ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Maaari kang pumunta rito, Rose Walker.
Sino ka?
Idinako mo ang iyong pananaginip para makaharap mo si Lord Morpheus.
Hari ng mga Panaginip.
-Dapat umalis ka na. -Lucienne.
Hindi siya dapat narito.
Hindi nga.
Ngunit gusto ko siyang manatili.
Ano'ng lugar ito?
Ika'y nasa Panaginipan,
ang pinupuntahan ng mga tao tuwing sila'y natutulog.
Natutulog ako ngayon? Nananaginip ako?
Oo, at gusto kong malaman papaano mo ako nahanap.
Narinig kitang nagsasalita tungkol sa kapatid ko. Narito ba siya?
Wala.
Alam mo ba kung nasaan siya?
Hindi.
Pero baka kasama siya ng isa sa mga nawawala kong Bangungot.
Bangungot siya?
Ano'ng gusto niya kay Jed?
Hindi ko alam.
Sa tingin ko, may kinalaman ito sa'yo.
Sa akin?
Bakit?
Ano'ng ginawa ko?
Ito'y hindi dahil sa nagawa mo. Ito'y dahil sa kung ano ka.
Wala akong naiintindihan sa kahit ano dito.
Wala nga.
Ang mga dream vortex ay kadalasang mahirap intindihan.
Ano ang dream vortex?
Ikaw.
Minsan, kada ilang libong taon,
isang mortal ang pinapanganak na napakalakas na kakayahang managinip,
kaya niya'ng maglakbay patungo sa panaginip ng iba.
At kaya pala niya hanggang sa aking trono.
Hinahanap ko lang kapatid ko.
Kaya mo ako mahanap sa Panaginipan, kaya mo rin mahanap ang kapatid mo.
Kahit saan man siya tinago ni Gault.
Paano? Paano ko gagawin iyon?
Sa ngayon, patuloy mong hanapin ang kapatid mo sa mundo ng gising.
Babantayan ka ni Matthew.
At your service, Rose.
Kapag kasama mo siya, kasama mo rin ako.
Mamayang gabi, pagkatulog mo,
magkasama tayong dalawa na maghahanap kay Gault at sa kapatid mo.
Sa panaginip mo.
Isa lang siyang bangungot, 'di ba?
Hindi niya kayang saktan si Jed, tama?
Alin sa mga kalaban ang naghahamon?
Si Johnny Sorrow?
Ang Multo sa Perya?
O baka si Doctor Death para mabugbog ulit?
Si Pied Piper.
Mukhang gumagamit siya ng makabagong sonic technology
para makontrol lahat ng bata sa lugar.
Mukhang kailangan na nating tawagin si…
Sandman.
Oras na para patulugin ang Piper.
Wala ni anino ni Piper. Wala ni anino ng kahit sino.
Mukhang nahuli na tayo. Na-kidnap na silang lahat.
Sandali.
Naririnig mo ba iyon?
Himig ni Piper.
Naririnig mo ba kung saan nanggagaling?
Oo.
Nakikita mo ba ito?
Oo, at ayaw ko ang nakikita ko.
Bumalik ka muna ng base, Sandman.
Huwag ka mag-alala.
Kaya ko ito.
Mga daga!
Balik na, Jed. Ngayon din.
Masyado silang marami!
-Tulong! -Sinusubukan ko, Jed, sandali.
-Hindi! -Jed!
Tita Clarice?
Tito Barnaby?
Nasugatan po yata ako.
Nandiyan po ba kayo?
Huwag.
'Di siya dapat iwan lang sa baba.
Kapag binuksan mo iyan, tatakas lang ulit siya.
Dapat siya matuto.
Tita Clarice?
Nandiyan po ba kayo?
Matthew?
Unity, hi. Si Rose ito.
Kumusta, darling?
Ano'ng sabi noong foster agent? Ayaw ba niya tumulong?
-Ayaw niya sabihin kung nasaan si Jed. -Siyempre hindi.
Masyadong mapapadali.
Pero may isa siya sinabi.
Mukhang ang mga foster parent ni Jed ay mga kaibigan ni Dad.
Marami naman pala siyang binigay.
May naaalala ka ba sa mga kaibigan ng ama mo?
Wala, pero kung okay lang sa iyo,
gusto kong magtagal pa dito at baka…
Oo naman, Rose.
-Lagyan ko na? -Sige, please.
Unity, nakaka-istorbo ba ako?
May batang peryodista dito
na gusto ako panayamin tungkol sa sakit ng pagka-antok.
