Monolith Video przedstawia
W rolach głównych
Luke! Pora na ciebie!
Muzyka
Panie i panowie,
nacieszcie oczy
dwiema tonami kompletnego szaleństwa.
A teraz przed wami,
Zabójczy Luke i jego Podrywacze.
Podziwiajcie, jak poskramiają grawitację
i siłę odśrodkową wartości 3g.
Oto akrobaci, którzy jeżdżą do góry kołami zaledwie centymetry od siebie
z prędkością, która nie mieści się w głowie.
Nagrodźcie oklaskami Zabójczego Luke'a.
Scenariusz
Dają z siebie wszystko.
Reżyseria
Rozgrzewają silniki.
Nie żałujcie oklasków. Zabójczy Luke.
ZABÓJCZY LUKE
Nara.
Pamiętasz, jak mam na imię?
Romina. A dla mnie Ro.
Masz teraz jakieś plany?
Muszę wracać do domu.
Podrzucić cię?
Dzięki.
Nie pogadamy?
Jutro wyjeżdżam.
Wrócę tu dopiero za rok.
Za rok?
Skoczymy na piwo?
Jestem z kimś, więc... nie.
Chciałam cię jeszcze raz zobaczyć.
Dzięki.
Panie i panowie...
przed wami jedyny w swoim rodzaju
Zabójczy Luke
i Podrywacze.
Zastałem Rominę?
Nie. Chwileczkę.
Jest w pracy.
Pamięta mnie pani?
Tak.
A ten koleżka to kto?
Twój syn.
Chcesz go potrzymać?
Trzymaj.
Na imię ma Jason.
Proszę.
W porządku?
Co ty tu robisz?
Nie masz mi nic do powiedzenia?
Powinienem coś usłyszeć,
zanim wyjadę i już nie wrócę.
Chodź na zewnątrz.
Nie zamierzałaś mi powiedzieć?
To był tylko flirt.
I nie musisz mnie informować?
Zwykła przyzwoitość nakazuje...
Mam pieprzone prawo wiedzieć.
Od roku nie dawałeś znaku.
Pojechałeś sobie i nie dzwoniłeś.
Wyjeżdżam za 4 godziny. Nie wiem co robić.
Zrobisz, jak uważasz.
A ty co zrobisz?
To, co muszę. Uczę się.
Wychowuję Jasona. Pracuję.
Mam faceta.
To moje życie.
Jaka zajęta.
Nawet bardzo.
To nie przeszkadzam.
Jasne.
Jack, kiedy wypłata? W piątek?
A co?
Potrzebuję kasy. Zapłać mi pół tygodniówki.
Nie daję zaliczek.
Nie proszę o zaliczkę.
Rzucam to.
- Nie możesz. - Właśnie to zrobiłem.
Piękna jak królewna z bajki.
Ty jeszcze tutaj?
Zostałem na dłużej.
Wybrałeś kiepski moment.
Chciałem zabrać go do parku, posiedzieć przed domem, przywitać się...
- Jedziemy do kościoła. - Kościoła?
To Kofi.
Musimy jechać.
Następnym razem dzwoń.
Gotowa?
Mieszkasz tu?
To mój dom.
Na długo przyjechałeś?
Zatrzymam się na dłużej.
I na co się patrzysz?
Zaczynasz teraz?
Co zaczynam?
Chcecie, aby Jason przyjął chrzest w wierze katolickiej,
- którą wszyscy wyznajemy? - Tak.
Bóg obdarza nas wodą i Duchem Świętym,
byśmy odrodzili się w życiu wiecznym.
Niechaj łaski Jego spływają nadal
na synów i córki Jego.
I niech uczyni ich wiernymi członkami Jego kościoła.
Jasonie, chrzczę cię w imię Ojca,
Syna i Ducha Świętego.
Wasze dziecko zostało naznaczone przez Chrystusa.
Odtąd zawsze będzie podążać opromienione światłem Jego.
Bóg, Ojciec Pana naszego, Jezusa uwolnił cię od grzechu.
Naznaczamy cię znakiem Chrystusa Zbawiciela,
tak jak On znaczył księży, proroków i królów,
abyś na wieki wieków należał do Niego
w życiu wiecznym. Amen.
W imię tego dziecka i zgromadzonych tutaj wiernych
módlmy się, jak nauczył nas Pan:
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię Twoje,
przyjdź Królestwo Twoje, bądź wola Twoja
jako w niebie tak i na ziemi.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj.
I odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie,
ale nas zbaw ode złego.
Niech Cię błogosławi Ojciec, Syn i Duch Święty...
Amen.
Powitajmy radośnie nowego członka naszej parafii.
Nieźle dawałeś na tym motorze!
Niezły jesteś!
Podwieźć cię do miasta? Oszczędzisz na benzynie.
Przejazdem?
Zapuszczam korzenie.
- Gdzie się zatrzymałeś? - W jakimś gównianym motelu.
Lepszych tu nie znajdziesz. To miasto zeszło na psy.
Masz robotę?
Nie.
Znasz się na silnikach?
Tak.
Mam warsztat na Washout Road.
Wpadnij kiedyś. Przydałby mi się fachowiec.
Dobra.
Nic wielkiego.
Może i ciasny, ale własny.
Nikt mnie stąd nie wyrzuci.
Tutaj masz warsztat.
To jest Tula.
Robota nie pali mi się w rękach.
Możesz jeszcze się rozejrzeć, jeśli to ci nie wystarczy.
Znam się na wszystkim, co się tyczy wozów.
Mogę cię podszkolić.
Możesz nocować w mojej przyczepie.
Nieśmiała jest.
Niedowidzi.
Gdzie masz piłeczkę?
Tam jest ta przyczepa.
Znalazła? W życiu jej nie odnajdzie.
- Sam tu mieszkasz? - Tak.
Czasem ktoś się zatrzyma na chwilę.
Żadne tam luksusy,
ale masz tu wszystko, czego potrzeba.
Jesteś tu sam jak palec.
Rob, doceniam to, co proponujesz, ale muszę zarabiać porządną kasę.
Zapłaciłbym ci więcej, gdybym mógł.
Znasz się na rzeczy. Jesteś fachura.
Mógłbym naprawić tę rozkraczoną ciężarówkę.
Popróbuj, ale nie mam jak ci zapłacić.
Ale znam inne wyjście.
Jakie?
Napad na bank.
- Pierdzielisz. - Wcale nie.
Zaliczyłem cztery napady.
Odpuściłem 12 lat temu, bo robiło się niebezpiecznie.
Nic ci nie grozi, o ile nie zaczniesz przeginać.
Jeśli chcesz łożyć na dzieciaka,
pogonić kota rywalowi,
musisz użyć swoich talentów.
A talenty masz...
wyjątkowe.
Co ty na to?
Wal się.
Powodzenia w utrzymaniu rodziny z płacy minimalnej.
To mój syn i muszę go wychować.
Mój stary tego nie zrobił i widzisz, co ze mnie wyrosło.
