Ti que es, un can ou unha vaca?
Son un can, pero non só un can.
Son un can empalmado. Mirade.
Ben, é aí.
Está a caca lista?
O da caca, recibido.
Hostia. Era grande o can ou?
Pequeno, pero eran sete cans.
Hai tres razóns polas que é mala idea.
Unha: polis. Dous: cans. Tres: Asociación do Rifle na porta.
SE LES ISTO, ES BRANCO DE DISPARO
Non te preocupes, Dean. Meréceno.
Nunca dan doces.
Lembrades cando fixeramos algo así?
Dean rompera o brazo.
É porque botou a correr só e caeu nun foxo.
Se queda preto de nós, iralle ben.
Veña, hai que facelo!
Vale.
Vamos!
Estase facendo ben grande.
Merda!
Non!
Caca na boca!
Saiamos de aquí!
Non podemos! Hai xente aí!
Non disparen! O espantallo prendeulle lume á casa!
Ninguén dentro! Chama a emerxencias!
Meu, estás sobrerreaccionando de verdade!
Santo...
Chama a emerxencias!
Ei, mirade! Pois si que dan doces!
Estamos nun problemón!
Ai, Deus! Meu pai vaime matar!
Veña, vamos! Saiamos de aquí!
Agardade! Teño unha idea!
Quen ten un boli?
Usa a pixa de Wes!
- Axiña, di un nome! - Zeus.
Un de neno!
- Ricky! - Vale.
E un apelido.
Téñoo! Stanton!
Vale.
Non! Que? Ese é o meu apelido.
Como? Non te chamas Ricky.
Veña!
Vamos!
Mira isto.
Neno idiota prende lume á chaqueta nunha broma.
O mellor: a súa nai escribiu o seu nome no colar.
"Ricky Stanicky"? Que imbécil.
Malas noticias.
Ningún Stanicky neste distrito escolar.
O neno será de fóra.
Merda.
É incrible que iso funcionase.
Nenos, creo que fixemos un amigo para toda a vida.
FÍXOO RICKY STANICKY!
FOI STANICKY!
RICKY STANICKY ESTIVO AQUÍ
FÍXOO STANICKY!
FOI STANICKY!
CONDUCÍA STANICKY!
HOXE EN DÍA
Queres tomarlle algo rápido?
BENVIDO, BEBÉ WHITAKER
¿Por que tomar algo rápido...
RICKY CHÁMAME
...podendo beber lento?
En Finlandia, o país máis feliz, inventamos a bebida lenta.
É a cervexa que queda no garaxe. Hai que ir por máis?
Non, así está ben.
Segura?
- Si, isto ten unha pinta xenial. - Si?
Sería un bo traballo complementario:
"Festas prenatais de Erin e Dean."
- Gústame. - Si.
Aí Gilbert Gains decatouse de que a resposta á violencia das bandas
pódese atopar na chave de drenaxe dunha trompeta ben usada.
- Que é iso? - O programa Heroe da semana.
É sobre xente común que fai cousas incribles.
O meu produtor quere que pida traballo aí. El ten un bo contacto aí.
A que esperas?
Para que a MFMBC me teña en conta, necesito mellores encargos,
pero só consigo historias sen importancia de bebés.
Falando de bebés, podes colgar estas fotos por min?
- Alí. - Si.
Son fotos do bebé de JT e Susan.
Mi madriña! JT naceu con dentes de adulto?
Que dis? Ten os dentes bonitos. Mira.
Bonitos? Se parece un Hitler do monte.
- Ves bonitos todos os bebés. - Todos o son.
Si, claro.
E os mandos quedan pegañentos 20 anos.
Ter fillos tamén ten cousas boas.
- En serio? - Si.
Non lembro os meus pais véndoo así.
Non cres que gozaron tendo fillos?
Non importa.
O que temos é moito mellor. É o que sempre falamos.
Eu quérote.
Ti quéresme.
Queremos a Paul.
Non necesitamos a ninguén.
Meu Deus, JT, déixame en paz.
É a miña festa prenatal. Tomarei unha copa. Unha.
O Dr. Kurihara dixo que podía. Ola.
É parte do complexo médico industrial.
A matrona Maggie púxoche dieta vegana
e nada de alcol.
Pero non es a matrona Maggie, es o meu marido.
Si, e axudante masculino co parto. É o meu deber.
Non digas iso, valo facer vomitar.
Poden vomitar aí dentro?
É JT o teu axudante?
Si, tamén quere estar espido cando naza o bebé.
Espido, non.
Só estar sen camisa para abrazar o bebé pel con pel.
Trátase de crear o vínculo.
- Ben. - Colle, ho.
Cuarta chamada de Ricky en 20 minutos.
Mira que quere. Leva amolándome todo o día.
- En serio? - Si.
De acordo.
Stanicky, que pasa, meu? Como vai a cousa?
Póñoche té, non viño. Non bebas.
Si, mira, estou facendo cousas agora. É que...
En serio?
Vale.
Ben, faime un favor.
Que alguén me chame cando saias da cirurxía.
Estás ti só?
Merda, meu, que putada.
Pois moita forza.
Mandámosche enerxía positiva dende aquí, tío.
Tamén te quero.
Que está pasando? Que dixo?
Volveulle.
- Volveulle o que? - O cancro.
Deus. Pensaba que xa estaba fóra de perigo.
Pobre home.
Van ter que extirparlle o outro testículo?
Pódese? Pensei que facía falta polo menos un para vivir.
Que? Iso son os riles, panoco.
Onde está el?
Nun hospital en Albany.
En Albany? Por que está en Albany?
Voou dende Nairobi para verse cunhas fundacións
e tivo un ataque.
Van abrilo esta noite.
Deberías ir ata alí. O pobre home está só.
Non podo. E a festa prenatal?
E vai vir Summerhayes.
Preocúpache o teu xefe? Veña, só é algo laboral.
Ricky sempre estivo para apoiarvos.
Vai. Encárgome eu de Summerhayes.
Que? Non.
Chámao e dille que tes unha urxencia familiar.
Debes ir con Dean.
En serio? Non podemos pasar del os dous.
Si que podedes.
Quizais sexa un alivio para el non vir a unha festa prenatal.
Pois parece que imos a Albany.
Tiñas razón, o de Summerhayes foi un gran acerto.
O demo está nos detalles.
Canto tardastes! O voo sae nunha hora.
Estabamos executando o noso xenial plan de última hora.
Quen chamou como Stanicky?
Que importa iso? Funcionou e punto.
Zafamos da prenatal e con entradas para Marc Rebillet!
Como as conseguiches?
Un tío do noso traballo rompeu os nocellos onte.
Caeu da árbore ó coller o globo do fillo.
- Pobre. - Deunos as entradas.
Cona, tedes sorte.
Sempre vos ocorren merdas destas.
Á boa xente pásanlle boas cousas.
Iso mesmo. Atlantic City, alá imos.
Imos dalo todo en Nova Jersey!
Non é o mesmo, pero é agradable.
Tes que ter sexo de lado, coma as morsas.
Non croca a cabeza do bebé?
Liam, un amigo, ten croques de pirola na cabeza.
A nai tería unha vaxina pequena.
Estou preocupado por Whitaker.
- Ídeslle poñer Whitaker? - Si, é un apelido.
- Iso está ben. - Si, grazas.
Normas: móbiles apagados para non sermos rastrexados.
Si.
A ver, Wes.
- Son Wes. - Biblia.
Vale. Que temos?
Ricky volve ter cancro.
- Ai, non. - Si.
Opérase en Albany.
É terrible. "De urxencia..."
Por que ten que ser cancro?
Non se preocuparán? Pasaremos por quimio de novo?
Si, e así irmos directos á World Series.
Está ben, un último asunto antes de aterrarmos:
o móbil de Stanicky. Actualiza Instagram.
Alá imos.
"A vida é fermosa."
- É. - "E a amizade tamén.
Grazas ós amigos por estar comigo."
- Ben. - Vale, xa acabamos?
- Hora de emborracharse? - Si.
Brindemos. Por Ricky Stanicky.
Por Ricky Stanicky.
O mellor amigo que nunca tivemos.
O TRIDENTE DOURADO
MARC REBILLET SÓ UNHA NOITE (ESGOTADO)
Fóra da puta cama, fulana.
Érguete, érguete e vaite.
Hora de espertar, fulana. Esperta.
- Ben. - Deus, que bo!
Foi estupendo! Grazas, Ricky Stanicky!
- O puto xefe dos loops! Si! - Incrible, meu!
A culpa que sinto pagou a pena.
- Si. - Por que sentides culpa?
Puidemos contárllelo e aforrabamos a angustia esa.
Non, porque as entradas de Rebillet topámolas esta mañá
e elas levan semanas coa prenatal.
Si, pero son tías fortes.
Seguro que esquecerán que nos zafamos desa festiña.
Non é unha festiña. É a miña festa prenatal.
Un Jack con cola.
Para min unha Dos Equis.
Tes vodka orgánico?
- Calquera vodka. Calquera. - Grazas.
Tomarei un Belvedere só e un prato de luras.
Non, Rod. Non. Mal.
Segue aproveitándote de clientes e vas fóra.
Encántalle pórme en apuros.
Son calquera cousa menos aproveitado.
Íavos compensar polas luras.
En serio? E como?
Fago un show nocturno no casino Slot Swamp.
Pásovos, a metade de prezo.
Que tipo de show?
Mirade isto.
- Toma. - Hostia!
"Rod Rock Duro, primeiro rock and roll para adultos de South Jersey."
Non é a loucura que parece.
A maioría de cancións falan da masturbación.
Todos o facemos, non?
- Si! - Xenial.
Non creo que poidamos ir ó show.
Invitámoste a unha se baixas a man das pallas.
Es un óso duro de rillar.
Cantas cancións sobre masturbación para gañar a vida?
Fágoo todo eu.
Moitas cancións sobre exacular.
Sorprende canto material hai diso.
Beat It, Michael Jackson.
Wind Beneath My Wings, Bette Midler. The Strokes.
Son o único no mundo que se decatou diso.
