ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: ΟΝΕΙΡΕΨΟΥ ΛΙΓΑΚΙ
ΚΑΖΑΝΟΒΑ
ΝΤΙΣΚΟΤΕΚ
Τζοάνα!
Άστρα. Ήρθα αμέσως μόλις έλαβα το μήνυμά σου. Τι τρέχει; Τι συνέβη;
Πρέπει να φύγουμε από δω αμέσως!
Θα φύγουμε. Πες μου τι έγινε.
Είπε ότι ήταν ατύχημα, όπως όταν πέθανε η μαμά.
Πού είναι;
ΤΟ ΚΑΖΑΝΟΒΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ - ΤΡΕΞΕ, ΤΩΡΑ! ΠΕΜΠΤΗ 22 ΙΟΥΛΙΟΥ
Λογκ.
ΣΑΤΑΝΙΚΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ
Γεια σου, Τζοάνα.
Τι στον διάολο έκανες;
Απλώς διασκεδάζαμε λίγο.
Διασκεδάζατε;
Καλώντας δαίμονες;
-Ποιοι; Πού είναι οι άλλοι; -Ακόμα μέσα θα είναι.
-Μέσα στο κλαμπ; -Δεν θες να μπεις εκεί.
Όχι. Όχι, σίγουρα δεν θέλω.
Μα πρέπει να συμμαζέψω το χάλι σας.
Θα έρθω μαζί σου.
Παραδόξως, καλή μου, είσαι πιο ασφαλής εδώ μέσα, με τον πατέρα σου.
ΕΞΟΔΟΣ
Εντάξει, δεσποινίς. Φτάσαμε.
ΛΟΝΔΙΝΟ, ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Συγγνώμη, κουραστική μέρα.
Η δική μου τώρα ξεκινάει.
Μάλλον και η δική μου.
ΤΖ. ΚΟΝΣΤΑΝΤΑΪΝ
Τζοάνα Κόνστανταϊν.
Εδώ δες ομορφιές.
Τι γυρεύεις εδώ, Χέτι;
Ό,τι κι εσύ, υποθέτω.
Έρχεται, σωστά;
-Ποιος; -Ξέρεις ποιος.
Ο Μορφέας.
Ο Ονειρομάντης.
Ξέρεις, ο θεός των Ονείρων, επέστρεψε.
"Θεός των Ονείρων";
Αυτός που κοιμίζει τα παιδιά;
Παραμύθι είναι, Χέτι.
Δεν είναι παραμύθι, τσούπρα μου.
Επέστρεψε και θέλει την άμμο του.
Καλά που μου το 'πες. Έχω δουλειά.
Θα δεις. Το ξέρω.
Είμαι 280 ετών, και ξέρω.
Κόνστανταϊν.
Γνωριζόμαστε;
Έχουμε δουλειά εμείς οι δυο.
Μπες στην ουρά.
Μην περιμένει ο Θεός.
Εφημέριε Ρικ.
Ήρθες! Δόξα τω Θεώ.
Αλλά όχι ως χάρη. Θα πληρωθώ, αλλιώς πάω για ύπνο.
Φυσικά και θα πληρωθείς.
Αυτή η επίσκεψη είναι επαγγελματική.
Εκτός αν θες να πάμε για ένα ποτό μετά.
Πες μου τι συμβαίνει. Γιατί με κάλεσες;
Τα συνηθισμένα. Μια ψυχή έχει ανάγκη.
Ποια είναι;
Έχει σημασία;
Αν διπλασιάσω την αμοιβή σου;
Τα τριπλά;
Έχει εύπορη οικογένεια.
Αν είναι γαλαζοαίματοι, η απάντηση είναι όχι.
Τέλος μ' αυτούς. Είπα στη βασίλισσα…
Δεν ξέρει ότι είναι εδώ αυτή.
Η πριγκίπισσα είναι;
Εμφανίστηκε πριν μια ώρα
απαιτώντας να τους παντρέψω πριν μαθευτεί.
