Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Fasola kosztuje siedem i pół liry
Niech się gotuje, niech tańczą
Ruszaj bioderkami Halime Kocham cię całym sercem
Jeśli też mnie kochasz Zostaw go i chodź do mnie
Ruszaj bioderkami Halime Kocham cię całym sercem
Jeśli też mnie kochasz Zostaw go i chodź do mnie
Zmierzch już, ojca nie ma Zmierzch już, pieniędzy nie ma
Dzieci w domu jedzą swoje kocyki
Ruszaj bioderkami Halime Kocham cię całym sercem
Jeśli też mnie kochasz Zostaw go i chodź do mnie
Brak kamizelek ratunkowych, rożka odbijającego i świateł.
Łódź nie ma też certyfikatu.
- Silnika też nie mamy. - Hüseyin, zdrajco!
Przecież to prawda, czepiają się nas.
G też nie ma!
Płynęliście na kursie kolizyjnym z innym statkiem.
Przecież nie chcieliśmy się zderzyć.
Silnik nam zgasł!
Wiosłowaliśmy, ale nadaremno.
Co poradzić, to nasza praca.
Z tego się utrzymujemy.
Irfan mówi, że mamy grać na imprezie.
Ma być na łodzi. Powiedz mu, Irfan!
Impreza ma być na przystani.
Na łodzi trzeba mieć kapok...
Sprzedałeś nas w sekundę!
Kapoka na oczy nie widziałeś!
- Przestań kłamać! - Spokój!
Grubas, krok do przodu.
- Jak się nazywasz? - Hüseyin Badem.
- Imię matki. - Ayşe.
- Imię ojca. - Ali Rıza, ale w dowodzie mam Halil.
Kim jest Halil?
Mój dziadek. W dowodzie figuruje jako mój ojciec.
- Nosisz nazwisko matki? - Tak.
- Dzień dobry moja droga. - Dzień dobry Hüseyin!
Nie czekaj na mnie z kolacją dzisiaj.
- Gdzie idziesz? - Idę grać na weselu w Dalyan.
- Ile płacą? - Po 100 lir na łebka.
Nie przepij wszystkiego!
Kto to mówi, od 45 lat nie miałeś wody w ustach.
Wyniki badań na wątrobę masz dobre.
Ale twój lekarz je sfałszował!
Doktor mówi, że mam wątrobę jak w najlepszej jagnięcinie.
- Do widzenia. - Czekaj, masz.
Nie potrzeba, babciu.
Wypij do dna.
Piję to od 30 lat i czy coś mi pomogło?
Już, pij to!
Brawo, mój młody ogierze!
Dobrze ci to zrobi.
- Hatice! - Co?
Daj mi trochę pieniędzy.
Ty mi daj.
Jestem spłukany. Sprzedam wóz i ci oddam.
Nigdy go nie skończysz!
Prędzej konie padną, zanim zrobisz ten wóz.
Jaka uparta kobieta z ciebie!
Niech cię szlag, co rano to samo.
Boże, wiedziałem, że cię ujrzę.
Oddam wszystko za jedno spojrzenie, jest taka niewinna.
- Cześć Murat Alemdar! - Cześć Hüseyin!
- Jak się masz? - Jak zwykle, siadaj.
- Dzisiaj golenie. - Nie ma sprawy.
Brat o ciebie pytał wczoraj.
Mówił, że dziewczyna jest chora.
Powinieneś tam pójść i zobaczyć.
Nie mógł się z tobą skontaktować.
Powiedziałem, że zajrzysz do niej z rana.
O przysługach się nie zapomina, tak mawiam.
On kiedyś zajmie się tobą, źle mówię?
Zwariowałeś, potniesz mnie! Co to za brat?
No wiesz, Yakup.
Bredzisz jak jakiś wariat! Zabieraj się do golenia!
Przechyl głowę, to cię ogolę.
Spokojnie, bo cię zabiję!
Zejdź ze mnie.
- Nie może chodzić. - Co?
- To poważne. - Co zrobić?
- Wychodzicie razem? - Gdzie?
Na zakupy, a gdzie myślałeś?
Nie może się wysrać, wyprowadź ją gdzieś.
Nie może chodzić.
Oczywiście, że nie może, patrz.
Wiesz, co to?
- Nie. - To jej łąkotka.
- Co? - Ma zerwaną łąkotkę.
Przecież krowy nie grają w piłkę, jak mogła zerwać?
Krowom nie wolno? To jak miałaby skręcić kolano?
- Cześć Muharrem Agha! - Witam Muharrem!
Dzięki chłopaki.
Dlaczego przywiązujesz psa, niech biega.
- Nie ma mowy! - Dlaczego?
Jest tak napalony, że nie da sukom spokoju.
Napalił się na sukę u Gamze.
Cały czas tam siedzi. Będę miał przez niego kłopoty.
- Niezły kobieciarz. - Co tam, Şaban?
Nawet pies ma lepiej niż ja!
Hüseyin, mam męski problem, rozumiesz.
Znasz te pigułki, które pomagają? Mam ich spróbować?
One są dla psów, możesz dostać zawału.
- Co mogę zrobić? - Jeżowce!
- Co? - Otwierasz go nożem i połykasz.
Pomaga?
Tak, są organiczne i naturalne.
- Nie gap się, bo będą problemy. - Sama się na mnie patrzy.
Ty się nie patrz!
- Dosyć, nie jesteś Cyganką. - Coś źle?
Siadaj, zatańczysz później.
Sema, spokojnie, poczekaj!
Zatrzymać muzykę!
Zaraz się udusi.
Źle to robisz, udusisz ją!
Hüseyin, co ty robisz z moją siostrą?
- Dobrze się czujesz? - Tak.
- Ile palców? - Trzy.
- Teraz? - Pięć.
- Kto to? - Nie znam człowieka.
- Nie, on. - Mówi o mnie.
Irfan, dupku, rozbiłeś mi butelkę na głowie!
Już, spokojnie.
Przepraszam Hüseyin, źle to zrozumiałem, myślałem że...
Co myślałeś? Uratowałem dziewczynie życie.
Groszek utknął jej w tchawicy.
Można tylko uciskać przeponę lub powiesić do góry nogami.
Irfan, idź już.
Wszystko jest dobrze, odzyskał świadomość.
Naprawdę cię przepraszam.
- Znasz się na medycynie. - Znam się na zwierzętach.
- Jak to? - Sam się nauczyłem, lecząc zwierzęta.
Jako hobby.
Moja zmarła mama nastawiała kości, to też pomogło.
Ciekawe. Niedługo wydobrzejesz. Wpadnij do mnie jutro.
- Gdzie i kiedy? - Tutaj.
- Tak. Jestem Hüseyin. - Ja jestem Müjgan.
- Miło cię poznać. - Mnie również. Uważaj dzisiaj na siebie.
- Idę prosto do łóżka. - Dobrze.
W imię Boga miłościwego, świętego proroka,
chroń mojego chłopca przed złem.
Oszczędź mu problemów.
Hatice!
Czego tak krzyczysz?
Przestraszyłeś mnie, czego jesteś na dworze?
Kotka uciekła, widziałaś ją?
- Nie. Masz papierosa? - Tak.
Nie ma ojca, matki, ma tylko nas.
- To mnie przeraża. - Daje sobie radę.
Dzięki Bogu, a gdybyśmy mogli znaleźć mu żonę...
Przyjdzie czas, Hatice. Wszystko w życiu ma swoje przeznaczenie.
