BİR NETFLIX DİZİSİ
BÖLÜM 2: KUSURLU EV SAHİPLERİ
Bir süre günlük tuttum.
Yokluğunuzda olup biten her şeyin güncesi.
Ama sözcükler silinmeye başladı.
Siz gittikten bir süre sonra
kütüphanedeki kitaplar boş kâğıt ciltleri hâline geldi.
Ertesi gün kütüphane kayboldu.
Bir daha bulamadım.
Ama diğerleri kaçarken sen kaldın.
Terk edilmiş bir krallığın sadık kütüphanecisi.
Ben terk edilmedim ki.
Döneceğinizi biliyordum.
Dinlenmeniz gerek efendim.
Biraz gıda, belki biraz daha dinlenme…
Sonra eski gücünüze kavuşursunuz.
Hayır.
Eşyalarım olmadan olmaz.
Eşyalarınız mı?
Kumum, miğferim, yakutum.
Neden? Onlara ne oldu ki?
Benden çalındılar.
Beni esir alanlar çaldı.
Başkası da onlardan çaldı.
Neredeler, bilmiyorum.
Onlarsız ne olacağımı da.
Selamünaleyküm canım. Nasılsın?
Şu an neye baktığımı asla tahmin edemezsin.
Bir Caravaggio.
22 milyona senin Caravaggio'n olabilir.
Tabii düşünebilirsin ama fazla vaktin yok.
Giovanni, ben Josiane.
Çalışırken rahatsız etmek istemem
ama elime bir Vasari cildi daha geçti.
Evet, çok güzel.
Lütfen Müdür Bey'e Madam Daudet'nin aradığını söyleyin.
Evet, bekliyorum.
Bernard, buldum onu.
İnanılmaz derecede iyi durumda.
Honjo Masamune.
Alo?
Kendine güzel bir yer yapmışsın Ethel.
Sen de kimsin?
İçeri nasıl girdin?
İçeri girmek kolaydı. Zor olan seni bulmaktı.
Ethel Cripps'in var olmadığına
insanları inandırmayı başarmışsın.
Belli ki tam başaramamışım.
Ben pek "insan" sayılmam.
Nesin öyleyse?
Roderick Burgess'in bodrumunda kafeste tuttuğu varlığı hatırlıyor musun?
Düşler Kralı'nı?
Onunkilerden misin?
Artık başıma buyruğum.
Yardımınla öyle de kalmak niyetindeyim.
Yardımım neden lazım?
Çünkü kafesinden çıktı ve peşimize düştü.
Senin ve benim.
Neden ben? Ona bir şey yapmadım ki.
Ama yaptın Ethel.
Ondan çaldın.
Eşyalarımı bulmamın tek yolu var.
Üçlü Birlik'i çağırmalıyım.
O raddeye gelmemişizdir.
Mireneler geçmişi, şimdiyi ve geleceği görür, her şeyi bilir.
Evet ama bilmecelerle konuşurlar.
Bilmek istediğinizi değil de
bilmemeniz gerekeni söylerler.
Belki bu seferlik bir kardeşinizden yardım isteyebilirsiniz.
Kader, eşyalarınızın yerini biliyordur ya da İhtiras…
Kardeşlerimin diyarları başka, benimki başka.
Birbirimizin işlerine karışmayız.
Siz karışmayabilirsiniz ama onların karıştığı malum.
Belki bu seferlik onlara başınıza gelenleri anlatabilirsiniz.
Başıma gelenleri bildiklerinden eminim.
Biri bile yardımıma gelmedi.
Mirenelere başvurmak ucuz değil.
Servete mal oluyorlar.
Şu anda bırak bedelini ödeyecek, onları çağıracak kadar bile
gücüm yok.
Tabii eğer…
Düş Dünya'da bana ait bir şey kaldı mı?
Benim yarattığım bir şey.
Tüm bunları siz yarattınız.
Hayır, sağlam kalan bir şey.
İçinde gücümün bir kısmını korumuş olabilecek bir şey.
İçime alabileceğim bir şey.
Bir şey var.
Gregory, hemen in oradan.
Kayacaksın, canın yanacak!
İşte bu.
İşte benim oğlum.
Emin misin?
Aferin Gregory. Uslu yaratık.
Kabil, çabuk gel.
Hay ben böyle işin…
-Kabil. -Ne istiyorsun mankafa?
-İşim var, görmüyor musun? -Ziyaretçilerimiz var.
Ne?
Nerede?
Kabil.
Habil.
