't Is de brandweer. Is hier iemand?
Wacht buiten alstublieft.
Wat is de datum van de laatste brief?
Zo ver ik kan zien. De 9de.
De deur is open!
Geen voor zover ik weet.
Gans de tijd hadden zij een verpleegkundige
maar 't is een tijd geleden sinds ik haar zag. Mijn vrouw is...
Heb jij het raam geopend? - Nee.
Dames en heren welkom in het Théâtre des Champs Elysées.
Gelieve uw mobiele telefoons uit te zetten,
en herinner u er aan de alle vormen van video en geluidsopname verboden zijn.
We hopen dat u geniet van het concert.
Ze gebruikten een schroevendraaier of iets dergelijks. Niet professioneel.
Wie zou zoiets doen? - Geen idee.
Waarom wil iemand ergens inbreken? Omdat hij iets wil stelen.
Van ons? - Waarom niet?
Als ik erover nadenk bij drie of vier mensen die we kennen
is al ingebroken.
Hoe laat is het? Kunnen we de conciërge niet bellen?
Dat doe ik morgenvroeg.
Laat dit geen domper zijn op uw goed humeur.
Of bel de politie? - Kom, geef me uw mantel.
Stel je voor dat we in bed lagen en er werd ingebroken.
Waarom zou ik mij zoiets voor moeten stellen?
't Is verschrikkelijk. Ik zou het besterven van angst.
Ik ook.
Zullen we iets drinken? - Ik ben moe.
Ik zou een ander drankje willen.
Neem wat je wil.
Matilda zei me dat in haar gebouw
inbrekers komen via de zolder op de bovenste verdieping.
Ze slagen gewoon een gat in de muur
snijden de waardevolle schilderijen uit hun kader
en verdwijnen zonder een spoor.
Zo doen professionals het.
Heb ik je al gezegd dat je er zeer mooi uitziet vanavond.
Wat bezielt je?
De zestiende noten in de presto waren ongelofelijk. Wat subtiel!
Denk je niet?
Je bent trots op hem, hé?
Wat is er aan de hand.
Niets.
Volgende week?
Nee. Ja.
Nee, maar het zou beter zijn dit zo vlug mogelijk op te lossen.
Mensen zouden domme ideeën krijgen.
Hoe dan ook, 't is lelijk om naar te kijken.
Om welk uur?
Ja, oké. In orde.
Breng je ook de vernis mee?
Maar tenminste de grondverf.
Ja, oké. Uitstekend.
Ja.
Wel, bedankt. Tot ziens. Dank u.
Hij is betrouwbaar. - Ik hoop het.
De laatste keer liet hij ons eeuwen wachten, herinnert u zich dat.
Ja, dat is waar. Dank u.
Maar als je een bedrijf belt laten ze ons twee maand wachten.
Ja?
De Frodons moesten drie dagen wachten toen hun toilet verstopt zat.
Niet erg plezant.
Het zoutvaatje is leeg.
Ik weet niet of hij de cd vandaag brengt.
Misschien komt hij niet.
We kunnen naar Virgin gaan deze namiddag en het kopen.
Wat denk je?
Wat is hier aan de hand?
Wat is er? Anne?
Cuckoo.
Ik ben hier.
Anne.
Wat is hier aan de hand?
Anne, wat is hier aan de hand?
Wat scheelt er?
Anne...
Anne, liefje, alstublieft.
Anne, kijk naar mij. Wat is er?
Wat scheelt er?
Anne?
Wat ga je doen?
Je hebt het water laten lopen.
Hé, wat is er mis met jou? Ben je helemaal gek?
Is het een grap? - Wat?
Is dit een grap? Is dit bedoeld als een grap?
Welke grap? Ik snap het niet.
Waarom spreek je tegen mij op die toon? Wat bezielt je?
Alsjeblieft, Anne, stop dit spelletje, 't is niet grappig.
Welk spelletje, in godsnaam? Wat is er?
Waarom reageerde je niet?
Op wat? - Op wat? Op alles, voor mij.
Wanneer? - Nu juist. Een ogenblik geleden.
Alstublieft, zeg me wat er is.
Ik weet niet wat te zeggen.
Weet je echt niet meer wat er juist gebeurd is?
Maar wat is er gebeurd?
Je zat daar in de ruimte te staren
en je antwoordde niet wanneer ik je vroeg wat er was.
Ik legde deze handdoek op je gezicht maar je reageerde niet.
Kijk je kraag is nog vochtig.
En wanneer... wanneer was dat?
Nu juist, enkele minuten geleden.
Zo? - Zo? Daar is geen 'zo'.
Ik ging naar de slaapkamer me aankleden. Ik wilde hulp gaan halen.
Hulp? - Ja.
Maar dan draaide je de kraan dicht.
Ja, omdat je ze had laten lopen.
Ik snap het niet.
Ik ook niet.
Ik bel Dr. Bertier.
Waarom? Wat kan die doen? - Ik weet niet. Je onderzoeken.
Ik ben in orde, ik ben in orde.
Alstublieft, Anne.
Het is absurd, we kunnen niet verder gaan of er niets gebeurd is.