Chodź tu wywłoko!
Co się dzieje?
Dziadku!
- Co? - Co robisz?
- Dzień dobry Hüseyin, co robisz? - Co zwykle, a ty?
- A co myślisz? - Co robisz ze ścianą?
Zrobiłem lustro i wieszam je tutaj.
O tej nieludzkiej godzinie?
Dziadku?
Są w tym roku różowe róże?
Jest więcej z tyłu. Po 25 lir za sztukę.
- Ja też mam płacić? - Tak.
Cholera, jak co rano!
- Jak się czujesz? - A ty?
- W porządku, bolało cię wczoraj? - Tak.
- Można się było spodziewać. - Tak.
- Prawie kończę. - Oby nigdy.
Słucham?
Raczej: „Teraz albo nigdy”.
- Pięknie grasz na klarnecie. - Mam nadzieję.
- Słucham? - Chodzi o miłość.
Wspaniale jest robić to, co się kocha.
Tak.
Cieszę się, że czujesz się lepiej.
Dziękuję, miłego dnia.
Zapomniałeś roślinki.
Nie, jest dla ciebie.
Narobiłem Ci problemów, sprawy wymknęły się spod kontroli.
- Bardzo to miłe. - Tak, miłego dnia.
Tobie też.
Şaban?
Nieźle mnie załatwiłeś, cały płonę.
- Ile zjadłeś? - Wiaderko.
Cholera, delfin by tyle nie zjadł!
- Skąd miałem wiedzieć, nie mówiłeś. - Pomogło?
Od ostatniej nocy łomocze jak gong. Jest pielęgniarka?
- Czego od niej chcesz? - Pokazać to!
To zbyt poważne, jedź do lekarza w Çanakkale.
Zjadł wiaderko jeżowców?
Tak, mówi, że łomotał jak dzwon całą noc.
Jak ci poszło z bandażami?
- Co? - Teraz nie chcesz mówić?
Ostatnio wszyscy potrzebują opieki medycznej.
Bóg zesłał nam taką pielęgniarkę jak Müjgan.
Przestań mnie wnerwiać.
Gra smutna piosenka Ja i Müjgan płaczemy
Zapominacie się. Zwolnij, Murat.
Jadę wolno.
Wszystko miga mi przed oczami.
Jest tak piękna, jakie mam opcje?
Szefie, przywróć się do ustawień fabrycznych.
Kliknij „opcje”.
To chodź i kliknij.
To nie takie proste, to głęboka rzecz.
Czas spędzony bez miłości to nie życie.
Gdyby mój język był związany
I nie mógłbym wypowiedzieć twojego imienia
Gdybym miał zaszyte oczy
I nigdy nie mógł zobaczyć twojej twarzy
- Myślicie, że ma faceta? - Widzę ją zawsze samą.
- Ja też. - A ty, Murat?
Szefie...
- Stary... - Co się dzieje?
Zawsze sama.
Nie rób sobie jaj, bo dostaniesz.
Niedużo ci brakuje, żeby stracić nerwy.
Zmienił się twój charakter Hüseyin.
Zdarza się, poniosło go.
To normalne, jest rozstrojony.
Szybko, nastroimy go.
Wystarczy, odwali nam po tym strojeniu.
Po co płyniemy na wyspę?
Nie pytaj, wyświadczam ci przysługę.
- Tam są. - O kurczę.
- No chodź. - Nie idę.
- Chodź, Hüseyin. - Nie idę, proszę cię Ibo!
Rusz się, co z ciebie za facet?
Dzień dobry.
Co słychać?
- Dobrze. - Też.
- Cześć Hüseyin. - Witaj Müjgan.
Jak głowa?
Coś w środku się tłucze, ale jest w porządku.
Wyjedziesz jak skończysz staż?
Jest tu pięknie, ale życie jest pełne niespodzianek.
- Nie mam planów na przyszłość. - Ja też.
- Czego? - Nie wychodzą.
Patrz, delfiny skaczą!
Mają dobrze, pełno ryb.
Jakie piękne!
Chcesz?
Nie, dziękuję.
Czemu się krzywisz?
- Chodzi o jabłko? - Już wiesz?
Nie jedz go.
Wyrzuć delfinom.
- Ibo? - Tak?
- Mój brat chyba wie. - O czym?
- O nas. - Niemożliwe, pobiłby mnie.
- Ja bym cię pobiła! - Nie miałabyś serca.
Zwierzę!
Twoja babcia przypomina mi moją, wiesz?
Gdy złościłam się na rodziców, zawsze do niej szłam.
Jako dziecko, brałam torbę i mówiłam: „Chodźmy babciu, oni niech zostaną”.
Gdy ja się denerwowałem na nich, szedłem spać.
Mogłem wtedy śnić o ojcu.
Nigdy go nie widziałem, nie wiem jaki był.
Wyobrażałem sobie, że jest wielki jak gigant.
Brał mnie w dwa palce i stawiał na ramieniu.
Potem chodziliśmy po placu zabaw przy szkole.
To tak, jakbyśmy latali, aż do góry Ida.
Nie żyje, prawda?
Tak.
Pewnego dnia napotkałem to. Sen się skończył.
Wdmuchuję w to wszystkie swoje zmartwienia.
Granie jest rodzajem krzyku.
Można rzec, że stałem się szczurołapem.
Nie mów tak.
Trudno się gra?
Ciężko tworzyć piękno.
To uparty instrument, sam wybiera grającego.
Niektórzy bardzo długo nie wydobędą dźwięku.
Innym udaje się to od razu.
Może jesteś wybrana.
No nie wiem.
To proste, zrób tak ustami.
Dobrze?
Tak.
- Nie umiem, ty graj. - Ile zapłacisz?
Pierwszy raz za darmo.
Rozdzierasz mi serce o tej godzinie.
Sam chciałeś.
Hüseyin, nie masz dziewczyny?
Mam, ale...
- Daj mi pieniądze. - Po co ci?
Proszę babcię, ale wszystko chowa dla ciebie.
Potrzebuję pieniędzy, muszę dostarczyć wóz.
- Nie stać mnie na oś i lakier. - Sam też nic nie mam.
Naprawdę?
Co to ma być?
Uzbierałaś tu fortunę babciu.
Co, do cholery.
Ayşe Badem.
Ali Rıza Şeker.
Tato pisał do mamy?
DROGA AYŞE
KOCHANIE, WYBACZ MI.
TĘSKNIĘ, TWÓJ ALI RIZA
Synku, twoja mama była taka dumna. Ten człowiek nie wie, że istniejesz.
Był zaręczony, gdy ją poznał, wykiwał ją.
Ciągle się przeprowadzaliśmy, żeby nie mógł nas znaleźć.
Twoja matka ukrywała to przed tobą. Mieliśmy ci powiedzieć.
Baliśmy się, że odejdziesz, synu.
I dobrze, bo odejdę! Jak mogliście ukrywać coś takiego?
Tyle przeszedłem...
Te historie o tonącym statku,
braku grobu, islamskim ślubie.
Teraz jest jeszcze gorzej, mogliście powiedzieć mi wcześniej.
To dla twojego dobra.
Ciągle gadacie o moim dobru, a krew mi się gotuje.
Znajdę tego człowieka.
Jak go znajdziesz? Masz tylko zdjęcie i nazwisko.
Listy napisano w Stambule, jest adres z tyłu.
- Znajdę go. - Pewnie już nie żyje.
Müjgan!
Musimy zaczekać.