Chcę się tobą zaopiekować.
Opiekować się moim synem. To mój psi obowiązek.
- Pozwól mi to zrobić. - Jak chcesz się nami zaopiekować?
Nie mów tak.
- Jak chcesz to zrobić? - Nie...
Nie kpij sobie ze mnie.
Zadaję pytanie. Wcale nie kpię.
- To zwyczajne pytanie. - Znajdę sposób.
Chcesz mieć dom? Zdobędę go dla ciebie.
Chcesz się stąd wynieść? Wyjedziemy w cholerę.
Mam przyczepę. Załatwię wóz i tyle nas zobaczą.
Wybierzesz, gdzie się zatrzymamy.
Odwidzi cię się? Dajemy nogę.
- A co z moją matką? - Może pojechać z nami.
- A Kofi? - Zostaje.
Poszuka dziewczyny i zrobi jej dziecko. Takie faceta prawo.
Pięknie to sobie wymarzyłeś.
Możesz tego użyć, ale pamiętaj,
że obrobiłem 4 banki przy pomocy kartki. Nie potrzeba ci spluwy.
To prostackie.
Weź ją na wszelki wypadek. Może się przyda.
Jak to zrobimy?
Wchodzimy w pełnej kulturze, gdy tylko otworzą się drzwi.
Zlustrujesz wszystkich kasjerów.
Wybierzesz najstarszą kobietę,
albo taką, która wygląda na uległą.
Każesz jej wyłożyć kasę na stół. Dlaczego?
Żeby sprawdzić, czy nie ma znaczonych banknotów.
Upychasz kieszenie forsą i niczego nie wypuszczasz z rąk.
Nie pokazuj spluwy.
Wsiadaj na motor. Będę cztery przecznice od ciebie.
Wjedziesz na pakę i wracamy bogaci.
A jak cię zatrzymają albo zapytają, po co stoisz z otwartym boksem ?
- Jak to? - Podchodzi glina:
"Dlaczego stoi pan z otwartym boksem?"
Wóz mi się zepsuł. Czekam na tego... mechanika.
Dziękuję za troskę.
- Elegancko. - Prawda?
A jak cię jaja zaswędzą, gdy będziesz pruł 150 km/h?
Jedziesz dalej. Nie ma zmiłuj.
Ale razem...
wymiatamy.
Bez dwóch zdań.
Najlepiej zgrany duet od czasu Hall'n Oates.
Ja pewnie będę brunetem z lokami, a ty tym przystojniakiem.
Nie ma innej opcji.
Odkujemy się za wszystkie czasy. Zobaczysz, jakiego kopa to daje.
Komu życie miłe, ręce, kurwa, do góry!
Do mnie!
Ale już!
Zapierdalaj!
Na kolana!
- Jak ci na imię?! - Max. - Max będzie moim kundlem!
Wykładajcie pierdoloną kasę, żeby miał co aportować!
Wyjmować i modlić się!
Módlcie się głośno!
Wyjąłeś już wszystko? Zbieraj! Tempo!
Do plecaka.
Nie zawracają!
Ile masz?
O raju.
Jesteś jebanym geniuszem!
Wszystko w porządku?
Zrobiłeś to, chłopie!
Cholera, udało się!
Opowiadaj.
Co lubi jeść?
Bardzo lubi jabłka.
Ale trzeba mu je przeżuć.
- Przeżuwasz mu jabłka? - Tak.
Brzmi obleśnie, ale to jest całkiem miłe.
Jadł kiedyś lody?
Nie.
Chyba jaja sobie robisz.
- To przecież niemowlę. - Gadanie.
Co to za dom bez lodów?
Dlaczego mu ich bronicie?
Nie bronimy. Po prostu jeszcze ich nie jadł.
Mogę go poczęstować?
- Chcesz mu dać lody? - Tak.
Chcę, żeby ode mnie dostał coś po raz pierwszy.
Chcę zobaczyć jego minę.
I odtąd zawsze jedząc lody będzie widział moją zakazaną gębę.
No, przestań!
Chcesz wcisnąć klakson?
Przepraszam.
Nic się nie stało. On często płacze.
Motor ma być na zdjęciu?
Tak, byle uchwycić klimat.
Fajny ten motor.
To członek rodziny.
Jeszcze jedno?
A nie przeszkadza, że pani płacze?
Dobrze.
Przechytrzyłem ją.
- 5,6,7... - Wykładaj pieprzony hajs.
- 8,9... - Bez fałszywek.
Co przywiozłeś?
Co tam masz?
- Co to? - Prezenty.
- Boże, a co to takiego? - Łóżeczko.
Spokojnie.
Uważaj, szefuniu, bo spadniesz.
Mama wróciła.
Będzie się złościć?
Co tu robisz?
Przywiozłem łóżeczko i kilka zabawek.
Miło z twojej strony, ale musisz to stąd wynieść.
- Nie przychodź niezapowiedziany. - Dlaczego?
Bo to dom Kofiego. Wynieś to stąd.
Nie będzie spać w waszym łóżku. Wypadnie i rozbije sobie głowę.
Co się dzieje?
Pozwoliłaś mu na to?
Mówię do ciebie.
To jego ojciec.
I będzie się panoszył w naszym domu?
Co tu robisz?
- Przez ciebie płacze. - Nie uciszaj mnie w moim domu.
Pakuj to i wynoś się.
Za kogo się uważasz? Włazisz nam w życie z butami.
- Nie podnoś głosu. - Słucham?
Romina, wyjdziesz na chwilę?
Zbieraj to i wychodź.
- Przez ciebie mały płacze. - Przez ciebie.
Zabieraj to stąd. Nie będę się z tobą cackał.
Wynoś się z tym, do cholery.
Zostaw go.
Zwariowałeś! Odwaliło ci!
Wynoś się!
Błagam, nie bierz go!
Dzwoń po karetkę.
Już dobrze.
Już po wszystkim.
Nazywa się pan Luke Glanton?
Tak.
Złożono na pana skargę.
Oskarża się pana o napaść 2. stopnia, czyli o przestępstwo wg prawa stanu.
Po zarejestrowaniu skargi
ma pan prawo do odroczenia celem znalezienia prawnika.
Wnosi pan o odłożenie dalszego czytania oskarżenia?
Tak, Wysoki Sądzie. Mój klient nie przyznaje się do winy.
Z uwagi na pana dotychczasową historię, a także powagę zarzutów
ustalam kaucję w wysokości 2500 dolarów.
Może pan ją wpłacić gotówką albo przez poręczyciela.
Wydaję czasowy zakaz
wszelkich zachowań mających znamiona agresji,
a także zakaz zbliżania się do powoda do chwili odwołania.
To twoja kasa. Dzięki za wpłacenie kaucji.
Chcę obrobić dwa banki jednego dnia.
Zacznę od Trustco w Brandywine.
Gdy te pieprzone świnie ruszą w pościg,
zawinę się do Rotterdamu i obrobię First National.
Wiesz co, Luke?
