KOPCIUSZEK
Dawno temu żyła sobie dziewczynka imieniem Ella.
Nie widziała świata takim jakim był lecz takim jakm mógłby być.
Miała w sobie szczyptę magii.
Dla matki i ojca Ella była książniczką.
Co prawda nie miała tytułu, korony czy zamku.
Ale Ella posiadała swoje małe królestwo.
Którym był dom i okalające go łąki.
Na skraju lasu gdzie jej rodzina mieszkała od pokoleń.
Razem ze stadem gąsek...
i całą rodziną zwierząt.
Hej, co robisz? Daj innym zjeść.
Nie pozwolisz innym napelnić brzucha.
Gasker, jesteś łakomczuchem, tak jak Jacqueline.
Nie możesz zjadać jej jedzenia. Prawo Loli?
-Nadal wierzysz, że w końcu zrozumiesz co mowią. -A ty, mamo?
Tak. Wierzę, że możemy rozmawiać ze zwierzętami,
trzeba tylko chcieć.
-Widać, że się o nich troszczysz. -A kto troszczy się o nas?
Dobra Wróżka, oczywiście.
Wierzysz w nią?
Wierzę we wszystko. Zatem ja też.
Jej ojciec był kupcem. I często wyjeżdzał.
Gdzie są moje piękne dziewczyny?
Meje dziewczyny.
Ella bardzo za nim tęskniła.
Ale wiedziała, że wróci.
Przyjechałeś!
Co to jest? To?
Znalazłem go na drzewie.
Myślisz, że coś tam jest?
Piękny.
Francuzi nazwali to papilion.
Papilion . Bardzo dobrze!
Czy mogę prosić do tańca. -Oczywiście. Dziękuję.
Stoisz mi na stopach.
Więc ....
To jest papilion.
Wszystko było w porządku.
Byli bardzo szczęśliwą rodziną i podobało im się takie życie.
Ale nedeszło nieszczęście
i zniszczyło szcześliwe dni..
Ella już nie miała szczęśliwego domu.
Chodź, Ella.
Ela, kochanie.
Muszę powiedzieć Ci w tajemnicy.
Wielki sekret, który pomoże Ci przejść życie.
Pamiętaj o tym.
Bądź odważna i dobra.
Masz więcej możliwości w małym palcu niż większość ludzi na całym ciele.
Ma wielką moc,
więcej niż myślisz.
-To magia. -Magia? -Tak.
Bądź odważna i dobra, kochanie.
-Obiecaj mi. -Obiecuję.
Dobrze.
Muszę już iść, kochanie. Proszę wybacz mi.
Oczywiście, wybaczam ci.
Czas mijał, a ból powoli zanikał.
Ella nie zmieniła się.
Bo nie zapomniała o obietnicy.
Bądź odważna i dobra.
Ojciec, choć nie zmieniła się, chciał dla niej jak najlepiej.
Moja żona i ja śpiewamy.
A jeśli nie byłem najszczęśliwszym człowiekiem to nie wiem kim mógłbym być.
To wszystko na dzisiaj.
Kocham szczęśliwe zakończenia. A ty?
Takie lubie najbardziej.
-Takie powinny być. -Ela, Doszedłem do wniosku,
Może czas...
aby rozpocząć nowy rozdział. -Tak sądzisz, ojcze?
Może już wspominalem Ci, że będąc w podróży. Poznałem
Francisa Tremaina. -Tak, jest przedsiębiorcą, nieprawdasz?
Masz rację. Zmarł, biedny człowiek.
Wdowa po nim jest szanowaną kobietą,
która jest wciąż pełna życia.
Nie musisz się obawiać. Możesz powiedzieć mi wszystko.
Jeśli będziesz szczęśliwy ...
Tak, chcę szcześcia!
Myślisz, że zasługuję na jeszcze jedną szansę?
Jeżeli tak nie jest, nie będę próbował.
Oczywiście, że zasługujesz, Ojcze.
Będziesz mieć nową mamę oraz dwie siostry ...
Bądź odważna i dobra.
Witam panie!
Jesteś bardzo miły. Cieszę się, że cię poznałam.
Masz piękne włosy. Powinnaś je uczesać.
-Oprowadzić was po domu? -Co powiedziała? -Ona chce pokazać
nam dom. -Czy Trzymasz zwierzęta w domu?
Urocze.
Daj spokój, Lucyfer.
Była kobietą o ostrym spojrzeniu i wyrafinowanym smaku.
Nie narzekała ale było jej do twarzy w czarnym kolorze.
Nigdy nie powiedziałeś mi, że masz tak piękną córkę.
Odziedziczyła urodę po ...
Po matce.
Zapraszam do mnie.
Jak długo twoja rodzina tu mieszka? -Więcej niż 200 lat.
I przez cały ten czas nikt nie miał czasu tego urządzić?
Anastazja, cisza.