- Si, case custa crelo. - Xa.
Barry, os amigos invítanme á copa ó final.
Tamén imito. Di personaxes. Podo. Teño experiencia.
- Teño un bo para ti. - Si.
Por que non imitas a quen lisca antes de que chame a seguridade?
Non, non pasa nada.
Queremos ver iso. Tráelle esa bebida.
E as luras, Barry.
Babeco. É xenial o tío.
Que queredes que faga? Gústavos Owen Wilson?
Encántanos, meu.
- Si, está ben. - Encantaríame Owen Wilson.
Cando na historia da nosa relación criches
que non podía imitar o adorable Owen Wilson?
Fas xenial de Owen Wilson. Sáeche moi ben.
É aceptable. Non é tan bo.
Grazas. Permitídeme...
Aquí tes as luras.
Si, vello, pero bo.
Mira esta teta, neno!
Quizais a última que vexas no resto da túa vida.
Non bebas máis, mamá. Poste odiosa cando bebes.
Deixa de queixarte, zoupón do carallo.
Queres saber como te parín? O teu vello batíame na porta de atrás
e escorreu algo e entroume na hamburguesa.
Sabes en que te converte iso? Nun bebé feito da merda.
É certo, non es máis que merda e sempre serás merda!
Iso é de Downton Abbey?
Non, iso é...
Un episodio da miña xuventude.
Xa.
É hora de ir apostar, ou, rapaces?
Claro. Onde imos?
Copper Bonnet, que ten mesas a 50 centavos.
Sen tantas putas, pero máis amables.
Non se amolan se lles cepillas o pelo.
Si, Rod, creo que imos quedar por aquí.
Aquí, xenial. Son amigo do camareiro, Barry.
Ronnie Empalmado, imos ir ó noso aire,
xa temos plans, e imos ter que deixarte.
Ben, capto a mensaxe.
Mirádesme e vedes outro imitador cutre, non?
Grazas por entendelo, meu. Es un bo tío.
- Que demo, meu? - Que?
Non tiñas que ser tan túzaro.
Que? Non fun túzaro. Que fixen?
Que? Fun un imbécil?
Chamáchelo "Ronnie Empalmado." É "Rod Rock Duro".
Certo. Síntoo.
Non o sabía: o rariño das pallas é moi sensible.
Rod. Oe, Rod.
Son miñas.
Quería desculparme polo que aconteceu aí.
Os meus amigos querían ter unha quedada exclusiva entre nós,
pero non estivo ben.
Dá igual, enténdoo. Ocorre sempre.
Vides a Atlantic City nos vosos Toyota Avalon
con soldos de anestesistas.
Camiñades pomposamente coma xefazos. Direivos:
perdemos a Joan Rivers e a Michael Jackson por vós.
Ningún de nós é anestesista.
- Non vides pola convención? - Non.
Entendo, meu.
Mírasme e ves un tolo saído dun circo, non?
- Non, ho. - Son máis ca iso.
Son un actor ben bo.
Xa verás.
Merda.
Quen son?
Fans tolos que trato de evitar.
Marcho correndo. Toma a miña tarxeta.
Lembra ese nome.
Prométoo: significará algo algún día.
Non me sorprendería.
Arre demo!
Meu Deus, si! Si!
- Dáme os meus cartos xa! - JT!
Agora non, Dean! Estou gañando!
Marcharei da cidade coma un gañador!
Susan está de parto.
Isto foi unha mala idea. Sabíao!
Para. Agora xa foi, marica non chores.
Quen sabía o do adianto do parto?
Seis semanas antes.
O meu bebé nacerá seis semanas antes. Estará ben?
Estará ben. Nacen bebés seis semanas antes a diario.
Nacín seis semanas antes.
Merda! Vamos!
PROVIDENCE CENTRO DE MATERNIDADE
Susan Levine. Que habitación?
- Levine? - Si, Levine.
Aquí estamos. Ela e o bebé están na 208.
Xa tivo o bebé.
O bebé Whitaker.
Non planeaba o nacemento así.
Quería que naceses na costa de Goosewing Beach.
Sabes cal era o meu plan de parto? Que estiveses aquí.
Por que non leva camisa?
Estou pel con pel co meu fillo, Leona.
É un modo probado de regular a temperatura do bebé e iso cálmao.
Non serven as mantas para iso?
É un cacahuete pequeno.
Deberiamos chamalo Camarón. É un cacahuete pequeno.
Non lle chames Camarón ó meu neto.
Os camaróns son as cascudas do mar.
2,7 kg está ben nun bebé setemesiño, non, mamá?
Está perfectamente.
Quero saber onde estabades onte á noite.
Chamamos os hospitais de Albany
e non hai rexistros do tal Ricky Stanicky.
Si. O último que me dixeches foi que tiñas que ir velo porque ten...
Que tipo de cancro?
Anal.
Pensei que era testicular.
Era testicular, pero estendéuselle ó ano.
Si, tiveron que extirpalo.
O ollo do cu?
Só a parte do labio exterior.
Labio exterior? É un babuíno?
Veña, Wes, que pasa aquí? Onde estabas?
Vale.
Era mentira.
Foi todo mentira.
Que é mentira?
Todo o de Ricky Stanicky.
Era... unha parvada.
JT, de que está a falar?
Si, Dean, de que fala?
De que Ricky Stanicky mentiunos, vale?
Non tiña cancro.
Cando fomos ó hospital,
estaba alí con champaña e nunha limosiña.
Hoxe era o seu quinto aniversario
de estar sen cancro.
Logo finxiu ter cancro
para celebrar non ter cancro?
Si.
É típico de Rick. Ten un sentido do humor raro.
Teno. Si.
Estaba en Albany cos da Fundación Give Green
e quería celebralo con nós.
Gastounos unha broma.
A Fundación Give Green?
Si. Oíches falar deles, Leona? Son estupendos.
E por que non nos chamaches para dicirnos que el estaba ben?
E como tiñas o móbil apagado?
Foi todo rápido. Ricky levounos a un monólogo,
e non permitían móbiles,
e despois, a noite témola borrosa.
Quería estar aquí para ti nisto.
Desexaba isto máis ca ti.
Saca o bebé de aí e dállo a súa nai!
Iso que fas é noxento!
Non. É perigoso separalo. Déixao chuchar.
Si, bo rapaz.
Este hippy dos collóns.
Quizais lle rife a Ricky cando o vexa no bris a semana que vén.
Que é o bris?
- Unha cerimonia de circuncisión. - Soa a nome de sopa.
Dubido que el poida asistir, que pena.
Por que non?
- Ten traballo, en Nairobi. - Non.
Wes axudarao recadando fondos en Providence o sábado á noite.
Lembro que eu xa cho dixera...
- Si. - Xenial.
Ben, o bris é o domingo, así que pode vir.
Si, sempre que o seu voo non saia tarde o domingo.
Iso é ridículo.
Se está aquí o sábado,
como non queda un día para ver o bebé?
Por que non ía facelo?
Tedes toda a razón.
Debería quedar un día máis. Voume asegurar.
- Que collóns, Dean? - E que ía dicir, meu?
Todos mirándome. Estabas a coidar do bebé Whitaker.
Nome feísimo, por certo.
- Eu só... - Tiñas pánico.
Pánico eu? De que falas? Ti es o que case nos delata!
Fixeches plans con Stanicky. Non é un show unipersoal.
É unha mentira fráxil.
Só usaremos a Stanicky os tres xuntos.
E logo as roldas de golf con Ricky que JT cobrou á túa empresa?
- Non estabas. - Eh?
Cobrei as roldas de golf porque non tiñas cartos.
En serio, Wes, que pasou alí dentro, meu?
Mira, Keith criticoume a hostia para que buscase traballo
mentres durmía todo o día e pulía a pel dos pes enriba do lavabo.
- Que cona ten iso que ver con Stanicky? - Necesito un descanso!
Keith pode ser moi opresivo.
Ás veces penso que vivo no Conto da criada gai.
Fun a unha granxa de marihuana onde fan leite de cánnabis.
Usaches a Stanicky para pillar leite?
- Ti non probaches ese leite. - Non.
- É delicioso. - Mellor.
Dan marihuana a esas vacas con sorte
porque cando as muxen, bum!
Crema espectacular.
- Que dis? - Crema espectacular.
CIDADE DE RESIDENCIA DE CHELO
Estamos fodidos. Moi fodidos.
Non merecemos isto. Só contamos unha mentira.
Centos de veces durante moitos anos.
Quizais esquezan que convidaron a Stanicky ó bris.
Estarán ocupados coa familia e amigos, e recortando penes.
Non van esquecer que o convidaron, Wes.
Xa sei. O meu colega Jonesy traballa nun obituario en liña.
El pode eliminar a Stanicky.
Gústame. Matémolo.
Baixade as mans, pailáns. Os obituarios dan detalles.
Amigos, familia, cemiterios...
Logo todos quererán ir ó funeral.
Vale, Dean. O teu negativismo non axuda.
Tamén podemos aplicar o meu plan orixinal
e contarlles a verdade.
Cala a puta boca. Non imos contar a verdade.
Non se contará a verdade, vale? Aquí imos facer o correcto.
Dicir a verdade non é o correcto?
Si, panocos.
Lembra a verdade, crema espectacular.
Onte, mentres fun en segredo ó concerto de Marc Rebillet,
a miña muller daba a luz ó meu fillo, soa.
Se se sabe, divórciase de min.
Se meu fillo se decata, é o fin.
Iso queres, Wes? Destruír unha familia enteira? Eh?
Ei, agardade un segundo.
E se contratamos un actor para facer de Stanicky?
Poñémolo ó día nisto, contámoslle todo que debe saber.
Veña. Gústame isto. Sigue.
Podemos darlle a biblia, non?
Que a estude uns días
e logo que veña ó bris un par de horas
e que faga de Ricky Stanicky.
Vale, pero onde imos atopar un actor?
Gary Polisner? Sae nos anuncios de Red Robin.
- Si? - Si.
É o tipo que di: "Queres máis patacas rústicas? Si!"
- É Gary? - É Gary.
- Ben por el. Adoro eses anuncios. - Ben por el.