Lord Morpheus.
Dönmüşsünüz.
Nihayet.
Döner demiştim.
Hiç şüphe etmedim.
Buyurun efendim.
Sen de Lucienne. Gizem Evi'ne gelin.
Ya da Sırlar Evi'ne. Çayım var.
Benim bisküvim de var.
Beyler, maalesef sohbete gelmedik.
Ne oldu?
-Bir sorun mu var? -Nedir?
Düş Dünya'nın iyiliği için
eskiden verdiğim bir hediyeyi geri almalıyım.
Tabii efendim.
Bizim olan sizindir.
Ne olursa.
İsteyin yeter.
Başka bir yolu olmalı.
Keşke olsa.
Ama Düş Dünya yeniden kurulmalı.
Onu mahveden bizmişiz gibi konuşuyorsunuz.
Yüz küsur yıl kaybolan bizmişiz gibi.
-Kabil. -Kendine gel Kabil.
Bizi unuttunuz efendim.
Bunca yıl dönmenizi beklerken
neler kaybettiğimizi biliyor musunuz?
Ne kaybettiniz?
Cevabım hayır.
Size sormaya gelmedim.
Gregory'ye sormaya geldim.
Yardımın lazım.
Gregory, dur. Hayır.
Onun yerine beni alın. Ya da Habil'i.
-Beni alın Lord Morpheus, lütfen. -Olmaz.
Ancak yarattığım şeyi yeniden içime alabilirim
ve Gregory en başta bir Kâbus'tu.
Evet ama artık bizden biri oldu.
Haksızlık bu.
Hayır, değil.
Sen çok iyi bir çocuksun.
Buna mecbur değilsin.
Haksızlık bu.
Bu krallığa şerefle hizmet ettin.
Özleneceksin.
Gel Lucienne.
Yapacak işlerimiz var.
Bol şans efendim.
Sırıtkan yalaka.
Hırsızlık yeteneğini başarılı bir kariyere dönüştürmüşsün.
Ben çalmıyorum. Aracılık ediyorum.
Kendine bir şeyler saklıyor musun?
Hayır.
Düş'ün eşyalarını bile mi?
Onları geri isteyecek.
Sanırım sen de istiyorsun.
Eşyalar benim işime yaramaz.
Aynı malzemeden yapıldık.
Peki, neden buradasın?
Birbirimize yardım edelim diye.
Onları kullanmayı gösteririm.
Ne yapmak için?
Ondan kurtulmak için. Bu kez temelli.
Düşler Kralı'nı öldüreyim mi?
Evet. Yapabilirsin. Bunu biliyorum.
Yeter ki beni dinleyip bana güven.
Öyleyse ikimiz de öldük demektir
çünkü bende değiller.
Bu çok fena.
Acaba oğlun yerlerini bilir mi?
John bugünlerde nasıl?
Düş, Roderick Burgess'in oğluna ne yapar dersin?
Oğlunun hatırına sana bir kez daha soracağım.
Eşyalar nerede Ethel?
Buna hazır olduğunuzu düşünüyor musunuz Majesteleri?
Bu sularda epeydir yol almadınız.
Unuttuğumu mu sanıyorsun?
Hayır ama…
Karşılığında bir şey vermeden Mirenelerden yardım isteyemem.
Düş Dünya'da verecek bir şey kalmadı.
Adaklarımı başkalarının düşlerinden toplamak zorundayım.
Anlıyorum.
Şu var ki yokluğunuzda
bu sular daha karanlık, aldatıcı ve tekinsiz hâle geldi.
Onlar benden olduğu kadar ben de onlardanım.
Gregory'nin fedakârlığı boşuna olmayacak.
Haklıymışsın Lucienne.
Düşler ve Kâbuslar efendilerini tanımaz olmuş.
Onlara hatırlatacağım ve ihtiyacım olanı onlardan alacağım.
Mirenelerle kavşaklarda karşılaşılır.
Kamboçyalı bir çiftçinin düşünde bir kavşak bulacağım.
Asılmış adam, teslimiyeti, bütünün hayrına feda olmayı temsil eder.
Darağacı, aklı İngiliz korku filmleriyle dolu
genç bir Japon sinemaseverden gelecek.
Sal!
Akıntılar hatırladığımdan güçlü ve hızlı.
Odaklanmalıyım.
Gözlerimi açıp Mirenelerin ne istediğini görmeliyim.
Bir yılan, dönüşümün,
yaşamın, ölümün ve yeniden doğuşun sembolü.