Ποιον παντρεύεται;
-Τον Κέβιν Μπρόντι. -Τον ποδοσφαιριστή;
-Είναι άθλιος. -Αλλά παίδαρος.
Μια σπουδαγμένη πριγκίπισσα
θέλει έναν άξεστο μπαλαδόρο.
-Δεν χρειάζεται εξορκισμό. -Όχι μόνο αυτό.
Απλώς μίλα της λίγο, θα καταλάβεις.
-Όχι, οι γαλαζοαίματοι έχουν ρίσκο. -Μα…
Αν στραβώσει, έχω μια νεκρή πριγκίπισσα,
έναν δαίμονα ελεύθερο και χάνω την αμοιβή.
-Χάσου! -Διάολε.
-Τι μου κάνεις; -Αυτή είναι;
Δεν μυρίζεις το θειάφι;
-Πού είναι; -Σ' ευχαριστώ. Στο γραφείο.
Θα χρειαστείς το Rituale Romanum.
Δεν θα μπουκάρω απαγγέλλοντας λατινικά.
Δεμένη είναι; Γιατί ακούγεται έτσι;
Ακούγεται έτσι επειδή την έχει κυριεύσει δαίμονας.
Να τη ναρκώσουμε τουλάχιστον; Να τη μεθύσουμε, να τη δέσουμε λίγο;
Βρετανίδα γαλαζοαίματη είναι.
Τα γουστάρουν αυτά.
Καμιά άλλη ιδέα;
Ναι.
Βγάλε το ράσο.
Πριγκίπισσα, δέχεσαι αυτόν…
Δέχομαι.
Στάσου, μωρό, σίγουρα θες να το κάνουμε;
Είπα "Δέχομαι", Κέβιν.
Όχι, εννοώ, σίγουρα δεν θέλεις έναν μεγάλο βασιλικό γάμο του αιώνα;
Με τη βασίλισσα, φωτογράφους και όλα;
Μόνο εσένα θέλω.
Συνέχισε, σε παρακαλώ.
-Κέβιν, δέχεσαι… -Ναι, δέχομαι.
Τότε, επαναλάβετε.
Συγγνώμη, έμενα νηστικός.
Μήπως υπήρχαν φωτογράφοι. Με πιάνεις;
-Δεν έχει σημασία. -Συνέχισε.
Συγγνώμη, μήπως…
Θα κάνεις εμετό; Κέβιν;
Θα κάνεις εμετό την ώρα του γάμου μας;
Κέβιν.
Ρικ!
Δεν είναι αυτή δαιμονισμένη τελικά.
-Διάολε. -Βγάλ' την έξω.
Θεέ μου! Κέβιν…
Έλα, καλή μου. Έλα.
Έλα μαζί μου.
Εσύ… μιλάς πολύ.
-Πες το όνομά σου να σταματήσω. -Γιατί να το πω;
Αφού υπάρχουν πιο απολαυστικοί τρόποι για να σε κάνω να πάψεις.
Ονομάζεται Αγκιλέιθ.
Κολακεύομαι που με θυμάσαι,
Άρχοντα Μορφέα, μετά από τη μακρόχρονη απουσία σου.
Άρχοντα Μορφέα;
Αυτός είναι.
Αν και ομολογώ ότι παραλίγο να μη σε γνώριζα χωρίς την κάσκα σου.
Αναρωτιέμαι πού μπορεί να είναι.
Μάλλον στην Κόλαση, με τον δαίμονα στον οποίον δόθηκε.
Ναι, αλλά ποιον δαίμονα; Δώσ' μου την πριγκίπισσα και θα σου πω.
Στάσου.
Καλά!
Θα σου πω πού είναι η κάσκα, μη με στείλεις πίσω.
Κόνστανταϊν. Σταμάτα!
Σε προστάζω!
-Σε προστάζει το Όνειρο! -Σταμάτα!
Γκρεμοτσακίσου πίσω στην Κόλαση.