Pequeno problema: Gary sae con Carly, curmá de Erin.
A curmá Itt? A rapaza do pelo que toca o chan?
Si, pero tranquilo.
Sei dun actor non coñecido.
ROD RIMESTEAD ACTOR EXPERIMENTADO
ROD ROCK DURO
Agarra ese pau, lubrica a man con cuspe,
déitate de costas, agora toca facerse unha palla.
Cando se che empalma, debes agarralo
para que saia a crema do carallo. Desempaquétao.
Botar leite polo pene.
Botar leite no bandullo.
É un bo día para matarse a pallas.
É un bo día para exacular outra vez.
Oh, nena, mastúrbome a diario.
Quero dicirche que me masturbo de formas innumerables.
Quero tocarme a gaita día e noite,
si.
Grazas por vir hoxe, señoras e señores.
Ponme cacheiro estar aquí. Moito.
- Gran show, Rod. - Bo público.
Rod, eses tíos volven estar aí.
Fai falta cervexa.
Rod Rimestead, actor, como o podo axudar?
Si, Dean, lémbrote.
Un evento?
Sabes que? Déixame ver a miña axenda.
Si, parece que estou libre.
E a nosa amiga con plumas aínda non soltou a bóla de golf
que lanzou o Dr. Dominic Dipasquale de East Greenwich
cerca deste búnker do campo hai seis días.
Pero poden contar coa Canle 6 ata que esta apaixonante saga acabe
ou poden ir a canle6.com e acceder á nosa pato-cámara en vivo.
Podes crer que estudei xornalismo tres anos para esta puta merda?
É broma? Adoro esa historia divertida.
Non te compadezas.
Vale, é unha merda. Sinto vergoña allea.
Grazas. Es moi considerado por pasar tempo comigo.
- En serio. Grazas. - É broma?
Como ía perder este acontecemento?
Sabes quen quere vir coñecer a Ricky mañá?
Si, Leona. Seino.
Carly.
- Carly, a do pelo ese? - A miña curmá, si.
Que foi de Gary Polisner?
Xa sabes, están xuntos,
pero segue a Ricky en Instagram. Gústalle a súa obra benéfica.
Esa pata non vai ir a ningures.
Imos comer algo e volvemos nunha hora.
Quero pero non podo. O meu deber está nesa pata.
Se non se ergue, quedo aquí.
Se non se ergue, eh?
Non! Paul!
Paul, volve aquí!
- Paul! - Vállame Deus!
Non! Paul!
Vállame Deus! Volve! Paul!
- Paul, sae de aí! Deféndete! - Aguanta a respiración!
Aguanta aí, meu! Deféndete!
Santo ceo! Dean, fai algo! Tes que sacalo de aí!
Paul!
Mellor pospoñemos o do xantar, vale? Síntoo.
Que imbécil es.
AEROPORTO INTERNACIONAL DE RHODE ISLAND
Só quero deixar constancia e dicir que é unha idea moi mala.
Por que? El imita famosos.
Custaralle imitar alguén que ninguén coñece?
Si, sairá ben.
Sairá ben. Décheslle a biblia, ou?
- Si, e o móbil de Stanicky. - Ben.
Todo, o seu Insta. Chameino por FaceTime.
Expliqueillo todo.
Sendo borracho, é un pro nestas cousas.
Ben.
Deus.
Por favor, que non sexa a bolsa de lixo.
É o da bolsa de lixo. Non.
- Meu. - Pero que demo?
- Ola, meus. - De que vas colocado?
Non mintas. De que droga vas colocado?
De ningunha.
Non mintas. Súas coma un colocado.
Súo porque non vou colocado.
Levo tres días sen beber.
Levo tres días superando o meu récord.
Non podes deixar de beber agora. Precisamos que esteas ó 100 %.
Non podo beber. Ricky Stanicky está en rehabilitación, non?
Certo. Si, Ricky leva limpo e sobrio xa sete anos.
Que máis dá? A xente volve recaer.
- Si. - Que estás...?
- Que fas? - Carteira. Boca.
Pona... Si.
Vino en Intervention. Ten recaídas.
O coiro calmarao. Reláxate. Está ben.
Si.
Estás ben?
Tiven un par destas no avión. Pasan.
Simpático o tipo co que saín do avión. Axudoume.
Que tipo?
Estaba aquí agora. Non o vistes?
Ollos rizados, beizos longos e louros. Tatexa.
Que tal se tomamos un chisquiño de vodka?
Para reducir o efecto. Vale?
- Un pouco. - Non.
Contratástesme para facer de sobrio.
Vou facelo con integridade artística.
Que é iso? Alguén ferve lagosta?
Ferver o que?
Oh, Rod...
Non é o que parece. Só é mexo.
Grazas a Deus.
Non podo crer que me recollades nesta cousa.
Que?
Neste petroleiro contaminante, asasino da Terra.
Se a túa xente me ve neste traste, iso delataríame.
Ten razón. Ricky é un abrazaárbores.
Con el limpamos a baía de Chesapeake, lembras?
O partido entre os Pats e os Ravens. Foi bo.
- Quen é? - Ninguén.
Quen é o banqueiro do xogo?
Cartos por adiantado. O mínimo do SAG.
983 dólares ó día. E unha comida tras seis horas.
Nin de broma estás no sindicato.
Metade agora e metade ó final.
- Iso é un no bueno. Por adiantado. - Non negociable.
Vale, entón é bueno.
Non podemos levalo ó bris cheirando así.
Wes, levarías o Sr. Stanicky á túa casa,
ducharíalo e levaríalo á casa de JT?
Ricky. Sr. Stanicky é o nome do meu pai falso.
Non penso que iso sexa boa idea.
- Teño mofo na cortina da ducha. - Non sexas parvo.
Erin e eu arranxaremos iso. Estaremos alí antes ca ti.
Fai o que poidas. Que estea presentable, por favor.
Presentable? Como te atreves?
Como amigos meus, debedes evitar que me laven cunha mangueira.
Avoa mexapantalóns, cala a puta boca, vale?
Non estariamos nisto
se non cheirases a colchón de asilo.
Isto é moi hostil.
Grazas. Comezo a sentirme un pouco humano de novo.
Si. Permíteme preguntarche algo.
- Es alcohólico empedernido? - Si.
E como estás tan musculoso?
Tomo moitos esteroides.
Tamén son adicto a eles.
Deus, son bos.
- Saíches do armario? - Si.
Deume por aí ese día.
- Este é o teu... - Mozo. Keith.
Por suposto.
Por certo, deille a entender que eras bisexual.
Que? Por que?
Porque sería raro que non o foses, xa que saímos.
Saímos? Ti e mais eu? Saía iso na biblia?
- Non lin iso. - Non, non sae aí.
E por que demo non o pon aí?
Porque non llelo podía contar a eles.
Non sabía como iría todo na miña primeira cita con Keith,
entón díxenlle que me vía con Ricky Stanicky,
por se non saía ben a cousa.
Foinos ben e díxenlle que romperamos.
Vale, non é nada.
Lamentablemente, Keith aínda te ve un pouco coma unha ameaza.
Vale, sóltao todo xa. Debo sabelo todo.
- Que lle dixeches que fixemos? - Como?
Para con esas merdas.
Xogamos a Winnie the Pooh e o pau de mel?
- Que? - Metemos ananiños na cova?
Barbeiro do revés? Afeitado con salsa?
- Non! - Soro facial reseso?
Só tivemos un par de citas.
Non o fixen por ti, intúo.
Tampouco es un trofeo, orelludo.
Que é isto?
É só...
Algo dun libro de nenos co que estiven enredando.
Ei, alí está! O noso mohel, o rabino Greenberg.
Podes chamarme rabino Escachaberg.
É que fai monólogo cómico no Comedy Connection.
Quizais non poida comer xamón, pero sen dúbida podo ser un xamón.
Bolos de queixo?
Non. Os mohels preferimos os minipitos.
Ai, non.
Oíde, os meus servizos hoxe aquí son gratuítos.
Agora xa sabes, vale?
Considero isto un mitzvah.
Non quero cartos, pero acepto propinas.
- Unha broma detrás doutra. - Si, non para.
- Tes fame, supoño. - Sempre.
Por favor, énchete antes de... Vamos. Todo por ti.
Si. Vai coller iso. Come.
Afástese da babka, señorita.
Virxe santa!
Podo tomar xinebra con tónica? Que sexa dobre.
- Que carallo fai Summerhayes aquí? - Inviteino.
- Deus. - Nena, por que o fixeches?
Porque é o teu xefe.
Si, non quero pasar tempo co meu xefe.
Por que non? Invitáchelo á festa prenatal.
Iso é diferente.
Na cerimonia de corte de pirola, non o quero.
Estás sendo antisocial. Vai saudalo. Os dous. Ide.
Xenial. Isto é xenial.
Se agora Stanicky a caga, perdemos o emprego.
Onde está? Debería estar xa aquí.
Explícao de novo.
É un conto infantil sobre unhas sementes que voan coa brisa.
O único que queren é chegar ó cumio da montaña.
Pero hai unha pequena semente
á que a brisa leva ós pés da montaña.
E ela pensa: "Merda!"
Pero, cando comeza a chover,
toda a auga empeza a fluír pola ladeira da montaña directa ata ela.
Entón, brota e medra ata ser a árbore máis grande de todas.
Máis grande aínda que as do cumio.
A mensaxe é
que podes triunfar na vida sen importar onde comeces.
Esa historia é furrica quente.
De que estás a falar?
Veña, ho. Non es granxeiro. Que carallo sabes ti de sementes?
A mensaxe é absurda.
Pobres nenos converténdose en árbores, non ten sentido.
- Certo. É estúpida. - Non?
É estúpida. En que merda pensaba?
Xa. Debería abandonar.
Non, non quixen dicir iso.
Só que é unha puta merda porque non é auténtica.
Non por iso debes deixalo.
Contareiche algo, vaqueiro.
Hai anos, fixen un show canino para adultos nun barco.
Dous cadelos fodendo na posición do misioneiro.
