رسانه اینترنتی سیلیکس تقدیم میکند Www.Silyx.xyz
‫گل شد! گل شد!
‫الان نتیجه سه‌سه‌اس.
‫چه گل قشنگی زد آکی!
‫یوپ توپ رو گرفته.
‫داره توپ رو جلو می‌بره.
‫نگاه می‌کنه ببینه کی آزاده.
‫آفساید بود؟ نه، نبود.
‫خطا کرد!
‫چه خطای بیخودی‌ای گرفت!
‫داور که اصلاً حواسش نبود.
‫اون گل قبول نیست.
‫آکی خطا کرد، گلش قبول نیست.
‫چی شده؟ ‫یوپ موهامو کشید.
‫اصلاً این‌طور نیست! خودش این کارو کرد. ‫ نه، واقعاً کشید.
‫دانش‌آموزای کلاس هشتم که گریه نمی‌کنن، کپ!
‫مو کشیدن خطاست، یوپ تربورگ!
‫آره خوک کوچولو، آکی فرفلیت. ‫-حواست باشه ولی...
‫دخترا با اون موهای بلندشون نمی‌تونن فوتبال بازی کنن.
‫پسرا هم با اون کله‌فرچه‌ای‌هاشون که دیگه هیچی!
‫من که کاری نکردم، اصلاً دست نزدم!
‫چرند نگو! تو خیلی خوبی. چند چند شد الان؟
‫چهار-سه.
‫نه بابا، سه-سه‌اس. اون گل آخری که حساب نشد. بدبخت بازنده!
‫هیچ‌کس موی کسی رو نکشید. یوپ فقط طاقت باختو نداره.
‫ترجیح می‌ده بمیره تا ببازه.
‫براق باش همیشه، خوشگل خانوم. واقعاً.
‫خیلی خفنه... با دوربین و اینا.
‫آکی... آکی! ‫– ببین، یوپه!
‫اون یوپه؟ با اون کله فوتبالی‌اش؟ ‫آره، هنوزم خفنه به نظرت؟
‫به نظر می‌رسه بازیش خوبه.
‫صبح بخیر به همه‌تون.
‫چه خوب که همه انقدر ساکتید.
‫یوپ، گوشی کنار! این آخرین اخطارمه.
‫بازم تو زمین صدا رعدوبرق اومده؟
‫خب معلومه، وقتی یکی تقلب می‌کنه دیگه!
‫من که نمی‌فهمم، فوتبال که بازی گروهیه، نه؟
‫و قطعاً همه‌تون دوست دارین توی مسابقه پایانی برنده بشین، نه؟
‫یا من اشتباه می‌کنم؟ ‫لهشون می‌کنیم!
‫خب اول باید واقعاً یه تیم باشین.
‫یوپ، حواست کجاست؟ نمی‌خوای توی مسابقه شرکت کنی؟
‫اون که فقط یه مشت دخترن! ‫دخترا؟
‫آره دیگه! ببین خودت. بیا!
‫باشه، من "بیگ" کردم، تو هم "بیگ" کردی، ما همه "بیگ" کردیم! خوکچه‌های بیگ‌کننده!
‫یه فعل جدید اختراع شد... یعنی با باسنت بزنش بیرون!
‫حیف که فوتبال بلد نیستم، وگرنه توی این بیگ‌بازی‌ها کلی جلو بودم!
‫چرا فوتبال همیشه اینقدر خشنه؟ آدم اگه درست بازی کنه، می‌تونه با احترام هم ببره!
‫ما که نمی‌تونیم ببریم. ‫ چرا نه؟
‫چون دخترا هم توی تیم هستن. ‫دخترا که فوتبال بلد نیستن!
‫اسمش تبعیضه.
‫دخترا هم بلدن فوتبال بازی کنن. منم قراره فوتبالیست حرفه‌ای بشم!
‫تو بهتره با دوست‌پسرات آدم چوبی نقاشی کنی!
‫آکی، بشین سر جات.
‫یوپ، بگو ببینم. چرا فکر می‌کنی دخترا نباید فوتبال بازی کنن؟
‫خب معلومه! چون با ما فرق دارن. ‫فرق؟
‫آره خب، چون سینه دارن!
‫ولی اونا که تخته صافن، چیزی معلوم نیست!
‫با همین تخته سینه‌اش سه بار گل زده، پس چی شد؟
‫خب، کتاب جغرافیاتونو باز کنین همه.
‫خانوم، قراره درباره‌ی مناظر صحبت کنیم؟
‫باید دست بجنبونیم. کلاس هشتم همیشه سال شلوغیه.
‫باید برای دبیرستان آماده شیم، امتحان نهایی، اردو...
‫و البته، مسابقه پایانی رو هم که نباید فراموش کرد!
‫یوپ واقعاً بی‌ادبه! می‌گه دخترا نمی‌تونن فوتبال بازی کنن.
‫از کِی این فکر تو سرش اومده؟ ‫– اوه، همین‌طوری گفت.
‫هفته پیش که یکی زد تو پات ‫ مامان! اینا تو فوتبال پیش میاد!
‫ولی فوتبالیستا باید خوب غذا بخورن!
‫آکی، نه دیگه!
‫باید بجنبیم، دیر برسیم بد می‌شه.
‫قراره با کل کلاس بریم دبیرستان تئو تِی‌سن.
‫همه‌مون؟
‫وقتی قراره بری اونجا، یه‌کم باید لباس رسمی‌تر بپوشی!
‫باید نمره خوب برای اون مدرسه بیاری. ‫تو که به من نمره می‌دی، نه؟
‫تو باید کاری کنی که بتونی بری تئو تی‌سن، خب؟
‫معلومه که می‌رم!
‫احمق!
‫حیف شد، متأسفم.
‫بجنب پسر! حرکت کن.
‫تند رفتن هیچ‌وقت از ویژگی‌هات نبوده.
‫باید بریم معلم رو ببینیم، کجاست پس؟
‫ببین ، آکی ، ‫چیزی هست که تو نداری
‫این عشق جدید یوپه.
‫برش گردون!
‫یوپ، بیارش بده! ‫نه، آکی برداشتش...
‫به اندازه کافی تذکر دادم.
‫بابام... ‫– بعد از مدرسه، الان بشین.
‫امروز زبان داریم، همه خودکار بردارین.
‫هر کی هنوز کتاباشو تحویل نداده، امروز دیگه کاری ازم ساخته نیست.
‫تمرین ۸ رو بی‌صدا انجام بدین.
‫انتقام! بعد مدرسه، پارک! رو در رو!
‫رو در رو؟ یعنی واقعاً می‌خواد دعوا کنه؟
‫آره، جدی می‌گه!
‫من کمکت می‌کنم. با هم حریفش می‌شیم.
‫نه، خودش گفته فقط من و اون.
‫خب، رفتی با کسی لاس زدی دیگه؟
‫نه بابا، فقط...
‫می‌خواست ببینه چطور می‌تونه بهت کمک کنه.