Kto sieje wiatr...
ten zbiera burzę.
Nie dam ci się pogrążyć.
- Chrzanić to. Nie pękaj. - Ja odpadam.
Kończę z tym.
Jak sobie pościelisz...
Pierdol się.
Jeśli masz to dziś robić,
weź ciężarówkę i nie rzucaj się w oczy. To moja ostatnia przysługa.
- Ja z tym kończę. - Powaliło cię?
Masz dość?
To już koniec.
Romina.
Weź to.
Przykro mi, jestem pieprzonym świrem.
Po prostu weź to.
Przepuścisz mnie?
Weź to.
Nie kochasz mnie, nie lubisz. Rozumiem. Jestem fiutem.
Ale jestem jego ojcem. Mogę mu dawać prezenty.
Daj mu to. Powiedz, że ode mnie.
Więcej go nie zobaczysz.
Proszę, daj mu to.
Spokojnie.
Otwórz usta.
Szerzej.
Jesteś mi winien nowy motor.
Jasne?
Dawaj kaucję.
Przepraszam.
Chryste...
Pieprzony debil.
Ja pierdolę.
Wszyscy na ziemię, ale już!
Wstawaj, szybko!
Masz wypełnić ten worek forsą.
Nie gapcie się na mnie! Zakryć twarz!
Wstawaj, do kurwy nędzy!
- Zbieraj kasę! Wkładaj ją do środka! - Robi się.
Co ty wyprawiasz! Przerzucaj!
- Przepraszam... - Rzucaj!
Co robi koleś z tyłu?!
Hej, ty! Wstawaj!
Przerzucaj i lepiej wceluj!
Chryste!
Na ziemię, do chuja!
Pieprzony grat.
Jadę za podejrzanym o rabunek po Brandywine.
Jedzie w czarnym kasku i kombinezonie.
Skręcił w cmentarz Vale.
Ścigam podejrzanego na motorze.
Kieruje się na Moyerson.
Chyba złapał z tyłu gumę.
Jedzie w kierunku State Street. Przejmijcie go tam.
Przecznica od blokady na State.
Podejrzany się przewrócił.
Jedzie State Street!
Objechał blokadę na Moyerson.
Jedzie na południe w kierunku Moyerson.
Wezwijcie jednostki na Plymouth.
Podejrzany złapał z tyłu gumę.
Widzę motocykl na Elmer.
Jedzie w kierunku Stanford.
Teraz jedzie przez Plymouth.
Na ziemię!
Biegnę za nim.
Co pan robi?
Chodźcie tu! Nie ma tu nikogo więcej?
Ruszcie dupę.
Nic wam nie zrobię, marsz na górę!
Jestem na Plymouth 702. Wzywam posiłki. Zabezpieczyłem wyjście.
Na ziemię!
Uciekajcie.
Na ziemię! Kładźcie się na ziemię!
- Został ktoś w środku?! - On jest na piętrze!
- Policja! - Romina.
Nie odkładaj słuchawki.
Mam kłopoty.
Jestem... w domu jakiejś kobiety.
Mogłabyś coś dla mnie zrobić?
O nic więcej cię nie poproszę.
Policja!
Nie mów mu nic o mnie.
Policja! Rzuć broń!
Tylko nie mów mu o tym.
Dobrze?
Połóż się na ziemi z rozłożonymi rękami!
Romina, proszę cię.
Jestem na Plymouth 702. Sprawca nie rusza się.
Jestem postrzelony. Wyślijcie karetkę.
Ręce do góry!
Clyde, wszystko w porządku?
Nie ruszaj się! Przyślijcie jeszcze jednego gliniarza.
Co tutaj robi mój ojciec?
Wszyscy przyszli.
Pamiętasz, co się wydarzyło? Cokolwiek?
- Kochanie, nie... - W porządku.
Zostaw.
- Kochanie, nie teraz... - Avery.
Avery, jesteś poważnie ranny!
Musisz być ostrożny.
Rozumiesz?
Przepraszam.
Już dobrze, kochanie.
Jesteśmy przy tobie.
Potrzymają cię tu kilka dni.
Witam, panie Cross. Przyjmie pan jeszcze gości?
Kilku mężczyzn przyszło do pana.
Jak tam nasz bohater?
- Nadinspektorze. - Dbają tu o ciebie?
- Kiełbasa w papryce. - Dziękuję, że się pan fatygował.
- Bill Killcullen, prokuratura. - Jasne, kojarzę pana.
Znam twojego ojca. Świetny gość.
Syn musiał pójść w jego ślady, ale tym wyprzedziłeś go o kilka długości.
Każdy zrobiłby to na moim miejscu, prawda?
Cały wydział trzyma za ciebie kciuki.
- Rozstawili transparenty przed szpitalem. - A co z tamtym?
Kopnął w kalendarz.
Bywa.
- Miał jakąś rodzinę? - Nie zaprzątaj sobie tym głowy.
W swoim czasie złożysz zeznania.
- Nasi rozmawiają z jego rodziną. - Sprzątnąłeś zbira. Jesteś bohaterem.
W porządku? Bill ma do ciebie parę pytań.
Jakie miałeś spostrzeżenia, no wiesz...
Czysta formalność.
- Zostawię was, żebyście się lepiej poznali. - Jasne.
Jak to było, gdy stałeś za tymi drzwiami?
Kazałem mu rzucić broń
i położyć się na ziemi.
I nic.
- Powtórzyłeś, że jesteś z policji? - Nie.
Wystarczy, że raz im się powie.
Tak, ale czasami nie ma pewności, czy cię usłyszeli.
Wiesz, o czym mówię?
Ale ty krzyknąłeś, tak?
- Ostrzegałem, że jestem z policji, tak jak nas uczono. - Dobrze.
A potem?
Zrozumiałem, że muszę wejść do środka i wyważyłem drzwi.
- A były zamknięte? - Zgadza się.
A skąd to wiedziałeś?
- Skąd wiedziałem, że były zamknięte? - Tak.
To podchwytliwe pytanie?
- Nie chwyciłeś za klamkę? - Stąd wiem, że były zamknięte.
Mówiłeś mi o tym?
Nie.
- A zatem je wyważyłeś. - Tak. Po co tu pan przyszedł?
Dlaczego ja tu przyszedłem?
Akurat pan. Nie było nic do roboty w biurze...?
Nie.
- Co się potem wydarzyło? - Co mam powiedzieć?
- Tylko to, co potem nastąpiło. - Tylko tyle?
Nie chciałbym, żebyś o czymś zapomniał
i potem nie musiał wszystkiego składać do kupy.
Co wczoraj widziałeś i zapamiętałeś?
Strzeliłem do sprawcy, który wypadł przez okno.
To już wiem. Kiedy wyciągnął broń?
Najpierw strzeliłeś ty czy on?
Tylko mi nie kituj. Mów szczerze, co tam się wydarzyło.
To było w mgnieniu oka.
Kto strzelił pierwszy?
On podniósł rękę, a ty strzeliłeś?