- Możesz tu przyjść? - Tak, proszę pani.
- Siedzę na szóstce. - Tak, to tutaj.
- Siedzi tu facet! - O mnie mówisz?
Miałam siedzieć przy kobiecie.
W porządku. Pan wyjdzie.
- I tak by nie było miejsca. - Cham!
Niech pani usiądzie.
Tam jest wolne, możesz usiąść.
Chwila, to moje siedzenie.
- Które? - Zarezerwowałem oba.
Miło. Po co ci dwa?
Nie interesuj się.
Chodźmy do tyłu, znajdziemy ci miejsce.
To ja może wyjdę?
Chodzę tylko od miejsca do miejsca.
Przejdź do tyłu.
Stary, siadaj tu!
- Chodź. - Siadaj tam.
DOM MODY RAMİZA.
Ramiz?
Hüseyin? Czy to ty?
Witaj Hüseyin, od dawna cię wyczekiwałem.
- Jak ci leci? - W porządku.
Wystarczy na igły i nici. Cieszę się, że jesteś.
Ja też, tęskniłem.
Usiądź sobie.
Ile to już lat? 1991, 2001, 2009. Osiemnaście lat!
Ale ten czas leci. Jak się udała podróż?
Jeżdżą tu autobusy miejskie. Pytałem ludzi po drodze.
- Świetnie, chcesz herbaty? - Ja zrobię.
Bez żartów.
Nic się nie zmieniłeś, dokładnie tak cię pamiętam.
Posiwiały mi włosy w tyłku.
Jak patrzę na ciebie, czuję, że całe życie już przeszło.
Starzeję się, byłeś duży, a teraz jesteś wielki jak wół.
Pamiętam, jak robiłem ci strój na obrzezanie.
Pamiętam, jak krzyczałeś:
„Chcą mi go obciąć”!
Bo chcieli!
Jak tam muzyka? Grasz dalej?
Bez ustanku.
Świetnie! Jak tam Halil Ağa i Hatice? Opowiedz.
Ramiz, starzy są, wiesz.
Kłócą się i godzą bez przerwy.
Wspaniale!
Co to za wielkie zadanie, o którym wspominałeś?
Powiem ci za chwilę.
Muszę iść do banku zanim zamkną. Pilnuj sklepu.
Mam ważny rachunek do zapłacenia.
Ja mogę pójść.
Nie, ja muszę podpisać.
Rozgość się, zaraz wracam.
Ok.
Cześć kochanie! Nie ma Ramiza?
Brat Ramiz...
Bardzo źle, spóźnię się na próbę.
Boże, gdzie moje sukienka?
Brat Ramiz...
Zobaczmy, czy obniżył dekolt.
Potrzymaj.
Trzymaj, bo się wyślizgnie.
Nie tak, chłopczyku!
Trzymaj torbę. Potrzymaj też rękaw.
Tak to trzymaj.
Chyba lepiej przymierzyć.
Pączek, nie będziesz podglądał, co?
Nie śmiałbym.
Dajesz, szybciej!
No już! Szybciej!
Nie mam pojęcia, jak wyszło.
Pogrubia mnie?
Co on zrobił z dekoltem? Jak u zakonnicy.
Mam w tym wyjść na scenę?
Ramiz, ty stary pryku! Który to już raz?
Rozpłaczę się zaraz i spóźnię na próbę!
Weź nożyczki i rozetnij dekolt.
Szybciej chłopcze!
- Tnij! - Proszę pani...
Weź to przetnij!
Już, rozetnij trochę.
Tnij, mówię!
Kurwa, co ty zrobiłeś?
O nie.
Niech cię szlag, grubasie, popsułeś sukienkę.
- Może skleimy? - Twarz sobie sklej!
Za co to było?
Co z ciebie za krawiec?
Nie jestem krawcem, jestem muzykiem!
- Już jestem! - Gdzie byłeś do cholery?
- W banku... - Bzdura!
- Znowu na zakładach byłeś! - Jakich zakładach?
Przestań, znam cię przecież.
Supergwiazda Ramiz Koń!
Dostaniesz pomnik na wyścigach.
- Ramiz Koń? - Już się poznaliście?
Zachwycił mnie sposobem, w jaki spieprzył mi sukienkę.
- Tak. - Zamknij usta.
Gdyby nie moja miłość Gdyby nie me serce w ogniu
Kto by do ciebie dzwonił?
Dalej!
Kto by do ciebie dzwonił?
Kto by dzwonił do niewdzięcznika?
Spalę się w środku Jeśli nie zobaczę cię przez jeden dzień
Kto by do ciebie dzwonił?
Kto by dzwonił do niewdzięcznika?
Spalę się w środku Jeśli nie zobaczę cię przez dzień
No już!
Ati na kanunie.
- Zaraz wracam! - Firuz...
Mówiłam ci, żebyś tu nie przychodził?
- Nie mogę, Firuz... - Co ty bredzisz?
Ile razy mam powtarzać, że to już koniec?
Zabiję się, Firuz!
Rób, kurwa, co chcesz, wynocha!
Słuchaj, zapytali Hayyama, czy chce pałac, czy willę.
Zapytał, co zrobi z jednym czy drugim bez ukochanej?
Hayyam? Tak śpiewa Muazzez Abacı!
Wynoś się, bo naślę ochronę!
Firuz, poczekaj, zrozum...
Gdzie byłeś Metin? Jak on tu wlazł?
Chłopcy na drzwiach usnęli, Firuz.
Jesteś do niczego.
Ty też zasypiasz managerze Metinie!
Macie go zabrać, już!
Firuz, ja zajmuję się kasą. Chcesz dzisiaj zarobić?
- Firuz! - Zabierzcie go!
- Co ty opowiadasz? - To prawda, Ramiz.
Tato nie umarł, zanim się urodziłem.
Dobrze.
Zderzenie z prawdą było bolesne. Kto by się nie zdziwił?
Wyluzuj, Hüseyin.
Znajdziemy twojego tatę, żywego czy martwego.
Patrz, mam tu jego zdjęcie.
Z tyłu jest adres.
Zobaczmy.
Elmadağ, sprawdzimy to jutro.
Nie ma potrzeby, sam znajdę.
Nie ma mowy!
Psuję ci robotę, a ty chcesz mi pomóc. Źle mi z tym.
Gdy mi się nie powiedzie, wrócę tu.
- Daj spokój. Chodź tu. - Idę.
Do dna!
Niech cię Bóg pokarze, świrze!
Synu, idę z tobą, tam jest pełno dupków, to Stambuł!
Nie chcę, żebyś opuścił pracę.
Dobrze Hüseyin, wsiądź do 71T.
Wysiądź na Taksim.
Wracając, jedź dolmuşem do Bakırköy z Talimhane, tak jest łatwiej.
- Dzięki, miłego dnia. - Czekaj, masz pieniądze?
- Tak. - To powodzenia.
Tobie też.
Dzień dobry, Firuzan.
Dzień dobry, zaklinaczu koni.
- Dobry, panie Ramiz. - Cześć Metin.
- Gdzie poszedł chłopak? - Prowadzi śledztwo.
Kostiumy są gotowe? Jutro odbieramy.
Będą gotowe, nie martwcie się.
Jedziemy, Metin.
Ocierasz się o mnie?
Ciągle za mną łazisz.
Złamię ci ją i wsadzę do kieszeni. Ruchy!
To tutaj.
Nikogo nie ma?
Przeprowadzili się?
Arnavutköy.
Numer 31.