Δεν έχεις ιδέα τι έκανες.
Κι όμως, έχω.
Τριπλασίασα την αμοιβή μου.
Ρικ! Πού να στείλω το τιμολόγιο, στην Εκκλησία της Αγγλίας ή στο Μπάκιγχαμ;
ΜΠΑΦΑΛΟ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ
-Δοκιμασία είναι; Με δοκιμάζεις; -Όχι.
Συνήθως φροντίζεις να μην το αναφέρεις.
Υπέθεσα ότι σου είπαν οι γιατροί να μην το κάνεις.
Γιατί τώρα; Τι συνέβη;
Του έκλεψες κάτι.
Τίποτα. Απλώς…
Λες να μην ξέρω πότε λες ψέματα;
Ας πούμε ότι έμαθα από αξιόπιστη πηγή
πως ο ιδιοκτήτης του ρουμπινιού ψάχνει αυτό και εκείνον που του το έκλεψε.
Άρα ψάχνει εσένα.
-Εσύ του το έκλεψες. -Κι εσύ το έκλεψες από μένα.
Μόνο εσύ ξέρεις πού είναι.
Έρχεται, Τζον.
Το λες εδώ και χρόνια αυτό.
Ναι, μα αυτήν τη φορά…
Κάθε φορά που μετακομίζαμε και άλλαζες το επίθετό μας,
δεν ήταν επειδή μας χτυπούσε το εκάστοτε αγόρι σου,
ερχόταν ο θεός των Ονείρων…
-Ήθελα να σε προστατεύσω. -Από ποιον;
Απ' τον θεό των Ονείρων;
Ή απ' τον πατέρα μου;
Σου είπα, Τζον, ο πατέρας σου πέθανε όταν ήσουν μωρό.
Ναι. Χρόνια το λες αυτό,
μα λες ψέματα για τα πάντα, έτσι ζεις,
είσαι η Έθελ Κριπς, η Έθελ Ντι, η μαντάμ Ντοντέ
και, προφανώς, εγώ είμαι κάποιος Τζον Μπέρτζις.
Ποιος σου το είπε αυτό;
Έχει ένα… καλό το να είσαι φυλακισμένος.
Έχεις πολύ χρόνο για διάβασμα, και σύμφωνα μ' αυτό,
"Η Ιστορία της Τελετουργικής Μαγείας στην Αγγλία",
το ρουμπίνι ανήκε στον Ρόντερικ Μπέρτζις, έναν αντίπαλο του Άλιστερ Κρόουλι.
Είχε και μια ερωμένη
με το όνομα Έθελ Κριπς.
Ο πατέρας μου δεν πέθανε όταν ήμουν μωρό, έτσι δεν είναι;
Ήταν ο Ρόντερικ Μπέρτζις.
Ήταν ένα καθίκι που ήθελε να σε ρίξω.
Αυτό είναι ίσως το πρώτο ειλικρινές πράγμα που μου είπες ποτέ.
Θες να σου δώσω το ρουμπίνι;
Τότε, πες μου τα πάντα.
Κι αυτήν τη φορά, πες αλήθειες.
Ναι. Ο δούκας κι η δούκισσα έρχονται να παραλάβουν την πριγκίπισσα.
Κακόμοιρο πλάσμα.
Όντως φαινόταν δαιμονισμένη.
Ήταν.
Ο έρωτας σε διαταράζει.
Καθόλου άσχημος ο νέος εραστής σου.
Δεν είναι εραστής μου. Δεν είναι καν άνθρωπος.
Τι είναι, τότε;
Είναι Αέναος.
Είπα ο θεός των Ονείρων, κι αυτό εννοούσα.
Καλώς ήρθες ξανά, Άρχοντά μου.
Μην της δίνεις σημασία.
Η γιαγιά μου έλεγε ιστορίες για εσάς.
Ξέρω αιώνες την οικογένειά σου.
Τότε, ξέρεις ότι δεν είμαστε αξιόπιστοι.