Obaj podnieśliście ręce, ale to ty strzeliłeś?
- Tak. - W ten sposób?
Wygląda na to, że on strzelił pierwszy.
Wielki dzień dla funkcjonariusza Avery Crossa.
Dziś opuścił szpital w dobrym zdrowiu, szczęśliwy, że wraca do rodziny.
Witała go rodzina i koledzy z policji.
Jego ojciec, Al Cross, sędzia Sądu Najwyższego,
wyraził radość z powrotu syna.
Syn sam wybrał trudne życie policjanta.
29-letni Cross jest w czynnej służbie od niecałego roku.
Pościg za domniemanym bandytą na motocyklu,
Lukiem Glantonem, po jego napadzie na bank,
- zakończył się strzelaniną... - Wszystko w porządku?
Po wymianie ognia Glanton zginął, zakładnicy zostali uratowani.
Glanton był włóczęgą, notowanym za agresywne zachowania.
Miał wiele na sumieniu. To zawodowy przestępca.
Przeprowadził się tu niecały miesiąc temu,
potem zajął się napadami na bank.
Osierocił rocznego syna.
Bałeś się?
To zdarzyło się tak szybko. Nie zdążyłem się przestraszyć.
Mnie napędziłeś wielkiego stracha.
Nie rozumiem, po co ci to wszystko. Nikt nie chce tego robić.
Co ja takiego robię?
Rozmawiałam z twoim ojcem
- i oboje jesteśmy zdania... - On na pewno.
Myślałam, że...
Jestem gliną.
- Myślałam, że po tym wszystkim będziesz miał dosyć. - Nie ma dyskusji.
Myślałam, że to cię zniechęci.
- Nie oczekuj, że po prostu... - Nie rozumiecie tego.
My tylko martwimy się o ciebie.
Nie mów tak. Przestań to, kurwa, powtarzać.
Rozpamiętujesz tę strzelaninę?
Raczej nie.
Próbuję wymazać to z pamięci.
Skutecznie?
Tak.
- Jesteś gotów wrócić na służbę? - Tak.
- Nadajesz się do patrolowania ulic? - Absolutnie.
O czym myślisz od czasu strzelaniny?
Niewiele myślę.
Było tyle zamieszania...
z rekonwalescencją...
w pracy i tym wszystkim w domu.
A co się dzieje w domu?
Siedzę tam non stop, a to dla mnie coś nowego.
Ktoś jeszcze poza tobą?
Teściowa, żona i mój syn.
Żona ciężko to przeżyła. To był dla niej szok.
A z dzieckiem też nie jest łatwo.
Ale jakoś sobie radzę.
Jak to: "z dzieckiem nie jest łatwo"?
Przy tym wszystkim, co się dzieje,
próbuję to jakoś ogarnąć.
Potem zajmę się rodziną.
Ciągle miałem coś na głowie.
Trudno jest mi...
Jakoś nie mogę...
spojrzeć na syna.
Masz tak od czasu strzelaniny.
Przeczytałam w aktach zastrzelonego przestępcy,
że on też miał rocznego synka.
Ma na imię Jason. Czy to nie daje ci spokoju?
To że...
on też miał syna?
Nie możesz patrzeć na swojego syna,
bo myślisz o chłopcu, który stracił ojca?
- Spodziewasz się gości? - Nie, a ty?
Cześć!
- Jak inwalida? - Wejdźcie!
Przyszliśmy sprawdzić, jak się miewasz.
- Jak tam, Jen? - Dobrze, a ty?
- Na pewno lepiej niż on. - Już wydobrzał.
Zapraszam. Pete, miło cię widzieć.
- Poznałeś moją żonę, Jennifer. - Bardzo miło cię poznać.
- Doca znasz? - Jeszcze nie. Avery Cross.
Głodni?
Nie będziemy ci przeszkadzać.
- Zjedzcie z nami kolację. - My w innej sprawie.
Starczy dla wszystkich.
Cieszę się, że wpadliście.
- I jak po powrocie bohatera do domu? - Pewnie tęsknisz za służbą.
Super, że jest w domu. Dziękuję Bogu, że nic mu się nie stało.
Bogu dzięki. Wypijmy za to.
Za naszego bohatera. Twoje zdrowie.
Za powrót do formy.
22 lata na służbie, a tylko 4 razy pociągnąłem za spust.
Ty jesteś pół roku, a już posłałeś białego na tamten świat.
Pięć dych na koncie.
Lepiej, że na niego padło, a nie na mnie.
Macie jakieś plany na dziś wieczór?
To był gwóźdź programu - obiad z wami.
Możemy ukraść ci bohatera na krótką akcję policyjną?
- Dzisiaj? - Wróci przed paciorkiem.
No nie wiem, kochanie. Powinieneś odpoczywać.
Może jutro wieczorem.
Potrzebujemy go dzisiaj. Jest jakiś problem?
A twoja noga?
Przyniesiemy go z powrotem.
- Co będziecie robić? - Przedstawimy go paru osobom
i będziemy świętować jego wyczyn. Chcieliby ci osobiście pogratulować.
W porządku.
To za 20 minut?
Wygląda pysznie, ale jesteśmy na służbie.
To ci dobrze zrobi. Wiele osób chce cię poznać.
Jesteś bohaterem.
Wyczuwam lekki sarkazm.
U mnie?
To mój bohater.
- Możemy go porwać? - Proszę bardzo.
Dostałeś przepustkę.
Ogary idą w las.
Avery...
Ona chociaż na noc spuszcza cię ze smyczy?
Pete, otworzysz bagażnik?
Żonka cię nie skrzyczy?
Scott, pamiętasz, że jestem na zwolnieniu?
Tak, mamy dla ciebie mały prezent.
Policja.
My do Rominy Gutierrez.
Witam, detektyw Deluca. Romina Gutierrez?
Chcemy przeszukać pani dom.
- Po co? - Szukamy dowodów.
- Jakich? - Pieniędzy, które Luke Glanton mógł pani zostawić.
Nic nie mamy...
Nie możecie nas nachodzić.
A to dlaczego?
Bo to mój dom.
Pani zakłada, że mam nakaz,
a ja zakładam, że pani matka ma obywatelstwo.
To zajmie tylko sekundę.
Chodźcie.
- Zaczniemy od góry, dobrze? - Nie, tam jest moje dziecko.
Śpi, więc nie zaczniecie od góry.
Tylko nie tam. On nie ma prawa.
Ma i pani może przy tym być.
- Ale jeśli wtedy znajdziemy dowody, aresztujemy panią. - Za co?
Robimy to nie od dziś. Będziemy cicho.
Idź, Scotty, tylko cicho.
Można dostać kawy? Dzięki.
- Mogę obejrzeć salon? - Proszę.
Proszę przyjąć kondolencje.
Chodźmy, Romino.
Co my tutaj robimy? To jakieś szaleństwo.
- Zaczekaj na zewnątrz. - Chodźmy stąd. Powaliło was?
Odbija ci?