Si. Oíches ben. Misioneiro. Cara a cara. Algo auténtico.
Era bastante conmovedor.
Atlantic City volveuse woke e non os deixan foder no escenario.
Fixen o show con tíos disfrazados de can,
pero xa non había esa maxia, explícome?
Non.
O tema é que fracasei. Rendinme? Arre demo que non.
Pregunteime que é o que me gusta. E logo foi sinxelo.
Cantar, actuar e contar chistes verdes.
E foi entón cando naceu Rod Rock Duro.
Ti, señorito,
agora sabes que os teus cans xa non poden foder facendo o misioneiro.
Agora tes que preguntarte que che gusta.
- Que me gusta? - Si.
A ver.
Si, gústanme os bufos de cerámica. Encántame a brétema.
Encántame a brétema. Si.
Hai algo que che guste
que teña algo en común cun ser humano normal?
- Gústame o Nadal. - O Nadal. Perfecto!
- Ben. - Coma a todos.
Si. A todos, non. A Keith non lle gusta demasiado agora.
- Non lle encanta o Nadal? - Antes, si, pero...
Dende que os seus pais souberon que saímos,
non o volveron invitar.
Iso é unha merda.
Si. Eles saberán. Non haberá máis club do xamón curado para eles.
Oxalá tivésemos unha tradición de Nadal nosa.
O Nadal é a festividade máis gai, meu.
Decórase a árbore con ouropel.
E Pai Nadal ten que ser un gordo?
Non podía estar musculado?
Non lle piden os elfos unha bici estática ou unha esteira de ioga?
Iso si que é auténtico.
Si, a nosa historia de Nadal.
Grazas por vir, Ted.
Sei que un bris non é o máis agradable.
Non, alégranos que nos invitases, JT.
É xusto o que Ted necesitaba.
Estivo obsesionado coa fusión con World River.
Si.
Unha festa de circuncisión é o meu plan de relax.
Onde está Gary? Non viña?
En clase de improvisación en Trinity. Virá.
- Vistes o seu novo anuncio? - Si.
Marchou.
Quen marchou?
- O meu gran suceso desta semana. - Cobres un xuízo?
Iso fano xornalistas de verdade.
Cubro unha pata cunha bóla de golf
- no Wannamoisett Country Club. - Estás a gañar a vida, non?
Cubrirás sucesos importantes pronto.
- Grazas. - El non vai vir, non?
- A quen te refires? - Non me veñas con esas.
Ricky Stanicky. Onde demo está?
Chegará. É o Ricky de sempre. Sempre chega tarde.
Crereino cando o vexa.
Leona, veña, ho. Por que non ía vir?
Pois pola mesma razón
pola que non se molestou en vir á voda de JT e Susan.
Lamento que el non me priorizase
a desenterrar vítimas dun furacán nas Bahamas.
Aquel furacán das Bahamas...
Jackie, cóntame sobre Ricky Stanicky.
Se eran tan bos amigos,
debiches velo moitas veces de noviños, non?
- Claro, coñecín todos os amigos de JT. - En serio?
Tes lembranzas específicas del?
Pois lembro que era de trato difícil, iso seguro.
Sempre que había problemas, Stanicky estaba detrás deles.
- Era un pequeno demo ese Ricky. - Si.
Non parece ser o mesmo tipo
que traballa para Bono en África e constrúe orfanatos en Perú.
É porque volveu nacer.
Tivo esa epifanía na rehabilitación. Lembro contarcho.
Si, a xente cambia, Leona.
Interrogas a miña nai? Non é un xuízo.
É que quero que admitas que Ricky Stanicky non existe.
Ola, mishpocha.
E nun tris faremos o bris!
- Stanicky! - Si!
Viñeches!
Volven os rapaces.
- Moi ben. - Jackie!
Ricky?
Tes un aspecto incrible. Aínda es unha MILF.
Meu Deus. Mírate. Non cambiaches nadiña.
Don Misterioso en carne e óso.
Batín a manteiga cun pau esvaradío.
Por fin coñezo a Erin Harford. Es máis fermosa en persoa
que nas fotos que Dean me envía.
- Mandácheslle fotos miñas? - Saes ben, claro.
Incluso espida.
O tío non para de falar de ti. Que dicías dela a semana pasada?
Era...
"Canto máis a miro,
máis me decato de canto hai por ver."
Amor.
E quen temos aquí? Rapunzel, solta o teu cabelo!
Son Carly, a curmá de Erin.
Non berres así, megáfono!
E eu son a muller que deu a luz soa
porque lle mentiches ó meu marido.
Deus, Susan, síntoo moito.
O teu home púxome ben a caldo por iso.
Non imaxinaba o da festa prenatal.
Quería celebrar un novo comezo na vida cos meus mellores amigos.
E o pequeno Whitaker naceu. Encántame o nome.
E logo, vou e estrágoo todo.
Eu... De novo, pido perdón de corazón.
Non... Está ben. Pasei xa por moitas cousas, así que...
A min arrincáronme un collón, para empezar.
Aínda tes o paquete!
Ben, a metade del.
- Ricky... - Vale, Rico.
Vouche ensinar a casa, si?
- Non me vas presentar? - Volvemos agora.
Afástate desa muller como sexa. É a nai de Susan. É problemática.
De acordo.
Mi madriña.
Se alguén pregunta polo meneo, di:
"Teño o azucre baixo, tomei un Red Bull."
Párote aí. Non me gustan os discursos.
Que?
Levantei o mosquiteiro
e Bono estaba alí fodendo coa Sra. Bono coma nun campo de patacas.
En serio? O propio Bono?
Si, dándolle á señora coa súa ferramenta irlandesa.
Eu quedei alí parado e avergoñado, e dinme: "Míranos, iso gústanos."
É así en Irlanda?
Non o creo, non os vexo capaces diso.
Salvou dez millóns de persoas de morrer de fame.
Se quere ser visto metendo carne en salmoira na muller,
voullo impedir eu?
Sabes onde hai a mellor carne en salmoira aquí? No Geoff's.
E non é de comida preparada.
Non creo que fale dese tipo de carne en salmoira, Ginny.
Falar de comida estame a dar fame. Comiches xa?
Dean, non me presentaches a Indiana Jones.
Xa, por suposto.
Este é Ricky Stanicky, un bo amigo meu.
Este é Ted Summerhayes, o meu xefe.
Ted, un pracer. Gústanme o traxe e o transplante.
O transplante?
O de pelo. É recente, ou?
Que? Non. É o meu pelo.
Xa. Coma o pelo dunha moneca é da moneca. Esa si que foi boa.
Entón, Ted, es un deses grandes banqueiros.
Deses que axudan ós ricos a selo máis
e a flotar en grandes superiates que abanean,
facendo ós demais sufrir para acabar o mes.
- Para nada. - Para empezar...
Vendemos servizos financeiros a investidores independentes,
e calquera disposto a pagalos é benvido a participar nos beneficios.
Servirache para durmir polas noites, Ebenezer.
Se lembro ben, Ebenezer Scrooge acaba sendo o heroe da historia.
- Es Ricky, verdade? - Si.
Pregúntome, Ricky,
vas por aí sempre sendo un cabrón integral xa dende o principio?
Só cando falo co tipo de tío que pode cambiar o mundo.
Ted, Ricky leva traballando no estranxeiro sen ánimo de lucro unha década.
Así que fala por experiencia.
Vale, iso está ben,
pero é obvio que saca a súa información financeira
do Huffington Post.
Non, ultimamente leo o San Francisco Chronicle,
o cal podes fusionar con World River.
Interesante. Inesperado.
Hai moita xente dentro que aínda quere coñecerte...
Gustaríame escoitar isto. Inesperado por que?
Vamos. Eles son o yin e ti tes o gran e vello yang.
Encaixa perfectamente.
En que sentido?
Ben, ti es da vella escola e eles son da nova era.
Ti tes sentido común e eles, ideas innovadoras.
Nos cartos, prefiro sentidiño e non tanta innovación.
En Portland e San Francisco concordan,
e é o que vos fai xeniais. Pero eles tamén son bos.
Xuntos, sodes imparables.
Esa fusión pode supoñer un cambio no mundo, Ted.
Un cambio real.
O yin e o yang, eh?
Permíteme. Grazas.
Onde oíches o do acordo con World River?
No teu Twitter, cheo diso. Busquei un pouco.
- Que fas no meu Twitter? - Dean, díxencho, son actor.
Cando vou a un sitio, quero saber de onde parto.
Quero saber que estivo facendo cada persoa.
É o que fan os mellores.
Damon mercou un zoo antes de rodar We Bought A Zoo.
Non será certo.
Non me cres? Búscao en Reddit.
Desculpa, teño que ir falar con Keith.
Que? De que coñeces a Keith?
Tivemos un triángulo amoroso raro.
Mira, só quería dicir que espero que non haxa rancor.
Porque asumámolo: gañaches. Pero alégrome por ti.
Facedes unha parella xenial.
Non o aturo máis.
Mira, aínda quero a ese tío,
pero cansa choiar 60 horas
mentres el non fai nada por mellorar.
Non podo seguir con alguén así.
E o de escribir? Iso é traballo.
- Escribir o que? - O libro que escribe.
Non me dixera que escribe un libro.
Parece máis vello ca vós.
En serio?
Si, lévanos un par de anos. Para el, somos coma irmáns.
Non, refírome a que vos leva máis dun par de anos.
Iso foi polas drogas.
Si, era todo un festeiro daquela.
Tomaba drogas duras, inhalaba pegamento, coma se nada.
- Iso arrebátache a xuventude da cara. - Si.
Iso foi antes de volverse moralmente recto.
Mira para eles, o felices que están.
- Non vexo felicidade. - Que?
Vexo medo e ansiedade.
Medo a que?
Á responsabilidade de todo. Que conseguen con iso?
Que conseguen tendo unha familia?
- Si. - Veña, ho.
Enténdoo a nivel teórico, si.
Pero, en verdade, ter un fillo supón medo e ansiedade,
con momentos constantes de dor.
E así vólveste rabudo e resentido e, nalgún momento...
ruín.
Polo menos, así foi na miña casa.