Τι θέλεις από μένα;
Κάτι δικό μου ήρθε στην κατοχή σου.
Ένα δερμάτινο πουγγί γεμάτο άμμο.
Το θέλω πίσω.
Δικό σου ήταν;
Το αγόρασα σε δημοπρασία. Ούτε τα κορδόνια δεν μπόρεσα να λύσω.
Πού είναι;
-Δεν ξέρω. Οπουδήποτε. -Πρέπει να το βρούμε.
Πρέπει; Γιατί;
Γιατί αλλιώς θα χαθεί το βασίλειό μου,
και μαζί με τα όνειρα θα χαθεί κι η ανθρωπότητα.
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά… θέλω να απαλλαγώ απ' τα όνειρα για λίγο.
Έχω πολύ καιρό να κοιμηθώ καλά.
Και δεν θα συμβεί.
Μέχρι να βρούμε την άμμο.
Πρέπει να φύγουμε, αμέσως.
Πιάνει αυτή η προσέγγιση γενικά; Απλώς εμφανίζεσαι και δίνεις εντολές;
Ναι.
Καλά.
-Θα σε βοηθήσω. -Ωραία.
-Αύριο πρωί πρωί. Δουλεύω μόνη. -Όχι.
Δεν θέλω να μ' ακολουθείς με τον φίλο σου.
-Φίλο; -Δεν είναι το κοράκι σου;
-Η γιαγιά έλεγε ότι το Όνειρο έχει κοράκι. -Όχι πια.
Ποιος είσαι;
Πες το όνομά σου.
Μάθιου, κύριε.
Μάθιου, ξεκαθάρισα στη Λουσιέν
ότι δεν επιθυμώ κοράκι αυτήν τη φορά.
Ναι, είπε ότι θα το έλεγες.
-Αν χρειαστώ βοήθεια, θα τη ζητήσω. -Χρειάζεσαι…
Το σκάει η λεγάμενη. Κύριε…
Βλέπεις; Γι' αυτό χρειάζεσαι ένα κοράκι.
Γύρνα στο Ονείρεμα, Μάθιου.
Έκλεψα τα εργαλεία επειδή νόμιζα ότι θα μας βοηθούσαν.
Όταν μας κυνήγησαν οι άνθρωποι του πατέρα σου, έκρυψα το ρουμπίνι
και αντάλλαξα τα άλλα…
γι' αυτό.
Το Φυλακτό της Προστασίας.
Αυτό με κράτησε ζωντανή όλα αυτά τα χρόνια.
Μα δεν θα κάνει το ίδιο για σένα.
Γι' αυτό χρειάζομαι το ρουμπίνι.
Και να σου έλεγα πού είναι, δεν θα σε βοηθούσε. Το τροποποίησα.
Μόνο για μένα λειτουργεί τώρα.
Αν δεν με πιστεύεις, προσπάθησε να το χρησιμοποιήσεις.
Τζον, δεν σκοπεύω να το χρησιμοποιήσω.
Θέλω να του το δώσουμε πίσω.
-Ίσως μας συγχωρήσει. -Ίσως.
Μα ίσως δεν πρέπει να δώσουμε έναν πολύτιμο λίθο
που πραγματοποιεί όνειρα,
αφού μπορούμε να ονειρευτούμε έναν κόσμο χωρίς τον θεό των Ονείρων.
Να κάνουμε μια νέα αρχή.
Γύρισα.
Ναι, παρότι σου είπα να φύγεις.
Δεν μπορώ. Η αφεντικίνα μού είπε…
Δεν είναι η Λουσιέν αφεντικό σου.
Κι αυτό είπε ότι θα έλεγες.
Ξέρεις ποιος είμαι;
Όχι πλήρως, αλλά δεν…
Δεν ξέρω καν ποιος είμαι εγώ πια.
Φαίνεται ότι πριν από δυο ώρες πέθανα στον ύπνο μου
και τώρα είμαι πουλί.
