‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(บทที่ 2: พาหะที่บกพร่อง)
‎ข้าจดบันทึกอยู่ระยะหนึ่ง
‎บันทึกเหตุการณ์ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เมื่อท่านหายไป
‎แต่ถ้อยคำเริ่มจางหายไปอย่างช้าๆ
‎ช่วงหนึ่งหลังจากท่านหายไป
‎หนังสือทุกเล่มในห้องสมุด ‎กลายเป็นเพียงกระดาษเปล่า
‎วันต่อมาห้องสมุดทั้งหมดหายไปเลย
‎ข้าไม่เคยพบมันอีกเลย
‎แต่กระนั้นเจ้าก็ยังอยู่ ในขณะที่ผู้อื่นหนีไป
‎บรรณารักษ์หลวงแห่งอาณาจักรที่โดนทอดทิ้ง
‎ข้าไม่เคยรู้สึกว่าโดนทอดทิ้ง
‎ข้ารู้ว่าท่านต้องกลับมา
‎ท่านต้องพักผ่อนก่อน ใต้เท้า
‎กินอาหาร แล้วพักต่ออีกสักนิด
‎แล้วท่านจึงจะฟื้นคืนเต็มกำลัง
‎ไม่
‎ไม่ได้ หากไร้เครื่องมือของข้า
‎เครื่องมือของท่านหรือ
‎ทราย หมวก ทับทิมของข้า
‎ทำไมเล่า เกิดอะไรขึ้นกับพวกมัน
‎พวกมันโดนชิงไป
‎โดยผู้ที่จับตัวข้า
‎แล้วก็โดนขโมยไปอีกที
‎ข้าไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ใด
‎หรือข้าจะเป็นอย่างไร เมื่อปราศจากพวกมัน
‎(บัฟฟาโล นิวยอร์ก)
‎อัสซะลามุอะลัยกุม ที่รัก เป็นยังไงบ้าง
‎คุณเดาไม่ถูกแน่ๆ ว่าฉันดูอะไรอยู่
‎งานของการาวัจโจ
‎และมันจะเป็นการาวัจโจของคุณได้ ‎ในราคา 22 ล้าน
‎แน่นอน คุณคิดดูก่อนได้ แต่อย่าคิดนานนะ
‎จิโอวานนิ นี่โจเซียเน่นะ
‎ไม่อยากกวนคุณตอนทำงานเลย
‎แต่ฉันเพิ่งได้งานของวาซารีมาอีกชุด
‎ใช่ สวยมาก
‎ช่วยบอกท่านประธานด้วยว่า ‎มาดามดูเด็ตโทรมา
‎ได้ ฉันจะรอสาย
‎เบอร์นาร์ด ฉันเจอมันแล้ว
‎เจอในสภาพดีสุดๆ เลยด้วย
‎ดาบฮอนโจ มาซามุเนะ
‎ฮัลโหล
‎บ้านเจ้านี่สวยไม่เบานะ เอเธล
‎คุณเป็นใคร
‎เข้ามาได้ยังไง
‎เข้ามาน่ะเรื่องง่ายๆ ‎แต่เรื่องยากคือการตามหาเจ้า
‎เจ้าเก่งมาก
‎ในการทำให้คนเชื่อว่า ‎เอเธล คริปปส์ไม่มีตัวตน
‎แต่เห็นๆ อยู่ว่ายังเก่งไม่พอ
‎อืม แต่ข้าก็ไม่เชิงว่าเป็น "คน" นี่นะ
‎งั้นคุณเป็นอะไร
‎ยังจำเทพที่ร็อดเดอริก เบอร์เจสส์ ‎ขังไว้ในห้องใต้ดินได้ไหม
‎ราชาแห่งความฝันน่ะ
‎คุณเป็นลูกน้องคนหนึ่งของเขารึ
‎ตอนนี้ข้าเป็นนายตัวเองแล้ว
‎ถ้าได้เจ้าช่วย ข้าตั้งใจว่าจะเป็นเช่นนั้นต่อไป