- Po co my tu przyszliśmy? - Puść mnie.
Długo znała pani Luke'a?
Kilka lat.
- Wiedziała pani, że napada na banki? - Nie.
Muszę jeszcze raz zapytać. To nasza praca.
- Wie pani coś o tych pieniądzach? - Nie, klnę się na Boga...
Nie ma ich w domu ani przed domem?
Gdybym miał je ukryć, trzymałbym je przy sercu.
Scott.
Podnieś go.
- Podnieś dzieciaka. - Nie będę go budzić. Sam go podnieś.
W porządku.
Połóż go i chodźmy stąd.
- I co? - Czysto.
Dobrze, schodzimy wam z oczu.
Co tam masz, Scotty?
- Scotty, przestań. - Musi sobie przeliczyć.
Nie będziemy tu siedzieć do 5. rano.
Masz tu liczarkę, dupku?
14 patoli.
Nie podzielimy się równo,
bo lwia część należy się naszemu bohaterowi.
To będzie nieoficjalny dodatek za ryzyko w pracy.
Prezent od nas.
Kup coś sobie.
Nie licz na normalną premię i nie wydawaj tego w jednym miejscu.
I pamiętaj, że na to, kurwa, zasłużyłeś.
Nieźle jak na jedną akcję.
Zebraliśmy się tutaj, by uczcić odwagę policjanta, który napawa nas dumą.
Jako że dochodzi do zdrowia, możemy oddychać z ulgą.
Panie i panowie, sierżant Avery Cross.
Gdy studiowałem prawo, często rozmawialiśmy...
...o sprawiedliwości. Prowadziliśmy długie dyskusje.
Nic więcej. Tylko dyskusje.
Wstąpiłem do policji, bo chciałem pracować u boku
bohaterów świadomych tego, że dyskusje nie rozwiązują problemów.
Nikt nie chciałby znaleźć się w moim położeniu sprzed kilku tygodni.
Wolałbym, żeby sprawy potoczyły się inaczej.
Nie ukrywam...
Czasami żałuję, że to mnie wtedy wezwano.
Ale taką mam pracę.
I nie wyobrażam sobie innej.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Nie wiem, czy to w czymś pomaga.
- Jak życie w światłach reflektorów? - Chciałbym, żeby to się już skończyło.
Już niedługo.
Policja lubi odstawiać cyrk.
Tacy bohaterowie są jedynym asem w rękawie.
Nie obchodzi mnie to. Chcę wrócić do pracy.
Nic lepszego nie mogło ci się zdarzyć.
Praca w policji nic ci nie da.
Gwarantuję ci to.
Nie przyszedłem po to, żebyś mnie pouczał.
Zwabiłeś mnie tu ćwiczeniem kolana.
- Przepraszam. - Nie jestem taki wyrachowany.
Moje życie nie jest jedną wielką kampanią. Jest zwyczajne.
Ale wczorajsze przemówienie było godne stratega.
Mnie na pewno przekonałeś.
A to kolano to kopalnia złota.
Niejeden kaleka dokuśtykał się niezłego stołka.
Pamiętasz Roosevelta?
Rozwijajcie czerwony dywan, rzucajcie kwiaty!
- Komendant mnie wzywa. - Po co?
Nie wiem. Myślisz, że coś przeskrobałem?
Pozdrów go ode mnie. Tam wchodzi się tylko po trupach.
Oszczędzaj kolano. I uczesz się, bohaterze!
Dzwonili dzisiaj z prokuratury.
Zamknij drzwi.
Ustalenia prokuratury w sprawie zastrzelenia Luke'a Glantona
okazały się prawomocne.
Gratuluję. Możesz wrócić do służby.
Pytanie, czy czujesz się na siłach, by patrolować ulice
i robić to skutecznie.
Nie wydaje mi się.
W porządku. Mamy tu dla ciebie inne zajęcia.
O wiele ważniejsze niż pilnowanie porządku na ulicy.
Cieszę się, panie komendancie. Długo się nad tym zastanawiałem.
Chyba najbardziej przydałbym się
w wydziale śledztw specjalnych.
Wydziałowi przydałaby się restrukturyzacja...
- Nie ma takiej opcji, do cholery. - Oczywiście, że jest.
Cross, nie wydałeś fortuny na studia, żeby teraz rżnąć głupa!
Myślę, że akurat moje wykształcenie...
pozwala mi zaproponować rozwiązania, na których wszyscy skorzystamy.
Jesteś ambitny i ja to doceniam.
Uważam, że jesteś świetnym gliną. I bohaterem.
Ale teraz musisz wrócić na ziemię,
- gdzie czekają cię dwie możliwości. - Mianowicie?
- Renta. - Odpada.
Dobrze, mnie też się to nie uśmiecha.
Albo praca w obecnej randze.
Na awans musisz zapracować.
Mówili, żeby cię tu szukać.
Co robisz?
A ty w cywilu?
Awansowałem na zastępcę.
- Pierdzielisz. - Serio. Pracuję z Delucą.
Super. Co masz dla mnie?
Jakieś błazny zostawiły to na tylnym siedzeniu.
Substancja ciekła.
Kiedy wreszcie spotkamy się, żeby coś przegryźć i pogadać?
- W każdej chwili. - Umówimy się sms-owo.
Muszę cię poprosić o pomoc w delikatnej sprawie.
Ufam ci, bo jesteś moim przyjacielem.
Jak mogę ci pomóc?
Pracowałem z Delucą nad jedną sprawą.
Zatrzymaj to tylko dla siebie. To prywatna sprawa.
- Nie chcę, żeby ktoś się dowiedział. - Dobrze.
Rozpracowaliśmy z Delucą jedną kurewkę.
Chcemy wysłać ją w miasto z działką koki.
I tak sobie pomyśleliśmy,
że warto by mieć dostęp do magazynu dowodowego,
żeby zdobyć trochę towaru.
Pamiętaj, że skołowałem ci tych 7 tysi.
Teraz ty musisz skołować coś dla mnie.
Poważnie, bracie. Ręka rękę myje.
Spokojnie. Nic pani nie zrobię.
Nie chciałem pani wystraszyć.
Mam coś dla pani.
Pieniądze, które wtedy u pani znaleźliśmy.
Nie wiem, o czym pan mówi.
Ostatni raz panią nachodzę. Proszę to wziąć.
Nie przyszedłem jako policjant, tylko jako zwykły człowiek.
Odpieprz się.
Spieprzyłeś życie mojemu synowi, a przez to i mnie!
Zejdź mi z oczu.
Przepraszam, dawno powinienem był to zgłosić.
Znaleźliśmy to przeszukując dom.
- Chwileczkę, Cross. - To tylko wierzchołek góry lodowej.
Zaczekaj.
Ani słowa więcej.
- Ale jak to? - Ani słowa.
Co ja mam z tym zrobić?
- Pan żartuje? - To jakiegoś gówno.
To nie mój problem, tylko twój.
To problem całego wydziału i nie mogę tego ukrywać, do cholery!