Nie ma dozorcy? Zapytam tam.
Chwila! Kto tam?
Kto tam jest?
Dzwoniłem do dozorcy.
Po co dzwonisz, jak nie wiesz do kogo?
Przepraszam, czy budynek obok jest pusty?
Tak, pusty.
Przepraszam, w którym mieszkaniu jest dozorca?
Nie ma go w tym budynku.
Kto się nim opiekuje?
Nie twój interes!
Hańbisz się tak mówiąc.
Nie oczerniaj mnie, to ty mnie denerwujesz tak rano.
To po co krzyczysz? To twoja wina.
- Zadzwoniłeś do mnie! - To cię denerwuje?
Czekaj, wychodzę!
No już!
Mieszkasz przy wejściu i narzekasz!
Zatkaj sobie uszy!
To wariat, lepiej uciekaj!
- Wariat? - Tak, uciekaj, synu!
Facet z zapalniczkami zna całą okolicę.
Długo tu mieszka, idź go zapytać.
Ten to wariat, uciekaj!
- Ze świrami lepiej nie zaczynać. - Idź!
Dzień dobry, słyszałem, że zna pan wszystkich w okolicy.
Szukam mężczyzny, zna go pan?
- Kto to? - Ojciec, Ali Rıza Şeker.
- To jest Ali Rıza Şeker! - Tak!
- Muzyk? - Gra na saksofonie.
- On gra na saksofonie! - Gdzie jest teraz?
- Gdzie jest? - Podobno tu mieszkał.
Dawno temu.
Wszyscy się wynieśli, dom pusty.
Wszyscy się wynieśli, dom stoi pusty.
Wybuchła butla gazu.
- Kemal umarł, dziewczynie urwało rękę. - Co?
Ten kawałek poleciał aż pod zieleniak!
- Mój tata? - Kto to?
Wiesz, Ali Rıza.
A tak, zarabia 2000 lir.
Patrz, okociła się. Chodź tu kotku!
Mój Boże!
KOMISARIAT POLICJI DZIELNICY ŞİŞLİ
- To naprawdę boli! - Wrośnięty paznokieć.
Widziałam, okropne. Bądź delikatna, Ayten.
- Pani chłopak jest tu. - Firuzan.
Nie jest moim chłopakiem.
Firuzan, wiem, że tam jesteś. Widziałem cię.
- Zostaw. - Wyjdź i pogadajmy, Firuzan.
On zaraz sobie pojedzie.
Firuzan!
Już mam go dosyć, Meto. Wczoraj mnie podglądał.
Z miłości zrobię wszystko!
- Zadzwonić na policję? - Nie nakręcaj mnie.
Firuz, kto cię teraz pokocha?
Kto będzie ci towarzyszył w miłości i zabawach?
- Wystarczy. - Firuzan!
- Firuz! - Pierdolony skurwysyn!
- Firuz! - Chodź tu, moja kochana!
Czego chcesz ode mnie?
Firuz, nie zabijaj swojej pantery.
Jebać twoją panterę.
Firuzan!
Firuzan, nie! Oszczędź go!
Nie przejmuj się, jutro też jest dzień.
Jeszcze raz się rozejrzysz.
Dzięki, Ramiz, dobranoc.
Idę spać, dobranoc.
Znowu zamknięte.
- Dzień dobry. - Witam.
Kiedy mogą otworzyć?
Roza Hanim wraca za tydzień, wyjechał.
Za tydzień?
Ma drugi sklep w Bodrum.
Co mam robić w Stambule przez tydzień?
Nie przejmuj się, zobaczmy.
Tak, Metin?
Będę zajęty przez chwilę.
- Przywieziesz kostium Firuzan? - Gdzie jest?
Zaraz go wyślę, miłego dnia.
Dzięki, do widzenia.
Metin, wyłącz telefon, zaczynamy lekcję.
Już idę!
Zaczynamy od podstaw.
Krok na bok, więcej energii!
Hüseyin, masz moją sukienkę?
Dzięki, wszystko się sypie.
Najgorszy dzień od dawna.
To mój pierwszy wywiad, a Metina nigdzie nie ma.
Wyobrażasz sobie? Zaraz zwariuję.
Tak.
Hüseyin, jesteś dzisiaj zajęty?
Nie mam żadnych planów.
- Obsłużysz mnie dzisiaj? - Co?
Miałam na myśli, czy mi pomożesz?
Czy pomożesz mi z sesją zdjęciową?
Jasne, jeśli umiem.
Zuch chłopak, ratujesz mnie.
Powieś je, żeby się nie zgniotły.
Umieram z głodu przez ten stres. To nerwowe.
Zjedzmy coś, wyluzujmy się.
Najpierw się najemy.
Połóż je tam. Czy możesz podejść?
- Tak? - Nie bawmy się w menu.
Co możemy dostać najszybciej?
Specjalności...
To za dużo gadania, nie brnijmy w to.
Chcemy coś bardziej na kształt przekąski.
Mamy buga beys, black risotto calamare
lub filet mignon.
Filet mignon może być, ale...
Nie jem kurczaka.
Filet jest z czerwonego mięsa.
W Düsseldorfie był z kurczaka.
Może robią inaczej. Mówiłeś o risotto?
Black risotto de la calamare.
De la... calamare znaczy, że z kalmarami?
Dobrze, to poproszę dwa razy.
Czego się państwo napiją?
- Wody. - Dobrze.
Dziękuję.
Lubisz kalmary?
Jestem z Çanakkale, ciągle jemy kalmary.
Brzmi świetnie, takie chrupiące!
Zobaczymy, jakie mają tutaj.
- Co to jest? - Czarne risotto z kalmarami.
- Gdzie te kalmary? - W środku.
Rozjechał je samochód?
- Całkiem dobre. - A to czarne?
- Atrament z kalmarów. - To się je?
Tak.
Tryskają tym podczas ucieczki kompletnie przerażone.
Wsuwaj.
- Cześć wszystkim, Firuzan Hanim. - Cześć.
Przepraszam za spóźnienie, straszne korki.
Może najpierw wywiad, a później sesja?
- Jasne, jesteś Jale, tak? - Tak.
Zapraszam! Hüseyin, przesuniesz się
i zrobisz miejsce Jale Hanim?
Jesteś gwiazdą numer jeden nocnych klubów w Stambule.
Nic jeszcze nie nagrałaś, ale masz więcej pracy niż inni artyści.
Jaki jest twój sekret?
Sezen Aksu też jest spod znaku Raka.
Jesteśmy emocjonalnymi ludźmi, pełnymi emocji, całkowicie...
Oczywiście naturalność jest bardzo ważna.
To dociera do publiczności.
Wybieram popularne piosenki z mojej listy.
Jestem dobra na scenie, tak mówią.
Mam nadzieję, że niedługo ukaże się moja płyta.
Mam kilka piosenek Yıldız Tilbe.
Dwie piosenki. Są też moje własne.
Pisałaś też teksty?
Tak, napisałam część tekstów.
Znalazłam nowego chłopaka Wierniejszego niż ty
Spacerujemy nad Bosforem Mój nowy jest zupełnie inny
Nie rani mnie jak ty Samochód ma cały w skórze
Nie zostawia mnie samej Jest zupełnie inny
Później jest motyw.
Jak ze snów Mój mężczyzna jest zupełnie inny
Pobierzemy się tego lata Wróżka miała rację
Teraz lepiej.
Jak ze snów Mój mężczyzna jest zupełnie inny
Miesiąc miodowy na Malediwach Nagłówki gazet miały rację
Możesz tego użyć, tych „nagłówków”.
