachu.
Wiedziałem, że Charles je zechce. Powiedz mu, że je sprzedaliśmy.
Charlesie.
Złóż mi ofertę.
Sprzedaliśmy je,
ale mówi, że jakbyś dał więcej, coś wykombinujemy.
Mogę pani jakoś pomóc?
Co? Nie.
Mogę je przymierzyć?
- Tak. Zapraszam tędy. - Nie.
Mogę skorzystać z tej przebieralni?
Tak. Żaden problem.
Taka cena brzmi już lepiej.
Jeśli zaproponujesz dobrą kasę, są twoje.
Daj znać, na kiedy je potrzebujesz. Dobra, jasna sprawa.
Dobra.
Sprawdzę, co u niej.
Curtisie, nie ma jej.
Co?
Taksówki. Gdzie są jebane taksówki?
Tam.
Kurwa!
Boże!
Cholera. Stop! Taxi!
Taxi. Proszę, stój!
Stój, proszę cię!
- Hej. - Stój, proszę!
Proszę, stój!
O Boże!
- Dokąd to? - Dziękuję!
- Dokąd? Adres? - Londyn.
- Londyn? - Proszę, nie!
Mam pieniądze.
- Proszę, jedź. - Dobra.
- Uspokój się. - Szybko.
- Kurwa. - Hej!
- Nie!
Zatrzymaj się!
- Co robisz? - Już dobrze.
- Zatrzymaj się! - Nie!
- To moja żona. Jest chora. - Nie wpuszczaj ich. Błagam!
Potrzebuje pomocy.
Dalej, otwórz mi drzwi.
Dobra, już otwieram.
Nie! Nie wpuszczaj ich.
- Hej! - Już.
- Otwieraj! - Otwórz jebane drzwi!
- Pizdo, otwórz te jebane drzwi! - Okej.
Otwórz te jebane drzwi!
- Kurwa! - Suka!
Wszystko w porządku?
Dziękuję.
Jesteś aniołem. Wiesz?
My, anioły, tak wyglądamy. Mali, chudzi, z rzadką czupryną.
Juanie.
Chwileczkę. Moja matka tu jest.
To rodzinne miejsce.
Szkoda twojego przyjaciela Antonia.
Zgadza się.
Daj znać, jeśli masz żal o to, co zaszło.
Wal śmiało.
Ale szczerze mówiąc,
powinieneś mi podziękować.
Tak? A to dlaczego?
- Los Duques chcieli zabić też ciebie. - Los Duques…
Zakazałem im.
Javier dużo zarobił dla nich i dla mnie…
Wystarczy, Juanie.
Matka moich dzieci umiera.
Tylko to mnie interesuje.
Ten dzieciak chce z tobą pogadać. I tyle.
Dobrze?
Chcę zawrzeć z tobą układ.
Wiem, że już ci doniesiono,
że twój marokański kret odszedł
i to na zawsze.
Czyli przechwycisz mniej naszych zrzutów.
Powiem wprost. Ja i mój szef możemy z tym żyć.
Rozumiesz?
Nikt nie przewozi towaru przez moje terytorium za darmo.
Jeśli spróbujesz, zniszczę cię.
Znajdę wasze magazyny, wasze ciężarówki, waszych ludzi…
Wszystko zniszczę.
Mówię tylko, że nie ma takiej potrzeby.
Po co mielibyśmy z tobą walczyć,
skoro możemy współpracować?
Wiesz?
Żadnych problemów,
więcej pieniędzy,
tylko interesy.
Brzmi nieźle, nie?
Brzmi nieźle.
Daj mi więc
jakąś liczbę, którą przekażę szefowi,
a potem już się dogadamy.
Dla niego było 10%.
- Ładnie. - No tak.
Ale teraz jest 30.
Trzydzieści procent?
Trzydzieści procent każdej dostawy.
Stary, czy to ma jakikolwiek sens?
Co dostaniemy za 30%?
Wolny przepływ towarów i moją ochronę.
Nie wy jedni działacie w tym biznesie.
Los Duques prowadzą La Líneę.
