SERIAL NETFLIX
POLICJA
Leż spokojnie!
Stul pysk.
To moje terytorium, sukinsynu.
Moje terytorium.
Dalej, do wozu z nim.
Liczę na dobre wieści. Nie zawiedź mnie.
Jest opóźnienie, przyjacielu.
Co to ma niby znaczyć?
Był problem na plaży.
To była policja, a nie Gwardia Cywilna. Juan El Bueno czekał na nas.
Jakim, kurwa, niby cudem?
Czasami policji się poszczęści.
Zawsze obserwują wybrzeże i mają radary.
Rzadko się to zdarza,
ale czasami przechwytują dostawy.
Chaash już szykuje ci towar zastępczy.
Jeśli gliny tam czekały,
ktoś im powiedział.
Nie masz pewności. Mogli mieć farta.
Farta? Jaja sobie robisz?
To się zdarza.
Czego nie rozumiesz?
Wyobraź sobie, że prochów byłoby więcej.
Dwa miliony poszłyby się walić,
bo ktoś doniósł pieprzonym glinom!
Łańcuch dostaw powinien już działać!
Ty tam dowodzisz. Ogarnij temat.
Przyjacielu, daję ci słowo.
Rozwiążę to.
Mój przyjacielu.
Odezwę się.
- Siema! - Co tam?
Co słychać?
Wypasiona chata!
Zdejmij buty.
A co z twoimi?
To mój pieprzony dom.
Kto ci tak rozjebał wargę?
Sparing na siłowni. Kolesia poniosło.
Ożeż!
Tak teraz jest? Dajesz ludziom zbić sobie gębę?
Drobiazg. Nie widziałeś jego gęby.
Odwiedź Sully’ego. Przekaż mu, że musimy porozmawiać.
No, nie wiem.
- Sully się zaszył. - Co mnie to obchodzi?
Mam duże problemy w Hiszpanii.
Ktoś musi to naprawić.
Dobra.
Co słychać w sprawie Atsa?
Znaleźliście laskę z monitoringu?
Nie. Dzieciarnia sprawdza swoje sociale,
rozsyła jej zdjęcie, ale nikt nie wie, kim jest ta suka.
Nie wygląda to dla nas dobrze.
- Wyglądamy na słabych. - Wiem.
Ktoś przyszedł do dzielni, zadźgał dzieciaka i spieprzył.
A my nic nie wiemy? Do tego wszystko się przeciąga.
Serio, liczę na ciebie. Musisz się tym zająć.
Załatwię sprawę. Zaufaj mi.
Dobrze.
Ale dziś muszę zabrać mamę do szpitala na wizytę.
Mogę ją opuścić, jeśli trzeba.
Spoko. Rodzina jest wszystkim.
Jasne.
Strzała.
Szacun.
Posłuchaj.
- Odpuść sobie boks. To nie dla ciebie. - Nie piernicz!
Narka.
- Hej. - Nic ci nie jest?
- Dlaczego nie odpisujesz na SMS-y? - Byłam zajęta.
Musimy pogadać, prawda?
- O tym, co zaszło. - Czemu?
Jaq, daj spokój.
Nie mam czasu na zgadywanie. Przejdź do rzeczy.
Obie jesteśmy dorosłe.
Nie pierwszy raz coś takiego mnie spotyka.
Zgaduję, że ciebie też nie.
Musimy omówić możliwe wyjścia.
Policja nie złapie tych dupków, jeśli tego nie zgłosimy.
- Jaka znów policja? - A co proponujesz?
Nie rozmawiam z jebanymi glinami.
Nie dzwoń już do mnie.
NAKAZ EKSMISJI
Nie mogłam uwierzyć, jak nam się poszczęściło z mieszkaniem.
Było nowe i czyste.
Summerhouse było przyjemnym miejscem.
Z każdym się witałeś. A teraz?
Widzieliście śmietniki? Ohyda. I ten zapach…
Rety, mamo.