Είχα αντίχειρες. Τώρα έχω αυτά εδώ.
Ναι. Και χρησιμοποίησέ τα για να πετάξεις στο Ονείρεμα.
-Είναι επικίνδυνος αυτός ο κόσμος. -Λες να μην το ξέρω;
Εδώ έζησα όλη μου τη ζωή. Γι' αυτό με έστειλε η Λουσιέν.
Είχε έρθει και το προηγούμενο.
Ναι; Πού είναι τώρα;
Λεγόταν Τζέσαμι.
Πέθανε. Προσπαθώντας να με βοηθήσει.
Λυπάμαι.
Τουλάχιστον άφησέ με να σου βρω εκείνη τη γυναίκα.
Αν κοιμάται,
έχουμε πέντε με έξι ώρες μέχρι να ξεκινήσει.
Αν κοιμάται, ξέρω ακριβώς πού να τη βρω.
Τζοάνα!
Άστρα! Γύρνα πίσω, τώρα!
-Όχι! -Άστρα!
Όχι!
Μη μ' αφήσεις!
Άστρα!
Όχι!
Να πάρει ο διάολος.
Πώς με βρήκες;
Ονειρευόσουν.
Αλλά δεν ήταν απλώς ένα όνειρο, έτσι;
Ανάμνηση ήταν.
Λογικό να μην κοιμάσαι.
Ίσως δεν το αξίζω.
Ίσως όχι.
Μα μπορώ να σε απαλλάξω.
Αν βοηθήσω να βρεις την άμμο.
Αν και το να βρεις κάτι εδώ χρειάζεται περισσότερη μαγεία
απ' όση κατέχεις.
Θα ψάξω στο γραφείο.
-Μην πας να τακτοποιήσεις όσο λείπω. -Θα έρθω μαζί σου.
Έχεις ταλέντο στο να εξαφανίζεσαι.
Καλά.
Αλλά αν σε χαλάει η ακαταστασία εδώ, πού να δεις το γραφείο.
Γιατί λατρεύετε τόσο τα αντικείμενα;
Ενίοτε, είναι χρήσιμα.
Κι εσύ φαίνεσαι δεμένος με την άμμο σου.
Είναι μέρος μου, όχι αντικείμενο.
Αν ισχύει αυτό, πώς την έχασες;
Την έκλεψε ένας άλλος χρήστης μαγείας, ονόματι Μπέρτζις.
Ρόντερικ Μπέρτζις;
Ο γερο-Βασιλιάς των Δαιμόνων;
Έλεγαν ότι ήταν απατεώνας.
Έλεγε πως είχε τον Διάβολο κλειδωμένο στο υπόγειό του.
Γαμώτο.
Δεν είχε τον Διάβολο στο υπόγειό του, έτσι;
Εκεί κάτω ήσουν; Όλον αυτόν τον καιρό;
Εσύ είσαι;
Γιατί; Τόσο διαφορετική φαίνομαι;
Ή νεότερη;
Όχι.
Χαρούμενη.
Διάολε.
Ξέρω πού είναι η άμμος.
Μου έλειψες, μητέρα.
Πάντα ήμασταν πολύ κοντά εμείς οι δυο.
Ειδικά όταν ήμασταν μόνοι μας.
-Ποτέ δεν ήμασταν μόνοι μας, σωστά; -Όταν ήσουν μεταξύ σχέσεων.
Όχι. Το ρουμπίνι εννοώ.
Μόνο σε γενέθλια μου το έδειχνες.
Έλεγες να κάνω μια ευχή και θα εμφανιζόταν ένα πόνι
ή θα χιόνιζε τον Ιούλιο στο υπνοδωμάτιό μου.
Κακώς τα έκανα αυτά.
Όχι, ήταν υπέροχα.
Δεν έπρεπε να σου το κλέψω.
Εγώ δεν έπρεπε να το κλέψω.
Το έκανες για να παραμείνουμε ζωντανοί.
Το καταλαβαίνω τώρα.