To nie jest nasz dom.
W domu znów było wesło i wszyscy się śmiali.
Jesteś okropna!
Macie własną imprezę? Jacqueline, Teddy, Petilda.
Łakomczuch Gaskas.
Co robisz, Lucyferze?
Nie możesz zjeść Jacqueline, ona jest moim gościem.
Daj spokój. Wystarczy ci kocie jedzenie.
My, panie musimy się martwić o siebie.
-Przegapisz zabawę. -Mam pracę.
Rano muszę wyjechać.
Ale dopiero co wróciłeś.
-Dlaczego musisz jechać? -Tylko przez kilka miesięcy, dziecko.
Co chcesz bym ci przywiózł?
Twoje przyrodnie siostry zażądały parasoli.
Co chcesz?
Przynieś mi pierwszą gałązkę, którą zabaczysz kiedy dotrzesz na miejsce.
To dziwne żądanie.
Będziesz musiał nosić ją przy sobie i wspomnij na mnie, gdy tylko na nią spojrzysz.
A kiedy wrócisz, będę wiedziała, że jesteś cały.
To jest to, czego naprawdę chcą. żebyś wrócił.
Wrócę.
A kiedy będę daleko,
Chcę, żebyś był miła dla swojej macochy i sióstr.
Obiecuję. Dziękuję.
Część mnie zawsze będzie prz tobie, Ella.
Pamiętaj, że.
Twoja matka.
Ciągle ma miejsce w maszych sercach.
Dlatego zawsze musimy być w tym domu. Ze względu na nią.
Brakuje mi jej. A tobie?
Bardzo.
Nie zapomnij o naszych prezentach!
Do widzenia. Do widzenia! Kocham cię. Ja ciebie też!
Ella.
Nie płacz. Dobrze matko.
Nie ma potrzeby, aby być płakać. Będzie dobrze.
Nigdy nie dzieliły pokóju Zawsze spały oddzielnie.
Jest tu, bardzo mało pokoi.
Mój pokój jest dość duży. Mogę się podzielić.
Świetny pomysł! Jesteś dobrą dziewczyną.
Będę spać w ... -Na strychu! Jest duży.
Na poddaszu? Tak. Tylko chwilowo.
Dopóki nie zakończy się remont wszystkich pokoi.
Na poddaszu jest dużo powietrza. Trzeba odkurzyć.
Mam tu twoje rzeczy.
Trochę urozmaicenia.
Nie jest tak źle.
Hej, Gaskas.
Więc tutaj się ukrywacie.
Wygląda na to, że ja też.
W porządku. Pomóż mi.
Czy ona mówi do siebie?
Bardzo ładnie. Żadnych kotów.
Żadnych sióstr.
-Mamy siostrę wariatkę. -Mam dwie. -Słyszałam to!
-No co ty? - Ona jest dziwna.
Dzień dobry. Dzień dobry. Dzień dobry, Tom!
Nie przeszkadzam? Jak miło jajko. Gratuluje.
Dzień dobry.
-Dziękuję, Ella. -Proszę bardzo.
Siosty nienawidziły poranków.
Były w błędzie w remontując dom.
Cóż, nie było logiki w ich działaniach.
Zamilcz
Eli wciąż czeka na list, od ojca.
Widziała go marzeniach w dalekich miejscach.
Ale pewnego ranka...
Ojciec John.
Panno Ellie. Twój ojciec zachorował w drodze.
On nie żyje.
Prosił by Ci to dać.
A co? Parasole?
To nic nie znaczy! Jesteśmy zgubieni!
Jak będziemy teraz żyć?
Dziękuję.
Jestem pewiena, że to nie było łatwe.
Aby przetrwać.
Odprawiono prawie całą służbę.
Jej macocha i przyrodnie siostry były podłe.
Nie była siostrą tylko ich służącą.
Ela była od wykonywania wszystkich prac.
To pozytywan opowieść. Więc nie bądźcie przygnębieni.
Co do macochy.
to była podła,
więc Ella miała dużo pracy.
Jeśli już, jadła rano.
Ser zostawiała.
Miała niewielu przyjaciół. Konkretnie, jej przyjaciele byli malutcy.
Tu jesteście.
Bardzo ceniła tych, których miała.
Stolik dla pana.
Czasami kiedy w nocy było zimno.
Leżała przy ogieniu, by bylo jej cieplej.
Czy śniadanie jest gotowe?
Tak, proszę pani. Tylko rozpalę ogień.
Rób swoje. Tak, proszę pani.
Ella, co ty masz na twarzy?
Pani?
To popiół.
-Umyj twarz. -Mam przezwisko dla niej!
-Kopciuch Ella -Kopciuszek!
-Pasuje! -Dziewczęta jesteście bardzo pomysłowe.
Ktoś ty? Czy nie ktoś inny?