Iso é o máis profundo que me contaches da túa infancia.
El está un pouco perdido agora mesmo.
Dálle tempo. Topará a solución.
Xa lle dei moito tempo.
Creo que deberías volver implicarte, Ricky.
Deberías estar aí para el. Acougalo cando eu o deixe.
Mira, Keith, non te apresures.
Dígocho eu, relacións como a túa non se conseguen con frecuencia.
A miña nai casou seis veces.
Non atopou a felicidade.
Vida sexual xenial, pero chea de todo menos de felicidade.
Queres renderte xa? Quizais algo así non volva.
Ricky!
Entendo que pasaches moito tempo en Kenya
traballando cos de Give Green.
Si, son boa xente. Grandes rapaces. Si.
Estou interesada na túa experiencia alí.
Estiven lendo sobre eles
e son unha organización moi interesante.
Si. Só tentaba topar unha bandexa de bolos de queixo.
Direiche onde están.
Antes podes contarme algo de Charlie Sennet?
- Que? - Charlie Sennet,
o xornalista que fundou Give Green e segue a traballar nela.
Chegaches a coñecelo?
Que opinas da súa misión? Está centrada?
Si, por suposto, está centrada,
miltrada, millontrada. É infinita, verdade? É...
Paréceme curiosa a súa política de doazóns benéficas directas.
Persoalmente, penso que as doazóns deben ser condicionais.
Que pensas ti?
Sabedes? Penso que é hora de facer unha foto grupal.
- Creemos lembranzas! - Si.
Non tes nin idea do que falo, non?
Non quere falar de traballo no bris, Leona.
Ou é un impostor. É vostede un impostor?
- Direille o que é de impostor. - Si.
Pensar que o programa Give Green debe ser condicional.
Fan transferencias incondicionais por dúas razóns.
Unha: ensinar ós pobres a tomar decisións,
para avanzar nos valores de respecto.
E dúas: impoñer condicións require
estruturas de auditoría e execución
que subirían o custo administrativo un 63 %.
Hai evidencia empírica
ó comparar transferencias condicionais e incondicionais.
Por iso o custo engadido non dá beneficio proporcional.
Pregúntome onde andan os bolos de queixo.
Queres un bolo de queixo?
Non, grazas.
Grazas. De que son?
Dátiles confeitados, queixo Asiago, arenque curado.
- Desculpa se non o probo. - Claro.
- Foi xenial. - Incrible.
Onde demo aprendiches todo iso?
Tes que mercar o zoo.
Que? Quen é ese...?
Gary Polisner está aquí.
Oito mil dólares. Alúgase.
Pero iso é o que vale.
Ola, Polisner.
Ola.
Ide para alá. Falamos logo.
Ven aquí, home!
Aparquei o Cybertruck noutro condado.
Es cutre e non pagas aparcacoches?
Hostia. Coñezo ese tío.
Que? Que tío?
O tío do lado da Hare Krishna.
Gardeiche un bagel. Con salmón.
Pedín un bagel de todo. Iso é un bagel sen nada.
- Tedes algunha bebida neste sitio? - Si.
Xa sei, é unha barra de pago.
Merda.
Sube a escaleira. Vai ó garaxe. Veña.
Non saias ata que cho diga, vale? Vai. Cona.
Ves? En realidade non súo.
Que hostia dis?
Ricky coñece a Polisner.
Como?
Como demo se coñecen? Cruzaríanse no camiño como actores.
Hai que sacar a Polisner.
Acaba de chegar.
Merda.
- Podemos darlle o que te anima? - Que é iso?
Darlle ketamina.
Boa idea. Irei mercarlla á farmacia.
Non fai falta.
Por que demo tes ketamina?
Pois ás veces, despois dun día duro...
Poste de keta ti mesmo?
Podo entendelo. Onde consegues iso?
- A miña avoa ten... - Non imos drogar a ninguén.
Deixa de tocar os collóns, Dean.
Adormecémolo un pouco e mandámolo en taxi.
Dicídelo en serio? Queredes drogar ao tío de Red Robin?
Que outra puta alternativa temos?
"Queres máis patacas rústicas? Si!"
Primeira toma. Todos aplauden. Estaban acostumados.
Á merda. Deámoslle keta ó idiota.
- Así é. - Veña.
- Si. - Nin de broma.
- Certo, eu cólloa. Vamos pola segunda. - Creo en ti.
Fixo que creras. Veña. Dúas.
Mal lanzamento, meu. Saíuche o pé do sofá.
- Ola, Gar. - Ola, Dean, que tal?
Xa vistes o meu anuncio de Red Robin?
- Si. - Si. Fixo fama nacional.
Si, encántame.
Igual merco un dragón de Kimono.
Non é de Komodo?
O que vou coller eu non, vale?
Si.
É ilegal. Con pasta, arránxase. Que facedes, perdedores?
Un xogo no que, se colles tres cacahuetes seguidos,
cada un de nós págache 20 dólares. Xogas?
Si, hostia!
- Si. - Vale.
Levaredes unha malleira!
Á dereita. Detrás da gorra. Sen trampas.
Estou listo.
Alá vamos.
Reláxate, Gar. Tiveches sorte. Baixa.
- Si! - Si.
Son tan bo como Wes collendo noces coa boca.
Certo. É porque son gai. Alégrame que esteamos a facer isto.
Vale. Con esta, coróaste.
Vale, Gary. Veña, meu. Está listo?
Listo? Un, dous...
Tres.
Entrou polo medio e medio!
Creo que comín unha que estaba mala. Unha amarga.
Rapaciño meu. Que Deus te faga coma Efraím e Menaxés.
Que Deus te bendiga e te coide.
Non deberiamos detelo?
Non te preocupes, faralle efecto en media hora.
Oe, creo que xa sei de que o coñezo.
Está neses anuncios de Red Robin. "Queres máis patacas rústicas? Si!"
Estivo xenial. Deberías ser actor.
Logo vós non vos coñeciades?
- Non, pero... - Si, é un gran fan.
Que collóns?
- Vale, é a hora. - Ben.
Cómpre coitelo de bisté.
É o seu bris ou o bar mitzvah?
Vale, pequeno Vinagre... Whitaker.
Dixo Vinagre?
"Santificumounos" cos... "mandacimentos"...
Mandamentos...
Mandamentos. Cos mandamentos... Cos mandamentos...
Que collóns? Está borracho?
Non o sei. Vino comer un cacahuete antes.
- Faríalle mal? - Dixeches media hora.
Estarei adestrado e toléroo mellor.
Vale.
E deunos a orde de facer a "circunvisión"...
Ola, peixiño, peixiño!
O peixiño, peixiño!
Mamá, non quero ir á escola mañá!
Meu Deus!
Deus! É alérxico ós cacahuetes!
Que dixo?
Que é alérxico ó saca e mete.
Está no oficio equivocado.
Meu Deus! Só lle circuncidou a metade!
- Leva o neno ó hospital. - Si, a un hospital.
Chamo a ambulancia.
Non, isto hai que facelo xa.
Deixa que Ricky o acabe.
Ricky? Que? Non. Estás tolo?
Estivo na fundación de Bono en África circuncidando adultos.
Si, traballou alí diso, pero foi hai moito tempo.
E será máis fácil circuncidar
un fermoso pene africano que o dun bebé.
Iso creralo ti.
Podo facelo.
Ricky, é un bebé, falamos dun bebé.
- Un de verdade. Estás seguro? - Que fas?
Si! Non é coma cortar un diamante.
Estou seguro de que a podo sacar. A broma era adrede.
Non. Cómpre alguén con título de mohel, non?
- Certo. - Buscarei un en Yelp.
Que? Nada de Yelp!
Non. Xa temos un mohel. E xa pronunciou a tefilah.
Deixade que Ricky remate a faena.
Mamá, non. Levareino a un hospital, onde hai médicos.
A alguén aquí lle importa que meu neto
está aí a medio circuncidar?
E xa está!
Case tan grande coma un puriño.
Seguinte? Summerhayes, ven, que che corto o pescozo de tartaruga.
Stanicky, es incrible!
- E isto é teu. - Non.
Ai, meu Deus, Ricky!
Si!
Ricky, es aínda mellor do que me contaron.
Susie, foi un pracer axudarche.
O neno ten un bo schmeckel.
Un bo canón. Vai pasalo ben con esa ferramenta.
- Vénlle do seu pai. - Si.
Xa marchas? Non podes quedar unha noite máis?
Gustaríame, Carliña... Pero teño que marchar.
Vai a Nairobi para axudar co tema do ébola.
Si.
- A Nairobi? - Si.
A onde faga falta.
- Ricky. - Eses tíos.
Pois...
Ai, Deus.
- Adeus, Ricky. - Es único.
- Véxovos dentro. - Vale. Si.
- Vémonos alí. - Axudarei co bebé.
- Unha pasada. Incrible. - Es unha lenda.
Foi de campión mundial, Rod.
Son Ricky.
Si.
Vale, pois aquí tes a túa pasta.
Puxemos un extra porque fixeches algo espectacular.
- Si. - Si. Onde aprendiches a circuncidar?
Traballei pelando camaróns no Beefsteak Charlie's.
Vale.
Chámante moito, non?
Vas coller ou...?
Non, é un fan tolo.
- Agora tes tres fans tolos. - É certo.
Coidádevos.
- Si, ho. - Ti tamén. Cóidate.
Si, por favor.
Se ides a Atlantic City...
- Quizais. - Avisámoste.
Avisarémoste, seguro.
Xa marcha.
- Grazas, Rod. - Ricky.
- Si. - Teño fame, meu.
Alimentémoste.
Non podo crer que funcionase. Que funcionase de verdade!
- A pesar do tolo que está Rod... - "Ricky".
Síntoo, Ricky.
Pero conseguiuno! E de verdade.
Pero xa está, ou? Acabouse Ricky Stanicky?
Non volveremos mencionar o seu nome.
Divertido mentres durou.
Pero xa é hora de baixar desa montaña rusa dunha vez.
Xa. Fin da viaxe. A saída está á súa esquerda.
Revisen as súas pertenzas.