Unity.
Ilang beses ko na sinabi sa kanya, tinulugan ko lang ang buong pangyayari.
Ibababa ko na. Namnamin mo ang kasikatan mo.
Iyon ang apo ko sa tuhod na si Rose.
Nasa London siya?
Dati.
Bumalik na siya ng Amerika. Sa Florida.
Talaga?
Saan banda sa Florida?
Sa may Cape Kennedy.
Tunog Amerikano ka. Nakarating ka na doon?
Sa Cape Kennedy? 'Di pa. Pero ngayon mukhang bibisita na ako.
Napagana mo iyong printer?
Oo.
Ano sa tingin mo?
Tutulungan kita ipaskil ito sa buong bayan.
Talaga? Pwede ba kita bayaran?
Bayad na. Mahal singil ko sa kwarto mo.
Pwede ko ba makita?
Magandang umaga!
Oh, my gosh. Rose!
Tingnan mo kayo dito. Pahingi ako.
Babe, ano'ng ginagawa mo?
Ipapaskil ito.
Kasama natin si Sindy maghapon.
Magpapaskil din si Sindy. Realtor namin. Magaling siya.
Salamat, guys.
-Sabi ni Zelda, kumuha rin kami ng ilan. -Salamat.
Sabay-sabay na tayo paggising ni Lyta.
Tulog pa rin siya?
Gusto kong ganito lang ako magpakailanman.
Ako rin, pero…
Ano?
Dapat kang lumabas, namumuhay sa totoo mong buhay,
hindi nakikipag-ghost sex sa patay mong asawa.
Hindi ka multo, isa kang panaginip.
Oo.
Gusto kitang kausapin tungkol diyan.
Kung panaginip ako,
hindi ba dapat nawawala na ako pagkagising mo?
-Hindi ba? -Hindi.
Ano'ng ginagawa mo?
Pumapasok sa trabaho. Nagluluto. Nage-exercise--
Pumapasok ka sa trabaho?
Oo.
Ano'ng tinatrabaho mo?
Natapos ko na itayo ang bahay natin.
Pwede ko ipakita sa'yo?
Tinayo… Tinayo mo na ang bahay natin?
Halika. Itu-tour kita.
Sinubukan kong sundin ang blueprint mo,
pero may mga detalye na hindi ko talaga maalala.
Walang mali sa kanya.
Ano'ng nandoon?
Hindi pa gaanong tapos ang kwartong iyon.
Bakit mo ginawa ito?
Dahil ito ang pangarap natin.
At ngayong pareho na tayong narito, baka pwede na matupad.
Papano?
Kailangan kang manatili dito… kasama ko.
Dito sa bahay natin, tulad ng plano natin dati
Sweetie.
Alam mo'ng 'di maglalaon, magigising din ako.
Gising ka na.
Oo.
-Okay ka lang? -Oo.
Ano ang mga iyan?
Masamang ideya ba ito?
Hindi, hindi-hindi.
Kasi baka pwede tayong maglagay ng ilan malapit sa foster agency?
Para mapakita doon sa babae na 'di tayo susuko.
Sa tingin ko, nakuha na niya iyon kahapon.
Ganoon ako kagrabe?
-Puntahan ko ba siya at mag-sorry ako? -Huwag na.
Ako na lang kaya ang doon sa may area na iyon?
Lord Morpheus, may maitutulong ako?
Ito na'ng lahat tungkol kay Rose Walker?
At kay Jed Walker.
Pero wala namang nandiyan ang hindi mo pa alam.
-Maliban lang na-- -Kaya niya pumunta sa silid ng trono ko.
Ano sa tingin mo?
Bakit kaya si Jed ang tinarget ni Gault at hindi siya?
Nabasa mo na ba ang tungkol kay Untiy Kincaid?
Noong araw na nakulong ka,
maraming tao sa buong mundo ang nakatulog at hindi na magising.
Si Unity Kincaid ang kaisa-isang nagising mula sa "sakit ng pagka-antok."
Noong araw na bumalik ka, gumising siya.
Si Rose Walker ay apo niya sa tuhod.
At mukhang ang pagkawala ko ang sanhi kaya may pinanganak na vortex.
'Di ba posible iyon?
Ang mga vortex ay mga likas na pangyayari.
Walang may alam ba't sila nangyayari.
Pero alam kong 'di sila epekto o nilikha.
Basta na lang sila… nangyayari.
Lahat ng ito ay nagkataon lamang?