To miłe. Czy aby nie za wiele wymagam byś robiła snidanie i obsługiwała? Chcesz zjeść?
Będziesz jeść kiedy skończysz pracę, Kopciuszku.
Kopciuszek.
Imiona mają moc. Jest tam wielka magia.
Miała wrażenie, że macocha i przyrodnie siostry miały racje.
Faktycznie zmieniła się w istotę powalaną popiołem i węglem.
Uciekaj! Złapią Cię!
Być może jej zły los miał się odwrócić...
Uciekła do lasu, a tam poznała księcia.
Panno! Zwolnij!
Już dobrze, dziękuję.
Wszystko w porządku? -Tak, koń się przestraszył.
-Kogo? -Jelenia. Czemu go gonicie?
Tak powinno wyglądac polowanie.
Twój przyjaciel? - Znajomy. Spotkałam go raz.
Patrzyłam na niego i zobaczyłam, w jego oczach, że ma jeszcze
wiele do zrobienia w życiu. -Panno, jak masz na imię?
-Czy to ma znaczenie? -Nie, ale nie powwinnaś błakać się sama po lesie.
Nie jestem sama. Jestem z tobą, panie ...?
Nie wiesz, kim jestem?
Mój ojciec nazywa mnie Kit. Kiedy jest w dobrym nastroju.
Co pana tu sprowadza, panie Kit??
Ojciec wysłał mnie tu na praktyki.
-Jesteś studentem? -Co w tym stylu.
-Dobrze Cię traktują? -Lepiej niż na to zasługuję.
A wobec ciebie?
Gorzej niz na to zasługuję.
-Przepraszam. -To nie twoja wina.
Wydaje mi się, że twoja też nie.
Jestem pewna, że nie może być gorzej.
Po prostu trzeba być odważnym i dobrym.
Masz rację.
Tak powinno być.
-Proszę nie zabijaj go. -Ale co ma zrobić skoro to polowanie?.
Nawet jeżeli tak to działa, nie zawsze tak powinno się robić.
Masz rację.
Zabijesz go?
-Nie -Bardzo dziękuję, Panie Kit.
-Tu jesteś, wasza wysokość. -Kit! Jestem Kit!
-Chodźmy więc, -Panie Kit.
Już pędzę!
Mam nadzieję, że zobaczymy się ponownie.
Ja też.
Spotkasz wiele pięknych dziewczyn.
To nie tylko ładna dziewczyna. To coś więcej.
Widziałeś ją raz. Skąd wiesz, że to coś więcej?
Od razu wiedziałeś, ża to matka. To co innego. Była księżniczką.
Spotkam się z nią. Nie powinieneś, to nie było by właściwe.
Mój ojciec powiedzial mi to samo, co ja tobie.
-Ja go słuchałem. Ty nie. -I Tak. Dobrze, że nie.
Co mu jest? -Wasza Wysokość ...
To nie ma znaczenia co powie i tak nic z tego nie rozumiem.
Ojcze ...
Wszyscy mamy problemy.
Jesteśmy spóźnieni.
Dokładność i uprzejmość to cechy królów.
Musiał opowiedzieć o dziewczynie spotkanej w lesie. To ciebie nie dotyczy.
Twoje sprawy to moje sprawy.
-Dlaczego nie upolowałeś jelenia? -Tylko dlatego, że tak się robi nie znaczy że powinnismy to zrobić.
Coś w tym stylu.
Mistrz Finius.
Przygotuj się do małżeństwa. Wkrótce znajdziemy Ci nażeczoną.
-Mimo, że nie chce. -Wasza Wysokość, będzie cudnie.
-Niezwykłe tło, mistrzu Filius. -Dziękuję. Pan zdaje się wiedzieć wszystko o sztuce.
Więc to portret powinien przyciągnąć więcej dziewcząta nie bal?
To ukochana tradycja. I masz zamiar wybrać narzeczoną.
Nie mogę ożenić się z dobrą dziewczyną ze wsi?
W jaki sposób ma pomóć prosta dziewczyna? Jak ma to wzpomcnić królestwo?
Jesteśmy małym królestwem, Wasza Wysokość.
W świecie się nie liczymy.
Chcę żebyś ty i królestwo byli bezpieczni.
W porządku, tato.
Pod jednym warunkiem.
Zaprosisz wszystkich na bal, nie tylko szlachtę.
Co o tym sądzisz? Czy spotkać się z postymi ludzi?
To nie jest moja sprawa, Wasza wysokość ale bedzie dużo śmiechu.
Czyli doszło do porozumienia.
Bal dla wszystkich ludzi, księżniczka dla księcia.
-Jeśli o mnie ... -Nie pytałem cię. -Przepraszam.
Opuść mnie, proszę. Dole, w dół. Nie tyle!
Padłem. Przepraszam. Właściwie niezła perspektywa. Wielkie nozdrza.
Nie wyglądasz dobrze, panienko.