Hai que ser así de alto para montar.
Wes, sempre fas o mesmo, meu.
Vai á merda. Mesmo que?
- É o de sempre. - Rapaces.
Rapaces, por última vez, brindemos.
Por Ricky Stanicky.
O amigo que nunca tivemos.
Caeuche polo brazo.
Non, é o meu fillo neonato, é o tema de crear o vínculo.
Se alguén me mexase enriba, daríame moitísimo noxo.
E se cho fixese Susan?
Rapaces, collede un café e entrade aquí.
Si.
O de onte foi magnífico.
Foi xenial pasar tempo con vós fóra da oficina.
- Si. - Quen non goza dun bo bris?
Verdade? Temos que facelo máis.
Ir a un bris?
Pasar tempo xuntos...
Por certo, a túa muller, Miriam, é incrible.
- É fantástica. - Unha muller adorable.
Grazas. Tamén lle caestes ben vós.
E quedou impresionada co voso amigo Stanicky.
Ten uns collóns de aceiro ese tío.
Encantoulle o directo que é.
- En serio? - Darache duro ese tío.
Si, é Ricky. É un personaxe.
É un personaxe. Un fóra de serie.
Éo. Por iso o contratei.
Xenial. Que cona acabas de dicir?
Que cona dixeches ti?
Só dixen que xenial.
É xenial.
Dixeches... Que dixeches? Dío outra vez.
Ricky deume o seu número.
E cando cheguei á casa, chameino.
Tamén o collín antes de subir ó avión.
Veu á miña casa,
trasnoitamos ata as 4:00 parindo un acordo.
O tío musculoso?
Que levou traxe de safari ó bris do meu fillo
e o circuncidou coa guillotina do tabaco?
Si, contratei a Ricky Stanicky.
E cres que ten experiencia para isto?
Si. Tena? Ti cres?
Non. A experiencia que lle falte,
compénsaa sobradamente con esa enerxía agresiva que ten.
Gústame o que dixo de World River.
- Pero iso... - Non decide el.
Si, foi algo que leu nos xornais.
Deixádevos de xogos, rapaces.
Sei que quixestes contratalo.
Credes que non sei que JT cargou en gastos tres roldas de golf
na Carnegie Abbey os dous últimos meses?
Foron dúas roldas, creo.
Porque traballamos...
- Queriamos contratalo... - Contratalo.
- E decidimos que non era para ti. - Non é bo.
- Si, é que el... - Non creo que encaixe ben aquí.
Falando do rei de Roma.
- Phillip. - Si.
Esperaba ver algo feito de caoba ou de bidueiro.
Creo que isto é piñeiro de Carolina. Esta madeira é unha merda.
Vale. Unha merda de madeira.
- Phillip, dásnos un segundo? - Si.
E, para estas paredes, gustaríame ver algo máis de cor carne.
Vale.
Que hostias estás facendo aquí?
Isto é incrible. Que xenial é! Ou non?
- Non cubrín ningunha solicitude. - Que? Isto non é unha pizzería.
Aquí non che vai servir con actuar, vale?
Non existe un guión que poidas seguir.
Podédesme axudar vós.
Axudeivos no bris. Para iso están os amigos.
Amigos? Non somos amigos.
O trato foi que viñeses ó evento e marchases. Pagámosche.
- Vaite! - Vaite!
Que se supón que debo facer?
Summerpallas chamoume e díxome: "Oe, meu."
- Summerhayes? - Si, ese tío.
Ofreceume 250 000 así da nada.
- Que? - 250 000 dólares?
Si, pero por todo o ano.
- É máis que a nós. - Meu Deus.
Traballei de negociador de reféns en Somalia,
así que veño aquí con algo de experiencia.
Veña, ho. Non lestes a biblia?
- Nós escribimos a puta biblia! - Iso mesmo.
Rod, necesito que me escoites ben.
Ricky.
Rod, escóitame, vale?
Non hai forma de que isto acabe ben, vale?
Nin sabes o que facemos aquí.
Cousas de negocios.
Sodes corredores de apostas.
Non somos tal.
Ben, cando o simplificas un pouco, hai...
É bastante máis complicado ca iso, vale?
Dean, tes a Erin na oficina. É urxente.
- Ola. - Contratáronme.
- Quen? - A MFMBC.
Queren que faga a sección Heroe da semana.
- A MFMBC? - Si!
Estás de broma? Que? Meu Deus!
- Estou orgulloso de ti. - Grazas.
Non dixen que chegaría a ocasión?
Chegou a ocasión.
Propúxenlles a historia de Ricky Stanicky e encantoulles.
- De... Que? - Para a sección de Heroe da semana.
Propuxen falar do traballo de Ricky en África e América do Sur,
o traballo con Bono, e a limpeza do derramamento de petróleo,
e queren que o produza.
Por que pos esa cara?
É a miña cara feliz. Estou... Estou feliz. Estou... feliz...
Xenial, porque temos que traelo agora.
Queren que o faga esta semana.
Ben.
Non sei se vai ser posible.
- É que hai moitos... - Penso máis en xamón enlatado.
- Movéndose... - Coma o Spam.
Ricky?
Ricky!
Home do ano? Que ben.
Home do ano, non, é Heroe da semana, e non está tan ben.
É un problema de carallo!
Ademais, as rapazas van ós birlos con el esta noite.
- Temos que ir? - Claro.
Somos os amigos do inepto, lembras?
E non podemos perder de vista a ese cabrón.
É imprevisible que dirá.
Mirade, polo lado bo:
ten moito mérito que, xa sabedes,
creamos un home que pode gañar ese premio.
Agradeceránolo? Cres?
Ti estás de puta broma, non?
Wes, fumas demasiada herba
se non entendes o serio que é isto, vale?
Xa non se trata só de nós.
Isto pode destruír a carreira de Erin. Esperta.
Non teño elección.
- Teño que dicirlle a verdade. - Diso nada. Dean, non.
Se llo dis a Erin, ela dirallo a Susan. E despois que cres que pasará?
Non vin nacer o meu fillo
e deixeille a un imitador porno
circuncidalo coa guillotina do tabaco! Non!
Ola, rapaces.
- Ola, Karnowski. - Que tal o show de Rebillet?
Xenial, panoco de merda! Grazas polas entradas! Grazas.
Monte de merda!
Non merece iso. Karnowsk!
Karnowski!
Non o vas coller nunca.
Gústame o seu método.
Mirade ben este tipo. Nada lle preocupa.
Se menciona o seu soldo unha vez máis, bóurolle na puta cabeza.
Se lle désedes máis cartos, non volvería nunca.
Páganlle 250 000 dólares, Wes.
- Polo ano enteiro. - Correría ó meu banco.
Desfagámonos del ou estamos acabados.
Preocupádesvos e non será nada.
Só ten dous días para descubrir o enredo.
Se non descobre o enredo, será peor.
Ó final, alguén descubrirá a verdade,
e verán a Erin como xornalista que fabrica historias falsas.
Si, coma Mario Lopez.
Vaia, mirade quen mocea ben.
Pensei que estaba con Gary Polisner.
Parece que non.
Mira, non é asunto meu,
pero penso que deberías cortalo.
Que, cortar o pelo?
Non o sei. Daríame medo.
Por que? Coa cara que tes, debes levalo pixie.
- En serio? - Si. Mira aquí.
Mira isto. Mira...
Quizais non. Polos ombreiros, quizais pola metade das costas.
Si, quero dicir...
Sinceramente, levo tempo querendo cortalo,
pero sinto que agora é a miña identidade.
- Todos din que lles encanta. - Só son educados.
Que? En serio?
Si. Faime caso.
Pero por que quererían mentirme?
Non o sei. A xente é rara, non?
Cústalles dicirche que pareces unha tola.
Ei, Car!
Oe, encántame o teu pelo, vale?
O que intentaba dicir era que, se queres cortalo, faino.
E que non che importe o que os demais pensen.
Mírate. Es intelixente, doce...
Tes cara de ratiña do monte.
Pero o único que ve a xente é o teu pelo, louca... mente bonito.
E esa é a décima mellor cousa que tes.
Ricky!
Para a maldita máquina! Que pasa?
Deixade de xogar ós birlos, cona!
Axuda!
Que acaba de suceder?
Carly, foi horrible.
Bobo. Case lle corta a cabeza.
Así é. Está acabado.
Eu pagaríalle 250 000, 300 000, o que cumpra.
Pediría un préstamo ou vendería un ril para que marche.
Agarda un segundo.
E se non tivese un choio de 250 000 dólares ó ano?
E se o despedisen?
Afrontemos os feitos: necesitamos esta fusión con World River.
E parece que lles dá igual o trato. Por que?
Direivos por que. Eses tipos son de San Francisco.
Nós, empresa de capital herdado de Nova Inglaterra.
Pensan que somos uns dinosauros.
Eles buscan algo novo, buscan valores progresistas.
Así que veña, expoñede ideas.
Dean, opinaches disto. Por que non empezas ti?
De feito, penso que Ricky debería opinar sobre isto.
É o empregado máis recente e un ecoloxista nato.
Gústame a idea. Ricky, ti que dis?
Grazas polo voto de confianza. Deberías levar ti a reunión.
Aínda non estou ó día.
- Ten sentido. - Ricky ten algo grande preparado.
Como o chamabas? Un punto de inflexión, non?
Punto de inflexión? Vaivos encantar. Ricky, que propuñas ti?
Eu...
Rick, teño que ir xantar en 23 minutos.
Si.
Vale.
Especialízome no traballo humanitario sen ánimo de lucro.
En resumo, son un abrazamundo.
Por que non traemos a miña emocionante experiencia
ó aburrido mundo dos produtos de investimento?
Quero dicir, as empresas con fins de lucro teñen que ter fins de lucro?
Ben, esa é a idea xeral.
Correcto. Dez puntos ó señor do traxe gris conservador.
Podes profundar?
O que dicía...
E se collemos os cartos que gañamos e llos damos a xente pobre e esa merda?
Non estou seguro de se entendo o desa merda.
Eu non o entendo.
Pensen niso.