Mają więcej ludzi i broni niż ty i twoi kumple z Maroka.
Beze mnie was wykończą.
Może zapytać Antonia, jeśli mi nie wierzy,
bo chyba nie rozumie.
Obaj wiemy, że nikt nie zapłaci 30%.
Więc podaj inną liczbę.
Coś bliższego 15.
Ostrożnie, niñato. Ostrożnie.
Nie przeceniaj swojej karty.
Chcesz liczbę?
No dobrze.
Niech będzie 25.
Plus sto tysięcy euro…
Zaliczki.
Czekam więc na kontakt.
Dobrze? Na razie.
Do usłyszenia, Juanie.
Chodź.
Kurwa.
Do kurwy nędzy.
Chwileczkę.
Jeszcze jedno.
W porządku.
Jeszcze jedno.
Wiadomo, że teraz rozmawiam z tobą w imieniu szefa.
Może nadejść czas, gdy pomówię z tobą we własnym imieniu.
Co z tego?
Niech wtedy Duques zaopatrzą mnie we wszystko w Londynie
bez wojen, tylko hajs i czysty biznes.
Duque’owie mogą przerzucać pięć czy dziesięć razy więcej,
niż przywożą Marokańczycy.
Doskonale, brachu.
Dobrze to słyszeć.
Kiedy będziesz gotowy,
przyjdź i porozmawiaj ze mną.
Ale na razie dla twojego szefa
liczba to 25.
No problemo.
Co powiedział?
Kazałem mu dać słowo,
że nie tknie ciebie ani twojej rodziny.
Jedźmy.
Co robiłaś? Co jest grane?
Ktoś tam jest. Słyszę ich.
Możemy wejść?
Brachu, to pułapka.
Poza tym cały lokal jest pozamykany.
Porządnie zabezpieczony. Niczym jebany komisariat w Stoke.
Hej, to Kit.
- Co tam? - Jest wszystko.
- Rękawiczki? - Tylne siedzenie.
To jak robimy? Czekamy, aż jakiś zjeb wystawi głowę?
Nie, to za długo. Stłuką Sully’ego.
Cokolwiek się zdarzy, bierzemy go ze sobą.
Słyszycie? Dzisiaj załatwimy sprawę.
- O to chodzi. - Nie, zostań w aucie.
Znaleźli już mojego wuja?
Paskudne miejsce.
Nie dbacie tu o higienę?
Czystość jest ważna w każdym interesie.
Mówili o tym na kursie biznesu na YouTubie.
Dużo pieprzysz.
Wiesz o tym?
Trzeba dbać o porządek w pracy, by personel był dumny z tego, co robi.
Bądź tą zmianą, którą chcesz widzieć.
Jesteś mocno zestresowana, Farah.
Widać to po tym, jak się prowadzisz.
Ostre toksyny.
Pij soki oczyszczające.
- Wszystko gra, stary? - Tak, gotowe.
- Jest spoko. - Wparowujemy szybko.
Szybko. Ruszajcie!
- Jebana pizda! - Cholera.
- Chodź. - Moja noga.
- Do tyłu. - Kurwa, strzelaj!
Idziemy! Jebana pizda. Co?
Hej…
Kurwa.
Cholera! Skończyły mi się pociski! Sadź w niego!
Jaq, dorwij go!
Stary, szukaj Sully’ego.
Jebana pizda! Kim jesteś?
- To nie był mój pomysł. Obiecuję. - Stul pysk!
Hej!
Znalazłem Sully’ego.
- Co powiesz? - Cholera!
Dawaj. Już!
Dupek! Spójrz na siebie, zjebie!
Idź po kanister, zanim zjawią się gliny.
No tak.
Pomóż Kitowi.
Co ty tu robisz?
Podnieś mnie.
Sorki, brachu.
Kurwa!
Kurwa. Ja pieprzę.
Dobra. Chodźmy stąd.
No chodź.
Spieprzajmy stąd.
Cholera!
Kurwa mać!
USTALONO: 25 PROCENT I 100 TYSI ZALICZKI
Co jest, kurwa? Co za koleś.
Hej.
Napisy: Przemysław Stępień