‫خب حالا... بوسشم کردی یا نه؟
‫اگه تو قراره فوتبالیست حرفه‌ای بشی، پس منم فضانوردم!
‫پس لطف کن یه بلیت یک‌طرفه به ماه بگیر!
‫دهنتو ببند، مرغ دریایی کندذهن! ‫حرفتو پس بگیر!
‫بگیرش!
‫کمک می‌خوای، یوپ؟ ‫دهنتو ببند بابا.
‫بزن دیگه! مثل دخترا می‌زنی!
‫آکی! یوپ! بس کنین!
‫نامرد پدرسوخته! ‫یوپ! تمومش کن!
‫اول، یوپ شروع کرد! ‫ تو ساکت باش پسر!
‫بیا دماغتو پاک کن!
‫حرف معلمو گوش بده. ‫آره بهتر اون دماغتو...
‫دیگه دعوا تمومه، فهمیدی؟
‫تارزول!
‫تارزول یعنی چی؟ ‫گاو!
‫واقعاً خجالت‌آوره.
‫ولی خوب شد گفت، وگرنه یکی واقعاً می‌مرد.
‫الان با هم دست بدین.
‫زود باشین. من تا شب صبر می‌کنما...
‫آکی، جدی می‌گم، دیگه تکرار نشه.
‫خوبی؟ ‫ آره.
‫تا فردا. ‫چطوری ؟
‫یه کم حالم گرفته‌ست.
‫آخ، توپ فوتبالم!
‫من می‌رم دنبالش. تو برو خونه.
‫اوه عزیزم، چی شده؟ خوبی؟
‫خانم اینا زنگ زد، گفت با یکی بدجور دعوات شده! چی شده مگه؟
‫سلام الیزه.
‫بیا عزیزم. ‫مرسی.
‫بیا یه نگاه بندازیم.
‫تا حالا زیاد خون‌دماغ می‌شدی؟ ‫بعضی وقتا.
‫بعضی وقتا؟ اون کبودی چی؟
‫خوردم به جایی.
‫اخیراً سرگیجه یا خستگی داشتی؟
‫یه نمونه خون ازت می‌گیریم.
‫فقط واسه احتیاط.
‫باشه.
‫یه باند محکم هم اینجا می‌بندیم. و این اسپری هم... اینم از این.
‫بس کن! بس کن! واقعاً حالمو به هم می‌زنه، لطفاً نزن.
‫کریستل، داری گریه‌خنده می‌کنی؟
‫نه، فقط ناراحتم که بعد از کلاس هشتم همه از هم جدا می‌شیم.
‫الان خیلی با هم خوش می‌گذره.
‫ما که از هم جدا نمی‌شیم. همیشه با هم می‌مونیم. قول می‌دم.
‫کلاسی‌های هشتم گریه نمی‌کنن! ‫نه، فقط ناله می‌کنن!
‫آکیو بردن بیمارستان. چون تو محکم زدی‌ش.
‫نه بابا! شوخی کردیم! حالا...
‫ایول، خنده‌دار بود. ‫نگاه کن بهش.
‫ببین چطوری نگاه می‌کنه.
‫صبر کن، چی شد؟
‫پیداش نکردم.
‫بیا. اینو بگیر.
‫مرسی.
‫واقعاً؟ ‫آره واقعاً! خیلی زیادم!
‫خوبم بود دیگه. ‫ درسته.
‫اون چیه؟
‫از طرف لورِنسه.
‫«دوستت دارم. تو هم منو دوست داری؟» با دوتا قلب!
‫به نظرم عاشقته. تو چی؟
‫خوشت میاد ازش؟ ‫آره معلومه. با هم دوستیم دیگه.
‫آره، ولی از اون خوشتم میاد ‫ خوشم میاد؟ نمی‌دونم... شاید...
‫خب پس معلومه دیگه.
‫فکر می‌کنی مدل بشم؟
‫خب؟ ‫چی؟
‫یعنی می‌تونم بعداً مدل بشم؟ ‫آره حتماً!
‫شاید به‌زودی ببوسیش! ‫با لورنس؟
‫آره اگه دوست‌دخترش بشی! ‫برو بابا.
‫اون رکاب می‌زد، منم کنارش.
‫بعد اون نگاه کرد و منم یه جوری شدم که انگار لب گرفتم ازش!
‫بچه‌ها، من و آقای هنک قراره... ‫ازدواج کنیم!
‫نههه! خیلی مهم‌تر از این حرفاست!
‫من و آقای هنک، مربیای جدید تیم مدرسه‌ایم
‫ولی تو که از فوتبال بدت میاد!
‫نه بابا، فقط از بازی خشن خوشم نمیاد!
‫من و هنک حواسمون هست که فقط بازی درست‌و‌حسابی انجام بشه!
‫هل دادن، فحش دادن، تکل بی‌جا از امروز ممنوعه!
‫هر کی انجام بده، امتیاز منفی می‌گیره!
‫و اونایی که کمترین امتیاز منفی رو دارن، میان تو تیم!
‫پسرا و دخترا با هم؟ ‫معلومه که با هم!
‫مدرسه‌ی ما تبعیض قائل نمی‌شه! ‫تمرین کی شروع می‌شه؟
‫پس‌فردا ساعت دو. لباس ورزشی یادتون نره!
‫همه شرکت کنن! ‫تو تقویمتون بنویسین!
‫خانم اینا چرا شوهر نداره؟ اون که خیلی خوبه؟
‫شوهرش فوت کرده، قبل اینکه تو بیای مدرسه.
‫آخ چقدر غم‌انگیز! کاش با آقای هنک باشه. عالی می‌شن با هم!
‫اینجا چی کار می‌کنی؟ ‫باید بریم بیمارستان.
‫با الیزه هماهنگ کردیم.
‫مربوط به آزمایش خونته. ‫نمی‌شه یه وقت دیگه بیایم؟
‫نه عزیزم، باید همین الان انجام بشه.
‫فردا صحبت می‌کنیم. الان برو.
‫طبقه‌ی چهارم.
‫معنی آنکولوژی چیه؟
‫باید بریم بالا.
‫اون «آنکو» یعنی چی اصلاً؟
‫آنجا آزمایش می‌گیرن. ‫چه آزمایشی؟
‫واسه خون و چیزای دیگه.
‫دنبال چی ؟ ‫ کلید ماشین.
‫اون که دست باباست. چرا اینقد کلافه‌ای؟
‫خب بیاین همین الان بهش بگیم دیگه.
‫چی رو بگیم وقتی هنوز هیچی معلوم نیست؟
‫آکی! کجا می‌ری؟
‫ببخشید، معنی آنکولوژی چیه؟ واسه گزارشم لازمه.
‫یعنی سرطان. اینقد سخت بود مگه؟
‫سلام
‫وان در لان. ‫آنه ون فلیت.
‫و تو؟ ‫آکی.
‫و می‌تونی بهم بگی دکتر سیبیلو!
‫من سرطان دارم؟
‫شاید... اما هنوز قطعی نیست.