Maar wat is er gebeurd?
Ik zit hier te ontbijten
en jij vertelt mij zaken die ik niet versta.
Kun je me uitleggen hoe die theedoek hier gekomen is?
Nee.
Wie draaide de kraan dicht? - Jij.
Herinner je dat? - Nee.
Wil je mij martelen?
Laat me met rust.
Zouden we niet beter Dr. Bertier bellen?
Nee!
Je weet hoe hij is.
Eens dat hij iets in zijn hoofd heeft wil hij het doorzetten.
Uiteindelijk was iedereen blij.
Bovendien had het geen invloed op onze financiële situatie.
Dus, we spelen tot de 28ste, dan hebben we tien dagen vakantie
dan gaan we vier dagen naar Stockholm en dan naar Kuhmo in Finland.
Ik weet niet waar dat is. Bij de Noordpool.
Geoff is er al enkele keren geweest. Hij houdt ervan.
We spelen er het 'Dowland Transcriptions'.
Dan keren we terug naar Londen.
Wat met de kinderen?
Liz is op kostschool en John leeft zijn eigen leven. Hij is 26.
Wat doet hij?
Hij werkt. Hij is heel onafhankelijk.
We zien hem bijna nooit.
Een beetje zoals Geoff.
Ze schieten niet echt op met elkaar.
Geoff wil hem over alles adviseren. John houdt daar niet van.
Is hij goed? - Ja. Ik denk het.
Hij is minder inpulsief, maar zeer ijverig.
Dit klinkt nogal minachtend.
Nee. Hij is gewoon anders dan Geoff.
Hij is...
kalm, maar koppig. Ik denk dat hij het goed doet.
Op een dag speelde hij de solo partij uit het Haydn concerto
in het laatste concert van het conservatorium.
Het was heel goed.
Geoff was daar en feliciteerde hem op het einde.
En jij?
Wat bedoel je?
Hebben jullie het bijgelegd?
Je kent hem.
In September, ontdekte hij zijn liefde voor een violiste
die al jaren in ons ensemble zat.
Wat kan ik zeggen?
Het was een groot drama. Ze probeerde zelfmoord te plegen.
Dat maakte hem bang.
Hij kwam terug bij mij, verteerd door wroeging.
Ik ben er nu al aan gewoon, maar...
Ik voel me beschaamd omdat heel het ensemble het weet.
Hou je van hem?
Ja. Ik denk het.
Hoe zit het met de operatie?
Wat wil je dat ik uitleg?
Ze deden een test
de halsslagader is geblokkeerd en een operatie is noodzakelijk.
Ze was bang.
Helemaal in de war, bang.
Weet je ze was altijd al bang van dokters.
Ze zeiden dat het risico zeer laag was, en als ze niet zouden opereren
zou ze zeker een andere meer ernstige beroerte krijgen.
En wat zeggen ze nu?
Dat het niet goed ging.
't Is één van de 5% die verkeerd gaan.
Dat is zeer schokkend.
Op dit moment doe ik meestal een dutje.
Mijn bloedsuikerspiegel ligt ergens diep in mijn sokken.
Het spijt me. - Ja.
Wat kan ik voor u doen? - Niks.
Het is fijn dat je gekomen bent ondanks al je stress.
Nee, echt, er is niets dat je kunt doen.
We zullen zien hoe het gaat als ze terug in het appartement is.
We redden het wel.
Misschien huur ik wel een thuis gezondheid hulp
misschien kan ik het alleen aan. We zullen zien.
We hebben veel meegemaakt samen je moeder en ik.
Dit alles is nog een beetje nieuw.
Het is grappig. Het brengt je misschien in verlegenheid als ik het vertel
maar toen ik binnenkwam.
Herinnerde ik mij dat ik altijd luisterde als een kind hoe jullie de liefde bedreven.
Dat stelde mij altijd gerust.
Het gaf mij het gevoel dat jullie van elkaar hielden
en dat we altijd samen zouden zijn.
Oppassen voor je vingers! - Ja.
Zet dit naast het venster. Dank u.
Zeker, meneer.
Sorry.
Dit is voor u beiden. - Dank u.
Tot ziens. - Tot ziens.
Bedankt, Mr. Méry.
Als je iets nodig hebt, Gewoon naar beneden bellen.
Als we kunnen helpen met het één of ander...
Op dit moment is alles in orde.
Ik laat het je wel horen als we iets nodig hebben.
't Is goed om u terug te zien, Mrs. Laurent.
Ja, dank u, Mr. Méry. Denk u.
Als... als je iets nodig hebt...
Ja, bedankt.
Tot ziens dan, madam. Welkom thuis.
Tot ziens dan, meneer. - Tot ziens dan, Mr. Méry, bedankt.
Waar wil je...
In de woonkamer.
Moet ik wat thee opzetten?
Kom eerst even bij mij zitten.
Kun je me in de zetel helpen? - Ja, natuurlijk.
Kom wat dichter.
Zet je knieën tegen de mijne zodat ze niet kunnen wegglijden.
Leg je rechterarm rond mij.
En hef me op.
En hop!
Hier.
Ik ben zo blij dat je terug bent.