- Widziałem takiego szczura! - Cicho. Wiesz, że ich nie znoszę.
Myślałem, że to pies. Prawie powiedziałem: „Do nogi!”.
Wtedy załapałem, że to szczur!
Rozumiesz już?
I chciał cię dorwać!
Dość tych bzdur!
Próbują nas zmęczyć.
Doprowadzają do ruiny, żeby odechciało nam się tu mieszkać.
Tak. I te wszystkie bzdury o „mieszkaniach socjalnych”.
Wykiwają nas na wszystkie strony.
Kojarzysz ciocię Sheilę w Leyton?
Udało im się powstrzymać rozbiórkę bloku.
Połączyli siły.
Zatrudnili porządnych prawników do sporządzenia raportu.
Tamci przyjrzeli się propozycjom
i wykryli wszystkie kłamstwa czy złamane obietnice.
Spisali to czarno na białym.
Nie ma gwarancji, że rada to zaakceptuje.
- To musiało sporo kosztować. - Nie było to tanie.
Mam oszczędności.
Pat, potrzebujesz tych pieniędzy.
Postaram się porozmawiać z kimś,
kto może pomóc.
Czyli z moim synem.
Ani się waż!
Pat!
Shelley, ty i mój syn to twoja sprawa.
Ale to nasza walka. Nasza!
Niczego od niego nie potrzebujemy.
Jestem gotowa.
Przygotujmy taki raport jak najszybciej.
To ważne, brachu.
Nie mam mu nic do powiedzenia.
Nie pytałby, gdyby nie musiał!
Ma swoją dumę.
Kurde, wiesz to lepiej ode mnie.
Może w ten sposób wyciąga do ciebie rękę?
Nieważne.
Zrób to jako przysługę dla mnie.
Dobrze,
ale…
Co?
Kojarzysz Shelley?
Wciąż robi ludziom paznokcie po domach?
Nie, otworzyła własny lokal na Mare Street.
Ma spory ruch.
Chcę ją poznać.
Dobra. Poproś Dushane’a, żeby was poznał ze sobą.
Proszę ciebie.
Dlaczego?
Wiesz co? Nie było pytania.
Wolę nie zagłębiać się w sprawy między tobą a Dushane’em.
Narka.
Dziękuję.
Siadaj, brachu.
Możesz uważać się za El Chapo, ale mnie w to nie mieszaj.
Wystarczy, że tu jestem. Nie przeginaj.
Krótką macie tu pamięć.
Zadajesz się z drugą stroną?
- Usiądź. - Uważaj, co mówisz. Nie zostanę.
Nie będę uważał.
Nie jestem twoim pieskiem!
Mów, co masz do powiedzenia.
Mamy kłopot.
My?
Tak, my!
My mamy problem.
Niech twój nowy ziom to naprawi.
Mój pieprzony ziom?
No tak.
Zapomniałeś, że co tydzień do twojej łajby przychodzą torby z kasą?
Zapomniałeś o tym?
Tylko kasa się dla ciebie liczy?
O co ci, kurwa, chodzi? Co jest?
Jebać to. Pomówmy o forsie!
Czyja kasa zbudowała to wszystko?
Na pewno nie twoja!
Pamiętaj o tym.
Coś jeszcze?
O co biega?
Z jakich kłopotów znów mam cię wyciągnąć? Mam na to wyjebane.
Teraz zrozumiałem, że ni chuja cię potrzebuję. Uwierz mi.
Pamiętasz, ile razy to ja cię ratowałem?
Kim byś był beze mnie, Sully?
Jesteś żenujący.
- Zapomnij. - Uważaj, co mówisz.
Co ty gadasz? Co robisz? Co ty odpierniczasz?
- Hej! - Co to, kurwa, jest?
- Odpuść, stary! - Wyluzujcie!
Nie!
- Dalej! - Wiesz co, stary?
- Życie ci niemiłe? - Zaciukam go!
- Dość tego! - Zluzujcie.