- Tak myślisz? - Tak!
Chcesz kablować na swoich?! Nie wierzę, kurwa.
Zabieraj to gówno!
Ty dokąd?
Jadę do domu.
Pamiętasz, o czym gadaliście ze Scottym?
Tak.
My też musimy o tym pogadać.
Jedź za mną.
Kurwa...
Cześć, tato.
Avery?
Masz pewne wyjście.
Ale to ci się nie spodoba.
Powiedzieć?
Tak, chcę to usłyszeć.
Zacznijmy od posterunku. Ktoś tam ci jeszcze ufa?
Scott.
Zacznijmy od niego.
- Mój to łapacz. - Rośnie jak na drożdżach.
Napędziłeś Deluce strachu. Jest gotów cię zwolnić.
Daruj sobie tę gadkę. Chcesz, żebym ci pomógł albo się odwal.
Pójdziesz do szafki i wyjmiesz dla mnie dowody McKilena.
Prawdziwa cegła. Ma napis "McKilen".
Oderwij kawałek i włóż do torby. Jutro rano po to wpadnę.
Gdyby ktoś pytał, czemu takie lekkie, powiesz, żeś nowy i że się pomyliłeś.
Dali ci medal, więc nikt się do ciebie nie przyczepi.
Musisz mi pomóc. Oni trzymają mnie w szachu.
Nie ma sprawy.
Wiedziałem, że można na ciebie liczyć.
Pozdrów ode mnie Mike'a. Muszę lecieć.
Pójdziesz do szafki i wyjmiesz dla mnie dowody McKilena.
Oderwij kawałek i włóż do torby. Jutro rano po to wpadnę.
Gdyby ktoś pytał, czemu takie lekkie, powiesz, żeś nowy i że się pomyliłeś.
Dali ci medal, więc nikt się do ciebie nie przyczepi.
Musisz mi pomóc. Oni trzymają mnie w szachu.
Nie ma sprawy.
Pokazywałeś to w Wydziale Wewnętrznym?
Skąd. Podaję ci wszystko na tacy.
Masz pojęcie, co to może znaczyć? Jesteś na to gotowy?
Na pewno?
Oni cię rozerwą na strzępy.
Muszę wiedzieć, że na pewno to zgłosisz wyżej.
Serio?
A jeśli tak, chcę pełnej nietykalności.
Nie będziesz mi tu rozkazywał. Rozumiesz?
A gdy już to załatwisz,
chcę zostać zastępcą prokuratora okręgowego.
- Nie mam wakatów. - To znajdź.
Nie ma mowy.
Z-cą prokuratora nie zostaje się od ręki.
Możesz odmówić. Wtedy pójdę do The Gazette
i zrelacjonuję wszystko, w tym naszą rozmowę.
Nigdzie nie pójdziesz.
Kładź to na stole. Zrobię, co chcesz, do cholery.
Wszystko?
Nie mogę obiecać, że się tam długo utrzymasz.
Nie myśl, że podam ci rękę.
Zostaniesz z-cą prokuratora, ale o podawaniu ręki zapomnij.
Cwani żyją krócej.
Bliżej podejdź.
Jak pan skomentuje te zarzuty?
Narkotyki, korupcja, gang. To już nie jest śledztwo policyjne,
tylko śledztwo w szeregach policji.
Dzisiaj prokurator William Killcullen oznajmił,
że wraz z FBI jego biuro wydało akty oskarżenia
dotyczące funkcjonariuszy policji z Schenectady,
przypominających swoimi działaniami gangi
które mieli wsadzać za kratki.
Oskarża się ich o kradzież narkotyków, pieniędzy,
a nawet broni z magazynu dowodowego.
Prokuratura donosi, że dowodami przekupywano przestępców
by sypali konkurentów, doprowadzając do spektakularnych aresztowań.
Prokurator ogłosił, że jego koronnym świadkiem jest
bohaterski policjant Avery Cross, rok temu postrzelony na służbie
gdy ratował dwójkę mieszkańców Schenectady przed bandytą.
Mówiła Jessica Layton.
Dobrze zrobiłeś.
To najpoważniejsze oszustwo w historii tego okręgu.
15 LAT PÓŹNIEJ
Gdy byłem dzieckiem, patrzyłem na ojca w sędziowskiej todze
i myślałem, że jest superbohaterem.
I chyba się nie myliłem.
Jak przystało na sędziego, był jednocześnie pełen współczucia
i nieustępliwości.
Nie bał się tego, że narobi sobie wrogów.
Pewnie dlatego miał tak wielu przyjaciół.
Zanim zapadł w śpiączkę, powiedziałem mu,
że pracę prokuratora generalnego poświęcam właśnie jemu.
Pokręcił tylko głową, nie zrozumiałem dlaczego.
Gdy pochyliłem się nad nim, wyszeptał:
"Poświęć mi zwycięstwo, nie pracę".
Taki był mój ojciec, Al.
- Synu, idziesz ze mną? - Jasne.
Avery?
- Możemy chwilę porozmawiać? - Tak.
Zamknij drzwi.
Co się dzieje?
Chodzi o AJ'a. On chce z tobą zamieszkać.
Bez przerwy mnie o to prosi.
Poważnie?
To kiedyś... mogłoby mieć sens.
Jeśli nie zamieszka z tobą, może się kompletnie wykoleić.
W tej chwili mam na głowie kampanię, więc to nie najlepsza chwila.
Co ja z nim zrobię? Nie wiem, co on lubi.
To chyba nikomu nie wyjdzie na dobre.
- Sama rozumiesz. - Dobrze.
Powiedz mu to.
- Jennifer. - Co ja mam mu powiedzieć?
Dlaczego mi to robisz?
Teraz mu powiedz.
Rano jedziemy do Buffalo.
W środę objazd Nowego Jorku, a potem kolacja z Alem Smithem.
Zdążymy bankowo.
Z Queens pojedziemy Upper West Side do hotelu Waldorf.
- Yusef mógłby nas podwieźć. - Co będzie w Queens?
Dyskusja z ekologami
o zagrożeniach hałasem i ochronie środowiska.
W czwartek lunch w Rochester w knajpie, gdzie serwują "śmieciową ucztę".
Bądź na to przygotowany. To cały plan.
Widziałeś to?
- W niedzielę rano murzyńskie parafie. - No pięknie.
Avery Cross?
Tak, AJ.
Cześć, AJ.
Z której szkoły przyszedłeś?
- Liceum Troy. - Dobrze.
Niedaleko. Co cię sprowadza do Schenectady?
Ojciec mnie tu wysłał. Wprowadziłem się do niego na ostatni rok nauki.
Ty też tego chciałeś?
Czy ja wiem.
Nie za bardzo.
- Masz tu jakichś znajomych? - Nie.
Nikogo?
Patrz przez ramię.
Zerknij do tyłu, do cholery.
Laski cię nie kręcą?
Może nie przywykłeś? U mnie nie ma takich foczek.