Adaklarımı topladım.
Artık her şey Mirenelere bağlı.
Ben, Lord Morpheus,
Sonsuzlar'ın Düş'ü,
Mireneleri çağırıyorum.
Bir Olan Üç'ü.
Üç Olan Bir'i.
Hekate'yi.
Morpheus, görüşmeyeli epey oldu.
Zayıflamışsın canım.
Yemek yiyor musun? Aç mısın?
Aç ama yiyeceğe değil.
Ona baksana. Bir şey istiyor.
Derdimi anladınız.
Bir şey istiyorum.
Yardımınız lazım.
Yardım mı?
Şunun dediğine bakın.
Kirke'ye karşı bize yardım ettiğin gibi mi?
Kirke eski hikâye kardeş-benliğim.
Ayrıca hoş şeyler getirmiş.
Bize üç soru sorabilirsin.
Her birimizden birer cevap alırsın.
Sağ olun hanımlar.
İlk sorum şu.
İçi kum dolu, deri bir kesem vardı.
Nerede o?
Londra'da satıldı.
En son bir büyücü satın aldı. Adı da…
…Johanna Constantine.
Constantine…
Bir Constantine tanıyordum ama 300 yıl önceydi.
"En son" dedin. Kum hâlâ onda mı?
Düş, gayet iyi biliyorsun.
Bir soruya bir cevap.
Özür dilerim.
İkinci sorum.
Söyle canım.
Miğferim. Ona ne oldu?
Bir iblise verildi,
karşılığında Koruma Tılsımı alındı.
Hangi iblise verildi?
Bir soruya bir cevap canım.
Son soru.
Yakutum şimdi kimin elinde?
Değerli taşın bir anneden oğluna geçti.
Şimdi neredeler?
Sorularını sordun!
Efendim, onu Mirenelere vermemişsiniz.
Çünkü onlar için değildi.
Hiç dinlemiyorsun, değil mi?
Çekici erkekler pek dinlemez zaten. İhtiyaçları yok herhâlde.
Ethel, benimle flört mü ediyorsun?
Bana eşyaların yerini sordun, bende olmadıklarını söyledim.
Olağanüstü başarına bakınca buna inanmakta zorlanıyorum.
Bir kadın ancak sihir kullanarak mı
başarılı olabilir sence?
Hem doğaüstü hem cinsiyetçi.
Gerçekten de bir Kâbus'sun, değil mi?
Yapma, eşyaların yardımını inkâr edemezsin.
Onlar sayesinde yaşını göstermediğin belli.
Şimdi flört eden kim?
Roderick'i terk ettiğimde kum ve miğfer karşılığında Amerika'da bir hayat kurdum.
Ya yakut?
Yakut…
Biliyorsun, düşleri gerçekleştirme gücü var
ama aynı zamanda kâbusları da gerçek kılıyor.
Oğlum John yakutu benden aldı,
sonra da yakut John'u aldı.
Nerede şimdi?
Bilmiyorum. Bilmek de istemiyorum.
Yalan söylüyorsun Ethel.
Yalan söylemene gerek yok.
Hatta…
Tek kelime etmene gerek yok.
Gözlerin bana her şeyi, her düşünceyi, her hissi söyleyecek.
Buna pişman olacaksın. Yemin ederim.
Bunu da nereden çıkardın?
Düş'ün eşyalarına ihtiyacım yok.
Kendiminkiler var.
Kardeşim.
Bu kez beni sığ bir mezara gömdüğün için sağ ol.
Bunun için de sağ ol.
Yumurtayı kim verdi?
Sen.
Ben vermedim. Neden vereyim ki?
Beni öldürmenin özrü olarak.
Seni öldürdüğüm için ne zaman özür diledim ki?
Kabil, bak!
Yavru bir yaratık.
Bu yaratığı kapıma bırakarak Gregory'yi affettireceğini sanıyorsa…
Sence Lord Morpheus'tan mı geldi?
Ya kimden olacak ahmak?
Yavru yaratıkla bizi satın almaya çalışıyor.
Ya da Gregory'nin kaybına o da bizim kadar üzülüyor.
Çok şirin, değil mi?
Ona vereceğim isim… Irving.
Irving mi?
Bir yaratığa "Irving" diyemezsin sersem.
Irving'i seviyorum ben.
Bu yaratıkların isimleri hep G ile başlar.
"Gormogon, Gladstone, Ganymede…"
Peki öyleyse. Girving.
-Girving mi? -G ile başlıyor.