- Spokój! - Zostawcie temat.
Wypierniczaj.
Nie zrobisz tego.
Tak powiedziałeś, więc wypieprzaj.
Śmiejesz się? Myślisz, że to żart?
Wyjdźcie stąd.
Ja pierdolę!
Jakiś obłęd.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Kieronie.
Siema.
Chodź do mnie.
- Tak? - Ściągnij tu Jamiego.
- Niech tu przyjdzie. - Robi się.
Masz gościa.
Sprzedaje mi wszystkie wasze rodzinne sekrety.
Wujku!
Hej! Co ty tu robisz?
Wrednie! Też miło cię widzieć.
Zaprzyjaźniałyśmy się z Delphine.
Mówię, jakie z ciebie ziółko. Zły wujek Gerard.
- Hej! - Kiepsko ci się trafiło.
Dziękuję za kawę! Delphine robi wypasioną kawę.
Coś, co nazywa się cortado.
Nie mój klimat, ale „każda porażka to lekcja”.
To tatuaż Rihanny.
Serio?
O rety! Delphine nauczy mnie sztuczki z mlekiem,
żeby zrobić serce, kwiatek albo hashtag z inicjałami lubego.
Chętnie.
Moja babeczka.
Chodź, wuju. Muszę z tobą zagadać.
Hej. Nie popisuj się!
- Na razie. - Pa.
Niezła z niej sztuka jak na starą laskę.
Ma ciało jak te babki od jogi, takie megaelastyczne.
Pebbles.
Serio, kuźwa, co ty tu robisz?
Jak mnie znalazłaś?
Taylor nie ma przede mną tajemnic.
Ponoć nie pozwala ci już widywać się z Tash. Ostro.
Taylor ma swoje cholerne powody.
Robi to, co uważa za najlepsze dla Tash.
Ale co ty tutaj robisz?
Co jest grane? Nie mam tu dla ciebie miejsca.
Rany! Nie chcę z tobą mieszkać.
A czego chcesz?
Potrzebuję przysługi. To taka tycia przysługa. Mam mały problem.
Wiesz, że odwiedzam rodzinę taty na Jamajce?
Ostatnim razem paru gości poprosiło o przysługę.
Paru gości na Jamajce?
Nie, tutaj. Z Peckham. Jeden ma na imię Cyprus, drugi Khadeem.
- Hej! - Znasz ich?
Czemu taki dzieciak zadaje się z takimi ludźmi?
Po co ten ton? Zupełnie jak moja mama.
Jaką przysługę?
- Miałam przywieźć walizkę z Jamajki. - Ile?
- Przysięgam, nie wiedziałam, co tam jest. - Ile ?
Nie wiem! Jedna tycia walizka.
Jedna tycia walizka?
Jesteś głupia?
Nie bądź taki! Mówiłam, że nie wiedziałam, co mi dali.
Mieli dać mi trochę funtów za pomoc.
Na co mi więcej info?
A co potem?
- Reszta to nie moja wina, przysięgam. - Jasne, że nie.
Facet, z którym chodziłam, Rashaun, wykombinował, że za mało mi płacą.
No i miał rację, bo wzięli mnie za jakąś idiotkę.
A co gdyby celnicy mnie dopadli?
Miałabym przesrane. Na całego.
Rashaun chciał zarobić hajs na czysto i sprzedawać samemu prochy.
To nie była moja wina. Rashaun mnie do tego zmusił! Serioza!
- Zmusił? - No tak.
Czyli sprzedałaś te prochy?
Nie, stary.
Rashaun okazał się jebaną gnidą. Zabrał prochy i nawet nie chce mi nic dać.
A Cypress i Khadeem mnie nękają.
- Wiadomo! - Nie, nie wiesz!
Dzwonili, pisali i mówili, co zrobią, gdy mnie w końcu dopadną.
Ostrą gadką strzelają.
- Pomówisz z nimi, wuju? - Nie!