At 'di nalalapit na panganib?
Sa tingin ko'y hindi, pero ngayong gabi pagka-tulog ni Rose Walker,
mas makikita ko nang malinaw.
Pwede?
Siyempre naman.
Sinusubukan ko maalala mga kaibigan ng Dad ko,
pero parang wala naman siyang kaibigan.
Medyo mailap siya.
Wala kang naaalalang ka-golf, o kainuman, o…
Ano pa ba ginagawa ng mga straight na lalaking may asawa't anak?
Kung katulad sila ng dad ko, nakikipagkalaguyo sila.
Oh.
Kaya pala siya hiniwalayan ng mom mo.
Isa lang iyon sa mga dahilan.
Baka nga walang kaibigan dad mo.
Kaya naisip ko, simulan sa mga kapit-bahay niya.
Iyon ang bahay niya…
Bahay namin.
Huli kong nakita si Jed doon, pitong taon na ang nakalipas.
Hindi mo na siya nakita ulit?
Nang magka-trabaho si Mom sa New Jersey, pinutol ni Dad lahat ng ugnayan sa'min.
Hininto na pagbabayad ng sustento, ng child support.
Hindi na niya kami pinayagang makita o makausap si Jed.
Dinemanda siya ni Mom. 'Di siya sumuko, pero…
ako ay tumuloy sa college.
Hindi ako naging mabuting kapatid.
Pero bumabawi ka na naman ngayon.
Sinusubukan ko.
Pasok.
Hi, Ms. Rubio.
Ako si Lyta Hall. Kaibigan ni Rose Walker.
Ano'ng magagawa ko para sa'yo, Ms. Hall?
Gusto ko lang humingi ng paumanhin sa nangyari kahapon.
Alam kong mahirap na ang trabaho mo, tapos ipapaharap pa sa'yo…
…ang pagdadalamhati ng ibang tao. Dahil iyon 'yon.
Hindi iyon dahil sa'yo.
Dadaan sana si Rose pero--
Pero hinahanap niya ang kapatid niya.
Gusto lang talaga niya malaman na maayos ang lagay ni Jed.
Sigurado akong maayos ang lagay niya.
May paraan ba para malaman natin? Kumustahin siya?
Wala kang sasabihin sa'min. Ayaw kong magka-problema ka, pero…
nagfa-follow-up visit ba kayo?
Oo.
Pero 'di ako basta-bastang--
Hindi, sige. Naiintindihan ko.
Pasensiya ka na.
Iyon lang talaga pinunta ko rito.
Salamat sa oras mo, Ms. Rubio.
Iyong taga-foster agency gustong pumunta dito.
Para ano?
-Kumustahin si Jed. -Ano?
Bakit ngayon, parang bigla-bigla?
Ganoon… Ginagawa talaga nila iyon. Regular silang bumibisita.
Ano'ng sinabi mo sa kanya?
Hindi… Hindi naman ako makaka-hindi sa kanya.
Kaya ko.
Tawagan mo siya ulit.
Sige, ako na gagawa.
Hindi kaya parang red flag na iyon sa kanila lalo?
Kung ayaw mong nandito siya, pwede naman natin siyang ibalik.
Hindi ako magbabalik ng $800 kada buwan.
Iakyat mo siya rito.
Kakausapin ko para 'di na siya ulit tumakas.
Hindi.
Ako ang kakausap sa kanya.
Halika rito, Jed.
'Wag ka matakot.
May darating galing sa foster agency para kumustahin ka.
Kapag nagpakabait ka, pwede ka matulog sa sarili mong kama mamayang gabi.
Kapag pinahiya mo kami sa harap noong babae,
Ibabalik kita sa bodega.
Itatali ko mga kamay mo sa tubo sa baba, gamit ang alambre.
At babaliin ko lahat ng buto sa katawan mo.
Naiintindihan mo ba ako, Jed?
Linisin mo sarili mo.
Heto.
Gagawan kita ng makakain.
Sinubukan ko tumakas.
Dumiretso ako sa New York pagkatapos ng college para sa aking Broadway career,
bago siyempre sumabak sa film at sa telebisyon.
Siyempre.
Pero ngayon kasi,
Kung 'di ka pa star sa film o telebisyon, 'di ka makakatrabaho sa Broadway.
Kaya noong namatay ang lola ko
at iniwan sa akin ang patawang bahay na iyon,
umuwi na ako.
Hinahanap-hanap mo ba'ng New York?
Hindi tulad ng inaasahan ko.