Nic mi nie jest.
Dlaczego nie uciekniesz?
Bo obiecałam rodzicom, że będę tam gdzie byliśmy szczęśliwi.
Oni kochali to miejsce.
To jest mój dom.
Słuchajcie, słuchajcie!
W pałacu odbedzie się bal.
Gdzie, według zwyczaju, Książę ma wybrać narzeczoną.
Wszystkie wolne panny, czy szlachcianki czy nie
są zaproszone.
Ella był podekscytowana, ponownie ma szansę zobaczyć Kita, uczonego.
Jej przyrodnie siostry były bardzo podekscytowane na myśl o spotkaniu księcia.
To wspaniała wiadomość!
Uspokójcie się. Posłuchajcie.
Jedena z was musi zdobyć serce księcia. Jeśli to zrobicie, dostaniecie wszytsko!
Tak! Księżniczka! Tak! Księżniczka!
Dostrarczyłaś wiadomość. Co tu jeszcze robisz?! Wracaj do miasta!
-Powiedz im, aby oczekiwali, na trzy piękne panie. -Trzy?
Jak miło z twojej strony. -O czym ty mówisz? -Masz na myśli mnie.
Nie rozumiem. Ona myśli, że jedna sukienka jest dla niej. Jakie to żałosne.
Jesteś zbyt ambitna. Po prostu chcę zobaczyć mojego przyjaciela.
Pozwól mi wyjaśnić. Jedna sukienka jest dla Annabelle,
jedena dla Drizella i dla mnie!
Dla pani... Ona nie wie co to znaczy.
Rozumiem. Wszystkie sukienki są zajęte.
Skoro tak to dobrze. A teraz idź!
Musimy się tam dostać przed wszystkimi!
Co powiedziała? Nie wiem, to bardziej włoski niż francuski.
Pobudka, wasza wysokość.
Przykro mi. Nie mogę przestać myśleć o tej dziewczynie.
Jest wiele dziewczyn ... Ona ma ducha i dobroć.
Ma siostrę? Nie wiem. Nic o niej nie wiesz.
Może spotkacie się na balu.
To dlatego, żeby wszyscy chcą być na balu. Będfzie dużo ludzi. To możliwe.
Po prostu powiedz jej, że jesteś księciem. Tak, książę może poślubić kogo chce.
Wiesz, że obiecałem ojcu, poślubić księżniczkę.
Cóż, jeśli jest tak urocza, jak mówisz, może zmienić zdanie.
Całe królestwo czekało na rozpoczęcie balu.
Chcesz mnie za żonę? Kogo? Mnie?
Mocniej! Mocniej! Mocniej!
Powodzenia, siostro. - Wzajemnie.
Będziemy walczyć przeciwko sobie. Oczywiście, że nie, droga siostro.
Nigdy nie myślałam, że kiedyś pojde na bal.
-Trzeba wyeliminować konkurencję podczas tańca. -Może trzba zrzucić Cię ze chodów.
-Jednak, jesteśmy siostrami. -Damy księciu zdecydować.
Zastanawiasz się jak to jest?
Czy to ma znaczenie? Rich.
Nie chcesz go poznać zanim wyjdziesz za mąż?
Nie. Może zmienić zdanie.
Ponoć rozmawiałaś z jakimś człowiekiem. Czy to prawda?
Tak, rozmwiałam. To dżentelmen.
-Jakiś starzec zapewne a nie student. -Jest studentem.
Moja mama mówi, że wszyscy głupcy im szybciej pogodzą się z prawda tym lepiej.
-Pokarz, ja tez chcę. -Nie!
Ella je szanowała.
Były brzydkie w duszy i tak samo piękne na zewnątrz.
Ponieważ macocha nie kupiła jej sukni, Ella postanowiła, że uszyje ją sama.
W tym wszystkim, pomagali jej przyjaciele.
Drogie dziewczęta.
Kiedy widzę was takie
Jestem pewna, że oczarujecie księcia!
I kiedy pomyśle o was
Jestem pewna, że nikt nie bedzie miał większysz szans niż moje córki!
Nie sądzisz, że przesadzasz.
To jest sukienka mojej matki. Sama ją przerobiłam.
Kopciuszek na balu.
-Nie chce się spotkać z księciem. -Nie. Ponieważ nie idziesz na bal.
Ale z rozkazu króla zaproszono wszystkie dziewczęta.
Król byłby załamany gdybyś poszła na bal z nami.
Ale to jest suknia mojej matki.
Przykro mi to mówić, ale twoja matka miała okropny gust.
To jest przestarzałe i się rozpada.
- To się rozpada! -Ta sukienka to kpiny!
-Jak możesz? - Nie chcę by ktoś wziął cię za moją córkę!
To było by niespaczne pokazać sie z takim obdartusem jak ty. To ty,
i będzie to zawsze. Zapamiętaj moje słowa, że nie będziesz wychodziła!