- A skąd jesteś? - Z Troy.
- Nie słyszałeś o Troy? - Słyszałem.
- To gdzie to jest? - Rzut beretem, stary.
Myślałem, że jesteś z Long Island.
Dlaczego?
Tam gadają tak jak ty.
Tutaj można się z nudów zajebać. Siedzę tu 3 dni i już mi odpierdala.
Witaj w Schenectady.
Znasz tu jakieś rozrywki?
Tym mam żyć cały rok?
- Mamy jakieś zaplecze. - Jakie?
Nie mów, że jakieś pieprzone centrum handlowe, bo chyba zejdę.
- Jak ty czilujesz? - Upalam się.
To tutaj standard.
Po tobie to widać i to na kilometr.
Jesteś jednym z tych samotnych jaraczy.
Bakasz w swoim pokoju, a potem sobie malujesz?
Co robisz dzisiaj? Idziesz na matmę?
Idziemy na bakensa?
Dobra.
Wiesz, z czym mi się to kojarzy? Z "Goonies".
Pamiętasz, jak byli w jaskini?
Jak chcesz fajka, to mów.
Poproszę.
Lubię sobie zapalić, kiedy jestem na haju.
Lepiej się upalisz, kiedy je palisz?
Mentolowe? Powiew świeżości, co nie?
Liczy się świeżość,
ale wszędzie czujesz w sobie wielkość.
I jedziemy. Kto pluje, ten żyje.
Moje usta to spluwa. Wystrzelam twój szwadron
jednym ruchem języka. Już po tobie.
Komu to zwędziłeś?
Sam napisałem.
Cisza jak jebanym makiem zasiał.
Jak byłem mały, zawsze było pełno dzieciaków.
Przychodziłeś tutaj ze starymi?
- Ledwo ich pamiętam. - Twoi starzy są jeszcze ze sobą?
Tak.
To super.
Grunt, że razem.
Ale to nie jest mój prawdziwy ojciec.
A gdzie on jest?
Zginął w jakimś wypadku samochodowym.
Cholera.
Ujdzie ten towar.
Wiesz, kto mógłby skołować dropsy?
Na dzisiaj?
Wyluzowaliśmy, a trzeba się spiąć.
Pamiętaj, żeby wracać w pojedynkę.
Jedziemy.
Pokaż.
- Pokaż, co ci dali. - Pojebało cię?
Pokazuj mój towar.
Tylko tyle? Dałem ci 500 dolarów.
- 20 działek. - W Scheneck macie taką inflację?
O, kurwa. Ale wtopa.
Uspokój się.
- Kurwa mać! - Policja.
Na ziemię!
Rozluźnij palce.
Kupował ecstasy od chłopaka z Schenectady.
Kto go aresztował?
Krawężniki: McCracken i Potter.
Znasz ich?
Będą trzymać gęby na kłódkę, jak ich poproszę.
Ktoś jeszcze go widział?
Nie, dopilnowałem tego.
Mógł znać tego chłopaka?
Tak, byli kumplami.
- Byli sami? - Tak.
Jak nazywa się ten drugi?
Jason Kancam. Przyłapany kilka lat temu na kradzieży w sklepie.
- Jak? - Jason Kancam.
Gnój bez perspektyw.
- Gordon, możemy przyciszyć mikrofon w 3-ce? - Tak.
Tato, dałem ciała.
Wiem, że nie masz teraz na to czasu.
- Tylko nie z nim. - Co?
Masz zostawić go w spokoju.
Jasne?
Dlaczego?
I bez tych durnych uśmieszków. Rozumiesz?
Masz zostawić gnoja w spokoju, rozumiesz?
Patrz na mnie.
Chciałeś ze mną mieszkać?
Myślisz, że mnie jest lekko? W takiej chwili?
Staram się, żeby nam się układało. Robię to dla ciebie.
Dostaniesz co chcesz, tylko nie zadawaj się z tym chłopakiem.
Zostaw go w spokoju. Rozumiemy się, do cholery?
- Powiedz tak. - Tak.
- Patrz na mnie i gadaj. - Tak.
Imię i nazwisko.
Jason Kancam.
- Ile masz lat, Jason? - 17.
Na sali są twoi rodzice?
Tak.
Proszę podejść.
- Rodzice Jasona? - Tak.
Jesteś oskarżony o nielegalne posiadanie zakazanych środków.
Oskarżony wysłucha zarzuty?
Sytuacja mojego klienta jest ustalana z prokuraturą.
Możemy dziś dojść do porozumienia. Wnioskuję o odłożenie posiedzenia.
Za to wykroczenie
Jasonowi grozi od 5 do 15 lat więzienia.
Mam wrażenie, że prokurator jest skłonny złagodzić wagę czynu do występku,
za który grozi mu doba w areszcie, którą już odsiedział, oraz grzywna.
- Może wrócić z nami do domu? - Tak.
Ktoś na górze ci dzisiaj sprzyja.
Sorry, że nas wczoraj przyskrzynili.
Przepraszam.
To była posrana noc.
Ale nie histeryzuj.
Wyszedłem stamtąd po 5 minutach.
Myślisz, że dałbym się tam dymać całą noc?
A co było, jak wróciłeś do domu?
Poszedłem na górę,
próbowałem zasnąć, ale nosiło mnie jak cholera.
A co było u ciebie?
Luzik.
Matka świrowała ze strachu?
Matka...
Spoko.
Serio?
Widziałem dzisiaj tego gościa.
Którego?
Twojego ojca.
Twojego pieprzonego starego.
Kiedy tu się sprowadził?
O czym ty pieprzysz, AJ?
- Tak tylko pytam. - Masz jakiś problem?!
Masz coś, kurwa?
- Wyluzuj. - O co ci chodzi, AJ?
Tylko się wydurniam.
Nie bądź takim sztywniakiem.
Masz trudny charakter.
Pilnuj się, żebyś za to kiedyś nie oberwał.
- Jak było w szkole, Vanesso? - Nieźle, tylko z matmy mi nie idzie.
O co poszło z moim ojcem?
Bardzo go nienawidziłaś?
Jak się nazywał?
- Nie będę o tym rozmawiać. - Jak miał na imię?
Dlaczego mama nigdy nie mówi o ojcu?
Ja jestem twoim ojcem.
Zastanów się, co czujesz. Wiesz, co jest prawdą.
Jak chce, to mówi, jak nie chce, to milczy.
Babcia kiedyś mi o nim opowiadała.
A co mówiła?
Mówiła, że...
że był na bakier z prawem.
To ci imponuje?
Nie wiem.
To nie on jest twoim ojcem.
To tylko facet, który zrobił dziecko.
Ja jestem twoim ojcem.
Jestem przy tobie, odkąd się urodziłeś. Zawsze będę cię kochać.
Powiesz mi chociaż, jak miał na imię?
Motobandyta zastrzelony przez policjanta.
zastrzelony, zabito wczoraj
pistolet pieniądze zamaskowany napad na bank
zatrudniony w warsztacie Van Der Hook
Szukam Robina.