‫مگه می‌شه؟ سرطان مال بزرگ‌ترهاست! ‫مامان‌بزرگ داشت، شوهر خانم اینا هم.
‫متأسفانه، بچه‌ها هم ممکنه بگیرن.
‫یعنی من می‌میرم؟
‫درصدو می‌دونی؟ ‫آره، کلاس هشتمم!
‫۸۰٪ بچه‌ها خوب می‌شن.
‫ولی اون ۲۰٪ نه.
‫ببین آکی... این یه رگ خونه، مثل بزرگراهی تو بدن.
‫وقتی خونت سالمه، همه چی خوبه.
‫گلبول‌های قرمز، مثل وانت بارن.
‫که اکسیژن رو پخش می‌کنن تو بدن.
‫بعد گلبول‌های سفیدن، مثل سربازا.
‫که با بیماری‌ها می‌جنگن.
‫وقتی آنفولانزا می‌گیری، اونا مبارزه می‌کنن. و اینم پلاکت‌ها.
‫که وقتی زخمی می‌شی...
‫زخماتو خشک می‌کنن.
‫ولی بعضی وقتا، سلول‌های اشتباهی تولید می‌شن.
‫که توی خون می‌گردن و جلوی سلولای خوبو می‌گیرن.
‫یا حتی بدتر، اونارو اذیت می‌کنن و کنار می‌زنن. بهشون می‌گیم سلول‌های آشغال.
‫یه جورایی، قلدرن.
‫اسم خوبیه، نه؟
‫پس چرا این قلدرها توی خون منن؟
‫نمی‌دونیم.
‫ولی قول می‌دم آکی...
‫پلیس، یا خود من، یا ارتش رو می‌فرستم که بندازنشون بیرون.
‫ببین، توی استخونات مغز استخوانه، همون‌جایی که سلولا ساخته می‌شن.
‫یه ذره از اون مغزو برمی‌دارم...
‫تا ببینم این قلدرها اون تو چه غلطی می‌کنن.
‫درد داره؟
‫نه، اون موقع خوابی. هیچی حس نمی‌کنی.
‫قبوله؟ ‫قبوله.
‫حالا عضله‌هاتو اندازه می‌گیرم.
‫آها، عضله‌هاش که حرف ندارن!
‫آکی، روی پهلو دراز بکش.
‫خیلی آروم بمون آکی.
‫یه خواب قشنگ ببین...
‫می‌خوام برم خونه.
‫باید خیلی آروم باشی عزیزم.
‫کی می‌ریم؟ ‫فعلاً نه.
‫خب آکی، الان دیگه مطمئن شدیم. تو لوسمی (سرطان خون) داری.
‫لوسمی؟ بهتره بگیم لوس‌بمی!
‫الان دیگه می‌تونم برم خونه؟ ‫نه، فعلاً نه.
‫ولی من نمی‌تونم اینجا بمونم.
‫درمانت اینجاست. ‫ولی کلاس هشتم شلوغ‌ترین سال مدرسه‌ست!
‫هر چی زودتر شروع کنیم، زودتر می‌ری مدرسه.
‫می‌برمت پیش آفی‌دا، اون بخش رو نشونت می‌ده.
‫خانم آکی ون فلیت؟ من آفی‌دام. با من میای؟
‫آره.
‫اینجا دفتر راهنماست. هر سوالی داشتی، بیا همین‌جا.
‫لاریسا دیگه می‌ره خونه. خوب شده. دیگه لازم نیست برگرده اینجا.
‫اون زنجیر بلنده چیه؟
‫اسمش «زنجیر قهرمانیه». بعد هر درمان، یه مهره بهش اضافه می‌کنن.
‫آکی هم از امروز مال بخش ماست.
‫و امروز شروع زنجیر مهره‌های خودشه. بفرما آکی.
‫ابراهیم.
‫آکی خوب می‌شه...
‫نکنه بمیره؟
‫اگه همه دعا کنیم، نمی‌میره.
‫من که نمی‌رم واسه دعا راه بیفتم! ‫ معلومه که نه!
‫الیز، همه که به خدا اعتقاد ندارن.
‫ولی هر کسی می‌تونه به روش خودش آرزوی خوب کنه واسه آکی.
‫تا کامل خوب بشه.
‫شوهر شما هم از سرطان مرد؟
‫آره، ولی خیلی وقت پیش بود.
‫پزشک‌های الان خیلی باهوش‌ترن.
‫اکثر بچه‌ها از لوسمی نجات پیدا می‌کنن.
‫آره، دخترخالم هم سرطان داشت. ولی کاملاً خوب شد.
‫ولی آکی باید یه مدت تو بیمارستان بمونه.
‫پس با آزمون سیتو چی می‌شه؟ اردو چی؟
‫و اون مسابقه آخر سال؟ ‫بدون آکی، هیچی نیستیم!
‫اون تنها دختریه که فوتبالشو بلده واقعاً!
‫نترسین، تا اون موقع آکی برمی‌گرده مدرسه.
‫سلام
‫خب، حالت چطوره؟
‫عالی‌ام!
‫یکم حالم بهم می‌خوره. ‫بله، تقصیر شیمی‌درمانیه.
‫ولی دارم خوب می‌شم، واقعاً!
‫باید برم مدرسه. داریم تمرین می‌کنیم واسه تورنمنت آخر سال.
‫اگه تیم نداشته باشیم، حذف می‌شیم!
‫و دلم واسه دوستام تنگ شده. ‫آره، درکت می‌کنم.
‫الان خیلی ضعیفی، باید گلبول سفید بیشتری تو خونت باشه.
‫اون وقت دوستات می‌تونن بیان ملاقاتت، باشه؟
‫ما که هنوز نمی‌تونیم بریم ملاقاتش تو بیمارستان...
‫ولی می‌تونیم کل اتاقشو پر از نقاشی‌های قشنگ کنیم!
‫درس رو تعطیل می‌کنیم، هر کسی بهترین نقاشیشو واسه آکی می‌کشه!
‫مداد رنگی بیارید، ماژیک!
‫یه چیز قشنگ درست کنین، واسه خوشحالیش، واسه آکی!
‫وقتی از بیمارستان برگشتی، بیا پیش من.
‫پس اینا نه برای توئه، برای اون بیماری لعنتیه!
‫آکی عزیز، زود خوب شو، زود بیا مدرسه.
‫چون بدون تو اصلاً خوش نمی‌گذره. دوست خوبت، الیزه.
‫اگه خوب نشی، خودم میام از بیمارستان بیرونت می‌کشم خوک کوچولو!
‫ارادتمند...
‫من که خوبم!
‫آکی جون، یه روزی این جام قهرمانی رو تو می‌بری. از طرف دوستت، لورنس.
‫حالم خیلی بده.
‫واسه همینم دوتا مهره گرفتی.
‫آره دیگه، چه قشنگه.
‫این از طرف لورنسه. خیلی قشنگ نقاشی می‌کشه!