Przeprowadzając wywiady z artystami dla magazynu Oloskop,
rozmawiamy też z ich ekipami.
Jeśli się zgodzisz.
- Pewnie. - Ulubiona rzecz Firuzan?
Czarne kalmary.
- Co ją denerwuje? - Porwana sukienka.
Możesz opisać Firuzan jednym zdaniem?
Gdy się złości jest straszna, ale ogólnie jest dobrą osobą.
Dobrze, zróbmy teraz sesję.
Jasne.
Włączyć wiatrak.
Sekunda.
Chcemy zobaczyć uwodzicielską kobietę-raka.
Świetnie, bardziej seksownie.
Jeszcze raz.
Co robisz?
- Spociła się, wycieram ją. - Dobra, odejdź teraz.
- Dobrze. - Ok, tak trzymaj.
Dobrze, świetnie!
Teraz od dołu, pokaż zęby. Tak!
Co ty robisz?
Rozluźni się, gdy wypije wodę.
Odejdź, robimy zdjęcia!
Tak, psujesz mi koncentrację.
Bardziej sexy i kobieco.
Włącz to! Tak, kobieco!
- Bardziej kobieco! - Fantastycznie!
Firuzan, przynieść ci ogon byka?
Nie wiem, czy oni chcą.
- Nie chcemy. - Jestem gotowa.
Patrz na dół.
Tak!
Bardzo dobrze!
Dobrze!
Byki tak nie robią!
Widziałaś kiedyś byka, jak tak robi?
Podejdź do byka od przodu, to cię zabije.
Hüseyin, chcę się skoncentrować.
Teraz bokiem, bardziej dziko!
Otwórz usta, dobrze!
- Do cholery! - Tak!
Żaden byk tak nie robi!
To wyzwanie dla ciebie, Ali.
Jaki byk tak otwiera paszczę?
Czy ten byk pije z koryta? To właśnie robi?
Zupełnie nie przypomina.
Zamknij się!
Ośmieszasz panią!
Poci się kilka godzin, a rak też był do dupy!
Wszystko przez ciebie. Raki takie nie są!
To dla twojego dobra!
Raki nie wyglądają jak żołnierze!
Siedzą na dupie w piasku i gdy się je mija, idą bokiem.
Uciekają z powrotem do piachu. Wszystko źle!
Przez ciebie, bo poganiasz!
Jaki z niej byk? Staje bokiem i rozdziawia paszczę?
Wychodzi ci film erotyczny z bykiem.
Słuchaj, grubasku, kończy mi się cierpliwość.
Idź na swoje miejsce.
To koniec!
Pięknie!
Wystarczy lwów i tygrysów!
Jest cała spocona!
- Wystarczy, bo dostanie świńskiej grypy! - I tak skończyliśmy.
Przepraszam za spóźnienie.
Gdzie byłeś Metin?
Gdzie byłeś?
Odbierałem nasze długi.
Wymyślasz bzdury!
Prawie tu umarliśmy od tych zwierząt!
Pani się tarza po podłodze, zabierz nas do domu.
Hüseyin, zostałeś stambułczykiem!
Wychodzisz cały, wracasz zmarnowany.
Ośmieszyłem się.
- Napij się. - Jeśli wypiję, to się porzygam.
Pij, albo dostaniesz.
Zawsze tak kończę, gdy piję whisky.
Fotograf mnie wkurzył, dlatego się upiłem.
Pij!
Utknąłem Ramiz, minął już tydzień.
Byłem wszędzie, na policji, w urzędach.
Nie ma po nim śladu, jak kamień w wodę.
Został tylko sklep ze srebrem. Muszę go odwiedzić.
Wydrukujemy ulotki?
Zdjęcie jest stare.
Myślałem o tym, ale to zdjęcie jest za stare.
Nie mam już ani grosza.
Pomogę ci.
Przestań, Ramiz. I tak zawracam ci głowę.
Nie mów tak, bo oberwiesz.
Podcierałem ci tyłek za dzieciaka, prawie jak ojciec.
Chciałbym, żebyś nim był, jesteś równym gościem.
- Weź to. - Nie!
Bierz.
- Idę do banku. - Znowu?
Hüseyin?
- Witaj. - Pięknie grasz.
Dzięki, pogrywam sobie.
Słyszę, że znasz się na tym.
Gram od dziecka.
Zaskakujesz mnie z samego rana grubasku!
Jak zwykle.
W ciężkich chwilach, pomaga mi to.
Teraz też jest ciężko?
Tak.
Widzisz, przywykłem, że jestem sam,
a nagle dowiaduję się, że mam ojca. Dlatego tu jestem.
Wszystkim tylko przeszkadzam, Ramizowi też.
W domu było co innego.
Inne rzeczy.
- Jak ma na imię? - Müjgan.
Świecą ci się oczy, gdy mówisz jej imię.
Kochasz ją.
Tak.
- Dzień dobry. - Witam.
- Dzięki Bogu! - Słucham?
Nie znam tej osoby.
Na listach jest ten adres.
To było 30 lat temu, my jesteśmy tu od ośmiu.
Tak, co mogę teraz zrobić?
- Patrzyłeś w internecie? - Co?
W internecie patrzyłeś?
Nie wpadłem na to.
Nigdy nie patrzyłem!
Za rogiem jest kafejka.
Pójdę sprawdzić, dziękuję i przepraszam za kłopoty.
- Powodzenia. - Do widzenia.
Pierścień?
- Turkus, piękny, prawda? - Tak.
Jak kolor morza w domu.
- Ile? - Dla ciebie 275 lir.
Przetrzyma go pani dla mnie?
- Jasne, bez depozytu. - Dziękuję.
W porządku.
Do widzenia.
CZY CHODZIŁO CI O?
Mądre jajo.
„Czy chodziło ci o to, o tamto”?
Tak, o to mi chodziło!
Metin? Brałam prysznic, co słychać?
Nie może teraz odejść z pracy, mamy występ!
Co? Nie rozumiem. Zwariowałeś?
Sama nie mam płacone, żeby on miał. Niewdzięcznik!
Nie ma mowy Metin, rób co trzeba.
Metin, nie wystąpię w Zarifi tylko z trzema sazami!
Będą się śmiali ze mnie! Załatw to.
Ibo nie miał przyjść i grać dzisiaj?
Jak to? Mam tego dosyć!
Ok, załatw to.
Ma być załatwione!
Czekaj, czy plakaty i reszta już są?
Ok, cześć.
Ciągle coś się wali.
Halo, kto mówi?
Kto to?
Metin? Jaki Metin?
Manager Firuzan? Co słychać?
Dzisiaj? Nie jestem w nastroju.
Mam sprawy rodzinne.
Tak, 250 lir?
To przyjdę i zagram.
Jasne, mogę grać.
Wszystkie romanse to i tak kłamstwa
Zawsze kończą się żałobą
- Fałszujemy. - Przez ciebie!
- Słucham? - Przez ciebie!
Dopiero przyszedłeś i się popisujesz!
Czekaj, niech powie. Hüseyin?
W tej skali nie wyciągniesz tej piosenki za cholerę!
Każe ci śpiewać w skali Sertab.
Nie jesteś sopranem, tylko altem!
W tej skali będziesz krzyczała całą noc jak Tarzan.
Graj w A i zobaczymy.
Zobaczymy jak wyjdzie w A. Graj.
Ok, graj.
Wszystkie romanse to i tak kłamstwa
Kończą się zawsze żałobą
Co nam zostaje
To samotność
Firuz, przyszedł Haldun Eskiciler!
Żarty sobie robisz?
Co za noc, mam tremę.
Już, szykuj się!
Racja.
Wy rozgrzejcie atmosferę.
Już, idźcie.
Kto to Haldun Eskiciler?
Gruba szycha w Stambule.
- Co z twoim głosem? - To nerwy.
Mafia, czy co?
Z każdym oddechem weź mnie do siebie Od głowy aż po stopy, pozwól mi tam zostać
Wszystkie romanse to i tak kłamstwa Zawsze się kończą żałobą
Nawet, jeśli zostanie tylko samotność Jesteś tego warty
Teraz wy!
Wszystkie romanse to i tak kłamstwa Zawsze się kończą żałobą
Nawet, jeśli zostanie tylko samotność Jesteś tego warty
Dziękuję za brawa, dobrze się bawicie?
Dziękuję! Na zdrowie!
Widziałam, dziękuję.
Pan Haldun zaszczycił nas swoją obecnością.
Dziękuję bardzo, a teraz zamówiona piosenka.
Sprawdzimy tylko, czy skala się zgadza.
Nie znam tej piosenki.
- Co zrobimy? - Nie znam słów.
- Co to? - Znasz ją?
Znam słowa, ale muszę je spisać.
Nie ma czasu na to.
Znasz piosenkę?
- Znam słowa. - Jak masz na nazwisko?
Badem.
Mamy niespodziankę.
Zagramy piosenkę zamówioną przez pana Halduna.
Wykona ją sławny muzyk i wokalista
urodzony i wychowany w Çanakkale, Hüseyin Badem!
Proszę, maestro!
Hüseyin Badem, brawa!
Tak...
Chcę podziękować
Firuzan Hanim za tę szansę. Wielkie brawa!
Liście nie opadną Jeśli Bóg tak chce
Człowiek nie umrze Jeśli Bóg tak chce
Liście nie opadną Jeśli Bóg tak chce
Człowiek nie umrze Jeśli Bóg tak chce
Jesteś Bogiem? Bo zabiłaś mnie
Przez ciebie śmieją się ze mnie I przyjaciele i rodzina
Jesteś Bogiem? Bo zabiłaś mnie
Przez ciebie śmieją się ze mnie I przyjaciele i rodzina
Słuchaj swego sumienia Powie ci ono:
To serce umiera dla ciebie
Słuchaj swego sumienia Powie ci ono:
To serce umiera dla ciebie
Zdrówko, Haldun!
Boże, grubasku, chcesz umrzeć? Jak mogłeś tak powiedzieć?
- Co miałem mówić? - Nie wiesz?
To nie twój koleżka, zjebałeś występ!
Jakbym z nim rozmawiał, trzymałbym dystans.
Na scenie tak można, bez przesady!
Ty cholerny bałwanie!
- Firuz! - Dobry wieczór.
- Od pana Halduna.
Dziękuję.
Do ciebie.
Dla mnie?
„Od Samatya do Çanakkale... Baw się dobrze”.
Wysłał mi pieniądze.
Muszę się podzielić z orkiestrą, tak?
Tak.
Mogłem jechać taksówką.
Ramiz mieszka ulicę obok mnie.
Podwieziemy cię, do cholery!
Trochę zarobił i usiedzieć nie może.
- To przez krążenie. - Co?
Tyłek czasami swędzi,
- ręka lub coś innego. - No więc?
To naczynia włosowate.
Tak.
Gdy krew nagle dostaje się do żył, to powoduje swędzenie.
Ptaki to robią, gdy dziobią sobie skrzydła?
- To też te włosowate? - Nie, one muszą.
Straciłeś rozum, grubasku. Jak ja uwielbiam wariatów!
To było dobre!
Co się dzieje?
Nie odbiera. Jedźcie, ja znajdę hotel.
Użyj dzwonka.
Nie ma nazwisk, zbudzę wszystkich.
Nie było to przedostatnie piętro?
Na każdym piętrze są dwa mieszkania.
Za duży stres dla mnie.
Znasz kogokolwiek w budynku?
- Nie. - No to wskakuj.
- Gdzie? - Do mnie!
- Niech cię! - Dalej się gapi, chodź!
- Powinienem? - No chodź, późno już!
Wskakuj!
Powinienem?
Powinienem przyjść?
Do zobaczenia, Metin!
Chodź ze mną.
Załóż to, mam nadzieję, że pasuje.
- Dziękuję Firuzan. - Dobranoc.
- Firuzan? - Tak?
Dlaczego wokoło są zabawki?
Zbieram je od dziecka.
Lubię zabawki.
Patrz na nią!
- Dziwi cię to? - Nie, zaskakuje.
Niektórzy ludzie boją się takich lalek.
Myślą, że w nocy ożywają.
Stawiają je na równi z czarami.
- Tak. - Nie bój się!
Co robisz do cholery?
Duży chłop a jak się boi.
Dobranoc, a słuchaj.
Są podobne historie, o ołowianych żołnierzykach.
Piosenka Kenan Doğulu?
Boże, grubasku, idź spać.
Hüseyin, wstawaj!
Co się dzieje?
- Fatih jest tutaj! - Kto to Fatih?
Nieważne, schowaj się gdzieś.
Wariat wydziera się wniebogłosy!
- Firuzan! - Schować się?
- Otwórz drzwi! - Czego chcesz?
- Wynoś się! - Dlaczego mnie nie wpuścisz?
Przychodzisz o tej godzinie i robisz wstyd przed sąsiadami!
Z drogi!
Sąsiedzi zadzwonią znowu na policję!
- Fatih! - Gdzie ten skurwiel?
Gdzie jest kto?
- Cholera! - Sprowadzasz sobie mężczyzn?
Nikogo nie sprowadzam. Niech cię szlag Fatih!
Chodź tutaj, mówię!
Gdzie jesteś?
Nikogo tu nie ma!
O kurde!
Kim kurwa jesteś?
Kim jesteś?
Jeszcze w moim dresie!
Zdejmę go!
- Uduszę cię! - Nie rób tego!
Fatih, zabijesz go!
Zabijesz go!
Fatih!
Nie wiesz, kim jestem, chuju?
Nie umrze, co?
Nie, zawsze wychodzi cało.
Zadzwonię po Metina, zabierze go.
Możemy go wywalić za drzwi.
Obudzi się na powietrzu.
Dobrze.
Pieprzony zwierz!
Przepraszam.
Dobrze, że po wszystkim. Różne rzeczy się dzieją.
Co mogło pójść gorzej? Dusił mnie.
Mam siniaki na szyi.
Już cicho, Hüseyin!
Mam ściśnięte gardło, ledwo jem.
Sumienie nie daje mi żyć, to moja wina.
Jak to może być twoja wina?
Idę do banku.
Jeśli teraz wygrasz, to ja też chcę.
- Musiał cię naprawdę kochać. - Co?
Mówię o twoim facecie.
Chciał mnie udusić z miłości.
Kochał mnie, dlatego przespał się z moją chórzystką.
To już nie jest w porządku, tym bardziej z kimś z pracy.
Nie przeginaj, co?
- Dalej szukasz ojca? - Tak.
Z pomocą telewizji, znalazłby się od razu.
Telewizja?
Zrobiłbym z siebie kretyna.
Stałbym jak Pinokio.
Nie wróciłbym do Çanakkale.
- A ogłoszenie w gazecie? - Trochę to drogie.
Poczekajmy.
Sprawdzę adresy, które znalazłem w internecie.
Jadę z tobą.
Naprawdę nie musisz.
Zwariowałeś?
Zżera mnie wina, pozwól sobie pomóc.
Dziękuję.
To jeden z adresów z internetu.
Ser Şeker... Ali Rıza Şeker.
Patrz!
Wygląda jak ja!
Nie wygląda jak twój brat, może to ojciec?
- O kurczę. - Chodźmy.
Nie jestem na to gotowy.
Po co mi teraz brat?
Przestań tak myśleć, chodź!
- Tak? - Dzień dobry.
Cześć.
Czego chcesz?
- Masz ser Ezine? - Najlepszy, mój ulubiony.
- Lubisz go? - Uwielbiam, spróbuj bracie!
Bracie?
Dobry.
Ile chcesz?
Zważ nam kilogram.
Zapytaj go!
Chciałbym o coś zapytać.
Szukamy Ali Rıza Şekera.
- Tato jest w meczecie. - Tato?
Tak, mój tato, jestem Fuat Şeker. O co chodzi?
Gra na saksofonie?
- Co? - Twój tato, gra na saksie?
Uważaj co mówisz!
Tylko pytam, czy gra!
Prosisz się o kłopoty.
Przyjacielu, źle się zrozumieliśmy.
Szukamy Ali Rıza Şekera, tak?
Muzyka, który gra na saksofonie.
Pokaż mu zdjęcie.
To ten w środku.
To nie on, jesteśmy rolnikami. Ojciec jest hajjim, to on.
- Tak? - Tak.
Wkurzasz mnie tak z rana.
Co cię wkurza, debilu?
To twoja wina, że wyglądasz jak ja, a nie swój ojciec.
Twój ser jest do dupy i go nie kupujemy!
Kozi ser mojej babci bije twój na głowę.
Dobrze, idziemy.
Masz swoją ciemną stronę, która prosi się o kłopoty.
Co zrobiłem?
Jak mogłeś zapytać go: „Czy twój ojciec gra na saksie”?
On to źle odebrał, zboczeniec.
Dobry Boże.
Mój tato grał na saksofonie, jak mam pytać?
Miałem nadzieję, że go znajdziemy, a tu taki zawód.
Chodź, zamieścimy ogłoszenie w gazecie.
Wrócimy do domu i poczekamy na wieści.
Nie.
Sprawdzę ostatni adres, bo będę żałował.
Ty i ten twój żal.
Nie krzyw się, idziemy.
Czy można prosić rachunek?
Nie, proszę, w porządku.
Zwariowali.
Kanapka i herbaty kosztują 26,5 lira?
Za tyle można kupić kozła w Geyikli!
To Stambuł dzieciaku.
Dokładasz 500 lir i możesz zlecić morderstwo.
- Zapłać. - Proszę podejść.
To tu. Posiadłość Şeker.
Jak się nie uda, damy ogłoszenie, ok?
- Ok. - Chodźmy zatem.
Ali Rıza Şeker, zrozum!
Mówiliśmy ci, że kupujemy tę ziemię.
Przyrzekam, nie sprzedałem jej!
Chcesz mnie wykołować?
Przysięgam, nie sprzedałem jej. Znajdziemy coś innego.
Inną ziemię? Weź ją sobie!
Hej!
Przepraszamy.
Szukamy do wynajęcia mieszkania bez schodów.
Podobno ten agent miał takie.
Jesteśmy niewidomi, czy to biuro nieruchomości?
Nic nie widzimy, mamy problem.
Szukamy mieszkania na parterze z ogrodem, ma pan takie?
Mamy psa. Ma pan takie mieszkanie?
Nie, przyjdźcie później.
Kiedy mamy przyjść?
Mamy problem z chodzeniem po schodach.
Nie naciskaj bracie, później wrócimy.
Ale kiedy?
Zobaczymy, Do widzenia!
Gdzie były drzwi? O, tutaj, chodź.
Po co się obracasz?
- Ej, oni widzą! - Cholera!
Chodź tutaj!
Taxi!
- Gdzie jedziemy? - Do terminalu.
- Co? - To ślepy zaułek, wracam.
Najlepiej będzie w Geyikli.
Pieprzony dupku!
Przez ciebie jestem w tym gównie, a ty wyjeżdżasz?
Co to ma być? Wariaci!
Sama chciałaś przyjść, to twoja wina.
- Pani przestanie! - Zamknij się!
Co pani robi? Spokój!
- Nie wtrącaj się! - Właśnie!
Nagle znaleźliśmy twojego ojca, proszę.
To nie był on, za młody.
Boże, daj mi cierpliwość.
Nie zaczynać, bo wyrzucę!
Zamknij się!
Sama się zamknij wariatko!
Kogo nazywasz wariatką?
- Przestań! - Wariatka?
- Przestań. - Kto jest wariatką?
Niech to szlag!
Wysiadaj.
Pomóż kierowcy.
Boże, to mój prywatny samochód!
Chodź.
To prywatny...
- To tylko... - Cicho!
Świr!
Z całego Stambułu wybraliście mnie.
- W porządku, przyjacielu? - Szyja mnie boli.
Szyja? Znam się na tym.
- Wiem... - Co ty robisz?
- Czekaj, boli? - Tak.
- A teraz? - Tak!
- Teraz? - Tak!
Teraz się rozluźnij.
- Lepiej? - Teraz lepiej.
Wypadł mu dysk.
Już nastawiłem.
Tobie też coś jest?
Chyba złamał mi się ząb.
Nie ząb, palec.
Palec jest ok, to ząb.
Patrz, jest złamany.
- Co zrobiłeś? - Rozwalony drugi staw.
Twoja głowa krwawi.
Co się dzieje?
Teraz nie czuję rąk.
Jaki jest numer na karetkę?
Dobry Boże!
O cholera!
Nie ma się czym martwić, to nadwyrężenie od uderzenia.
Dla mnie to wyglądało na dysk.
Zamknij się, co!
Wracaj do zdrowia.
Przepraszamy cię przyjacielu.
Daliśmy ci powód do smutku.
Zobacz, w jakim jesteś stanie.
Mam pieniądze ze sobą, ale nie wiem, ile.
Proszę, mam nadzieję, że wystarczy.
Tutaj jest numer do mnie.
Mogę długopis, siostro?
Napiszę tu mój numer.
Mój manager naprawi ci samochód.
Nie mogłam się dodzwonić do niego.
- Dzięki. - Co się stało, to się nie odstanie.
Weź coś na rozluźnienie mięśni.
Proszę, trzymajcie go z daleka.
Tylko tyle chcę.
Jaki wygodny! Pomyśl trochę o malarzu!
Nie zdążył do szpitala, umarł na miejscu.
Wystarczy, Hüseyin, idziemy.
- Dupek. - Chodź już.
Dałaś mu za dużo.
Rozwaliliśmy mu samochód. Chodź.
- Pan Ramiz? - Tak?
- Masz ubezpieczenie grubasku? - Nie.
Powyżej 120 kilo nie ubezpieczają.
- Szukam pomocy. - Tak?
Łóżko nie chce się podnieść.
Mówiłam 50 razy dzisiaj.
Który to pokój?
Pokój 106, Ali Rıza Şeker.
Ali Rıza Şeker, sprawdzę.
Już zmieniamy łóżko, przepraszam.
Jutro i tak wychodzi.