Se nos volvemos o aderezo da ensalada de Paul Newman dos bancos,
gustamos ó mundo enteiro.
É a idea máis estúpida que oín xamais.
Ben, agarda un segundo. Le entre liñas, Billings.
Iso é exactamente do que eu falaba.
Stanicky di que temos que darlles a volta ás cousas,
probar algo distinto.
Iso non é o quere dicir.
E o da empresa esa de Toms?
Regalou un par de zapatos por cada par vendido.
Supoño que parecería, de entrada, a peor idea,
e canto están facturando?
Cento setenta millóns de dólares o ano pasado.
Cento setenta millóns. Iso é espectacular.
É obvio, non regalaremos todo o diñeiro,
pero podemos usar algo para financiar algunhas causas filantrópicas.
E ten que haber incentivos fiscais.
Si, merdas fiscais.
Chamariámolo "Investimento de Bo Xorne".
Seremos unha empresa concienciada.
"Investimento de Bo Xorne." Gústame. Gran traballo, Rick.
Grazas, Ted.
Que dixeches, Ricky?
Nada. Só lle dicía "vai ó carallo" a ese tipo.
Ó carallo, Billings.
Estamos de broma. Pero, vai ó carallo, Billings.
Velaquí o que imos facer.
Os de World River voan o mércores pola tarde.
Por que o mércores?
Porque o mércores á noite teremos xuntanza no meu club
e veremos a Ricky como Heroe da semana.
Clubs á vista!
Pois quero que traiades as vosas familias e a mellor disposición.
O mércores amosarémoslles quen somos.
Somos modernos, divertidos,
socialmente conscientes e somos heroes estadounidenses.
Que está pasando?
Síntome como Jason Bateman en cada episodio de Ozark.
Ei, xefazo, tes un segundo?
Claro.
Dean, JT, como vai iso?
Que fas aquí?
Contratoume Ricky.
Para facer que?
Non o sei, axudarlle coas cousas.
Si, Wesley é moi prometedor como adxunto meu.
Quen é o teu adxunto?
Non teño diso, non son un diplomático.
Escoita, ti e eu temos que falar.
Vale, pero antes quero amosarche algo.
Primeiro, grazas por ter fe e crer en min hoxe.
Non tería esas ideas se non me puxeses baixo presión.
Fágoo con gusto.
Creo que descubrín cal é o problema.
Que problema?
O problema de non conseguirmos a fusión.
Asistiches a unha reunión e xa o entendes?
Graveino en vídeo co móbil esta mañá e o meu adxunto meteuno no ordenador.
Consultádeo.
Vedes?
- Que? - É un mestre de facer pallas no aire.
De que no aire? De que falas?
Seguide véndoo.
Cando trata de pór énfase en algo,
ten coma un pene invisible na boca.
Lembrades Obama poñendo énfase co cotobelo?
Summerhayes fai o mesmo,
pero coma chupando pixas invisibles.
Vállame Deus. É un dos que fan pallas no aire.
Hai un momento e un lugar para iso, pero aquí é difícil ocultalo.
Fagamos un TikTok disto.
Que pensades? Dicímosllo?
Dicirlle o que?
O das pallas no aire.
- Claro. - Si, faino.
Como traballas para el?
Exploras oportunidades laborais mentres nos arruína a vida.
Primeiro, el non arruína a miña vida. Impórtalle un carallo.
Se non movo o cu e consigo un emprego, Keith déixame.
E os meus supostos amigos nunca me ofreceron choio.
Estades de puta broma?
Vós os dous! Aquí, agora!
Veña. Sentade.
Amósalles o que dis.
Xa o fixen, Ted.
Sabiades disto e non dixestes nada?
- Pensabamos que... - Só son xestos.
Non é algo tan relevante. Sobre todo hoxe en día.
Sei que non é tan relevante! Dous fillos meus son gais, recristo,
e o terceiro está tratando de descubrilo!
Pero non podo ir ás reunións así!
Non me estraña que non lles interese a fusión.
Distraéronse e non escoitaron unha palabra do que dixen.
Non sabiamos que estabas facendo iso en todas partes.
Polo que sabemos, fixéchelo hoxe.
Nunca o viramos antes.
En serio?
Teño a ligazón da reunión.
Esta fusión permitiranos
mellorar aínda máis a nosa eficiencia de capital.
- Fas pallas no aire todo o tempo. - Deus.
Hai empresas aí fóra que queren medrar.
Hai empresas aí fóra que queren empequenecer.
Catro pallas en dez segundos.
Santo ceo. É certo.
Por outra banda, apoiar todo o que facemos...
Deus! Aí parece que collo as bólas.
...con coñecemento e cun plan.
Faslle a palla a dous á vez!
...a empresa pode facer ambas cousas.
Deus. Saca iso... Apaga.
Hai xente que di...
Ben, a partir deste momento, Stanicky é o encargado da fusión.
Que?
Ted, veña, ho. Levo nove meses con isto.
Si, e mira onde nos levou! El leva aquí un día e...
- Esa palla no aire, Ted! - Mi madriña!
Isto é o máis importante.
Stanicky dimo sen rodeos, sexa algo bo ou algo malo.
Está ó mando. Fin da discusión!
Vállame Deus!
Vale, faino desaparecer. Que quede en negro.
Que se poña en negro.
Si, premo, pero non...
Dámo... Non sei como usar isto!
- Hai aquí algún informático? - Eu.
Cona!
Dean.
A pesar do que dixo Ted de poñerme ó mando,
non finxo saber máis da empresa ca ti.
Finxo saber máis ca ti,
pero ti claramente sabes máis da empresa ca min.
Agora mesmo, necesito a túa experiencia.
- Que? - Non quero esquecer isto, vale?
De canto é o aumento que debo pedir?
Puta merda!
Hoxe deixas o traballo! Hoxe!
- De que falas? - Acabou o show, Rod.
Son Ricky.
Non es Ricky! Vale?
Que se che meta na cabeza! Ricky Stanicky non existe!
Si, existe. Mira.
"Richard Barbara Stanicky"?
É o nome da miña avoa.
Onde cona conseguiches isto?
Cambiei oficialmente o nome.
Paguei por facelo en liña. Tardou un día.
Meu Deus.
Dean, ponte no meu lugar.
Nacín para este papel e estouno facendo xenial.
Non, contratáronte con falsos pretextos.
- Mentícheslles. - Non, Dean, mentícheslles ti.
Pilláchesme.
É distinto. Pos en risco a carreira das persoas.
Carreira? Levo aquí dous días e xa son o teu xefe.
Falo da carreira de Erin!
Enganas a Summerhayes con esa merda honesta,
pero eu sei quen es de verdade.
Es Rod Rock Duro, o borracho!
Si.
Era un borracho.
Non me respectaban, traballo de merda, sen amigos.
Pero agora teño todo iso.
E estou sobrio, verdade?
Se abandono, todo iso desaparece.
Toda a miña vida, fun un bebé feito da merda.
E agora comezo a ser alguén que me gusta ser.
Non me quites iso, meu. Por favor.
Mira, isto ten que acabar.
Que cona estás a facer? Para!
Para! Ei! Que...? Para! Para xa!
Se volvo, mataranme!
Que?
Se volvo a Atlantic City, mátanme.
Quen?
Pé Grande e o seu amigo Joe Pesci do casino.
Díxenche que eran fans tolos. Están tolos, pero non son fans.
Por que? Que lles fixeches?
Non o sei.
Bebía e perdía o control, sería calquera cousa.
Un día espertei da troula de cinco anos
e era encargado do Arby's.
E débolle moitos cartos a xente mala.
Así que...
Tes razón, meu. É culpa miña.
É culpa miña.
Eu tíñao todo.
Tiña bos amigos, un bo traballo.
A máis bondadosa
e bela persoa do mundo queríame.
Erin é o mellor que me puido suceder.
Vouno perder todo.
Nunca entenderei por que non lle dis a verdade.
Creo que xa é tarde para iso, Wes.
Non o é.
Aquí Steve Smith en Washington.
E mañá pola tarde, ás 19:00, presentamos a nova entrega de Heroe da semana.
Queres máis patacas rústicas? Si!
Ven ó teu Red Robin local probar as novas patacas fritas sen fin.
Stanicky é coma as velas de aniversario con truco.
Dá igual canto sopres, porque volve prender outra vez.
Dean, quérote coma un irmán, pero tes un defecto.
Mentes moito.
Que minto moito? Que...? Ti mentes tanto coma min.
Porque me fas mentir.
Intentei dicir a verdade dende o principio,
pero non quixeches.
Porque non quería meter en problemas a JT.
Meu, isto non ten nada que ver con JT.
E teno todo que ver contigo.
Non ves que Rod tiña unha vida falsa e fíxoa realidade?
E ti, unha vida real e fixéchela falsa.
Ó carallo con isto. Non necesito esta merda. Ti non axudas a melloralo.
Sei que non caerás nun foxo.
Que?
Sei que non caerás nun foxo.
Aquel Halloween, cando escordaras o brazo.
Tras lanzarmos ovos á casa,
fomos en distintas direccións.
Volvín á túa casa para ver se estabas.
E estabas. E oíno a el.
Oín o que che fixo.
Foi un accidente. El estaba borracho.
Ves? Falo outra vez. Estás mentindo.
Meu, entendo que medraches nunha casa coa hostia de problemas
e tiveches un pai moi fodido.
Por iso durmías na miña casa e na de JT.
E por iso comezaches a mentir, para protexerte.
Pero xa non es ese rapaciño.
Deixas que esa merda te transforme nunha merda de persoa.
Se lle dis a Erin a verdade, ela non che fará dano.
Ola. Onde andabas? Estaba preocupado por ti.
Tentei chamarte.
Escoita, Erin...
Non podes deixalos publicar iso.
Xa, é un pouco tarde para iso.
Non, non o entendes.
Podes pospoñelo ou previr que se publique?
Chámanlle así? "Previr"?
Hai moitas cousas que non sabes de Ricky.
Dis Rod Rock Duro?
Non te fagas o sorprendido.
Son unha boa reporteira. Dixéralo ti, lembras?