Girving olması gerekmiyor. Goldie olabilir, Goldie…
Bayan Dee. Merhaba. Ben Jackie.
Bugün size ben eşlik edeceğim. Şunu alır mısınız?
Teşekkürler.
-Merhaba Sam. -Merhaba Jackie.
-Sizi Sam'e emanet ediyorum. -Sağ ol Jackie.
Hoş geldiniz Bayan Dee.
Sağ ol Sam.
Merhaba Johnny.
Merhaba anne.
Nasılsın Johnny? İyi misin?
Her zamanki gibi. Biraz canım sıkılıyor. Fazlasıyla ilaç alıyorum.
Hapishanede günler birbirine benziyor.
Hastane John, hapishane değil.
Böyle düşünmek seni mutlu ediyorsa…
Doktorlar ne dedi?
Terapin nasıl gidiyor?
Seni affedip affetmediğimi bu şekilde mi soruyorsun?
İyisin, öyle değil mi hayatım?
Epey yol katettin.
Seninle gurur duyuyorum.
Beni mi, kendini mi ikna etmeye çalışıyorsun?
Oğlumla sohbet etmeye çalışıyorum.
Konuşmamız gerekiyor.
Bu ikimize de iyi gelmiyor.
Gardiyanı çağırayım da hakemlik yapsın.
Konuşmamız gereken şey yakut.
Merhaba Irving. Yani Goldie.
Kabil'in hatırına Goldie diyeceğim
ama seni hep Irving olarak düşünüyorum. İçimden.
Elinde değil. Onun suçu yok.
O böyle biri. Biz böyleyiz.
İlk cinayet, ilk kurban.
Bizim hikâyemiz bu.
Hikâye nedir, biliyor musun?
Bir tane anlatayım mı?
Bilinmeyen bir hikâye.
Birbirini çok seven iki erkek kardeşin hikâyesi.
Birbirlerine çok iyi davranırlarmış.
İyi ve nazik.
Ve kardeşçe.
Ağabey, kardeşine hiç zarar vermezmiş.
Farklı evlerde yaşamıyorlarmış. Aynı evde birlikte yaşıyorlarmış.
Ve çok mutluymuşlar.
Doğrusu katledilmeye itirazım yok. Kabil'i mutlu edecekse…
Kardeşler ne güne duruyor minik kardeşim?
Hadi öyleyse.
Kabil'e günaydın diyelim mi?
Ben idare ederim.
Genelde beni öğle yemeğinden önce öldürmez.
Sabahları pek sevmiyor.
Benim gibi. Anlaşılan sen de öylesin.
Nereye gittiğinizi sorabilir miyim?
Londra'ya.
Son 100 yılı orada geçirmediniz mi?
Affedersiniz. Neden Londra?
Kum orada satılmış.
Onu geri alınca miğferimi arayacağım.
Cehennemde.
Eyvah.
Öyleyse gitmeden bana bir iyilik bahşeder misiniz?
Yanınıza bir kuzgun alın.
Artık kuzgun yok.
Hatırım için.
Bir kuzgun diyarlar arasında gidip gelebilir.
-Bana haber verir… -Bakıcı gerekmez.
Sonsuzlar'ın Düş'üyüm ben.
Evet, Sonsuzlar'ın Düş'ünün hep bir kuzgunu olur.
Jessamy sonuncuydu.
Constantine ataları gibiyse
işimi görür.
O sadece bir insan.
Roderick Burgess de öyleydi.
Ne terslik çıkabilir ki?
Güzel. Geri dönmüşsün.
Vaktinde geldin. Majesteleri de sevinecek.
Düş nerede?
Gitti. Yine. Şimdilik.
Eşyalarını arıyor, öyle değil mi?
Geri gelecek.
O zaman acele etsem iyi olur.
Nereye gidiyorsun?
Uyanık dünyaya dönüyorum.
Özgürlüğe. Sen de denemelisin.
Düşler ve Kâbuslar uyanık dünyaya ait değil.
Anlaşılan ben oraya uygunum.
Yaratıcına sadakatin yok mu?
Neden olsun? O bize sadık değil ki.
Onu yanlış anlıyorsun Korintli.
Hayır, ben onun aslını görüyorum.
Seni ya da beni umursadığı yok.
Tek derdi kendisi.
Krallığı.
Onun olsun.
Çünkü gidiyorum, bir daha da dönmeyeceğim.
Peşinden gelir.
Gelecek olursa o da geri dönmez.
Onu değiştiremezsin.
Kurtaramazsın da.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy