Tłumaczenie: zuza223
Nadchodzi ogień!
Szare nawiedzone oczy,
z roztargnieniem rażą
z szerokich, nierównych orbit.
Jedna brew urania nieco wody na oko.
Z powodu fragmentu pocisku,
wciąż dziedziczy głęboką skórę
jako głupi zapis starej walki świata.
Nadchodzą!
Stoję w gotowości z chłopięcym założeniem,
zaloty do królowej w jej wysokim pawilonie z jedwabiu.
Jak do tego doszło?
Kiedyś spytałeś mnie, jak powinniśmy opisać naszą miłość.
Powiedziałbym, że to wynik demonów, które powstały
z okopów Francji,
gdzie śmierć była zawsze na wyciągnięcie ręki.
Twoje wiersze o wilkach
rozmawiałem z pokoleniem ludzi, którzy dzielili twoje cierpienie.
Ale nie pozwolono mi wejść.
I tak oznaczyli mnie jako martwego,
dzień, w którym skończyłem 21 lat.
Uważali mnie za martwego, prawda?
W dniu, w którym umknęło mi dzieciństwo
rozpoczęła się męskość.
To był właściwy dzień na śmierć.
24 lipca.
Kiedy byliśmy małżeństwem, chciałam być wszystkim.
Chciałam być malarzem,
Chciałam walczyć o prawa kobiet.
Rozwiązywać własne losów.
Napisałeś bajki swoich dzieci, aby się za nimi ukryć
koszmary wojny, a ja je ilustrowałem.
Byliśmy...
Jeśli zaprosisz węża do swojego domu,
może nie powinieneś się dziwić, jeśli cię ugryzie.
Myślałem, że domek na wzgórzach.
Chata pełna książek, zdjęć, staników i...
przytulne zakątki.
kwiaty w ogrodzie,
ściany całe mokre.
żyłbym tam spokojnie
i śnij i pisz.
Zagłusza swoje grobowe krzyki.
Z przykrością piszę i mówię, że jest jakiś problem...
...zmarł z ran.
Dzień dobry.
Cześć, ojcze.
To wspaniała wiadomość.
Nie, cieszę się twoim szczęściem.
Od lat staram się, aby zobaczyli moje rysunki.
Czy twoja miłość do mnie była prawdziwa
lub produkt konieczności.
Desperacko próbowałam pomóc ci uciec do
niegroźnego świata, w którym twoja poezja może się rozwijać.
pocieszyłbym cię,
ale prawdopodobnie tego nie pamiętasz.
Proszę pamiętaj,
nasi weterani są tkanką naszego narodu,
i musimy ich wspierać.
Nasz następny czytelnik nie wymaga przedstawiania.
Pan Siegfried Sassoon.
Dziękuję.
Udręka Ziemi
pochłania oczy,
dopóki piękno nie zabłyśnie we wszystkim, co możemy zobaczyć.
Wojna jest naszą plagą.
A jednak wojna uczyniła nas mądrymi
i walcząc o naszą wolność,
jesteśmy wolni
od ran,
i gniew na wroga,
i rzeczy utracone, pożądane.
Wszystko to musi minąć.
Jesteśmy szczęśliwym legionem,
bo wiemy, że ten czas
jest tylko złotym wiatrem, który potrząsa trawą.
Twoje wiersze przyjęły się dobrze, Sassoon.
Podobnie jak twoje.
- Witaj, Robercie. - Witaj.
Miałem nadzieję usłyszeć niektóre z twoich najnowszych,
a przynajmniej stary wiersz, być może.
Robert nie ma nic nowego do przekazania.
Kolejna runda, John?
Oczywiście, panie
- Robert. - Tak?
Czy czujesz się dobrze?
Tak oczywiście.
Tęsknię za naszym życiem we Francji.
Czyż wtedy nie było złego życia, prawda?
Uderzający deszcz, kałuże błota,
szczury i dalej.
Chcesz.
Tak. Dobrze...
Często powtarzam, że wojna to nie koniec, ale...
to dopiero początek przemocy.
ubiegałem się o stanowisko nauczyciela,
Charterhouse w następnym semestrze.
A co z twoim pisaniem?
Nikt już nie potrzebuje poety wojennego.
Chyba że martwi.
Ludzie nie lubią mojej nowej poezji.
Lubią ten nowoczesny...
sprytne rzeczy.
Poza tym potrzebuję pieniędzy.
Ja wiem.
W poezji nie ma pieniędzy.
W pieniądzach też nie ma poezji.
Dlaczego nie spędzimy razem kilku dni?
Wróć
i po prostu dobrze przeanalizuj swoją pracę.
Jak krytyczne dni w składzie wojskowym.
Jestem wczorajszymi wiadomościami, Sas.
Jak się czujesz?
Stabilny jak skała.
Co tam masz?
„Drogi Robercie Graves. Z polecenia
„niektórych członków grona pedagogicznego,
„Mam przyjemność zaproponować ci stanowisko
„zastępcy dyrektora, a także nauczyciela
„angielskiego tutaj w Charterhouse School”.
Czy powinienem to przyjąć?
To znaczy, potrzebujemy pieniędzy.
Mamy sklep spożywczy, chyba nie rzeźnik
przedłuży kredyt.
Jeśli nie akceptujesz tej pozycji nauczyciela, Robercie,
Nie sądzę, żebyśmy mogli już szukać pomocy u twoich rodziców.
Kolacja będzie wkrótce gotowa.
Catherine.
Catherine, chodź tutaj.
Słuchaj.
Czego mamy słuchać?
Czy nie słyszysz śpiewu słowika?
Nightingale nie ma powodu, by śpiewać tak późno w tym roku.
Zwykle zatrzymują się pod koniec czerwca,
kiedy kończy się ich sezon lęgowy.
Słowik jest ptakiem czego?
- Poetyckiej miłości. - Zgadza się.
A jeśli słowik potrafi śpiewać
w chłodny jesienny poranek,
tak namiętnie i słodko jak to robi
w nocy majowej...
to jest dla mnie jeszcze nadzieja.
Przewodnictwo.
„Poeta nie powinien być tylko strumieniem przejścia”
„między źródłem, którym jest życie
„i ujście, którym jest poezja.
„Poeta powinien odgrywać bardziej aktywną rolę
„w którym wyobraża sobie życie,
„nie jako wpływ na duszę,
„ale dusza jako wpływ na życie.
„Zadaniem poety jest rozebranie wszechświata,
„zintegrować ją z własną witalnością,
„i to jest ten zreintegrowany wszechświat
„to z kolei go opęta,
"daj mu odpocząć.
„Jeśli ta podróż okaże się daremna,
„wtedy jest to daremność, z którą warto się zmierzyć”.
Laura konna.
Nancy.
- I napij się trochę mąki. - Doskonale.
Nancy! Napisała do mnie.
Kto do ciebie napisał?
Laura Riding.
Kim jest Laura Riding?
Ale różni się od wszystkiego, co czytałam.
A ona mówi o rzeczach, które dotyczą kobiet.
A kryteriami są Alan Tate
i powiedział mi, że właśnie wygrała grupę
główna nagroda literacka i...
i chce przeprowadzić się do Anglii.
Naprawdę?
Powinniśmy ją poprosić, żeby z nami została.
Być może możecie wspólnie pracować nad projektem.
Tak myślisz?
Może nie będzie chciała ze mną pracować.
Czemu?
Robercie, jesteś pisarzem odnoszącym duże sukcesy
z sześcioma księgami na twoje imię,
nie wspominając o dwóch zbiorach poezji.
Jesteś wspaniały.
Po prostu przechodzisz przez suszę.
I byłbyś zadowolony?
Brak stanowiska dydaktycznego,
trudne do zdobycia pieniądze, a ona mieszka z nami?
Napiszmy do niej.
Panno Riding,
witaj na krańcu świata.
Musisz być Nancy.
Anglia,
ziemia Byrona i Keatsa,
To znaczy Shelley, Mary Shelley.
- Dlaczego malujesz? - Dlaczego piszesz?
Ten twój utalentowany mąż musi znowu pisać.
Muszę przyznać, że wasze listy mnie zainspirowały.
Podobnie jak twoje wiersze.
Zmierz mnie sam,
nie przez czas, miłość, przestrzeń czy piękno.
Abym mogła być na swoim niskim kamieniu jako miernik sam dla siebie.
Chciałabym, żeby te stare wierzenia upadły,
żeby udowodnić, że jestem niczym.
Anglia.
Nie mogę uwierzyć, że tu jestem.
Dzień dobry.
Wejdź.
Przyjdź i przedstaw się.
Lauro, to nasza córka, Catherine Nicholson.
Dzień dobry.
Co z niej za przystojne małe dziecko.
Tak jak jej matka i ojciec.
Dlaczego je nosisz?
Nie lubisz moich naszyjników?
Jest ich dużo.
Catherine, bardzo ważne jest bycie całkowicie sobą.
Wiele osób nie wie o sobie wszystkiego,
i dlatego nie oświetlają wszystkiego wokół siebie.
Potrzebujemy planu.
Nauczyciel.
Tak mamo. Laura będzie korepetytorką dla Catherine
a także współpracować ze mną przy mojej następnej książce.
Jest genialną poetką.
Obaj z Robertem tak uważamy i uważamy, że to wspaniały
pomysł, że Catherine widzi świat oczami Laury.
A więc ona też tu będzie mieszkać?
Gdzie jeszcze?
A stanowisko nauczycielskie w Charterhouse?
Odrzuciłam to.
Robert chciał skoncentrować się na pisaniu książki z Laurą.
Aprobujesz to?
Tak.
Panno Riding, jak pouczyłabyś moją wnuczkę
w naukach naszego Pana i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa?
Matko, wszyscy musimy kiedyś wrócić na Syjon.
No, może w Nowym Jorku, ale w Anglii
mamy bardzo jasne poglądy na temat właściwego nauczania religii.
- Oczywiście. - Panno Riding, jestem zaintrygowany.
Jaką książkę planujecie napisać wraz z moim synem?
Zainteresowała mnie jego ankieta
niedawnego ruchu poetyckiego.
Myślę, że nadszedł czas, aby je umieścić
na ich miejscu tzw. poeci modernistyczni.
Jak myślisz, Robercie?
Myślę, że to doskonały pomysł.
Powinniśmy zacząć jutro.
- Robert, zapominasz. - Co?
Chciałem poprosić Laurę, żeby jutro przyjechała ze mną do Oksfordu.
- W porządku. - Mój przyjaciel robi
wykład o zaletach antykoncepcji.
To będzie bardzo interesujące.
Myślę, że mówisz te rzeczy, żeby mnie sprowokować.
Kontrola urodzeń to nic innego jak
podżeganie do rozwiązłości.
Kiedy połowa populacji jest poniżej granicy ubóstwa
z niechcianymi dziećmi to dość trudne
złożyć całą moją wiarę tylko w Bogu.
Posłuchaj, posłuchaj.
Panno Riding, przepraszam za poglądy naszych dzieci na życie.
Powinienem powiedzieć. Jestem bardzo wdzięczna, że ​​tu jestem.
I oczywiście dobre samopoczucie Catherine,
a edukacja jest bardzo ważna.
Upewnię się, że spędzę czas z obojgiem w równym stopniu.
Czy powinniśmy zgodzić się na taką sytuację?
Jeśli umożliwi to Robbiemu publikację
wtedy być może jego sytuacja finansowa się poprawi.
Czy to wszystko, co masz do powiedzenia?
Zresztą pokojówka i korepetytor bardziej pasują do statusu mojego syna.
Robert musi napisać udaną książkę
i potrzebuje, żeby ludzie przestali się nad nim zawracać...
Robert wydaje się myśleć, że potrzebuje innej kobiety
Jezu.
Bardzo żałuję, że to robię...
- ...Zmarł z ran. - Był bardzo szarmancki.
- Tak dobrze sobie radził. - Zmarł z ran.
To wielka strata.
W porządku.
Wszystko ze mną w porządku.
Wszystko w porządku.
Co to jest?
2, 3, 4 i 5.
Bardzo dobrze. Kontynuować.
Tak i spin i spin i spin.
- Jest szalona. - Dzień dobry.
Obudziliśmy cię?
- Tak. - Świetnie się bawiliśmy.
Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko.
Obudziłem się z taką energią, że poszedłem na spacer
i pomyślałem, że zrobię autentyczne nowojorskie śniadanie.
- Moje słowo. - Boże.
- Rzeczy, które tu masz. - To jest cudowne.
Tak.
Udawajmy, że jesteśmy na ulicy Delancey
na Lower East Side.
Co dzieje się na Lower East Side?
Zmierz się z bardzo nielicznymi ludźmi, jak sądzę.
Są ciasne budynki i ulice wypełnione tłumem
z pracowitymi imigrantami, żywą społecznością artystyczną,
Teatr jidysz, poezja, artyści przedstawiający prawdę.
Liczy się prawda.
Podobnie jak te boskie placki ziemniaczane.
A teraz jedz, zanim zrobi się zimno.
Cóż, ja na przykład nie miałam tak stymulującego towarzystwa
przez długi czas, więc dziękuję.
Lauro, wczoraj wieczorem znowu przeczytaliśmy twoją poezję,
ja i Nancy i
za twoją zgodą chciałbym wysłać twoją pracę
do Virginii i Leonarda Woolf
kto mam nadzieję, że z czasem to opublikuje
na ich prasie Hogarth.
Mój Boże.
Wygląda na to, że uciszyłeś pannę Riding.
Te miłe słowa od poety takiego jak twój mąż,
Ja tylko... na zdrowie.
Oto do długiego i dostatniego
piękne partnerstwo.
Posłuchaj.
Lauro, masz za dużo...
za dużo farby na pędzlu.
Musisz malować od góry do dołu.
Wiesz, gdybyśmy byli w Londynie, moglibyśmy być w
prawie umeblowany i świeżo pomalowany dom.
Tak, ale nie jesteśmy w Londynie i ja bym...
bardzo chciała skończyć to przed obiadem,
abyśmy mogli cofnąć łóżko.
Moglibyśmy to spłacić później.
A gdzie byś spał, modlił się?
W tym wypadku.
Co? Nie.
Nie.
Powiedziałeś, że malujesz z góry na dół.
Racja, to jest wojna.
Pospiesz się.
Co wy dwoje robicie?
Wojna. To jest wojna.
Masz taką piękną skórę.
Tak?
Czy na pewno chcemy to zrobić?
Dobrze...
Zawsze możesz go zdjąć, jeśli ci się nie podoba.
Żydowskie dziewczyny takie jak ja są zawsze na samym dole stosu.
Bycie Polakiem to jak bycie jeszcze dalej.
Opinie niektórych ludzi po prostu nigdy się nie zmienią.
Możesz...
nałożyć piękny makijaż,
ubrania,
biżuterię...
i nic z tego nie ma znaczenia.
W przeciwieństwie do ciebie i Roberta moja praca...
jest zawsze dla mnie skrojona.
Tam.
Witaj.
Czy nie tworzycie dobrej pary.
Czy ona nie wygląda ślicznie?
Tak.
Prawidłowy. Idziemy na zakupy.
Czyż nie? W rzeczy samej.
Przygotowałem lunch.
Widzę. Jest wspaniały.
Trzymaj ojca z dala od kłopotów.
Pa.
Zachowaj trochę.
Więcej jedzenia dla nas, co?
W porządku.
Gdzie idziesz?
Roberta.
Uwielbiam, że zachowałeś swoje panieńskie nazwisko.
na pewno znam odpowiedź, ale dla zabawy
jak przyjęli to rodzice Roberta?
Naprawdę dobrze.
Jedna rzecz, której jego matka nigdy mi nie wybaczyła
jest to, że Catherine przyjęła moje nazwisko, Nicholson.
Kobiety zmienią świat na lepsze.
Zgadzam się.
Musimy skierować uniwersalne wezwanie do kobiet.
Zapewniamy naszą moc jako źródło
bardziej znaczące niż człowiek,
lub znaczące niż Bóg.
Dziękuję.
Czy możesz to zdobyć?
Wiesz, że jest dużo miejsca.
ja...
będę w gabinecie.
Przyniosłam ci herbatę.
Nienawidzę księżyca.
I nienawidzę go bardziej, kiedy jest...
okrutny...
i okrągły i jasny.
Nie możesz rozróżnić śladów na jego głupiej twarzy.
Masz moc zrozumienia...
wybaczania,
kochania,
i przede wszystkim
to jest to, co powinieneś wkładać do swojego pisania.
A czego szuka niezwykła panna Riding?
Szukam prawdy...
dosłownie, bez połysku,
bez połysku.
Prawdziwa poezja.
A czym jest dla ciebie prawdziwa poezja?
Prawdziwa poezja sprawia, że ​​włosy stają dęba,
zwraca cię do zwężenia
i dreszcz, który spływa po twoim kręgosłupie.
Usiądź ze mną.
Myślę, że tak wygląda lepiej.
Tak.
Tak, przepływ jest znacznie lepszy.
Chcę, żebyś coś dla mnie zrobił.
Chcę, żebyś coś tutaj napisał.
Pierwsza rzecz, jaka przychodzi ci do głowy.
Kiedy wyszedłem z tej dusznej pogody, to...
usłyszałem uderzenie kogoś.
Księżyc
osiągnął jej pełne światło
wciąż promieniejące jak słońce,
by wyciszyć zapach,
klęski miłości,
czyjeś schadzki,
już się zaczął.
Nie pamiętam dokładnie, jak się czułem,
żeby zobaczyć tych dwoje z was tam.
Ulga? Nadzieja?
Wiedziałam tylko, że kogoś potrzebuję
dzielić ciężar naszego wspólnego życia
i oto ona, Laura Riding,
nasz Odkupiciel.
Laura stała się dla nas 100 razy ważniejsza
niż kiedykolwiek się spodziewaliśmy i
nie pamiętałem czasu, kiedy nie było jej z nami.
Dziękuję.
Ładne wykorzystanie koloru.
Spróbuję to sprzedać
na targu w weekend w Oksfordzie.
Mam nadzieję, że dostanę za to dobrą cenę.
Czy wszystko w porządku?
Tak.
Catherine,
niewielu życzliwie odnosi się do ludzi przeglądających swoje rzeczy.
Zachowajmy to, gdy będziesz trochę starszy. Dobra?
A teraz...
czy wierzysz, że niektórzy ludzie mają magiczne moce?
Tak, panno Lauro.
Stąd wiedziałem, że jesteś w moim pokoju.
Zobaczmy, czy naprawdę wierzysz.
Jeśli wyjdziesz z tego okna,
nadejdą magiczne schody i zaprowadzą cię w dół
ale tylko jeśli naprawdę wierzysz.
Czy wierzysz w schody?
Tak, panno Lauro.
Dobra dziewczynka.
A teraz idź dalej.
Trwać.
Właśnie cię testowałem.
Zrobiłaś dobrze.
Uwierzyłeś w schody.
Ale bądź ostrożny.
Jeśli powiemy komuś o naszej magii,
przyjdą policjanci i nas zabiorą.
To nasz sekret.
Tak?
Dobra dziewczynka.
Nie mogę umrzeć!
Nie umrę!
Czemu?!
Dlaczego nie żyję?!
Czemu?!
Nie umrę!
- Robert. - Czemu?!
Robercie, posłuchaj mnie.
- Spójrz na mnie. - Żyję.
- Spójrz na mnie.
To ja. To Laura.
Jesteś w porządku.
- Tato. - W porządku.
Tatuś właśnie miał zły sen.
Laura.
Lauro, po prostu zostań ze mną.
Robert śpi.
Wreszcie.
Podobnie jak Katarzyna.
Po co to jest?
Pan Broader zamówił akt kobiecy.
Napalony stary gówno.
Nie wiem jednak, czy jestem z tego zadowolony.
Zawsze rysuję kobiecą formę
nieco pulchniejszy niż jest.
Czy możesz stracić...
Czy możesz zgubić zasłonę?
Robert.
Co?
Zostałeś ze mną, kiedy spałem.
Napisałem coś dla ciebie.
"Twój fantom nosił zimną maskę księżyca,
mój fantom nosił to samo.
Zapominając o zadaniu gorączkowym i mając nadzieję na...
które mogą, każdy obraz trzyma oczy drugiego
i obserwowałem szare rozproszenie, które zaciemniało...
gorliwy płomień."
Twoja jazda staje się coraz silniejsza.
Jaśniejsze.
Chcę, żebyś był wszystkim dla mnie.
A ja do ciebie.
Zastanawiam się, jak nieograniczone jest twoje oddanie.
Czy Robert jest dobrym kochankiem?
Jeśli jest,
ja tego w nim nie wydobywam.
Tyle przeszedł.
Liczy na mnie we wszystkim.
Czuję, że stał się ciężarem.
Nie musisz sam dźwigać tego ciężaru.
Tak, nasi dobrzy przyjaciele.
Jesteś człowiekiem godnym pozazdroszczenia, Robercie.
A jak to jest?
Rozumiem, że Amerykanki są bardzo do przodu
i doświadczane w określony sposób dla nich.
Powiedz, co masz na myśli, człowieku.
Uh. Dwie kobiety pod jednym dachem.
Nic dziwnego, że chcesz być daleko od wścibskich oczu
Londynu, jak znajdujesz czas na pisanie?
Laura i ja jesteśmy współpracownikami, nic więcej.
Ale jest przyjaciółką.
- To interesujące. - Graves, jesteś takim dupkiem.
Robert.
Zapomniałeś o mnie?
Nigdy. Nie. Właśnie doganiałem starych kumpli.
Czy to nie fantastyczne widzieć Roberta w tak dobrej formie?
Właśnie o tym dyskutowaliśmy.
Co panowie.
Angielski dżentelmen.
Panno Riding, czy mogę zamienić słówko na osobności?
Uważaj, Eliocie.
Rozumiem, że chcesz opublikować swoją książkę.
Tak.
Nie mogę się doczekać znalezienia kogoś, kto rozumie
i broni go za wszystko, czym jest.
Przekazał mi więcej szczegółów, może będę mógł pomóc.
Może spotkamy się później.
Możesz przeczytać mi rozdział.
Nie zostaję zbyt daleko od ciebie.
Pomyśl o tym.
Tak się cieszę, że znów stoisz na nogach.
Twoja książka odniesie sukces.
Naszą książkę zawdzięczam to wszystko Laurze.
Prawidłowy. Laura. Jesteś mistrzem, Graves.
Teraz otrzymałem kabel od twojego starego przyjaciela,
- TE Lawrence. - Jak on się miewa?
- Często o nim myślę. - Całkiem dobrze.
Zamówiono biografię jego życia.
T i ja zgadzamy się: jesteś człowiekiem do tego zadania.
Płaci 300 funtów.
Nie wiem co powiedzieć.
Mam sześć tygodni na zbadanie i napisanie, jednak
więc musiałbyś to napisać tutaj, w Londynie.
- Akceptuję. - Wspaniale.
Chyba że publikujesz The Closed Caplet?
- Książka Laury? - Tak.
Przepraszam.
Ona jest Amerykanką.
Musi być spektakularna w łóżku.
To nie jej pismo.
Jakie pisanie?
Powiedzmy, że nie przeszkadzało mi jej zastraszanie publiczności
w konwencję, ponieważ podtrzymuje klasę władzy.
Laura jest z pewnością najbardziej szaloną kobietą, jaką kiedykolwiek spotkałem.
Jakby Graves nie był już wystarczająco szalony, przedłużając
zaproszenie do kobiety, której nigdy wcześniej nie spotkał?
Laura jedzie na szorstko.
Naprawdę mocniej.
Nancy.
Laura.
W porządku?
Twoi przyjaciele mnie nie szanują.
Zwłaszcza TS Eliota.
Dał jasno do zrozumienia, że
on chce mi tylko pomóc, jeśli go przelecę.
Mężczyźni potrafią być dość rozczarowujący.
Chociaż może nie bardziej niż Louis.
Kim jest Louis?
Mój mąż,
był profesorem w Cornell, kiedy tam byłem,
próbował uformować mnie na porządną żonę nauczycielską.
Huh.
Tworzę własny wizerunek, nikt mnie nie kształtuje.
Myślę, że jesteś niezwykły.
Ty robisz?
Tak.
Burze zawsze mnie przerażały.
Tym razem jest inaczej.
Jakbyśmy zostali wyróżnieni przez...
nadnaturalne moce.
Nie sądzisz?
Nie musisz się spieszyć.
Co?
Nigdy nie byłem nagi przed kobietą.
Nawet Nancy?
Ty zrobisz resztę.
Dzień dobry?
Poranek.
O co chodzi?
Wstydzę się.
Czego?
Wykorzystałem cię.
Przepraszam.
Nie zrobiłeś.
Zrobiłem.
Nie bądź głupi.
Chcę ciebie.
Wiesz, że cię pragnę.
Chcę cię fizycznie, emocjonalnie, duchowo.
Czy powiedziałem fizycznie?
Książka o TE Lawrence i 300 funtów,
Nie mogę się doczekać, aby dotrzeć do Londynu.
Pomyśl o wszystkich możliwościach.
Cóż, myślę, że Catherine by tego nie znosiła.
i nie jestem pewien, czy Nancy dobrze przyjęłaby złe londyńskie powietrze.
Nancy to cudowna kobieta.
Czuję się z nią bardzo blisko.
Bardzo cię lubi.
Gdyby wiedziała...
Nie może się nigdy dowiedzieć.
- Oczywiście. - Nie.
Mam na myśli to.
Oczywiście.
Tatuś! Minęło tyle czasu, że tęsknię za tobą.
- Witaj. - Witaj w domu!
Witaj w domu.
Ufam, że impreza inauguracyjna zakończyła się sukcesem.
Tak, wczesne recenzje są bardzo pochlebne, no i ja
zaproponowano mu napisanie biografii TE Lawrence'a.
- Nie! To wspaniała wiadomość. - Dziękuję.
I ufam, że wszystko inne zakończyło się sukcesem?
Nie rozumiem.
O dobry Boże, do cholery.
To spotkanie umysłów i ciał okazało się możliwe dla
trzech osób, aby utrzymać nowoczesny związek bez żadnych
ze względu na formalne konwencje społeczeństwa i nie mogę zaprzeczyć
moje szczęście, gdy pławiliśmy się w blasku naszej trójcy.
Twoje demony odpychane przez wpływ Laury.
Słucham?
Witam, Cape.
Tak. Prawie zapakowane.
Nie. Catherine zostanie tu z Nancy.
„Częściowo kochający, nie widziałem cię w domu.
Słowa, które wybrałem, by twój głos przemówił, odbijały się echem w moim głosie
z jego suchym strumieniem.
Teraz, gdy cię kocham, teraz przypominam sobie wszystkich rozproszonych
elementy woli, które nocą przerażały, te zazdrosne sny
przez okna, żeby krążyć nad łóżkami jak nietoperze.
"Teraz, gdy kocham cię jak nigdy wcześniej,
umysł rozjaśnia się, a serce jest prawdziwym miłosierdziem”.
Ale u mego boku trzymasz wczesny zegarek
i wszystkie posiniaczone głowy usypiają.
Laura to wielka naturalna siła, jak ogień czy drzewa
albo śnieg i albo ktoś ją docenia, albo nie.
Czy mogę zadać pytanie?
Co takiego Laura robi, żeby cię zadowolić?
Co robi, żeby było lepiej?
Wiem, że jest piękna.
Ona nie jest tylko taka.
Więc to jest spotkanie umysłów, a nie tylko seks.
Przepraszam, jeśli byłem trochę głupi.
Racja.
Musisz jechać do Londynu,
i użyczaj głosu do rozmowy.
Uwielbiam być twoją inspiracją...
nawet jeśli to było tylko na krótką chwilę.
Cześć.
Zadzwoń do nas, gdy tam dotrzesz.
O tak.
Będę za tobą bardzo tęsknić.
Dziękuję.
Powinniśmy wejść.
„Kocham, nie jestem sobą. Jestem moim imieniem.
Moje imię nie jest moim imieniem.
Moje imię to imię”.
Cudownie.
- Dziękuję. - Jest nowym głosem poezji.
Dziękuję.
Wino!
Nie chcesz tańczyć?
Nie, dziękuję. Nie tańczę.
Powiedz mi, sir, czego szukasz?
Wiesz, zadałbym ci to samo pytanie.
Właściwie myślimy o zakupie prasy drukarskiej.
Zamierzamy kontrolować naszą pracę.
Opublikuj tych, których uważamy za ważnych.
Jak mówi Laura.
Jeśli nie masz zamiaru żyć z pasją i kreatywnością,
instynktem, to nie należysz do tego nowego świata.
Celem jest zapewnienie wszystkim alternatywnego głosu
nieświeżego pisma, które jest tak rozpowszechnione w dzisiejszych czasach.
Opublikujesz mnie?
Całkowicie niegodne naszej uwagi.
Gratuluję książki Lawrence'a.
Panie!
Wyjeżdżasz już?
Myślę, że wystarczająco dużo widziałem i słyszałem.
Nie mieliśmy nawet okazji porozmawiać.
Robercie!
Robert. Twój mistrz dzwoni.
- Robert? - Tak.
Jak wymawiałeś swoje imię?
Elfrida.
Myślałam, że będzie doskonałą sekretarką.
No cóż, masz jakieś doświadczenie?
Trochę.
Możesz wpisać?
Jaki jest typ?
Stenografia.
Fantastyczny. Jesteś zatrudniony. Widzisz, mogę uszczęśliwić wszystkich.
O kurwa, przepraszam panią.
Tutaj, pozwól mi...
W porządku. Czy jesteś diabłem?
Przykro mi?
Jak masz na imię?
Geoffrey. Geoffrey Phibbs.
A kto cię zaprosił?
Łamacz bramy. Szpieg!
Proszę, wybacz mi, że przybyłem bez zaproszenia.
Właśnie przyszedłem zobaczyć Laurę Riding.
Masz pojęcie, gdzie mogę ją znaleźć?
Laura Riding?
Daj mi swoją dłoń.
Nie jesteś Anglikiem, Szkotem?
Irlandczyk.
Spójrz na te linie. A co ty robisz?
Poetą lub starającym się nim być, jeśli można.
A czego chcesz od Laury Riding?
Przeczytałem jej najnowszy esej w magazynie
i to zmieniło moje życie.
Może mógłbyś mnie przedstawić.
Posłuchajcie wszystkich, to jest Geoffrey Phibbs.
Chce poznać Laurę Riding.
Czy powinienem je przedstawić?
Tak!
Geoffie!
Laura Riding, miło cię poznać.
Dalej, uściśnij mi rękę.
Dzień dobry.
O co chodzi?
Czy czytałeś recenzję mojego eseju Elliota?
Nie.
Nazywa moje argumenty pochodnymi.
- Co? - Jak on śmie?
A jednak nie jestem zaskoczony.
Miałam przeczucie, że zrobiłby coś takiego.
Nie rób z tego posiłku.
Po prostu nie mogę uwierzyć, że skompromitował naszą przyjaźń
- pisząc takie bzdury. - Ba.
Nie przejmuj się tym. Tak wiele zaplanowaliśmy.
Nie ma znaczenia, co powiedzą jedną ćwiartkę.
Dokąd idziesz?
Cape krzyczał na mnie, żebym skończył mój filmik
z historiami, więc lepiej do tego zabiorę.
Czy przeczytam to, kiedy skończysz?
O nie, nie ma takiej potrzeby.
Elfriede zapisuje to i przegląda, gdy idziemy
razem, jestem pewien, że będzie to zgodne z naszymi wspólnymi standardami.
Ma ładne ciało.
Przyciąga ją do ciebie.
Nie widzę nikogo poza tobą.
Jest tutaj. Czy możesz otworzyć drzwi, kiedy się ubiorę?
- Kto tu jest? - Geoffrey.
Wiesz, z imprezy.
Młody poeta. Irlandczyk.
- O tak. - Przyjeżdża do nas.
Czemu?
Tam.
Racja.
Zbiór wierszy od Ezry Pounda.
Następny.
To Robert Frost.
W porządku.
TS Eliot.
Szkoda, taki miły człowiek.
Daj mi to.
Geoffrey, te książki, które przeszły zbiórkę,
są teraz wspólną własnością Size and Press,
dodamy je do naszej biblioteki.
Przepraszam, co to jest Size and Press?
To nazwa naszej nowej firmy,
gdzie usłyszymy tylko najciekawsze głosy.
A teraz, kiedy mamy do czynienia
z twoimi książkami, powinniśmy zająć się twoją odzieżą.
A co z moim ubraniem?
Musi być spalone razem z resztą.
Zacznijmy od twojej koszuli.
Wiesz, Geoffrey, myślę, że nasze pierwsze zadanie powinno...
być słownikiem dokładnych znaczeń.
Dokładne znaczenia?
Tak. Jedno słowo, jedna definicja.
To miał być nasz następny projekt.
A więc jedna definicja dla każdego słowa.
To nie ma sensu.
Rozważmy słowo „kobieta”, które pochodzi od „kob”,
czyli ta, która służy przy korycie.
Termin pejoratywny,
rzecz postrzegana między innymi jak koń,
kota, psa.
Mamy toast?
Więcej wyjaśnię rano.
Do świętego kręgu nowa grupa literacka.
„Strzeż się, proszę pani, dowcipnego diabła,
arcyintrygant, który chodzi przebrany w płaszcz poety,
z jego gejowskiego języka sączy się zło”.
Zobaczmy.
Czy byłabyś muzą?
„On cię tak ogłosi, przyrzekając swoją ślepą wierność,
jednak pozostał tajny i niezaangażowany.
Poeci to mężczyźni, to kochani o jednym sercu, którzy uwielbiają
i ufaj ponad wszelką cenę,
którzy umierają honorowo u bram piekielnych.
Sama muza ma licencję na morderstwo i zdradę.
płacząc szczerymi łzami,
tronuje każdą ofiarę...
w niej...
raj."
Myślę, że potrzebujesz przerwy.
Gdzie jest Robert?
Wyszedł na wieczór.
Nigdy wcześniej mi się to nie zdarzyło.
Po prostu musisz się zrelaksować.
Tak.
Chodzi o siłę woli.
Widzisz tamten zegar?
Spójrz.
Mogę to zatrzymać, jeśli chcę.
Geoffrey.
Nancy, jak bardzo za tobą tęskniłem.
Nasz czas rozłąki był zbyt długi.
Musisz po prostu przywieźć Catherine do Londynu, żeby nas odwiedziła.
Będzie cieszyć się miastem,
a Robert ucieszy się widząc was oboje.
Nie tak szczęśliwy, jak będę
aby nas wszystkich zjednoczyć... razem.
- Nareszcie w górę. - Dzień dobry.
Dzisiaj będziemy mieć gości, więc powinieneś
- weź się w garść. - Jacy goście?
- Co... - Za późno.
Pociąg był na czas.
Witam! Nancy, to jest...
to nasz nowy przyjaciel, Geoffrey Phibbs.
Jest bardzo utalentowanym młodym poetą,
i mieszka tu z nami.
Jak się masz?
Geoffrey, to jest moja żona i córka.
- Gdzie ona jest? - Catherine,
- przywitaj się z Geoffreyem. - Witaj.
Jest nieśmiała.
Nic nie powiesz?
Myślę, że jest w szoku.
No cóż, byliśmy w tym pociągu przez bardzo długi czas.
Myślę, że Catherine może potrzebować rozprostować nogi.
Catherine, chodź ze mną. Idziemy do parku.
Geoffrey, czy chciałbyś do nas dołączyć?
Tak, na pewno.
- Pójdę za tobą. - Bardzo dobrze.
Dzień dobry. Tęskniłem za tobą.
Nancy, nie.
Nie, nie jestem taki.
Robert cię potrzebuje.
Musisz teraz skupić całą swoją energię na Robercie.
Tak. Tak oczywiście.
Poznaj naszego mistrza w piciu.
Co mogę powiedzieć, Robercie, jestem Irlandczykiem.
To nie jedyna rzecz, w której jest dobry.
Zatańcz ze mną.
Uważaj na nią, Robercie.
Dziękuję za wspaniały wieczór.
Co?
Dobranoc.
Nie dziś wieczorem.
Nowoczesna relacja bez żadnego szacunku
dla formalnych konwencji.
Czy mogłem być tak ślepy, Robercie?
Tego wieczoru postanowiłem wytyczyć własny kurs.
Jak wiecie sprawy przybrały bardziej skomplikowany obrót,
gdyby to było w ogóle możliwe.
Pozwolenie na wejście na pokład.
Dzień dobry. Pozwolenie udzielone.
Słyszałem, że tu mieszkasz,
chciałem zobaczyć, jak sobie radzisz.
Spójrz na to! Podoba mi się, jest śliczny.
Potrzebujesz pomocy?
Tak, może to pudełko, bo je potrzebuję.
- Dublin. - Słucham?
- Byłaś już tam? - Nie.
Powinnaś.
Jest tam mnóstwo rzeczy do namalowania.
Będę o tym pamiętać.
Przy okazji, jesteś bardzo dobra.
Dziękuję.
Jak ci idzie pisanie, jesteś już poetą?
Nie wiem czy jestem poetą.
Moje własne wersety nie przyniosły mi nic poza wpadkami odrzucenia.
A poza tym pracowałem nad słownikiem.
Słownik?
Uwzględniono by jednak tylko słowa o dokładnym znaczeniu.
Czy sprostasz wyzwaniu?
Czuję się, jakby Laura używała mnie jak ołówka.
Jestem pewien.
Twój mąż
- jest pisarzem niezwykłym. - Tak.
Wiele się od niego nauczyłem.
Myślałem, że Laura była twoim mentorem?
No cóż, jest, ale Roberta uważam też za mojego przyjaciela.
Laura uważa cię za akceptowalną,
będziesz najlepszym przyjacielem Roberta.
Ona i Robert są bardzo bliskimi...
- ...współpracownikami. - Kochankami.
Przydałby mi się kieliszek whisky.
Mogę ci w tym pomóc.
- Idziemy. - Dobrze wyposażony.
Filiżanki do herbaty. Nie podoba mi się tutaj.
Dziękuję.
Oto jesteśmy.
Ty.
Do twojego nowego domu.
Robert tęskni za tobą i Catherine.
Jestem pewien, że tak, ale Robert potrzebuje swojej przestrzeni
w tej chwili tylko Laura może go wypełnić.
Wiesz, nie jesteśmy za daleko.
Może to i tak wszystko moja wina,
ale zachęcałem do tego.
Walczył i zaprosiliśmy Laurę, żeby
przyszłą i została, a ona go obudziła.
Jesteście ze sobą bardzo szczerzy?
Zastanawiam się, czy słowo uczciwość ma dokładne znaczenie.
Tak.
- Davidoff dla pana, sir. - Dziękuję.
Myślałem, od czasu wydania książki Lorentza,
zainteresowanie Wielką Wojną nigdy nie było większe.
Powinieneś rozważyć pisanie
o twoich doświadczeniach na froncie.
Londyn pracuje nad notatką, którą sprzedałem.
Jeśli napiszę kolejną książkę,
miałoby to mieć miejsce w starożytnym Rzymie.
Morderstwo, tajemnica, intryga, przemoc, seks. Wiesz.
Tak oczywiście. Masz rację.
Na pewno byłby to bestseller, ale...
...wierzę, że można coś napisać
niezapomniane i znaczące dla mieszkańców tego kraju.
Zastanów się.
Cieszysz się pieniędzmi z książki Lorentza.
Dziękuję.
Sukces, którego pragnąłeś, był na wyciągnięcie ręki.
To zabawne życie, prawda?
Zesłałeś się do prywatnego świata
w którym Laura była jedynym autorytetem.
Im bardziej zawodziła w swoim pisaniu,
tym bardziej się jej poświęcałeś.
Miłość cię oślepiła, Robercie.
Jak pisałeś do mnie podczas naszych zalotów,
kiedy rodzi się w tobie sen
i pragniesz, aby marzenie się spełniło,
uważaj jednak z nagłym sprzęgłem.
Zranisz delikatne rzeczy, które tak bardzo cenisz.
Właśnie, zaczynamy.
Czy nie powinieneś już wracać do pracy?
Jaki piękny dzień! Po co marnować to na pracę, co?
Więc ukryłem gdzieś kulę na tej barce.
Jeśli możesz go znaleźć w wyznaczonym czasie,
będzie dla ciebie specjalny poczęstunek.
Idź, znajdź to.
Jesteś z tym wspaniały.
Żałuję, że nie muszę wyjeżdżać.
Laura jest taka agresywna.
Zawsze czegoś ode mnie oczekuje.
Następnie zapewnij sobie. Zaprzeczysz?
Myślę, że powinienem wrócić do Dublina.
Ojciec ciągle prosi, żebym wróciła do domu.
Co cię tu trzyma?
Chciałbym, żeby to było takie proste.
Poza tym cieszę się wspólnymi popołudniami
przede wszystkim, tak krótkie, jak są.
Nie próbuj na mnie swoich szans.
Jesteś najbardziej atrakcyjna.
Uważam cię za atrakcyjną.
Dobra, przestań.
Nie mogę być stałym graczem w tej dramie.
Wygrałem, znalazłem piłkę!
Nancy próbuje zniszczyć święty krąg.
Święte koło.
Przyszedłem tu tylko, żeby zobaczyć, czy z Geoffreyem wszystko w porządku.
- Gdzie jest Catherine? - Jest u twojej siostry.
A co do tego świętego kręgu, to nie chcę mieć z nim nic wspólnego.
- Czy rozumiesz? - Czy któryś z was mógłby prosić?
oświecić mnie, o co w tym wszystkim chodzi?
Nancy zatruwała swój umysł przeciwko mnie.
Wiem, że wy dwoje wydaliście
strasznie dużo czasu razem.
Widzę wszystko. Wszystko. Nic mi nie umknie.
Pewnie po prostu załatwia sprawę czy coś.
Nie bądź idiotą. Wiesz, to twoja wina.
- Moja wina? - Dokładnie.
Jeśli spędzałeś wystarczająco dużo czasu z żoną,
wtedy mógłbym być teraz w łóżku z Geoffreyem...
Nie waż się osądzać mojego małżeństwa.
Gdyby któreś z was rzeczywiście rozmawiało z Geoffreyem,
zdasz sobie sprawę, że jest bardzo nieszczęśliwy i chce
- wracać do Dublina. - Znajdź go.
Znajdź go? Ale gdzie konkretnie proponujesz zacząć szukać?
Kurwa, nie wiem, ale dlaczego nie zaczniesz?
Znajdź go.
To jest bałagan.
- ...z powrotem rano... - Jest zła.
Gdybym któryś z was zadał sobie trud, żeby porozmawiać...
Wkrótce wrócę.
To tylko ja.
Właśnie przyszedłem odebrać swoje rzeczy.
Zamierzam zostać z ciocią w Putney.
Wywołałeś spore zamieszanie.
Gdzie są Laura i Robert?
Robert wyszedł cię szukać
a Laura zamknęła się w swojej łazience osiem godzin temu.
Może powinienem z nią porozmawiać.
Laura, jesteś bardzo silną kobietą.
Prosisz mnie, żebym zrezygnowała ze wszystkiego, żeby tu przyjechać
i pracować z tobą.
Potem zwabiłaś mnie do swojego łóżka i...
...nienawidzę tego. Nienawidzę.
Nienawidzę, bo czuję, że jestem pomiędzy wami dwojgiem
w sposób, w jaki nie...
i podejrzewam, że Robert nawet nie rozumie.
Laura wyrwała cię z mroku.
I tak jej odpłacasz?
Wychodząc?
Czy nie masz poczucia jej świętości?
Jak myślisz, kim ona jest? Pieprzony papież?
- Bogini! - Robert, Geoffrey,
- to nie pomaga. - Wiem tylko, że to ten drań
pojawił się znikąd i zepsuł wszystko!
To samolubny kutas, który wolałby uciekać
na ukochaną wyspę, niż zostań z nami!
Wolę być ani z tobą, ani z Laurą,
jeśli prawdę powiedziano.
Jeśli coś tutaj zasługuje na uwagę, to jest to Nancy.
Ona jest tutaj jedyną szczerą, wyrozumiałą osobą,
co sprawia, że ​​decyzja o odejściu jest jeszcze trudniejsza.
Jesteś kłamcą i oszustem!
Nie obchodziło cię Nancy!
A co więcej, ona nie dba o ciebie!
Zapytaj ją.
Kłamiesz, kurwa.
Robert, na litość boską, czy nie widzisz?
Najpierw Laura cię pragnęła, teraz chce mnie.
Mieć mnie w posiadaniu, ja chromolę!
Myśli, że jest Bogiem.
Trzymaj się od niej z daleka, zanim cię zniszczy.
Zabiję cię.
Robert, Geoffrey.
Cholerny, mentalny Robert.
Przestań! Robert, przestań!
Zejdź z niego.
Lauro, pomóż mi! Zejdź z niego!
Do widzenia, chłopaki.
Lauro!
Halo, Windsorze? Potrzebuję karetki.
Tak, kwadrat 3580
Radzi sobie tak dobrze.
Katarzyna!
Co zrobimy z Robertem?
Jego walka jest jego własnym frontem.
To jedyne miejsce dla prawdziwego dżentelmena.
Zostałem pozostawiony na pewną śmierć podczas bitwy nad Sommą.
Jak muszla rozszczepiła moje płuca,
więc oznaczyli mnie jako zmarłego w dniu, w którym skończyłem 21 lat.
Uważali mnie za martwego, prawda?
W dniu, w którym umknęło mi dzieciństwo
i zaczęła się męskość.
Robercie!
Jest mocno posiniaczony,
ale wydaje się, że uniknął poważnej kontuzji.
To inna historia z Amerykanką.
Jej kręgosłup nie jest złamany, doznał ciężkiego skrzywienia.
Muszę podkreślić, że rdzeń kręgowy jest nienaruszony
co oznacza, że ​​paraliż jest mało prawdopodobny.
Przeprowadzimy operację, aby zmniejszyć ciśnienie,
a potem będzie potrzebowała długiego okresu rekonwalescencji.
Obawiam się, że to wszystko, co mogę teraz powiedzieć.
A teraz przepraszam.
Dziękuję.
Policja musiała przesłuchać pana Gravesa,
oczekuje się, że pojawią się zarzuty usiłowania zabójstwa.
Jest więcej pani Riding z Mary
zanim przybyła do Anglii.
„I zarzuty o nieodpowiednie zachowanie
z amerykańskim profesorem
który został zmuszony do rezygnacji ze stanowiska”.
Robert.
Jesteś bardzo doskonałą i prawdomówną osobą
tonącą w bagnie.
Witam.
Gdzie jest Katarzyna?
Nadal jest u ciotki.
Racja.
I zabiorę ją z powrotem na koniec świata.
Co musi myśleć?
Nie możesz wybrać swoich rodziców, prawda?
Nie.
Nie mów tak.
Wykonałeś z nią wspaniałą robotę.
SłuchaJ.
Chcę zostać.
Chcę ci pomóc wychować Catherine.
Jeśli mi pozwolisz.
Tak.
Jak się masz?
Zmęczony.
- Jak się miewa Catherine? - W porządku.
Powiedziałem jej, że pojechałeś na wakacje.
Nie wiedziałem, co jeszcze powiedzieć.
Muszę zabrać Catherine z powrotem na Koniec Świata.
Wyjeżdżamy pojutrze.
Geoffrey idzie z tobą?
Tak.
Nie zaprzeczyłem
wszystkiemu o tym, jak dobrze było nam razem.
A Catherine to udowadnia, że ​​było nam dobrze.
Czy to wszystko było tego warte?
Prawie ją kochałem.
Nigdy jej nie czciłem.
Zrobiłem ci coś
tak, żebyś zawsze miał przy sobie Katarzynę.
Ma sukienkę, czepek i loki na głowie
i jestem pewien, że ma jej dobre serce.
Jesteś świetnym pisarzem,
z lub bez Laury Riding.
Nie miałem jeszcze odwagi spojrzeć na siebie.
Tam jest lustro.
Zdobędziesz to?
Jasne.
Odłóż to.
Co ja zrobiłam?
Zwykle prowadzą mnie schody.
Tym razem ich tam nie było.
Wybacz mi.
Nie ma ci za co wybaczyć.
Myślę, że odkąd przeczytałem twoje wiersze od tamtego dnia w Wilton,
Wiedziałem, że naszym przeznaczeniem jest być razem.
Chcę, żebyś cofnęła się do czasów przede mną,
i chcę, żebyś zapomniała, że ​​kiedykolwiek była Laura Riding.
Przedmioty tej historii są dość proste.
okazja do formalnego pożegnania się z tobą,
z tobą i ze mną i z tym wszystkim.
Zapomnienie. Bo kiedy już to wszystko zostało załatwione
w mojej głowie i spisane i opublikowane,
może nigdy więcej o tym nie pomyśleć.
Od końca wojny
dręczyły mnie powracające sny o wojnie.
Trwają jak alternatywne życie.
Dobrze cię mieć z powrotem, Graves.
Zgadzam się.
Od dawna uważam poezję za powołanie,
chociaż nigdy w pełni nie zrozumiałem,
dlaczego poeta zakochuje się absolutnie
i czy prawdziwa miłość jest dla niego, ucieleśnieniem nowego
Wydaje mi się, że odmawiam ci twojej prawdziwej jakości
kogoś żyjącego niewidzialnie wbrew gatunkowi,
jako martwy poza wydarzeniem.
A jednak cisza jest fałszywa
jeśli to sprawia, że ​​książka wydaje się być napisana do przodu
z miejsca, w którym byłem, zamiast do tyłu z miejsca, w którym jesteś.
Jak poszliśmy razem na ziemię,
gdzie umarli paradują po ulicach
i tam spotkałem demony,
i wróciłem z demonami wciąż kroczącymi w tyle.
To był początek końca,
i koniec, a potem należy do ciebie.
To wszystko wydaje się być przeznaczeniem
i mam nadzieję, że wszyscy zrozumieją
niewiarygodna historia, że ​​to było
i że nic nie jest doskonałe.
To prawda, że ​​doprecyzowała twoją poezję.
Akceptuję, że jej siła pomogła ci kontrolować twoje demony.
Że pomogła ci napisać pożegnanie
do wszystkiego, co jest bezsporne.
Zapłaciłeś jej rachunki i wspierałeś nas,
ale Robercie, jakim kosztem?
Z miłością, Nancy.
Tłumaczenie: zuza223