Tak, dziękuję.
Słyszałaś, powiedziała Ali Rıza Şeker.
Do trzech razy sztuka!
Jeśli wpadniemy w kłopoty, to i tak jesteśmy w szpitalu!
Czekaj Ramiz, później!
Twój chłopak nie odbiera.
- Wygląda jak on. - Tak.
Halo?
- Szybko zdrowiej. - Dzięki synu.
- Powrotu do zdrowia. - Dziękuję, to miłe.
Przepraszam, nazywam się Hüseyin, a to Firuzan Ganim, przyjaciółka.
Szukamy Ali Rıza Şekera.
- Czy to pan? - Tak.
Tak.
Przepraszamy, że przeszkadzamy.
Czy to pana zdjęcie?
Takie stare, skąd je masz?
Jesteś synem Fethiego, bębniarza?
Nie.
Czy to pan napisał z tyłu?
Mama mi je zostawiła.
Jesteś synem Ayşe?
Tak.
Czy coś jej się stało? Chyba nie umarła?
Obawiam się, że tak.
Przykro mi to słyszeć synu. To jest życie.
Więc jesteś jej synem?
Jestem także twoim.
- Co? - Jestem twoim synem.
Moim synem?
Tak.
Kiedy mama i ty się rozeszliście, była w ciąży.
Ukryła to przed tobą.
Dziadkowie ukryli to przede mną.
Listy znalazłem w komodzie. Potem przyjechałem aż tutaj.
Mama nie miała męża.
Mówili mi, że mój tato umarł zanim się urodziłem.
W porządku?
Coś mu jest, daj mu wody!
Już dobrze?
Jest dobrze, synu.
Nie myślałeś nigdy o mamie?
Zwariowałeś?
Kiedy ją spotkałem, miałem narzeczoną w Stambule.
Graliśmy wtedy w Lapseki.
Pewnego wieczoru ujrzałem twoją mamę ze sceny, byłem oczarowany.
Zaręczyny szlag trafił, zakochałem się.
Właścicielka klubu, w którym graliśmy, dała znać twojej mamie,
że miałem narzeczoną w Stambule.
Nie dała mi się wytłumaczyć.
Spodziewałem się plotek. Nigdy mi nie wybaczyła.
I słusznie.
Pisałem te listy.
Inni interweniowali.
Zerwałem zaręczyny, ale to też nie podziałało.
Po jakimś czasie listy zaczęły wracać.
Ślad po niej zaginął.
Kilka lat później mój przyjaciel muzyk powiedział, że widział ją w Ezine.
Pojechałem tam i zobaczyłem ją na targu.
Miała małe dziecko.
Zabrakło mi odwagi.
Mogła mieć męża.
Dzieciak był gruby, to ja!
Wiesz co, Hüseyin?
Ja też się nie ożeniłem.
Kim jest tamta kobieta?
To pani Şükran.
Sąsiadka i przyjaciółka.
Masz buzię po mamie i moją budowę.
Słuch również, gram na klarnecie.
Cudownie.
Mogę mówić ci tato?
Oczywiście, że możesz!
O Boże!
Tato, bez pani Firuzan, nigdy bym cię nie znalazł.
Nie, przestań.
To wszystko nasze przeznaczenie.
Nigdy nie miałem rodziny.
Dziękuję Bogu.
Jak odeszła Ayşe?
- W wypadku. - Samochodowym?
Stratował ją muł.
Miał cierń w kopycie, chciała go wyjąć.
Muł nagle ją zaatakował.
Widziałem, jak leciała.
Dobry Boże.
To Ramiz, muszę odebrać.
Życie jest pełne niespodzianek.
Jakby słońce wyszło zza chmur w szary zimowy dzień.
Zobaczę, co u Hüseyina.
Ok.
Co jest?
Znaleźli nas, mają Ramiza.
Chcą go zabić, jeżeli nie przyjdę.
Zabiją nas wszystkich.
Ciebie też chcą.
- Znasz most Złoty Róg? - Tak.
Musimy tam być za niecałą godzinę.
Gdy zadzwonimy na policję, poderżną mu gardło.
Co zrobimy?
Zadzwońmy do Metina.
On nas uratuje?
Masz lepszy pomysł?
Może zabierze kilku gości ze sobą.
Tak, nie idźmy jak owce na rzeź.
Chwila.
Gdzie jesteś Metin?
Dopiero przyszedłeś.
To ważne tato, przyjaciel jest w potrzebie.
- To twój telefon? - Tak.
Zapisałem mój numer.
Zadzwoń do mnie. Jutro wychodzisz, tak?
- Tak. - Będę tutaj na pewno.
- Ok. - Trzymaj się.
Dlaczego nie odpowiada?
Włącza się sekretarka.
Zostaw wiadomość. Mamy 20 minut.
Ramiz, to jest wapno.
Rozpuści nawet nasze kości. Jesteśmy w grobie!
Hüseyin, zabiją nas!
Wystarczy, odsuńcie się.
Przysięgam Bogu, że nikomu nie powiem!
Po co nas zabijać?
Hüseyin!
Nie zabijajcie nas!
Ja wam kazałem iść do tego agenta?
Nie chcieliśmy tam iść, to przeznaczenie!
Szukałem swojego ojca!
Ja mu pomagałam.
Nie zabijaj nas, nie powiemy nikomu!
To zaczynamy.
Ramiz, przepraszam.
Firuzan, bardzo mi przykro.
Babciu, módl się na mnie.
Stop!
O co chodzi?
Fatih!
Fatih jest tutaj!
Fatih, jest ich pięciu!
- Hüseyin, ruszamy się! - Już!
Zabierzmy Fatiha!
Wie co robi, poradzi sobie.
Ramiz, znaleźliśmy ojca.
Walić go, uciekajmy!
Ruchy!
Wujku!
- W porządku. - Nic ci nie jest?
- Dzień dobry tato. - Dzień dobry!
Gdzie byłeś, synu? Całą noc dzwoniłem.
Nie pytaj tatku, był zajęty.
Prawie straciliśmy życie.
Co się działo?
Co za przygoda.
Całą noc byliśmy na policji. Na szczęście to koniec.
Masz swój dowód? Pojedziemy razem.
- Gdzie? - Do miejsca wiecznego lata.
Do mojej wioski, Geyikli.
- Zostaję tutaj, synu. - Dlaczego?
Nie mógłbym spojrzeć dziadkom w oczy.
Zostań ze mną.
Oni nie są tacy!
Jedź ze mną, dla własnego zdrowia.
Ludzie długo tam żyją, średnio 65 lat!
Mam 63.
Ogólnie mówiąc, jak Bóg pozwoli.
Chodźcie chłopcy, nie ociągajcie się!
Pociąg odjeżdża.
Chodźmy.
Całe szczęście wracamy.
Po co jadę z wami, grubasku?
Umiesz pływać, w nagrodę będziesz miała wakacje.
Mamy dobry sezon.
- Nieźle trafiłeś! - Tak!
Ja zobaczę się z mamą, potrzebuję odmiany!
Zatrzymaj się!
Co się stało?
Co jest nie tak?
Miałem pierścionek odłożony dla Müjgan. Musimy wracać!
Daj dziewczynie ten.
Za daleko zajechaliśmy.
Jesteś cudowną osobą, wiem co mówię.
Złoto! Musisz poprosić ją o rękę!
Co?
Pomożesz mi poprosić ją o rękę.
Nasza nowa przygoda!
O, chłopie!
Napisy: Radosław Fenc