‫و لورنس هم باحاله؟
‫وقتی سنم به سن تو بود، ‫اون موقع‌ها که داشتم اولین بار عاشق می‌شدم.
‫سرم توی هوا بود، فکر می‌کردم یه روزی...
‫با دوچرخه‌ام کنار رودخانه سورینام ‫می‌رم بالا پایین.
‫کروکودیل نداره؟ ‫کروکودیل؟ نه، خدا رو شکر نیست.
‫اما هامفری درست بعد از پریدن کنارم بود.
‫وقتی بالا رفتیم، بهم بوس داد.
‫من پیش لورنس نیستم، گوش کن. ‫نه، منم همینو می‌گم.
‫آخ عزیزم، اگه الان موهات کوتاه نکنیم...
‫بعداً که بخوای بلندش کنی، ‫خیلی سخت می‌شه.
‫دوباره رشد می‌کنه؟ ‫آره بابا، می‌رسه تا همینجا.
‫هیچی اجباری نیست. لازم نیست باشه.
‫باید دقیقاً بگی چی می‌خوای، ‫باشه؟
‫دوست داری؟
‫آره، خیلی.
‫چی شده؟
‫می‌خوام به کلاس‌مون نامه بنویسم، ‫ولی نمی‌تونم.
‫هرچی می‌نویسم مسخره می‌شه.
‫چطوری شروع کنیم؟
‫با... سلام به همه.
‫مرسی از نقاشی‌های قشنگتون.
‫من اینجا تو اتاق چهارم هستم، ‫چهارم عدد خوش‌شانسمه. پس بهترم.
‫دکتری داریم به اسم سیبیل‌مرد، ‫خیلی مهربونه و سیبیلش خیلی بزرگه.
‫همچنین کچله، نه به خاطر سرطان، ‫بلکه چون خیلی پیر شده.
‫اولش همیشه باید سوزن می‌خوردم.
‫می‌تونستن به جای اسم من، ‫منو آکی جوجه‌تیغی صدا کنن.
‫الان خوشحالم که دیگه سوزن نمی‌خورم، ‫چون یه دستگاه کوچیک دارم.
‫که ربطی به قطار نداره، ‫یه جعبه زیر پوستم هست که...
‫زیر پوستمه...
‫که همه داروهاش رو با سرنگ می‌فرستن داخلش، ‫همونجاست که حالت تهوع شدید می‌گیری.
‫میام مدرسه هرچه زودتر، چون دلم برای همه‌تون تنگ شده.
‫چطور تمرینا پیش می‌ره؟ ‫معلم هنوز خیلی خوب نمره داده؟
‫یا اوضاع انقدر بده که من اصلاً شرکت نکنم؟
‫زود میام پیشتون، ‫ تا اون موقع هستید؟
‫همتون دوست دارم. ‫از طرف، آکی جوجه‌تیغی.
‫آکی جوجه‌تیغی.
‫خبر خوبه، اجازه داریم بریم دیدنش.
‫ولی کی، کی، کی میره؟
‫کی می‌ره؟ نمی‌تونیم همه با هم بریم، ‫خیلی زیاده.
‫همه یه وقت دیگه می‌ریم، ‫اما الان فقط سه‌تایی.
‫آره، الیزه، تو بهترین دوستش هستی، ‫البته که می‌تونی. لورنس؟
‫آره.
‫سومین نفر هم...
‫شماره چنده؟ ‫چهار.
‫خیلی، خیلی سریعه.
‫چطوری می‌دونی؟ ‫چون چهار عدد مورد علاقه آکیه.
‫ما جشن می‌گیریم، باشه؟
‫هنوز تمرین داریم یا نه؟
‫سلام، اومدیم پیش آکی ون ولیت.
‫اتاق چهارم، اولین اتاق سمت چپ .
‫سلام ‫سلام
‫بیا. ‫آره، عالی شد.
‫نظرتون درباره مدل موهام تو شیمی درمانی چیه؟
‫اینجا یه چیزی برات دارم.
‫ممنون.
‫بفرما.
‫از امروز هر روز سرت شلوغه، ‫چون همه می‌خوان بیان ملاقات.
‫جز یوپ. ولی اون رو که ‫انتظار نداری.
‫خب، چی می‌خوای باشه؟ یه فیل؟
‫اوووه، خیلی قشنگه. ممنونم.
‫خبر خوب، آکی. ‫ نتیجه نمونه‌برداری دوم مغز استخون.
‫خیلی کمتر از اون بچه‌های شیطون تو خونته.
‫میام مدرسه، دارم بهتر می‌شم.
‫تقریبا می‌تونیم آروم آروم شروع کنیم. ‫اول چند ساعت کوتاه.
‫خبر عالیه، دکتر.
‫ون در لان.
‫اینا استیونز.
‫من معلم آکی هستم. ‫-اوکی
‫خوش بگذره توی ملاقات.
‫من امروز عصر میام بهت سر می‌زنم. ‫- خدانگهدار
‫از دکترها می‌ترسی یا چی؟
‫اصلاً نه. دکترها خوبت می‌کنن، ‫نباید ترسید.
‫این چیه؟
‫فکر کردم بچینم تیمو، ‫گفتم یه چیدمان ۴-۴-۲ باشه.
‫بعد یوپ و من وسط بازی کنیم. ‫یوپ؟
‫یوپ هیچ‌وقت خوب نیست. ‫می‌بینیم.
‫و من فکر کردم، الیزه.
‫نمی‌دونم شرکت کنم یا نه. ‫چی می‌گی؟
‫من که هیچی بلد نیستم. ‫نه بابا، تو خیلی خوب هستی.
‫شاید آکی واقعاً شرکت نکنه.
‫دکتر سیبیلو گفته هر چی دوست داری انجام بده.
‫من هیچ نمی‌دونم. ‫تو هیچ نمی‌دونی؟
‫می‌رم فوتبال بازی کنم، ‫اونجا حس خوبی دارم. ‫گوش کن.
‫یعنی چی گوش کن؟ ‫همین الان دلم چایی میخواد.
‫منم.
‫خداحافظ.
‫گاهی از این چیزا خسته‌م. ‫نباید اینطوری باشه.
‫اون فقط نگرانته.
‫مامانم همیشه نگرانمه، ‫من حتی مریض هم نیستم.
‫هنوز هم موقع فوتبال اذیتت می‌کنه؟
‫آره.
‫یه تیم درست کرده، ‫آدم‌فریب. ‫می‌گه پسرها بهتر فوتبال بازی می‌کنن.
‫واقعا؟ اون می‌تونه بهتر بازی کنه؟ ‫می‌گم نه، پسرها بدتر فوتبال بازی می‌کنن.
‫بیا یه تیم بزنیم، ‫ولی مخفی.
‫موضوع تیم چیه؟ ‫یه چیز درباره عشق.
‫آره.
‫می‌دونم.
‫می‌خوایم کاری کنیم خانم اینا و استاد هنک ‫عاشق هم بشن.
‫اونجاست.
‫درباره چی حرف می‌زنید؟ ‫همینطوری.
‫درباره... قرارمون.
‫فکر کردیم من و یوپ می‌ریم تو خط حمله. ‫عالیه.
‫تو هم اونجا کنار آقای هنک وایمیستی.
‫صبر کن، تو زمین؟ ‫نه، کنارش.
‫خوبه. ‫ کنار آقای هنک.
‫ولی دست تو دست هم باشید.
‫دست تو دست؟ ‫ آره.
‫من و آقای هنک؟ اینو دوست داری؟
‫آره.
‫هی یوپ، کی می‌ری پیش آکی؟
‫فردا جا هست هنوز.
‫نه، من باید برم کلاس تقویتی.
‫باشه، من می‌رم.
‫لیزا؟ ‫آره، امروز خیلی شلوغه.
صفحه اینستاگرام @MySilyx
‫خُب، کارت رو سریع انجام دادی. ‫آفرین رفیق.
‫خُب، ببینم نظرت چیه؟
‫کلاه گیس نمیخوام .
‫اینجارو ببین , جلوش هم چتری داره.
‫خیلی باحاله، نه؟ ‫ البته که قشنگه.
‫موهای بلند چطور؟ نظرت چیه؟
‫شاید این بهتر باشه؟
‫بدون اینا هم قشنگی، ولی...
‫این شبیه موهای قبلیت نیست؟
‫می‌خاره.
‫اشکال نداره , بعدا دوباره امتحان میکنیم
‫یا برات یه مدل مخصوص درست کنیم با موی خودت.
‫بوکسینگ.
‫سنوری.
‫عصبی هستی؟ نه؟
‫می‌دونم که دلت نمیخواد صبر کنی، ‫ولی قول بده آروم باشی.
‫کاملاً آرومم. ‫ هنوز درمان تموم نشده.
‫و هنوز باید چند بار بیای اینجا.
‫قول بده خوبم کنی. تو بهترین دکتر دنیایی.
‫درسته؟
‫فعلاً ۱-۰ به نفع توئه. ‫تو جلسه بعدی می‌بینمت.
‫آماده‌ای عزیزم؟ ‫این کلاه گیس بی‌مزه رو نمی‌خوام.
‫تا وقتی زنده باشه، همیشه زنده بمونه.
‫تا وقتی زنده باشه تو افتخار زندگی کنه.
‫تو افتخار زندگی کنه.
‫هورا! ‫ هورا!
‫همه با هم! ‫ هورا!
‫هورا! ‫ هورا!
‫خیلی دلتنگت بودیم، بیا.
‫صبر کن.
‫چطوریه خوشت اومد؟
‫نمایش مد.
‫اینجا لارس هست.
‫و تمارا.
‫ببین اونجا، ابراهیم.
‫مسبب همه‌ی این‌ها.
‫هنوز کلاه‌سرت نیست.
‫و ریکو.
‫یوپ، نمی‌خوای؟ ‫ این کارا بچه‌بازیه.
‫خیلی خوب داری عمل می‌کنی، آره.
‫بیا، همه با هم برا یوپ دست بزنیم.
‫آره، آره، آره، آره.
‫بزن بریم، می‌تونی.
‫حالا نوبت توئه، آکی وان‌ولیت.
‫آکی وان‌ولیت.
‫هدیه توپ بولینگ.
‫یوپ، این تخلفه. ‫ اصلاً اینطوری نیست، خودش زمین خورد.
‫سرطان.
‫فریتس، توپ رو برگردون تو زمین و حرکت کن.
‫همین جا بمون. ‫ چی شده؟
‫خوبه.
‫چی شده؟
‫من دارم دوباره بهتر می‌شم.
‫نامه قشنگی نوشتی. خیلی باحاله.
‫زیباترین نقاشی‌ها رو کشیدی، از همه بهتر. ‫تو واقعاً تو نقاشی فوق‌العاده‌ای.
‫باید کمیک درست کنی. چرا کمیک نسازی؟
‫ولی این کمیک رو کجا باید بذاری؟
‫خب، هرچی باحال باشه. و یه چیز خنده‌دار.
‫مطمئنی ازش؟
‫خوب، لازم نیست همه بدونن.
‫حالت بهتر شد؟
‫خیله خوبه خانم، می‌بینی؟ ‫حتی داره با عشقش ور میره.
‫چی شده؟ حسودی؟ ‫مطمئنی به اون کله کچلت؟
‫اون کله کچلو پس بگیر.
‫وقت رفتنه، باید بریم.
‫چرا اون توپ یوپ رو داری؟
‫هنوز تو کلاسه؟ ‫یه احمقه.
‫واقعا الان پیش لوررنسه؟ ‫ چی؟ نه.
‫چرا نه؟ ‫ چرا؟
‫چون فکر کنم می‌خواد با تو بوس بازی کنه.
‫بازم باهاش میری؟ ‫- چی می‌گی؟
‫می‌خوای باهاش بری بیرون و بوس بازی کنی؟ ‫این چیزی نیست که بخوای؟
‫چرا انقدر حسود میشی؟ ‫چون داری تو کارام دخالت می‌کنی.
‫کسی تو کار من دخالت کنه، ازش بدم میاد.
‫خوب برو دیگه، خستم.
‫چایی برات بیارم؟ ‫من چایی نمی‌خورم.
‫ولی ما هنوز... ‫برو گمشو.
‫آکی. ‫برو به جهنم.
‫این تئو تایسن خیلی بزرگه.
‫خیلی عالیه. ‫دلم می‌خواد بدونم داخلش چه خبره.
‫کاملیم. بریم.
‫تا آخر برید.
‫دارم می‌پرسم باید کجا باشیم.
‫جنگه یا چی؟
‫هی کوچولو، کوری یا چی؟
‫مدرسه کلاه نداره.
‫چیزی جا نموند؟
‫ببخشید.
‫بچه‌ها، بالای پله‌ها. ‫البته، بروید.
‫ممنون. فقط همین.
‫میای ملاقاتم؟ اگه من دوباره بستری شوم؟ ‫برای دوره دومم.
‫من... ‫- می‌تونیم برنامه‌ریزی کنیم برای صحبت کردن.
‫فهمیدم.
‫هی پسر، کمی مراقب باش.
‫من پسر نیستم. من دخترم.
‫آکی؟
‫کانال تلگرام ‫@OfficialSilyx
‫ببخشید که اینقدر بد رفتار کردم. ‫اون داروی لعنتی.
‫سر درد وحشتناکی می‌گیری و خیلی عصبانی می‌شی.
‫من...
‫چی؟
‫ولش کن.
‫تو همیشه بهترین دوست من خواهی بود. ‫همیشه.
‫تمام عمرم.
‫ببخشید.
‫وضعیت من خیلی خوبه. ‫اصلاً مریض نیستم.
‫قول می‌دی حالمو خوب کنی؟
‫باید بهم یه قولی بدی.
‫شرط سرِ سیبیلت.