Mahirap din kasi sa New York, at hindi na rin ganoon kasama dito.
Maglalagay ako ng ilan doon.
Kung gusto sigurong…
Sige, sige. Hanapin na lang kita.
Matthew, ikaw ba iyan?
Hindi, crow iyan.
Raven ako. Parati kaming napagpapalit.
Totoo ka.
Isa akong panaginip, pero sige na rin.
At pinapanood tayo ngayon ni Morpheus?
Oo. Nararamdaman ko siya sa likod ng ulo ko. Ang weird.
'Tangina.
-Kailangan mo siya? -'Di naman.
Pero sabi niya dadating siya mamayang gabi, pagkatulog ko.
Tutulong siya hanapin si Jed?
Iyon ang plano.
At nasa palagid mo lang ako.
Salamat.
Walang anuman, bata.
Ito si Jed Walker. Kung makita n'yo o kung may alam kayo, i-text n'yo lang.
-Okay. -Thanks.
Ano'ng meron dito?
Hi.
May hinahanap kaming bata. Jed Walker ang pangalan niya.
Mga 12 na siya ngayon.
Naku. Kailan pa siya nawawala?
'Di naman siya nawawala. Nasa foster care siya.
Pero ayaw sabihin ng agency kung nasaan siya.
-Pwedeng akin na lang ito? -Sige lang.
Sa muling pagkikita.
Oo, sana nga.
Kakilala mo?
Hindi, pero kumuha siya ng flyer, baka tumawag.
Ibibigay ko number mo.
Mabuti kang kaibigan, Rose Walker.
Mabuti naman ang lagay niya sa eskwela.
Tumutulong sa gawaing bahay.
Hindi nagrereklamo.
'Di ko alam gagawin namin kung wala siya.
'Di ba, Barn?
Oo, tama.
Mabuti naman.
Mukhang mabuti lagay mo.
Mukha kang masaya.
Salamat po.
Gusto ko sanang makausap kayong dalawa.
Kaunting admin update lang.
Punta ka muna sa kwarto mo, anak?
Madali lang naman. Kailangan ko lang i-update ang file ni Jed.
Eskwelahan niya, insurance. Mga parating tinatanong.
Sa Callow Elementary pa rin siya pumapasok?
Masaya akong bumisita ka, Ms. Rubio.
Masaya rin akong nakita ka, Jed.
Hello.
Ano kailangan nila?
May gusto akong itanong.
Nakita mo ba ang batang ito?
Gusto naming malaman mo, na namangha talaga kami ng Tita Clarice mo.
Sa paraan kung paano mo nalagay ang sulat na'to sa bag noong babae.
'Di ko sinasadya.
Sinadya mo.
Pagsisisihan mo ginawa mo.
Nasaan mga tao?
Baka nasa mga kama na.
Wala masyadong magagawa sa Cape Kennedy pag sapit ng dilim.
O kahit kapag maliwanag.
Iyon nga ang maganda dito.
Iniisip ko, kung bumalik kaya ako dito.
Bakit? Ano'ng gagawin mo dito?
'Di ko alam.
Bago mamatay si Mom, papasok dapat ako ng grad school
at susubukan maging writer.
Baka parang tulad mo at New York.
Susme. Sana hindi.
Ibig ko sabihin, nandito ang buhay mo.
Meron kang ganitong bahay.
Mga taong nagmamahal sa'yo. Meron kang Dolly.
Rose, sa tingin mo gusto kong nandito ako?
Nagliligpit ng kinainan ni Barbie at Ken?
Mahal ko sila, gusto ko sila.
Pero kung tumawag ang Broadway bukas, ibebenta ko ang 'tanginang bahay na ito.
At 'di ko na ulit iisipin ang mga taong ito kahit kailan.
Pumasok kang grad school,
magsulat ka ng nobela… tungkol sa'kin.
Pero gawin mo ngayon na, habang pwede ko pang iarte ang sarili ko sa pelikula.
Dahil ito… hindi ito ang pangarap ko.
Kaunting tiis pa, Jed.
Parating na ako.
Ito na siya, boys.
Ito na siya, world.
Ito na si Rose!
Itaas ang telon
Ilawan ang ilaw
Patugtugin n'yo, boys.
Meron ka nito o wala ka nito
At boys, meron ako
Gusto n'yo?
Meron ako.
Okay, doll. Makinig kang mabuti.
Isang beses ko lang sasabihin ito.
Hindi ito ang totoo kong mukha.