Και χαίρομαι που μπορώ να σου το ανταποδώσω.
Αν μου φέρεις το ρουμπίνι.
Δεν νομίζω ότι είναι καλή ιδέα.
Σου 'πα ότι το έφτιαξα.
Ο λόγος που έπαθαν κακό την τελευταία φορά…
Δεν έπαθαν απλώς κακό, Τζον. Πέθαναν.
Εσύ τους σκότωσες.
Προσπαθούσαν να μου το πάρουν. Τον εαυτό μου προστάτευα.
Και τώρα θα προστατεύσω εσένα μ' αυτό.
Μα δεν χρειάζομαι προστασία.
Έχω αυτό. Εσένα προσπαθώ να σώσω.
Αλήθεια;
Τι μπορώ να κάνω για να με πιστέψεις;
Τι κάνεις;
Ό,τι έπρεπε να είχα κάνει καιρό πριν.
Προστατεύω τον γιο μου.
Αν σου δώσω αυτό, δεν χρειάζεσαι το ρουμπίνι.
Ποια είναι; Η γυναίκα στη φωτογραφία.
Λέγεται Ρέιτσελ, Ρέιτσελ Μούντι.
Ασχολείται με μαγεία;
Όχι, προς Θεού.
Όχι, είναι ευπρεπές άτομο.
Αξιοπρεπής δουλειά, καλή οικογένεια.
Απεχθανόταν καθετί μαγικό.
Και της άφησες την άμμο.
Όχι, δεν της την άφησα.
Την παράτησα.
Το ίδιο κι εκείνη.
Έμενα στο σπίτι της.
Αυτή νόμιζε ότι συζούσαμε, κάτι που δεν ίσχυε, οπότε,
ένα βράδυ πήγα σε μια δουλειά και… δεν επέστρεψα ποτέ.
Γιατί;
Επειδή ποτέ δεν τελειώνει καλά.
Ποιο;
Ο έρωτας;
Όχι. Μάλλον έχεις δίκιο.
Δεν ξέρω αν πρόσεξες,
τα άτομα γύρω μου κομματιάζονται ή καταλήγουν στην Κόλαση.
Ήταν για το καλό της.
Της το είπες αυτό;
Όχι. Μάλλον θα πρέπει να το κάνω τώρα.
Εδώ μένει. Ή έμενε.
Πέρασαν έξι μήνες. Ίσως μετακόμισε.
Μακάρι να μετακόμισε.
Να πάρει.
Ίσως σταθούμε τυχεροί και…
Παράξενο. Δεν ρώτησε καν ποιος είναι.
Μπορεί να περιμένει κάποιον. Ίσως γίνει άβολη η κατάσταση.
Ακόμα… πιο άβολη.
-Περίμενε εδώ. -Θα έρθω.
Όχι. Έχεις ιδέα πόσο θα με μισεί τώρα;
Έχεις πρώην φιλενάδες;
-Δεν θα περιμένω πολύ. -Όχι.
Αφού θα μου κλείσει την πόρτα στα μούτρα, όπως εγώ σ' εσένα… τώρα.
Άντε, κάν' το.
-Θεέ μου. -Γεια χαρά, Ρέιτς.
-Τι γυρεύεις εδώ; -Έπρεπε να τηλεφωνήσω… πρώτα.
Συγγνώμη.
-Γεια. -Γεια.
Είχα… προετοιμάσει αυτά που ήθελα να πω.
Εμπρός, λοιπόν. Μη σε εμποδίζω.
Μια χαρά είσαι.
Κι εσύ.
Μάλιστα, λοιπόν…
Συγγνώμη που ενοχλώ.
Άφησα μερικά πράγματα όταν χωρίσαμε, κι αναρωτιόμουν…
Όντως… χωρίσαμε… κανονικά;
Ναι. Όχι, δίκιο έχεις.
Ήταν άσχημο εκ μέρους μου και… λάθος.
Έπρεπε να τηλεφωνήσω ή να στείλω μήνυμα.
Θες να έρθεις μέσα;
Να ζητήσεις συγγνώμη σωστά;
Ως κάποιος που ήταν πρόσφατα άνθρωπος,
σου λέω ότι οι άνθρωποι δεν είναι αξιόπιστοι.
Όχι.
Αν ήμουν η Τζοάνα Κόνστανταϊν, θα συμφωνούσα με τη Ρέιτσελ
να κρατήσουμε την άμμο, να την αναμίξουμε με αληθινή άμμο
και να τη βγάλουμε στο σφυρί.
Βέβαια, δεν ήμουν κι ο καλύτερος άνθρωπος.
Δεν είμαστε όλοι Τζέσαμι, που προφανώς ήταν τέλεια.
Μάθιου…
Όχι, κατανοώ ότι νομίζεις πως δεν χρειάζεσαι κοράκι,
αλλά αν περιμένεις βοήθεια από ανθρώπους,
θα στέκεσαι για πολύ καιρό εδώ έξω στη βροχή.
Ό,τι κι αν κάνουν εκεί πάνω, δεν σκέφτονται εσένα.
Θέλεις
να ζητήσεις συγγνώμη στο κρεβάτι;
Καλά πάει, έτσι;
Ναι, αλλά έχεις να ζητήσεις συγγνώμη για πολλά.
Το ξέρω.
-Όταν έφυγες το βράδυ… -Ρέιτς.
-Όταν έφυγες το βράδυ… -Είναι ανάγκη;
…και δεν επέστρεψες,
τρομοκρατήθηκα.
Με συγχωρείς.
Τηλεφώνησα παντού.
Στον Τσας και τη Ρενέ, στην εφημέριο Ρικ.
Ακόμα και σε πρώην σου.
Δεν το έκανες.
Σε ποιους;
Στη Σάρα.
-Στον Όλιβερ. -Να πάρει.
Στην Κιτ Ράιαν.
Μα όλοι μού είπαν να σε ξεπεράσω.
Επειδή είσαι ένα ιδιοτελές, αδίστακτο και δειλό άτομο.
Που καταστρέφει ό,τι αγγίζει.
-Ρέιτς. -Κόνστανταϊν.
Ξύπνα.
Τι μου έκανες;
Η άμμος ήταν.
Πού είναι η Ρέιτσελ;
Ρέιτσελ;
-Ρέιτς; -Τζο;
Τζο; Εσύ είσαι;
Τι υπέροχο όνειρο.
Τι της συνέβη;
Δεν είναι για ανθρώπους.
Όχι! Όχι, δώσ' τη πίσω.
Σε παρακαλώ. Πονάω.
Μπορούμε να φύγουμε.
Τι;
Δεν μπορούμε να την αφήσουμε έτσι.
Δεν μπορεί να βοηθηθεί.
Μόνο η άμμος την κρατούσε ζωντανή.
Κάνε κάτι.
Η άμμος σου φταίει που είναι έτσι.
Δεν της την άφησα εγώ.
Τι τρέχει μ' εσένα;
Θες πίσω την άμμο σου για να σώσεις την ανθρωπότητα. Λοιπόν, να τη!
Μα όλοι είμαστε Ρόντερικ Μπέρτζις για σένα.
Νοιάζεσαι μόνο για την άμμο σου. Για την ισχύ σου.
Τι νόημα έχεις;
Πήρες την άμμο σου. Γιατί παραμένεις αφού δεν βοηθάς;
Περίμενε έξω.
Ρέιτς…
Με συγχωρείς, Τζο. Λυπάμαι πολύ.
Εγώ φταίω.
Για όλα.
Κακώς σου την άφησα.
Κακώς έφυγα.
Γύρισες πίσω, όμως. Έτσι δεν είναι;
Όχι. Όχι, ξαναφόρα το.
Είδα τι παθαίνουν όσοι εναντιώνονται σ' εσένα και σ' αυτό.