Przykro mi, mamo. Przykro mi!
Obiecałam mieć odwagę, ale jej nie mam. Nie mam jej więcej.
Nie mogę!
Przykro mi.
Czy możesz mi dać chleb? Lub mleko?
Tak, znajdę coś dla ciebie.
-Dlaczego płaczesz? -To nic takiego.
Nic? Co to jest? Mleko. To nic.
Ale na litość, to wszystko.
Nie chcę cię popędzać ale masz mało czasu, Ella.
Znasz mnie?
-Kim jesteś? -Kim jestem? Myślałem, że zrozumiesz.
Jestem twoim wróżka.
- To nie możliwe. - Dlaczego nie? -Bo nie istniejesz?
-To tylko bajki dla dzieci. -Czy twoja matka we mnie wierzyła?
Nie kłamię. Ja ją słyszałem. -I co z tego?
W porządku. Najpierw
zmienię się w cos wygodniejszego.
Tak jest lepiej. Na czym skończyłam?
A tak! Potrzebujemy czegoś do podrożnowania.
-Może kosz? -Nie chcemy wagonów. Porzebuje owoców albo warzyw.
-Czy masz arbuza? -No -Kačenip? Ja nawet nie wiem co to jest.
Karczochy? Chiński pomarańczowe? Pomidory?
Mamy dynię.
To będzie mój pierwszy raz. Ciekawe.
Mam nadzieje, że nie jest zbyt miękka.
Jest dobra. Nóż!
Proszę. Dziękuję, kochanie.
Witam, pomarańczowy przyjacielu. Jak się masz?
Ale to ciężkie!
Nie ważne. Możemy zrobić tutaj!
-Czyli co? -Zrobimy z niej powóz!
-Jestem trochę zdenerwowana. - Może lepiej zamknij oczy.
Coż, powinno zadziałać!
Nie działa.
Widzisz, sztuką jest ... Zapomniałem o czymś.
-To chciałaś zrobić? -Myślę, że tak.
Mamy powóz.
-Naprawdę jesteś moja dobra wróżka. -Pewnie. Nie robię dyniowej karety byle komu.
-Gdzie są myszy? -One? -Tak.
Tu są!
Cztery białe konie.
Jak Ci się ...?
Co mamy brakuje?
Sługusów! Słudzy Hallo, panowie jaszczurowie!
Ty co teraz?
-Potrzebujemy sterowcy. -Stangreta? -Powiedziałem sterowcy? To będzie gęsior!
Jestem gęsią! Nie wiem jak się prowadzi.
Wszyscy na swoje miejsca!
-Dobra wróżko? -Słucham?
Nie mogę iść w tej sukience.
-Mozesz ją naprawić? - Nie, zrobię coś nowego ... -Proszę nie.
To suknia mamy, chcę móc mosić ją w pałacu.
To prawie jakby była ze mną.
Czy mogę zrobić jej lekki tiuning?
Jest piękna! Jesteś kochana!
Daj spokój! Spóźnisz się!
Czekaj!
-Co to za ciżemki? -To jest w porządku. Nikt nie zobaczy.
Szybko. Zdejmuj. Zrobię lepsze.
Znacznie lepsze buty.
-Ale ... szkło? -Tak. Są bardzo wygodne.
teraz możesz jechać. Dobra Wróżko?
-Tak? -A jak macocha mnie rozpozna albo siostry? -Nie martw się. Żadna Cię nie pozna.
A teraz jedź na bal.
Ella! Prawie zapomniałam. Magia nie trwa wiecznie.
Ostatnie uderzeń ostatnie dzwonu o północy.
Cała magia zniknie i wszystko wróci do normy.
O północy? To jest bardziej niż wystarczająco dużo czasu.
Jedź. Dziękuję.
Księżniczka, Selena od Staregogrosza.
Lady Tremaine i jej córki.
Lady Tremaine i jej córki!
Jestem Grisel. Jestem Anastasia.
Inteligentna Grisel i bardzo piękna Anastasia!
Chodź
Kogo szukasz?
-Nikogo. -Szukasz dziewczyny z lasu, czyż nie?
-To dlatego mamy ten bal. Dla ludzi. -A ludzie kochają bale.
Jestem pewien, że rozpoznasz ją mimio tego, że widziałeś ją raz.
Mam poślubić dziewczynę spotkaną tylko raz dzisiajszego wieczoru.
Księżniczka. Musi być księżniczką.
Przedstawiam księżniczkę Selena od Staregogrosza.
Jesteś przystojny jak mówią plotki.
Twoje królestwo jest imponujące.
Mam nadzieję, że nie bierzesz tego kolestwa za zbyt błache.
Dziękuję.
Boję się, ponowie jaszczurowie.
Jestem tylko dziewczyną, nie jestem księżniczką.