Hindi rin ito ang totoo kong mukha.
Hal, kailangan mo umakyat dito at tulungan ako.
Nauubusan na ng kamay si mama.
Rose?
Nakikipag-relasyon ako sa isang pangungusap.
Nangyari na lang.
Isang 'di inaasahang pagkikita
na lumugo at naging ugnayang mahalaga sa aming dalawa.
Lahat ng tao ay alam ang tungkol sa akin at sa pangungusap.
At ngayon, nagagalak akong basahin ito
papasok sa Library of Congress
Rose?
Babe, please buksan mo ang pinto.
Papasukin mo na ako. Barb, hindi na nakakatawa.
Honey! Buksan mo'ng pinto.
Barbie, buksan mo ang pinto. Hindi na nakakatawa.
Papasukin mo ako ng kotse! Barb!
Ano ba!
Honey, kailangan ko pumasok. Okay? Papasukin mo 'ko.
Ba't ito nangyayari? Akala ko hahanapin natin si Jed.
Oo.
Bakit ako nasa panaginip nila ?
Hinihila mo panaginip nila papunta sa'yo.
Barbie, please! Ano'ng nagawa ko?
Ingatan mong 'di mawala ang sarili mo sa loob nila.
Huminto ka. Hanapin mo ang sarili mong daan.
Hindi ako makapaniwala.
Nandito na tayo sa wakas.
Sa Arko ng Porpentin.
Mahaba na ang ating nalakbay, Miss Barbara,
at marami na rin tayong kasamahang nahanap at nawala habang patungo rito.
Napakaraming buhay na nawala, Martin Tenbones.
At para saan?
Isang bagay na gawa sa hinabing pilak at rose quartz.
Ang Porpentin ay hindi lang basta bagay, alam mo ito sa kaloob-looban mo.
Ano ang dream vortex?
Para saan ito? Ano'ng ginagawa nito?
Inaamin ko, may mga tanong na kahit ako'y hindi ko alam ang sagot.
Pero alam ko na ang vortex
ay may kapangyarihang managinip ng mga buo na mundo
o wasakin sila.
-Si… - Zelda.
Noong kasing-edad niya ang kapatid mo.
Sabi ni Mommy at Daddy umalis ako. Kaya narito ako sa hardin ng lumang buto.
Walang nakakaintindi sa'kin.
Walang may pakialam.
Walang ibang nakakaintindi kundi si Chantal.
Dumating si Chantal, pinakitang siya ay kabiyak ng kalluluwa ko.
Kami'y mga gothic heroine,
Lihim na mga nobya sa mga alipin ng walang-ngalang gabi
sa kastilyo ng mga nakakapangilabot na pagnanasa.
Nawawala ba siya?
Ligtas ang pakiramdam niya dito.
Iyon ang hinahanap ng karamihan kapag sila ay nananaginip.
Ligtas?
Alam mo ba kung saan iyon para kay Jed?
Alam mo ang lugar na ito?
Iyan ang bahay namin dati. Tingnan mo.
Nagawa mo.
Nahanap mo ang panaginip ng kapatid mo.
Ngayon, hahanapin si Gault.
Hindi siya kasapi sa grupo ko ng mga kalaban.
Siya'ng pinaka-makapangyarihang kalaban na haharapin natin.
Siya ang Hari ng mga Bangungot.
Nandito siya para kunin ako sa iyo.
Hindi ko hahayaang mangyari iyon.
Salamat, Sandman.
Pero laban ko ito.
Akin lang.
Hindi ako papayag diyan.
Jed, Jed, bumalik ka, pakiusap.
Tigil, Hari ng Bangungot, o itatapon ko kayo sa Dreamland.
Jed?
Ako ang Tagapagtanggol ng mga Natutulog.
Ako ang Hari ng Lupain ng Panaginip.
Ako ang Sandman.
Ikaw ang Sandman?
Iyon ba ang sinabi niya sa'yo?
Nasaan siya? Ang iyong master.
'Wag kang lalapit.
Jed, hindi kami narito para saktan ka.
Ako ang hinahanap mo. Hindi siya.
Diyos ko po.
Mom?
Hindi iyan ang ina mo, Rose.
Rose?
Ikaw ba iyan?
Kung saan-saan na kita hinanap.
Mom, si Rose. Malaki na siya.
Paumanhin, Jed.
Ano'ng ginawa mo sa kanya?
Jed! Jed, tingnan mo ako.
Hindi siya si Mom.