- Co mam im powiedzieć? - Szanują cię!
- Powiedz, że mnie wykorzystano… - To nie przejdzie!
Goście mają to w dupie!
Wiem, byłem nimi! Będą chcieli odzyskać swój szajs!
Ja pierdolę.
Nie wiem, co robić.
- A po co to zrobiłaś? - To nie moja wina! Zmusił mnie.
Nie byłoby mnie tu, gdybym nie musiała.
Nie mogę wrócić do domu ani do mamy.
- I to, co mówili o mojej mamie! - Co?
Chcesz mnie dobić?
Osłabiasz mnie!
Musisz mi pomóc, wuju.
Proszę.
Cicho! Czy twój ziom wspomniał, skąd jestem, ty ćwoku?
Co się dzieje? Skąd ten pośpiech?
- Masz paszport? - Co?
- Masz paszport? - Tak. Dlaczego?
Jutro rano musisz wylecieć.
Trzeba zamknąć sprawy w Hiszpanii i Maroku.
Nie mogę po prostu wyjechać. Mam tu braci. Muszę…
Staniesz na wysokości zadania. A może popełniłem błąd?
Lot jest o szóstej, ktoś cię odbierze.
- Hej. - Posłuchaj.
Przez kilka dni musisz doglądać Jamiego.
Gdzie teraz jesteś?
Pod szpitalem. U mamy, pamiętasz?
To po powrocie.
Dobra.
Powodzenia z mamą.
Strzała.
Lauryn.
Hej!
Czego płaczesz?
Przepraszam.
Hej!
- Ale urosła! - Wiem!
Ale obłęd!
Poczuj, kopie.
Ale daje!
Siadaj.
Jak się czujesz?
Nie zostanę długo. Curtis nie lubi, gdy wychodzę dłużej niż na parę godzin.
Czemu pozwalasz się tak traktować?
Na początku tak nie było.
Był słodki, prawdziwy dżentelmen.
Ty to masz gust.
Wybacz, ale ja pierdolę!
Nikogo tu nie znałam. Nie było dużego wyboru.
Kiedy mnie sprowadzisz?
- Wkrótce. Słowo. - Kiedy?
To nie takie proste. Muszę ugłaskać Dushane’a,
żeby mieć pewność, że się zgodzi.
Nie rozumiesz.
Mieszkam z nim i jego siostrą.
Jest świrnięta. Nienawidzi mnie!
Sposób, w jaki patrzy na mnie…
Jakby…
Nie wiem, co by było, gdyby nie to dziecko.
Wyciągnę cię.
Obiecuję.
Co się stało?
To nic.
- Jaqui… - Niektórzy są gejami.
A inni jebańcy muszą się z tym pogodzić.
Jaqui, tak mi przykro…
Mamy pieprzony 21. wiek, ale ja wciąż muszę to znosić!
Ja pierdolę…
Nic ci nie jest, Jaqui? O co chodzi?
Jednego dzieciaka…
jednego z naszych…
dźgnięto kosą.
Miał czternaście lat.
Ktoś zaciukał go kosą!
Porzucił w pieprzonym śmietniku.
Uwierzysz? Jakby był gówno wart.
Jakby był niczym!
Był tylko dzieckiem.
Ale już był mądrzejszy ode mnie.
O wiele mądrzejszy!
Nawijkę miał męczącą,
ale był w cholerę mądry!
Po części mam wrażenie…
- Wybacz. - Nie pierdol…
- Nie odbieraj. - Wybacz, muszę!
- Cześć, skarbie. - Gdzie jesteś?
- Miałaś już wracać. - Fryzjerka zdublowała moją wizytę.
Dzwoniłem, ale nie odbierałaś.
No tak.
Dzwoniłeś? Kiedy?
Dziesięć minut temu. Nie odebrałaś.
Miałam wyciszony telefon.
Był wyciszony?
- Tak. - Nie możesz tak.
Wiem, wybacz. Więcej tego nie zrobię.
- Wróć od razu po wizycie. - Tak, już wychodzę.
- Za ile będziesz? - Za maks pół godziny.
- Byle nie więcej. - Dobrze.
- Kocham cię. - Ja ciebie też, słonko.
Muszę lecieć.
Mówisz serio?
Przyjazd tu zajął mi w chuj czasu.
Przepraszam.
Nie mogę urodzić dziecka w tamtym domu. Serio.
Nie zrobię tego. Nie chcę ich koło mojego dziecka.
Możesz na mnie liczyć.
Wyciągnę cię. Już wkrótce.
Dobrze? Obiecuję.
Obiecuję.
No dobrze.
Dobrze. Kurwa.
Kocham cię.
Kocham was oboje.
Kocham cię.
Siema!
- Co tu robisz? - Odbieram cię, jak widać.
- Nie musisz. Nie jestem już dzieckiem. - Co ty mi tu gadasz?
Czego się nauczyłeś?
Nie powiesz mi nic o Henrym i jego licznych żonach?
To było w ósmej klasie. Rok temu.
Wiem.
Skoczymy coś zjeść?
Tak?
W końcu zawsze jesteś głodny.
Dobra, bracie.
- Żaden nauczyciel nie będzie mi truł? - Nie.
Zjesz to?
Spójrz na siebie! Co za głodomór.
- Mama tak mówiła o tobie. - Jak to niby zapamiętałeś?
Hej.
Muszę wyjechać.
- Dokąd? - To bez znaczenia.
- Do więzienia? - Nie. Nic z tych rzeczy.
- To się już nie powtórzy. - Na jak długo?
Niedługo.
Dokąd idziesz?
Nic mi nie powiesz. Jak ostatnio!
Wiesz, że to nie tak.
- Dopiero wróciłeś i znów znikasz! - Przepraszam cię.
Wal się!
Kurwa.
Co ty odwalasz?
Chcesz obsługi, pomęcz dzieciarnię.
Rashaun?
Jaki znów Rashaun? Nie wiem kto to.
Dobra. Mamy wspólną znajomą.
Kogo?
Pebbles.
- Jesteś jej tatą? - Nie.
To kim? Gliną?
- Wyglądam na glinę? - Chuj wie. Może i na glinę.
Tajniakiem albo innym śmieciem.
Stul pysk, ty dziwko.
- Co ty odwalasz? - Zabrałeś coś, co nie było jej.
Właściciele są na serio groźni. Mogła ci tego… Patrz tu!
Mogła ci tego nie powiedzieć, bo jest świrnięta.
Złożyłem ci miłą wizytę.
Jeśli przyjdą,
nie będzie miło.
Tak?
Nie znam żadnej Pebbles ani żadnego Rashauna. Suń się!
Spróbujmy więc inaczej.
Zapomniałam, że miałeś warkocze.
Wyglądałeś jak Snoop Doggy Dogg.
Wiesz, że sunie szalały na ich widok?
Czaisz?
Skąd w ogóle masz paszport?
Dzięki mamie i tacie. Zrobili każdemu z nas.
Potwierdziłaby.
No więc Stef…
Był młody i zajarał się, żeby pojechać do Disneylandu.
Zajarał się na maksa!
Wciąż o tym nawijał.
Pamiętam, jak nadawał w każde Boże Narodzenie, urodziny…
Ześwirował na tym punkcie.
Chcieliśmy zrobić mu niespodziankę.
Mama wszystko zaplanowała!
Zamierzała mu powiedzieć
dopiero na promie czy w samolocie.
Odleciałby, ziomie.
Wyobraź go sobie! Obłęd!
Byłoby obłędnie, ziomie.
Rany.
Cholera wie, jak chcieli za to zapłacić.
Potem tata zachorował, więc nigdy nie pojechaliśmy.
- Na jak długo wybywasz? - Serio, nawet nie wiem.
Dopóki Dushane mnie tam potrzebuje.