A ja jestem tylko jaszczurką, a nie człowiekiem. Ciesz się póki magia trwa.
Panie i panowie,
Książę wybierze teraz pannę do pierwszego tańca! Bal czas zacząć!
Proszę wybaczyć.
Przepraszam, Wasza Wysokość. Nie wiem, co się dzieje.
Panie Kit.
To ty, prawda? -Ja.
Wasza Wysokość.
Jeśli mogę ... To
będzie wielki zaszczyt gdybyś mogła zatańczyć ze mną pierwszy taniec ...
-Taniec? -Tak, taniec, tylko tyle.
-Każdy patrzy na ciebie. - Zaufaj mi, wszyscy patrzą na ciebie.
Kto to jest? Nie wiem.
Kto to jest? Nie wiem, ale wydaje się znajoma.
Uwielbiam jej sukienkę. -Jest piękna.
Dość! Idźcie tam!
Panowie, chciałbym przedstawić moje córki. Gisel. Anastasia.
Jesteś księciem?
Cóż, nie do końca Książę. Istnieje wiele odmian tego tytułu.
Nie nazywasz się Kit? -Nie.Ale tata tak na mnie mówi.
Ale jesteś studentem? Oczywiście, ja. Wciąż uczę się malować.
Wybacz. Myślałem, że potraktujesz mnie inaczej kiedy dowiesz się kim naprawdę jestem.
Myślałem, że jesteś dziewczyną ze wsi. Teraz widzę, że nie jesteś.
-Nigdy więcej kłamstw? Nigdy wiecej.
-Czy to ty? -Nie lubie patrzeć na swoje portrety. -A Ty?
-Nie mam portretu. -Nie?
A powinnaś.
-Kto to jest? -Nie wiem. -Nie pytałeś?
-Nie wiedziałem, że ... -Zamknij się.
Nie powinieneś wrócić na bal?
Nie chcę jeszcze tam wracać.
Dlaczego nie?
Wszystkie panie w środku chcą mnie oczarować.
Nie chcę się ożenić ze względu na korzyści.
-Czyj Benefit? -To dobre pytanie.
-Jestem pewna, że zrozumiesz co podopowiada Ci serce. - Muszę słuchać króla,
bo był mądrym władcą. I dobrym ojcem.
Może jeszcze zmieni zdanie.
Obawiam się, że niepozostało mu juz dużo czasu.
Biedny Kit.
Ludzie mówią, że jest księżniczką. Książę wydaje się być w niej zakochany.
On poszedł do niej. Jeśli to naprawdę księżniczką, może to i lepiej.
Ja już obiecałem małżeństwo. Księżnej Selenie.
Przykro mi, że nie chciałam przerywać.
Możesz mi wybaczyć, madam.
Twój sekret jest bezpieczny.
Nikt inny nie wie o tym miejscu.
Tajemniczy ogród!
To jest piękne!
-Siadaj. -Lepiej nie.
-Powinnaś. -Chyba nie. -Siadaj. -Nie. -Siadaj. -Dobrze.
-Mogę? -Tak.
-Jest ze szkła? - A dlaczego nie.
-Niespomowity. -Dziękuję.
Kiedy zamierzasz mi powiedzieć, kim naprawdę jesteś?
-To może zmienić wszystko. -Czy możesz mi powiedzieć, co najmniej imię i nazwisko?
Nazywam się ...
Muszę iść. Nie zrozumiesz.
Jaszczurki i dynia ...
Czekaj!
Gdzie idziesz? Dziękuję za miły wieczór.
Jaszczurki i dynia?
Książę!
Jakie to nazwisko! Nie wiem!
Wasza wysokość! Przepraszam.
Chcę ci powiedzieć, że twój syn jest niesamowity.
Mam nadzieję, że wiesz, jak bardzo Cię kocha. Przepraszam.
Czekaj!
Gdzie idziesz? Pospiesz się!
Szybko!
Proszę, pospiesz się!
Czekaj!
-Osiodłajcie mi konia. -Nie. Jesteś potrzebny w pałacu.
Twój ojciec oczekuje Cię tutaj.
Ze wszystkich dziewcząt wybierz po prostu ją.
Tak zrobię.
Szybciej, panie Gęsiorze!
Uważaj!
O mój Boże.
Przestań!
Nie, nie, nie, nie.
Przepraszam. Tu będzie być bardzo wygodne.
Kopciuszek.
Podaj nam herbatę i ciastka. Dlaczego jesteś taka szczęśliwa? I mokra.
Byłam na deszczu.
Nie widziałeś go, kiedy tańczył ze mną. -I tańczył z tobą?
Z toba się nawet rozmawiać nie da. Nie nasza wina, to przez tą dziewczynę.
-Tajemniczą księżniczkę. -Tajemniczą Księżniczkę? Brzmi ciekawie.