‎ทำไมถึงอยากให้ฉันช่วย
‎เพราะเขาออกจากกรงขังได้แล้ว ‎และเขากำลังตามล่าเรา
‎เจ้ากับข้า
‎ฉันน่ะเหรอ ฉันไม่เคยทำอะไรให้เขา
‎เจ้าทำมากพอดู เอเธล
‎เจ้าขโมยของมาจากเขา
‎มีเพียงหนทางเดียวที่แน่ใจได้ว่า ‎ข้าจะหาเครื่องมือข้าเจอ
‎ข้าต้องอัญเชิญสามเทพีผู้เป็นหนึ่ง
‎คงไม่ต้องถึงกับทำเช่นนั้น
‎เทพีแห่งโชคชะตาเห็นอดีต ปัจจุบัน อนาคต ‎และพวกนางรู้ทุกสิ่ง
‎ก็ถูก แต่พวกนางกล่าวเป็นปริศนา
‎พวกนางไม่มีวันบอกในสิ่งที่เราอยากรู้
‎บอกแต่สิ่งที่เราไม่ควรรู้
‎บางทีครั้งนี้ท่านน่าจะขอให้ ‎พี่น้องท่านช่วยสักครั้ง
‎เดสตินี่น่าจะรู้ดีว่าเครื่องมือท่านอยู่ที่ไหน ‎หรือดีซายร์…
‎พี่น้องข้ามีอาณาจักรของตนเองให้ดูแล ‎ข้าก็มีของข้า
‎เราไม่ก้าวก่ายเรื่องของกันและกัน
‎ท่านอาจไม่ทำ แต่พี่น้องท่านเคยทำ
‎บางทีครั้งนี้ท่านอาจบอกพวกเขาว่า ‎เกิดอะไรขึ้นกับท่าน…
‎ข้าแน่ใจว่าพี่น้องข้ารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับข้า
‎แต่ไม่มีสักคนมาช่วยข้า
‎ค่าตอบแทนของเทพีแห่งโชคชะตาสูงนัก
‎ค่าตอบแทนมหาศาล
‎และตอนนี้ข้าไม่อาจรวบรวมพลังมากพอ ‎ที่จะอัญเชิญพวกนางมาได้
‎ไม่ต้องพูดถึงค่าตอบแทนเลย
‎เว้นแต่…
‎จะมีสิ่งที่เป็นของข้า ‎ยังเหลืออยู่ในดินแดนความฝัน
‎สิ่งที่ข้าสร้างขึ้น
‎ท่านสร้างทุกอย่างนี้
‎ไม่ สิ่งที่ยังสมบูรณ์
‎ที่อาจยังมีเศษเสี้ยวพลังของข้าอยู่ในนั้น
‎สิ่งที่ข้าดูดพลังมาได้
‎มีอยู่สิ่งหนึ่ง
‎เกรกอรี่ ลงมานี่เดี๋ยวนี้
‎เดี๋ยวก็ลื่นตกลงมาเจ็บตัวหรอก
‎นั่นละ
‎ลงมาแล้ว
‎แน่ใจนะ
‎เด็กดี เกรกอรี่ การ์กอยล์แสนดี
‎เคน มานี่เร็ว
‎ปัดโธ่ ไอ้เฮงซวยนี่ แม่มเอ๊ย
‎- เคน ‎- เรียกทำไม ไอ้ปัญญานิ่ม
‎- ไม่เห็นเหรอว่าข้ายุ่งอยู่ ‎- เรามีแขก
‎หา
‎ที่ไหน
‎เคน
‎เอเบล
‎ลอร์ดมอร์เฟียส
‎ท่านกลับมาแล้ว
‎ในที่สุด
‎บอกแล้วไงว่าท่านต้องกลับมา
‎ข้าไม่เคยแคลงใจเลย
‎เชิญเข้ามา ใต้เท้า
‎และท่านลูเซียนน์ สู่บ้านแห่งปริศนา
‎หรือบ้านแห่งความลับ ข้ามีชา
‎ข้ามีชากับบิสกิต
‎สุภาพบุรุษ ข้าเกรงว่า ‎นี่ไม่ใช่การมาเยือนเพื่อสังสรรค์
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- มีเรื่องอะไรรึ ‎- มีอะไร
‎เพื่อดินแดนความฝัน
‎ข้าต้องขอของขวัญที่ให้เจ้าไว้ ‎เมื่อนานมาแล้วคืน
‎ขอรับ ใต้เท้า
‎ของของเราคือของท่าน
‎สิ่งใดก็ได้
‎แค่ขอมา
‎(เกรกอรี่)
‎มันต้องมีทางอื่นสิ
‎ข้าก็อยากให้มี
‎แต่ดินแดนความฝันต้องได้รับการซ่อมแซม
‎ท่านพูดราวกับว่าเราคือผู้ทำลายมัน
‎หรือเป็นผู้ที่หายไปเกินศตวรรษ
‎- เคน ‎- เจ้าลืมตัวแล้ว เคน
‎ไม่ใช่ นายท่าน ท่านสิที่ลืมเรา
‎ท่านรู้ไหมว่าเราสูญเสียอะไรไป
‎ในการรอให้ท่านกลับมาเนิ่นนานเช่นนี้
‎สิ่งที่เจ้าสูญเสียหรือ
‎ข้าขอปฏิเสธ
‎ข้าไม่ได้มาเพื่อขอเจ้า
‎ข้ามาเพื่อขอเกรกอรี่
‎ข้าต้องการให้เจ้าช่วย
‎เกรกอรี่ หยุด ไม่นะ
‎เอาข้าไปแทน หรือเอาเอเบลไปก็ได้
‎- ใช่ เอาข้าไป ลอร์ดมอร์เฟียส ได้โปรด ‎- ข้าทำไม่ได้
‎ข้าทำได้เพียงดูดพลังคืนจากสิ่งที่ข้าสร้าง
‎เกรกอรี่เริ่มต้นจากการเป็นฝันร้าย
‎ก็ถูก แต่บัดนี้มันเป็นหนึ่งในพวกเราแล้ว
‎มันไม่ยุติธรรม
‎ไม่ ไม่ยุติธรรม
‎เจ้าเป็นเด็กดีจริงๆ
‎เจ้าไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้
‎มันไม่ยุติธรรม
‎เจ้าได้รับใช้อาณาจักรนี้อย่างทรงเกียรติ
‎ข้าจะคิดถึงเจ้า
‎มาเถิด ลูเซียนน์
‎เรามีงานต้องทำ
‎ขอให้โชคดี ใต้เท้า
‎ไอ้ขี้ประจบ
‎เจ้าใช้ความสามารถในการขโมย ‎มาเป็นอาชีพได้สำเร็จ
‎ฉันไม่ได้ขโมย ฉันเป็นนายหน้า
‎แล้วเจ้าเคยเก็บอะไรไว้เองไหมล่ะ
‎ไม่เคย
‎แม้แต่เครื่องมือของดรีมรึ
‎เขาต้องอยากได้คืนแน่
‎เดาว่าคุณก็คงอยากได้เหมือนกัน
‎ตัวข้าน่ะใช้เครื่องมือไม่ได้
‎พวกมันสร้างมาจากสิ่งเดียวกับข้า
‎งั้นมาที่นี่ทำไม
‎มาดูว่าเราช่วยเหลือกันได้ไหม
‎ข้าสอนเจ้าวิธีใช้มันให้เจ้าได้
‎ใช้ทำอะไร
‎ทำให้เขาจากไป คราวนี้ไปแล้วไปลับเลยด้วย
‎คุณอยากให้ฉันฆ่าราชาแห่งความฝันหรือ
‎ใช่ เจ้าทำได้ ข้ารู้ว่าเจ้าทำได้
‎เจ้าแค่ยอมรับฟังและเชื่อใจข้า
‎ถ้างั้นเราคงตายทั้งคู่แน่
‎เพราะฉันไม่มีเครื่องมือนั่น
‎น่าเสียดายจริง
‎ลูกชายเจ้ารู้ไหมนะว่าเครื่องมืออยู่ไหน
‎หมู่นี้จอห์นเป็นไงบ้างล่ะ
‎เจ้าคิดว่าดรีมจะทำยังไง ‎กับลูกชายของร็อดเดอริก เบอร์เจสส์
‎ข้าขอถามเจ้าอีกทีเพื่อลูกชายเจ้านะ
‎เครื่องมืออยู่ไหน เอเธล
‎ท่านพร้อมกับเรื่องนี้แล้วหรือ ฝ่าบาท
‎ท่านไม่ได้เดินทางตามสายน้ำนี้มานานพอดู
‎คิดว่าข้าลืมเส้นทางแล้วรึ
‎เปล่า แต่…
‎ข้าไม่อาจขอเทพีแห่งโชคชะตาให้ช่วย ‎โดยไม่ให้สิ่งใดตอบแทนพวกนาง
‎ดินแดนความฝัน ‎ก็ไม่มีสิ่งใดเหลือจะมอบให้ได้
‎ข้าต้องไปรวบรวมบรรณาการ ‎จากความฝันของผู้อื่น
‎ข้าเข้าใจ
‎เรื่องก็คือเมื่อท่านหายไป
‎สายน้ำเหล่านี้มืดมนขึ้น เชี่ยวกราก อันตราย
‎สายน้ำเป็นส่วนหนึ่งของข้า ‎เฉกเช่นที่ข้าเป็นส่วนหนึ่งของสายน้ำ
‎การสละชีพของเกรกอรี่ต้องไม่สูญเปล่า
‎เจ้าพูดถูก ลูเซียนน์
‎ความฝันและฝันร้ายดูจะจดจำ ‎เจ้านายของพวกมันไม่ได้แล้ว
‎ข้าจะย้ำเตือนพวกมัน ‎และเอาสิ่งที่ข้าต้องการมา
‎เราจะพบเทพีแห่งโชคชะตาได้ที่ทางแยก
‎ข้าพบทางแยกหนึ่ง ‎ในความฝันของชาวนาเขมร
‎คนโดนแขวนคอแสดงถึงการยอมรับชะตา ‎และเสียสละเพื่อส่วนรวม
‎ตะแลงแกงมาจาก ‎แฟนหนังชาวญี่ปุ่นวัยเยาว์
‎ที่หมกมุ่นกับหนังสยองขวัญของอังกฤษ
‎ปล่อย
‎สายน้ำแรงขึ้นและเร็วขึ้นกว่าที่ข้าจำได้
‎ข้าต้องมีสมาธิ
‎ลืมตาและมองดูว่า ‎เทพีแห่งโชคชะตาต้องการอะไร
‎งู สัญลักษณ์แห่งการเปลี่ยนแปลง
‎ของชีวิต ความตายและการเกิดใหม่
‎ข้ารวบรวมบรรณาการครบแล้ว
‎บัดนี้มันขึ้นอยู่กับเหล่าเทพีแล้ว
‎ข้า ลอร์ดมอร์เฟียส
‎ดรีมแห่งดิเอนด์เลส
‎ขออัญเชิญเทพีแห่งโชคชะตา
‎สามเทพีผู้เป็นหนึ่ง…
‎หนึ่งเทพีผู้เป็นสาม
‎เฮคาเท
‎มอร์เฟียส ไม่ได้เจอกันนาน
‎เจ้าดูผอมไปนะ ที่รัก
‎ได้กินอะไรบ้างไหม หิวหรือเปล่า
‎เขาหิวโหยแต่ไม่ได้ต้องการอาหาร
‎ดูเขาสิ เขาต้องการบางสิ่ง
‎ท่านรู้ทันข้า
‎ข้าต้องการบางสิ่งจริงๆ
‎ต้องการให้ท่านช่วย
‎ช่วยรึ
‎ฟังเขาสิ
‎เช่นที่เจ้าช่วยเราสู้กับเซอร์ซีน่ะรึ
‎เซอร์ซีน่ะเรื่องนมนานมาแล้ว พี่น้องข้า
‎แล้วเขาก็นำของดีมาเสียด้วย
‎เจ้าถามเราได้สามคำถาม
‎และจะได้หนึ่งคำตอบจากเราแต่ละคน
‎ขอบคุณ เหล่าเทพี
‎คำถามแรกของข้า
‎ข้าเคยมีถุงหนังที่เต็มไปด้วยทราย
‎มันอยู่ที่ไหน
‎มันถูกขายไปในลอนดอน
‎ผู้ที่ซื้อไปล่าสุดคือจอมเวทนาม…
‎โจห์อันนา คอนสแตนไทน์
‎คอนสแตนไทน์
‎ข้ารู้จักคอนสแตนไทน์ผู้หนึ่ง ‎แต่นั่นก็ 300 ปีมาแล้ว
‎ท่านบอกว่า "ผู้ที่ซื้อไปล่าสุด" ‎นางยังมีทรายอยู่หรือไม่
‎ดรีม อย่ามาทำไขสือหน่อยเลย
‎เจ้าถามได้หนึ่งคำถาม ได้รับหนึ่งคำตอบ
‎ขอโทษ
‎คำถามที่สองของข้า
‎ว่ามา ที่รัก
‎หมวกของข้า เกิดอะไรขึ้นกับมัน
‎ปีศาจตนหนึ่งแลกเอาหมวกไป
‎โดยแลกกับเครื่องรางป้องกันภัย
‎ปีศาจตนไหนแลกเอาหมวกไป
‎หนึ่งคำถาม หนึ่งคำตอบจ้ะที่รัก
‎คำถามสุดท้าย
‎บัดนี้ใครคือเจ้าของทับทิมของข้า
‎ทับทิมของเจ้าส่งต่อจากมารดาผู้หนึ่งสู่บุตร
‎ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ไหน
‎เจ้าถามคำถามครบแล้ว
‎ใต้เท้า ท่านไม่ได้ให้มันกับเหล่าเทพี
‎เพราะมันไม่ใช่ของสำหรับเหล่าเทพี
‎คุณนี่ไม่ฟังเลยใช่ไหม
‎หนุ่มหล่อๆ ก็มักจะไม่ฟังแบบนี้ ‎คงเพราะไม่จำเป็นต้องฟัง
‎เอเธล นี่เจ้ายั่วยวนข้างั้นรึ
‎คุณถามฉันว่าเครื่องมืออยู่ไหน ‎ก็บอกแล้วว่าไม่ได้อยู่กับฉัน
‎ข้าว่ามันไม่น่าเชื่อนะ ‎เมื่อดูจากความสำเร็จอันงดงามของเจ้า
‎คิดว่าทางเดียวที่ผู้หญิงคนนึงจะประสบความสำเร็จ
‎คือการใช้เวทมนตร์งั้นรึ
‎เหนือธรรมชาติและเหยียดเพศ
‎คุณคือฝันร้ายจริงๆ สินะ
‎ไม่เอาน่า เจ้าปฏิเสธไม่ได้หรอกว่า ‎เครื่องมือน่ะเคยช่วยเจ้า
‎เครื่องมือช่วยให้เจ้าดูสาวกว่าอายุแน่ๆ
‎ทีนี้ใครกันที่เป็นฝ่ายยั่วยวน
‎ตอนฉันหนีร็อดเดอริกมา ฉันเอา ‎ทรายกับหมวกไปแลกชีวิตใหม่ที่อเมริกา
‎แล้วทับทิมล่ะ
‎ทับทิม…
‎อย่างที่รู้ มันมีพลังทำให้ความฝันเป็นจริง
‎แต่มันก็ทำให้ฝันร้ายเป็นจริงด้วย
‎จอห์น ลูกชายฉันเอาทับทิมไปจากฉัน
‎และทับทิมก็เอาจอห์นไป
‎แล้วตอนนี้มันอยู่ที่ไหนล่ะ
‎ฉันไม่รู้ ไม่อยากรู้ด้วย
‎เจ้าโกหก เอเธล
‎เจ้าไม่จำเป็นต้องโกหก
‎ที่จริง…
‎เจ้าไม่ต้องพูดสักคำ
‎ดวงตาเจ้าบอกข้าทุกสิ่ง ‎ทุกความคิด ทุกความรู้สึก
‎แกจะเสียใจกับเรื่องนี้แน่ ขอบอกเลย
‎ใยเจ้าจึงคิดเช่นนั้น
‎ฉันไม่ต้องการเครื่องมือของดรีม
‎ฉันมีของฉันเอง
‎พี่
‎ขอบคุณที่หนนี้ฝังข้าไว้ในหลุมตื้นๆ
‎และสำหรับสิ่งนี้
‎ใครให้ไข่เจ้ามา
‎เจ้าไง
‎ข้าไม่ได้ให้ ข้าจะให้ไข่เจ้าทำไม
‎เพื่อเป็นการขอโทษที่ฆ่าข้า
‎ข้าเคยขอโทษที่ฆ่าเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่
‎เคน ดูสิ
‎การ์กอยล์น้อย
‎ถ้าเขาคิดว่าทิ้งเจ้าตัวนี้ไว้หน้าประตู ‎จะถือว่าชดใช้แทนเกรกอรี่ได้…
‎เจ้าคิดว่าลอร์ดมอร์เฟียสส่งมาหรือ
‎จะใครซะอีกล่ะ เจ้าหัวทึบ
‎เขาพยายามซื้อใจเราด้วยการ์กอยล์น้อย
‎หรือเขาอาจจะรู้สึกแย่ ‎ที่เสียเกรกอรี่ไปเหมือนเรา
‎มันน่ารักดีนะ
‎ข้าจะตั้งชื่อมันว่า… เออร์วิ่ง
‎เออร์วิ่ง
‎เจ้าตั้งชื่อการ์กอยล์ว่า "เออร์วิ่ง" ไม่ได้ ‎ไอ้พุงโต
‎ข้าชอบชื่อเออร์วิ่งนี่
‎ชื่อการ์กอยล์ต้องเริ่มด้วยตัว ก เสมอ
‎"กอร์โมกอน แกลดสโตน แกนีมี้ด…"
‎งั้นชื่อ เกอร์วิ่ง ก็ได้
‎- เกอร์วิ่ง ‎- ก็เริ่มด้วยตัว ก ไง
‎ไม่ต้องชื่อ เกอร์วิ่ง ก็ได้ ‎โกลดี้ดีไหม โกลดี้…
‎คุณดี สวัสดีค่ะ ฉันแจ็กกี้
‎วันนี้ฉันจะเป็นคนพาคุณเข้าไปข้างใน ‎ช่วยใส่นี่ด้วยนะคะ
‎ขอบคุณ
‎- สวัสดีแซม ‎- สวัสดีแจ็กกี้
‎- ฉันจะให้แซมเป็นคนดูแลคุณนะคะ ‎- ขอบคุณ แจ็กกี้
‎ขอต้อนรับกลับมา คุณดี
‎ขอบคุณนะ แซม
‎หวัดดีจอห์นนี่
‎หวัดดีแม่
‎เป็นไงบ้าง จอห์นนี่ สบายดีไหม
‎ก็เหมือนเดิม เบื่อนิดหน่อย ‎โดนอัดยาเต็มเหนี่ยว
‎แต่ละวันในคุกก็เหมือนเดิม
‎โรงพยาบาล จอห์น ไม่ใช่คุก
‎เอาที่แม่สบายใจ
‎แล้วหมอว่ายังไง
‎การบำบัดของลูกเป็นไงบ้าง
‎นั่นเป็นวิธีถามว่าผมให้อภัยแม่รึยังเหรอ
‎ลูกสบายดีใช่ไหม ลูกรัก
‎ลูกมาได้ไกลมาก
‎แม่ภูมิใจในตัวลูก
‎นี่แม่พยายามกล่อมผมให้เชื่อหรือกล่อมตัวเอง
‎แม่พยายามจะคุยกับลูกแม่
‎เราต้องคุยกัน
‎เราคุยกันทีไรก็ทะเลาะกันตลอดนี่
‎ผมน่าจะขอให้ยามเข้ามาเป็นกรรมการ
‎เราต้องคุยกันเรื่องทับทิม
‎(เอเบล)
‎สวัสดีเออร์วิ่ง เอ๊ย โกลดี้
‎ข้าจะเรียกเจ้าว่าโกลดี้เพื่อเคน
‎แต่ในใจน่ะ ข้าคิดว่าเจ้าชื่อเออร์วิ่ง
‎เขาห้ามตัวเองไม่ได้ ไม่ใช่ความผิดเขา
‎เขาเป็นแบบนั้นแหละ เราเป็นแบบนั้น
‎ฆาตกรรายแรก เหยื่อรายแรก
‎นี่แหละเรื่องของเรา
‎เจ้ารู้ไหมว่าเรื่องเป็นยังไง
‎ควรเล่าให้เจ้าฟังไหม
‎มันเป็นเรื่องลับ
‎เป็นเรื่องของพี่ชายกับน้องชายสองคน ‎ที่รักกันมากยิ่งนัก
‎ทั้งคู่ต่างก็ดีต่อกัน
‎ใจดี มีเมตตา
‎รักกันฉันพี่น้องน่ะ
‎พี่ชายไม่เคยทำร้ายน้องสักครั้ง
‎ทั้งคู่ไม่ได้แยกบ้านกันอยู่ ‎พี่น้องอยู่ด้วยกันในบ้านเดียวกัน
‎และทั้งคู่… มีความสุข
‎ข้าไม่ว่าอะไรหรอกนะที่โดนฆ่าน่ะ ‎ถ้านั่นทำให้เคนพอใจ
‎ก็นะ พี่น้องก็ต้องช่วยกันสิ น้องชายน่ะ
‎มาเร็ว
‎เราไปทักทายเคนยามเช้ากันดีไหม
‎ข้าไม่เป็นไรหรอก
‎เขาไม่เคยฆ่าข้าก่อนมื้อเที่ยง
‎เขาไม่ใช่คนตื่นเช้า
‎เหมือนเจ้ากับข้าน่ะนะ
‎ขอถามได้ไหมว่านายท่านจะไปไหน
‎ลอนดอน
‎ท่านเพิ่งอยู่ที่นั่นมาตั้ง 100 ปีไม่ใช่หรือ
‎ขอโทษค่ะ แต่ทำไมต้องลอนดอน
‎ทรายถูกนำไปขายที่นั่น
‎พอข้าได้ทรายคืนมา ‎ข้าจะออกตามหาหมวกข้า
‎ในนรก
‎แย่จริง
‎อย่างนั้นข้าขออย่างหนึ่งก่อนท่านไปได้ไหม
‎นำนกเรเวนไปกับท่านด้วย
‎ข้าไม่เอาเรเวนแล้ว
‎ถือว่าท่านทำเพื่อข้าเถอะ
‎เรเวนบินไปมาระหว่างอาณาจักรได้
‎- คอยส่งข่าวบอกข้า… ‎- ข้าไม่ต้องการผู้ดูแล
‎ข้าคือดรีมแห่งดิเอนด์เลส
‎ก็ใช่ และดรีมแห่งดิเอนด์เลสมีเรเวนเสมอ
‎เจสซามี่คือตัวสุดท้าย
‎หากคอนสแตนไทน์ผู้นี้ ‎เหมือนบรรพบุรุษของนางละก็
‎นางคงรับใช้ข้าได้ดีพอ
‎นางเป็นเพียงมนุษย์
‎ร็อดเดอริก เบอร์เจสส์ก็เป็นมนุษย์
‎จะมีอะไรพลาดได้เล่า
‎ดีจริง เจ้ากลับมาแล้ว
‎มาทันพอดีเลยด้วย นายท่านคงพอใจแน่ๆ
‎ดรีมอยู่ไหน
‎ท่านจากไปอีกแล้ว ในตอนนี้
‎เขาออกไปตามหาเครื่องมือของเขาใช่ไหม
‎เดี๋ยวท่านก็กลับมา
‎เช่นนั้นข้ารีบไปดีกว่า
‎เจ้าจะไปไหน
‎กลับไปยังโลกแห่งยามตื่น
‎ไปมีอิสระ เจ้าน่าจะลองดูบ้างนะ
‎ความฝันและฝันร้าย ‎ไม่ควรอยู่ในโลกแห่งยามตื่น
‎ปรากฏว่าข้าเหมาะเหม็งกับที่นั่น
‎เจ้าไม่ภักดีต่อผู้สร้างเจ้าเลยรึ
‎ทำไมต้องภักดี เขายังไม่ภักดีต่อเราเลย
‎เจ้าเข้าใจท่านผิดนะ โครินเธียน
‎ไม่ใช่ ข้าเห็นตัวตนของเขาต่างหาก
‎เขาไม่ได้ดูดำดูดีกับเจ้าหรือข้าเลยสักนิด
‎เขาสนใจแต่ตัวเอง
‎อาณาจักรของเขา
‎เชิญเขาเอาไปได้เลย
‎เพราะข้าจะไปและจะไม่กลับมาแล้ว
‎ท่านจะตามล่าเจ้า
‎ถ้าเขาตามล่าข้าละก็ ‎เขาก็จะไม่ได้กลับมาเช่นกัน
‎เจ้าเปลี่ยนเขาไม่ได้
‎เจ้าช่วยเขาไม่ได้ด้วย
‎คำบรรยายโดย ศมน จิตติบุญเรือน