Jesteś pierdołą, brachu.
Tak już jest.
Będę szczery. Dopóki nie załatwimy kontaktu w Hiszpanii,
nikt nie zarobi żadnego hajsu.
Ani ja, ani ty…
ani Dushane. Wszyscy mamy przesrane.
Jak mnie nie będzie, musisz zająć się sprawą Atsa.
Jak?
Szukamy igły w stogu siana, ziomie.
Brachu, szczylowi coś odwaliło kilka miesięcy temu.
Wszędzie szukał zaczepki, jakby był nieśmiertelny.
Bo miał fory u Dushane’a?
Zresztą słyszałem, że wpienił paru serio narwanych młokosów.
Co z tego?
To znaczy tylko, że czas, żebyś pogrzebał w temacie.
Skoro takie masz przecieki, dasz radę.
Mogę cię o coś spytać?
Czemu tak cię to obchodzi?
Był żmiją!
Zapominałeś, co zrobił tobie, Aaronowi i Stefowi?
- To nie ma znaczenia. - Nie pieprz. Jak to nie ma?
Byłem z tobą rano w parku,
gdy miałeś się oddać glinom.
Ten młody był rodziną.
Młody był rodziną.
Tak.
Spędzał tu z nami czas.
Oglądał telewizję,
jadł, nocował u Stefa.
Pomagał Stefowi odrabiać lekcje, gdy ja nie byłem w stanie.
Będę szczery…
Staram się zapomnieć co złe.
Cokolwiek zrobił
czy do czego zmusił go Dushane,
młody był rodziną.
Naprawdę miło. Mówię serio.
Tish,
wyobrażasz sobie, jak robisz śniadanie w tej kuchni?
- Może być. Da radę. - Może być?
Wywaliłem tyle kasy, a ty mówisz, że może być?
- Tak. - Świetnie.
Co ja teraz zrobię?
Mam pomysł.
Mam coś o wiele fajniejszego niż ta kuchnia.
- Pokazać ci? - Tak!
- Fajnie, za mną. - Jestem podekscytowana.
Ojej! Jeszcze nie jesteśmy gotowi!
Dobra, wejdź. Nie!
Żartuję. Chodź.
O rany!
Czyj to pokój?
Mój!
Zgadza się! Pomalujesz go tak, jak zechcesz.
Mogę powiesić gwiazdki na suficie? Te świecące w ciemności?
No jasne.
Szybko się zadomowiła.
Na pewno nie chcesz nocować?
Mogę cię o coś zapytać?
Tak, słonko?
Trochę nieswojo mi pytać, więc obiecaj, że nie będziesz świrować.
Zaintrygowałaś mnie.
Chcę pożyczyć pieniądze.
Świrujesz.
Wyglądam, jakbym świrował?
Troszeczkę.
Gdybyś chciała sponsora, trzeba było powiedzieć od początku.
- Dałbym ci pieniądze… - Przestań.
Mówię serio. To nie dla mnie. Chodzi o Summerhouse.
Summerhouse?
Chcą przygotować raport, żeby powstrzymać przebudowę.
Nie kosztuje aż tyle. Jakieś dziesięć, może 15 tysięcy.
Twoja mama chce to opłacić, ale wyda na to całe oszczędności.
- Nie mogę jej tego zrobić. - Dobrze.
Mówię serio, Dushane.
Wiem, że między wami wygląda nieciekawie…
Nie zaczynaj. Nie ma to z tym nic wspólnego.
Jestem otwarty.
To ona nie chce ze mną rozmawiać.
Możesz chociaż o tym pomyśleć?
O pożyczce na ten raport?
Nie.
- Nie chodzi o pieniądze. - To o co?
- Mam być szczery? - Tak, poproszę!
Świetnie.
Summerhouse to dziura.
To cholerna dziura.
Przyjrzyj się!
Tak, ale to wspólnota…
Wisi mi to. Potrzebuje zmiany, pomocy!
Najlepiej będzie go zburzyć i zacząć od nowa.
- Wtedy będzie lepiej? - Bez wątpienia.
Zmodernizujemy go. Stworzymy osiedle na miarę 21. wieku…
Chwila, moment. „My”?
O kim mówisz?
Inwestuję w przebudowę.
Mówisz serio?
Czemu nie miałbym?
Jak tylko chcę coś takiego zrobić, pytają: „Mówisz serio?”.
Wiesz, że ktoś zarobi gruby hajs na tym dilu?
Czy w to wejdę, czy nie. Dlaczego nie czerpać z tego zysków?
A dokąd trafią ci ludzie? W tym twoja mama?
Kupię jej mieszkanie, dom. Cokolwiek zechce.
A co z całą resztą? Im też kupisz domy?
Ralph, Diana…
- Dokąd pójdzie cała reszta? - Co ja poradzę?
Muszę to odebrać.
Nie skończyliśmy tej rozmowy, Dushane.
Mówię, że muszę gdzieś zadzwonić.
Muszę odebrać telefon.
- Hej. - Dzwoniłeś.
Wciąż szukasz tej laski?
Tak, brachu…
Jeden dzieciak, Binks,
jest promotorem.
Organizuje biby w klubach
w południowym Londynie. Mówi, że ją poznaje.
Prześlę filmik.
Super.
Dobra, spoko.
Możesz krzyczeć Możesz spadać
Rapujesz na opak Nie rapuj tak
Tłusta twarz i chudy zad
Taki hype, a twoje brwi to rak
Nie pogrywaj
Mam swych ziomali Rozłupią cię
Zapodałam tekst Tłum szaleje
Tego fejmu nie zdissujesz…
Co ty tu robisz?
- Nie odbierałeś telefonów. - Więc?
Czego chcesz?
Nie zaprosisz mnie?
Ładne mieszkanie.
Przytulne.
Mogę usiąść?
Podoba ci się twój nowy szef, Dushane?
Co tu robisz, Lizzie? Nie przyjechałabyś, gdybyś nie miała interesu…
Omal nie zginęłam w Hiszpanii.
Mamy problem z łańcuchem dostaw z Maroka.
Dushane świruje.
Tak, słyszałem o tym.
Lecę tam, żeby to naprawić.
Co?
Kiedy?
Jutro rano lecę do Tangeru.
Idealnie, że lecisz do Maroka.
Nie widzisz?
Co takiego?
Problemem Dushane’a jest niejaki Juan El Bueno.
Jest tu kluczem.
Złóż mu ofertę.
Pozbędziemy się Dushane’a i dogada się z nami.
Zarobi dużo pieniędzy.
Ale ty i ja zgarniemy miliony.
Braciom zapewnisz dostatnie życie.
Myślisz, że ci zaufam?
Chcę tego, co mi się należy.
Miałam biznes.
Miał należeć do nas.
Do mnie i do ciebie.
Ale Dushane nam go zabrał.
Nie jesteś typem, który pozwala sobie odbierać własność.
Skończyłaś?
Jamie, to dla nas druga szansa.
Jeśli jej nie wykorzystamy, będziemy pachołami Dushane’a.
Jasne.
Mówię tylko, że…
muszę się spakować, więc…
Wracaj do siebie i pilnuj własnego pieprzonego nosa.
Mówię, że nie mam tu żadnej babki…
Hej! Co ty robisz?
Coś za jeden? Co ty mu robisz?
Każ jej się przymknąć!
- Wal się! - Zostaw go!
- Każ jej się zamknąć! - Zamknij się, Carly! Cicho!
Hej. Spójrz na mnie!
Gdzie to jest?
Miałem zrąbany dzień, więc mnie nie wpieniaj.
Spróbujmy jeszcze raz.
Gdzie to trzymasz?
Gdzie masz kryjówkę?
Nie ma kryjówki.
- Gdzie jest kryjówka? - Nie ma.
Prochy leżą na górze!