Wala rito ang mom natin, pero narito ako, at dapat mo sabihin sa'kin kung nasaan ka.
Narito ako.
Hindi, Jeddy, panaginip ito. 'Pag gising mo, nasaan ka?
Ito. Sinulat mo ba ito?
Sabi ni Tito Barnaby, babaliin niya lahat ng buto ko.
-Barnaby? -'Di kaya pigilan ni Tita Clarice.
Nasaan si Tita Clarice at Tito Barnaby?
Nasa bahay sila. Nasa Homeland.
Saan iyon? Saan ang Home Land, Jed?
Halika, Gault. Kailangan na nating umalis.
Patawad, Sandman.
Oras na para gumising, Jed.
Teka, hindi pa.
Paalam, Rose Walker.
Teka lang. Jed, nasaan ka.
Rose?
Rose!
May parating kang bisita?
Wala.
-Magandang umaga. -Magandang umaga.
Pinapahirap mo talagang umalis ako ngayong umaga.
Iyon talaga ang plano.
Pakinggan mo lang.
Na nandito ka, sa panaginip ko,
ibig sabihin may nagbago. May bagay na guymalaw.
Kung kaya mong piliin na pumunta rito…
baka kaya mo rin piliin na pumirmi na dito.
Isipin mo. Magagawa natin ang buhay na gusto natin.
Magka-anak.
Magsimula ng pamilya.
Lyta.
Panaginip ito.
Lahat ay posible.
Susmaryosep.
Ano'ng nangyayari?
Lyta, nahanap ko na siya. Nahanap ko si Jed.
-Ano? -Nahanap ko na si Jed.
Teka lang.
Alam mo ba kung ano'ng klase ang buhay niya sa mundo ng gising?
Ang mga tao ay 'di dapat nabubuhay sa mga panaginip.
Habang naroon siya sa panaginip, walang buhay ang batang iyon
wala rin siyang pagkakataon mabuhay.
Inaabuso ang batang iyon.
Naghihirap siya.
Inabuso ang paghihirap na iyon
para bumuo ng isang Panaginipang pamumunuan mo.
Wala akong kagustuhang mamuno.
Gusto ko lang maging isang Panaginip at hindi isang Bangungot.
Magpasigla at hindi manakot.
Hindi nasa sa iyo ang pagpili.
Hindi natin piniling malikha.
Hindi rin natin napili paano tayo nilikha.
Totoo iyan.
Pero pwede tayong magbago.
Hindi.
Tayo, bawat isa sa atin, ay pinanganak na may mga responsibilidad.
Kahit ako ay hindi malayang pumili na maging iba.
Kahit sino man.
Kung totoo iyan, bakit ang ibang Panaginip at Bangungot
ay piniling iwan ang lugar na ito noong umalis ka?
Hindi lahat ay piniling umalis.
At halos lahat ay bumalik na.
Akala mo ba'y bumalik sila dahil mahal ka nila?
O dahil takot sila sa kung ano'ng gagawin mo sa kanila kung hindi sila bumalik?
Dahil ako'y hindi takot.
Dapat kang matakot.
Ang trabaho ng Bangungot ay ipakita ang mga kinatatakutan ng nananaginip,
para kanila itong harapin.
Siguro ang ilang libong taon sa kadiliman ay maglalabas ng mga kinatatakutan mo.
Mabuti na iyon kaysa pagmulan ng takot ng iba.
Kahit ang Bangungot ay nangangarap din, Lord Morpheus.
Sa tingin mo'y hindi makatarungan ang kanyang parusa.
Ako'y ibang nilalang dati.
Bago mo ako gawing katiwala ng aklatan.
Lahat tayo ay nagbabago, sir.
Baka pati ikaw. Isang araw.
Lucienne, noong nawala ako,
napilitan kang gumawa ng mga desisyon bilang kapalit ko,
at nagpapasalamat ako sa'yo.
Ngunit bumalik na ako.
Maaari ka nang bumalik sa aklatan.
Ikaw siguro si Jed?
Pinadala ako ng ate mo.
Ang ate mo'ng si Rose.
-Ma'am? Bawal dito. -Ang kapatid kong bunso nakatira diyan.
Nasa loob ba siya? Maayos ba siya?
Wala nang iba pa sa loob.
Iyong dalawa lang na matandang biktima.
Kung nasaan man ang kapatid mo, wala siya rito.
Paano kayo magkakilala ng ate ko?
'Di kami magkakilala.
Pero umaasa akong makilala siya.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Miray Lozada-Balanza