‫اگه سرطانم خوب نشد ‫باید سیبیلتو بزنی
‫الیزه، تمرین چطور پیش میره؟ یوپ امتیاز زیادی گرفته؟
‫خیلی خوبه. مقابل آن موجود لغزنده.
‫صدای گربه می‌شنوم؟ ‫- کارلتجه. من خونتونم.
‫دلم براش تنگ شده. ‫- فقط کارلتجه؟
‫تو هم همینطور. ‫از پس‌فردا می‌تونم بیام دیدنت.
‫اون موقع میام. ‫- باشه، خداحافظ.
‫خداحافظ.
‫ما قبلاً گیرش آوردیم. ‫- اونجاست؟
‫به زودی خفه‌اش می‌کنه. ‫- باید سوراخ داشته باشه.
‫این کیف چرخ‌خیاطی مامانمه. ‫مادرم منو می‌کشه.
‫مواظب باش.
‫باید بریم انکولوژی. ‫- اون بخش 7 طبقه سومه.
‫آسانسورها ته راهرو هستن.
‫زبان رمزیه.
‫فریتس این طرفه. ‫- پس کارت آزاد شد.
‫داریم میریم. ‫می‌دونی، که جا داشته باشی...
‫سلام ‫سلام بچه ها , بیاید اینجا
‫بعدا ادامه می‌دیم. ‫مراقب باشید.
‫هیچ‌وقت حدس نمی‌زنی کی اینجاست. ‫- اون پشت منتظرن.
‫یوپ؟ ‫- اون باید به تدریس خصوصی بره.
‫دیدنش حتما غافلگیرت میکنه.
‫کارلتجه.
‫چه خوشحالی. خوشحالم که اینجا هستید.
‫آفیدا.
‫گربه.
‫ناگهان تو راهرو.
‫اما حیوانات خانگی پذیرفته شدن.
‫این کارلتجه؟ خوبه، ‫می‌تونی دوباره بگیریش.
‫خیلی دوستش داشتم. خیلی خوب بود.
‫خدانگهدار
‫اینو، برای تو کشیدم.
‫باحاله. خیلی خوبه.
‫می‌بینمت
‫حتما , می‌بینمت
‫خداحافظ. ‫خداحافظ.
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : Silyx ‫تلگرام : @SilyxOfficial
‫سلام
‫حالت چطوره؟ ‫- تا حالا خوب بوده.
‫در واقع اینجا توپ هست، یه زمین فوتبال.
‫تو دروازه داری، داور داری.
‫اما مهم‌ترین چیز بازیکن‌ها هستن.
‫فکر می‌کنم تو یه وسلی اسنایدر ‫(یکی از مشهورترین فوتبالیست‌های هلند) واقعی هستی.
‫فهمیدی ؟
‫تو حمله.
‫ تموم شد. ‫- با فصل 7 و 8 شروع می‌کنیم.
‫خب، و سیتو؟ ‫- هنوز وقت هست؟
‫میتونی ادامشو اینجا انجام بدی. ‫نگران نباش.
‫با معلم خصوصی, خیلی هم عالی. ‫من هم حس می‌کنم در انجام تکالیفم کمک میخوام.
‫کجا ترجیح می‌دی بری؟
‫خونه؟ مدرسه؟ به... ‫- این هم درسته، بله.
‫واقعا خوبه. ‫نتایج درمان عالی بود.
‫بله، ممنون.
‫می‌تونم به اردو برم؟ ‫- فکر نمی‌کنم این...
‫فکر نمی‌کنم ایده خوبی باشه. ‫- اردو...
‫البته اون روزها و جشن ها خیلی طولانی هستن.
‫نه، نه، واقعاً نه. ‫این یه قول هست.
‫لطفاً؟
‫من بهترم. واقعاً بهترم. نگاه کن.
‫می‌تونم بپرم و تاب بخورم.
‫هی، سنوری.
‫تاب خوردن، سنوری.
‫اگر قول بدی زیاده‌روی نکنی.
‫هیچ مادری نیست نخواد بچه‌اش بره اردو. ‫- من نمی‌ذارم.
‫من بچه نیستم.
‫نگران نباش. ‫باید سر وقت بخوابی.
‫برام کتاب بخونی؟ ‫- البته که نه.
‫اگه کتاب بخونی، نمی‌رم اون اردو مسخره.
‫آکی ‫لعنتی.
‫او نگرانته. ‫چون خیلی دوستت داره.
‫اگر اون موقع که تو اردو هستی مشکلی پیش بیاد چی؟
‫اون‌وقت بهتره اصلاً نرم؟
‫خیلی فرق داره.
‫من نمی‌خوام کنارم تو اتوبوس بشینه.
‫البته که نه. ‫اون‌وقت کاملا یه بچه کوچولو میشی.
‫بشینه.
‫باید مطمئن بشیم که استاد جان و خانم اینا نامزد هستن.
‫همه پیاده شن.
‫بروید تو، بچه‌ها.
‫مریض نشی دخترم؟ ‫- نه. اول می‌ریم خوابگاه.
‫معلم. ‫نباید به استاد هنک کمک کنی؟
‫حدود ده دقیقه وقت داری تا برای آهنگ آماده بشیم.
‫آروم تر بچه ها. ‫پایین جمع می‌شیم.
‫یوپ، تلفن‌اش رو پس بده.
‫چی بازی کنیم؟ ‫- قایم‌موشک.
‫من نیستم، این کار مخصوص بچه‌های مهدکودک است. ‫خب، من بازی میکنم.
‫من هم همینطور. ‫-من هم همینطور.
‫ قایم‌موشک‌بازی. ‫-من هیچوقت قایم نمی‌شوم.
‫آرام و بی‌صدا.
‫شرط می‌بندم که من خیلی بهتر می‌توانم قایم شوم.
‫شرط می‌بندی؟
‫قبول.
‫من شروع می‌کنم و اینجا نقطه شروعه.
‫شروع کن.
‫20,19,18,17,16,15 ...
‫14,13,12,11 ...
‫زود باشید قایم شید که دارم میام.
‫خانم‌ها، خانم‌ها، شما را می‌بینم.
‫یاسمین و هیدا، پیدا شدند. ‫آزادید.
‫لوئیس و یوست. بیا، پیدا شدید.
‫الیزه. برامتجه. پیدا شدند.
‫ آزاد.
‫چند نفر هنوز مانده‌اند؟ یوپ، آکی.
‫یوپ و آکی. فقط همین‌ها مانده‌اند؟
‫بله. یوپ. دیدمت. بیا.
‫یوپ پیدا شد.
‫چرا اینقدر می‌خندی؟ ‫ فقط آکی باقی مانده.
‫پس آکی برنده شد. ‫ درسته.
‫آکی. بیا اینجا. تو برنده‌ای.
‫اجازه بده همه برن دنبالش ‫ بچه‌ها را به گروه‌های مساوی تقسیم کنیم.
‫آکی
‫آکی. کجایی؟
‫آکی، تو برنده‌ای.
‫یوپ.
‫کمک.
‫الان میام، صبر کن.
‫پیدا شد؟ ‫-فکر می‌کنم رفته به کمپ.
‫درد داری؟ ‫- آره
‫بیا با من بیا. ‫باشه.
‫می‌تونی پاتو بذاری اونجا؟ ‫- آره
‫پاتو آروم بذار
‫ببخشید که نیومدم به دیدنت.
‫از بیمارستان‌ها متنفرم.
‫چی می‌گی؟ پرستارها و دکترها همه خیلی مهربانند.
‫وقتی کلاس سوم بودم، یک برادر کوچکتر داشتم.
‫واقعا؟
‫او یک سال در بیمارستان بود. هر روز می‌دیدمش.
‫تا...
‫تا اینکه مرد؟ ‫بله.
‫خب، به هر حال برنده شدی.
‫و چه چیزی به دست آوردم؟ ‫ میتونی پشت من سوار شی.
‫پس تا بالا رفتی، ها؟َ ‫- آره
‫مواظب باش.
‫خانم معلم آمدند , پیداشون شد
‫آکی؟
‫کجا بودی؟
‫خوابم برده بود. ‫ بعدشم رو پشت یوپ بیدار شد.
‫آه عزیزم.
‫نباید می‌رفتی؟
‫بچه‌ها، برگردید. آنها پیدا شدند.
‫آفرین.
‫همه‌مون هنوز آهنگ رو بلدیم؟
‫ولی این بار خداحافظی کنیم.
‫به پشت سر نگاه نمی‌کنیم؛ ‫حتی برای یک لحظه، پشیمانی در دل‌مان نیست.
‫خنده‌ها فراوان بود و کارها بسیاری انجام دادیم
‫به هم کمک کردیم، قوی و محکم.
‫و این لحظه‌ها، برای همیشه در وجود ما زنده‌اند
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اینو از ما بگیره؛ ‫این مال ماست و همیشه مال ما می‌مونه
‫سال‌هایی که در دل‌مان حک شدند؛ ‫ هیچ‌چیز نمی‌تونه پاکشون کنه.
‫فردا چی می‌شه؟ نمی‌دونیم. ‫اما ته دل‌مون یه چیزو خوب می‌دونیم:
‫هیچ‌کس نمی‌تونه ما رو از خودمون بگیره.
‫این حس، این خاطره، این رفاقت... برای ماست.
‫همه‌تون خوابتون برده؟ ‫ خانم معلم بیا.
‫بله؟ ‫تو با استاد هنک هستی؟
‫به همین خاطر تمام وقت داری پچ‌پچ می‌کنی.
‫اون خیلی باحاله، ها؟ و گیتار هم می‌زنه.
‫قطعاً، اما من عاشق استاد هنک نیستم.
‫خیلی خوبه. و ما خیلی خوب با هم کنار می‌آییم...
‫اما هنوز با هم نیستیم.
‫چرا؟ ‫ چون نمی‌شود همینطوری عاشق شد.
‫باید یک جرقه‌ای باشد.
‫کافیه. حالا بخوابید. دخترها، اتاق خودتون.
‫گروه 8، گوش بدید. می‌خواهیم درباره آماده‌سازی تیم کلاس صحبت کنیم.
‫اما، آکی کجاست؟ ‫آکی روی تخت دراز کشیده. خیلی خسته است.
‫باید باشه پیشمون. ‫ما همیشه منتظرش می‌موندیم.
‫آن بیماری لعنتی‌اش. ‫حالا چه کاری میتونه انجام بده؟
‫فردا صبح هم میتونیم انجامش بدیم؟
‫بچه‌ها، یه لحظه گوش کنید.
‫ریکو دروازه‌بان. ‫ دفاع, کریس و لورنس.
‫سلام
‫بیا. یه لحظه کوتاه، چون خیلی خسته است.
‫من...
‫امروز هم می‌مونی؟ ‫-شاید.
‫کار خودم بود. سردرد دارم. باید راحت‌تر می‌شدم.
‫تو رفتی بالای بلندترین درخت
‫پس دوباره همو می‌بینیم ؟
‫خُب ... پس من برم
‫نباید زیاد از مادرم دور بمونم , ‫بعضی وقتا حرصم میگیره
‫پدرم بدتر است، خیلی بدتر. همه چیز باید طبق میل او باشد.
‫احمقانه است. خیلی احمقانه.
‫همیشه نباید به حرفش گوش کنی.
‫باشه.
‫اگر بهتر شدی، دوباره تمرین می‌کنی؟
‫آکی
‫آکی، حالت خوبه؟ ‫ بچه‌ها، بذارید نفس بکشه.
‫آکی، صدامو میشنوی؟
‫بدون تو هیچ چیز نیست. باید زودتر بهتر بشی.
‫وگرنه، مسابقه اسلاتوئرنی را هم از دست می‌دیم.
‫اگر من نتونستم، تو جای من برو.
‫بفرما.
‫خوب شد. کارت تموم شد.
‫برای تو. واقعاً می‌خواستم آخر اردو بهت بدم، ولی...
‫خداحافظ.
‫خبر خوبی ندارم.
‫سلول‌های بد، که حالا همه جای بدنت هستند.
‫پس این «سکوت» یعنی حالا توی تمام بدنم هست؟ ‫- آره
‫من از درخت بالا رفتم. ‫این ربطی نداره.
‫تا نوک درخت. ‫نه واقعا، آکی.
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫تمام تلاشم را می‌کنم که بهتر شی. ‫(سیبیلمو که یادت نرفته)
‫آکی ‫ داری با توپ به کنار دیوار پله‌ها ضربه می‌زنی؟
‫من مثل قطار می‌مونم ‫می‌بینی ؟
‫باید یک مسابقه ببرم. ‫تو باید اسکن بشوی، عزیزم.
‫هیچ دردی احساس نمی‌کنی.
‫و یک مهره خیلی قشنگ می‌گیری.
‫من مهره نمی‌گیرم.
‫آکی ‫آکی
‫نمی‌خوام اون چیز لعنتی‌رو.
‫این عادلانه نیست ‫چرا من باید این همه درد بکشم؟
‫باز هم تلاش کنیم؟
‫واقعا درد نداره عزیزم، واقعاً. ‫بفرما.
‫فقط نور می‌بینی.
‫حواسم بهت هست.
‫این یعنی آکی هنوز به مدرسه برنگشته.
‫باید درمان بیشتری بگیره. ‫بهتر می‌شه؟
‫ما باید شجاعت داشته باشیم و تسلیم نشویم.
‫اگر بمیره، خدا مراقبش خواهد بود.
‫نمی‌میره. ‫خدایی وجود ندارد.
‫بچه‌ها، آروم باشین. هرکسی حق داره نظرش را برای خودش داشته باشه.
‫اگر بمیری، میری پیش الله و اون ترسناک نیست، چون خیلی مهربونه.
‫مادرم معتقده بعد مرگ، دوباره به زمین برمی‌گردی.