To ja. W czym mogę pomóc?
Chciałbym porozmawiać o Luke'u Glantonie.
Jestem jego synem.
Ty jesteś synem Luke'a Glantona?
Tak.
No to chodź na zaplecze na browara.
Zostało coś w pudle.
Jeśli dobrze pamiętam.
To twój ojciec.
A to ten pies, który go sprzątnął.
Co się z nim stało?
Z gliną?
Zapomnij o nim. Nie ruszaj tego.
Pokażę ci coś ciekawego. Chodź ze mną.
Kiedyś dokładnie w tym miejscu rozmawiałem z twoim ojcem.
To był dobry człowiek.
Nie widziałem tych głupkowatych okularów od wielu lat.
- Należały do niego? - Tak.
Na pewno chciałby, żebyś je zatrzymał.
Miał jakiś talent?
Na motorze nikt by go nie prześcignął.
- Mistrzunio. - Tak?
Najlepszy z najlepszych. Mistrz.
Nikt nie mógł się z nim równać.
Byliście przyjaciółmi?
Tak mi się wydaje.
Ma pan jeszcze jego motor?
Już nie.
Policja go zabrała.
Pocięli go na części.
Wkurzyli się na niego.
Wpadli w prawdziwą furię.
Mam jeszcze kilka rzeczy, które cię zainteresują.
Włóż te gogle.
Na pewno zostawił je dla ciebie.
- Przymierz je. - Mogę? - Tak.
Wkładaj. Nie krępuj się.
Wykapany ojciec.
Jason! Jason!
Mogę z tobą porozmawiać?
Przepraszam cię za to, co się stało.
Zachowałem się jak dupek. Nie przeczę.
Straciłem przez ciebie kasę.
Nie muszę chyba nic więcej mówić.
Jeśli zapomnisz o wszystkim, ja też puszczę to w niepamięć.
Naprawdę mi przykro, brachu.
Co ty na to?
- Luz? - Tak.
Posłuchaj.
Robię dzisiaj imprezę u ojca.
Mam wolną chatę. Może wpadniesz?
- Nie mogę. - Dlaczego?
Rodzina na głowie?
Muszę coś załatwić.
Jesteśmy kwita?
- Już tak. - No to wpadnij.
Naprawdę tego chcesz?
- Dobra, to do zobaczenia. - Czekaj.
Skołuj trochę oxi, to będzie szlus.
- Odpada. - Jak to?
- Zobaczy się. - Nic się nie zobaczy!
Wpadniesz? Tak! Przyniesiesz oxi? Tak!
- W porządku. - To zajebisty plan.
Nie muszą być za pół patyka.
I już nie zamulaj!
Ma pani zaświadczenie o ubezpieczeniu?
- Tak. - Dobrze.
Za chwilę to pani przygotuję.
Zaraz wracam.
Okropna pogoda, prawda?
Jakoś sobie radzimy. Woda stoi w piwnicy.
U nas też nieźle. Co prawda tyle jej się uzbierało,
że będę mieć grzyb w całym domu.
Mam chyba wszystko, o co pani prosiła.
Muszę jeszcze coś sprawdzić.
Przygotowane specjalnie dla pani.
Dziękuję uprzejmie.
Co robisz, do cholery?
Wracaj tu, gnojku pieprzony!
Jednak przyjechałeś.
Mam tylko jedno pytanie.
Komu oxi?
Bierzcie, ludzie.
Kto jeszcze nie dostał, łapy w górę!
Bierz.
Wszystko zwalnia.
Kto to jest?
- Ojciec AJ'a? - Chyba tak.
Wszystko w porządku?
Nic ci nie jest?
- Nie zapomniałeś mi o czymś powiedzieć? - Co jest?
Masz mnie za debila?
Wypad.
- Masz mnie za debila? - Wypieprzaj!
- Na słuch ci padło?! - Kim jest twój ojciec?
- Wynoś się. - Spieprzaj.
Pierdol się ty i twoje kurewskie psy!
Co ci odbiło?
Jason, słyszysz mnie?
Vanessa, idź po ojca.
Kochanie.
Okłamałaś mnie.
Obudził się?
Mówił coś?
Poczekaj tutaj. Przyprowadzę wóz.
Co ci się stało?
Potrzebuję twojej pomocy.
- W czym ci pomóc? - Potrzebuję spluwy.
Ty spluwy?
Czego, do chuja! Co ty robisz?
Czekaj, co ty...
- Na ziemię, do cholery! - O Boże.
Dobra, do jutra.
Sam jesteś?
Co jest?
Nie patrz na mnie. Odwróć się.
Wsiądziemy do twojego samochodu
i gdzieś pojedziemy.
Nie odzywaj się do mnie, bo zarobisz kulkę w tył głowy.
Ruszaj.
Odwróć się.
No, odwróć się!
Jak dostałeś się do mojego domu?
AJ mnie wpuścił.
Nic mu nie jest?
Gadaj!
Dawaj portfel.
Gdzie trzymasz portfel?
- W marynarce. - Dawaj ją.
Bierz portfel.
Chcesz marynarkę? Bierz.
Klękaj.
- Co zrobiłeś mojemu synowi? - Na kolana, do cholery!
Zamknij oczy!
Powiedz, że nic nie zrobiłeś mojemu synowi.
Nie chodziło mi o twojego pieprzonego syna.
Przepraszam, Jason.
Przykro mi.
Rok temu Crossa i Kellermana dzieliła niewielka różnica poparcia.
Zaskakujące wydarzenia z zeszłego miesiąca
zagroziły kampanii Crossa.
Najpierw libacje nieletnich w jego domu,
potem tajemniczy napad
po którym jego syn trafił do szpitala ze wstrząśnieniem mózgu.
Niespodziewanie Crossowi udało się wybrnąć z opałów
i, jak widać, prokurator okręgowy
wygrał wybory na prokuratora generalnego.
Posłuchajmy, jak senator McFarley przemawia do sympatyków Crossa.
Mam zaszczyt znać Avery'ego Crossa od małego.
Panie i panowie, mam niezwykłą przyjemność i zaszczyt
przedstawić wam następnego prokuratora generalnego
stanu Nowy Jork, Avery'ego Crossa!
AJ, pora na ciebie. Idziesz tam.
Jest flaga. Idź do tego chłopaka.
Dziękuję!
Dziękuję wam bardzo.
Pan Anthony?
Tak.
Dzwoniłem wcześniej. Zapowiadałem, że dziś przyjadę.
A, tak. Jest pan przed czasem.
Miałem tylko jeden autobus.
Nietutejszy?
Jadę na zachód.
Teraz?
- Chcesz na to spojrzeć? - Pójdę po kurtkę.
Jeździ jak marzenie.
Ma już wiele mil na liczniku, ale utrzymuję go w formie.
Ile pan chce za niego?
Myślałem o piątce.
Jeździłeś już na takim motorze?
DRUGIE OBLICZE
Tekst: Piotr Licki