Ona nie jest księżniczką. To tylko zarozumiała dziewucha!
Wulgarne dziewcze rzuciło się na księcia!
Zatańczył z nia z litości! On nie mógł jej odmówić.
Książę jak najszybciej się jej pozbył.
Goniła go. Szczerze mówiąc jest księciem, a ma taki zły gust.
Wasze kłapanie ozorami nie ma sensu.
Książe nie ożeni się z miłości. Obiecał już małżenstwo księznej Selenie.
Słyszałam od arcyksięcia. To niesprawiedliwe.
Tak. To nie fair.
Witam ponownie.
Dziękuję za wszystko.
To było jak sen.
Ella była niecierpliwa, chciała szybko opisać to co sie stało.
Nie rób niczego nie pamiętam.
To historia opowiadana twoi rodzice o spotkaniu księcia.
Po pierwsze, książę.
Przyszedłeś. To dobrze.
Poślubisz księżniczkę Selena.
Czy nie powiedziałem Ci tego?
Kocham cię i szanuję, ale nie będę ...
Nie mogę wziąć ślubu ze wzgledów strategicznych.
Wszystko, czego potrzebuje to
być odważny i dobry.
I tak ...
Stałeś się dobrym człowiekiem. To dobrze.
Skorzystam z czasu jaki mi pozostał i będę ojcem na jakiego zasługujesz.
Nie możesz ożenić się ze względów strategicznych.
Ożeń sie z miłości.
Znajdź dziewczynę. Znajdź.
To o niej wszyscy mówią. Zapominalska, która zgubiła buta.
Uważaj, chłopcze.
Dziękuję, ojcze.
Dziękuję, Kit.
Kocham cię, synu.
Kocham cię tato.
W południe
wydano obwieszczenie.
Nasz miłościwie nam panujący król rzekł, iż
Tajemnicza Księżniczka,
która nosiła buty ze szkła na balu!
Proszona jest o pokazanie sie w pałacu!
Gdziekolwiek teraz jest, ogłasza się, że
Król będzie się z nią ożenić.
Szukasz tego?
To musi byc ciekawa historia. Opowiesz?
Nie chcesz? Dobrze więc.
Więc ja opowiem.
Dawno temu była sobie dziewczyna, która wyszła za mąż z miłości.
Miała dwie córki. To wszystko było dobrze.
Ale pewnego dnia, jej mąż, miłość jej życia,
zmarł. Następnym razem wyszła za mąż za człowieka, który miał już córkę.
a cokolwiek ona złożona...
To był męczące patrząc co dzień na jego córkę...
Chciała wydać jedną ze swych córek za księcia.
Ale on zakochał sie w dziewczynie w szklanych butach.
i tak jej zycie stało się koszmarem.
Tak, wydaje się, historia kończy.
Nie wiem. Powiedz mi.
Gdzie go ukradłaś?
-Dostałam je. -Dostałaś? Nie ma nic za darmo. Za wszystko trzeba zpłacić.
To nie prawda. Dobroć jest darmowa.
-Miłość jest za darmo. -Miłośc nie jest za darmo.
Oto oferta.
Nikt nie uwierzy, że to brudna dziewczyna bez rodziny.
Ale jeżeli juz staniesz cenną żoną księcia
będzie inaczej. Po ślubie osadzisz mnie na wysokim miejsu w pałacu.
Anastazja i Grisel wyjdą za mąż za bogatych kawalerów.
I bede mieć władzę jak ten chłopiec.
On nie jest chłopcem.
A kim ty jesteś? Jak można odpuścić królestwo?
Zostaw to mnie. Tak więc, wszyscy dostaną to co chcą.
Nie!
-Słucham? -Może nie dałam rady ochronić ojca przed tobą!
-Ale księcia ochronię! -Popełniłaś błąd!
Nie! Dlaczego jesteś taka podła?
Nie rozumiem dlaczego?Byłam dla ciebie miła..
-Miła dla mnie? -Tak! Nie zasłuzyłam na takie traktowanie!
Dlaczego to robisz?
Dlaczego? Ponieważ jesteś młoda i niewinna
i dobra. A ja ...
Nie!
Skąd to masz? Znalazłam u jedenj z moich sług.
Tajemnicza Ksiezniczka Nie księżniczka.
Możesz sobie wyobrazić, jak bardzo byłem zaskoczona.
-Nie powiesz nikomu? -Nawet moim córkom
Nikt nie musi wiedzieć. Uratowałaś królestwo od zguby.
-Bedzie tak jeżeli chcesz mojego milczenia. -Grosisz mi?
Tak.
Czego chcesz?
Chcę być hrabiną. I żeby moje córki poślubiły bogaczy.
Dobrze.
Dziewczyna? Rób, co chcesz.
Ni dla mnie nie znaczy.
Gdzie go znalazłeś? -Na Drodze. -A Dziewczyna?