Carly! Przynieś swój telefon.
Carly. Pospiesz się!
Daj mu telefon.
Usiądź, dobrze?
Pokaż mi.
Dalej!
Idź.
Gdzie one są?
Tutaj. Pod łóżkiem.
Prawie niczego nie dotknąłem.
Może 100, 150 gramów, nie więcej.
Ziomie, tu są pieniądze.
- Jasne. Pospiesz się. - Pokryje to, co sprzedaliśmy.
Po co zadajesz się z takimi ludźmi?
Nie chciałem ich brać. Przysięgam!
- Ciągle nadawała, że… - Kto?
Pebbles!
Nadawała, że to prościzna i będę dupą, jeśli nie skorzystam z okazji.
Dobrze.
Nie zbliżaj się do niej.
- Wiadomo. Serio. - Tak?
- Nie ściemniam. - Dobra.
Siema.
- Co podać? - Zwykłą colę.
- Jest tu Binks? - Robi tylko w środy i soboty.
Pracowałaś tu zeszłej nocy?
Szukam dziewczyny z bitwy.
- Jest w twoim typie? - Nie.
- Jestem łowczynią talentów. Menadżerką. - Tak?
Szef może zechcieć ją reprezentować. Masz jakiś numer? Adres?
- Przykro mi. Dwa osiemdziesiąt. - A chociaż jakieś imię?
Keziah. Ma na imię Keziah.
Wczoraj wygrała tę bitwę.
Za kilka tygodni będzie w finale.
Dobra. Świetnie się spisałaś.
Jasne. Nic wielkiego.
Siema!
- Kurwa, nie uwierzysz. - Co?
- Ponękaj mnie. - Mamy gnoja, który cię zaatakował.
Mówię ci.
Nie pieprz!
Czekajcie, będę tam za pięć minut.
Mówię, że nieźle cię powaliło.
Wziąłem torbę i poszedłem do domu!
- Stul pysk! - Co jest?
Zjeb próbował zastawić torbę w sklepie mojej cioci.
Co?
Jaq, dosyć.
Przymknij się!
- Jaq! - Wyluzuj.
- Daj mi pieprzoną torbę. - Co z tobą?
Co jej odpierniczyło?
Dalej, spadamy stąd.
Odzyskałam twoją torbę.
Przepraszam…
Wiesz za co…
Jestem w tym do dupy.
Ale cóż…
przepraszam.
Jaq…
wejdziesz?
Ile energii.
NIEZNANY NUMER
Nie mamy na to czasu.
- Halo? - Ruben.
- Tak. - Była tu policja.
- Co? - Zdemolowali całe miejsce.
- Przyjedź tu. - Dlaczego? Co mówili?
Nic nie mówili. Przeszukiwali blok i pytali o ciebie.
Moment.
- Tak? - Hej, zjebie.
Dlaczego o piątej nad ranem
te cipy z policji wyłamują mi drzwi?
O czym ty mówisz?
Latoya?
- Wyszli dziesięć minut temu. - Latoyo!
Co się, kurwa, dzieje?
Już dobrze, Noah.
Tatuś już jest.
Hej!
Chodź do mnie.
Tu jestem.
Hej!
Już dobrze.
No dalej.
Wszystko dobrze.
Dushane. Potrzebuję dużej przysługi.
Będę tam za pięć minut. Widzimy się na dworze.
Co jest grane?
Cholera.
Ja pierdolę. Kto tam? Co się dzieje?
Już dobrze!
Ruben. Co się dzieje?
Wpuść mnie, brachu!
Jasne.
Co jest, kurwa? O co biega?
Siema, co się dzieje?
Nie mam czasu na wyjaśnienia. Musisz się nim zająć.
- Jak to zająć? - Weź to.
- Co? O co biega? - I to.
Widzimy się, mały.
- Dobra? - O której odbierzesz dziecko?
Zadzwoń do mojej siostry.
Napisy: Przemysław Stępień