- Si, es. - Deime de conta no bris.
Nairobi?
Dixeches que tiña que volver alá para axudar na loita contra o ébola,
pero non houbo casos de ébola dende hai catro anos
e, por suposto, nunca en Nairobi. De feito, agora teñen vacina.
Iso é bo.
Ricky ensinoume a vosa biblia.
É patética.
Mentistes para ir á Little League World Series,
ó Lebowski Fest e ó museo do tren anano?
A Wes vanlle os trens.
Fuches a Dollywood dúas veces.
E non me levas contigo? Encántame Dolly Parton.
- Síntoo, non o sabía. - O que me molesta máis
que as mentiras é por que as dixeches de entrada.
Estabas fuxindo de min.
- De nós. - Non.
Non, iso non é certo.
Xa non importa, Dean.
É demasiado tarde.
Só quero que este día acabe.
Eu igual. Acovardouse? E se nos falla agora?
Onde está Dean?
Está... Chegará en calquera momento.
E Ricky? Os executivos de World River queren coñecelo.
Tamén está chegando. O seu adxunto está aquí, conque...
Ola.
Vale, por onde iamos?
Oe!
Onde carallo estiveches?
Summerhayes quere que Ricky presente o show. Onde está?
Non haberá show.
Que?
Ricky nunca vai ser o Heroe da semana. Erin xa o sabía todo.
Sabía o que?
Que Ricky era un fraude. Decatouse no bris.
Entón mentiunos ela? Iso é totalmente desprezable.
Ti es parvo?
Que lle dirás a Summerhayes?
A verdade.
Dean, veña, non fagas iso. Dean!
Boas noites a todos.
Grazas por vir. Grazas.
Grazas. Esta noite vexo moitos vellos amigos aquí
e moitos novos amigos.
E vexo dúas grandes empresas que...
Poden facer cousas marabillosas.
Esperaba que o home do momento, Ricky Stanicky,
estivese aquí para presentar esta sección de Heroes da MFMBC.
- Ted, podo dicir algo? - Si, claro, por favor.
Dean Stanton, o noso vicepresidente de Relacións con investidores.
Lamentablemente, a MFMBC decidiu non amosar a Ricky Stanicky coma heroe.
Hai unha razón pola que Ricky Stanicky non é un heroe.
Non é unha persoa real.
- Que? - Non entendo.
Inventeino eu.
Cabrón!
Mentinvos a todos.
E non teño escusa.
Síntoo, Ted.
Non mereces isto.
Tamén quero desculparme con todos os que viñestes de San Francisco.
Summerhayes Financial é unha empresa excelente.
Que as miñas accións non destrúan unha posible gran cooperación.
Que cona acaba de dicir?
Non sei que facer.
Díxencho.
Onde está ese panoco de merda?
Non entendo.
Sen show, para que vén o equipo das noticias?
- Que equipo das noticias? - Onte.
Mentres estabas xantando, entrevistaron a Ricky.
Axudeilles a montar todo.
Dean, non te preocupes por limpar a túa oficina.
Meterémosche as cousas en caixas. E logo queimarémolas.
Estou diante das oficinas de Summerhayes Financial,
institución apreciada no centro de Providence, Rhode Island.
E ese é Richard Barbara Stanicky.
Nós corremos apostas, ti apostas.
Non somos tipo "rompes a perna e tirámoste da ponte".
Tras anos axudando...
Por que segue isto?
...é agora o novo
e un dos mellor pagados executivos de Summerhayes Financial.
- Onde está o tío de audiovisuais? - Son eu.
- Pensei que eras o informático. - Ambas.
Pero hai algo que deberiades saber sobre este executivo de gran éxito:
é un completo impostor.
Son Ted Summerhayes. E...
Correcto. Ricky Stanicky é en realidade Rodney Rimestead,
un imitador de rock and roll pornográfico de Atlantic City, Nova Jersey,
que actúa co nome de Rod Rock Duro.
Puxémonos ó día co Sr. Rimestead para descubrir
como chegou a ser o home de negocios Ricky Stanicky.
Estaba tomando algo nun bar de casino en Atlantic City.
Sen cartos, sen amigos, sen respecto de ninguén. Eu era un alcólico.
Son un alcólico.
E facía o que podía para sobrevivir.
IMAXES CORTESÍA DO CASINO SLOT SWAMP, ATLANTIC CITY
Ai, Deus!
E, esa noite, coñecín a Dean Stanton e os seus amigos.
Invitáronme a comer e beber.
Preguntaron quen era, parecía importarlles.
E, como Rod logo descubriría, importáballes.
Dean, tes que ver isto.
En poucos días, Dean Stanton e os seus amigos volverían chamalo.
Incrible: chamáronme.
E só estivera con eles uns minutos.
E agora ofrecíanme a oportunidade da miña vida.
E cal era esa oportunidade? Simplemente, converterse en Ricky Stanicky.
Dixeron: "Xa non es Rod Rimestead, o perdedor.
Agora serás Ricky Stanicky, o gañador."
Por fin alguén cría en min.
Despois de trasladar a Rod, agora Ricky, a Providence,
Dean Stanton e os seus amigos crearon
a nova identidade do home que dirixira un espectáculo canino para adultos.
Advertimos que o vídeo pode ser perturbador para algúns espectadores.
É unha noite preciosa e as estrelas brillan
para que os meus cans xeman.
A lúa vai saíndo, está radiante...
Déronme un libro. Chamábanlle a súa biblia.
Era como unha guía para vivir como Ricky Stanicky.
Como vivir unha boa vida. Como aprender dos teus erros.
Vin o que puiden ser. O que me perdera.
Canto máis lía esta biblia,
vía que non tiña que ser un soño.
Entón Ricky deixou de beber e comezou a respectarse a si mesmo.
Pronto, traballaba aquí, en Summerhayes Financial.
Dean presentoume a Summerhayes.
É un deses tíos ricos que sacaría o seu superiate
para amosar o rico que é.
Pero, por outra banda, ten un corazón de ouro.
Naceu Investimentos de Bo Xorne.
Logo, a través de Dean, coñecín máis amigos.
Coñecín unha moza preciosa, un alma bela.
Agora tiña unha vida. Volvinme Ricky Stanicky.
E nalgún momento, no medio disto,
a liña entre o mítico e o real esvaeceuse.
E así foi como, incriblemente, un borracho marxinal de Atlantic City
topou a bendición dunha nova vida en Rhode Island.
Heroe? Eu? Non.
Os heroes desta historia son os homes que me salvaron.
Dean Stanton, JT Levine e Wes non sei que.
Unha historia que comezou fraudulenta,
dalgún modo, milagrosamente,
converteuse nunha historia de redención, renacemento e amor.
Porque el cría que calquera, en calquera momento,
pode converterse na persoa que quere ser.
Por iso eliximos a Ricky Stanicky como o noso Heroe da semana.
Vamos, Ricky!
Ricky!
Ben, saíches airoso disto, non?
Como cres que me verán agora?
Estás de broma?
Que historia marabillosa e inspiradora, Ted!
Gran traballo, Ted. Ti tamén, Dean.
Eu non fixen...
Summerhayes, gústame a xente coa que te xuntas.
O concepto de segunda oportunidade e dos investimentos de bo xorne
é algo que intentamos acadar.
Ben, pois iso é o que facemos.
Foi Ted quen viu potencial en Ricky.
Tamén foi a súa idea asociarse con máis organizacións benéficas.
Eu só vía incentivos fiscais.
Es un cabrón humilde, verdade?
Entón temos un acordo?
Non o sei. Dean, que pensas?
- Temos un acordo. - Por suposto, témolo. Grazas.
- Xenial. - Si, grazas.
Deixaches que o teu amigo circuncidase o neno?
Ruliña, choiou no Beefsteak Charlie's.
No...?
Acabouse.
Durmirás no patio traseiro os próximos seis meses!
Vale. É moi razoable. Iso é moi xusto.
- Vai ser xenial. Grazas. - Perfecto.
Non entendo. Como puido suceder isto?
Ben, cando souben o que fixeras, cabreeime moito.
Díxenche que vendera a historia á MFMBC para meterme contigo.
Pero, cando contrataron a Ricky en Summerhayes,
pensei: "Un segundo, quizais aquí teño unha boa historia."
Propúxenlla ó produtor da Canle 6
e eles a un amigo na MFMBC, polo que me deron luz verde.
Todas as mentiras, Erin...
Poderás perdoarme?
Para nada vai ser fácil.
Pero... Isto axuda.
Tíñao todo. Tiña bos amigos, un bo traballo.
A máis bondadosa e bela persoa do mundo queríame.
Erin é o mellor que me puido suceder.
Ricky envioumo hoxe.
- Alá vamos. - Quen son eses?
Ricky, coidado!
Saíuche como esperabas, panoco?
Toma, Rimestead. Estás oficialmente denunciado.
Pero que...?
Que é isto?
É unha orde de cese e desistencia de Billy Idol, vale?
Se volves deshonrar calquera canción del coas túas letras noxentas,
verémonos nos tribunais, vale?
Billy Idol viume actuar?
Vai á merda!
Estupendo!
Máis champaña, xente?
Billy Idol.
É isto Al Green?
É Otis Redding.
- Era cego Otis Redding? - Non.
Seguro? Soa coma se fose cego.
- Non soa coma un cego. - Non era cego.
Tomarei un zume de arandos. Só.
E un prato das luras máis crocantes. Noite épica, non, rapaces?
- Si, meu. - Si.
Ricky, ven aquí.
Hora dun baile sensual coa miña prometida.
- Estás de broma, non? - Si.
Non o sei. Quen sabe, non?
Reservade o sábado á tarde. Temos moito que facer.
Traballar un sábado?
Si, anoteinos. Axudaremos a limpar a baía Narragansett.
Si, meu.
Non estou de broma. Imos ir limpar esa merda.
Meu.
Por Ricky Stanicky.
O mellor amigo que tivemos.
Quérote.
Adeus.
PAI NADAL, UN CABRÓN CON SORTE
Antes de tratar iso, quero dicir que este...
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa: Natalia L. Prieto