Nie ma. Nikt nie wie gdzie jest.
Może to i lepiej ale nie trać nadziei Kit. Bądź mądry.
Ludzie muszą wiedzieć, że królestwo jest bezpieczne.
Jeśli król ma królową, się następcy.
To zapewni przyszłość. Jestem królem!
Chcę, żeby ją znaleźli. Nawet jeśli mnie nie chce, muszę zobaczyć ją jeszcze raz.
A jeśli jej nie odnajdzemy, musisz poślubić księżniczkę Selenę.
Dla dobra królestwa.
W porządku, zgodzili się. Ale Arcyksiążę ...
-Ale ty dopilnujesz wszystkiego. -Oczywiście, Wasza Wysokość.
Dalej.
Ten but podróżował przez całe królestwo.
Mierzyły go wszystkie kobiety, bogate i biedne.
Spróbujmy.
Tu będzie dobrze.
Ostrożnie.
To zapewne drożdze.
Arcyksiążę dawał z siebie wszystko aby
Udowodnić Królowi, że dziewczyna się nie znjadzie.
-Nie przesadzaj. -To jest moje! -Odbierzcie jej buta.
-Czy mogę załozyć go na drugą nogę? -Raczej nie.
Ktokolwiek próbował pantofelek nie pasował.
Co jest nie tak, kapitanie? Nie znaleźliśmy dziewczyny.
-Przepraszam za naszego Króla. -Daj spokój. Nie poddawaj się.
Zostało jeszcze kilka domów. Sprawdzamy wszystkie.
Mamo, przyjechał!
Nadchodzi!
Panowie, co za wspaniała niespodzianka. Czy możemy prosić o chwilę?
Oczywiście. Tędy proszę.
Ella nie wiedziała, kto zawitał na dole.
Ponieważ była pewna, że nikt nie przyszedł, aby ją zobaczyć.
Spuchła.
Spróbuj ponownie.
Dość!
Lekki ukłon.
Wiedziała, że czas spędzony z księciem stał się wspomnieniem.
Tak jak chwile spędzone z ojcem i matką.
oraz jej dzieciństwo.
Już prawie weszła!
Dobrze. Skończyliśmy tutaj, kapitanie.
Może los jeszcze uśmiechnie się do dziewcząt.
To prawda, proszę pani!
Słyszysz to?
-Nie, proszę pana. -Tylko na chwilę.
Proszę pani, nie ma innych dziewcząt w tym domu?
-Nie wiem. -Czy nauczyła pani kota śpiewać?
-To tyle na dzisiaj. Daj spokój. -Ale ona kłamie, Arcyksiążę
-Bzdura! Uważam, że pani -Arcyksiążę.
Wasza Wysokość.
Ładny śpiew.
Wasza Wysokość, ja ... Kapitanie proszę
sprawdzić dom. Z przyjemnością, Wasza Wysokość.
Mowiłam juz, że to nikt ważny.
Panienko.
Masz obowiązek stawić sie na rozkaz króla.
Zabraniam ci! Królewski nakaz został na nią nałożony!
Kim jesteś aby podważyć rozkaz króla?
Jestem jej matką.
Ty nigdy nie czy będziesz moją matką.
Chodź, panienko.
Nie zapominaj, czym jesteś!
Czy to powinno tak być?
Nie ma już magii, która może jej pomóc.
Wzięła na siebie ogromne ryzysko i stała się taka jaka powinna być zawsze.
Bądź odważna i dobra.
Kim jesteś?
Jestem Kopciuszkiem
Wasza Wysokość
Nie jestem księżniczką.
Nie mam powozu.
Nie mam rodziców Ani posagu.
Nie wiem nawet czy but bedzie na mnie dobry.
Ale jeśli się zgadzasz...
Czy zaakceptujesz mnie taką jaką jestem,
czyli dziewczyną ze wsi, która Cię kocha? - Oczywiście, że tak.
Jeżeli ty zaakceptujesz mnie, takim jakim jestem.
Czyli jako studenta, który jest królem.
Siadaj.
Ella! Droga siostro, przebacz nam.
Idziemy?
Wybaczam Ci
Z lub bez pożegnania, ona i jej córki szybko wyjechały.
I nigdy więcej nie przybyły do królestwa.
-Zapewne by się polubili. -Musimy zrobic Ci portret.
-Nienawidzę siebie portretach. -Będzie dobrze.
Mam odwagę. I wszystko będzie dobrze.
-Gotowy? -Zawsze gdy jesteś przy mnie.
Moja królowa. Mój król.
Więc Kit i Ella byli małżeństwem. Nie mogę powiedzieć,
jako wróżka, lepszego króla to królestwo nie miało.
Trzeba patrzec na świat nie takim jakim jest lecz takim jakim mógłby być.
Aby w to wierzyć potrzeba trochę odwagi i zyczliwości.
I czasami, nieco magii.