‫اما با یک لباس جدید. ‫مادرت مد روزه؟
‫مادر کریستل معتقده بعد مرگ، دوباره به زمین برمی‌گردی.
‫اما به شکل یک انسان یا حیوان دیگر.
‫با یک کلمه fancy، بهش می‌گیم تناسخ.
‫تو چی فکر می‌کنی، یوپ؟
‫هیچی. وقتی مردی، مردی.
‫دکتر سیبیلت کو ؟ ‫چرا دیگه نیستن ؟
‫Silyx.xyz
‫سلام عزیزم
‫موهام دیگه درنمیاد.
‫آره.
‫مرگ درد داره؟
‫نه.
‫و اگر من بمیرم؟
‫اون وقت میری به یه جای خیلی خوب که کل روز می‌تونی آواز بخونی و برقصی.
‫قبلاً می‌خواستم برم به بهشت گربه‌ها.
‫الان می‌خوام برم به بهشت آدم‌ها.
‫بیا اینجا.
‫آکی حالا قطعاً در مسابقات نهایی شرکت نمی‌کنه.
‫اون واقعاً بیمار شده. من حتی نمی‌دونم یا...
‫کی باید تو تیم باشه؟
‫من. آکی میگه من می‌تونم.
‫خیلی خوب، الیزه.
‫هنوز می‌تونه بیاد و تماشا کنه؟
‫اون الان خیلی بیمارتر از این حرفاست.
‫اگر اون تو تختش باشه و ادامه بده به دراز کشیدن، با آمبولانس می‌بریمش؟
‫ایده خوبی برای آمبولانس. ‫آره، ولی اجازه نداریم.
‫می‌تونیم از بیمارستان بپرسیم.
‫چرا نه؟ بیا.
‫یوپ، کجایی؟ باید بری تکالیفت رو انجام بدی. بیا.
‫نمی‌رم.
‫چرا؟ ‫کار مهم‌تری دارم.
‫پس اون همه پولی که برای اون کلاسا دادم چی؟ ‫ بیا، سوار شو.
‫نه.
‫ما با آمبولانس می‌بریمش زمین. اون وقت می‌تونه بیاد و تماشا کنه.
‫فکر کنم بهترین هدیه‌ایه که می‌تونی بدی.
‫ولی می‌ترسم خیلی ضعیف شده باشه.
‫واقعا خیلی ضعیف شده.
‫می‌تونیم بریم پیشش؟ ‫نه، خوابیده.
‫فهمیدم.
‫من به ریکو زنگ می‌زنم. می‌خواد همه رو دعوت کنه.
‫یوپ. چی؟
‫فردا.
‫قراره انجام بشه.
‫سلام، اینا هستم.
‫سلام
‫یه سورپرایز داریم.
‫کجا باید برم؟
‫بفرما، برای تو.
‫برای پدرت هست؟
‫اون مال منه. من تصمیم می‌گیرم چی می‌خوام.
‫باید با همین کنار بیای.
‫یوپ، من...
‫آکی رو بذار بخوابه.
‫نگاه کن.
‫مسابقه اف‌سی آکی مقابل اف‌سی آنکولوژی داره شروع میشه.
‫دکتر سیبیل، بدون سیبیل، اف‌سی آنکولوژی صاحب توپ.
‫توپ رو می‌ده به آفیدا. چی می‌کنن؟
‫توپ لو میره. توپ رو لورنس از اف‌سی آکی می‌گیره.
‫می‌ده به ریکو و اون شوت می‌زنه. نه.
‫قشنگه. اف‌سی آنکولوژی دوباره توپ رو داره.
‫ربکا توپ رو می‌ده به دکتر سیبیل، بدون سیبیل.
‫چی می‌کنه؟
‫خانم اینا توپ رو می‌گیره. چه دروازه‌بانی داره معلم.
‫خوبی ؟
‫الیزه توپ رو داره. حرکت قشنگ.
‫خیلی خوب، الیزه. توپ رو به چپ می‌فرسته.
‫توپ رو می‌ده به یوپ. چی می‌کنه؟
‫قراره گل بزنه؟ آره، آره، آره.
‫گـــــل! ۱-۰ برای اف‌سی آکی.
‫مثل اینکه لکنت نداری.
‫دلت براش تنگ شده؟
‫شاگردان کلاس هشتم گریه می‌کنند.
‫این خداحافظی نیست... ‫چون تو هنوز با منی.
‫هنوز صداتو می‌شنوم، ‫و تصویرت جلو چشمامه.
‫تو رو با خودم حمل می‌کنم، ‫چون همیشه بخشی از منی.
‫در ذهنم، تو همیشه کنار منی.
‫تا وقتی من اینجام... ‫تو هم هستی.
‫نه، هیچ‌چیز نمی‌تونه این لحظه‌ها رو از ما بگیره.
‫هر بار که به بودنت فکر می‌کنم، ‫می‌فهمم چقدر می‌تونستیم بیشتر از این باشیم...
‫فردا چی می‌شه؟ نمی‌دونیم...
‫اما تهِ دل‌مون، ‫یه چیز رو خوب می‌دونیم:
‫هیچ‌کس نمی‌تونه اینو از ما بگیره.
‫راه سختی بود، پر از نبرد...
‫اما وقتی به عقب نگاه می‌کنم، ‫حتی یه لحظه هم پشیمون نیستم.
‫تمام اون لحظه‌های مشترک...
‫همیشه با من می‌مونن، تا فراموشت نکنم.
‫تا وقتی من هستم، تو هم با منی...
‫این عشق، این خاطره... ‫برای همیشه توی دل‌مونه.
‫هر چی بشه، هر جا که بریم...
‫وقتی به اونچه می‌تونستیم باشیم فکر می‌کنم، ‫به فردایی فکر می‌کنم که پیش رومونه.
‫اما ما، از ته دل، باور داریم...
‫هیچ‌چیز نمی‌تونه ما رو بیشتر از این از هم جدا کنه.
‫مهم نیست چی گذشته، ‫مهم نیست چی شدیم...
‫یا کجاها رسیدیم.
‫من باور دارم همیشه یه فردای تازه هست.
‫یه فردای نو...
‫و این لحظه‌ها، ‫هیچ‌وقت از بین نمی‌رن.
‫وقتی نگاه می‌کنم به اونچه به ما دادی...
‫می‌فهمم... و منتظریم ببینیم فردا چی میاره.
‫اما ما، عمیقاً، باور داریم...
‫هیچ‌چیز نمی‌تونه ما رو از هم بگیره.
‫این زمان، برای همیشه با ماست.
‫وقتی می‌بینم چه چیزی به ما دادی...
‫می‌فهمم چه رویایی می‌تونستیم باشیم.
‫و منتظر می‌مونیم تا ببینیم فردا چی میاره.
‫اما ما، از ته دل، می‌دونیم...
‫هیچ‌چیز نمی‌تونه اینو از ما بگیره.
دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال Www.Silyx.xyz