Προσπαθώ να σε σώσω, όχι να σου κάνω κακό. Πάρ' το.
Με κράτησε ζωντανή 116 χρόνια ως τώρα.
Ελπίζω να σε κρατήσει ζωντανό για πάντα.
Μόνο αυτό θέλει μια μητέρα. Πάρ' το.
Κάτι τελευταίο.
Συγγνώμη που ήμουν τόσο άθλια μάνα.
Όχι. Μητέρα.
Πάρ' το πίσω.
Πολύ αργά πια, αγάπη μου.
Όχι.
Φρουρέ!
Μητέρα!
Δεν χρειάζεσαι το ρουμπίνι.
Κανείς δεν μπορεί να σε βλάψει τώρα.
Τι της έκανες;
Τίποτα. Δεν έκανα τίποτα.
Θέλω να απομακρυνθείς απ' αυτήν. Εντάξει;
Δεν θέλεις να με σημαδεύεις με το όπλο, να ξέρεις.
Ασφάλεια, ζητώ ενισχύσεις.
Δεν μ' αφήνεις να φύγω καλύτερα;
Για το καλό σου.
Σε προειδοποιώ, Τζον, θα σου ρίξω.
Μόνο τον εαυτό σου θα έβλαπτες.
Λυπάμαι.
-Ακίνητος! -Μείνε εκεί!
Μην κινείσαι!
Μην κάνεις βήμα, ρε!
Κάνει πολύ κρύο για να είσαι χωρίς παλτό.
Πολύ ευγενικό.
Όχι, σε παρακαλώ. Επιμένω. Ναι.
Κι εσύ;
Δεν με ενοχλεί το κρύο.
Έτσι, πολύ καλύτερα.
Μπορώ να σου το επιστρέψω όταν φτάσω εκεί που πάω;
Το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να φτάσεις εκεί που πας.
Ευχαριστώ.
Εγώ ευχαριστώ.
Πέθανε γαλήνια. Στον ύπνο της.
Θα πάρω τον μπαμπά της.
Ξέρεις, ήταν καλός άνθρωπος αυτή.
Υπάρχουν μερικοί τέτοιοι εκεί έξω.
Δεν είναι σαν εμένα και τον Μπέρτζις.
Δεν είσαι Ρόντερικ Μπέρτζις.
Και πώς λένε τον φίλο σου;
-Τον λένε Μάθιου, αλλά δεν είναι… -Πρόσεχέ τον, Μάθιου.
Το έχει ανάγκη.
Κόνστανταϊν!
Ο εφιάλτης δεν θα σε βασανίσει ξανά.
Ήταν… ωραίο αυτό που έκανες εκεί πάνω.
Μη με ξανακατασκοπεύσεις.
Δεν κατασκόπευα.
Αν σε κατασκόπευα, δεν θα το ήξερες.
Τι κάνουμε τώρα;
Εγώ θα αναζητήσω την κάσκα μου.
Κι εσύ θα πας στο Ονείρεμα.
Ή, άκουσέ με, μπορείς να με πάρεις μαζί σου,
και δεν ξανακάνουμε αυτήν τη συζήτηση ποτέ ξανά.
Δελεαστικό ακούγεται.
Μάλιστα, εκεί που πηγαίνω, μπορεί και να σε χρειαστώ.
Ναι; Πού πάμε;
Στον Διάβολο.
Στον Διάβολο. Αυτόν που ζει στην Κόλαση; Το εννοείς κυριολεκτικά ή μεταφορικά;
Σε κάθε περίπτωση, να ρωτήσουμε πρώτα τη Λουσιέν, σωστά;
Να μας πει τη γνώμη της.
Τολμώ να υποθέσω πως δεν θα πετάξει από τη χαρά της,
κι όχι μόνο επειδή δεν είναι πουλί.
Αλλά νιώθω πως δεν ακούς, οπότε, χέσ' το, πάμε στον Διάβολο!
Υποτιτλισμός: Νικόλαος Καπετανάκης