Ik ook.
Beloof me één ding. - Wat?
Doe me alstublieft nooit meer naar de kliniek.
Wat?
Beloof het?
Anne... - Beloof het?
Anne, ik ben... - Niet praten nu.
Spel me niet de les. Alstublieft.
Wat kan ik zeggen? - Niets.
Zeg alstublieft niets.
Oké?
Bedankt.
Dank je, lieverd.
Alles in orde? - Alles is in orde.
Je moet mijn hand niet heel de tijd vasthouden hoor.
Ik kan voor mezelf zorgen, weet je.
En voel je niet schuldig. Dat zou zinloos zijn.
En een belemmering voor mij ook.
Ik voel me niet schuldig. - Dat is goed.
Ga nu naar daar.
Ik ben niet kreupel.
Je kan me loslaten voor twee minuten. Ik zal niet instorten.
Oké.
Heb je dit nieuw boek gekocht bij Harnoncourt?
Ik heb het al gelezen. - En?
Wil je het? Zal ik het voor je nemen?
Ja alstublieft.
Ik weet niet waar ik het gelaten heb.
Maak je geen zorgen. 't Is niet belangrijk. - Dat is het wel.
Ik laat het hier...
Hier is ’t!
Er gaat niets boven een feilloos geheugen!
Ik dacht dat ik het in de kleine slaapkamer gelaten had
maar ik had het al weggezet. Ordelijke mensen zijn gewoon ordelijk.
Dank u.
Goed, nu doe iets voor jezelf.
Blijf hier niet staan om te zien hoe ik het boek vasthoud, oké?
Oké.
Ik laat de deur open.
Helaas waren de aardbeien reeds beschimmeld.
Ik haal morgen op de markt verse.
Mijn man zal je deze namiddag het Evian water brengen.
Ik mag niets te zwaar dragen. Mijn rug, weet je.
Geen probleem.
Het kwam op 76,40. Hier is het ontvangstbewijs.
Uw wisselgeld, 23,60. - Hou het maar.
Bedankt, meneer.
Wel, ik vertrek nu maar. Bel me als je iets nodig hebt.
Doe ik.
Gaat het goed met je vrouw? - Ja. Ze is hersteld.
Dat is goed. Doe haar de groeten.
Mijn man en ik zijn heel blij dat ze terug is.
Ja, wij ook.
Tot ziens, Mrs. Méry, bedankt.
Tot ziens, meneer. - Tot ziens.
Als het u past breng ik morgen rond de noen de aardbeien.
Ja, fijn. Bedankt.
Kun je alstublieft hier komen. - Ja.
Een banaal liefdesverhaal over een Edelman en een meisje uit de lagere klasse
die niet kunnen trouwen
en die dan uit pure grootmoedigheid afzien van hun liefde voor elkaar.
In feite herinner ik mij het verhaal niet.
In ieder geval ik herinner mij dat ik wakker geschud werd toen ik buitenging
en dat ik wat tijd nodig had om te kalmeren.
Dank u.
Op de binnenplaats van het huis waar oma woonde
was er een jonge man bij het raam die mij vroeg waar ik gezeten had.
Hij was enkele jaren ouder dan ik.
Het was een voorstelling die indruk op mij maakte.
'Naar de cinema', zei ik.
Ik ben trots omdat oma mij geld gegeven had om alleen naar de cinema te gaan.
'Welke film was het?'
Ik begon hem het verhaal te vertellen
en tijdens het vertellen, kwamen alle emoties terug.
Ik wilde niet wenen maar kon het niet ophouden.
Daar zat ik dan, op de binnenplaats en vertelde hem het volledig drama.
Zo? Hoe reageerde hij?
Geen idee. Hij zal mij wel uitgelachen hebben.
Dat weet ik niet meer.
Ik herinner mij de film ook niet. Maar ik herinner mij het gevoel.
Ik schaamde me om te huilen.
Door hem het verhaal te vertellen, kwamen mijn gevoelens en tranen terug.
Misschien sterker als toen ik de film zag.
Ik kon niet stoppen.
Dat is lief. Waarom heb je me dit nooit verteld?
Er zijn nog veel verhalen die ik je nooit verteld heb.
Zeg me nu niet dat je je imago gaat verpesten in je oude dag?
Reken maar dat ik dat niet doe.
Maar wat is een imago?
Soms ben je een monster.
Maar je bent aardig.
Wil je nog wat drinken?
Vijf.
Zes.
Zeven.
Acht.
Negen.
Tien.
Tot vijftien. Elf.
Twaalf.
Dertien.
Veertien.
En vijftien.
Je bent in orde? - Ik ben in orde.
Luister hier eens naar. Mijn horoscoop.
Motto: je hebt veel geestdrift doch je moet meer ernstig zijn!
Liefde: hoogwaardig gesprek is wat je nodig hebt.
Werk: je bent weer gemotiveerd maar verdergaan met zorg.
Gezondheid: ontspan je met oefeningen het geeft je hernieuwde pit.
Je moet je zelf de schuld geven als je deze onzin leest.
Morgen namiddag wordt Pierre begraven.
Je moet er naar toe gaan.
Ik vrees dat ik moet. Alhoewel ik geen goesting heb.
Er zijn weinig mensen die graag naar een begrafenis gaan.
Ik ken er enkele die graag gaan.
Annette, bijvoorbeeld, kan niet wachten om zich om te kleden.
En François, die idioot... - Je bent gemeen.
Wat zou je zeggen moest er niemand naar jouw begrafenis komen?
Waarschijnlijk niets.
Heb je nog met Jeanne gesproken toen ik naar het hospitaal was?
Weet ze dat ik niet kan komen?
Ja. Natuurlijk.
Wat zei ze?
Ze was geschokt. - Hoe geschokt?
Ik weet het niet. Hoe zien mensen eruit als ze geschokt zijn?
Ze was sprakeloos, Ze kon het niet geloven.
Ik weet het niet, nou ja, niet precies.
Je weet dat ik sinds dan veel mensen gesproken heb.
Het spijt me.
Nee.
Vergeef me alstublieft. Ik wilde niet onvriendelijk zijn.
Maar wat is het punt om er heel de tijd over te spreken.
Praat ik er de ganse tijd over?
Nee.
Sorry.
Wat...
Waarom ben je al terug? Hoe laat is het?
Sorry. Ik was wat traag.
Anne... - Kun je me in de woonkamer rijden?
Ja.
Je bent altijd goed in verrassingen.
Ja.
Waarom kwam je vroeger?
Ik was niet vroeger thuis. Ik nam een taxi.
Op zaterdagen is er niet te veel verkeer.
Dat is waar.
Hoe was de begrafenis?
Anne...
Hoe was het? Kom op vertel het mij!
Het was nogal bizar.
De priester was een idioot.
Een vroeger collega van Pierre bracht de speech
dat was gênant emotioneel.
Zijn vroegere secretaresse had een mini-cassettespeler
en speelde 'Yesterday' van de Beatles.
Kun je je voorstellen.
Iedereen draaide zich om naar haar.
Uiteraard was dit niet gepland.
Pierre's kleinkinderen waren er ook.
Natuurlijk, ze giechelden van af de muziek begon.
Dan.
De urn werd dan op een grote brancard gezet
die duidelijk ontworpen was voor een kist.
En we vertrokken in de regen.
Ze plaatsten de urn op een elektrisch karretje
dat verder kroop voor wat een eeuwigheid leek
naar een klein gat dat in de grond gegraven was.
Veel mensen kregen de slappe lach.
Het moet verschrikkelijk geweest zijn Jeanne.
Het heeft geen zin om verder te leven. Dat is, hoe het is.
En dat het alleen maar erger kan worden.
Waarom zou ik ons dit aandoen, op jou en mij?
Je doet mij niets aan.
Je moet niet liegen tegen Georges.
Zet je zelf in mijn plaats.
Heb je ooit gedacht dat dit ook met mij zou kunnen gebeuren?
Natuurlijk, heb ik dit gedacht.
Maar verbeelding en realiteit hebben weinig met elkaar gemeen.
Maar alles wordt elke dag beter. - Ik wil er niet mee doorgaan.
Je maakt zulke lieve vorderingen om alles gemakkelijker te maken voor mij.
Maar ik wil niet verdergaan.
Voor mijn eigen bestwil. Niet van jou.
Ik geloof je niet. Ik ken je.
Je denkt dat je een last voor me bent.
Maar wat zou jij doen in mijn plaats?
Ik wil mijn hersenen hier niet over pijnigen.
Ik ben moe, ik wil naar bed.
Hallo. Fijn om je te zien.
Het spijt me om zo binnen te vallen.
Maar ik heb verschillende malen gebeld zonder resultaat.
Sorry. Ik neem enkel te telefoon aan als het een opgeslagen nummer is
dat ik weet wie er belt.
Maar kom binnen.
Het was zo jammer dat ik niet kon komen na het concert.
Ik was zo blij dat je gekomen bent.
Ga mee met mij.
Gisteren belde mijn agent.
In juni ga ik een album opnemen
en ik moest een locatie kiezen.
Dus vloog ik vanochtend naar Parijs
en eens dat ik in mijn hotel was, dacht ik, ik zal eens op bezoek gaan.
Het is hier maar juist achter de hoek.
Mooi.
Dit is voor je echtgenoot. - Bedankt.
Is ze niet thuis? - Jawel. Ik zal haar halen.
Zet je, alstublieft. - Ik hoop dat ik niet stoor.
Nee, ik ben heel blij je te zien. Neem plaats.
Mijn vrouw en ik waren zo enthousiast over je concert.
We hoopten je snel weer te zien.
Mag ik je iets aanbieden?
Een tasje thee? - Nee, bedankt.
Ik zet de bloemen in een vaas en zeg dat je hier bent.
Ik ben onmiddellijk terug.
Alexandre, ik ben blij. Hoe fijn je te zien!
Mvr. Laurent! Fijn om je te zien.
Blijf zitten.
Kom op, zet je.
En kijk niet zo ernstig.
Ik ben echt fier op jou.
Wij waren beiden in vervoering na je concert.
Georges wilde uw nieuwe CD ‘s anderendaags al kopen.
Oh mijn God! Ik wilde je één meebrengen maar ben het volledig vergeten.
Ik ben haastig vertrokken.
Ik haal één vandaag en geef het af. - Nee, nee, maak je geen zorgen.
We willen bijdragen tot uw succes als was het maar 20 euro.
Je hebt al een grote bijdrage geleverd, ik ben je veel verschuldigd, mevrouw.
Je dankt het aan hard werken en aan je talent.
Weet je nog, wanneer je me voor het eerst de 'Bagatelles' gaf om te spelen?
Ik was twaalf jaar.
En met mijn jeugdige arrogantie vroeg ik je: 'maar waarom de 'Bagatelles'?'
Weet je 't niet meer? Die dag, gaf je me echt een goede les.
Wat is er met jou gebeurd?
Mijn rechterzijde is verlamd, dat is alles.
Dat kan gebeuren als je ouder wordt.
En hoe...
Laat ons over iets anders klappen, als je het niet erg vindt.
Ja.
Wees niet beledigd.
Maar ik wil genieten van het mooie intermezzo dat je ons gaf met je bezoek.
Ja, natuurlijk.
Je hebt ons nog niet gezegd
wat er allemaal gebeurd is sinds het concert in Parijs.
Wel, ik zat de meeste tijd in Londen.
Ik deed twee concerten in Kopenhagen
dan was er ook Schubert. De 'Impromptu', de 'Musical Moments'.
Op dit moment draait mijn hele leven rond Schubert.
Ideaal, ik zou graag de hele verzameling van sonnetten willen opnemen.
Hoewel ik denk dat ik nog een paar jaar nodig heb voor de laatste.
Wil je mij een plezier doen? - Wat?
Wil je de 'Bagatelle in G Minor' spelen voor mij?
Het is al een tijd dat ik niet meer speelde.
Ik kan het mij niet meer zo goed herinneren.
Als je wilt, kan ik het proberen. - Probeer het.
Oké.
Wat is er aan de hand?
Wat doe je?
Ben je nu helemaal gek geworden?
Ik kan het niet geloven.
Kijk wat je gedaan hebt.
Waarom roep je me niet als je iets nodig hebt?
Sorry.
Ja, mij ook.
Sorry.
De lamp ik ook gebroken.
Ja?
Wie is daar?
Is hier iemand?
Is daar iemand?
Georges, wat is er? Wat gebeurt er?
Rustig aan, wil je.
Wat was het?
Eva. Ze komt op de 12de.
Waarom?
Geen idee. Blijkbaar, komt ze met Geoff.
Wanneer dan?
Ik weet het niet juist. Welke dag is het vandaag?
Ik zal eens kijken.
Dat wil ik niet.
Wat?
Geoff hoeft niet te komen. Dat is niet nodig.
Ik hoef geen opmerkingen op mijn situatie.
Ik verdraag enkel de Britse humor in kleine dosissen.
Beste Mevr. Laurent en Mr. Laurent.
Het was prachtig en toch triest om te zien.
Mijn hartelijke wensen dat de zaken beter zullen gaan.
Met het diepste medeleven uw vroegere leerling, Alexandre.
Stop de cd.
Waar zijn de fotoalbums?
De fotoalbums? Weet ik niet.
In de kleine slaapkamer denk ik. Waarom?
Wil je ze halen voor mij?
Nu?
Waarom nu?
Ik wil er inkijken.
Alstublieft.
Bedankt.
Geen dank.
't Is mooi.
Wat?
Het leven.
Zo lang.
Lang leven.
Stop met naar mij te kijken.
Ik keek niet naar jou.
Natuurlijk keek je. Ik ben nog niet zo stom.
De nadruk zal evenveel liggen op de hoe als op de wat.
Benjamin Netanyahu
heeft eindelijk toelating voor een officieel bezoek met alle honours:
handdruk foto, gezamenlijke persconferentie
opvallend te tonen de vernieuwde banden tussen Israël...
Israël en de Verenigde Staten.
Je bent kletsnat.
Wat bedoel je? - Wacht even.
Het is geen krachttoer.
Kom op.
Wacht.
Laat je niet opwinden.
Rustig, rustig maar.
Denk er over na zou het niet beter zijn
je geld te investeren in een flatgebouw.
Als de inflatie verder gaat is eigendom het enige zekere.
Op dit moment, krijg je maximum 1,75% op je spaargeld.
Dat is al een goed tarief.
Vijf jaar geleden kocht Geoff
aandelen voor een klein bedrag en de zaak stortte in mekaar.
Dus nu zijn we natuurlijk bezorgd.
Ondertussen...
hebben andere mensen hetzelfde idee en de prijzen van de eigendommen stijgen.
Sinds ik terug ben van Scandinavië
Ik besteedde mijn vrije tijd aan het doorzoeken van advertenties.
We zullen zien.
Het vraagt tijd. Uiteindelijk vinden we wel iets.
Ik heb...
de grootmoeder...
vrouw met huis...
niet...
huis dan...
geld...
Ik... Sorry, mam, Ik versta je niet.
Ik versta niet wat je zegt.
Ja...
Meteen...
't Is al...
Huis verkopen...
Verkopen...
niet... in twee beroertes...
zo vlug...
God...
Het is hard...
zegt...
huis verk...
geld weg...
weg...
al... zo de... de... de... hui... s
Ja.
Wiens huis?
Het huis van...
ook... oma...
grootmoeder...
Drie keer per week.
Ik ben niet ervaren genoeg. We zullen zien of dat genoeg is.
Hoeveel vraagt ze?
Het is betaald per uur. We zullen zien.
En zij?
Anne?
Het is moeilijk te zeggen.
Ik heb soms het gevoel dat ze totaal onwetend is van haar toestand.
Maar het volgende moment voel ik het tegenovergestelde.
En wat zegt de dokter?
Hij...
Ze slaat enkel wartaal uit.
Wat is er aan de hand?
We kunnen haar zo niet op haar bed laten liggen!
Ze is onherkenbaar! 't Is belachelijk!
Op het ogenblik kunnen we niets doen.
Ze is onder behandeling en krijgt medicatie.
Op dit moment is er geen andere optie.
Wat wil dat zeggen, 'geen andere optie'? Waarom haar niet in de kliniek doen?
Ze had een tweede beroerte.
Bertier onderzocht haar
en vond dat haar de ziekenhuis klinische procedures konden besparen.
Hoe dan ook, ze zouden haar hier niet houden.
Ze hadden haar naar een rusthuis gezonden.
Wat doen ze daar dat wij hier niet kunnen doen.
En ze wil niet naar een rusthuis.
Dat heb ik haar beloofd.
Denk je niet dat je te veel hooi op je vork neemt?
Heb jij een beter idee?
Ik kan niet geloven dat de dag van vandaag er geen betere behandeling is.
Niemand houdt je tegen om het te onderzoeken.
Ik neem aan de je mij gelooft dat ik net zoveel van moeder hou als jij.
Zo alstublieft, behandel mij dus niet alsof ik een idioot ben
onbekwaam om te doen wat voor de hand ligt.
Dat heb ik niet gezegd.
Ik vraag me af of wat ik zie de beste behandeling is voor haar.
Wil je geen tweede opinie?
Stop, jullie beiden.
Een andere dokter is gekomen. Hij was akkoord met Bertier.
Vanaf maandag, komt er drie maal in de week een verpleegster.
Is dat voldoende?
Kunnen we nu over iets anders praten?
Zoals wat?
Een republikeinse bewustwording door een president
die zichzelf voor het weekeinde afzonderde in het Élysée.
Hij heeft alles afgezegd, de deuren afgesloten, zijn agenda is leeg.
Alles waar hij nu aan denkt is het optreden op France 2.
Het optreden zal gebeuren onder vorm van een interview door David Pujadas
omdat zijn vorig interview op TF1 was door Laurence Ferrari.
France Inter wil morgen een special programma uitzenden tussen 9 en 10.
Waar we het interview zullen analyseren en becommentariëren...
en achter de schouders. Je draait. En achter de billen.
Zo vasthouden, met de elleboog. Terwijl wij de luier aandoen.
Houd uw rug recht.
Strijk het glad.
Dan zachtjes terug rollen, strek uw benen.
Kun je het laken pakken daar beneden? Ik help je.
Trek, trek, trek, trek.
Nu trek je aan de luier. Zoals dit.
Dat is alles.
En we liggen op de rug.
En je neemt de luier en maakt de strips vast.
Zie daar, mijn liefje, Ik hoop dat je het leuk vindt.
Ja, ja.
Ik voegde er wat perziken sap aan toe.
Ik vind dat het goed smaakt.
Kom op, Anne, mijn liefje, je hebt maar drie slokjes genomen.
Sorry.
Mam naar het concert...
Ja?
Mam naar het concert...
Nee... geen jurk...
Geen jurk, Mam naar het concert.
Mam naar het concert...
Nee!
Ik zal de andere ook wassen.
Dat is het. Nu alleen nog uitspoelen.
Is de temperatuur goed voor jou?
Nee? Ik buig vooruit. Niet bang zijn, ik ben hier.
Zeer goed.
Kom van 8 tot 12 en dan van 2 tot 6, of 3 tot 7.
Ik zal er over nadenken.
Ze moet het weten zodat ze kan vooruit plannen.
Natuurlijk. Ik zal het u één van de volgende dagen laten weten.
Zeer goed. Nu moet ik gaan.
Bedankt voor de koffie. - Geen dank.
Ik laat je buiten.
Ge moet het niet te ernstig opnemen. Ze hebben meestal iets te zeggen.
Ze zou niet zo goed kunnen zeggen 'Mam, Mam, Mam'.
't Gaat gewoon automatisch. - Ik weet het.
Tot ziens, meneer. - Tot ziens.
Ik wel een tweede verpleegster inhuren.
Ze kunnen dan elkaar aflossen.
Alles zou dan een beetje eenvoudiger zijn, nietwaar?
Wat denk jij?
Doet pijn.
Laat ze alstublieft in de keuken. - Ja.
Ik ben terug!
Dank u.
Is er nog iets dat ik voor u kan doen?
Nee, bedankt. Je was een grote hulp, Mr. Méry.
't Is niets, meneer. Heel er bedank, meneer.
Ik laat het je weten als ik je weer nodig heb.
Met plezier, meneer.
Tot ziens.
Mag ik iets zeggen, meneer? - Ja?
Mijn vrouw en ik, zijn zeer onder de indruk hoe je de zaken aanpakt.
Ik doe mijn hoed voor je af.
Dat is erg aardig van u. Dank u.
Tot de volgende keer.
Doe de groeten aan je vrouw. - Zal ik zeker doen.
Hallo Eva. Ben je daar?
Alles is prima.
Op...
de...
b...
Op de brug...
Brug van A...
van Avignon...
Op de brug van Avignon...
de... de...
Kom op, Anne. - De brug!
van Avignon...
vi... vi... vignon... gnon
Op de brug van Avignon
dansen we, dansen we.
Dansen! - Op de brug van Avignon...
Dansen! - Dansen we...
Allen... allen... - Op de brug van Avignon.
Dansen we, dansen we
Op de brug van Avignon
dansen we allen in een ronde
op de brug...
dansen... dansen...
allen... allen...
Hier zijn we.
Je bent alweer heel mooi.
Iedereen zal je bewonderen.
Dat is al.
Wil je het zien? Wacht.
Wel?
Zijn wij geen mooi gezicht?
Shoo!
Zoals je wil, meneer.
Ik weet niet wat je verwachtte, maar...
Ik gaf een ander werk op om hier te komen werken.
Je had er eerder aan moeten denken of je een tweede verpleegster nodig had.
Ik wist toen nog niet hoe onbekwaam je was.
Wat bedoel je daar mee?
Ik wil het niet bespreken met jou. Hoe dan ook, je zou het niet begrijpen.
Niemand heeft me ooit berispt.
Goed voor u. Hoeveel ben ik je schuldig?
780 euro.
Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt in mijn leven.
Wie denk je wel dat je bent? Ik doe dit werk al jaren.
Ik heb jou niet nodig om te leren hoe het moet.
Heb je 20 euro?
Nee. - Neem dan de 800 en vertrek.
Jij bent een boze oude man.
Ik heb medelijden met u.
Ik hoop uit de grond van mijn hart
dat op een dag iemand je behandelt zoals jij je patiënten behandelt
en dan heb je ook geen manier om jezelf te verdedigen.
Nu maak dat je wegkomt.
Maak dat je wegkomt.
Loop naar de hel, gij oude zak!
Doe je mond open, Anne.
Kom op, open je mond.
Anne! Alstublieft.
Kom op.
Alstublieft.
Stop er mee.
Als je niet drinkt, sterf je.
Is dat wat je wil?
Kom op. Alstublieft.
Almachtige Christus.
Je kan me niet dwingen om je te laten sterven van dorst.
Als je blijft doorgaan, bel ik Bertier en hij doet je naar de kliniek.
Daar kunnen ze je dwingen om te eten. Is het dat wat je wil?
Ik heb je beloofd om dat niet te doen maar je moet me dan helpen.
Ik heb er geen schuld aan.
Kom op, Anne.
Drink dit, nu!
Dat is het. Goed.
Wel, slik het binnen!
Alstublieft, vergeef me.
Het spijt me.
Wie is daar? - Ik ben het.
Eva? - Ja.
Een minuutje.
Hallo. - Hallo.
Wat is er aan de hand?
Niets. Ik was op het toilet.
Nee, kom er in.
Waarom dit onaangekondigd bezoek? - Wat is er aan de hand met mam?
Niks. Wat zou er moeten zijn?
Wil je niet eerst gaan zitten?
Waarom ben je hier in Parijs?
Wat is er aan de hand met mam? Waarom antwoord je de telefoon niet?
Sinds ons laatste gesprek, liet ik vier berichten op uw antwoordapparaat.
Waarom bel je niet terug?
Sorry. Ik heb er niet naar geluisterd. Vegeef me.
Besef je niet dat we bezorgd zijn?
Aan je bezorgdheid heb ik niets.
Nee, begrijp met niet verkeerd. Ik bekritiseer je niet.
Ik heb gewoon de tijd niet om om te gaan met uw zorgen, dat is alles.
Vader... - Nee, laten we dit gesprek stoppen.
Je moeder is zoals te verwachten was: de hele tijd slecht.
Ze wordt meer en meer een hulpeloos kind.
Het is triest en vernederend voor haar en mij.
En ze wil niet gezien worden in deze toestand.
De laatste tijd wil ze zelfs niet meer dat je komt.
Jullie hebben ook je eigen leven. Daar is niets mis mee.
Maar laat ons ook ons leven hebben. Oké?
Vader, wat is er aan de hand?
Niets. Je bezoek overrompelde mij.
En ik ben verveeld dat je hier kom nazien of alles oké is.
Wie denk je wel dat je bent?
Blijf hier, alstublieft.
Alstublieft!
Mam?
Mam!
Zeg me, wat er aan de hand is? Ben je gek geworden?
Ga zitten.
Ik wil niet gaan zitten. Wat is hier gaande?
Niets is er gaande. Ik wil ons allen sparen van een zinloos drama.
Ik neem aan dat je moeder slaapt. Ze slaapt gans de dag.
En 's nachts wordt ze wakker.
Als je echt wil gaan we bij haar in enkele seconden.
Nu, zet u.
We doen onze spraak oefeningen elke dag, of we zingen samen.
Ik word gewoonlijk wakker rond 5 uur, dan is zij nog steeds wakker.
We verversen haar luier, ik wrijf haar...
in met crème om bed wonden te voorkomen.
Dan, rond 7, tracht ik haar over te halen om te eten en te drinken.
Soms werkt het, soms niet.
Soms vertelt ze me verhalen uit haar jeugd.
Of roept uren voor hulp.
Dan, begint ze plotseling te giechelen.
Of wenen.
Niets van dit alles is de moeite om het te zien.
Je kunt me niet verbieden haar te zien.
Nee.
't Is mijn, Mam.
Kan ik iets voor je doen?
Mam.
De thee is niet meer warm.
Maar je voelt je er beter mee.
Bedankt.
Het was dom van mij om de deur op slot te doen.
Sorry.
Je verraste mij.
Sorry.
Wat gaat er nu gebeuren?
De verpleegster komt drie maal per week.
Om de twee weken komt Dr. Bertier en de kapster.
Is het dat wat je wilde weten? Nee?
Alles gaat verder zoals het altijd gegaan heeft.
Het gaat van kwaad naar erger.
Alles gaat verder en op een dag is het voorbij.
Papa je kunt zo niet verder.
Nee? - Nee.
Wat stel je voor?
We moeten ernstig praten, met elkaar?
Wat bedoel je met 'ernstig praten'?
Wil je dat Mam bij jou blijft wonen?
Wil je haar naar een verzorgingshuis brengen?
Is dat wat je wil?
Ga verder, met serieus te praten!
Alle lange...
Ding dong...
Ja, het heen en weer slingeren.
Ja, ja, op, weer.
Jij...
Heel ernstig...
Net als dat.
Ja.
Net als dat.
Serieus.
Ja, ik was erg gespannen.
Ja.
Zeer... strak.
Het... was... fijn.
Pijn.
Wat is er. Waar doet het pijn?
Wat is er gaande?
Is het de luier?
Is ie vol?
Waar doet het pijn?
Het is goed. Het is goed. Ik ben hier.
Alles is in orde.
We zullen...
Wil je dat ik een verhaal vertel?
Maar je moet stil zijn, ik kan niet hard praten.
Ik word er moe van.
Toen ik klein was
wel, ik was niet zo klein als dat...
Ik denk het was in de lagere school
ik was ongeveer tien.
Vader en moeder hadden mij naar het vakantiekamp gestuurd.
Ze dachten dat het mij goed zou doen de zomer doorbrengen met kinderen
van mijn leeftijd.
We logeerden in een oud kasteel
in het midden van het bos. Het was in de Auvergne denk ik.
Dat weet ik niet meer.
In ieder geval was het, het tegenovergestelde van wat ik verwacht had.
We moesten uit bed om 6 uur en een duik nemen in het meer.
Het was een klein meer niet ver van het kasteel.
Het was ijskoud water afkomstig van een bergrivier.
We moesten er in lopen in een dubbele file.
Weet je, ik was nooit erg sportief.
Ze hadden een programma uitgewerkt dat ons de ganse dag bezighield
Waarschijnlijk om in de kiem... te verstikken
alle mogelijke geslachtsrijpheid.
Maar het slechtste was het eten.
Op de derde dag na onze aankomst, was er rijstpudding voor de lunch.
Ik haat rijstpudding.
We zaten aan de lange tafels in de grote hal.
Ik wilde dit spul niet eten.
Eén van de monitoren zei tegen mij:
'als je je bord niet leeg eet ga je hier niet buiten.'
Zo na de maaltijd ging iedereen weg...
En ik bleef in tranen achter.
Ik had een geheim pact met mama.
Ik moest haar iedere week schrijven. En haar een postkaart sturen.
Als ik mijn verblijf daar fijn vond, moest ik bloemen tekenen
zo niet, sterren.
Zij bewaarde de kaart, het was bedekt met sterren.
Na drie uur, mocht ik naar buiten.
Ik ging naar mijn kamer in bed liggen.
Ik had 40 graden koorts.
Het was difterie.
Ze brachten mij naar het dichtst bij zijnde hospitaal
en plaatsten mij in quarantaine.
Dat betekende als mam, mij kwam bezoeken
ze enkel maar naar mij kon zwaaien door het raam.
Ik ben in de jaren deze postkaart verloren.
Dat is jammer.
Je zult het niet geloven. Een duif kwam
voor de tweede keer binnen, door het venster.
Deze keer heb ik ze gevangen. Het was in feite niet moeilijk.
Maar ik heb ze weer losgelaten.
Ik ben bijna klaar.
Je kunt je schoenen aandoen als je wilt.
Dank u.
Neem je geen jas?
Vertaald door klakske. Film-Test.nl
Controle en bewerking: Goffini